Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 26 maja 2026 22:44
  • Data zakończenia: 26 maja 2026 23:04

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakim sposobem w języku PHP można zapisać komentarz zajmujący kilka linii?

A. <!-- -->
B. /* */
C. //
D. #
W języku PHP, sposób komentowania bloku komentarza w kilku liniach to użycie znaków /* i */. Taki sposób pozwala na umieszczenie dowolnej ilości tekstu w obrębie tych znaków, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy opisać bardziej złożoną funkcję lub fragment kodu. Na przykład, w czasie tworzenia dokumentacji kodu, często stosujemy bloki komentarzy do szczegółowego opisania działania funkcji, parametrów oraz zwracanych wartości. Dzięki temu każdy programista, który będzie pracował z naszym kodem w przyszłości, może szybko zrozumieć jego przeznaczenie. Dobrą praktyką jest również umieszczanie daty aktualizacji oraz informacji o autorze w takich blokach, co ułatwia zarządzanie projektem. Stosowanie bloków komentarzy jest zgodne z konwencjami programistycznymi, co zwiększa czytelność kodu i jego późniejszą konserwację.

Pytanie 2

Jakie uprawnienia będzie miał użytkownik jan po wykonaniu poniższych poleceń na bazie danych?

GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO jan;
REVOKE SELECT, INSERT, UPDATE, DELETE ON klienci FROM jan;
A. Będzie mógł eliminować rekordy z tabeli klienci.
B. Będzie mógł przeszukiwać dane w tabeli klienci.
C. Będzie mógł zmieniać strukturę tabeli klienci.
D. Będzie mógł dodawać rekordy do tabeli klienci.
Odpowiedź "Będzie mógł zmienić strukturę tabeli klienci" jest prawidłowa, ponieważ użytkownik jan zyskał pełne uprawnienia do tabeli klienci za pomocą polecenia GRANT ALL PRIVILEGES. Oznacza to, że posiada on wszystkie dostępne uprawnienia w tym zakresie, w tym możliwość modyfikacji struktury tabeli, co obejmuje dodawanie lub usuwanie kolumn, zmienianie typów danych oraz wprowadzanie modyfikacji do indeksów. Jednakże, zastosowane polecenie REVOKE powoduje odebranie wybranych uprawnień, tj. SELECT, INSERT, UPDATE oraz DELETE. W związku z tym, mimo że jan może zmieniać strukturę tabeli, nie ma już możliwości wprowadzania, usuwania ani przeglądania danych. Praktycznie, na przykład, jeżeli jan chciałby dodać nową kolumnę do tabeli klienci, ma taką możliwość, jednak nie będzie mógł dodać nowych rekordów ani ich edytować. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania uprawnieniami w systemach baz danych, gdzie ważne jest precyzyjne określenie, jakie operacje mogą być realizowane przez różnych użytkowników.

Pytanie 3

W dostępnej tabeli o nazwie przedmioty znajdują się pola: ocena oraz uczenID. Jakie zapytanie należy wykonać, aby obliczyć średnią ocenę ucznia z ID równym 7?

A. COUNT SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
B. SELECT COUNT(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
C. SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
D. AVG SELECT ocena FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;
Odpowiedź "SELECT AVG(ocena) FROM przedmioty WHERE uczenID = 7;" jest poprawna, ponieważ zastosowanie funkcji agregującej AVG pozwala na obliczenie średniej wartości ocen dla ucznia o konkretnym identyfikatorze. W SQL, funkcje agregujące, takie jak AVG, COUNT, SUM, MIN i MAX, są kluczowymi narzędziami do analizy i przetwarzania danych. W tym przypadku, AVG oblicza średnią wartość pól 'ocena' w tabeli 'przedmioty', gdzie spełniony jest warunek 'uczenID = 7'. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w SQL, które zalecają ograniczenie zbioru danych przed zastosowaniem funkcji agregujących, aby wyniki były precyzyjne i użyteczne. Przykładowo, jeśli w przyszłości chcielibyśmy obliczyć średnią ocen dla innych uczniów, moglibyśmy zmieniać wartość 'uczenID', co czyni to zapytanie bardzo elastycznym. Ponadto, umiejętność korzystania z funkcji agregujących jest niezbędna w kontekście analizy danych w systemach baz danych, co czyni tę wiedzę fundamentalną w pracy z SQL.

Pytanie 4

Wskaż poprawną definicję stylu CSS dla przycisku typu submit o właściwościach: czarny kolor tła, brak obramowania, marginesy wewnętrzne 5 px.

input[type=submit] {
  background-color: #000000;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         A.

input[type=submit] {
  background-color: #ffffff;
  border: none;
  padding: 5px;
}                         B.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: none;
  margin: 5px;
}                         C.

input=submit {
  background-color: #000000;
  border: 0px;
  margin: 5px;
}                         D.
A. D.
B. A.
C. C.
D. B.
Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź. Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ to styl CSS dla przycisku typu submit spełnia wszystkie podane wymagania. Wygląda to mniej więcej tak: 'input[type='submit'] { background-color: black; border: none; padding: 5px; }'. 'input[type='submit']' to selektor, który wskazuje elementy wejściowe o typie 'submit'. Następnie, wewnątrz nawiasów klamrowych, mamy trzy deklaracje. 'background-color: black;' określa, że przycisk ma czarne tło. 'border: none;' usuwa wszelkie obramowanie. 'padding: 5px;' ustawia marginesy wewnętrzne na 5 pikseli. Pisanie czystego i efektywnego kodu CSS jest kluczową umiejętnością dla każdego doświadczonego dewelopera front-endu. Dobrze napisane style CSS mogą znacznie poprawić wydajność strony internetowej i ułatwić jej utrzymanie.

Pytanie 5

Jakie informacje z ośmiu wpisanych rekordów w tabeli zwierzęta zostaną przedstawione w wyniku wykonania wskazanej instrukcji SQL?

Ilustracja do pytania
A. Figaro, Dika, Fuks
B. Fafik, Brutus, Dika, Fuks
C. Dika, Fuks
D. Anna Kowalska, Jan Nowak
Zapytanie SQL SELECT imie FROM zwierzeta WHERE rodzaj = 2 AND szczepienie = 2016; filtruje wyniki według dwóch kryteriów: rodzaj musi być równy 2 i rok szczepienia musi być 2016. W danych mamy kilka zwierząt, ale tylko Dika i Fuks spełniają oba te warunki. Dika i Fuks mają rodzaj równy 2 oraz rok szczepienia 2016, co czyni je jedynymi zwierzętami w tabeli spełniającymi te kryteria. Zrozumienie tego typu zapytań wymaga znajomości składni SQL oraz logiki warunkowej. W praktyce stosowanie filtrów WHERE to jedna z podstawowych technik selekcji danych umożliwiająca precyzyjne wyciąganie rekordów z dużych zbiorów danych. Warto również zaznaczyć, że poprawne używanie takich zapytań w pracy zawodowej jest niezbędne dla zapewnienia jakości i wydajności procesów związanych z bazami danych. Wiedza ta jest kluczowa w wielu branżach, w których przetwarzanie dużych ilości danych jest codziennością.

Pytanie 6

Jak można umieścić komentarz w kodzie PHP, używając odpowiednich symboli?

A. <? ... ?>
B. <!-- ... -->
C. /? ... ?/
D. /* ... */
W języku PHP, komentarze można umieszczać w kodzie przy użyciu znaku '/*' na początku i '*/' na końcu. Jest to standardowy sposób tworzenia komentarzy blokowych, który pozwala na dodanie dłuższych opisów lub notatek. Komentarze te są ignorowane przez interpreter PHP, co oznacza, że nie wpływają na działanie programu. Użycie komentarzy blokowych jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy wyłączyć większe fragmenty kodu lub dokumentować skomplikowane algorytmy. Można również stosować komentarze jednolinijkowe, które rozpoczyna się od znaku '//'. Ważne jest, aby stosować komentarze w sposób przemyślany, aby poprawić czytelność kodu oraz ułatwić jego utrzymanie. Warto zaznaczyć, że zgodnie z zaleceniami standardów PEP8 i PSR-12, dobrze udokumentowany kod jest kluczowy dla jego długoterminowej użyteczności i współpracy w zespole programistycznym. Przykładem użycia komentarza blokowego może być: /* To jest komentarz blokowy, który wyjaśnia poniższy kod. */

Pytanie 7

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. usuwanie danych z tabeli
B. zmienianie danych w tabeli
C. uzyskiwanie danych z tabeli
D. generowanie tabeli
Przywilej SELECT w języku SQL, przyznawany przy użyciu polecenia GRANT, umożliwia użytkownikowi baz danych na wykonywanie operacji odczytu danych z określonych tabel. Oznacza to, że użytkownik może pobierać informacje zapisane w tabelach bazy danych, co jest kluczowe dla większości aplikacji korzystających z danych. Na przykład, w kontekście aplikacji analitycznych, dostęp do danych pozwala na generowanie raportów i analiz, które wspierają podejmowanie decyzji. W praktyce, przyznanie przywileju SELECT jest standardową procedurą zabezpieczającą, ponieważ pozwala na kontrolowanie, którzy użytkownicy mogą zobaczyć dane w bazie, minimalizując ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Warto również zaznaczyć, że w bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle, przywileje są zarządzane w sposób hierarchiczny, co oznacza, że użytkownik z przywilejem SELECT może dodatkowo dziedziczyć inne przywileje, co zwiększa elastyczność zarządzania dostępem.

Pytanie 8

Który z poniższych znaczników HTML można wykorzystać do stworzenia struktury witryny internetowej?

A. <aside>
B. <em>
C. <input>
D. <mark>
<aside> to znacznik, który dodaje coś ekstra do treści głównej na stronie, jak np. informacje poboczne. Używanie go jest zgodne z zasadami HTML5, które promują sensowne budowanie dokumentów. Możesz go używać np. do wyróżniania sekcji z informacjami o autorze lub linkami do innych artykułów. Dzięki temu, że stosujesz semantyczne znaczniki jak <aside>, twoje treści stają się lepiej zrozumiałe dla użytkowników. Co więcej, to też polepsza dostępność strony dla osób korzystających z technologii wspomagających, jak czytniki ekranu. Dobrze zastosowane <aside> ułatwia organizację treści, co pozytywnie wpływa na SEO, bo wyszukiwarki łatwiej rozumieją strukturę strony. A i tak w ogóle, używanie semantycznych znaczników pozwala utrzymać kod w lepszej formie, co ważne, zwłaszcza przy pracy w zespołach nad większymi projektami.

Pytanie 9

Wskaż blok, który jest sformatowany zgodnie z podanym stylem CSS.

background: linear-gradient(to right, LightBlue, DarkBlue);
Ilustracja do pytania
A. Blok 2
B. Blok 3
C. Blok 1
D. Blok 4
Blok 2 jest poprawną odpowiedzią ponieważ wykorzystuje styl CSS background linear-gradient(to right LightBlue DarkBlue) co oznacza że gradient kolorów rozciąga się od lewej do prawej strony elementu CSS linear-gradient pozwala na tworzenie gładkich przejść między kolorami co jest popularną techniką w projektowaniu stron internetowych Styl ten dodaje wizualnej atrakcyjności i może być użyty w różnych częściach witryny takich jak przyciski nagłówki czy tła sekcji Właściwość gradientu pozwala na zastosowanie wielu kolorów i kontrolowanie ich punktów początkowych i końcowych co zwiększa elastyczność projektowania Ponadto gradienty są wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki co czyni je doskonałym wyborem dla responsywnych stron internetowych Wykorzystanie gradientów zamiast obrazów tła pomaga także w optymalizacji strony zmniejszając czas ładowania co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i wpływa pozytywnie na doświadczenie użytkownika CSS oferuje również inne typy gradientów takie jak radial-gradient i conic-gradient które mogą być używane w zależności od potrzeb projektowych

Pytanie 10

Funkcja agregująca MIN w języku SQL ma na celu określenie

A. liczby wierszy zwróconych przez kwerendę
B. liczby znaków w rekordach zwróconych przez kwerendę
C. średniej wartości kolumny obserwowanej w wyniku zapytania
D. wartości minimalnej z kolumny zwróconej przez kwerendę
Funkcja agregująca MIN w języku SQL służy do wyznaczania wartości minimalnej w zadanej kolumnie, co jest kluczowym aspektem analizy danych w bazach danych. Przykładowo, gdy korzystasz z zapytania SELECT MIN(wiek) FROM pracownicy, otrzymasz najniższy wiek pracownika w tabeli. To narzędzie jest niezwykle przydatne w raportowaniu oraz przy podejmowaniu decyzji opartych na danych, gdyż pozwala na szybkie określenie najniższych wartości w zestawieniach, takich jak najstarszy pracownik w firmie, najniższa cena produktu, czy najkrótszy czas realizacji zamówienia. W praktyce, używanie funkcji MIN pomaga organizacjom w identyfikacji problemów oraz w optymalizacji procesów. Stosowanie funkcji agregujących, takich jak MIN, jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, ponieważ umożliwia efektywne przetwarzanie dużych zbiorów informacji i wyciąganie z nich wartościowych wniosków, co jest kluczowe w zarządzaniu danymi i tworzeniu raportów analitycznych.

Pytanie 11

Aby skutecznie stworzyć relację typu m…n, która będzie wolna od redundancji danych, konieczne jest

A. zaprojektowanie tabeli pomocniczej.
B. bezpośrednie połączenie kluczy podstawowych obu tabel.
C. bezpośrednie połączenie kluczy obcych z obu tabel.
D. uporządkowanie przynajmniej jednej z tabel.
Bezpośrednie połączenie kluczy obcych obu tabel w relacji m:n nie jest wystarczające, aby uniknąć redundancji danych. W rzeczywistości, klucze obce mają swoje zastosowanie w relacjach jeden do wielu, gdzie jedna z tabel zawiera odniesienia do drugiej. W przypadku relacji m:n, takie podejście prowadziłoby do powstania złożonych i nieczytelnych struktur, w których dane byłyby przetrzymywane wielokrotnie, co naruszałoby zasady normalizacji. Na przykład, gdybyśmy spróbowali bezpośrednio połączyć klucze obce studentów i kursów, każda kombinacja studenta i kursu byłaby wprowadzana do tej samej tabeli, co prowadziłoby do powielania informacji i wzrostu rozmiaru bazy danych bez rzeczywistej wartości. Ponadto, sortowanie jednej z tabel nie ma wpływu na strukturę relacji m:n; sortowanie jest operacją na poziomie zapytań, a nie na poziomie architektury bazy danych. Łączenie kluczy podstawowych także nie rozwiązuje problemu redundancji, ponieważ nie tworzy połączenia, które umożliwiłoby wielokrotne przypisanie tych samych elementów między tabelami. Właściwe podejście wymaga utworzenia tabeli pomocniczej, co jest powszechną praktyką w projektowaniu baz danych i zapewnia przejrzystość oraz efektywność operacyjną.

Pytanie 12

W kodzie HTML zdefiniowano formularz, który wysyła dane do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit przeglądarka przechodzi do poniższego adresu:

../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska
Na podstawie podanego adresu można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą:
A. POST
B. COOKIE
C. GET
D. SESSION
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Dane do pliku formularz.php zostały przesłane metodą GET, co można stwierdzić na podstawie adresu URL, który zawiera parametry (imię=Anna&nazwisko=Kowalska) przekazane po znaku zapytania (?). W metodzie GET, parametry są dołączane do adresu URL i są widoczne w pasku adresu przeglądarki. Jest to uniwersalny sposób przesyłania danych, który jest zgodny ze standardem HTTP i jest szeroko stosowany w praktyce. Metoda GET jest najprostszym sposobem przesyłania danych, ale ze względu na widoczność parametrów w adresie URL, nie jest zalecana do przesyłania ważnych informacji, takich jak hasła. W praktyce, metoda GET jest często stosowana do przekazywania informacji niezbędnych do wygenerowania konkretnej strony, takich jak identyfikatory zasobów lub parametry filtrowania.

Pytanie 13

W kodzie HTML 5, w celu walidacji wartości pola <input type="text"> za pomocą wyrażenia regularnego, należy użyć atrybutu

A. value
B. pattern
C. step
D. readonly
Prawidłowa odpowiedź to „pattern”, bo właśnie ten atrybut w HTML5 służy do walidacji zawartości pola tekstowego za pomocą wyrażeń regularnych po stronie przeglądarki. Atrybut pattern przyjmuje jako wartość wyrażenie regularne w składni zbliżonej do tej znanej z JavaScript (ECMAScript). Przeglądarka sprawdza, czy wpisany tekst pasuje do wzorca i jeśli nie, to nie pozwoli wysłać formularza, o ile pole ma ustawiony atrybut required lub użytkownik wywoła standardową walidację formularza. Przykład praktyczny: jeśli chcemy wymusić, żeby użytkownik wpisał dokładnie 3 cyfry, możemy napisać: <input type="text" name="kod" pattern="\d{3}" required> Wtedy poprawne będą wartości typu „123”, a „12a” czy „1234” zostaną odrzucone. Dla adresu e‑mail (prostej wersji) można użyć np.: <input type="text" name="email" pattern="[a-z0-9._%+-]+@[a-z0-9.-]+\.[a-z]{2,}"> W praktyce i tak często łączy się walidację HTML5 (pattern) z walidacją po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce jest tylko pierwszą linią obrony i użytkownik może ją wyłączyć. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że pattern działa tylko na tekst (input type="text", „search”, „tel”, „email”, „url” itd.) i jest walidowany dopiero w momencie wysyłki formularza lub wywołania metody checkValidity() w JavaScript. Dobrą praktyką jest też dodanie atrybutu title z opisem formatu danych, np. title="Wpisz 3 cyfry", żeby użytkownik zrozumiał, czemu formularz go nie przepuszcza. W projektach komercyjnych pattern bardzo pomaga szybko ogarnąć proste reguły, jak kody pocztowe, numery indeksów, proste loginy itp., bez konieczności pisania dodatkowego skryptu JS.

Pytanie 14

Instrukcję for można zastąpić inną instrukcją

A. case
B. continue
C. while
D. switch
Odpowiedź 'while' jest poprawna, ponieważ obie instrukcje, 'for' oraz 'while', służą do iteracji, czyli powtarzania pewnego bloku kodu w określonych warunkach. Instrukcja 'for' jest najczęściej używana, gdy znamy liczbę iteracji z góry, podczas gdy 'while' pozwala na bardziej elastyczne podejście, w którym kontynuujemy wykonanie pętli, aż do spełnienia określonego warunku. Przykład zastosowania instrukcji 'while' może wyglądać następująco: int i = 0; while (i < 10) { System.out.println(i); i++; }. W tym przypadku pętla 'while' będzie kontynuować swoje działanie tak długo, jak długo i jest mniejsze od 10. W praktyce, wybór między 'for' a 'while' powinien być podejmowany na podstawie kontekstu oraz przejrzystości kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Warto również zauważyć, że w pewnych sytuacjach, takich jak przetwarzanie strumieni danych, stosowanie pętli 'while' może być bardziej intuicyjne i czytelne. Dzięki temu, programista może zachować większą kontrolę nad logiką iteracyjną, co sprzyja utrzymaniu i rozwijaniu kodu w przyszłości.

Pytanie 15

Wskaż, jaki błąd walidacyjny zawiera przedstawiony fragment kodu w języku HTML 5.

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>
A. Znacznik br nie powinien znajdować się wewnątrz znacznika p
B. Znacznik h6 nie jest używany w HTML5
C. Znacznik br nie został prawidłowo zamknięty
D. Znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania
Znacznik br w języku HTML5 może być stosowany samodzielnie i nie wymaga dodatkowego zamykania. Jest to znacznik pusty, który służy do wstawiania przerw w tekście i nie ma żadnych treści wewnętrznych. Jest szeroko używany i całkowicie dopuszczalny w ramach standardu HTML5. Użycie go wewnątrz znacznika p nie jest błędem; br jest wykorzystywany do łamania linii w akapitach i jest często stosowany w celach formatowania tekstu. W przypadku znacznika <h6>, jest on jak najbardziej częścią HTML5, służąc do definiowania nagłówków o najmniejszej ważności w hierarchii nagłówków. Zastosowanie wszystkich sześciu poziomów nagłówków (<h1> do <h6>) jest zgodne ze standardami, a każdy z nich ma swoje specyficzne zastosowanie w strukturze dokumentu. Dlatego też odpowiedzi sugerujące, że znacznik br musi być zamknięty lub że h6 nie jest częścią HTML5, są błędne i wynikają z niezrozumienia lub nieaktualnej wiedzy na temat standardów HTML. Prawidłowa konstrukcja dokumentu HTML i znajomość specyfikacji pozwalają na tworzenie semantycznie poprawnych i dobrze działających stron WWW.

Pytanie 16

W JavaScript utworzono obiekt. Jak zmienić wartość właściwości x tego obiektu w dalszej części kodu?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}
A. x = …
B. obiekt1.x = …
C. wsp.x = …
D. obiekt1::x = …
JavaScript to fajny język, który pozwala na pracę z obiektami, a właściwie to obiekty są jego podstawą. Chodzi o to, że można w nich przechowywać różne dane w formie par klucz-wartość. Gdy chcesz zmienić jakąś właściwość obiektu, używasz notacji kropkowej. To z pozoru proste, ale bardzo praktyczne. Po prostu wpisujesz nazwę obiektu, kropkę i nazwę właściwości, którą chcesz edytować. Na przykład mamy obiekt o nazwie obiekt1 i właściwość x. Żeby zmienić wartość x, piszesz obiekt1.x, a potem przypisujesz nową wartość. To wszystko jest zgodne z zasadami ECMAScript, które mówią, jak powinno się pracować z obiektami w JavaScript. Takie podejście jest nie tylko jasne, ale również umożliwia szybkie wskazanie, co dokładnie zmieniasz. W praktyce fajnie jest pokazać to na przykładzie, jak np. chcesz zaktualizować imię użytkownika w obiekcie, to robisz coś takiego: user.name = 'Jan'.

Pytanie 17

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>
A. Kodu 3.
B. Kodu 1.
C. Kodu 2.
D. Kodu 4.
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś 'Kod 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. To jest prawidłowe, ponieważ układ prezentowany na zdjęciu sugeruje użycie tabeli do wyświetlenia informacji. W HTML, tabele są definiowane za pomocą znacznika <table>, a wiersze i komórki za pomocą <tr> i <td> odpowiednio. W tym przypadku, każdy wiersz to osobny element tabeli - 'Tytuł', 'Znaczniki języka HTML', 'Autor', 'Słowa kluczowe' oraz 'Witryny internetowe, HTML' - i są one rozmieszczone w sposób sugerujący użycie tabeli. Jest to standardowy sposób na prezentowanie zestawów danych, które mają związek ze sobą. Dzięki temu, informacje są łatwiejsze do zrozumienia i analizy. Pamiętaj jednak, że tabele powinny być używane głównie do prezentacji danych, a nie do układu strony - do tego celu lepiej nadają się inne metody, takie jak Flexbox czy CSS Grid.

Pytanie 18

Który z przedstawionych obrazów ma zastosowany poniższy styl CSS?

img {
    padding: 5px;
    border: 1px solid grey;
    border-radius: 10px;
}
Ilustracja do pytania
A. D.
B. A.
C. B.
D. C.
Obraz A został sformatowany za pomocą stylu CSS, który określa podstawowe cechy estetyczne elementu graficznego. Pierwszym aspektem jest zastosowanie właściwości padding wynoszącej 5px, co oznacza, że wokół obrazu znajduje się wewnętrzny margines o szerokości 5 pikseli. To zapewnia przestrzeń między obrazem a jego ramką, zwiększając czytelność i estetykę wizualną. Następnie, użyto border o grubości 1px z kolorem solid grey. Ten cienki, szary obrys dodaje subtelny akcent, który pomaga wyróżnić obraz na tle strony. Wartość border-radius wynosi 10px, co dodaje zaokrąglone rogi, nadając nowoczesny wygląd. Takie zaokrąglenie jest często stosowane w nowoczesnym designie, aby nadać strony bardziej przyjazny i estetyczny wygląd. Stylizacja obrazów w ten sposób jest zgodna z zasadami responsywności i dostępności, co jest istotne w projektowaniu interfejsów użytkownika. Stosowanie takich technik pozwala na tworzenie spójnych i estetycznych stron internetowych, które są zgodne z obecnymi standardami UX i UI.

Pytanie 19

O zmiennej predefiniowanej

$_POST 
w języku PHP można stwierdzić, że
A. jest odwzorowaniem tablicy $_COOKIE
B. zawiera dane bezpośrednio dostarczone do skryptu z ciasteczka
C. zawiera dane przesłane do skryptu za pośrednictwem formularza
D. jest rozwiniętą wersją tablicy $_SESSION
Odpowiedź, że zmienna predefiniowana $_POST zawiera dane przesłane do skryptu z formularza, jest w pełni poprawna. W języku PHP, $_POST to jedna z superglobalnych tablic, która umożliwia dostęp do danych przesyłanych metodą POST. Metoda ta jest powszechnie stosowana w formularzach HTML, gdzie użytkownik może wprowadzać dane, które następnie są wysyłane do serwera. Na przykład, formularz kontaktowy, w którym użytkownik wprowadza swoje imię i adres e-mail, może być przetwarzany za pomocą $_POST, co pozwala na łatwą i bezpieczną obsługę danych. Dobrą praktyką jest również walidacja danych przed ich użyciem, aby zminimalizować ryzyko ataków, takich jak SQL Injection czy XSS. Dzięki zastosowaniu $_POST, programiści mogą przechwytywać i przetwarzać dane użytkowników w bardziej zaawansowany sposób, co pozwala na dynamiczne generowanie treści i interakcję z użytkownikami.

Pytanie 20

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif
B. ukryć obraz2.gif
C. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif
D. zmienić styl obrazu o id równym i1
Odpowiedź 'zamienić obraz1.gif na obraz2.gif' jest poprawna, ponieważ kod JavaScript w przycisku jest odpowiedzialny za zmianę źródła obrazu. W momencie kliknięcia przycisku, funkcja `document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'` przypisuje nowe źródło do elementu o identyfikatorze 'i1', co efektywnie powoduje wyświetlenie obraz2.gif zamiast obraz1.gif. Tego typu manipulacje DOM są powszechnie stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik wchodzi w interakcję z różnymi elementami. Przykładem zastosowania tej techniki może być tworzenie galerii zdjęć, gdzie użytkownik klika na miniaturkę, a główny obrazek zostaje zmieniony na wybrane zdjęcie. Warto również zauważyć, że ta zmiana jest realizowana bez potrzeby reładowania strony, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 21

ID_PracownikaNazwiskoImięStanowiskoWynagrodzenie
1KowalskiKrzysztofkasjer3215,76
2NowakAntonikierownik5350,00
3ZającAlicjaksięgowy4568,70
4KrólWitoldkasjer3045,00
5NowikGrzegorzkasjer2750,65
6KotulskiAndrzejkierowca3467,00
7TutkaKatarzynakierownik4935,33
8PoradaJakubmagazynier3321,56
Które zapytanie SQL należy wykonać na tabeli Pracownicy, aby otrzymać średnie wynagrodzenie dla pracownika na stanowisku kasjer?
A. SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';
B. SELECT SUM(*) FROM Pracownicy AND Stanowisko= 'kasjer';
C. SELECT AVG(kasjer.Wynagrodzenie) FROM Pracownicy;
D. SELECT SREDNIA(Wynagrodzenie) AND Stanowisko='kasjer' FROM Pracownicy;
Poprawne zapytanie to SELECT AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, bo dokładnie robi to, o co chodzi w treści zadania. Funkcja AVG() w SQL jest standardową funkcją agregującą, która liczy średnią arytmetyczną z wartości liczbowych w danej kolumnie. W tym przypadku kolumna to Wynagrodzenie, czyli kwoty wypłat, a klauzula WHERE Stanowisko='kasjer' zawęża zestaw rekordów tylko do pracowników na stanowisku kasjera. Najpierw więc silnik bazy danych filtruje wiersze (kasjerów), a dopiero potem na tej ograniczonej grupie liczy średnią. To jest bardzo typowy i poprawny schemat pracy z danymi w SQL: najpierw filtrujesz, potem agregujesz. Moim zdaniem warto zauważyć, że taka konstrukcja jest uniwersalna – w praktyce w firmach często liczy się średnie wynagrodzenia dla różnych stanowisk, działów, lokalizacji. Wtedy zmienia się tylko warunek w klauzuli WHERE. Można też pójść krok dalej i użyć GROUP BY, np. SELECT Stanowisko, AVG(Wynagrodzenie) FROM Pracownicy GROUP BY Stanowisko; żeby dostać średnie dla wszystkich stanowisk naraz, co jest wygodne np. w raportach HR. To, co masz w odpowiedzi, to w zasadzie „wersja jednostanowiskowa” takiego raportu. Ważna dobra praktyka: zawsze filtrujemy w klauzuli WHERE, a nie próbujemy wpychać warunków do funkcji agregującej. Dzięki temu zapytanie jest czytelne, zgodne ze standardem SQL i dobrze optymalizowane przez silnik bazy. W realnych projektach staramy się też nadać alias wynikom agregacji, np. SELECT AVG(Wynagrodzenie) AS SredniaKasjera FROM Pracownicy WHERE Stanowisko='kasjer';, żeby w raportach i w kodzie aplikacji od razu było wiadomo, co oznacza zwracana kolumna.

Pytanie 22

W języku JavaScript przedstawiona definicja jest definicją

var imiona = ["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];
A. klasy.
B. kolekcji.
C. obiektu.
D. tablicy.
Dobra robota! Wybrałeś poprawną odpowiedź, czyli tablicę. W języku JavaScript, tablice służą do przechowywania wielu wartości w pojedynczej zmiennej. W podanym przykładzie, zmienna 'imiona' jest tablicą, która zawiera ciągi znaków reprezentujące imiona. Tablica w JavaScript jest obiektem globalnym, który jest używany w kontekście obiektu. Tablice są jednym z podstawowych typów danych, które są niezbędne dla tworzenia i manipulowania danymi. Tworzenie tablicy jest bardzo proste, wystarczy użyć nawiasów kwadratowych [] i oddzielić elementy za pomocą przecinków. Oto przykład: var imiona = ['Jan', 'Anna', 'Piotr'];. W praktyce, tablice są używane w wielu różnych sytuacjach, takich jak przechowywanie danych do dalszej analizy, grupowanie powiązanych danych, tworzenie list lub tabel, a także do przechowywania danych na potrzeby pętli i innych struktur sterujących.

Pytanie 23

Które tabele będą analizowane w wyniku tego polecenia?

CHECK TABLE pracownicy CHANGED;
A. Tabele, które zmieniły się od poprzedniej weryfikacji lub nie zostały poprawnie zamknięte
B. Tabele, które zostały zmodyfikowane w bieżącej sesji
C. Jedynie tabele odwołujące się do innych
D. Wyłącznie tabele, które nie zostały poprawnie zamknięte
Polecenie CHECK TABLE z opcją CHANGED służy do weryfikacji integralności danych w tabelach, które zmieniły się od ostatniej kontroli lub nie zostały poprawnie zamknięte. Jest to kluczowe w kontekście baz danych opartych na systemach takich jak MySQL, gdzie stabilność i poprawność danych są priorytetem. Tabele mogą ulec zmianom w wyniku różnych operacji, takich jak aktualizacje, usunięcia czy wstawienia nowych wierszy. Ponadto, nieprawidłowe zamknięcie serwera bazy danych może prowadzić do sytuacji, w której tabele nie zostaną poprawnie wyczyszczone, co wymaga ich weryfikacji. Praktyczne zastosowanie tego polecenia pozwala na szybką diagnostykę problemów oraz zapewnia stabilność działania aplikacji korzystających z danej bazy danych. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne wykonywanie takich kontroli zwłaszcza po operacjach masowych na danych, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia błędów logicznych i zapewnić spójność informacji. Wiedza ta jest niezbędna dla administratorów dbających o bezpieczeństwo i sprawność działania systemów bazodanowych.

Pytanie 24

Jakie jest zadanie funkcji PHP o nazwie mysql_select_db?

A. wyznaczyć bazę, z której będą pobierane informacje
B. wyznaczyć tabelę, z której będą pobierane informacje
C. pobrać dane z bazy danych na podstawie zapytania
D. nawiązać połączenie bazy danych z serwerem SQL
Funkcja PHP mysql_select_db() jest używana do wyboru aktywnej bazy danych w kontekście połączenia z serwerem MySQL. Jej głównym celem jest określenie, z której bazy danych będą pobierane dane podczas wykonywania zapytań SQL. Działa to w ten sposób, że po nawiązaniu połączenia z serwerem MySQL za pomocą funkcji mysql_connect(), musimy wskazać, którą bazę danych chcemy używać. Przykład użycia to: mysql_select_db('nazwa_bazy');. Jeśli baza danych o podanej nazwie istnieje, zostaje ustawiona jako aktywna i wszystkie subsequentne zapytania będą odnosiły się do tej bazy. Warto również zauważyć, że w nowszych wersjach PHP zaleca się korzystanie z rozszerzenia mysqli lub PDO, ponieważ mysql_select_db() oraz inne funkcje z rodziny mysql zostały usunięte w PHP 7. Standardy dotyczące korzystania z baz danych, takie jak SQL, wymagają, aby przed wykonaniem zapytania, zdefiniować bazę danych, co czyni mysql_select_db() kluczowym elementem zarządzania danymi.

Pytanie 25

Znacznik <ins> w HTML jest używany do wskazywania

A. tekstu, który został dodany
B. tekstu, który został usunięty
C. tekstu, który został przeformatowany
D. cytowanego fragmentu tekstu
Wybierając błędne odpowiedzi, pokazujesz, że coś może być niejasne, jeśli chodzi o znaczniki HTML. Na przykład, myślenie, że <ins> to znacznik do oznaczania cytatów, to pomyłka. Do tego zadania służy <blockquote> albo <q>, które mają swoje własne, zupełnie inne znaczenie. Jeśli wybrałeś opcję mówiącą o oznaczaniu usuniętego tekstu, to też jest błąd, bo do tego mamy znacznik <del>. A użycie <ins> w kontekście zmiany formatu tekstu to jeszcze jedna pomyłka, bo ten znacznik nie mówi nic o formatowaniu. Tak naprawdę, <ins> tylko wskazuje nowe fragmenty tekstu, a nie zmienia ich stylu. Jeżeli nie rozumiesz tych funkcji różnych znaczników HTML, to łatwo można wpaść w pułapkę błędów w kodzie, co później będzie miało wpływ na semantykę stron oraz ich dostępność. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różnice między tymi znacznikami i korzystać z nich, jak należy.

Pytanie 26

W systemie baz danych stworzono tabelę Mieszkancy zawierającą informacje. Aby usunąć tę tabelę wraz z danymi, należy użyć komendy

A. DROP TABLE Mieszkancy;
B. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;
C. DELETE FROM Mieszkancy;
D. ALTER TABLE Mieszkancy;
Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest właściwym sposobem na usunięcie tabeli wraz z jej zawartością w bazie danych. To polecenie nie tylko usuwa tabelę, ale również wszystkie dane, które w niej się znajdują oraz wszelkie powiązania, takie jak klucze obce. W praktyce, gdy programista chce całkowicie wyeliminować strukturę tabeli oraz jej dane, wykorzystuje 'DROP TABLE'. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy tabela nie jest już potrzebna w systemie, a jej usunięcie pozwala na zwolnienie zasobów oraz uproszczenie struktury bazy danych. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem tego polecenia warto stworzyć kopię zapasową danych, jeśli są one istotne, ponieważ operacja ta jest nieodwracalna. Ponadto, zgodnie z zasadami dobrych praktyk, przed usunięciem tabeli należy upewnić się, że nie ma na nią żadnych zależności w innych częściach bazy danych, aby uniknąć potencjalnych problemów z integralnością danych.

Pytanie 27

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; } section { float: right; }
B. nav { float: left; } aside { float: left; }
C. aside {float: left; }
D. nav { float: right; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 28

Dla dowolnego a w zakresie (0,99), celem funkcji napisanej w JavaScript jest:

function fun1(a)
{
    for(n=a; n<=100; n++)
        document.write(n);
    return n;
}
A. wypisanie wartości z zakresu a...100 i zwrócenie wartości zmiennej n
B. zwrócenie wartości z zakresu a..99
C. wypisanie wartości z zakresu a..99 i zwrócenie liczby 100
D. wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n
Analizując pozostałe odpowiedzi możemy zauważyć kilka nieporozumień. Jeśli spojrzymy na odpowiedź sugerującą że funkcja zwraca liczby z przedziału a..99 warto zrozumieć że takie stwierdzenie jest niepoprawne. Pętla w kodzie jasno wskazuje że iteracja trwa aż do 100 włącznie stąd wszystkie wartości od a do 100 zostaną wypisane na ekran. To jest typowy błąd gdzie zakłada się błędny zakres iteracji. W przypadku odpowiedzi dotyczącej wypisywania liczb z przedziału a..99 i zwrócenia wartości 100 należy zauważyć że funkcja zwraca wartość zmiennej sterującej n po zakończeniu pętli. Ponieważ pętla kończy się przy n równym 100, wartość zwrócona będzie równa 101. Takie nieporozumienie może wynikać z nieprawidłowego zrozumienia mechanizmu działania pętli for. Odpowiedź dotycząca wypisania wartości zmiennej a oraz zwrócenia wartości zmiennej n również jest błędna. Dokument.write w pętli wywoływany jest dla zmiennej n, nie a. Ponadto zmienna n po zakończeniu pętli ma wartość 101, a nie a. Te nieścisłości często wynikają z mylnego rozróżnienia pomiędzy zmienną początkową iteracji a zmienną sterującą. W celu uniknięcia takich błędów kluczowe jest dokładne śledzenie przepływu kontroli w programie, co pozwala na zrozumienie jak wartości zmiennych są zmieniane w trakcie wykonywania kodu. Ważne jest również testowanie kodu w różnych scenariuszach aby upewnić się że zrozumienie jego działania jest prawidłowe. Proste ćwiczenia z debugowaniem kodu mogą pomóc w wypracowaniu takich umiejętności. Każde z powyższych podejść ilustruje typowe błędy jakie mogą się pojawić podczas pracy z pętlami i iteracjami w programowaniu i jak ważne jest uważne analizowanie kodu i jego logiki. To również pokazuje jak istotne jest stosowanie dobrych praktyk takich jak jasne nazewnictwo zmiennych i czytelna struktura kodu aby ułatwić jego zrozumienie i dalszy rozwój.

Pytanie 29

Jakie znaki będą przechowywane w zmiennej $napis po uruchomieniu poniższego kodu PHP?

$napis = "Programowanie w PHP";
$napis = substr($napis, 3, 5);
A. gramo
B. ogram
C. gr
D. og
Wybrana odpowiedź jest niepoprawna, ponieważ nie uwzględnia prawidłowego działania funkcji substr w PHP. Ta funkcja wyodrębnia określoną liczbę znaków z ciągu, zaczynając od określonego indeksu. Tutaj funkcja substr wyodrębniła 5 znaków, zaczynając od czwartego znaku (indeks 3). Stąd poprawna odpowiedź to 'gramo', nie 'og', 'ogram' czy 'gr'. W przypadku odpowiedzi 'og', wydaje się, że nastąpiło błędne zrozumienie jak działa indeksowanie w PHP. Indeksy zaczynają się od zera, nie od jednego. Dlatego też czwarty znak ma indeks 3, a nie 4. W przypadku odpowiedzi 'ogram', prawdopodobnie zrozumiano, że substr wyodrębni całe słowo od indeksu 3, a nie tylko 5 znaków. Natomiast odpowiedź 'gr' sugeruje, że nie zrozumiano liczby znaków do wyodrębnienia. To jest typowy błąd, gdzie zakłada się, że funkcja substr wyodrębni tylko dwa następne znaki, a nie określoną liczbę znaków.

Pytanie 30

Które z wywołań funkcji PHP round() da wynik równy 1?

A. round(-1.40)
B. round(-4.60)
C. round(0.60)
D. round(0.29)
Funkcja round() w PHP zaokrągla liczbę do najbliższej wartości całkowitej. W przypadku wywołania round(0.60), wartość ta zostanie zaokrąglona do 1. Jest to zgodne z zachowaniem funkcji, która dąży do zaokrąglania liczb w kierunku najbliższej liczby całkowitej. Dla porównania, wartości bliskie 0.5 są zaokrąglane w górę, co w tym przypadku dotyczy liczby 0.60. W praktyce, zastosowanie funkcji round() jest szerokie i obejmuje wszelkie operacje wymagające precyzyjnego zaokrąglenia wartości, na przykład w obliczeniach finansowych, gdzie istotne jest zaokrąglanie do dwóch miejsc po przecinku, czy w aplikacjach naukowych obliczających wartości eksperymentalne. Warto pamiętać, że w zależności od wersji PHP, round() może przyjmować dodatkowy parametr, który określa liczbę miejsc po przecinku, co umożliwia jeszcze bardziej precyzyjne dostosowanie zaokrąglania do potrzeb konkretnego zastosowania.

Pytanie 31

W tabeli klienci w bazie danych sklepu internetowego występują m.in. pola całkowite: punkty,
liczbaZakupow oraz pole ostatnieZakupy typu DATE. Klauzula WHERE do zapytania wybierającego klientów, którzy posiadają ponad 3000 punktów lub zrealizowali zakupy więcej niż 100 razy, a ich ostatnie zakupy miały miejsce przynajmniej w roku 2022 ma formę

A. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
B. WHERE punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100 OR ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
C. WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'
D. WHERE punkty > 3000 AND liczbaZakupow > 100 AND ostatnieZakupy >= '2022-01-01'
Odpowiedź 'WHERE (punkty > 3000 OR liczbaZakupow > 100) AND ostatnieZakupy >= '2022-01'' jest prawidłowa, ponieważ dokładnie odzwierciedla wymagania dotyczące filtrowania klientów. Klauzula WHERE używa operatora OR dla dwóch warunków: liczba punktów musi być większa niż 3000, albo liczba zakupów musi być większa niż 100. Taki zapis jest kluczowy, ponieważ spełnienie jednego z tych warunków jest wystarczające. Następnie, warunek dotyczący daty ostatnich zakupów jest połączony z powyższymi za pomocą operatora AND, co oznacza, że musi być spełniony jednocześnie. Dzięki użyciu nawiasów, zapytanie jest jasne i jednoznaczne, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu zapytań SQL. W praktyce takie kwerendy są często używane w systemach CRM, gdzie konieczne jest segmentowanie klientów na podstawie ich aktywności oraz wartości, co pozwala na skuteczniejsze podejmowanie decyzji marketingowych.

Pytanie 32

Funkcja pg_connect w języku PHP służy do nawiązania połączenia z bazą danych

A. PostgreSQL
B. mySQL
C. MS SQL
D. MS ACCESS
Polecenie pg_connect w języku PHP jest dedykowane do nawiązywania połączeń z bazami danych PostgreSQL, które są relacyjnymi bazami danych znanymi z dużej wydajności, elastyczności oraz wsparcia dla zaawansowanych funkcji, takich jak transakcje, procedury składowane czy różnorodne typy danych. Użycie pg_connect pozwala programistom na łatwe integrowanie aplikacji PHP z PostgreSQL, co jest kluczowe w przypadku aplikacji wymagających solidnego zarządzania danymi. Przykładowo, aby nawiązać połączenie z bazą danych, można użyć kodu: $conn = pg_connect("host=localhost dbname=mydb user=myuser password=mypassword");. Taki sposób połączenia umożliwia nie tylko dostęp do danych, ale też wykonanie zapytań SQL i zarządzanie wynikami. Dobrą praktyką jest zawsze zamykanie połączeń oraz obsługa potencjalnych błędów, co przyczynia się do stabilności aplikacji. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi bezpieczeństwa, szczególnie w kontekście aplikacji webowych, ważne jest również stosowanie technik zabezpieczeń, takich jak przygotowane zapytania, aby zapobiec atakom typu SQL injection.

Pytanie 33

Wskaż stwierdzenie, które nie jest prawdziwe dla następującej definicji funkcji w języku C++?

void zamien( float &x, float &y){
    float tmp;
    tmp = x;
    x = y;
    y = tmp;
}
A. Funkcja zwraca wartość.
B. Funkcja nie zwraca wartości.
C. Funkcja posiada dwa parametry.
D. Funkcja odwołuje się do parametrów przez referencję.
Dobrze zrobione! Wybrałeś właściwą odpowiedź, która pasuje do tego, co mamy w kodzie funkcji w C++. Mówimy tu o funkcji typu 'void', co oznacza, że nie zwraca żadnej wartości. W C++ 'void' oznacza, że nie ma zwracanego typu, ale to nie znaczy, że taka funkcja nic nie robi. Ona może wykonać różne operacje, ale na koniec nie zwraca żadnego wyniku. To jest dość istotne, bo w programowaniu często z takich funkcji korzystamy, kiedy chcemy coś zmienić, a nie potrzebujemy nowej wartości. Fajnie, że zauważyłeś, że ta funkcja ma dwa parametry typu float, które są przekazywane przez referencję. Dzięki temu możemy zmieniać wartości tych zmiennych w funkcji, co jest przydatne w wielu sytuacjach.

Pytanie 34

W sekcji nagłówkowej kodu HTML znajduje się tekst przedstawiony na ilustracji. Tekst ten zostanie wyświetlony

<title>Strona miłośników psów</title>
A. na pasku tytułowym przeglądarki
B. w zawartości strony, w pierwszym widocznym nagłówku
C. w zawartości strony, na banerze
D. w polu adresu, obok wpisanego adresu URL
Tag <title> w HTML jest częścią sekcji nagłówkowej dokumentu i służy do określenia tytułu strony wyświetlanego na pasku tytułu przeglądarki. Jest to kluczowy element z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki internetowe używają informacji z tagu <title> do indeksowania stron i określania ich treści. Tytuł strony powinien być krótki, ale jednocześnie bogaty w słowa kluczowe, dzięki czemu zwiększa szanse na wysoką pozycję w wynikach wyszukiwania. W praktyce dobrze zaprojektowany tytuł wpływa na widoczność strony w sieci i przyciąga uwagę użytkowników. Ważne jest, aby tytuł był unikalny dla każdej strony w witrynie, co pomaga w lepszym zrozumieniu struktury strony przez odwiedzających oraz roboty indeksujące. Zgodnie z dobrymi praktykami, tytuł powinien zawierać od 50 do 60 znaków, aby był w pełni widoczny w wynikach wyszukiwania i nie został przycięty. Tytuł to pierwsze, co użytkownik widzi w zakładkach przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania, dlatego jego odpowiednia konstrukcja jest niezmiernie ważna.

Pytanie 35

Znak pisarski @ jest czytany w języku angielskim jako

A. on.
B. ape.
C. at.
D. monkey.
Znak @ ma w różnych językach potoczne, często żartobliwe nazwy, ale w kontekście profesjonalnym i technicznym liczy się to, jak jest nazywany po angielsku. W języku polskim funkcjonują określenia typu „małpa” czy „małpka”, stąd wiele osób mechanicznie próbuje znaleźć dosłowne tłumaczenie po angielsku i wybiera takie słowa jak „monkey” albo „ape”. To jednak tylko pozornie logiczny trop. W dokumentacji, w podręcznikach do programowania, w specyfikacjach standardów internetowych ten znak jest nazywany „at sign” i wymawiany po prostu „at”. Słowa „monkey” i „ape” są zwykłymi rzeczownikami oznaczającymi zwierzęta i nie występują jako oficjalna nazwa symbolu w języku technicznym. Można je spotkać czasem w żartach, ale nie w poważnych materiałach branżowych. Kolejny typowy błąd to próba kojarzenia tego znaku z polskim słowem „na” albo „przy” i szukanie odpowiedników typu „on”. W angielszczyźnie jednak w adresach e‑mail i w wielu opisach składniowych używa się przyimka „at”. Adres [email protected] czyta się „user at example dot com”, nigdy „user on example dot com”. To jest ustalona konwencja, którą przejmują wszystkie kursy, dokumentacje i systemy e‑learningowe. Z mojego doświadczenia wynika, że problem bierze się z mieszania potocznych nazw lokalnych z terminologią angielską. W pracy z technologiami webowymi trzeba się przyzwyczaić, że poprawna nazwa jest jedna i to ona pojawia się w standardach: „at sign”. Warto też pamiętać, że w CSS istnieje pojęcie „at‑rules” (@media, @import), w specyfikacjach e‑mail mowa jest o „commercial at”, a w wielu językach programowania dokumentacja wprost używa nazwy „at character”. Jeżeli więc myślimy o profesjonalnym opisie kodu, logów, adresów e‑mail czy konfiguracji serwerów, trzymamy się formy „at”, a nie tłumaczeń związanych z małpami czy innymi skojarzeniami z języka potocznego.

Pytanie 36

Znacznik <ins> w HTML ma na celu wskazanie

A. bloku tekstu, który jest cytowany
B. tekstu, który został usunięty
C. tekstu, który został dodany
D. tekstu, który został przerobiony
Znaczniki HTML mają swoje ściśle określone funkcje i znaczenie, a błędna interpretacja ich roli może prowadzić do nieodpowiedniego użycia w tworzeniu stron internetowych. Jednym z typowych błędów jest mylenie znacznika <ins> z innymi elementami, takimi jak <del>, który służy do oznaczania tekstu usuniętego. Element <del> jest używany do wskazania, że dany tekst został wykreślony lub usunięty z dokumentu, co jest przeciwieństwem działania znacznika <ins>. Innym mylnym przekonaniem jest przypisywanie elementowi <ins> funkcji formatowania tekstu, co nie jest jego przeznaczeniem. Znacznik <ins> nie służy do zmiany stylu tekstu, a do wskazywania, które fragmenty tekstu zostały dodane w porównaniu do wcześniejszej wersji. Kolejnym wartym uwagi aspektem jest to, że element <ins> nie jest przeznaczony do oznaczania cytatów. Cytaty są zazwyczaj oznaczane za pomocą znacznika <blockquote> lub <q>, które mają zupełnie inne cele. Zachowanie zgodności ze standardami HTML oraz właściwe użycie znaczników semantycznych ma kluczowe znaczenie dla tworzenia dostępnych i zrozumiałych stron internetowych. Niezrozumienie funkcji danego znacznika może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak trudności w indeksowaniu przez wyszukiwarki, co w efekcie wpływa na widoczność strony w Internecie.

Pytanie 37

Które z poniższych twierdzeń o definicji funkcji pokazanej w ramce jest prawdziwe?

function czytajImie(){
  var imie=null;
  do {
    imie=prompt("podaj imie: ");
    if (imie.length<3)
    alert("wprowadzony tekst jest niepoprawny");
  } while(imie.length<3);
}
A. Tekst będzie wczytywany do czasu podania liczby większej niż 3
B. Wczytanie tekstu zakończy się, gdy tekst będzie miał co najmniej 3 znaki
C. Pętla zostanie uruchomiona tylko raz
D. Funkcja zawiera pętlę, która powtarza się 3 razy
Błędne rozumienie działania pętli do-while może prowadzić do przekonania że pętla wykona się określoną ilość razy lub że zakończy się w momencie spełnienia innych warunków co jest typowym błędem wśród osób początkujących Pętla do-while w języku JavaScript wykonuje blok kodu przynajmniej raz a następnie sprawdza warunek kontynuacji co oznacza że nie jest ograniczona do stałej ilości iteracji jak mogłoby sugerować stwierdzenie o trzykrotnym powtórzeniu Warunek długości tekstu mniejszej niż 3 jest kluczowy dla jej działania i wymusza iterację aż do momentu gdy zostanie wprowadzony prawidłowy ciąg znaków co wyklucza możliwość że pętla wykona się tylko raz chyba że już za pierwszym razem zostanie wprowadzony tekst spełniający warunki Kolejnym nieporozumieniem może być błędne postrzeganie warunku jako związanego z wprowadzeniem liczby podczas gdy w rzeczywistości funkcja operuje na długości tekstu co jest częstym zagadnieniem przy walidacji danych tekstowych przy użyciu funkcji prompt Ważnym aspektem jest zrozumienie że pętle tego typu są używane tam gdzie wymagana jest walidacja danych wprowadzanego tekstu co jest praktyką szeroko akceptowaną w branży programistycznej z uwagi na konieczność zapewniania poprawności danych przed ich dalszym przetwarzaniem

Pytanie 38

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <indent>
B. <q>
C. <blockquote>
D. <blockq>
Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 39

Która z czynności nie wpłynie na objętość zajmowanej pamięci pliku graficznego?

A. Interpolacja
B. Modyfikacja rozdzielczości obrazu
C. Zmiana rozmiaru obrazu przy użyciu atrybutów HTML
D. Kompresja
Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML to technika, która pozwala na dostosowanie rozmiaru wyświetlanego obrazu w przeglądarce internetowej bez zmiany jego rzeczywistego rozmiaru pliku. Atrybuty takie jak 'width' i 'height' w tagach <img> wpływają jedynie na to, jak obraz jest prezentowany na stronie, a nie na jego fizyczne właściwości. Przykładem może być użycie <img src='obraz.jpg' width='300' height='200'>, co sprawia, że obraz wyświetla się w określonych wymiarach, ale plik graficzny pozostaje niezmieniony. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, ponieważ pozwala na utrzymanie jakości obrazu bez dodatkowego obciążania serwera. W sytuacjach, gdy szybkość ładowania strony jest kluczowa, użycie odpowiednich atrybutów HTML może przyczynić się do lepszego doświadczenia użytkownika bez potrzeby modyfikacji oryginalnych plików graficznych. Warto również zaznaczyć, że w przypadku responsywnych stron internetowych stosuje się techniki CSS, które umożliwiają dalsze dostosowanie wielkości obrazów, ale także nie wpływają na ich wagę w pamięci.

Pytanie 40

Narzędziem do zarządzania bazą danych, które jest zintegrowane w pakiecie XAMPP, jest

A. SQLite
B. MySQL Workbench
C. phpMyAdmin
D. pgAdmin
phpMyAdmin jest popularnym narzędziem wbudowanym w pakiet XAMPP, które służy do zarządzania bazą danych MySQL. Umożliwia użytkownikom łatwe wykonywanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel, a także zarządzanie użytkownikami i uprawnieniami. Interfejs phpMyAdmin jest oparty na przeglądarkach internetowych, co sprawia, że jego obsługa jest intuicyjna nawet dla osób bez zaawansowanej wiedzy technicznej. Przykładowo, można szybko importować lub eksportować dane w różnych formatach, takich jak SQL, CSV czy XML, co jest niezwykle przydatne podczas migracji danych między różnymi środowiskami. Standardy dobrych praktyk przewidują korzystanie z narzędzi takich jak phpMyAdmin w celu minimalizacji ryzyka błędów manualnych, a także w celu zwiększenia efektywności pracy z bazami danych. Dzięki phpMyAdmin, użytkownicy mogą również łatwo monitorować wydajność bazy danych i optymalizować zapytania, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości aplikacji webowych.