Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 4 lipca 2026 17:21
Data zakończenia: 4 lipca 2026 17:39

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie skutki wywoła poniższy fragment kodu w języku JavaScript?

n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisze wartość zmiennej n do zmiennej s

B. Wyświetli liczbę znaków napisu z zmiennej n

C. Przypisze zmiennej s wartość odpowiadającą długości tekstu w zmiennej n

D. Przypisze zmiennej s część napisu ze zmiennej n o długości określonej przez zmienną length

Odpowiedzi 1, 2 oraz 4 są niepoprawne z różnych powodów, co wskazuje na nieporozumienia w zakresie działania właściwości length w JavaScript. W przypadku pierwszej odpowiedzi, twierdzenie, że zmienna n zostanie przypisana do zmiennej s, jest błędne. Wartości zmiennych są przypisywane, a nie same zmienne. Odpowiedź ta ignoruje fakt, że w kodzie następuje użycie operatora przypisania, co skutkuje przekazaniem wartości długości napisu. W kontekście drugiej odpowiedzi, należy podkreślić, że chociaż skrypt nie wyświetla bezpośrednio długości napisu, to długość jest przypisana do zmiennej s, co jest kluczowe dla dalszego użycia tej wartości. Ostatnia odpowiedź, mówiąca o przypisaniu fragmentu napisu o określonej długości, jest również myląca, ponieważ length dotyczy całkowitej liczby znaków w napisie, a nie jego fragmentu. Programiści często mylą funkcjonalności związane z długością łańcuchów znakowych z metodami, które pozwalają na wyodrębnienie części tekstu, takimi jak substring lub slice. Zrozumienie różnicy między tymi operacjami jest istotne dla efektywnego programowania i pracy z danymi tekstowymi.

Pytanie 2

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym

B. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową

C. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji

D. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową

Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 3

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)

B. logicznym

C. nieokreślonego (undefined)

D. liczbowym

Wybór odpowiedzi związanej z typem logicznym jest wynikiem nieporozumienia co do podstawowych zasad typizacji w JavaScript. Wartości logiczne w tym języku, takie jak true i false, są używane do reprezentowania stanów prawdy i fałszu, ale nie mają nic wspólnego z tekstem. Deklaracja zmiennej z wartością "true" w cudzysłowach tworzy ciąg znaków, a nie wartość logiczną. Wynika to z faktu, że użycie podwójnych cudzysłowów oznacza, że wartość jest traktowana jako tekst, a nie jako typ logiczny. Odpowiedź dotycząca typu liczbowego również jest błędna, ponieważ "true" nie jest liczbą, a JavaScript nie interpretuje wartości tekstowych jako liczb, chyba że zostaną poddane konwersji. Typ nieokreślony (undefined) odnosi się do zmiennych, które zostały zadeklarowane, ale nie mają przypisanej wartości, co nie ma zastosowania w omawianym przypadku. Zrozumienie różnicy między typami danych jest kluczowe, ponieważ pozwala programistom unikać typowych pułapek i błędów, które mogą wystąpić podczas programowania w JavaScript. Stosowanie dobrych praktyk w zakresie deklaracji i zarządzania typami danych przyczynia się do bardziej przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 4

Zapis przedstawiony w języku JavaScript oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();

A. nazwa to właściwość obiektu przedmiot.

B. nazwa to pole klasy przedmiot.

C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.

D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.

Rozważając inne proponowane odpowiedzi, należy zrozumieć, że język JavaScript często wykorzystuje programowanie obiektowe, gdzie właściwości i metody obiektów różnią się w użyciu. Pierwsza opcja sugeruje, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, co jest błędne w kontekście przedstawionego kodu, ponieważ użyto nawiasów okrągłych, co jednoznacznie wskazuje na wywołanie metody, a nie na odwołanie się do właściwości. Druga opcja mówi o nazwie jako polu klasy przedmiot, co jest mylące, ponieważ w JavaScript nie istnieje formalny podział na pola i metody w taki sposób, jak w statycznie typowanych językach jak Java czy C++. JavaScript, jako język dynamiczny, używa właściwości obiektu do przechowywania zarówno danych, jak i funkcji. Czwarta propozycja, że zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot, również jest błędna, ponieważ w kodzie widzimy wywołanie metody nazwa() na obiekcie przedmiot, a nie wywołanie funkcji przedmiot. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z niewłaściwego rozróżnienia między funkcjami i metodami, czy też z niepoprawnego przypisywania ról poszczególnym elementom składni w dynamicznie typowanych językach, co prowadzi do nieporozumień w kontekście konwencji programistycznych stosowanych w JavaScript.

Pytanie 5

Który zapis definiuje w JavaScripcie komentarz JEDNOLINIOWY?

/*

//

W JavaScripcie komentarz jednoliniowy zaczyna się od // - wszystko od tych znaków do końca wiersza jest pomijane. Dlatego komentarz jednoliniowy to //.

Pytanie 6

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n

B. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s

C. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n

D. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length

Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.

Pytanie 7

Jakie jest zadanie funkcji przedstawionej w języku JavaScript?

 function fun1(a, b) {
    if (a % 2 != 0) a++;
    for (n = a; n <= b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku potwierdzenia, wypisanie jej

B. wypisanie wszystkich liczb z zakresu od a do b

C. zwrócenie wartości liczb parzystych od a do b

D. wypisanie liczb parzystych z zakresu od a do b

Odpowiedzi takie jak "wypisanie wszystkich liczb z przedziału od a do b" oraz "zwrócenie wartości parzystych liczb od a do b" ilustrują powszechne nieporozumienia dotyczące działania funkcji oraz jej logiki. Funkcja nie wypisuje wszystkich liczb z przedziału, ponieważ jej konstrukcja ogranicza wyniki do liczb parzystych. Odpowiedź ta nie uwzględnia kluczowego kroku w funkcji, polegającego na modyfikacji zmiennej a, co oznacza, że w przypadku nieparzystego a, pierwsza wypisana liczba będzie parzysta. Natomiast odpowiedź sugerująca, że funkcja zwraca wartości parzyste, jest również myląca, ponieważ funkcja nie zwraca wartości (nie używa return), a jedynie wypisuje je na stronie za pomocą document.write(). To może prowadzić do nieporozumień, zwłaszcza w kontekście oczekiwań dotyczących struktury danych. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że pętle for mogą generować wszystkie liczby w danym zakresie, gdy w rzeczywistości sposób ich inkrementacji (w tym przypadku o 2) determinuje, które wartości są ostatecznie wyświetlane. Przykładem na to jest sytuacja, gdy użytkownik nie dostrzega, że pętla zmienia krok zwiększenia i przez to nie uzyskuje pełnej sekwencji liczb. Warto zwrócić uwagę na konwencje programistyczne, takie jak zasady dotyczące wypisywania danych i używania zwrotów, co jest kluczowe dla tworzenia przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 8

Co oznacza zapis w obiekcie w języku JavaScript?

x = przedmiot.nazwa();

A. zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot

B. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa

C. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

D. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

Zapis przedmiot.nazwa() w języku JavaScript oznacza wywołanie metody nazwa na obiekcie przedmiot. Częstym błędem jest mylenie metody z polem klasy czy właściwością obiektu. Pole klasy odnosi się do zmiennej zdefiniowanej na poziomie klasy która przechowuje dane związane z instancjami tej klasy. Metody natomiast są funkcjami które wykonują operacje na danych obiektu. Jeśli chodzi o zmienną przechowującą wynik działania funkcji przedmiot nie jest to poprawna interpretacja ponieważ przedmiot w tym przypadku jest obiektem na którym działa metoda nazwa a nie funkcją. Kolejny błąd to mylenie wywołania metody z przypisaniem wartości właściwości obiektu. Właściwości to atrybuty które przechowują stany obiektu natomiast metody określają jego zachowanie i umożliwiają wykonywanie czynności. Często podczas nauki JavaScript błędnie interpretujemy składnię kropki jako odnoszącą się tylko do właściwości zamiast dostrzegać że może ona również oznaczać wywołanie metod. Dobra praktyka polega na jasnym rozróżnieniu pomiędzy metodami a właściwościami co zwiększa czytelność i niezawodność kodu ułatwiając jego późniejszą konserwację i rozwój przez zespoły programistyczne

Pytanie 9

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

B. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

D. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 10

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Dodanie akapitu na końcu strony

B. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

C. Wstawienie akapitu na szczycie strony

D. Skasowanie akapitu ze strony

Zrozumienie dlaczego niektóre odpowiedzi są błędne wymaga analizy działania metod JavaScriptowych w kontekście modelu DOM. Pierwsza odpowiedź wskazuje na usunięcie akapitu ze strony co nie jest zgodne z działaniem zaprezentowanego kodu ponieważ metoda document.createElement tworzy nowy element a nie usuwa istniejący. Usunięcie elementu zamiast tego można osiągnąć za pomocą metody removeChild która wymaga wskazania konkretnego elementu do usunięcia. Druga odpowiedź sugeruje dodanie akapitu na początku strony co również jest niepoprawne. Metoda appendChild zawsze dodaje element na koniec wskazanego rodzica czyli w tym przypadku dokumentu body. Aby dodać element na początku strony należałoby użyć metody insertBefore w połączeniu z odwołaniem do pierwszego dziecka body. Trzecia odpowiedź mówi o wyświetleniu okna dialogowego co jest błędem konceptualnym gdyż omawiany kod nie zawiera żadnej funkcji wyświetlającej alert czy prompt. Tworzenie i manipulowanie elementami DOM nie wpływa bezpośrednio na interakcje dialogowe z użytkownikiem. Aby wyświetlić okno dialogowe używa się zazwyczaj metod takich jak alert confirm czy prompt co nie ma miejsca w podanym fragmencie kodu. Analizując te odpowiedzi zauważamy że błędne rozumowanie może wynikać z mylenia funkcji manipulujących DOM z elementami interfejsu użytkownika co jest częstym błędem wśród początkujących programistów. Znajomość specyfiki oraz kontekstu użycia poszczególnych metod jest kluczowa dla poprawnego kodowania w JavaScript i efektywnego zarządzania treścią na stronie internetowej.

Pytanie 11

W języku JavaScript funkcja document.getElementById(id) służy do

A. uzyskania odniesienia do pierwszego elementu HTML o wskazanym id

B. umieszczenia tekstu 'id' na stronie WWW

C. pobierania danych z pola formularza i przypisania ich do zmiennej id

D. sprawdzania poprawności formularza z identyfikatorem id

Metoda document.getElementById(id) jest kluczowym elementem API DOM (Document Object Model) w JavaScript, służącym do manipulacji elementami HTML na stronie internetowej. Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu, który ma określony identyfikator (id). Identyfikatory w HTML muszą być unikalne w obrębie dokumentu, co pozwala na efektywne i bezbłędne znajdowanie konkretnego elementu. Na przykład, jeśli mamy element o id 'header', możemy go uzyskać za pomocą document.getElementById('header'). To odniesienie pozwala nam na dalsze manipulacje tym elementem, takie jak zmiana jego zawartości, stylów CSS czy atrybutów. Przykładowe zastosowanie polega na tym, iż możemy zmienić tekst nagłówka na 'Witaj w moim serwisie' poprzez: document.getElementById('header').innerText = 'Witaj w moim serwisie'. Tego typu operacje są fundamentem interaktywnych aplikacji webowych i są zgodne z dobrymi praktykami w zakresie programowania JavaScript, które promują jasny i zrozumiały dostęp do struktury dokumentu.

Pytanie 12

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseFloata);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego

B. liczbowego, całkowitego

C. NaN

D. zmiennoprzecinkowego

Wybór odpowiedzi, w której mówisz, że zmienna x będzie NaN, jest trochę nietrafiony. NaN dostaniesz tylko wtedy, jak parseFloat nie da rady przetworzyć jakiejś wartości. Jeśli a zawiera dobry numer, na przykład '123.45', to musisz wiedzieć, że parseFloat zwróci liczbę zmiennoprzecinkową, a nie NaN. A to, że x będzie miała typ napisowy, to też nie jest prawda. Czy wiesz, że parseFloat zmienia stringi na liczby? Więc typ, który dostajesz, to liczba, a nie tekst. No i na końcu, mówienie, że zmienna x będzie typu liczbowego całkowitego, to błąd. Funkcja parseFloat daje liczby zmiennoprzecinkowe, a nie całkowite. Nawet jak wpiszesz '5', to dostaniesz 5.0. Różnica między tymi dwoma typami jest naprawdę istotna, bo wpływa na to, jak komputer z tym pracuje oraz jak obliczenia są dokładne.

Pytanie 13

Kod źródłowy przedstawiony poniżej ma na celu wyświetlenie

A. ciągu liczb od 1 do 100

B. liczb wprowadzonych z klawiatury, aż do momentu wprowadzenia wartości 0

C. losowych liczb od 0 do 100, aż do wylosowania wartości 0

D. wylosowanych liczb z zakresu od 1 do 99

Kod źródłowy przedstawiony w pytaniu inicjuje losowanie liczb w przedziale od 0 do 100 i wyświetla je na ekranie aż do momentu wylosowania liczby 0. Taki sposób działania jest możliwy dzięki zastosowaniu pętli while która wykonuje się dopóki warunek w niej zawarty jest spełniony. W tym przypadku warunek ten to różność zmiennej liczba od zera. Funkcja rand(0 100) generuje losowe liczby całkowite z zadanego przedziału. W momencie wylosowania wartości 0 pętla przestaje się wykonywać co skutkuje zakończeniem procesu wyświetlania liczb na ekranie. Tego typu pętle są często używane w programowaniu do tworzenia losowych zdarzeń np. w grach komputerowych gdzie potrzebne jest dynamiczne generowanie wartości. Warto zwrócić uwagę na to że funkcja rand jest standardową funkcją w wielu językach programowania pozwalającą na generowanie losowych liczb co jest przydatne w testowaniu algorytmów w różnych warunkach. Praktyka ta wspomaga proces nauki i doskonalenia umiejętności programistycznych dzięki możliwości symulacji losowych scenariuszy.

Pytanie 14

Wyrażenie JavaScript:

document.write(5==='5');

Co zostanie wyświetlone?

A. true

B. 0

C. 1

D. false

Odpowiedź 'false' jest jak najbardziej na miejscu, bo operator '===' w JavaScript sprawdza nie tylko wartość, ale i typ danych. Przykład 'document.write(5 === '5');' pokazuje, że porównujemy liczbę (5) z ciągiem znaków ('5'). To są różne typy, więc nie mogą być równe! Generalnie, lepiej używać '===' w programowaniu, bo to eliminuje niejasności, które mogą się pojawić przy '=='. Ten drugi lubi zamieniać typy, co czasami prowadzi do chaosu. Dobrze jest mieć na uwadze, że w obiektowym programowaniu ważne jest, by typy danych się zgadzały. Używając '===', mamy pewność, że unikniemy niechcianych błędów związanych z typami.

Pytanie 15

Instrukcja w języku JavaScript

var napis1 = new napisy();

ma na celu

A. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz uruchomienie funkcji, która przyjmuje jako argument napis1

B. stworzenie nowej klasy napis1

C. wykonanie metody obiektu napisy

D. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy

Niepoprawne odpowiedzi bazują na powszechnych nieporozumieniach dotyczących podstaw programowania w JavaScript. Wywołanie metody obiektu napisów nie może być zrealizowane w sposób przedstawiony w pytaniu, ponieważ fragment "var napis1 = new napisy();" nie wskazuje na jakiekolwiek metody, a jedynie na tworzenie nowego obiektu. Istnieje różnica między deklarowaniem obiektu a wywoływaniem jego metod. Również nie ma możliwości, aby zadeklarować zmienną napis1 i jednocześnie wywołać funkcję z jej argumentem w tym kontekście, gdyż zapis ten nie zawiera żadnych funkcji. Kolejna koncepcja dotycząca utworzenia nowej klasy jest błędna, ponieważ "var napis1 = new napisy();" nie tworzy klasy, a instancję obiektu. W praktyce, typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami wynikają z mylenia instancji obiektu z definicją klasy. Użytkownicy mogą myśleć, że przypisanie "new napisy()" tworzy klasę, podczas gdy tak naprawdę ta operacja tworzy nowy obiekt z dostępem do metod i właściwości zdefiniowanych w klasie napisy. Ważne jest zrozumienie, że klasy w JavaScript muszą być zdefiniowane wcześniej, aby można było tworzyć ich instancje, co stanowi kluczowy element programowania obiektowego.

Pytanie 16

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. zmienić styl obrazu o id równym i1

B. ukryć obraz2.gif

C. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

D. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif

Odpowiedź 'zamienić obraz1.gif na obraz2.gif' jest poprawna, ponieważ kod JavaScript w przycisku jest odpowiedzialny za zmianę źródła obrazu. W momencie kliknięcia przycisku, funkcja `document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'` przypisuje nowe źródło do elementu o identyfikatorze 'i1', co efektywnie powoduje wyświetlenie obraz2.gif zamiast obraz1.gif. Tego typu manipulacje DOM są powszechnie stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik wchodzi w interakcję z różnymi elementami. Przykładem zastosowania tej techniki może być tworzenie galerii zdjęć, gdzie użytkownik klika na miniaturkę, a główny obrazek zostaje zmieniony na wybrane zdjęcie. Warto również zauważyć, że ta zmiana jest realizowana bez potrzeby reładowania strony, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 17

W języku JavaScript należy uzyskać dostęp do elementu w pierwszym akapicie podanego kodu HTML. Jak można to zrobić za pomocą funkcji

<p>pierwszy paragraf</p>
<p>drugi paragraf</p>
<p>trzeci paragraf</p>
...

A. getElementByTagName('p')[0];

B. getElementById('p1');

C. getElementByClassName('p.1')[0];

D. getElement('p');

Metoda getElementsByTagName('p')[0] jest prawidłowym sposobem odwołania się do pierwszego elementu <p> w dokumencie HTML. Funkcja getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o określonej nazwie tagu. W przypadku użycia tagu 'p', funkcja zwraca tablicę wszystkich paragrafów. Aby uzyskać dostęp do pierwszego paragrafu, korzystamy z indeksu [0], co jest zgodne z konwencją numerowania od zera w językach programowania. Praktyczne zastosowanie tej metody obejmuje manipulację treścią lub stylami pierwszego paragrafu, na przykład zmiana jego tekstu za pomocą innerHTML lub dodanie klasy CSS w celu zmiany jego wyglądu. Stosowanie getElementsByTagName jest zgodne z powszechnymi standardami i dobrymi praktykami w pracy z DOM (Document Object Model) w JavaScript. Ważne jest zrozumienie tego mechanizmu, aby efektywnie operować na elementach HTML oraz tworzyć dynamiczne i interaktywne strony internetowe. Warto również pamiętać, że metoda ta zwraca dynamiczną kolekcję, co oznacza, że zmiany w DOM automatycznie wpływają na zawartość zwróconej kolekcji.

Pytanie 18

W JavaScript stworzono funkcję o nazwie licz_pitagoras, która oblicza długość przeciwprostokątnej w trójkącie prostokątnym, zgodnie z twierdzeniem Pitagorasa. Funkcja przyjmuje dwa parametry wejściowe i zwraca wynik. Poprawne wywołanie tej funkcji, wraz z uzyskaniem zwróconej wartości, będzie miało formę

A. c = licz_pitagoras(a, b);

B. licz_pitagoras(a, b);

C. licz_pitagoras(a, b, c);

D. licz_pitagoras(a, b) = c;

Odpowiedź 'c = licz_pitagoras(a, b);' jest poprawna, ponieważ przedstawia sposób wywołania funkcji oraz przypisania jej wyniku do zmiennej. W języku JavaScript, aby skorzystać z funkcji, należy najpierw ją wywołać, a następnie, w przypadku gdy funkcja zwraca wartość, możemy tę wartość przypisać do zmiennej. W tym przypadku, funkcja 'licz_pitagoras' przyjmuje dwa argumenty, które odpowiadają długościom dwóch przyprostokątnych w trójkącie prostokątnym i zwraca długość przeciwprostokątnej, obliczoną na podstawie wzoru a^2 + b^2 = c^2. Przykład praktyczny to wykorzystanie tej funkcji w aplikacji, która oblicza długości boków trójkątów, co jest przydatne w różnych dziedzinach, takich jak inżynieria czy architektura. Warto pamiętać o dobrej praktyce, aby nazwy funkcji były opisowe, co ułatwia zrozumienie ich funkcji bez potrzeby zagłębiania się w implementację.

Pytanie 19

Liczba 0x142 zapisana w kodzie JavaScript jest w postaci

A. ósemkowej

B. dwójkowej

C. szesnastkowej

D. dziesiętnej

Prefiks 0x oznacza zapis SZESNASTKOWY, więc 0x142 to liczba szesnastkowa (dziesiętnie 322). Dlatego 0x142 jest w postaci szesnastkowej.

Pytanie 20

W JavaScript metoda getElementById odnosi się do

A. znacznika HTML o wskazanym id

B. zmiennej numerycznej

C. klasy zdefiniowanej w CSS

D. znacznika HTML o podanej nazwie klasy

Metoda getElementById w JavaScript jest kluczowym narzędziem do interakcji z modelowaniem DOM (Document Object Model). Służy do uzyskiwania dostępu do pojedynczego elementu HTML na podstawie jego atrybutu id, co jest zgodne z zasadą unikalności identyfikatorów w dokumencie HTML. Dzięki temu programiści mogą stosunkowo łatwo manipulować pojedynczymi elementami, co jest istotne w dynamicznych aplikacjach internetowych. Przykładem zastosowania tej metody może być zmiana tekstu w elemencie <h1>, gdzie używamy getElementById('myHeader').innerHTML = 'Nowy nagłówek';. Zgodnie z dobrymi praktykami, powinno się unikać używania zduplikowanych id w dokumencie, aby zapewnić, że metoda ta zawsze zwraca jeden, a nie wiele elementów. Warto również pamiętać, że w przypadku braku elementu o podanym id, metoda zwróci null, co powinno być uwzględnione w logice aplikacji, aby uniknąć błędów. Użycie tej metody jest standardem w programowaniu JavaScript i stanowi fundament dla wielu bardziej zaawansowanych technik manipulacji DOM.

Pytanie 21

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 4

B. Kod 3

C. Kod 1

D. Kod 2

Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 22

Obiekt Samochod ma metodę spalanie. Jak ją WYWOŁAĆ?

Samochod.spalanie()

Samochod.kolor

Samochod()

Samochod.spalanie_na100

Pozostałe zapisy nie wywołają metody. Samochod.kolor odczytuje WŁAŚCIWOŚĆ, a nie metodę. Samochod.spalanie_na100 sięga nieistniejącej nazwy i bez nawiasów. Samochod() próbuje wywołać sam obiekt jak funkcję. Metodę uruchamia Samochod.spalanie().

Pytanie 23

W jakim języku została napisana podana linia kodu

A. PHP

B. JavaScript

C. Python

D. C#

Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.

Pytanie 24

DOM oferuje metody oraz właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. pobieranie i zmianę elementów strony, która jest wyświetlana przez przeglądarkę

B. przeprowadzanie operacji na zmiennych zawierających liczby

C. przesyłanie danych formularzy bezpośrednio do bazy danych

D. manipulację łańcuchami zdefiniowanymi w kodzie

Dobra robota! Odpowiedź jest poprawna, bo to właśnie DOM, czyli Document Object Model, pozwala programistom na zmianę struktury i stylu dokumentów HTML i XML. Dzięki DOM w JavaScript można na bieżąco zmieniać treść i układ strony bez konieczności jej przeładowania. Weźmy na przykład taki przypadek: chcemy zmienić tekst w elemencie <h1>. Robimy to, wybierając ten element metodą `document.getElementById()` i przypisując nową wartość do `innerHTML`. Standardy W3C mówią, jak to wszystko ma działać, dzięki czemu DOM jest uznawany w branży. Umiejętność manipulacji DOM jest mega ważna przy tworzeniu interaktywnych aplikacji webowych, jak różne formularze, które pozwalają użytkownikom dodawać i edytować dane. Dobrze wykorzystany DOM sprawia, że aplikacje są szybsze i bardziej responsywne, co jest kluczowe w nowoczesnym programowaniu front-end.

Pytanie 25

W języku JavaScript poniższy fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
for (i = 0; i < tab.length; i++) {
  wynik += tab[i];
}

A. obliczyć sumę wszystkich elementów tablicy

B. dodać do każdego elementu tablicy ustaloną wartość

C. wyświetlić wszystkie elementy tablicy

D. wprowadzić do każdego elementu tablicy bieżącą wartość zmiennej i

Wybór odpowiedzi dotyczącej wprowadzenia aktualnej wartości zmiennej i do każdego elementu tablicy jest mylny, ponieważ kod nie wykonuje takiej operacji. W rzeczywistości, zmienna 'i' jest jedynie wskaźnikiem iteracji w pętli i nie jest modyfikowana w żaden sposób w kontekście wartości elementów tablicy. Kolejna odpowiedź sugerująca wyświetlenie wszystkich elementów tablicy jest również błędna, ponieważ w kodzie nie pojawia się żadna operacja wyświetlająca. W języku JavaScript, aby wyświetlić elementy tablicy, używalibyśmy np. funkcji console.log() lub innej metody interakcji z użytkownikiem. Odpowiedź mówiąca o dodawaniu stałej wartości do każdego elementu tablicy odnosi się do innej operacji matematycznej, która nie znajduje odzwierciedlenia w podanym kodzie. W rzeczywistości, dodawanie stałej wartości wymagałoby zdefiniowania tej wartości oraz zmodyfikowania sposobu, w jaki elementy tablicy są przetwarzane. Typowe błędy myślowe przy analizie kodu mogą wynikać z nieprecyzyjnego zrozumienia, co każda linia kodu rzeczywiście wykonuje, a także z braku znajomości podstawowych operacji na tablicach, co prowadzi do błędnych wniosków. Zrozumienie, co dokładnie robi dany fragment kodu, jest kluczowe dla efektywnego programowania i unikania takich nieporozumień.

Pytanie 26

W języku JavaScript przedstawiona definicja jest definicją

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. obiektu.

B. tablicy.

C. klasy.

D. kolekcji.

Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli tablicę. W języku JavaScript, tablice służą do przechowywania wielu wartości w pojedynczej zmiennej. W podanym przykładzie, zmienna 'imiona' jest tablicą, która zawiera ciągi znaków reprezentujące imiona. Tablica w JavaScript jest obiektem globalnym, który jest używany w kontekście obiektu. Tablice są jednym z podstawowych typów danych, które są niezbędne dla tworzenia i manipulowania danymi. Tworzenie tablicy jest bardzo proste, wystarczy użyć nawiasów kwadratowych [] i oddzielić elementy za pomocą przecinków. Oto przykład: var imiona = ['Jan', 'Anna', 'Piotr'];. W praktyce, tablice są używane w wielu różnych sytuacjach, takich jak przechowywanie danych do dalszej analizy, grupowanie powiązanych danych, tworzenie list lub tabel, a także do przechowywania danych na potrzeby pętli i innych struktur sterujących.

Pytanie 27

W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę

A. split()

B. trim()

C. slice()

D. replace()

Metoda split() w języku JavaScript jest niezwykle użyteczna do dzielenia łańcucha tekstowego na elementy tablicy na podstawie określonego separatora. Gdy weźmiemy pod uwagę kontekst przetwarzania tekstu, na przykład możemy mieć ciąg znaków reprezentujący listę imion oddzielonych przecinkami, taki jak "Jan,Kasia,Piotr". Używając funkcji split(',', 2), możemy uzyskać tablicę ['Jan', 'Kasia'], co pozwala nam na łatwe manipulowanie i przetwarzanie tych danych. Metoda ta jest zgodna z zasadami programowania funkcyjnego, umożliwiając praktyczne podejście do przetwarzania danych. Warto również zauważyć, że split() może być wykorzystywana w różnorodnych kontekstach, takich jak praca z danymi z formularzy, analizowanie tekstów czy rozdzielanie argumentów w funkcjach. Stosując tę metodę, programiści powinni pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych oraz zarządzanie sytuacjami, gdy ciąg wejściowy jest pusty lub nie zawiera separatora, co można osiągnąć poprzez dodatkowe sprawdzenia. W kontekście nowoczesnych aplikacji webowych, efektywne zarządzanie danymi tekstowymi jest kluczowe dla optymalizacji wydajności oraz poprawy UX, co czyni metodę split() fundamentalnym narzędziem w arsenale programisty JavaScript.

Pytanie 28

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

replace()

concat()

trim()

slice()

Pozostałe metody robią co innego. trim() usuwa białe znaki z końców napisu, concat() ŁĄCZY napisy, a replace() podmienia fragment na inny tekst. Wycinanie fragmentu po indeksach realizuje slice().

Pytanie 29

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

A. B

B. A

C. C

D. D

Prawidłowa odpowiedź to A ponieważ kod alternatywny reprodukuje dokładnie tę samą logikę co oryginalny kod w ramce. W pierwotnym kodzie pętla for iteruje od 1 do 55 włącznie i używa instrukcji continue do pominięcia nieparzystych liczb. Rezultatem jest wyświetlenie tylko parzystych liczb z tego zakresu. Alternatywny kod w odpowiedzi A osiąga to samo poprzez inicjowanie zmiennej x od 2 i inkrementację o 2 co powoduje że iterujemy tylko po parzystych liczbach od 2 do 54. Pętla zatrzymuje się na 54 ponieważ jest to ostatnia parzysta liczba w zadanym zakresie. Taki sposób iteracji jest bardziej efektywny ponieważ unika niepotrzebnych operacji sprawdzających parzystość co jest zalecane jako dobra praktyka programowania. W praktyce pozwala to na optymalizację kodu i zmniejszenie jego złożoności obliczeniowej co ma szczególne znaczenie w systemach o ograniczonych zasobach. Dobre praktyki programistyczne oraz znajomość struktury pętli i ich możliwości to kluczowe umiejętności w profesjonalnym kodowaniu.

Pytanie 30

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie zniknięty

B. obraz1.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

D. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 31

Aby uruchomić kod JavaScript w przeglądarce, potrzebne jest

A. kompilowanie

B. debugowanie

C. interpretowanie

D. przetwarzanie na kod maszynowy

Wykonanie kodu JavaScript w przeglądarce wymaga jego interpretowania, co oznacza, że kod jest analizowany i wykonywany linia po linii bezpośrednio przez silnik JavaScript wbudowany w przeglądarkę, taki jak V8 w Google Chrome czy SpiderMonkey w Firefoxie. W odróżnieniu od kompilacji, gdzie cały kod źródłowy jest przekształcany w kod maszynowy przed jego uruchomieniem, interpretacja pozwala na bardziej elastyczne i interaktywne programowanie. Dzięki temu programiści mogą dynamicznie modyfikować i testować skrypty bez potrzeby każdorazowego kompilowania. Przykładem zastosowania jest wbudowana konsola w przeglądarkach, gdzie można na bieżąco wprowadzać i testować fragmenty kodu JavaScript. Interpretacja jest zgodna z zasadami dobrych praktyk programowania webowego, takim jak szybka iteracja i prototypowanie, co czyni ją kluczowym elementem w tworzeniu aplikacji internetowych. Dodatkowo, dzięki interpretacji, JavaScript może być łatwo integrowany z HTML i CSS, co przyczynia się do rozwoju bogatych interfejsów użytkownika w aplikacjach webowych.

Pytanie 32

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba > 100 && liczba <=200)

B. If (liczba < 100 || liczba >=200)

C. If (liczba < 100 && liczba <=200)

D. If (liczba > 100 || liczba <=200)

Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 33

Dany fragment kodu ilustruje składnię danego języka

A. JavaScript

B. C

C. PHP

D. C#

Kod przedstawiony w pytaniu jest napisany w języku PHP który jest popularnym językiem skryptowym stosowanym na serwerach do generowania dynamicznych stron internetowych Zaczyna się od znacznika otwierającego '<?php' co jasno wskazuje na PHP W kodzie użyte są funkcje takie jak file_get_contents fopen fwrite i fclose które są typowe dla PHP i służą do manipulacji plikami Funkcja file_get_contents służy do odczytywania zawartości pliku co jest niezbędne do pobrania aktualnej wartości zmiennej Silosc Następnie zmienna ta jest inkrementowana aby zwiększyć jej wartość o jeden co jest powszechnie stosowane w licznikach odwiedzin stron internetowych PHP jako język skryptowy pozwala na łatwe manipulowanie danymi serwera a także na integrację z bazami danych i szeroką gamę funkcji sieciowych i narzędzi co czyni go jednym z najczęściej używanych języków do tworzenia aplikacji webowych Dobrym standardem jest stosowanie PHP w przypadku gdy potrzebne jest dynamiczne generowanie treści oraz zarządzanie danymi użytkowników

Pytanie 34

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=parseInt(3/2)

B. var i=3/2

C. var i=parseFloat(3/2)

D. var i=Number(3/2)

Wybór pozostałych opcji jest błędny z kilku powodów związanych z typem zwracanej wartości oraz sposobem, w jaki JavaScript obsługuje konwersję typów. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi, która korzysta z operatora dzielenia 3/2, zwraca wartość 1.5, a następnie wykorzystuje ją w konstrukcji var i=3/2; bez jakiejkolwiek konwersji. Rezultatem jest wartość zmiennoprzecinkowa, co nie odpowiada wymaganiu przechowywania wyniku jako liczby całkowitej. Druga odpowiedź wykorzystuje funkcję Number, co również skutkuje zwróceniem wartości 1.5. Funkcja Number konwertuje każdy argument na typ liczbowy, ale nie zaokrągla go w dół do najbliższej liczby całkowitej, co jest celem tego zadania. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, var i=parseFloat(3/2);, również prowadzi do tego samego rezultatu: 1.5. Funkcja parseFloat przekształca argument na liczbę zmiennoprzecinkową, a nie całkowitą, co jest sprzeczne z wymaganiami dotyczącymi uzyskania wyniku 1. W kontekście tego pytania, kluczowe znaczenie ma zrozumienie różnic między tymi funkcjami oraz ich zastosowania w praktyce programistycznej.

Pytanie 35

Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?

if (a > 0 || (b > 0 && b < 100))

if (a > 0 && b > 0 && b < 100)

if (a > 0 && b > 0 || b > 100)

if (a > 0 || b > 0 || b > 100)

Pozostałe zapisy źle łączą warunki. || (lub) wystarczyłoby spełnić jeden z nich, więc przepuści też wartości ujemne. Warianty mieszające || z && oraz warunek b > 100 (zamiast b < 100) nie oddają wymagania. Wszystkie trzy naraz wymusza a > 0 && b > 0 && b < 100.

Pytanie 36

Która metoda wypisze w języku JavaScript komunikat w konsoli przeglądarki?

console.echo("test");

console.write("test");

console.log("test");

console.print("test");

Do wypisywania komunikatów w konsoli przeglądarki w JavaScript służy metoda console.log(), np. console.log("test");. Konsolę otwiera się w narzędziach deweloperskich (klawisz F12). To podstawowe narzędzie diagnostyczne - pozwala podejrzeć wartości zmiennych i przebieg działania skryptu. Obiekt console ma też metody pokrewne, np. console.error() czy console.warn(). Dlatego poprawna jest console.log("test");.

Pytanie 37

Jakiego typu tablicy dotyczy instrukcja dodawania elementu w JavaScript?

Tablica['technik'] = 'informatyk';

A. stałej

B. liczbowej

C. asocjacyjnej

D. wielowymiarowej

Tablice statyczne są strukturami danych, których rozmiar jest ustalony podczas deklaracji i nie może być zmieniony w trakcie działania programu. W językach programowania takich jak C czy C++ tablice statyczne są powszechnie wykorzystywane, lecz w JavaScript, gdzie struktury danych są zazwyczaj dynamiczne, taki koncept jest mniej istotny. Tablice numeryczne w kontekście JavaScript to po prostu tablice, które używają indeksów liczbowych do przechowywania danych. Jednakże, możliwość przypisania wartości do indeksu tekstowego, jak w przypadku 'Tablica['technik'] = 'informatyk';', jest charakterystyczna dla tablic asocjacyjnych, nie dla numerycznych. Tablice numeryczne mogą przetrzymywać dane w uporządkowany sposób, ale nie umożliwiają użycia kluczy innych niż liczby całkowite, co ogranicza ich zastosowania w porównaniu do tablic asocjacyjnych. Tablice wielowymiarowe to kolekcje tablic, gdzie każda komórka może przechowywać inną tablicę. W JavaScript można tworzyć tablice wielowymiarowe poprzez zagnieżdżanie tablic, ale nie ma to związku z przypisywaniem kluczy tekstowych. Zastosowanie nazwanych kluczy, jak w podanym przykładzie, jest specyficzne dla tablic asocjacyjnych, które w JavaScript są implementowane jako obiekty i pozwalają na bardziej elastyczne zarządzanie danymi niż tablice wielowymiarowe, które skupiają się na przechowywaniu danych w formie tabeli. Typowym błędem jest mylenie tablic numerycznych z asocjacyjnymi, co może prowadzić do błędów w kodzie związanych z nieprawidłowym dostępem do danych lub ich organizacją, co wyraźnie pokazuje, że zrozumienie różnic między tymi strukturami danych jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript.

Pytanie 38

W języku JavaScript, deklaracja:

var x=true;

sprawia, że zmienna x ma typ

A. numeryczny

B. łańcuch znaków

C. enumeracyjny

D. logiczy

Zmienna x w JavaScript, która została zadeklarowana jako 'var x=true;', to typ logiczny, czyli boolean. W tym języku mamy dwie możliwe wartości: true (prawda) i false (fałsz). Ten typ jest naprawdę ważny, zwłaszcza gdy mówimy o warunkach w programach, bo to właśnie one są bazą dla programowania strukturalnego i obiektowego. Kiedy piszesz instrukcje if albo pętle, typ logiczny odgrywa kluczową rolę w tym, co się dzieje w programie. Fajnie jest korzystać z zmiennych logicznych, by kontrolować, co się dzieje w kodzie, a także sprawiać, że warunki są czytelniejsze. Ciekawe jest też to, że w JavaScript inne typy, jak liczby czy ciągi znaków, mogą być używane w kontekście wartości prawdziwych i fałszywych. To czyni typ logiczny bardzo elastycznym i wszechstronnym. Im lepiej rozumiesz ten typ, tym lepiej potrafisz tworzyć dynamiczne aplikacje, które dobrze reagują na różne sytuacje.

Pytanie 39

Podczas testowania skryptu JavaScript można w konsoli wyświetlać obecnie przechowywane wartości zmiennych przy użyciu funkcji

A. console.log()

B. console.count()

C. console.error()

D. console.warn()

Funkcja console.log() jest najczęściej używaną metodą do wyświetlania informacji w konsoli JavaScript. Umożliwia ona programistom monitorowanie wartości zmiennych w czasie rzeczywistym, co jest niezwykle pomocne podczas debugowania aplikacji. Używając console.log(), można łatwo wprowadzić komunikaty do konsoli, co pozwala na śledzenie zachowań aplikacji oraz identyfikację potencjalnych problemów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną 'x' i chcemy zobaczyć jej wartość, wystarczy wpisać console.log(x). Dobre praktyki inżynierii oprogramowania sugerują, aby używać tego narzędzia do logowania istotnych informacji, w tym danych wejściowych oraz wyników operacji, co ułatwia późniejszą analizę i utrzymanie kodu. Ponadto, console.log() jest częścią standardu Web API, co potwierdza jego znaczenie i powszechność w branży. Warto też pamiętać, że nadmierne logowanie może prowadzić do zagracenia konsoli, dlatego kluczowe jest stosowanie tej funkcji w umiarkowany sposób, szczególnie w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 40

Jak za pomocą JavaScriptu wyświetlić na stronie bieżącą datę i czas?

echo Date() + Time()

echo Date()

innerHTML = Date()

document.write(Date())

W JavaScripcie aktualną datę i czas zwraca obiekt Date(), a wypisać go na stronie można m.in. metodą document.write(Date()). Zapisuje ona przekazany tekst bezpośrednio do dokumentu. W praktyce częściej używa się przypisania do innerHTML wybranego elementu, ale spośród podanych opcji poprawna jest document.write(Date()).

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej