Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 22 września 2026 12:53
Zakończenie: 22 września 2026 13:08
Egzamin zdany!
Wynik: 25/40 punktów (62,5%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 48% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 42555 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Poprzednio 87,5%, teraz 62,5% (-25,0 p.p.).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
W SQL, aby dodać nowy wiersz do bazy danych, należy użyć polecenia
A.
CREATEROW
B.
INSERTINTO
Twoja odpowiedź
C.
CREATEINTO
D.
SELECTROW
Poprawna odpowiedź. Polecenie 'INSERT INTO' jest kluczowym elementem języka SQL, służącym do dodawania nowych wierszy danych do istniejącej tabeli w bazie danych. Użycie tego polecenia wymaga podania nazwy tabeli, do której chcemy wstawić dane, oraz listy wartości, które mają być dodane. Na przykład, polecenie 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski');' dodaje nowego klienta o imieniu Jan i nazwisku Kowalski do tabeli 'klienci'. Zgodnie z dobrymi praktykami, zawsze warto również uwzględnić obsługę błędów, aby upewnić się, że operacje na danych są bezpieczne i nie powodują naruszeń integralności bazy. Warto również pamiętać, że do jednego polecenia INSERT można dodać wiele wierszy równocześnie, na przykład: 'INSERT INTO klienci (imie, nazwisko) VALUES ('Ewa', 'Nowak'), ('Anna', 'Zielona');'. Użycie 'INSERT INTO' jest fundamentalne w pracy z bazami danych i stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych operacji, takich jak transakcje czy manipulacje danymi w relacyjnych bazach danych.
Pytanie 2
Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;
A. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s
B. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n
C. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej nTwoja odpowiedź
D. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
Poprawna odpowiedź. Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.
Pytanie 3
Kanał alfa jest wykorzystywany do określenia
A. przezroczystości grafiki obiektuTwoja odpowiedź
B. jasności oraz kontrastu barw
C. podstawowych właściwości obiektu graficznego
D. wybranego fragmentu grafiki obiektu
Poprawna odpowiedź. Kanał alfa w grafice komputerowej odnosi się do przezroczystości obiektów graficznych, co jest kluczowym elementem w zarządzaniu warstwami i efektami wizualnymi. Przezroczystość pozwala na tworzenie złożonych kompozycji, gdzie jeden obiekt może częściowo lub całkowicie ukrywać inny. Funkcja ta jest niezwykle istotna w aplikacjach graficznych, takich jak Photoshop czy GIMP, które obsługują kanały alfa w formatach obrazów takich jak PNG. Umożliwia to projektantom łatwe łączenie zdjęć i grafik, zachowując ich naturalną przezroczystość. W standardzie RGBA, kanał alfa przyjmuje wartości od 0 (pełna przezroczystość) do 255 (pełna nieprzezroczystość), co pozwala na precyzyjne dostosowanie efektów wizualnych. Dobre praktyki sugerują, aby zrozumieć działanie kanału alfa, aby efektywnie zarządzać przezroczystością i wpływać na postrzeganie wizualne w projektach graficznych, co jest szczególnie istotne w branży projektowania interfejsów użytkownika oraz gier komputerowych.
Pytanie 4
W tabeli programiści znajdują się kolumny: id, nick, ilosc_kodu, ocena. W kolumnie ilosc_kodu zapisano liczbę linii kodu, które programista napisał w danym miesiącu. Jakie zapytanie umożliwi obliczenie całkowitej liczby linii kodu stworzonych przez wszystkich programistów?
A.
SELECTCOUNT(programisci)FROMilosc_kodu;
B.
SELECTMAX(ilosc_kodu)FROMprogramisci
C.
SELECTSUM(ocena)FROMilosc_kodu;
D.
SELECTSUM(ilosc_kodu)FROMprogramisci;
Twoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Poprawna odpowiedź to 'SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;'. To polecenie wykorzystuje funkcję agregującą SUM, która sumuje wartości w kolumnie 'ilosc_kodu' dla wszystkich wpisów w tabeli 'programisci'. Jest to najbardziej odpowiednia metoda do obliczenia całkowitej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w danym miesiącu. Funkcje agregujące, takie jak SUM, COUNT, AVG, MAX czy MIN, są kluczowe w SQL, ponieważ pozwalają na efektywne przetwarzanie danych i uzyskiwanie podsumowań na podstawie określonych kryteriów. Dobrą praktyką jest również używanie jednoznacznych aliasów w zapytaniach oraz dbanie o czytelność kodu, co ułatwia jego późniejsze modyfikacje oraz utrzymanie. Przykładowo, można rozszerzyć zapytanie o dodatkowe filtry, aby obliczyć sumę linii tylko dla programistów o określonej ocenie, używając klauzuli WHERE. Tego typu umiejętności są niezbędne w codziennej pracy analityka danych, programisty lub administratora baz danych, gdzie przetwarzanie informacji w sposób efektywny i zrozumiały ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych.
Pytanie 5
Jaki wynik przyjmie zmienna a po zakończeniu pętli w podanym fragmencie kodu PHP?
Poprawna odpowiedź. W podanym fragmencie kodu PHP zmienna a przyjmuje wartość 20 po zakończeniu pętli. Dzieje się tak, ponieważ pętla while wykonuje się, dopóki zmienna i jest różna od zera. Na początku i jest równe 10, a podczas każdej iteracji pętli zmienna a jest zwiększana o 2, a zmienna i jest dekrementowana o 1. W efekcie pętla wykonuje się dokładnie 10 razy, a w każdej iteracji wartość zmiennej a zwiększa się o 2. W rezultacie po 10 iteracjach zmienna a osiąga wartość 20. Takie podejście do pętli while jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy wykonać określoną liczbę iteracji, dopóki warunek logiczny jest spełniony. Jest to przykład dobrej praktyki, gdy kod jest czytelny i łatwy do zrozumienia. W praktyce programowania PHP pętle tego typu są używane do różnych operacji, takich jak przetwarzanie danych, iterowanie po elementach tablic, czy wykonywanie złożonych obliczeń, co ilustruje zrozumiałe i efektywne zastosowanie tej konstrukcji w PHP.
Pytanie 6
W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu
A. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id
B. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej
C. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id
D. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym idTwoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Metoda document.getElementById() jest jedną z kluczowych funkcji w JavaScript, używaną do interakcji z elementami HTML w dokumentach DOM (Document Object Model). Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu w dokumencie HTML, który posiada określony atrybut id. Atrybut ten powinien być unikalny w obrębie dokumentu, co pozwala na jednoznaczną identyfikację elementu. Przykładowo, jeśli mamy element <div id='myElement'>Witaj świecie</div>, to użycie document.getElementById('myElement') zwróci nam ten konkretny element. Można następnie manipulować tym elementem, zmieniając jego zawartość, styl lub atrybuty, co jest nieocenione w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych. Warto zaznaczyć, że ta metoda jest częścią specyfikacji DOM Level 1 i jest szeroko wspierana przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. W kontekście optymalizacji wydajności, uzyskiwanie dostępu do elementów za pomocą ich id jest znacznie szybsze i bardziej efektywne niż stosowanie selektorów CSS. W praktyce, użycie tej metody w kodzie JavaScript jest kluczowe dla wielu operacji DOM, co sprawia, że jest to fundament, na którym opiera się wiele aplikacji webowych.
Pytanie 7
Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?
A. nav { float: left; } aside { float: left; }
B. nav { float: right; } section { float: right; }Twoja odpowiedź
C. aside {float: left; }
D. nav { float: right; }
Poprawna odpowiedź. Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.
W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.
Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.
Pytanie 8
Jaką wartość w formacie heksadecymalnym będzie miała barwa określona kodem rgb(255, 10, 22)?
A. #251022
B. #FF0A16Twoja odpowiedź
C. #FF1016
D. #2551022
Poprawna odpowiedź. Odpowiedź #FF0A16 jest poprawna, ponieważ kod RGB (255, 10, 22) jest konwertowany na format heksadecymalny, gdzie każdy z trzech kanałów (czerwony, zielony, niebieski) jest przedstawiany przez dwie cyfry szesnastkowe. W kodzie RGB wartość 255 dla kanału czerwonego odpowiada szesnastkowej wartości FF, wartość 10 dla kanału zielonego odpowiada wartości 0A, a wartość 22 dla kanału niebieskiego odpowiada wartości 16. Łącząc te wartości, otrzymujemy #FF0A16. Praktyczne zastosowania kodów kolorów w formacie heksadecymalnym są powszechne w projektowaniu stron internetowych oraz grafice komputerowej, gdzie umożliwiają precyzyjne definiowanie kolorów. Warto również pamiętać, że standard W3C zaleca używanie formatu heksadecymalnego w CSS, co czyni go bardziej efektywnym dla deweloperów. Ponadto, znajomość konwersji kolorów RGB na heksadecymalny jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się designem i programowaniem wizualnych interfejsów użytkownika.
Pytanie 9
Które narzędzie edytora grafiki przedstawia rozkład jasności (tonów) pikseli obrazu w postaci wykresu?
A. histogramPoprawna odpowiedź
B. kadrowanie
C. warstwy
D. kanał alfaTwoja odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe pojęcia dotyczą innych aspektów pracy z obrazem. Warstwy umożliwiają rozdzielenie elementów obrazu i niezależną ich edycję, ale nie analizują jasności. Kanał alfa przechowuje informację o przezroczystości pikseli, a nie o ich jasności. Kadrowanie służy do przycięcia obrazu do wybranego wycinka. Rozkład jasności (tonów) w postaci wykresu przedstawia histogram, dlatego to on jest poprawny.
Pytanie 10
W języku JavaScript, w celu przekształcenia specjalnie przygotowanego tekstu w tablicę, można wykorzystać metodę
A. trim()
B. split()Poprawna odpowiedź
C. replace()Twoja odpowiedź
D. slice()
Niepoprawna odpowiedź. Użycie metod takich jak trim(), replace() czy slice() w kontekście zamiany tekstu na tablicę jest nieprawidłowe z kilku powodów. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków (spacji, tabulatorów itp.) z początku i końca ciągu znaków. Choć jest to przydatne w wielu sytuacjach, nie ma ona żadnego wpływu na strukturę samego tekstu, a tym samym nie może być używana do przekształcania ciągu w tablicę. Z kolei replace() jest metodą, która zastępuje podciąg w łańcuchu, ale nie dzieli go na elementy. Na przykład, użycie replace() na ciągu "Jan,Kasia,Piotr" z celem uzyskania tablicy spowoduje, że nadal będziemy mieć jeden łańcuch, w którym nie będą mogły wystąpić oddzielne elementy. Natomiast metoda slice() służy do wycinania określonej części łańcucha, co również nie prowadzi do generowania tablicy. Powszechnym błędem myślowym jest założenie, że te metody mogą spełniać funkcję podziału tekstu, podczas gdy ich rzeczywiste zastosowanie jest zupełnie inne. W praktyce, stosując metody, które nie są przeznaczone do dzielenia tekstu, programiści mogą napotkać problemy z wydajnością i czytelnością kodu, co jest sprzeczne z zasadami dobrego programowania. Zrozumienie różnicy między tymi metodami oraz ich odpowiednim zastosowaniem jest kluczowe dla efektywnej pracy z danymi tekstowymi i zapewnia, że procesy przetwarzania informacji w aplikacjach są zarówno efektywne, jak i łatwe do utrzymania.
Pytanie 11
Strona internetowa powinna mieć zorganizowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w ten sposób:
A. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4
B. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5Twoja odpowiedź
C. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2
D. float jedynie dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5
Poprawna odpowiedź. Odpowiedź czwarta jest prawidłowa, ponieważ użycie właściwości CSS float dla bloków 2, 3 i 4 oraz właściwości clear dla bloku 5 odpowiada oczekiwanemu układowi strony. Float pozwala na ustawienie elementów obok siebie w poziomie. W tym przypadku blok 2, 3 i 4 będą umieszczone w jednej linii dzięki właściwości float: left. Blok 2 będzie zajmował więcej przestrzeni w pionie, co pozwala umieścić bloki 3 i 4 obok siebie. Blok 5 powinien znaleźć się poniżej, więc wymaga zastosowania właściwości clear: both, aby uniknąć zachodzenia na inne elementy pływające. Taki układ jest często stosowany w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie float umożliwia elastyczne dostosowanie się elementów do różnych szerokości ekranów. Warto pamiętać, że obecnie często używa się także display: flex lub grid jako nowocześniejszych sposobów układania elementów, jednak float wciąż znajduje zastosowanie w prostych układach. Zrozumienie, jak działa float i clear, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i estetycznych układów bloków na stronie internetowej.
Pytanie 12
Metainformacja "Description" zawarta w pliku HTML powinna zawierać
A. listę kluczowych fraz używanych przez wyszukiwarki internetoweTwoja odpowiedź
B. informację o autorze strony
C. nazwę aplikacji, w której stworzono stronę
D. opis zawartości stronyPoprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Wybór niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji metainformacji 'Description'. Informacja o autorze strony nie jest ujęta w tej sekcji; zamiast tego, powinna być umieszczona w metatagach takich jak 'author', które podają dane o osobie lub organizacji odpowiedzialnej za stronę. Wyszukiwarki nie korzystają z tej informacji przy indeksowaniu treści, co czyni ją nieistotną dla opisu strony. Również wykazy kluczowe, takie jak metatagi 'keywords', stały się przestarzałe w kontekście SEO; dzisiejsze algorytmy wyszukiwarek skupiają się na głębszym zrozumieniu treści, a nie na prostym wskaźniku słów kluczowych. Ostatnią kwestią jest nazwa programu, przy użyciu którego strona została stworzona. Tego rodzaju informacja jest zbędna i nie wpływa na zawartość strony ani jej ocenę w wyszukiwarkach. W praktyce, metainformacja 'Description' powinna jasno przedstawiać, co użytkownik znajdzie na stronie, a nie zawierać danych o autorze, słowach kluczowych czy narzędziach użytych do jej stworzenia.
Pytanie 13
Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod
1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ", następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
Niepoprawna odpowiedź. Wybrana odpowiedź nie jest prawidłowa. W JavaScript, funkcja 'alert()' jest używana do wyświetlania okienka z komunikatem, ale nie pozwala na wprowadzenie przez użytkownika żadnej wartości, w przeciwieństwie do funkcji 'prompt()'. Operator '<<' nie jest odpowiedni w tym kontekście, ponieważ jest to operator przesunięcia bitowego, a nie służy do przypisywania wartości do zmiennej. W niektórych niepoprawnych odpowiedziach, próbowano połączyć łańcuchy znaków (stringi) za pomocą kropki ('.'), co jest niepoprawne w JavaScript. Operator do łączenia łańcuchów znaków w tym języku to '+'. Kropka jest używana do dostępu do właściwości obiektów. Pamiętaj, że zrozumienie różnicy między różnymi funkcjami interaktywnymi, takimi jak 'alert()', 'prompt()' i 'confirm()', oraz kiedy ich używać, jest kluczowe do efektywnego tworzenia interaktywnych stron internetowych.
Pytanie 14
Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?
A. NNTP
B. FTPTwoja odpowiedź
C. SMTP
D. ICMP
Poprawna odpowiedź. FTP, czyli File Transfer Protocol, to taki standard, który pozwala na przesyłanie plików między komputerami w sieci. Jest to dość ważne, bo bez FTP nie moglibyśmy publikować stron w internecie. Dzięki temu protokołowi można wysyłać różne pliki, jak HTML, CSS, JavaScript czy nawet grafiki i filmy, na serwery WWW. Z perspektywy praktycznej, to przy publikacji nowej strony wchodzi w grę użycie klienta FTP, na przykład FileZilla. Łączysz się z serwerem, logujesz się swoimi danymi i przesyłasz pliki do odpowiednich folderów. No i nie zapomnij o portach - standardowy port dla FTP to 21. A jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie, warto pomyśleć o SFTP albo FTPS, bo to też istotne w kontekście ochrony danych. Jak dla mnie, dobrze jest znać te praktyki, żeby nie martwić się o swoje pliki podczas przesyłania.
Pytanie 15
W języku SQL, aby wybrać wszystkie rekordy z tabeli B, w tym część wspólną z tabelą A, należy zastosować typ związku
A. A RIGHT JOIN BPoprawna odpowiedź
B. A LEFT JOIN B
C. A FULL OUTER JOIN BTwoja odpowiedź
D. A INNER JOIN B
Niepoprawna odpowiedź. W tym pytaniu pułapka polega na tym, że łatwo pomylić pojęcie części wspólnej z całością jednego ze zbiorów. Diagram pokazuje całą tabelę B (włącznie z przecięciem z A), a nie tylko przecięcie. W SQL typ złączenia określa, z której tabeli bierzemy wszystkie rekordy, a z której tylko te pasujące. To, że widzimy też obszar wspólny, jest naturalnym efektem działania złączeń zewnętrznych, ale nie oznacza jeszcze, że chodzi o `INNER JOIN`. Jeśli ktoś wybiera `A LEFT JOIN B`, to zwykle wynika z myślenia „chcę część wspólną i coś jeszcze”, ale myli kierunek. `LEFT JOIN` gwarantuje wszystkie rekordy z **lewej** tabeli (A), a z prawej (B) tylko dopasowane. Diagram z pytania pokazuje dokładnie odwrotną sytuację: komplet danych z B, a z A tylko tam, gdzie istnieje relacja. `A LEFT JOIN B` odpowiadałoby sytuacji, gdzie podświetlony jest cały zbiór A i przecięcie, a nie B. Z kolei `A INNER JOIN B` zwróciłby wyłącznie część wspólną A∩B, czyli tylko te rekordy, które mają dopasowanie po obu stronach. Na diagramie byłby wtedy zaznaczony wyłącznie środek, a nie cały zielony obszar B. To typowy błąd: utożsamianie każdego JOIN z „częścią wspólną”. INNER JOIN jest dobry, gdy interesują nas tylko powiązane dane (np. zamówienia, które mają istniejącego klienta), ale w zadaniu wyraźnie mowa o „wszystkich rekordach z B”. `A FULL OUTER JOIN B` idzie w drugą stronę – zwraca wszystko z A **i** wszystko z B, niezależnie od tego, czy jest dopasowanie, czy nie. To byłby diagram z zaznaczonymi obiema kółkami, czyli suma zbiorów A∪B. W standardzie SQL taki typ złączenia jest opisany jako pełne złączenie zewnętrzne i stosuje się go rzadziej, np. do porównywania różnic między dwiema tabelami. Tutaj jest to za szeroki zakres danych w stosunku do pytania. Poprawne podejście wymaga więc skojarzenia, że skoro chcemy wszystkie rekordy z tabeli B, to w zapisie `A ... JOIN B` tabela B musi być po tej stronie, która jest „obowiązkowa”. Właśnie to zapewnia `RIGHT JOIN`: pełny zestaw wierszy z prawej tabeli, plus dopasowania z lewej tam, gdzie istnieją. Świadome operowanie tymi pojęciami bardzo ułatwia projektowanie zapytań raportowych i unikanie nieoczekiwanych braków lub duplikacji danych.
Pytanie 16
W jakim języku została zapisana przedstawiona linia kodu?
Poprawna odpowiedź. Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.
Pytanie 17
Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?
A.
if(a>0&&b>0||b>100)
B.
if(a>0||(b>0&&b<100))
C.
if(a>0&&b>0&&b<100)
Twoja odpowiedź
D.
if(a>0||b>0||b>100)
Poprawna odpowiedź. Wszystkie trzy żądania muszą być spełnione naraz - a dodatnie, b dodatnie i b mniejsze od 100 - więc łączymy je operatorem &&: if(a>0&&b>0&&b<100). „Dodatnie” to >0. Dlatego ten warunek jest poprawny.
Pytanie 18
W języku JavaScript, aby uzyskać element wykorzystując metodę getElementById, jaką właściwością można zmienić jego zawartość?
A. innerBody
B. Body
C. HTML
D. innerHTMLTwoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem manipulacji zawartością DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom dostęp do zawartości danego elementu HTML oraz jej modyfikację. Gdy pobieramy element za pomocą metody getElementById, mamy możliwość bezpośredniego zmienienia jego treści poprzez przypisanie nowego stringa do innerHTML. Przykładowo, jeśli mamy element o identyfikatorze 'myElement', możemy zaktualizować jego zawartość w następujący sposób: document.getElementById('myElement').innerHTML = 'Nowa treść!';. To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie treść na stronie musi być często aktualizowana w odpowiedzi na działania użytkownika. Warto jednak pamiętać, że użycie innerHTML niesie ze sobą pewne ryzyko związane z bezpieczeństwem, takie jak podatność na ataki XSS (Cross-Site Scripting). Dlatego zaleca się stosowanie tej właściwości z ostrożnością i rozważenie alternatyw, jak np. textContent, w przypadku, gdy nie potrzebujemy interpretować HTML. Dobrą praktyką jest również walidacja i sanitizacja danych wejściowych, aby zminimalizować ryzyko związane z wstrzyknięciem niepożądanych skryptów. W kontekście standardów kodowania, zasadniczo zaleca się preferowanie metod, które nie tylko poprawiają bezpieczeństwo, ale także czytelność kodu.
Pytanie 19
Fragment kwerendy SQL zaprezentowany w ramce ma na celu uzyskanie
SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. liczbę wierszy.Twoja odpowiedź
B. średnią wartość w kolumnie wartosc.
C. liczbę kolumn.
D. sumę wartości w kolumnie wartosc.
Poprawna odpowiedź. Instrukcja COUNT w kwerendzie SQL służy do zliczania liczby wierszy w tabeli, które spełniają określone kryteria. Wyrażenie SELECT COUNT(wartosc) FROM ... zlicza wiersze, które mają niepustą wartość w kolumnie wartosc. Funkcja COUNT jest jedną z funkcji agregujących w SQL, które pozwalają na wykonywanie operacji na zestawach danych. Zastosowanie tej funkcji jest szczególnie istotne w sytuacjach, gdy potrzebujemy szybko uzyskać informację o liczebności danych, co jest kluczowe w analizie danych oraz raportowaniu. Warto zauważyć, że COUNT(*) policzyłoby wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, natomiast COUNT(kolumna) ignoruje wiersze z wartościami NULL w podanej kolumnie. To rozróżnienie jest kluczowe w optymalizacji zapytań oraz w zapewnieniu dokładności wyników. W praktyce biznesowej, zliczanie wierszy może być wykorzystywane do śledzenia liczby zamówień, ilości produktów w magazynie oraz innych wskaźników operacyjnych, co sprawia, że funkcja COUNT jest podstawowym narzędziem każdego analityka danych.
Pytanie 20
Jaką wartość przyjmie zmienna a po wykonaniu poniższej sekwencji komend w PHP?
$a = 1; $a++; $a += 10; --$a;
A. 1Twoja odpowiedź
B. 10
C. 12
D. 11Poprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Początkowa wartość zmiennej a wynosi 1. Częstym błędem jest niewłaściwe zrozumienie działania operatorów inkrementacji i dekrementacji. W przypadku operatora postinkrementacji $a++ najpierw używana jest aktualna wartość zmiennej a a dopiero po tym następuje jej zwiększenie co daje 2. To zamieszanie może prowadzić do błędnego przekonania że wartość zmiennej wzrasta natychmiast co jest nieprawidłowe. Następnie instrukcja $a += 10 zwiększa wartość zmiennej o 10 co w rzeczywistości daje 12. Powszechnym błędem jest niedostateczne zrozumienie jak działają przypisania z dodawaniem co może skutkować nieoczekiwanymi wynikami. Ostatnia instrukcja --$a jest predekrementacją co oznacza że wartość zmiennej zmniejsza się przed jej użyciem co ostatecznie prowadzi do wartości 11. Często myli się to z postdekrementacją gdzie wartości byłyby używane przed zmniejszeniem co wpływa na kolejność operacji. Zrozumienie różnicy między pre- i post-operatorami jest niezbędne dla precyzyjnego przewidywania wyników kodu. Uwaga na te subtelności jest kluczowa dla unikania błędów logicznych w programowaniu i zapewnienia poprawnego działania aplikacji
Pytanie 21
Aby usunąć wybrane wiersze (rekordy) z tabeli, należy użyć polecenia:
A.
SELECT
B.
DELETE
Poprawna odpowiedź
C.
GRANT
D.
ALTER
Twoja odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe polecenia nie usuwają danych z tabeli. SELECT jedynie pobiera i wyświetla rekordy, niczego nie kasując. GRANT dotyczy uprawnień - przydziela użytkownikom prawa dostępu, więc z danymi nie pracuje. ALTER zmienia strukturę tabeli, np. dodaje lub usuwa kolumny, ale nie operuje na pojedynczych wierszach. Usunięcie wybranych rekordów (zwykle z warunkiem WHERE) wykonuje DELETE, dlatego to ono jest poprawne.
Pytanie 22
W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych
SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;
A. przed rokiem 2017
B. w roku 2017Twoja odpowiedź
C. w latach innych niż 2017
D. po roku 2017
Poprawna odpowiedź. Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.
Pytanie 23
Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?
A.
$zmienna1<=-5||$zmienna1<10
B.
$zmienna1>=-5||$zmienna1<10
C.
$zmienna1>=-5&&$zmienna1<10
Twoja odpowiedź
D.
$zmienna1<=-5&&$zmienna1<10
Poprawna odpowiedź. Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.
Pytanie 24
Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić
A.
<buttononselect="return dodaj()">dodaj</button>
B.
<buttononclick="return obliczj()">dodaj</button>
C.
<buttononclick="return dodaj()">dodaj</button>
Twoja odpowiedź
D.
<buttononselect="return dodaj()">oblicz</button>
Poprawna odpowiedź. Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.
Pytanie 25
Jaką kompetencję społeczną ma osoba, która potrafi wyrażać swoje zdanie i bronić swoich racji, nie naruszając przy tym granic własnych ani innych ludzi?
A. konformizm
B. asertywnośćTwoja odpowiedź
C. akomodacja
D. empatia
Poprawna odpowiedź. Asertywność to kompetencja społeczna polegająca na otwartym wyrażaniu własnego zdania i obronie swoich racji z poszanowaniem granic - zarówno własnych, jak i innych osób. To postawa równowagi: ani uległa, ani agresywna. Dlatego opisaną kompetencją jest asertywność.
Pytanie 26
Na czym polega analiza ścieżek w testach jednostkowych?
A. na wyznaczeniu punktu początkowego i końcowego oraz zbadaniu dróg między nimiTwoja odpowiedź
B. na testowaniu wartości brzegowych danych
C. na badaniu inicjacji i zwalniania pamięci obiektów
D. na utworzeniu kilku zbiorów danych o podobnym przetwarzaniu i przetestowaniu nimi
Poprawna odpowiedź. Analiza ścieżek w testach jednostkowych polega na wyznaczeniu punktu początkowego i końcowego fragmentu kodu, a następnie zbadaniu wszystkich możliwych dróg (przepływów sterowania) między nimi - tak, by przetestować każdą gałąź. Pozwala to wykryć nieobsłużone przypadki. Dlatego to badanie dróg między punktem startu a końca.
Pytanie 27
Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML
A. -- informacje komentarza --
B. /* informacje komentarza */
C. "" informacje komentarza ""
D. <!-- informacje komentarza -->Twoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Poprawny komentarz w HTML musi być zapisany dokładnie w formie: <!-- treść komentarza -->. To jest jedyny format zgodny ze specyfikacją HTML (HTML5, ale też starsze wersje). Przeglądarka traktuje wszystko, co znajduje się między ciągiem znaków <!-- a -->, jako komentarz, czyli tego nie wyświetla użytkownikowi i nie interpretuje jako kod. Dzięki temu można w kodzie zostawiać sobie uwagi, opisy sekcji, tymczasowo coś „wyłączyć” albo oznaczyć fragment do późniejszej edycji. W praktyce stosuje się np.: <!-- Nawigacja główna strony --> albo <!-- TODO: dodać link do panelu logowania -->. Moim zdaniem komentarze są szczególnie ważne w większych projektach, bo po miesiącu naprawdę trudno pamiętać, po co była jakaś dziwna konstrukcja w HTML. Warto też wiedzieć, że w HTML nie stosujemy ani //, ani /* */ jak w JavaScript czy CSS. To są inne języki, inne reguły. Jeżeli wstawisz coś w stylu <!-- <p>Tekst</p> -->, to cały ten akapit jest ignorowany przez przeglądarkę, co jest wygodne przy testowaniu. Dobra praktyka jest też taka, żeby nie przesadzać z ilością komentarzy, ale tam gdzie struktura jest mniej oczywista (np. zagnieżdżone divy, rozbudowane formularze), lepiej dodać krótki, konkretny opis. W projektach komercyjnych często używa się komentarzy do oznaczania sekcji layoutu, np. <!-- HEADER START -->, <!-- FOOTER END -->, co ułatwia pracę całemu zespołowi. W skrócie: tylko zapis z nawiasami ostrymi i myślnikami, czyli <!-- ... -->, jest w HTML prawidłowy i rozpoznawany jako komentarz.
Pytanie 28
Dostępna jest tabela programisci, która zawiera pola: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Pole ilosc_kodu wskazuje liczbę linii kodu stworzonych przez programistę w danym miesiącu. W celu obliczenia łącznej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować poniższe polecenie
A.
SELECTMAX(ilosc_kodu)FROMprogramisci;
B.
SELECTCOUNT(programisci)FROMilosc_kodu;
C.
SELECTSUM(ocena)FROMilosc_kodu;
D.
SELECTSUM(ilosc_kodu)FROMprogramisci;
Twoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Aby obliczyć sumę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w tabeli 'programisci', poprawne jest użycie zapytania SQL: SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci. Zapytanie to wykorzystuje funkcję agregującą SUM(), która sumuje wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku 'ilosc_kodu'. Kolumna ta zawiera liczbę linii kodu napisanych przez każdego programistę w danym miesiącu. Przykładem zastosowania tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy określić całkowitą produktywność zespołu programistycznego w danym okresie czasu. Możemy rozszerzyć to zapytanie, dodając klauzulę WHERE, aby zsumować tylko linie kodu z określonego miesiąca lub roku. Warto również pamiętać o standardach SQL oraz zasadach normalizacji baz danych, które zalecają unikanie redundancji danych i umożliwiają efektywne przetwarzanie zapytań. Dzięki poprawnym praktykom można zapewnić optymalizację wydajności bazy danych oraz ułatwić późniejsze analizy danych.
Pytanie 29
Który typ danych zastosować, aby pole w bazie danych przechowywało liczby zmiennoprzecinkowe?
A.
VARCHAR
Twoja odpowiedź
B.
INT
C.
CHAR
D.
FLOAT
Poprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe typy nie nadają się do liczb rzeczywistych. INT przechowuje tylko liczby CAŁKOWITE (bez ułamków). CHAR i VARCHAR to typy TEKSTOWE - liczyć się na nich nie da. Liczby zmiennoprzecinkowe trzyma FLOAT.
Pytanie 30
Którego słowa kluczowego używa się w CSS, aby dołączyć zewnętrzny arkusz stylów?
A. require
B. importPoprawna odpowiedź
C. includeTwoja odpowiedź
D. open
Niepoprawna odpowiedź. Pozostałe słowa nie służą w CSS do dołączania arkuszy. open nie jest regułą CSS i nic nie dołącza. require oraz include to konstrukcje języka PHP, używane do dołączania plików kodu po stronie serwera - nie mają zastosowania w arkuszu stylów. W CSS zewnętrzny arkusz dołącza reguła @import, dlatego odpowiedź „import” jest poprawna.
Pytanie 31
Co zwróci w PHP empty($a), gdy $a ma wartość 0?
A.
NULL
B.
0
Twoja odpowiedź
C.
FALSE
D.
TRUE
Poprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź.empty() zwraca wartość logiczną, a nie 0 czy NULL, więc te odpowiedzi odpadają. Nie zwróci też FALSE, bo 0 jest w PHP traktowane jako wartość pusta. Dla $a równego 0 funkcja empty($a) zwraca TRUE.
Pytanie 32
Jakim systemem do zarządzania wersjami oprogramowania jest
A. GITPoprawna odpowiedź
B. TotalCommanderTwoja odpowiedź
C. FileZilla
D. Eclipse
Niepoprawna odpowiedź. TotalCommander, Eclipse i FileZilla to popularne narzędzia, które służą do innych celów w procesie tworzenia oprogramowania, ale nie są systemami kontroli wersji. TotalCommander jest menedżerem plików, który ułatwia nawigację i zarządzanie plikami na komputerze, jednak nie oferuje funkcji śledzenia zmian w kodzie czy współpracy zespołowej. Eclipse to zintegrowane środowisko programistyczne (IDE), które wspiera rozwój aplikacji, ale nie pełni roli systemu kontroli wersji, chociaż może korzystać z różnych systemów kontroli wersji za pomocą odpowiednich wtyczek. FileZilla to klient FTP, który umożliwia przesyłanie plików na serwery, co również nie ma związku z kontrolą wersji. Często mylnie przyjmuje się, że narzędzia związane z zarządzaniem plikami czy programowaniem mogą zastępować systemy kontroli wersji, co jest błędnym podejściem. Systemy kontroli wersji, takie jak GIT, są zaprojektowane z myślą o zarządzaniu zmianami w kodzie źródłowym, co jest kluczowe w nowoczesnym procesie wytwarzania oprogramowania. Ignorowanie tej specyfikacji i nieodróżnianie narzędzi do zarządzania plikami od systemów kontroli wersji może prowadzić do problemów w organizacji pracy zespołu oraz utraty wydajności w projektach.
Pytanie 33
Jak, wykorzystując język PHP, można zapisać w ciasteczku wartość znajdującą się w zmiennej dane na okres jednego dnia?
A.
setcookie("dane","dane",0);
B.
setcookie("dane",$dane,time());
Twoja odpowiedź
C.
setcookie("dane",$dane,time()+(3600*24));
Poprawna odpowiedź
D.
setcookie("dane",$dane,0);
Niepoprawna odpowiedź. Użycie setcookie("dane", $dane, time()); jest błędne, ponieważ czas wygaśnięcia ciasteczka nie zostaje określony, a domyślnie ciasteczko wygasa z końcem sesji przeglądarki. Oznacza to, że ciasteczko zostanie usunięte, gdy użytkownik zamknie przeglądarkę, co jest niewłaściwe w kontekście potrzeby przechowywania danych przez dłuższy czas, jak w tym przypadku. Zapis setcookie("dane", "dane", 0); również kończy się niepowodzeniem, ponieważ określenie czasu wygaśnięcia na zero ma ten sam skutek, co wcześniejsza odpowiedź - ciasteczko nie będzie przechowywane po zamknięciu sesji. W przypadku setcookie("dane", $dane, 0); błąd wynika z tego, że zmienna $dane nie jest przechowywana, co prowadzi do potencjalnych problemów z dostępnością danych. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z ciasteczek w PHP, a niewłaściwe podejście do ich użycia może prowadzić do utraty informacji, co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Użytkownicy powinni unikać pomijania argumentów związanych z czasem wygaśnięcia, ponieważ może to prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów i frustracji ze strony osób korzystających z danej aplikacji.
Pytanie 34
W kodzie HTML stworzono formularz, który wysyła informacje do pliku formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka zostaje przekierowana na wskazany adres. Na podstawie podanego adresu /formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska można stwierdzić, że dane do pliku formularz.php zostały wysłane za pomocą metody:
A. POSTTwoja odpowiedź
B. COOKIE
C. GETPoprawna odpowiedź
D. SESSION
Niepoprawna odpowiedź. Niepoprawne odpowiedzi sugerują użycie metod POST, SESSION i COOKIE do przesyłania danych do pliku formularz.php. Metoda POST, podobnie jak GET, jest podstawową metodą przesyłania danych w protokole HTTP, jednak różni się od GET tym, że dane są przesyłane w ciele żądania, a nie w adresie URL. Dlatego, jeżeli widzimy dane w adresie URL, to nie mogą one pochodzić z metody POST. Z kolei metody SESSION i COOKIE nie są w ogóle metodami przesyłania danych. SESSION to mechanizm, który pozwala na przechowywanie danych między różnymi żądaniami w sesji użytkownika, a COOKIE to małe pliki tekstowe przechowywane na komputerze użytkownika, które mogą być używane do przechowywania danych między żądaniami. Żadna z tych metod nie przesyła jednak danych poprzez adres URL, co jest kluczowe dla odpowiedzi na to pytanie. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z niezrozumienia różnic między tymi metodami i jak są one używane do przesyłania danych w aplikacjach internetowych.
Pytanie 35
Podaj właściwą sekwencję przy tworzeniu bazy danych?
A. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie tabel, stworzenie relacji
B. Zdefiniowanie celu, normalizacja, utworzenie relacji, stworzenie tabel
C. Zdefiniowanie celu, utworzenie relacji, stworzenie tabel, normalizacja
D. Zdefiniowanie celu, stworzenie tabel, utworzenie relacji, normalizacjaTwoja odpowiedź
Poprawna odpowiedź. Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że pierwszym krokiem w procesie tworzenia bazy danych jest określenie celu, co jest kluczowe dla zrozumienia, jakie dane będą gromadzone i w jaki sposób będą one używane. Następnie, stworzenie tabel to fundament, na którym opiera się cała baza danych. Tabele definiują struktury danych, które będą przechowywane, a ich projektowanie powinno uwzględniać normalizację, czyli proces eliminowania redundancji danych i zapewniania ich integralności. Utworzenie relacji między tabelami jest kolejnym krokiem, który pozwala na efektywne łączenie danych w różnych tabelach, co z kolei umożliwia bardziej złożone zapytania. Normalizacja, będąca ostatnim krokiem, pozwala na optymalizację struktury bazy, co zwiększa wydajność operacji. Przykład zastosowania tej kolejności można zobaczyć w projektowaniu systemów zarządzania bazami danych w przedsiębiorstwach, gdzie dokładne określenie potrzeb biznesowych wpływa na przyszłe modele danych i ich relacje.
Pytanie 36
Instrukcja przypisania elementu do tablicy w języku JavaScript dotyczy tablicy:
Tablica['technik']='informatyk';
A. statycznej.Twoja odpowiedź
B. wielowymiarowej.
C. numerycznej.
D. asocjacyjnej.Poprawna odpowiedź
Niepoprawna odpowiedź. Najpierw omówmy odpowiedź 'statyczna'. 'Statyczna' tablica to termin, który odnosi się do tablic o stałej wielkości, które nie mogą być dynamicznie zmieniane. W języku JavaScript jednak, tablice są dynamiczne i ich wielkość może być zmieniana w dowolnym momencie. Wybór odpowiedzi 'numeryczna' sugeruje niezrozumienie podstawowych właściwości tablic w JavaScript. Tablice numeryczne są strukturami danych, które używają numerów jako indeksów, ale to nie jest to, co pokazano na zdjęciu - tutaj kluczem jest ciąg znaków. Wybór odpowiedzi 'wielowymiarowa' wskazuje na błędną interpretację przedstawionego obrazu. Tablica wielowymiarowa to tablica tablic, a na zdjęciu pokazano jednowymiarową tablicę asocjacyjną. Pamiętaj, że rozumienie różnych rodzajów tablic i ich zastosowań jest kluczowe dla skutecznego programowania w JavaScript.
Pytanie 37
W tabeli artykuly przeprowadzono poniższe operacje związane z uprawnieniami użytkownika jan.
GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuły TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan
Jakie będą uprawnienia użytkownika jan po wykonaniu tych operacji?
A. aktualizowania informacji oraz przeglądania tabeliTwoja odpowiedź
B. tworzenia tabeli oraz aktualizowania danych w niej
C. tworzenia tabel oraz ich zapełniania danymiPoprawna odpowiedź
D. przeglądania tabeli
Niepoprawna odpowiedź. Wybór odpowiedzi dotyczącej "aktualizowania danych i przeglądania tabeli" nie jest poprawny, ponieważ po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan, jan traci te konkretne uprawnienia. Warto zauważyć, że polecenie GRANT ALL PRIVILEGES przyznaje użytkownikowi szereg uprawnień, ale ich zakres można ograniczyć innymi poleceniami, jak REVOKE. Z tego powodu jan nie ma już możliwości przeglądania tabeli ani jej aktualizowania, co czyni tę odpowiedź nieaktualną. Często w praktyce zawodowej zdarza się, że nadawane są szerokie uprawnienia, a następnie w miarę potrzeby są one ograniczane, co może prowadzić do nieporozumień, jeśli nie zrozumie się działania tych poleceń. Kolejna niepoprawna odpowiedź, która sugeruje "przeglądanie tabeli", również jest błędna z tego samego powodu - jan nie ma takich uprawnień po REVOKE. Ostatnia z odpowiedzi, mówiąca o "tworzeniu tabeli i aktualizowaniu w niej danych", jest niepoprawna, ponieważ użytkownik jan nie ma już prawa aktualizacji danych po wycofaniu tych uprawnień. Zrozumienie mechanizmów zarządzania uprawnieniami jest kluczowe w pracy z bazami danych, aby uniknąć przypisania użytkownikom większych niż potrzebne przywilejów, co mogłoby prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub usunięcia danych.
Pytanie 38
Który z podanych formatów pozwala na zapis zarówno dźwięku, jak i obrazu?
A. MP4Twoja odpowiedź
B. PNG
C. MP3
D. WAV
Poprawna odpowiedź. Format MP4, znany również jako MPEG-4 Part 14, jest jednym z najpopularniejszych formatów multimedialnych, który umożliwia jednoczesny zapis zarówno dźwięku, jak i obrazu. Dzięki zastosowaniu zaawansowanej kompresji, MP4 pozwala na przechowywanie wysokiej jakości materiałów w stosunkowo małych plikach, co czyni go idealnym do przesyłania i strumieniowania w Internecie. MP4 obsługuje wiele kodeków, takich jak H.264 dla wideo oraz AAC dla dźwięku, co pozwala na szeroką kompatybilność z różnymi urządzeniami, od smartfonów po odtwarzacze multimedialne. Format ten jest zgodny z wieloma standardami, co czyni go wszechstronnym wyborem dla twórców treści. Przykłady jego zastosowania obejmują filmy wideo na platformach streamingowych, klipy muzyczne i wideoklipy. Dzięki swoim zaletom, MP4 stał się de facto standardem w przemyśle multimedialnym, co w znacznym stopniu przyczyniło się do jego popularności oraz wszechstronności.
Pytanie 39
Aby właściwie skomentować poniższą linię kodu JavaScript, po znakach // należy opisać, że powoduje ona:
B. wyświetlenie aktualnej daty i czasu w elemencie o id „napis”Twoja odpowiedź
C. wyświetlenie tekstu „Date()” w elemencie o id „napis”
D. wstawienie nieprawidłowych danych
Poprawna odpowiedź.document.getElementById("napis") pobiera element strony o identyfikatorze „napis”, a przypisanie do jego właściwości innerHTML ustawia jego zawartość. Po prawej stronie Date() zwraca bieżącą datę i czas. W efekcie do elementu „napis” trafia aktualna data i czas. Dlatego komentarz powinien mówić, że linia wyświetla datę i czas w elemencie o id „napis”.
Pytanie 40
Który program przekształca kod źródłowy napisany w danym języku programowania na język zrozumiały dla komputera?
A. kompilatorTwoja odpowiedź
B. debugger
C. edytor kodu źródłowego
D. środowisko programistyczne (IDE)
Poprawna odpowiedź. Kompilator to program, który tłumaczy cały kod źródłowy napisany w języku programowania na kod maszynowy (lub pośredni) zrozumiały dla komputera, tworząc program wynikowy - np. plik wykonywalny. Robi to przed uruchomieniem, w całości, dzięki czemu gotowy program działa szybko. Tak budowane są aplikacje w językach C czy C++. Przeciwieństwem jest interpreter, który wykonuje kod na bieżąco bez tworzenia osobnego pliku. Dlatego program tłumaczący kod źródłowy na język komputera to kompilator.
