Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 00:05
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 00:06

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Tabela naprawy ma kolumny klient i czyNaprawione. Jak usunąć rekordy, w których czyNaprawione jest prawdą?

DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

DELETE FROM naprawy;

Usuwanie wierszy spełniających warunek ma składnię DELETE FROM <tabela> WHERE <warunek>. Zapis DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE; skasuje tylko rekordy z prawdziwą wartością pola. Dlatego poprawne jest DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;.

Pytanie 2

Tablica tab[] jest wypełniona dowolnymi liczbami całkowitymi. Jaka wartość znajdzie się w zmiennej zm2 po wykonaniu prezentowanego fragmentu kodu?

int tab[10];
int zm1 = 0;
double zm2 = 0;
…
for (int i=0; i < 10; i++)
{
  zm1 = zm1 + tab[i];
}
zm2 = zm1 / 10;

A. Średnia arytmetyczna elementów tablicy.

B. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9.

C. Suma liczb od 1 do 10.

D. Suma elementów tablicy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik zmiennej zm2 w przedstawionym kodzie to średnia arytmetyczna wartości znajdujących się w tablicy tab. Proces obliczania średniej arytmetycznej polega na zsumowaniu wszystkich elementów tablicy i podzieleniu tej sumy przez liczbę elementów. W tym przypadku zmienna zm1 akumuluje sumę wszystkich wartości tablicy tab, a następnie zmienna zm2 jest obliczana jako zm1 podzielone przez 10, co odpowiada liczbie elementów w tablicy. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką programistyczną, ponieważ umożliwia efektywne obliczenie średniej, co jest powszechnie stosowane w analizie danych. W praktycznych zastosowaniach, takich jak przetwarzanie danych finansowych czy naukowych, umiejętność obliczania średnich jest kluczowa, umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji na podstawie statystyk. Dodatkowo, warto zauważyć, że dla tablicy różnych typów danych, takich jak float czy double, technika obliczania średniej pozostaje taka sama, aczkolwiek wymaga uwzględnienia precyzji obliczeń.

Pytanie 3

Dzięki poleceniu ALTER TABLE można

A. usunąć rekord

B. zmieniać wartości rekordów

C. skasować tabelę

D. zmieniać strukturę tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie ALTER TABLE jest kluczowym elementem w zarządzaniu bazami danych, umożliwiającym wprowadzanie zmian w strukturze istniejących tabel. Dzięki temu poleceniu możemy dodawać nowe kolumny, zmieniać typy danych istniejących kolumn, usuwać kolumny, a także zmieniać ograniczenia, takie jak klucze główne czy obce. Na przykład, w przypadku potrzeby dodania kolumny 'data_urodzenia' do tabeli 'użytkownicy', można użyć komendy: ALTER TABLE użytkownicy ADD data_urodzenia DATE;. Zmiany strukturalne są niezbędne, aby dostosować bazę danych do ewoluujących potrzeb aplikacji oraz do zapewnienia integralności danych. W praktyce, operacje te są często stosowane przy modernizacji aplikacji lub w odpowiedzi na zmieniające się wymagania biznesowe. Dobre praktyki wskazują, że przed wprowadzeniem zmian w strukturze tabeli warto wykonać kopię zapasową danych oraz przeanalizować wpływ tych zmian na istniejące zapytania i aplikacje, które korzystają z danej tabeli.

Pytanie 4

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) && (liczba < -100)

B. (liczba >= -200) || (liczba > -100)

C. (liczba <= -200) && (liczba < -100)

D. (liczba -100)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawne wyrażenie to (liczba >= -200) && (liczba < -100), bo dokładnie odwzorowuje zapis matematyczny przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100). W matematyce nawias kwadratowy oznacza, że granica jest włączona do przedziału, a nawias okrągły – że granica jest wyłączona. Czyli chcemy wszystkie liczby większe lub równe -200, ale jednocześnie mniejsze niż -100. W JavaScript przekłada się to właśnie na dwa porównania połączone operatorem logicznym AND, czyli &&. Warunek liczba >= -200 pilnuje dolnej granicy, a liczba < -100 pilnuje górnej, która jest otwarta. Jeśli którakolwiek z tych części będzie fałszywa, całe wyrażenie zwróci false, co jest dokładnie tym, czego oczekujemy przy opisie takiego przedziału. W praktyce taki zapis pojawia się bardzo często, np. przy walidacji danych wejściowych, filtrowaniu wyników, ustawianiu zakresów sliderów w interfejsie użytkownika albo przy sprawdzaniu warunków w grach (np. pozycja x obiektu ma być w jakimś zakresie). Przykład w JS: if (liczba >= -200 && liczba < -100) { // wykonaj kod tylko dla liczb z tego zakresu } Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk zapisywania zakresów w postaci dwóch prostych porównań połączonych &&, bo to jest czytelne dla innych programistów i zgodne z powszechną praktyką w branży. W wielu językach (nie tylko JavaScript, ale też C, Java, PHP) taki schemat warunków jest standardem. Trzeba też pamiętać, że w JS nie ma osobnego operatora „przedziału”, więc zawsze rozbijamy to właśnie na takie składowe porównania logiczne.

Pytanie 5

Którego atrybutu użyć, aby wartości w kolumnie NIE mogły się powtarzać?

UNIQUE

DEFAULT

IDENTITY

NOT NULL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut <code>UNIQUE</code> wymusza, by wartości w kolumnie się NIE powtarzały - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się go np. dla adresów e-mail czy numerów PESEL. Dlatego unikalność zapewnia <code>UNIQUE</code>.

Pytanie 6

Na ilustracji przedstawiono wybór formatu pliku do importu bazy danych. Który format powinien być wykorzystany, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane jako tekst z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

A. XML

B. SQL

C. CSV

D. ESRI

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format CSV jest powszechnie używany do przechowywania danych tabelarycznych, które są eksportowane z programów takich jak Microsoft Excel. CSV, czyli Comma-Separated Values, wykorzystuje przecinek jako separator pól, co sprawia, że jest idealnym wyborem do importowania danych, które są zapisane w ten sposób. W praktyce, CSV jest niezwykle popularny ze względu na swoją prostotę i szeroką kompatybilność z różnymi systemami baz danych oraz narzędziami analitycznymi. CSV jest formatem tekstowym, co oznacza, że dane są zapisane w formacie, który jest łatwy do odczytania przez ludzi, a jednocześnie można go efektywnie przetwarzać programowo. W branży IT i analizie danych, CSV jest standardem ze względu na łatwość integracji i możliwość pracy z dużymi zestawami danych przy stosunkowo niskim zużyciu zasobów systemowych. Praktycznym przykładem zastosowania CSV jest importowanie listy klientów z programu Excel do systemu CRM. W takim przypadku eksportujemy dane z Excela w formacie CSV, a następnie importujemy je do bazy danych, co pozwala na szybkie i efektywne zarządzanie informacjami o klientach. CSV oferuje również możliwość łatwego manipulowania danymi za pomocą skryptów i narzędzi CLI, co czyni go elastycznym rozwiązaniem w wielu środowiskach IT.

Pytanie 7

W JavaScript zapis a++; można przedstawić w inny sposób jako

A. 1 += a

B. a = a + 1

C. a = a & 1

D. a << 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'a = a + 1;' jest poprawna, ponieważ dokładnie odzwierciedla działanie operatora inkrementacji 'a++;'. Operator '++' w JavaScript zwiększa wartość zmiennej o 1. W przypadku użycia 'a = a + 1;', operacja ta jest explicite zapisana jako przypisanie aktualnej wartości 'a' powiększonej o 1. Taki zapis jest często stosowany w sytuacjach, gdy chcemy lepiej zrozumieć, co się dzieje w kodzie, szczególnie dla początkujących programistów. Przykładowo, jeśli mamy zmienną, która przechowuje liczbę, możemy użyć 'a = a + 1;' w pętli, aby zliczać ilość iteracji. Warto zauważyć, że użycie operatora '++' jest bardziej zwięzłe i często preferowane w profesjonalnym kodzie, jednak zrozumienie, jak działa to na poziomie podstawowym, jest kluczowe. Dobrą praktyką jest dbałość o przejrzystość kodu, zwłaszcza w zespołach, gdzie różne osoby mogą pracować nad tym samym projektem.

Pytanie 8

Aby uzyskać informacje o środowisku pracy serwera obsługującego PHP, należy skorzystać z funkcji

phpinfo()

phpgetinfo()

php()

phpinformation()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code>phpinfo()</code> po wywołaniu generuje gotową stronę z kompletem informacji o środowisku, w którym działa PHP. Znajdziesz tam wersję interpretera, listę załadowanych rozszerzeń, aktywne ustawienia z pliku php.ini, ścieżki i zmienne środowiskowe oraz dane o serwerze HTTP. Dzięki temu szybko sprawdzisz, czy potrzebny moduł jest dostępny i jak skonfigurowane jest środowisko - to podstawowe narzędzie diagnostyczne przy wdrażaniu i uruchamianiu aplikacji. Wystarczy umieścić w skrypcie wywołanie tej funkcji i otworzyć stronę w przeglądarce. Pamiętaj jednak, by nie zostawiać takiego pliku na działającym serwerze publicznie - ujawnia on szczegóły konfiguracji, które mogą pomóc atakującemu.

Pytanie 9

W kodzie źródłowym zapisanym w języku HTML wskaż błąd walidacji dotyczący tego fragmentu:

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Nieznany znacznik h6.

B. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p.

C. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania.

D. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest poprawna. Znacznik zamykający /b w badanym kodzie HTML jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. Zasada ta mówi, że znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do otwierania - zgodnie z modelem LIFO (Last In, First Out). W praktyce oznacza to, że jeśli otworzyliśmy na przykład najpierw znacznik , a następnie , to najpierw powinniśmy zamknąć , a dopiero potem . Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieoczekiwanych wyników podczas renderowania strony. Jest to istotne dla utrzymania czytelności i prawidłowego funkcjonowania kodu. W codziennej praktyce, szczególnie w większych projektach, stosowanie się do takich zasad pomaga utrzymać kod zrozumiałym i łatwym do zarządzania.

Pytanie 10

W dołączonym fragmencie kodu CSS kolor został przedstawiony w formie

A. dziesiętnej

B. szesnastkowej

C. HSL

D. CMYK

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kolor zapisany w postaci szesnastkowej w CSS to popularny sposób definiowania barw na stronach internetowych. Szesnastkowy format koloru wykorzystuje sześć znaków, które są kombinacją cyfr oraz liter od A do F, poprzedzone znakiem hash (#). Każda para znaków reprezentuje wartość jednego z trzech podstawowych kolorów RGB: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Na przykład kolor #008000 składa się z czerwonego o wartości 00, zielonego o wartości 80 i niebieskiego o wartości 00. Szesnastkowy zapis jest preferowany ze względu na swoją kompaktowość i zgodność ze standardami sieciowymi. W praktyce, projektanci często używają narzędzi do konwersji kolorów, aby uzyskać pożądane odcienie, co ułatwia zastosowanie odpowiednich wartości szesnastkowych w kodzie. Format ten pozwala także na tworzenie skróconych wersji, jak #FFF dla bieli. Jego użycie jest powszechne i dobrze zrozumiałe w branży, co czyni go uniwersalnym wyborem w projektach webowych.

Pytanie 11

Które polecenie MySQL porządkuje tabelę i odzyskuje miejsce zajmowane przez usunięte wcześniej wiersze?

OPTIMIZE TABLE

ANALYZE TABLE

UPDATE TABLE

MODIFY TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Po wielu operacjach usuwania i aktualizacji tabela bywa pofragmentowana i zajmuje więcej miejsca, niż potrzeba. Polecenie <code>OPTIMIZE TABLE</code> porządkuje ją: reorganizuje dane i indeksy oraz zwalnia nieużywaną przestrzeń, co bywa też korzystne dla wydajności. Dlatego do uporządkowania tabeli i odzyskania miejsca służy <code>OPTIMIZE TABLE</code>.

Pytanie 12

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);

A. 2 1 1

B. 1 2 2

C. 1 2 1

D. 2 2 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik działania skryptu JavaScript wypisuje wartości według kolejności operacji na zmiennej x. Na początku wartość x wynosi 1. Pierwsza operacja preinkrementacji ++x zwiększa wartość x o 1 przed jej użyciem, więc teraz x wynosi 2. Kolejna instrukcja wypisuje tę wartość. Następnie w kodzie jest spacja, która oddziela kolejne wartości. Kolejna operacja to postdekrementacja x--, która wypisuje aktualną wartość x, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. W efekcie wypisywane jest 2, a następnie x zmienia wartość na 1. Ostatecznie dokument.write wypisuje spację i końcową wartość x, która wynosi 1. W praktycznych zastosowaniach preinkrementacja i postdekrementacja są często używane w pętlach lub operacjach, gdzie istotna jest kolejność modyfikacji wartości. Użycie odpowiednich operatorów wpływa na logikę programu, co jest kluczowe przy pisaniu i analizowaniu kodu. Ważne jest również zrozumienie różnic między pre- a post-operatorami inkrementacji i dekrementacji, co jest podstawą w programowaniu JavaScript.

Pytanie 13

Co realizuje polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ...?

A. nadpisanie starej tabeli USA

B. utworzenie nowej tabeli USA

C. usunięcie tabeli USA

D. modyfikację (zmianę struktury) tabeli USA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie zaczynające się od <code>ALTER TABLE USA ...</code> modyfikuje STRUKTURĘ istniejącej tabeli USA - w zależności od dalszej części doda, usunie lub zmieni kolumnę albo ograniczenie. <code>ALTER</code> znaczy „zmień”, a <code>TABLE USA</code> wskazuje, której tabeli dotyczy. Dlatego polecenie realizuje modyfikację struktury tabeli USA.

Pytanie 14

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, w sekcji <head> należy umieścić:

<title>

<meta charset="utf-8">

<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1">

<link rel="stylesheet">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1"></code> mówi przeglądarce mobilnej, że szerokość rzutni (viewport) ma odpowiadać szerokości urządzenia, a strona ma startować w skali 1:1. Bez niego telefon renderuje stronę jako szeroką i pomniejsza ją, przez co media queries nie działają jak należy. Dlatego dla poprawnego skalowania na komórkach niezbędny jest meta viewport.

Pytanie 15

Tabela Pacjenci ma pola: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby zestawić raport zawierający wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia, którzy zapisani są do lekarza o id równym 6, można posłużyć się kwerendą SQL

A. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

B. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6;

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 OR lekarz_id = 6;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna kwerenda to: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6; i ona dokładnie realizuje założenia zadania. Po pierwsze, część SELECT imie, nazwisko określa, jakie kolumny mają znaleźć się w wyniku – tylko imię i nazwisko, bez wieku czy identyfikatora lekarza. To jest dobra praktyka: wybieramy tylko te dane, które są faktycznie potrzebne w raporcie, zamiast używać SELECT *. Po drugie, FROM Pacjenci wskazuje tabelę źródłową. W standardowym SQL klauzula FROM jest obowiązkowa przy pobieraniu danych z tabel, bez niej serwer bazodanowy po prostu nie wie, skąd ma brać rekordy. Moim zdaniem to jest taki fundament, który warto mieć odruchowo w palcach. Najważniejsza jest jednak klauzula WHERE wiek < 18 AND lekarz_id = 6. Warunek wiek < 18 filtruje wyłącznie pacjentów niepełnoletnich, a lekarz_id = 6 ogranicza wynik do tych osób, które przypisane są do konkretnego lekarza o identyfikatorze 6. Zastosowanie operatora logicznego AND oznacza, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie. To dokładnie odpowiada treści zadania: pacjent musi być jednocześnie poniżej 18 lat i zapisany do lekarza nr 6. W praktyce takie kwerendy są podstawą raportowania w systemach medycznych, CRM-ach, systemach sprzedażowych itd. Na przykład podobną konstrukcję można użyć: SELECT * FROM Zamowienia WHERE status = 'nowe' AND kwota > 1000; – logika jest identyczna. Dobrą praktyką jest też czytelne zapisywanie warunków logicznych i unikanie niejednoznacznych kombinacji AND/OR bez nawiasów. W większych projektach standardem jest również używanie aliasów tabel, ale tu jedna tabela w zupełności wystarcza. Warto zapamiętać ten szablon: SELECT [kolumny] FROM [tabela] WHERE [warunek1] AND [warunek2]; bo pojawia się praktycznie wszędzie w pracy z SQL.

Pytanie 16

Skrypt na stronę WWW stworzony w języku PHP

A. jest przetwarzany w taki sam sposób jak JavaScript

B. jest wykonywany po stronie serwera

C. jest realizowany po stronie klienta

D. może działać bez wsparcia serwera WWW

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod PHP jest przetwarzany po stronie serwera, co oznacza, że wszystkie instrukcje napisane w tym języku są wykonywane na serwerze, a nie na komputerze klienta. Kiedy użytkownik żąda strony internetowej, serwer WWW interpretuje kod PHP, generuje odpowiedni HTML i wysyła go do przeglądarki. Dzięki temu możliwe jest dynamiczne tworzenie treści, uzależnionej od danych wejściowych użytkownika czy zawartości bazy danych. Przykładowo, w aplikacjach internetowych takich jak systemy zarządzania treścią (CMS) czy platformy e-commerce, PHP pozwala na generowanie różnorodnych widoków i interakcji w oparciu o aktualne informacje. Kluczowym aspektem dobrej praktyki w programowaniu w PHP jest separacja logiki aplikacji od warstwy prezentacji, co wspiera łatwiejsze zarządzanie kodem i jego utrzymanie. Warto również zaznaczyć, że PHP współpracuje z różnymi systemami baz danych, co umożliwia przechowywanie i przetwarzanie dużych ilości danych. Na przykład, w typowej aplikacji webowej można wykorzystać PHP do komunikacji z bazą MySQL, co pozwala na dynamiczne ładowanie treści w odpowiedzi na interakcje użytkownika.

Pytanie 17

Który atrybut pola <input> ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką można w nim wpisać?

A. readonly

B. value

C. maxlength

D. name

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut <code>maxlength</code> ogranicza maksymalną liczbę znaków, jaką użytkownik może wpisać w pole tekstowe, np. <code><input type="text" maxlength="10"></code> pozwoli wprowadzić najwyżej 10 znaków. Przydaje się przy polach o ustalonej długości, takich jak kod pocztowy czy PESEL. Dlatego limit znaków ustala <code>maxlength</code>.

Pytanie 18

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu podanych poleceń?

bool gotowe = true;
cout << gotowe;

A. nie

B. tak

C. 0

D. 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku C++ zmienne typu bool mogą przyjmować jedynie dwie wartości: true i false. Gdy zmienna typu bool zostanie wypisana przy użyciu standardowego strumienia wyjściowego cout, to domyślnie wartości true i false są konwertowane na liczby całkowite 1 i 0 odpowiednio. Dlatego w zaprezentowanym fragmencie kodu zmiennej gotowe przypisano wartość true, a następnie jej zawartość została wypisana przy użyciu cout. Wynikiem tego działania będzie wyświetlenie liczby 1 na ekranie. Jest to zgodne z domyślnym zachowaniem cout w przypadku zmiennych typu bool w C++. Aby modyfikować to zachowanie i bezpośrednio wypisywać słowa true lub false, można użyć specjalnej flagi boolalpha, która sprawia, że wartości logiczne są reprezentowane jako tekst. Jednak w podanym przykładzie nie użyto tej flagi, co prowadzi do wypisania wartości liczbowej. Takie podejście jest powszechne w wielu aplikacjach, gdzie wartości logiczne muszą być szybko zamieniane na wartości liczbowe, na przykład w obliczeniach binarnych czy przy operacjach bitowych. Poprawne zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla programistów tworzących efektywne i czytelne aplikacje w C++.

Pytanie 19

Której metody JS użyć, aby WYODRĘBNIĆ fragment napisu między podanymi indeksami?

replace()

concat()

slice()

trim()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Do wyodrębnienia fragmentu napisu między podanymi indeksami służy w JavaScripcie metoda <code>slice()</code>, np. <code>"komputer".slice(0, 3)</code> zwróci „kom”. Podaje się indeks początkowy i (opcjonalnie) końcowy, a metoda nie zmienia oryginału, tylko zwraca wycinek. Dlatego fragment napisu wyodrębnia <code>slice()</code>.

Pytanie 20

Aby udostępnić aplikację PHP w internecie, jej pliki źródłowe należy skopiować na serwer za pomocą protokołu:

A. NNTP

B. HTTP

C. SMTP

D. FTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pliki źródłowe aplikacji wgrywa się na serwer protokołem FTP (lub jego bezpieczną odmianą SFTP), zwykle za pomocą klienta takiego jak FileZilla. Po skopiowaniu plików do katalogu serwera aplikacja staje się dostępna pod adresem WWW. Dlatego do publikacji aplikacji PHP używa się protokołu FTP.

Pytanie 21

Fragment kodu napisany w języku JavaScript, który realizuje sumowanie dwóch liczb, wygląda następująco (zobacz ramka): Aby operacja dodawania odbywała się po naciśnięciu przycisku zatytułowanego "dodaj", należy w miejsce wykropkowane wprowadzić

A. <button onselect="return dodaj()">oblicz</button>

B. <button onclick="return obliczj()">dodaj</button>

C. <button onclick="return dodaj()">dodaj</button>

D. <button onselect="return dodaj()">dodaj</button>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ w języku JavaScript zdarzenie onclick jest standardowym sposobem uruchamiania funkcji w odpowiedzi na kliknięcie przycisku. W tym przypadku funkcja dodaj() zostanie wywołana, gdy użytkownik kliknie przycisk z napisem "dodaj". Jest to zgodne z powszechnymi praktykami w tworzeniu interfejsów użytkownika dla aplikacji webowych, gdzie zdarzenia są przypisywane do elementów HTML za pomocą atrybutów takich jak onclick czy onsubmit. Takie podejście pozwala na bezpośrednią interakcję użytkownika z elementami strony, co jest kluczowe dla dynamicznych aplikacji internetowych. Przy tworzeniu stron internetowych ważne jest, aby zdarzenia były jednoznacznie przypisane do odpowiednich funkcji, co ułatwia zarządzanie logiką aplikacji. Dodatkowo takie rozwiązanie zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwój. W przypadku bardziej skomplikowanych projektów można również rozważyć oddzielanie logiki JavaScript od struktury HTML, używając zewnętrznych plików skryptów i bibliotek, takich jak jQuery czy React, co sprzyja lepszej organizacji kodu.

Pytanie 22

Metoda i zmienna są widoczne tylko dla innych metod tej samej klasy. Który modyfikator dostępu odpowiada temu opisowi?

protected

static

public

private

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gdy metoda i zmienna mają być widoczne wyłącznie dla innych metod TEJ SAMEJ klasy, używa się modyfikatora <code>private</code>. Ukrywa on składowe przed kodem spoza klasy, wymuszając dostęp przez publiczny interfejs (np. metody „get/set”). Zapamiętaj: <code>private</code> = składowa zamknięta w obrębie własnej klasy.

Pytanie 23

Wskaźnik HTML, który umożliwia oznaczenie tekstu jako błędnego lub nieodpowiedniego poprzez jego przekreślenie, to jaki?

A.

B.

C. <s> </s>

D.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element <s> w HTML służy do oznaczania tekstu jako nieaktualnego, błędnego albo już nieobowiązującego poprzez jego przekreślenie. Przeglądarka domyślnie renderuje taki fragment z poziomą linią przez środek tekstu. W praktyce używa się go np. przy cenach promocyjnych: Stara cena: <s>199 zł</s> Nowa cena: 149 zł albo przy korektach treści, kiedy chcemy pokazać, że coś zostało zmienione, ale wciąż widoczne jest, co było wcześniej. Warto wiedzieć, że historycznie do podobnych celów używano też <strike>, ale ten znacznik jest przestarzały (deprecated) w standardzie HTML i nie powinien być już stosowany. Moim zdaniem lepiej od razu przyzwyczajać się do poprawnych, aktualnych tagów, bo to się później opłaca przy większych projektach. W nowszych specyfikacjach HTML5 zaleca się stosowanie <s> właśnie do treści nieaktualnych, ale nie takich, które zostały formalnie wycofane – do tego jest znacznik <del>, który dodatkowo semantycznie wskazuje usunięcie fragmentu, często używany w systemach kontroli wersji treści. Z mojego doświadczenia warto rozróżniać <s>, <del> i <ins>, bo w połączeniu z CSS i narzędziami do dostępności (np. czytnikami ekranu) daje to lepszą semantykę dokumentu. Dobrą praktyką jest też nie nadużywać przekreśleń tylko dla „efektu wizualnego” – jeśli chcesz coś tylko wyróżnić graficznie, lepiej użyć CSS, a znaczników semantycznych używać zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 24

Jakie wartości zostaną wyświetlone kolejno w wyniku wykonania podanego skryptu?

<script language = "JavaScript">
 var x = 1;
 var y;
 ++y;
 document.write(++x);
 document.write(" ");
 document.write(x--);
 document.write(" ");
 document.write(x);
 </script>

A. 1 2 1

B. 2 1 1

C. 2 2 1

D. 1 2 2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 2 2 1 ponieważ skrypt modyfikuje wartość zmiennej x krok po kroku. Pierwsza instrukcja ++x zwiększa wartość x z 1 do 2 i wypisuje ją na ekranie. Jest to przykład preinkrementacji gdzie wartość zmiennej jest zwiększana przed jej użyciem w wyrażeniu. Drugie wywołanie x-- to postdekrementacja która najpierw zwraca bieżącą wartość zmiennej x czyli 2 a dopiero potem ją zmniejsza. Dlatego w wyniku druga wartość to również 2. Wreszcie ostatnia instrukcja wypisuje aktualną wartość x po dekrementacji która wynosi teraz 1. Tego typu operacje na zmiennych są kluczowe w programowaniu gdyż pozwalają na efektywną kontrolę nad przepływem danych i logiką sterującą w aplikacjach. Zrozumienie różnicy między pre- i post- inkrementacją jest istotne w kontekście optymalizacji kodu i zapobiegania potencjalnym błędom logicznym.

Pytanie 25

W języku CSS stworzono określony styl. Sekcja sformatowana tym stylem będzie miała obramowanie o szerokości

div {
     border: solid 2px blue;
     margin: 20px;
 }

A. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

B. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

C. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

D. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 2 px oraz marginesy na zewnątrz tego obramowania jest prawidłowa ponieważ w definicji stylu CSS ustawiono właściwość border z wartością solid 2px blue co oznacza że element będzie miał obramowanie o grubości 2 pikseli z niebieskim kolorem Dodatkowo użyto właściwości margin z wartością 20px co wskazuje że element ma margines zewnętrzny o szerokości 20 pikseli na każdej stronie Właściwość margin w CSS odnosi się zawsze do przestrzeni na zewnątrz granic elementu co odróżnia ją od padding który dotyczy marginesu wewnętrznego Praktyczne zastosowanie takiego stylu można znaleźć w projektach gdzie projektant chce oddzielić elementy od siebie zachowując równomierne odstępy W ten sposób można tworzyć przejrzyste i estetyczne układy na stronach internetowych Zastosowanie border pozwala również na wizualne wyróżnienie elementów co jest często wykorzystywane w interfejsach użytkownika aby podkreślić ważne informacje Dobrą praktyką jest używanie takich stylizacji aby poprawić czytelność i funkcjonalność strony poprzez jasne rozgraniczenie sekcji oraz zapewnienie odpowiednich odstępów między nimi zgodnie z zasadami UX

Pytanie 26

Co wyświetli kod PHP:

echo date('Y');

A. dzień

B. rok

C. dzień i miesiąc

D. miesiąc i rok

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code>date()</code> formatuje datę wg podanego wzorca, a litera <code>'Y'</code> oznacza ROK czterocyfrowo (np. 2026). Dlatego <code>echo date('Y');</code> wyświetli rok.

Pytanie 27

W przedstawionej definicji typu wyliczeniowego w języku C++ enumerator CZWARTEK będzie miał wartość równą

A. napisowi 'CZWARTEK'

B. liczbie 4

C. liczbie 1

D. napisowi "CZWARTEK"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku C++ typ wyliczeniowy (enum) pozwala na definiowanie grupy nazwanych stałych całkowitych. W przedstawionej definicji enum dni {PONIEDZIAŁEK = 1, WTOREK, ŚRODA, CZWARTEK, PIĄTEK, SOBOTA, NIEDZIELA}; inicjalizacja PONIEDZIAŁEK na 1 powoduje, że kolejne wyliczane wartości są automatycznie zwiększane o 1. Oznacza to, że wartość dla WTOREK wynosi 2, ŚRODA to 3, a CZWARTEK automatycznie staje się równy 4. Takie podejście jest powszechnie stosowane w programowaniu do reprezentowania dyskretnych zestawów wartości, co ułatwia interpretację kodu i minimalizuje ryzyko błędów. W praktyce typy wyliczeniowe są używane do przechowywania dni tygodnia, stanów maszyn oraz innych uporządkowanych kolekcji. Są zgodne ze standardem C++ i odgrywają istotną rolę w tworzeniu czytelnego i efektywnego kodu. Ich zaletą jest możliwość łatwej manipulacji wartościami oraz zwiększenie czytelności kodu dzięki użyciu przyjaznych nazw zamiast surowych wartości liczbowych.

Pytanie 28

Podaj słowo kluczowe w języku C++, które umieszczane przed wbudowanym typem danych, umożliwia przyjmowanie jedynie nieujemnych wartości liczbowych?

A. unsigned

B. short

C. long

D. const

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słowo kluczowe 'unsigned' w języku C++ jest używane do deklaracji zmiennych, które będą przechowywać tylko wartości nieujemne. Oznacza to, że zmienna zadeklarowana jako 'unsigned int' będzie miała zakres od 0 do 4 294 967 295 (dla 32-bitowej reprezentacji), co podwaja maksymalną wartość w porównaniu do standardowego 'int', który może przyjmować wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Zastosowanie 'unsigned' jest szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie negatywne wartości nie mają sensu, jak w przypadku liczników, indeksów tablic czy operacji na bitach. Przykład zastosowania: w pętli for, gdy iterujemy przez elementy tablicy, możemy użyć 'unsigned int' dla indeksu, aby upewnić się, że nie przyjmiemy błędnej wartości indeksu, co mogłoby prowadzić do nieprzewidzianych błędów. W praktyce, stosowanie 'unsigned' wspiera bezpieczeństwo i integralność danych, a także zwiększa zakres wartości, które można przechowywać.

Pytanie 29

Który zestaw pojęć opisuje interfejs użytkownika strony internetowej?

A. przyciski, menu, interakcja użytkownika z aplikacją

B. obróbka danych, system zarządzania treścią, projektowanie informacji

C. szkic strony, diagram witryny, diagram przepływu informacji

D. wysyłanie zapytań do bazy, skrypty PHP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interfejs użytkownika (UI - User Interface) to wszystko, przez co użytkownik komunikuje się ze stroną lub aplikacją: przyciski, menu, formularze, ikony, pola tekstowe oraz reakcje na jego działania (interakcja). Jego zadaniem jest sprawić, by obsługa była czytelna i wygodna. To warstwa widoczna w przeglądarce (front-end), w odróżnieniu od logiki serwerowej i baz danych. Dlatego interfejs użytkownika opisują przyciski, menu i interakcja z aplikacją.

Pytanie 30

Ile razy zostanie wykonana zaprezentowana pętla w języku PHP, zakładając, że zmienna sterująca nie jest zmieniana wewnątrz pętli?

 for ($i = 0; $i <= 10; $i++) {
    // kod pętli
}

A. Nieskończenie wiele

B. 11

C. 0

D. 10

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wynika z analizy działania pętli for w języku PHP. W przedstawionej pętli warunek iteracji jest ustawiony na '$i <= 10', co oznacza, że pętla będzie wykonywana tak długo, jak długo zmienna $i będzie mniejsza lub równa 10. Zmienna $i jest inicjalizowana wartością 0 i inkrementowana o 1 przy każdym obiegu pętli. W efekcie, pętla będzie wykonywana dla wartości $i od 0 do 10, co daje 11 iteracji. Praktycznym zastosowaniem takiej pętli może być na przykład generowanie listy numerów lub przetwarzanie elementów w tablicy. Dobrą praktyką podczas używania pętli jest również upewnienie się, że warunek zakończenia jest poprawnie zdefiniowany, aby uniknąć niezamierzonych nieskończonych iteracji. Warto także uwzględnić możliwość modyfikowania zmiennej sterującej w ciele pętli, co może prowadzić do złożonych przypadków, ale w tym konkretnym przykładzie nie mamy takiej sytuacji.

Pytanie 31

Jakie sformułowanie najlepiej opisuje metodę POST do przesyłania formularzy?

A. Może być zarejestrowana jako zakładka w przeglądarce internetowej

B. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością adresu - maksimum 255 znaków

C. Dane są przesyłane przez adres URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

D. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane poufne, na przykład hasło, numer telefonu lub numer karty kredytowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda POST jest jedną z podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, której głównym celem jest umożliwienie przesyłania dużych objętości danych, w tym informacji poufnych. Gdy używamy metody POST do wysyłania formularzy, dane nie są widoczne w adresie URL, co czyni tę metodę bardziej odpowiednią do przesyłania wrażliwych informacji, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe. W przeciwieństwie do metody GET, która dodaje dane do adresu URL, metoda POST przesyła je w ciele zapytania, co ogranicza ryzyko przypadkowego ujawnienia informacji. Standardy bezpieczeństwa w branży webowej zalecają użycie metody POST do wszelkich operacji, które zmieniają stan serwera, jak dodawanie użytkowników, logowanie czy przesyłanie informacji finansowych. Przykładem może być formularz logowania, w którym dane użytkownika są przesyłane do serwera w sposób niewidoczny dla osób trzecich, co minimalizuje ryzyko przechwycenia tych informacji przez złośliwe oprogramowanie.

Pytanie 32

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

A. tło nagłówka będzie pomarańczowe

B. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości

C. kolor tekstu będzie szary

D. kolor tekstu będzie pomarańczowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że tło będzie pomarańczowe, jest jak najbardziej trafna. W kodzie HTML użyto atrybutu "style" w tagu <h3>, który ma wyższy priorytet niż to, co jest zapisane w sekcji <style>. Wartość background-color to "orange", więc tło nagłówka trzeciego stopnia naprawdę będzie pomarańczowe. Znamy zasady kaskadowych arkuszy stylów, które mówią, że style bezpośrednio przypisane do elementów HTML mają pierwszeństwo. Kiedy chcemy, aby nagłówki miały różne kolory w zależności od tego, gdzie są użyte, inline styles są bardzo przydatne – zwłaszcza w prototypach. Ale z drugiej strony, z mojego doświadczenia, nadmiar inline styles może skomplikować późniejsze zarządzanie kodem, dlatego lepiej trzymać się klas CSS, żeby wszystko było bardziej uporządkowane.

Pytanie 33

W systemie zarządzania bazami danych MySQL komenda CREATE USER pozwala na

A. zmianę hasła dla już istniejącego użytkownika

B. utworzenie użytkownika

C. pokazanie danych o istniejącym użytkowniku

D. stworznie nowego użytkownika oraz przydzielenie mu uprawnień do bazy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie CREATE USER w MySQL jest używane do tworzenia nowych użytkowników w systemie baz danych. W kontekście zarządzania bazami danych, kluczowym aspektem jest kontrola dostępu, a odpowiednie zdefiniowanie użytkowników jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa danych. Używając CREATE USER, administrator bazy danych może zdefiniować nazwę użytkownika oraz powiązane z nią hasło, co stanowi pierwszy krok w procesie zarządzania uprawnieniami. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz nadawanie użytkownikom tylko tych uprawnień, które są im rzeczywiście potrzebne do wykonania ich zadań. Na przykład, w przypadku aplikacji webowych często tworzy się specjalnych użytkowników z ograniczonymi prawami dostępu, co minimalizuje ryzyko nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych danych. Warto pamiętać, że po utworzeniu użytkownika, można wykorzystać polecenia GRANT, aby przyznać mu odpowiednie uprawnienia do konkretnych baz danych lub tabel, co pozwala na precyzyjne zarządzanie dostępem. Ponadto, MySQL pozwala na tworzenie użytkowników z różnymi poziomami dostępu, co jest kluczowe dla organizacji z wieloma działami oraz różnorodnymi potrzebami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 34

W jaki sposób lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) udostępnia bazę?

A. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze

B. jako serwer w sieci

C. w chmurze obliczeniowej

D. jako usługę serwerową w sieci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Lokalny SZBD udostępnia bazę wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze - działa bez sieci, dla pojedynczego stanowiska. Dlatego baza jest dostępna tylko na tym jednym komputerze.

Pytanie 35

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący:

var x = parseInt(a);

Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego

B. zmiennoprzecinkowego

C. Nan

D. liczbowego, całkowitego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 36

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.

B. wykluczenia.

C. sumy.

D. części wspólnej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 37

Który znacznik wyświetli tekst jako PRZEKREŚLONY (np. nieaktualny)?

<b>

<s>

<sub>

<em>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><s></code> wyświetla tekst jako PRZEKREŚLONY - stosuje się go do treści nieaktualnych lub nieprawdziwych (np. stara cena). Dlatego przekreślenie daje <code><s></code>.

Pytanie 38

Program debugger służy do

A. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów.

B. tłumaczenia kodu zapisanego językiem wyższego poziomu na język maszynowy.

C. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java.

D. analizy kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugger to specjalistyczne narzędzie używane dokładnie do tego, co opisuje poprawna odpowiedź: do analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów. Chodzi tu głównie o błędy logiczne i wykonania (runtime), których kompilator zwykle nie wychwyci. Kompilator sprawdza składnię i typy, a debugger pozwala zajrzeć „do środka” działającego programu. Można zatrzymać program w wybranym miejscu (breakpoint), krokować instrukcja po instrukcji (step into, step over), podglądać wartości zmiennych, rejestrów, stos wywołań funkcji (call stack) i obserwować, jak zmienia się stan aplikacji w czasie rzeczywistym. W praktyce, w profesjonalnym programowaniu, praca z debuggerem to standard. W IDE takich jak Visual Studio, IntelliJ, Eclipse, VS Code debugowanie jest wbudowane i używane praktycznie codziennie. Moim zdaniem, kto dobrze opanuje debugger, ten dużo szybciej rozumie, co się faktycznie dzieje w kodzie, a nie tylko co „wydaje się” że się dzieje. Debugger świetnie sprawdza się przy szukaniu błędów związanych z nieprawidłowym przepływem sterowania, błędnym warunkiem w if-ach, problemami z pętlami, dereferencją pustych wskaźników, wyjątkiem w konkretnym miejscu, czy np. przy analizie wycieków pamięci. Dobre praktyki mówią też, żeby nie polegać wyłącznie na printach/logach, tylko łączyć je z debugowaniem krokowym. W nowoczesnych środowiskach można nawet debugować aplikacje webowe (np. JavaScript w przeglądarce, PHP z Xdebug), aplikacje zdalne na serwerze, a także w trybie attach do już działającego procesu. Debugger nie zastępuje testów jednostkowych ani code review, ale jest jednym z kluczowych narzędzi w całym procesie inżynierii oprogramowania.

Pytanie 39

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. zweryfikuje spójność danej tabeli

B. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy

C. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy

D. potwierdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD' z opcją Repair_fast jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu bazami danych w MS SQL Server, które służy do sprawdzenia integralności bazy danych oraz do naprawy uszkodzonych indeksów. Gdy podczas przetwarzania danych wykryte zostaną jakiekolwiek błędy spójności, DBCC CHECKDB generuje szczegółowy raport, który pomaga administratorowi w zrozumieniu stanu bazy. W kontekście zastosowań praktycznych, regularne korzystanie z DBCC CHECKDB jest zalecane jako część strategii utrzymania bazy danych, zwłaszcza w środowiskach produkcyjnych. Właściwe zarządzanie bazą danych, w tym regularne sprawdzanie jej spójności, może zapobiec poważnym awariom, które mogłyby prowadzić do utraty danych. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby polecenie to było wykonywane w oknach konserwacyjnych, aby minimalizować wpływ na wydajność systemu, a także aby backups były wykonywane przed rozpoczęciem jakichkolwiek operacji naprawczych. Ponadto, zrozumienie działania DBCC CHECKDB i jego opcji, takich jak Repair_fast, jest niezbędne dla każdego administratora baz danych, aby skutecznie zarządzać problemami związanymi z integralnością danych.

Pytanie 40

Na ilustracji przedstawiono dwie tabele. Aby ustanowić między nimi relację jeden do wielu, gdzie jedna strona to Klienci, a druga strona to Zamowienia, należy

A. dodać pole klucza obcego do tabeli Klienci i powiązać je z ID tabeli Zamowienia.

B. stworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi klucz połączyć z ID tabeli Zamowienia.

C. powiązać relacją pola ID z obu tabel.

D. wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i powiązać je z ID tabeli Klienci.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tworzenie relacji jeden do wielu między tabelami w bazie danych wymaga zrozumienia, jak działa klucz podstawowy i klucz obcy. W tym przypadku tabela Klienci posiada pole ID, które jest kluczem podstawowym. Aby utworzyć relację jeden do wielu, należy dodać do tabeli Zamowienia pole klucza obcego, które będzie połączone z polem ID z tabeli Klienci. Dzięki temu każdy rekord w tabeli Zamowienia będzie mógł być przypisany do jednego klienta, ale jeden klient może mieć wiele zamówień. Taka struktura jest zgodna z normalizacją baz danych, która ma na celu eliminację redundancji danych i zapewnienie integralności danych. W praktyce, w systemach takich jak SQL, relacje te są wykorzystywane do wykonywania operacji takich jak wyszukiwanie wszystkich zamówień dla konkretnego klienta, co jest wykonywane przez dołączenie tabel za pomocą klucza obcego. Implementacja kluczy obcych w bazach danych jest standardową praktyką, która zwiększa spójność i bezpieczeństwo danych, minimalizując ryzyko błędów podczas operacji CRUD (Create Read Update Delete).

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej