Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 15 lipca 2026 17:10
  • Data zakończenia: 15 lipca 2026 17:30

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Czym charakteryzują się systemy CMS?

A. możliwością programowania w zaawansowanych frameworkach
B. wbudowanym edytorem grafiki wektorowej
C. wbudowanym serwerem poczty
D. możliwością edycji treści bez znajomości HTML
Systemy CMS (Content Management System) pozwalają zarządzać treścią serwisu przez panel administracyjny, BEZ znajomości HTML i programowania - tekst i media dodaje się jak w edytorze tekstu. Przykłady to WordPress czy Joomla!. Dlatego CMS cechuje możliwość edycji treści bez znajomości HTML.

Pytanie 2

Funkcję o nazwie policz, napisaną w PHP, wywołano z argumentem $Z = 1. Jaki wynik zostanie zwrócony?

function policz($Z) { while($Z < 5) { $Z += 2 * $Z + 1; } return $Z; }
A. 13
B. 4
C. 1
D. 7
Funkcja 'policz' przyjmuje argument $Z, który w tym przypadku wynosi 1. Wewnątrz funkcji znajduje się pętla while, która wykonuje się tak długo, jak $Z jest mniejsze od 5. W każdym kroku pętli wartość $Z jest aktualizowana zgodnie z równaniem $Z += 2 * $Z + 1. Przy pierwszym wywołaniu pętli, $Z = 1, co daje nam $Z = 1 + 2 * 1 + 1 = 4. Wartość $Z jest teraz równa 4, co wciąż spełnia warunek pętli, więc pętla wykonuje się jeszcze raz. W drugiej iteracji, $Z = 4, więc $Z = 4 + 2 * 4 + 1 = 13. Teraz $Z jest większe od 5, co kończy działanie pętli. Funkcja zwraca wartość 13. Użycie pętli while w tym przypadku ilustruje, jak można implementować iteracyjne obliczenia w PHP, co jest kluczowe w programowaniu i pozwala na efektywne wykonywanie powtarzających się zadań. Praktyczne zastosowanie tej techniki obejmuje obliczenia, które wymagają wielokrotnego aktualizowania wartości, takie jak obliczenia statystyczne czy algorytmy przeszukiwania.

Pytanie 3

W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?

A. innerHTML
B. Body
C. innerBody
D. HTML
Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.

Pytanie 4

Które z poniższych stwierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Składa się wyłącznie z jednego pola
B. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko
C. Jest unikalny dla danej tabeli
D. Może przyjmować wyłącznie wartości liczbowe
Klucz podstawowy to atrybut (lub zbiór atrybutów) w tabeli, który jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz w tej tabeli. Jego unikalność w obrębie tabeli jest kluczowa, ponieważ pozwala na zapobieganie duplikatom i zapewnia integralność danych. Na przykład, w tabeli przechowującej informacje o klientach, kolumna z identyfikatorem klienta (np. ID klienta) powinna być kluczem podstawowym, ponieważ każdy klient musi mieć unikalny identyfikator. Standardy baz danych, takie jak model relacyjny, podkreślają znaczenie kluczy podstawowych w zapewnieniu stabilności i efektywności w przechowywaniu danych. Użycie klucza podstawowego również wpływa na wydajność operacji wyszukiwania i łączenia tabel, dlatego w projektowaniu baz danych należy starannie dobierać atrybuty, które będą pełnić tę rolę, aby spełniały wymagania unikalności oraz wydajności.

Pytanie 5

Który atrybut kolumny zapewnia automatyczne nadawanie kolejnych, unikalnych wartości (np. dla klucza głównego)?

A.
UNIQUE
B.
DEFAULT
C.
AUTO_INCREMENT
D.
NOT NULL
Atrybut AUTO_INCREMENT (w MySQL) sprawia, że przy dodaniu nowego wiersza baza sama wstawia do kolumny kolejną, większą o jeden liczbę. Stosuje się go najczęściej dla numerycznego klucza głównego (id), by nie trzeba było ręcznie pilnować unikalności identyfikatorów. Dlatego automatyczne nadawanie kolejnych wartości zapewnia AUTO_INCREMENT.

Pytanie 6

Wyjątkowa metoda przynależąca do danej klasy w programowaniu obiektowym, która jest automatycznie wywoływana w momencie tworzenia obiektu i zazwyczaj ma na celu inicjalizację pól, to

A. konstruktor
B. destruktor
C. specyfikator dostępu
D. obiekt
Obiekt to instancja klasy, która zawiera konkretne wartości pól oraz metody zdefiniowane w klasie. Nie jest to jednak metoda, a raczej jej realizacja. W programowaniu obiektowym obiekty są tworzone za pomocą konstruktorów, co oznacza, że mylenie tych pojęć prowadzi do nieporozumień. Destruktor, z drugiej strony, to metoda wywoływana automatycznie podczas usuwania obiektu z pamięci. Jego zadaniem jest zwolnienie zasobów zajmowanych przez obiekt. Brak zrozumienia różnicy między konstruktorem a destruktorem może prowadzić do problemów z zarządzaniem pamięcią i wycieków zasobów. Specyfikator dostępu, natomiast, to mechanizm definiujący widoczność i dostępność pól oraz metod w klasie. Pomimo że jest kluczowym elementem programowania obiektowego, nie odnosi się bezpośrednio do tworzenia instancji obiektów. Powszechnym błędem jest zatem utożsamianie konstruktorów z innymi elementami języka obiektowego, co może prowadzić do nieefektywnej architektury oprogramowania oraz trudności w jego zrozumieniu i utrzymaniu. Kluczowe jest zatem zrozumienie roli, jaką konstruktor odgrywa w kontekście cyklu życia obiektu oraz zarządzania jego stanem.

Pytanie 7

Jakie kolory wchodzą w skład modelu barw CMYK?

A. cyjan, magenta, żółty i karmazyn
B. czerwony, zielony, niebieski i kanał alfa
C. czerwony, zielony i niebieski
D. cyjan, magenta, żółty i czarny
Model CMYK tworzą cztery składowe: cyan (niebieskozielony), magenta (purpurowy), yellow (żółty) i black (czarny, oznaczany K). Stosuje się go w druku. Dlatego CMYK to cyjan, magenta, żółty i czarny.

Pytanie 8

Atrybut NOT NULL kolumny jest konieczny w przypadku:

A. definicji wszystkich pól tabeli
B. klucza podstawowego
C. wszystkich pól typu numerycznego
D. użycia atrybutu DEFAULT
Klucz podstawowy (primary key) jednoznacznie identyfikuje każdy wiersz, dlatego nie może być pusty - stąd jego kolumny muszą mieć atrybut NOT NULL (w wielu systemach jest on dla klucza wymuszany automatycznie). Inne kolumny mogą dopuszczać brak wartości (NULL), zależnie od projektu. Dlatego NOT NULL jest konieczny w przypadku klucza podstawowego.

Pytanie 9

Wynikiem działania poniższej pętli for w przedstawionym kodzie PHP jest wyświetlenie liczb:

<?php
   for($i=5;$i>1;$i-=2)
       echo ($i%2)." ";
?>
A. 1 0
B. 1 0 1 0
C. 1 0 1
D. 1 1
Wybór błędnych odpowiedzi wynika z niepełnej analizy działania pętli oraz błędnych założeń dotyczących wartości zwracanych przez operację modulo. Odpowiedzi 1 0, 1 0 1 oraz 1 0 1 0 wskazują na zrozumienie, że liczby mogą mieć różne wartości modulo 2, ale z niewłaściwym przypisaniem ich do konkretnego kontekstu pętli. Wartość 0 w odpowiedzi 1 0 sugeruje, że użytkownik myśli, że $i może kiedykolwiek przyjąć wartość parzystą i wpłynąć na wynik, co jest błędne w kontekście analizowanego kodu. Liczba 5 jest liczbą nieparzystą, więc operacja modulo skutkuje 1, a 3 również jest liczbą nieparzystą, co również daje 1. Odpowiedź 1 0 1 sugeruje, że po osiągnięciu wartości $i = 1, wynik zmienia się na zero, co jest niezgodne z zasadami przetwarzania w tej pętli. Podobnie, odpowiedź 1 0 1 0 sugeruje, że w pętli mogłyby pojawić się inne wartości, podczas gdy w rzeczywistości, jak pokazuje analiza, pętla kończy się po dwóch iteracjach. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają struktury kontrolne w programowaniu oraz jakie wyniki można otrzymać na podstawie operacji arytmetycznych. Taka analiza jest niezbędna, aby uniknąć typowych błędów związanych z operacjami na liczbach oraz wyciąganiem wniosków na temat ich właściwości.

Pytanie 10

Została zaprezentowana tabela o nazwie konta. Aby obliczyć liczbę rejestracji w poszczególnych latach oraz wyświetlić te wartości razem z rokiem rejestracji, należy wykonać zapytanie

A. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
B. ```SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;```
C. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;```
D. ```SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;```
Rozważając inne odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych błędów w rozumieniu operacji SQL. Odpowiedź 'SELECT rejestracja, COUNT(rejestracja) FROM konta;' pomija klauzulę GROUP BY, która jest niezbędna do prawidłowego grupowania wyników po kolumnie 'rejestracja'. Bez niej, zapytanie spowoduje błąd, ponieważ próbuje zliczyć wartości bez określenia, jak je grupować. Takie podejście jest niezgodne z zasadami SQL, które wymagają, aby wszystkie kolumny niewykorzystywane w funkcjach agregujących były zawarte w klauzuli GROUP BY.

W przypadku 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta GROUP BY rejestracja;', mamy poprawnie użyte GROUP BY, ale brak jest kolumny 'rejestracja' w selekcji, co oznacza, że wyniki wyświetlą tylko liczby bez odpowiadających im lat, co nie spełnia założeń pytania.

Odpowiedź 'SELECT COUNT(rejestracja) FROM konta JOIN rejestracja ON id;' wprowadza dodatkowy błąd związany z niepoprawnym użyciem JOIN. Kolumna 'rejestracja' nie jest tabelą, a próbując połączyć ją z tabelą 'konta' za pomocą JOIN, wprowadza się błędną koncepcję struktury danych. JOIN jest używany do łączenia różnych tabel na podstawie powiązanych kolumn, co w tym przypadku nie ma zastosowania. Takie niezrozumienie składni SQL może prowadzić do błędnych wyników i niepotrzebnego skomplikowania zapytań. Powszechnym błędem w korzystaniu z JOIN jest niepoprawne używanie go do prostych operacji grupowania, które nie wymagają połączenia wielu tabel.

Pytanie 11

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }
B. aside {float: left; }
C. nav { float: left; } aside { float: left; }
D. nav { float: right; } section { float: right; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.

W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.

Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 12

Jaką funkcję pełni CONCAT w języku SQL?

A. łączy (skleja) teksty w jeden ciąg
B. przycina wyświetlany tekst
C. usuwa wskazany fragment tekstu
D. zwraca podłańcuch z tekstu wejściowego
Funkcja CONCAT łączy (skleja) kilka wartości tekstowych w jeden ciąg, np. SELECT CONCAT(imie, ' ', nazwisko) FROM klienci zwróci pełne imię i nazwisko w jednej kolumnie. Przyjmuje dowolną liczbę argumentów i często służy do budowania czytelnych etykiet, adresów czy komunikatów z kolumn bazy. W MySQL pokrewna CONCAT_WS pozwala dodatkowo podać separator wstawiany między elementy. Dlatego CONCAT odpowiada za łączenie tekstu.

Pytanie 13

Dokument HTML określa akapit oraz obrazek. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, należy w stylu CSS obrazka uwzględnić właściwość

A. alt: left;
B. float: left;
C. style: left;
D. align: left;
Odpowiedź "float: left;" jest naprawdę trafna. Ta właściwość w CSS sprawia, że elementy układają się obok siebie, co w tym przypadku oznacza, że rysunek wyląduje po lewej stronie akapitu. Jak użyjemy float, to rysunek 'przesuwa się' na lewo, a tekst z akapitu otacza go z prawej strony. To taki popularny sposób w webdesignie, który pozwala na ładniejsze połączenie obrazków z tekstem. Warto pamiętać, że czasem trzeba zastosować clearfix, zwłaszcza gdy mamy pływające elementy w większym układzie, żeby uniknąć problemów z rozmieszczeniem. Stosowanie float w CSS to dobra praktyka, bo pomaga zachować czytelność i estetykę tekstu. Na przykład, jeśli mamy sekcję artykułu z obrazem, który ilustruje omawiany temat, to zastosowanie float: left; sprawi, że treść będzie ładnie się układać i poprawi wrażenia użytkownika.

Pytanie 14

Które pojęcie OOP oznacza dostęp do pól i metod TYLKO z poziomu klasy, w której je zadeklarowano?

A.
public
B.
const
C.
private
D.
static
Modyfikator private ogranicza dostęp do pól i metod TYLKO do wnętrza klasy, w której je zadeklarowano - z zewnątrz są niewidoczne. To realizacja hermetyzacji: chronisz wewnętrzny stan obiektu przed przypadkową zmianą. Zapamiętaj: private = „tylko dla tej klasy”.

Pytanie 15

Kod programu wraz z komentarzami oraz opisem algorytmów i metod stanowi dokumentację

A. audiowizualną.
B. techniczną.
C. urzędową.
D. graficzną.
Poprawnie – mówimy tutaj o dokumentacji technicznej. Kod programu razem z komentarzami w kodzie, opisem algorytmów, struktur danych, interfejsów, sposobu działania poszczególnych modułów czy klas to właśnie klasyczny przykład dokumentacji technicznej. W branży IT przyjmuje się, że dokumentacja techniczna jest skierowana głównie do programistów, administratorów, czasem też architektów systemów, czyli osób, które będą rozwijać, utrzymywać lub integrować dany system. Nie jest to materiał marketingowy ani „urzędowy”, tylko coś, co ma pomóc zrozumieć jak system działa od środka.
W praktyce dokumentacja techniczna obejmuje na przykład: komentarze w kodzie źródłowym (zgodne z konwencją danego języka, np. PHPDoc, JSDoc), opisy algorytmów w plikach README, wiki projektowe, diagramy UML, schematy przepływu danych, opisy endpointów API, a nawet instrukcje uruchomienia środowiska developerskiego. Moim zdaniem im lepiej zrobiona taka dokumentacja, tym łatwiej jest później komuś „wejść” w projekt bez zadawania dziesiątek pytań.
Dobre praktyki mówią, żeby dokumentacja techniczna była aktualna, wersjonowana razem z kodem (np. w Git), a komentarze w kodzie nie powtarzały tego, co oczywiste, tylko wyjaśniały „dlaczego tak”, a nie „co robi ta linijka”. W projektach webowych dokumentacja techniczna opisuje na przykład, jak działa logika logowania użytkownika, jak są zrobione zapytania do bazy, jakie są ograniczenia wydajnościowe. To wszystko pozwala utrzymać spójność systemu i ułatwia debugowanie oraz rozwój nowych funkcji.
Dlatego odpowiedź „techniczną” jest jak najbardziej zgodna z tym, jak branża rozumie dokumentację w kontekście programowania i algorytmów.

Pytanie 16

W CSS zapis w postaci

 h1::first-letter {color: red;} 

spowoduje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. pierwszej litery nagłówka w pierwszym stopniu
B. pierwszej litery nagłówka w drugim stopniu
C. tekstu nagłówka w pierwszym stopniu
D. pierwszej linii akapitu
Zapis <span>h1::first-letter {color: red;} </span> jest w porządku, bo korzysta z pseudoelementu :first-letter, który działa na pierwszą literkę w nagłówku h1. To całkiem fajne, bo możemy w ten sposób stylizować tę pierwszą literę i nadać nagłówkom ciekawszy wygląd. Na przykład, jeśli mamy nagłówek h1 z napisem 'Witaj świecie', to dzięki temu kodowi, litera 'W' zrobi się czerwona. W CSS warto ogarnąć, że :first-letter działa tylko na bloki, takie jak nagłówki czy akapity, więc warto to mieć na uwadze, gdy coś stylizujemy. Używanie pseudoelementów to dobre podejście do tworzenia ładnych i funkcjonalnych interfejsów, a przy okazji daje nam większą kontrolę nad tym, jak wyglądają nasze elementy.

Pytanie 17

Którego selektora użyć, aby sformatować WSZYSTKIE obrazy znajdujące się w akapicie?

A.
p # img
B.
p.img
C.
p + img
D.
p img
Aby ostylować wszystkie obrazy zawarte w akapicie, używa się selektora potomka - dwóch nazw oddzielonych SPACJĄ: p img. Spacja oznacza „dowolny <img> gdziekolwiek wewnątrz <p>”. Dlatego poprawny jest p img.

Pytanie 18

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>
A. Kodu 4.
B. Kodu 2.
C. Kodu 1.
D. Kodu 3.
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś 'Kod 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. To jest prawidłowe, ponieważ układ prezentowany na zdjęciu sugeruje użycie tabeli do wyświetlenia informacji. W HTML, tabele są definiowane za pomocą znacznika <table>, a wiersze i komórki za pomocą <tr> i <td> odpowiednio. W tym przypadku, każdy wiersz to osobny element tabeli - 'Tytuł', 'Znaczniki języka HTML', 'Autor', 'Słowa kluczowe' oraz 'Witryny internetowe, HTML' - i są one rozmieszczone w sposób sugerujący użycie tabeli. Jest to standardowy sposób na prezentowanie zestawów danych, które mają związek ze sobą. Dzięki temu, informacje są łatwiejsze do zrozumienia i analizy. Pamiętaj jednak, że tabele powinny być używane głównie do prezentacji danych, a nie do układu strony - do tego celu lepiej nadają się inne metody, takie jak Flexbox czy CSS Grid.

Pytanie 19

Która z poniższych technologii działa po stronie klienta (front-end, w przeglądarce)?

A. Perl
B. Node.js
C. CSS
D. PHP
Technologie front-endowe działają po stronie klienta - w przeglądarce użytkownika. CSS jest właśnie taką technologią: przeglądarka pobiera arkusz stylów i sama renderuje wygląd strony (kolory, czcionki, układ). Razem z HTML i JavaScriptem tworzy „trójkę” front-endu. Choć CSS to język opisu wyglądu, a nie pełny język programowania, jego przetwarzanie odbywa się u klienta. Przeciwieństwem są technologie serwerowe, gdzie kod wykonuje się na serwerze przed wysłaniem strony. Dlatego po stronie klienta działa CSS.

Pytanie 20

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}
Ilustracja do pytania
A. Paragraf 3
B. Paragraf 2
C. Paragraf 1
D. Paragraf 4
Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.

Pytanie 21

Pole tabeli „czyWypozyczona” może przyjmować tylko wartości true lub false. Który typ danych jest dla niego najlepszy?

A.
BOOLEAN
B.
DOUBLE
C.
VARCHAR(5)
D.
CHAR
Pole przyjmujące jedynie dwie wartości - prawda albo fałsz - najlepiej opisać typem logicznym BOOLEAN. Jest najbardziej oszczędny i czytelny, a baza pilnuje, że dopuszczalne są tylko dwa stany. W MySQL BOOLEAN jest aliasem dla TINYINT(1) (0/1), gdzie 0 to fałsz, a każda wartość różna od zera - prawda. Dla flag typu „czyWypożyczona”, „aktywny”, „zatwierdzony” to naturalny wybór. Dlatego najlepszym typem jest BOOLEAN.

Pytanie 22

Tabela filmy ma klucz główny id i klucz obcy rezyserID. Tabela rezyserzy ma klucz główny id. Jak poprawnie połączyć je w SELECT (relacja jeden reżyser → wiele filmów)?

A.
... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...
B.
... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...
C.
... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...
D.
... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...
Złączenie musi zestawiać klucz obcy z głównym powiązanej tabeli. filmy.id = rezyserzy.id porównuje dwa klucze GŁÓWNE (bez sensu logicznego). Warianty z rezyserzy.filmyID odwołują się do nieistniejącej kolumny. Poprawne jest ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id.

Pytanie 23

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">
A. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu
B. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg
C. nie zamknięto cudzysłowu
D. wprowadzono nieznany atrybut alt
Poprawna odpowiedź to nie domknięto cudzysłowu ponieważ w kodzie HTML atrybuty muszą być poprawnie zamknięte aby poprawnie interpretować ich wartości. W przedstawionym fragmencie kodu dla znacznika img brakuje końcowego cudzysłowu po wartości src co stanowi błąd składniowy. Tego typu błędy mogą prowadzić do nieprawidłowego działania strony ponieważ przeglądarka nie jest w stanie jednoznacznie określić końca wartości atrybutu co może skutkować nieprawidłowym renderowaniem danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami każde otwarte cudzysłowie powinno być zamknięte aby zapewnić poprawną interpretację kodu. Ponadto stosowanie poprawnego zamykania cudzysłowów zwiększa czytelność kodu co jest istotne przy współpracy zespołowej i ułatwia jego utrzymanie. Warto także korzystać z walidatorów HTML które automatycznie wykrywają takie błędy pomagając w ich szybkim usunięciu. Tego rodzaju narzędzia są kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych ponieważ umożliwiają weryfikację zgodności kodu z obowiązującymi standardami co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność i kompatybilność z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 24

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') {     echo $n[$i];     $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'
B. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'
C. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'
D. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'
Analizując niepoprawne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. W przypadku odpowiedzi, która wskazuje na wypisanie nazwy konta ze znakiem '@', należy zauważyć, że kod w rzeczywistości nie wlicza znaku '@' do wypisywanej wartości. Działanie pętli opiera się na warunku przerywającym, który kończy iterację przed napotkaniem '@', co oznacza, że nie może on znaleźć się w rezultacie. Z kolei wskazanie, że kod wypisze cały adres e-mail jest błędne, ponieważ pętla jest zaprojektowana tak, aby zakończyć działanie przed osiągnięciem znaku '@', więc taki wynik nie jest możliwy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, sugerująca, że kod wypisze samą nazwę domeny, jest również myląca. W kodzie nie ma logiki, która pozwalałaby na wyodrębnienie części po znaku '@'; zamiast tego pętla przerywa działanie, gdy osiągnie ten znak. Jest to kluczowe, aby zrozumieć, że kod nie ma mechanizmu do analizy lub rozdzielania adresu e-mail po znaku '@'. Wszystkie te odpowiedzi pokazują niezrozumienie, jak działają operacje na ciągach w PHP oraz logikę pętli, która w kontekście tego fragmentu kodu jest fundamentalna dla uzyskania prawidłowego wyniku.

Pytanie 25

Podaj definicję metody, którą trzeba umieścić w miejscu kropek, aby na stronie WWW pojawił się tekst: Jan Kowalski

Ilustracja do pytania
A. C
B. A
C. D
D. B
Poprawna odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ metoda osoba.dane jest zdefiniowana jako funkcja wewnątrz obiektu osoba, co pozwala na użycie słowa kluczowego this, aby odwołać się do właściwości obiektu. W JavaScript this w kontekście metody obiektu odnosi się do samego obiektu, zatem this.imie i this.nazwisko poprawnie odwołują się do właściwości imie i nazwisko obiektu osoba. Dzięki temu funkcja zwraca ciąg tekstowy Jan Kowalski, który zostaje przypisany do innerHTML elementu o id wynik. Zastosowanie this jest zgodne z dobrymi praktykami programowania obiektowego w JavaScript, ponieważ umożliwia dynamiczne odwoływanie się do właściwości obiektu w kontekście tej samej instancji. Praktyczne zastosowanie tej metody pozwala na efektywne zarządzanie danymi w obrębie złożonych aplikacji webowych, gdzie obiekty mogą mieć wiele właściwości i metod. Kluczowym aspektem jest zrozumienie, że w JavaScript this jest dynamicznie wiązane w zależności od kontekstu wywołania, co jest szczególnie ważne przy pracy z metodami i konstruktorami obiektów.

Pytanie 26

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. outline-top
B. local-top
C. padding-top
D. border-top
Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 27

Baza danych MySQL została uszkodzona. Które z poniższych działańnie przyczyni się do jej naprawy?

A. Utworzenie nowej bazy i przeniesienie do niej tabel
B. Próba naprawy za pomocą polecenia REPAIR
C. Odtworzenie bazy z kopii zapasowej
D. Wykonanie replikacji bazy danych
Próba naprawy bazy danych za pomocą polecenia REPAIR, odtwarzanie bazy z kopii bezpieczeństwa czy stworzenie nowej bazy z przeniesieniem tabel mogą być mylnie uznawane za skuteczne rozwiązania w przypadku uszkodzenia bazy danych. Polecenie REPAIR TABLE ma zastosowanie tylko w przypadku tabel, które zostały uszkodzone, a nie w przypadku całej bazy danych. W praktyce, jeśli baza danych jest uszkodzona w sposób, który uniemożliwia jej działanie, to polecenie naprawy nie będzie wystarczające. Odzyskiwanie z kopii zapasowej to bardzo efektywna metoda, jednak wymaga wcześniejszego posiadania aktualnej kopii, a czasami dane mogą być utracone. Stworzenie nowej bazy danych i przeniesienie tabel jest procesem czasochłonnym i może nie zapewnić pełnej integralności danych, szczególnie w przypadku złożonych relacji między tabelami. Często mylone są pojęcia naprawy i odzyskiwania danych, co może prowadzić do błędnych decyzji w sytuacjach kryzysowych. Ważne jest, aby w momencie wystąpienia uszkodzenia bazy danych podejść do tematu z pełną wiedzą na temat dostępnych narzędzi i metod, aby uniknąć dalszych problemów związanych z bezpieczeństwem danych.

Pytanie 28

Tabela programy ma kolumny nazwa, producent, rokWydania. Która kwerenda zwróci producentów BEZ powtórzeń?

A.
SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;
B.
SELECT DISTINCT producent FROM programy;
C.
SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;
D.
SELECT UNIQUE producent FROM programy;
Aby wypisać producentów bez powtórzeń, dopisuje się DISTINCT zaraz po SELECT, przed nazwą kolumny: SELECT DISTINCT producent FROM programy;. Słowo to każe bazie pominąć duplikaty i zwrócić każdą nazwę producenta tylko raz. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 29

Proces normalizacji tabel ma na celu

A. wizualizację bazy
B. weryfikację i poprawę efektywności bazy danych
C. wyłącznie stworzenie tabel oraz powiązań w bazie
D. dodanie danych do bazy
Normalizacja tabel jest procesem, który ma na celu organizację struktury bazy danych w taki sposób, aby zminimalizować redundancję danych oraz zapewnić integralność danych. Proces ten polega na podziale dużych tabel na mniejsze i łączeniu ich za pomocą relacji, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi. Przykładem normalizacji może być podział tabeli zawierającej informacje o klientach i ich zamówieniach na dwie oddzielne tabele: jedna do przechowywania danych klientów, a druga do danych zamówień, z relacją między nimi. W praktyce normalizacja, zgodna z metodologią Codd'a, obejmuje kilka poziomych form normalnych, takich jak 1NF, 2NF, i 3NF, z których każda wprowadza dodatkowe ograniczenia i zasady. Przy odpowiedniej normalizacji można uniknąć problemów z aktualizacją danych, takich jak anomalie aktualizacji czy usuwania, co jest kluczowe w utrzymywaniu wysokiej jakości danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 30

Aby dopasować dźwięk do określonego poziomu głośności, należy zastosować efekt:

A. podbicia basów
B. wyciszenia
C. normalizacji
D. usuwania szumów
Normalizacja to obróbka dźwięku, która równomiernie zwiększa lub zmniejsza amplitudę całego nagrania tak, aby jego najgłośniejszy fragment (lub średni poziom) osiągnął zadaną wartość. Dzięki temu różne pliki brzmią z porównywalną głośnością, bez ręcznego dobierania wzmocnienia. Nie zmienia przy tym barwy ani proporcji dźwięków - skaluje jedynie poziom. Dlatego do dopasowania nagrania do określonego poziomu głośności służy efekt normalizacji.

Pytanie 31

Aby w języku PHP odwołać się do danych formularza przesłanych metodą POST, należy użyć tablicy:

A.
$_SERVER
B.
$_SESSION
C.
$_FILES
D.
$_POST
Dane pól formularza wysłanego metodą POST PHP udostępnia w tablicy superglobalnej $_POST. Odwołujesz się do konkretnego pola po jego atrybucie name, na przykład $_POST["login"]. Jest ona dostępna w każdym miejscu skryptu bez deklarowania. Analogicznie dane wysłane metodą GET trafiają do $_GET. Dlatego do odczytania pól formularza przesłanego przez POST używa się właśnie $_POST.

Pytanie 32

Jakie z poniższych stwierdzeń poprawnie opisuje zdefiniowaną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));
A. Tabela o nazwie dane zawiera trzy kolumny typu całkowitego.
B. Tabela ma jedną kolumnę, która zawiera tablice z trzema elementami.
C. Tabela o nazwie dane posiada jedną kolumnę liczb całkowitych.
D. Kolumny tabeli dane są nazywane: kolumna 1, kolumna2, kolumna3.
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w zdefiniowanej tabeli 'dane' mamy jedną kolumnę o nazwie 'kolumna', której typ danych to INTEGER. Wartość 3 w definicji INTEGER(3) oznacza, że kolumna może przechowywać liczby całkowite, a nie liczb o długości 3, co często jest mylone. W praktyce INTEGER w SQL nie ma ograniczenia do przechowywania tylko trzech cyfr; to po prostu sugeruje, że przyjmuje się, iż liczby będą miały długość do trzech cyfr, co jest w rzeczywistości ignorowane, ponieważ SQL nie narzuca takich ograniczeń. Wartości w tej kolumnie mogą być zarówno jednocyfrowe, jak i trzycyfrowe. W kontekście projektowania baz danych, dobrą praktyką jest nadawanie kolumnom zrozumiałych nazw oraz dokładne określanie ich typów danych, co ułatwia późniejsze zarządzanie danymi. Poprawne zdefiniowanie tabeli jest kluczowe dla wydajności bazy danych oraz jej integralności, dlatego dla kolumny INTEGER nie ma potrzeby dodatkowego określania ograniczeń, chyba że są one wymagane w kontekście aplikacyjnym.

Pytanie 33

Która funkcja PHP sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY?

A.
asort()
B.
sort()
C.
ksort()
D.
rsort()
Funkcja ksort() sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY (litera „k” jak key), zachowując przy tym powiązanie klucz-wartość, np. po ksort($miesiace) pary uporządkują się rosnąco po kluczach. Przydaje się, gdy klucze niosą znaczenie (daty, numery). Zapamiętaj: ksort = sort po Key.

Pytanie 34

W CSS wprowadzono formatowanie

p > i {color: blue} 

Co oznacza, że tekst zapisany będzie w kolorze niebieskim

A. pochylony tekst akapitu
B. cały tekst akapitu bez względu na jego formatowanie
C. cały tekst nagłówków bez względu na ich formatowanie
D. pogrubiony tekst akapitu
W podanym przypadku, zapis CSS <code>p > i {color: blue}</code> odnosi się do selektora, który aplikuje kolor niebieski do elementu <code><i></code> znajdującego się bezpośrednio wewnątrz elementu <code><p></code>. Oznacza to, że tylko tekst, który jest otoczony znacznikiem <code><i></code> w danym paragrafie, zostanie wyróżniony kolorem niebieskim. Ten sposób selekcji jest zgodny z zasadą kaskadowości i specyficzności CSS, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu stylem dokumentów HTML. W praktyce, używanie takich selektorów pozwala na precyzyjne formatowanie tekstu w obrębie większych struktur, co jest szczególnie ważne w skomplikowanych projektach webowych. Dobrym przykładem zastosowania tego stylu może być sytuacja, gdy chcemy wyróżnić cytaty lub słowa kluczowe w tekście paragrafu, stosując odpowiednie znaczniki HTML oraz style CSS, co zwiększa czytelność i estetykę treści.

Pytanie 35

Deklaracja w języku JavaScript var x = true; powoduje, że zmienna x jest typu:

A. wyliczeniowego
B. liczbowego
C. logicznego
D. ciągu znaków
Przypisanie var x = true; sprawia, że zmienna x jest typu LOGICZNEGO (boolean) - może przyjmować jedną z dwóch wartości: true lub false. Takich zmiennych używa się w warunkach. Dlatego x jest typu logicznego.

Pytanie 36

Który ze sposobów komentowania kodu nie jest stosowany w kodzie jako komentarz PHP?

A. /* komentarz */
B. // komentarz
C. # komentarz
D. <!-- komentarz -->
Poprawnie wskazano, że zapis <!-- komentarz --> nie jest komentarzem PHP, tylko komentarzem HTML. To jest bardzo ważne rozróżnienie: komentarze PHP muszą być interpretowane przez interpreter PHP, więc używa się składni typowej dla języków z rodziny C. W PHP mamy trzy podstawowe sposoby komentowania kodu: znak # na początku linii, podwójny ukośnik // oraz komentarze blokowe /* ... */. Wszystkie te formy działają tylko wewnątrz bloku PHP, czyli między znacznikami <?php i ?>. Przykład poprawnych komentarzy PHP:<?php
# komentarz jednolinijkowy
// inny komentarz jednolinijkowy
/*
komentarz
wielolinijkowy
*/
echo "Hello"; // komentarz obok instrukcji
?>Natomiast <!-- komentarz --> to komentarz HTML, który jest widoczny po stronie przeglądarki jako element kodu źródłowego HTML, ale kompletnie ignorowany przez interpreter PHP. Jeśli wstawisz coś takiego wewnątrz bloku PHP, po prostu dostaniesz błąd składni. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: komentarze PHP używają #, // lub /* */, a komentarze HTML używają <!-- -->. W praktyce często łączy się oba typy w jednym pliku: w sekcji PHP komentujemy kod logiki serwera, a w sekcji HTML komentujemy strukturę widoku. Dobrą praktyką jest stosowanie // do krótkich, jednowierszowych komentarzy przy instrukcjach oraz /* ... */ do dłuższych opisów funkcji, klas czy bardziej skomplikowanych fragmentów logiki. W dokumentacji PHP (php.net) wszystkie przykłady konsekwentnie używają właśnie tych trzech form, więc warto się tego trzymać, żeby kod był czytelny też dla innych programistów.

Pytanie 37

Którą właściwością CSS ustawia się kolor tła elementu (np. strony)?

A.
bgcolor
B.
background-color
C.
text-background
D.
color
Kolor tła elementu ustawia w CSS właściwość background-color, np. body { background-color: #f0f0f0; }. Można podać nazwę koloru, zapis szesnastkowy lub funkcję rgb. To nowoczesny, zgodny ze standardem sposób - w przeciwieństwie do dawnego atrybutu HTML bgcolor. Dlatego tło ustawia background-color.

Pytanie 38

Jakie wyrażenie logiczne powinno być użyte w języku JavaScript, aby zastosować operacje tylko dla wszystkich liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200,-100)?

A. (liczba >=-200) || (liczba>-100)
B. (liczba <=-200) && (liczba<-100)
C. (liczba >=-200) && (liczba<-100)
D. (liczba <=-200) || (liczba>-100)
Jeśli chcesz wykonywać operacje tylko na liczbach ujemnych w przedziale od -200 do -100 w JavaScript, musisz użyć takiego wyrażenia: (liczba >= -200) && (liczba < -100). To wyrażenie łączy dwa warunki, co oznacza, że oba muszą być spełnione, żeby całość była prawdziwa. Pierwszy warunek mówi, że liczba musi być większa lub równa -200, a drugi, że musi być mniejsza niż -100. Tak definiujemy przedział, co jest zgodne z zasadami ECMAScript, na których oparty jest JavaScript. Dla przykładu, jeśli weźmiesz liczbę -150, to to wyrażenie zwróci prawdę, bo -150 jest w tym przedziale. Natomiast dla -250, wyrażenie zwróci fałsz, bo nie spełnia pierwszego warunku. Dzięki temu, programista ma pewność, że operacje wykonywane są jedynie na liczbach w danym przedziale. Takie zastosowanie można spotkać na przykład w walidacji danych w formularzach czy w filtracji danych w aplikacjach webowych.

Pytanie 39

W JavaScript, wynik operacji przyjmuje wartość NaN, gdy skrypt usiłuje przeprowadzić

A. funkcję parseInt zamiast parseFloat na zmiennej numerycznej
B. operację arytmetyczną na dwóch dodatnich zmiennych liczbowych
C. funkcję, która sprawdza długość stringa, a zawartość zmiennej była liczba
D. operację arytmetyczną, a zawartość zmiennej była tekstem
W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem nieudanej operacji arytmetycznej, szczególnie gdy jedna z operandów jest napisem, a nie liczbą. Przykładem może być sytuacja, gdy próbujemy dodać liczbę do napisu: let result = 5 + 'abc';. W tym przypadku, JavaScript nie może przeprowadzić operacji arytmetycznej na liczbie i napisie, co skutkuje wartością NaN. Konwersja napisu na liczbę w kontekście arytmetyki jest kluczowa; funkcje takie jak parseFloat lub parseInt mogą być użyte do uzyskania liczby z napisu. Dobre praktyki sugerują, aby zawsze sprawdzać typ danych przed wykonaniem operacji arytmetycznych, co można osiągnąć za pomocą operatora typeof lub funkcji Number.isNaN(). W ten sposób unika się nieprzewidzianych rezultatów i poprawia się stabilność kodu. Zrozumienie, jak JavaScript radzi sobie z różnymi typami danych, jest fundamentalne dla każdego programisty, ponieważ błędy związane z typami danych mogą prowadzić do poważnych problemów w aplikacjach.

Pytanie 40

Którym znacznikiem wstawić listę NUMEROWANĄ (uporządkowaną)?

A.
<li>
B.
<ol>
C.
<ul>
D.
<dl>
Listę numerowaną (uporządkowaną) tworzy <ol> (ordered list), a każdą pozycję wpisujesz w <li>: <ol><li>Pierwszy</li><li>Drugi</li></ol> wyświetli kolejne punkty z numerami 1, 2... Numerację można zmienić atrybutem type lub CSS-em list-style-type. Zapamiętaj: „ol” = ordered (uporządkowana), „ul” = unordered (punktowana).