Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 12 czerwca 2026 08:17
Data zakończenia: 12 czerwca 2026 08:26

Egzamin niezdany

Wynik: 5/40 punktów (12,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Na stronie www znajduje się formularz, do którego należy stworzyć następujące funkcje: walidacja: w czasie wypełniania formularza na bieżąco kontrolowana jest poprawność danych, przesyłanie danych: po zrealizowaniu formularza i jego zatwierdzeniu, dane są przekazywane do bazy danych na serwerze. Aby zrealizować tę funkcjonalność w jak najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację oraz przesyłanie danych w języku PHP

B. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript

C. walidację oraz przesyłanie danych w języku JavaScript

D. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP

Wybór walidacji oraz przesyłania danych wyłącznie w PHP nie tylko nie jest optymalny, ale również niezgodny z dobrymi praktykami. Walidacja po stronie serwera, bez wcześniejszego sprawdzenia danych po stronie klienta, prowadzi do gorszego doświadczenia użytkownika, ponieważ każde błędne dane są wysyłane na serwer przed zwróceniem błędu do użytkownika. Taki proces zwiększa obciążenie serwera, ponieważ każde błędne żądanie wiąże się z niepotrzebnym przetwarzaniem, co jest szczególnie nieefektywne w przypadku formularzy często używanych przez użytkowników. W przypadku przesyłania danych w JavaScript, istnieje ryzyko, że dane mogą być manipulowane po drodze, co prowadzi do problemów z bezpieczeństwem, takich jak ataki typu Cross-Site Scripting (XSS). Oprócz tego, nie jest właściwe korzystanie z PHP do walidacji rzeczywistych danych wejściowych w interfejsie użytkownika, gdyż PHP jest językiem działającym po stronie serwera i nie ma dostępu do stanu interfejsu. Przykładem błędnego myślenia może być założenie, że serwer może efektywnie obsłużyć wszystkie błędy walidacji na etapie zapisu danych w bazie, co jest nieefektywne w praktyce. W związku z tym każda aplikacja internetowa powinna implementować walidację danych po stronie klienta i serwera, aby zminimalizować problemy z użytkownikami oraz zapewnić bezpieczeństwo aplikacji.

Pytanie 2

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. trzy metody

B. dwie metody oraz jedną właściwość

C. dwie właściwości oraz jedną metodę

D. trzy właściwości

Analizując niepoprawne odpowiedzi, można zauważyć typowe błędy w zrozumieniu struktury obiektów w JavaScript. Odpowiedzi sugerujące, że obiekt ma trzy właściwości lub trzy metody, zbudowane są na błędnych założeniach dotyczących struktury obiektu. Obiekt `obiekt1` wyraźnie definiuje tylko dwie właściwości: `x` i `y`, co jest kluczowe dla zrozumienia, czym są właściwości w kontekście obiektów. Właściwości są to dane przechowywane w obiekcie, podczas gdy metody to funkcje przynależące do obiektu. Stwierdzenie, że obiekt ma trzy metody, błędnie interpretuje funkcję `wsp` jako wiele metod, podczas gdy w rzeczywistości jest to tylko jedna funkcja, a więc jedna metoda. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do trudności w projektowaniu obiektów oraz ich późniejszym użytkowaniu. W praktyce, umiejętność prawidłowego identyfikowania właściwości i metod obiektów jest istotna w kontekście programowania obiektowego, które jest kluczowym paradygmatem w JavaScript. Niezrozumienie tych podstaw może skutkować błędami w kodzie, które są trudne do zdiagnozowania, zwłaszcza w większych projektach, gdzie struktura obiektów może być złożona. W związku z tym, zaleca się dokładne zapoznanie się z zasadami definiowania obiektów oraz ich składników, aby uniknąć takich nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 3

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące przedstawionego kodu HTML.
<video width="640" height="480" controls>
<source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>

A. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.

B. Lokalizacja pliku jest nieprawidłowa, brak w niej ścieżki bezwzględnej.

C. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby był odtwarzany.

D. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie obsługują HTML5.

Pierwsze stwierdzenie sugeruje, że plik animacja.mp4 musi mieć dokładnie rozdzielczość 640x480 pikseli, co jest nieprawdziwe. Format <video> w HTML umożliwia odtwarzanie filmów w różnych rozdzielczościach, a przeglądarka automatycznie dostosuje odtwarzanie w zależności od dostępnych zasobów i jakości pliku wideo. Drugie stwierdzenie, że użytkownik nie będzie miał możliwości sterowania odtwarzaniem, jest sprzeczne z definicją atrybutu 'controls', który dodaje elementy sterujące do odtwarzacza, takie jak play, pause i seek. Trzecie stwierdzenie odnosi się do lokalizacji pliku, podczas gdy w rzeczywistości plik animacja.mp4 może być lokalizowany w różnych folderach, a nie tylko w ścisłej ścieżce bezwzględnej. HTML5 wprowadza wiele standardów i uproszczeń, a deweloperzy są zobowiązani do przestrzegania tych standardów, aby zapewnić, że ich treści będą dostępne na różnych platformach. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich wniosków obejmują nieznajomość zasad działania znaczników HTML oraz niepełne zrozumienie mechanizmów, jakie przeglądarki stosują w kontekście odtwarzania multimediów.

Pytanie 4

W CSS wartości takie jak: underline, overline, line-through oraz blink odnoszą się do właściwości

A. font-decoration

B. text-decoration

C. text-align

D. font-style

Właściwość 'text-align' dotyczy ustawienia wyrównania tekstu w obrębie kontenera. Jej zastosowanie koncentruje się na takich wartościach jak 'left', 'right', 'center' czy 'justify', które wpływają na układ tekstu na stronie, ale nie mają związku z jego dekoracją. Z kolei 'font-style' odnosi się do stylu czcionki, umożliwiając taką manipulację jak kursywa lub normalny styl, jednak nie kontroluje dekoracji tekstu. Z kolei 'font-decoration' nie jest standardową właściwością CSS; błędne jej wykorzystanie może wynikać z nieznajomości konwencji CSS. Właściwości takie jak 'text-decoration' są zdecydowanie bardziej odpowiednie do osiągania zamierzonych efektów wizualnych na tekście. Często początkujący programiści mylą te różne właściwości, co prowadzi do niepoprawnego stylizowania elementów tekstowych. Warto zwrócić uwagę, że każda z wymienionych właściwości ma swoje unikalne zastosowanie i wymagania, dlatego kluczowe jest zrozumienie ich specyfiki oraz kontekstu użycia w projekcie stron internetowych. Prawidłowe stosowanie właściwości CSS jest niezbędne dla zapewnienia estetyki oraz funkcjonalności strony, co jest fundamentalne w nowoczesnym web designie.

Pytanie 5

W HTML5 semantycznym znacznikiem, który służy do określenia dwóch sekcji widocznych po prawej stronie na rysunku, zawierających wiadomości oraz aktualności, jest

A. <nav>

B. <main>

C. <article>

D. <footer>

Bardzo często osoby uczące się HTML5 mylą znaczniki semantyczne, szczególnie gdy chodzi o takie elementy jak <nav>, <main>, <footer> czy <article>. To w sumie zrozumiałe, bo na pierwszy rzut oka mogą się wydawać podobne, ale każdy z nich ma swoje konkretne zadanie. <nav> to sekcja nawigacyjna – zawiera odnośniki do innych części serwisu, więc zwykle stosuje się go do menu, bocznych pasków z linkami czy paneli nawigacyjnych. Umieszczenie w <nav> sekcji z wiadomościami czy aktualnościami to klasyczny przykład złego zrozumienia przeznaczenia tego elementu – w praktyce taka struktura zaburza logikę nawigacji i dostępność strony. <main> z kolei oznacza główną i unikalną treść dokumentu, tej, która jest najważniejsza dla danej podstrony. Jednak <main> używamy tylko raz na stronie – nie powinno się go powielać ani używać do oznaczania pojedynczych sekcji, takich jak wiadomości, bo to prowadzi do błędnej interpretacji przez wyszukiwarki i czytniki ekranowe. <footer> odpowiada za stopkę strony lub sekcji, czyli miejsce na informacje jak prawa autorskie, dane kontaktowe, linki do polityk czy podsumowania – wrzucenie tam wiadomości czy aktualności byłoby mocno nielogiczne. Wybierając niewłaściwy znacznik, można popełnić błąd, który potem utrudnia rozwój strony, jej pozycjonowanie czy poprawność dostępności. Najczęstszy błąd to kierowanie się wyglądem, a nie semantyką – a w HTML5 to właśnie semantyka daje najwięcej korzyści na dłuższą metę.

Pytanie 6

Jak nazywa się sposób udostępniania bazy danych w Microsoft Access, który obejmuje wszystkie obiekty bazy znajdujące się na dysku sieciowym i używane jednocześnie przez różne osoby?

A. folderu sieciowego

B. witryny programu SharePoint

C. dzielonej bazy danych

D. serwera bazy danych

Wybór innych opcji, takich jak serwer bazy danych, dzielona baza danych czy witryna programu SharePoint, może prowadzić do nieporozumień na temat tego, jak działają mechanizmy udostępniania w Microsoft Access. Serwer bazy danych, na przykład, odnosi się do systemu zarządzania bazami danych, który obsługuje skomplikowane operacje i dużą ilość danych, ale nie jest tożsamy z lokalizacją danych na dysku sieciowym, co ogranicza jego zastosowanie w prostych zespołowych projektach. Z kolei dzielona baza danych to termin ogólny, który może być mylony z udostępnianiem danych na poziomie lokalnym lub zdalnym, ale nie precyzuje, jak obiekty są współdzielone przez użytkowników. Witryna programu SharePoint z kolei służy do przechowywania dokumentów i zarządzania projektami w chmurze, co jest innym podejściem niż tradycyjne foldery sieciowe. W praktyce, wybierając folder sieciowy, użytkownicy mogą łatwiej współpracować, dzielić się plikami i korzystać z prostoty, jaką zapewnia dostęp bez konieczności zaawansowanego konfigurowania serwerów czy baz danych. Kluczowe jest zrozumienie, że odpowiednie podejście do udostępniania danych powinno być zgodne z potrzebami zespołu i charakterem realizowanych projektów.

Pytanie 7

Przedstawiona jest tabela pracownicy, w której umieszczono rekordy widoczne obok. Jaką wartość zwróci wykonanie umieszczonej w ramce kwerendy SQL?

SELECT MAX(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja < 3000;

id	imie	nazwisko	pensja
1	Anna	Kowalska	3400
2	Monika	Nowak	1300
3	Ewelina	Nowakowska	2600
4	Anna	Przybylska	4600
5	Maria	Kowal	2200
6	Ewa	Nowacka	5400

A. 1300

B. 2200

C. 2600

D. 5400

Rozważając pozostałe opcje odpowiedzi możemy zauważyć że błędem jest nieuwzględnianie warunku WHERE pensja < 3000 w kwerendzie. Opcja 1300 jest niższa niż 2600 ale nie jest maksymalną wartością z zestawu spełniającego kryteria zapytania. Wartość 5400 jest w ogóle poza zakresem warunku ponieważ nie spełnia kryterium pensja mniejsza niż 3000. Takie niepoprawne zrozumienie zapytania często wynika z nieuwzględnienia klauzuli ograniczającej co jest częstym błędem w analizie danych. Brak zrozumienia logiki warunkowej prowadzi do błędnych wniosków co w praktycznych zastosowaniach może skutkować wyciągnięciem nieprawidłowych danych. W pracy z SQL istotne jest dokładne zrozumienie działania klauzul takich jak WHERE oraz funkcji agregujących takich jak MAX które pozwalają na precyzyjne określenie zakresu analizowanych danych. Zrozumienie błędów logicznych w interpretacji danych jest kluczowe dla unikania pomyłek w rzeczywistych scenariuszach biznesowych. Wykorzystanie filtrów w SQL pozwala na tworzenie bardziej złożonych i precyzyjnych zapytań co jest niezbędne dla dokładnej analizy i raportowania w kontekście biznesowym co jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie analizy danych.

Pytanie 8

W systemie baz danych sklepu znajdują się dwie tabele połączone relacją: produkty oraz oceny. Tabela oceny zawiera dowolną liczbę ocen wystawionych przez klientów dla konkretnego produktu, opisaną poprzez pola: id, ocena (pole numeryczne), produktID (klucz obcy). Aby uzyskać maksymalną ocenę dla produktu o ID wynoszącym 10, należy wykorzystać zapytanie

A. COUNT MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

B. SELECT MAX COUNT(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

C. MAX SELECT ocena FROM oceny WHERE produktID = 10;

D. SELECT MAX(ocena) FROM oceny WHERE produktID = 10;

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera błędy w składni i logice SQL, które prowadzą do niewłaściwych wniosków. W przypadku pierwszej niepoprawnej odpowiedzi, sformułowanie 'COUNT MAX SELECT' jest niepoprawne, ponieważ łączy niezgodne ze sobą komendy. Nie ma takiej funkcji jak 'COUNT MAX'; COUNT służy do zliczania wierszy, a nie do obliczania maksymalnej wartości. W kolejnej odpowiedzi 'MAX SELECT' z kolei jest niepoprawnym użyciem słów kluczowych SQL. MAX powinien występować jako część złożonego zapytania SELECT, a nie jako osobna funkcja. Takie podejście może być wynikiem braku zrozumienia struktury komend SQL. Ostatnia odpowiedź, 'SELECT MAX COUNT(ocena)', również jest błędna, ponieważ nie możemy jednocześnie używać MAX i COUNT w taki sposób. MAX zwraca jedną wartość, podczas gdy COUNT zlicza, co wprowadza zamieszanie. Zastosowanie niepoprawnych konstrukcji SQL może prowadzić do błędów w wykonaniu zapytań oraz do zwracania nieoczekiwanych wyników, co jest szczególnie niebezpieczne w kontekście aplikacji produkcyjnych oraz baz danych, w których precyzyjne dane są kluczowe dla podejmowania właściwych decyzji. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zrozumieć sposób działania funkcji agregujących oraz ich prawidłowe zastosowanie w zapytaniach.

Pytanie 9

input[type=number] { background-color: Brown; }

Zapis tego selektora oznacza, że tło będzie miało brązowy kolor dla:

A. pól edycyjnych, w które użytkownik wprowadzi dowolną cyfrę

B. wszystkich typów pól edycyjnych

C. wszystkich tekstów na stronie internetowej

D. pól edycyjnych, które są typu numerycznego

Odpowiedzi, które sugerują, że tło będzie brązowe dla wszystkich tekstów na stronie, są błędne z powodu nieporozumienia dotyczącego selektorów CSS. Selekcja `input[type=number]` odnosi się wyłącznie do pól wejściowych, które są zdefiniowane jako typu numerycznego. Elementy na stronie, takie jak teksty, nie są objęte tym selektorem, ponieważ CSS działa na podstawie specyfikacji typu elementu, a nie jego zawartości. Nie można również uznać, że tło będzie brązowe dla wszystkich pól edycyjnych, ponieważ nie wszystkie pola typu input muszą być numeryczne. Typy input mogą obejmować `text`, `email`, `password` i inne, każdy z własnymi specyfikacjami stylizacji. Błędem jest również myślenie, że stylizacja CSS działa globalnie na wszystkie elementy; zamiast tego, każdy selektor działa w kontekście jego definicji. Dobrą praktyką jest zrozumienie, jak selektory CSS powinny być używane w sposób precyzyjny, aby uniknąć nieporozumień oraz aby móc efektywnie zarządzać stylami na stronie. Właściwe stosowanie typów i selektorów jest kluczowe dla tworzenia responsywnych i użytecznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 10

W języku MySQL należy wykorzystać polecenie REVOKE, aby użytkownikowi anna cofnąć możliwość wprowadzania zmian wyłącznie w definicji struktury bazy danych. Polecenie, które służy do odebrania tych uprawnień, ma następującą formę

A. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

B. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

D. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

Wybór innego podejścia do odbierania uprawnień użytkownikowi 'anna' jest niewłaściwy z kilku powodów. Po pierwsze, REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost' jest zbyt ogólnie sformułowane, jako że odbiera wszystkie przydzielone uprawnienia, w tym te, które mogą być konieczne do wykonywania podstawowych operacji na danych. Taki ruch mógłby całkowicie zablokować użytkownika w interakcji z tabelą, co nie odzwierciedla zamierzonego celu, jakim jest jedynie ograniczenie możliwości modyfikacji struktury. Drugą nieodpowiednią propozycją jest REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'. Ta komenda również jest błędna, ponieważ wprowadza uprawnienie UPDATE, które nie jest związane z zarządzaniem strukturą bazy danych. Odbieranie tego uprawnienia sprawiłoby, że użytkownik nie mógłby wprowadzać danych do tabeli, co jest sprzeczne z intencją ograniczenia jedynie modyfikacji struktury. Kolejną niewłaściwą odpowiedzią jest REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost', która również nie spełnia wymogów, ponieważ odbiera uprawnienia związane z wstawianiem i usuwaniem danych, co jest istotne dla pracy z danymi w tabeli. W kontekście zarządzania bazami danych, istotne jest, aby precyzyjnie określać, jakie uprawnienia są odbierane, a także dokładnie rozumieć ich zastosowanie oraz potencjalne konsekwencje ich odebrania.

Pytanie 11

Instrukcja języka PHP tworząca obiekt pkt dla zdefiniowanej w ramce klasy Punkt ma postać

class Punkt {  public $x;
                 public $y;  }

A. pkt = new Punkt();

B. Punkt() pkt;

C. pkt Punkt();

D. pkt Punkt;

Twoja odpowiedź nie jest prawidłowa. Wybrałeś konstrukcję, która nie jest poprawnym sposobem tworzenia obiektu w języku PHP. PHP jest językiem obiektowym, a do tworzenia obiektów używamy konstrukcji z słowem kluczowym 'new' i nazwą klasy. Instrukcje, które wybrałeś, nie są poprawnymi instrukcjami w PHP i prawdopodobnie spowodują błąd składni. W odpowiedziach 2, 3 i 4 brakuje słowa kluczowego 'new', które jest niezbędne do tworzenia nowych instancji klas, a także brakuje znaku równości i prawidłowego ułożenia elementów. Rozumienie, jak tworzyć obiekty, jest kluczowe do efektywnego programowania w PHP, więc warto poświęcić temu więcej czasu. Spróbuj jeszcze raz, z pewnością sobie poradzisz!

Pytanie 12

Jak nazywa się kwerenda pozwalająca zmienić lub przenieść wiele rekordów w jednej operacji?

A. wybierająca

B. funkcjonalna

C. krzyżowa

D. parametryczna

Kwerenda zmieniająca lub przenosząca wiele rekordów w jednej operacji to kwerenda FUNKCJONALNA - obejmuje aktualizacje, usuwanie i dodawanie danych. Dlatego jest to kwerenda funkcjonalna.

Pytanie 13

Co robi kwerenda:

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. zmienia typ kolumny cena na float

B. dodaje kolumnę cena typu float, jeśli nie istnieje

C. zmienia nazwę kolumny cena na float

D. usuwa kolumnę cena

Klauzula MODIFY modyfikuje istniejącą kolumnę - nie dodaje jej, nie usuwa ani nie zmienia nazwy. Dodawaniem zajmuje się ADD, usuwaniem DROP COLUMN, a zmianą nazwy CHANGE/RENAME (zależnie od dialektu). Tu wskazano kolumnę cena i nowy typ float, więc efektem jest zmiana typu kolumny cena na float.

Pytanie 14

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele pamięci RAM firmy Kingston od najtańszej do najdroższej?

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoly ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC;

Pozostałe zapytania zawodzą. OR zwróciłby wszystkie RAM-y oraz wszystkie produkty Kingston (także inne typy), a nie ich część wspólną. Sortowanie malejące (DESC) dałoby kolejność od najdroższej, a FROM producent myli tabelę z kolumną. Poprawne jest połączenie AND z ORDER BY cena rosnąco.

Pytanie 15

Która definicja CSS wskazuje na formatowanie nagłówka h1: tekst z przekreśleniem, z odstępami między słowami wynoszącymi 10 px oraz w kolorze czerwonym?

A. B

B. D

C. C

D. A

Błędne odpowiedzi są efektem nie do końca właściwego zastosowania CSS w kontekście tego, co pytanie wymagało. Odpowiedź B używa 'letter-spacing: 10px;', co zmienia odstępy między literami, a nie wyrazami, co jest dość istotne w stylizacji. Można się pomylić i myśleć, że to to samo, ale różnią się tym, co robią. Odpowiedź C używa 'line-height: 10px;', ale to też nie spełnia wymagań co do odstępów między wyrazami. Z kolei 'text-transform: none;' to nie to, czego szukasz w tym pytaniu, więc tu też można się pogubić. Odpowiedź D z kolei stosuje 'text-decoration: underline;', a to podkreślenie, a nie nadkreślenie, co też mija się z celem. Ważne, żeby znać te różnice między właściwościami CSS, bo to klucz do skutecznej stylizacji w zgodzie z tym, co projekt wymaga. Dobre użycie CSS nie tylko sprawia, że strona wygląda lepiej, ale też poprawia dostępność i użyteczność.

Pytanie 16

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Zmiana jasności zdjęć.

C. Przenikanie zdjęć.

D. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

W tym zadaniu łatwo pomylić kilka różnych rodzajów operacji na obrazie, bo wszystkie jakoś „zmieniają wygląd zdjęcia”, ale działają zupełnie inaczej. Efekt pokazany na filmie to przenikanie dwóch zdjęć w czasie, czyli animowane przejście między jednym obrazem a drugim. Kluczowa cecha: widzimy jednocześnie dwa zdjęcia, jedno stopniowo zanika, a drugie stopniowo się pojawia. To nie jest typowa operacja edycyjna na pojedynczym pliku graficznym, tylko efekt animacyjny, często wykorzystywany w pokazach slajdów, sliderach na stronach WWW i w montażu wideo.

Zmiana jasności zdjęć to zupełnie inny rodzaj przetwarzania. Jasność modyfikuje poziom luminancji całego obrazu lub jego fragmentów – obraz staje się ciemniejszy albo jaśniejszy, ale dalej jest to to samo zdjęcie. Nie pojawia się nowe, drugie zdjęcie, nie ma nakładania dwóch kadrów. W programach do grafiki mamy to jako „Brightness”, „Exposure” czy „Levels”. Jeśli na filmie widać, że jeden obraz przechodzi płynnie w inny, to nie jest korekta jasności, tylko przejście między dwiema warstwami.

Podobnie z ostrością – zwiększenie ostrości polega na podbiciu kontrastu na krawędziach, żeby szczegóły wyglądały wyraźniej. W praktyce używa się filtrów typu Unsharp Mask, Smart Sharpen albo algorytmów wyostrzania w czasie rzeczywistym. Obraz przed i po wyostrzeniu to ciągle ta sama klatka, tylko z innym przetworzeniem detali, nie ma efektu zanikania jednego zdjęcia i pojawiania się drugiego.

Zmniejszenie kontrastu to kolejna korekta globalna, która spłaszcza różnice między jasnymi a ciemnymi partiami obrazu. Zdjęcie robi się bardziej „szare”, mniej dynamiczne. Znowu – cały czas pracujemy na jednym ujęciu, bez miksowania dwóch fotografii. Typowym błędem myślowym przy takich pytaniach jest to, że skoro coś się „zmienia w czasie”, to musi chodzić o jakąś regulację parametrów typu jasność czy kontrast. Tymczasem w efektach multimedialnych bardzo często operujemy na wielu warstwach – dwa obrazy, dwie klatki wideo – i animujemy ich wzajemną przezroczystość. Właśnie to jest esencją przenikania zdjęć i odróżnia je od zwykłych korekt obrazu.

Pytanie 17

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:

A. Liczba wszystkich uczniów.

B. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

C. Średnia ocen wszystkich uczniów.

D. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 18

Jakie będzie działanie po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "niebieski", który uruchamia podany kod JavaScript?

<p id="para1">Przykładowy tekst</p><p> i skrypt</p>
<button onClick="changeColor('blue');">niebieski</button>

<script type="text/javascript">
function changeColor(newColor)
{
var elem = document.getElementById("para1");
elem.style.color = newColor;
}
</script>

A. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst" na niebieski

B. Zmiana barwy przycisku na niebieski

C. Zmiana koloru tekstu "i skrypt" na niebieski

D. Zmiana koloru tekstu "Przykładowy tekst i skrypt" na niebieski

Przy analizie działania kodu przedstawionego w pytaniu istotne jest zrozumienie jak JavaScript oddziałuje z elementami DOM (Document Object Model). Istnieje powszechne nieporozumienie polegające na założeniu że funkcje JavaScript automatycznie działają na wszystkie elementy o podobnej treści. W rzeczywistości kod używa metody document.getElementById która jednoznacznie identyfikuje element na podstawie jego unikalnego Id. W omawianym przypadku odnosi się to do elementu paragrafu z identyfikatorem para1. Pozostałe fragmenty tekstu takie jak i skrypt nie są objęte tym działaniem gdyż nie są częścią identyfikowanego elementu. Popularnym błędem jest również zakładanie że przycisk zmienia swój własny kolor styli po naciśnięciu co w tym przypadku nie ma miejsca ponieważ kod bezpośrednio modyfikuje jedynie własności stylu określonego elementu przez jego Id. Warto zwrócić uwagę że dla złożonych manipulacji DOM w kontekście większych aplikacji webowych używa się bardziej zaawansowanych technik jak selektory CSS lub biblioteki takie jak jQuery które umożliwiają selekcję wielu elementów jednocześnie. Zrozumienie tych podstawowych zasad jest kluczowe dla poprawnego rozumienia i implementacji funkcji JavaScript w nowoczesnych aplikacjach webowych i zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 19

Które narzędzie edytora grafiki przedstawia rozkład jasności (tonów) pikseli obrazu w postaci wykresu?

A. warstwy

B. kadrowanie

C. histogram

D. kanał alfa

Pozostałe pojęcia dotyczą innych aspektów pracy z obrazem. Warstwy umożliwiają rozdzielenie elementów obrazu i niezależną ich edycję, ale nie analizują jasności. Kanał alfa przechowuje informację o przezroczystości pikseli, a nie o ich jasności. Kadrowanie służy do przycięcia obrazu do wybranego wycinka. Rozkład jasności (tonów) w postaci wykresu przedstawia histogram, dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 20

Którym słowem kluczowym połączyć wyniki dwóch zapytań SELECT w jeden zbiór?

AS

DISTINCT

UNION

JOIN

Pozostałe słowa robią co innego. JOIN łączy tabele POZIOMO (dokłada kolumny powiązanych wierszy), a nie scala zbiorów wierszy. DISTINCT usuwa duplikaty w jednym zapytaniu, a AS nadaje alias. Wyniki dwóch SELECT zespala UNION.

Pytanie 21

Do której właściwości można przypisać wartości: static, relative, fixed, absolute oraz sticky?

A. position

B. list-style-type

C. text-transform

D. display

Wybór czegoś innego niż 'position' pokazuje, że mogło dojść do małego miszmaszu z rozumieniem CSS. Na przykład, 'display' decyduje, jak elementy się wyświetlają – czy są blokowe, czy liniowe – ale nie ma nic wspólnego z ich pozycjonowaniem. 'display: block' sprawia, że element zajmuje całą szerokość, a 'display: inline' pozwala na mniejszy wpływ na inne elementy, co może wprowadzić w błąd, jeśli chodzi o pozycjonowanie. 'list-style-type' to kwestia stylizacji list, więc to też nie ma związku z układem elementów na stronie. Tak samo, 'text-transform' zmienia wygląd tekstu, na przykład na wielkie litery, ale nie wpływa na to, gdzie elementy są umieszczone. Wydaje mi się, że warto by było jeszcze raz przestudiować, jak działa pozycjonowanie w CSS. Fajnie by było też zajrzeć do dokumentacji i zobaczyć konkretne przykłady, żeby lepiej to zrozumieć.

Pytanie 22

Jaki wynik wyświetli poniższy fragment kodu JavaScript?

x='Powodzenia na egzaminie';
z=x.substring(3,9);
y=z.substring(2,4);
document.write(y);

A. owodzeni

B. wo

C. wodzenia

D. ze

W analizowanym zadaniu błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia działania funkcji substring w JavaScript która służy do ekstrakcji fragmentu tekstu z ciągu. Kluczowym elementem jest tutaj zrozumienie że indeksowanie stringów zaczyna się od zera co oznacza że pierwszy znak w ciągu ma indeks 0. W przypadku x.substring(3,9) funkcja ta wyodrębnia znaki od indeksu 3 do 8 ponieważ drugi parametr w tej funkcji jest ekskluzywny co oznacza że nie jest uwzględniany w wyniku. Dlatego daje to fragment wodzen. Kolejna operacja z.substring(2,4) bierze pod uwagę wycinek od indeksu 2 do 3 tego nowego ciągu co skutkuje wynikiem ze. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieznajomości tego jak działa substr w porównaniu do substring ponieważ substr używa innego podejścia wskazując długość a nie końcowy indeks. Innym częstym błędem jest mylenie indeksów co prowadzi do nieprawidłowych wycinków tekstu. Błędy takie mogą prowadzić do problemów w kodzie zwłaszcza przy przetwarzaniu danych wejściowych czy dynamicznym generowaniu zawartości strony co jest częstym zadaniem w web development. Zrozumienie jak dokładnie działa każdy z tych mechanizmów jest kluczowe dla tworzenia poprawnego i bezpiecznego kodu. Warto także pamiętać o testowaniu kodu aby uniknąć nieprzewidywalnych zachowań wynikających z nieprawidłowych wycinków tekstu co może wpłynąć na całość aplikacji.

Pytanie 23

Co oznacza termin „upload” danych?

A. opóźnienie w transmisji pliku

B. trasę transferu pliku

C. pobieranie plików z serwera

D. przesyłanie plików na serwer

Pozostałe opisy dotyczą czego innego. POBIERANIE plików z serwera to „download” (kierunek odwrotny). „Trasa transferu” i „opóźnienie w transmisji” to pojęcia sieciowe niezwiązane z samym kierunkiem przesyłu. Wysyłanie plików na serwer to upload.

Pytanie 24

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript?

javascript
document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3));

A. 13

B. 11

C. 14

D. 12

Przyjrzyjmy się innym odpowiedziom. Widać, że każda z nich ma jakieś błędy w zrozumieniu działania funkcji w kodzie. Niepoprawne odpowiedzi proponują różne sumy, ale są one wynikiem złych obliczeń. No bo na przykład, 11 wychodzi tylko z 4 + 7, ale to nie ma zastosowania w tym przypadku, bo zaokrąglanie i potęgowanie dają inne wartości. Liczba 12 mogłaby być wynikiem zaokrąglenia do 4 i zmniejszenia 8 z Math.pow(2, 3), ale to też nie zgadza się z tym, co wyszło. Z kolei 14 jako suma 6 i 8 jest mylna, bo 6 nie jest wynikiem zaokrąglenia 4.51, tylko 5. Jak analizujemy Math.round i Math.pow, to widzimy, że są zgodne z dokumentacją ECMAScript, co daje solidne podstawy do obliczeń. Jak nie rozumiemy tych funkcji, to łatwo o błędy, więc warto znać podstawowe operacje matematyczne w programowaniu.

Pytanie 25

Która rozdzielczość daje proporcje obrazu 16:9 (przy kwadratowym pikselu)?

A. 320 × 240

B. 2560 × 2048

C. 800 × 480

D. 1366 × 768

Po przeliczeniu pozostałe rozdzielczości dają inne kształty obrazu. 320 × 240 to ≈ 1,33, czyli klasyczne 4:3 (stare monitory), a 800 × 480 ≈ 1,67. 2560 × 2048 daje ≈ 1,25, blisko proporcji 5:4. Tylko 1366 × 768 wychodzi ≈ 1,78, czyli 16:9.

Pytanie 26

Przygotowano fragment kodu PHP z zadeklarowaną zmienną tablicową. Jaki wynik zostanie wyświetlony jako imię po wykonaniu tego kodu?

$imiona = array('Anna', 'Tomasz', 'Krzysztof', 'Aleksandra');
echo $imiona[2];

A. Krzysztof

B. Tomasz

C. Aleksandra

D. Anna

Niestety, inne odpowiedzi są błędne, bo wynikają z pomyłki w zrozumieniu indeksowania tablic w PHP. W tym języku liczymy od zera, czyli pierwszy element przypisany ma indeks 0, a nie 1 czy 2. To jest dość powszechna zasada, którą można spotkać w innych językach, jak C czy JavaScript, więc warto to ogarnąć. Spójrzmy na naszą tablicę: $imiona = array('Anna', 'Tomasz', 'Krzysztof', 'Aleksandra'); mamy 'Annę' na indeksie 0, 'Tomasza' na 1, 'Krzysztofa' na 2 i 'Aleksandrę' na 3. Jak używamy echo $imiona[2], to chcemy wyciągnąć trzeci element, czyli 'Krzysztofa'. Często błędy wynikają z myślenia, że liczymy od jedynki, co jest bardziej intuicyjne w niektórych kontekstach. Jednak w programowaniu przyjęło się liczenie od zera, co ułatwia różne obliczenia i operacje. Na przykład, w pętlach for często zaczynamy od i=0, co jest całkiem logiczne w związku z indeksowaniem. Niepoprawny indeks może prowadzić do błędów w czasie wykonania, więc warto to rozumieć, żeby uniknąć takich sytuacji.

Pytanie 27

Którego znacznika użyć, aby przejść do nowej linii tekstu BEZ tworzenia akapitu?

<br>

<p>

</b>

</br>

Trzeba rozróżnić łamanie linii od akapitu. </br> to błędny zapis. </b> zamyka pogrubienie, nie łamie linii. <p> tworzy nowy AKAPIT z odstępem, a nie samo przejście do nowej linii. Złamanie wiersza bez akapitu daje <br>.

Pytanie 28

Pętla while ma działać, dopóki zmienna x należy do przedziału otwartego (-2, 5). Który warunek to zapisuje (PHP)?

($x > -2) || ($x > 5)

($x > -2) && ($x < 5)

($x == -2) && ($x < 5)

($x < -2) || ($x > 5)

Przedział otwarty (-2, 5) to liczby WIĘKSZE od -2 i jednocześnie MNIEJSZE od 5, więc warunek to ($x > -2) && ($x < 5) - oba muszą być spełnione naraz, stąd iloczyn logiczny &&. Pętla while działa, dopóki ten warunek jest prawdziwy. Zapamiętaj: przedział otwarty = ostre nierówności (>, <) połączone &&.

Pytanie 29

Plik HTML jest w folderze www/html/, a styl.css w www/style/. Jak poprawnie (ścieżką względną) dołączyć arkusz w pliku HTML?

<link rel="stylesheet" href="style/styl.css">

<link rel="stylesheet" href="styl.css">

<link rel="stylesheet" href="www/style/styl.css">

<link rel="stylesheet" href="../style/styl.css">

Pozostałe ścieżki szukają arkusza w złym miejscu. href="styl.css" oczekuje pliku w tym samym folderze co HTML (html/), gdzie go nie ma. href="style/styl.css" szukałby podfolderu style/ wewnątrz html/. href="www/style/styl.css" liczy ścieżkę tak, jakby HTML był w korzeniu. Do celu prowadzi tylko cofnięcie się przez ../style/styl.css.

Pytanie 30

Co MUSI wystąpić w konstrukcji switch w PHP?

A. instrukcja break po każdym case

B. co najmniej dwie instrukcje case

C. instrukcja default

D. nagłówek switch(wyrażenie)

Pozostałe elementy są OPCJONALNE lub niewymagane. Gałąź default można pominąć (wykona się tylko, gdy żaden case nie pasuje). break jest zalecany, ale niewymagany składniowo. Liczba case nie musi wynosić co najmniej dwa. Konieczny jest jedynie nagłówek switch(wyrażenie).

Pytanie 31

Przedstawione zapytanie SQL przydziela uprawnienie SELECT

GRANT SELECT ON hurtownia.*
 TO 'sprzedawca'@'localhost';

A. do wszystkich kolumn w tabeli hurtownia

B. dla użytkownika root na serwerze localhost

C. do wszystkich tabel w bazie hurtownia

D. dla użytkownika root na serwerze sprzedawca

Polecenie GRANT SELECT ON hurtownia.* TO 'sprzedawca'@'localhost'; nie przyznaje praw do użytkownika root ani do serwera localhost, co wyklucza te możliwości. W SQL, użytkownik root zazwyczaj posiada pełne uprawnienia administracyjne, a przypisanie mu dodatkowych specyficznych praw nie jest konieczne ani typowe w kontekście tego typu polecenia. Z kolei wskazanie serwera localhost w tym kontekście dotyczy tylko ograniczenia dostępu użytkownika do tego konkretnego hosta, a nie nadania mu praw selektywnych. Błędne jest również stwierdzenie, że polecenie to nadaje prawa do wszystkich pól w tabeli hurtownia. W rzeczywistości, wyrażenie hurtownia.* w kontekście GRANT odnosi się do wszystkich tabel, a nie do pól, które w SQL nazywane są kolumnami. Właściwe przypisanie uprawnień w systemach bazodanowych wymaga zrozumienia kontekstu, w którym dane polecenie jest stosowane, oraz znajomości specyfiki składni SQL. Wiele błędów wynika z niepełnego zrozumienia różnicy między tabelami a kolumnami oraz ról poszczególnych użytkowników w systemie zarządzania bazą danych. Praktyka i ciągłe doskonalenie wiedzy w zakresie zarządzania bazami danych jest kluczowe dla unikania takich pomyłek oraz dla utrzymania bezpieczeństwa i spójności danych w organizacjach.

Pytanie 32

Jak nazywa się technika sortowania, która polega na podziale zbioru na n przedziałów o równej długości, gdzie przeprowadza się sortowanie, a następnie analizuje i prezentuje posortowane elementy z tych przedziałów?

A. Sortowanie szybkie

B. Sortowanie przez wybór

C. Sortowanie bąbelkowe

D. Sortowanie kubełkowe

Sortowanie szybkie (ang. quicksort) jest algorytmem typu „dziel i zwyciężaj”, który działa poprzez wybór tzw. pivota i podział danych na mniejsze podzbiory, które są sortowane rekurencyjnie. Choć jest to jedna z najszybszych metod sortowania w praktyce, nie polega na podziale na kubełki, co czyni ją nieodpowiednią odpowiedzią na postawione pytanie. Sortowanie bąbelkowe (ang. bubble sort) natomiast, to algorytm, który porównuje sąsiadujące ze sobą elementy i wymienia je, jeśli są w złej kolejności. Jest to metoda mało efektywna, szczególnie dla dużych zbiorów danych, i nie ma zastosowania w kontekście podziału na przedziały. Z kolei sortowanie przez wybór (ang. selection sort) działa poprzez znajdowanie minimalnego (lub maksymalnego) elementu w zbiorze i przenoszenie go na początek, co również nie związane jest z koncepcją kubełków. Typowym błędem myślowym jest mylenie różnych metod sortowania, co często wynika z nieznajomości ich specyfiki i zasad działania. Różne algorytmy mają swoje unikalne cechy i zastosowania, a ich wybór powinien być oparty na charakterystyce danych oraz wymagań dotyczących wydajności, co jest kluczowe w praktycznych zastosowaniach informatycznych.

Pytanie 33

Dla dowolnego a z zakresu (0,99) celem funkcji napisanej w języku JavaScript jest
function fun(a)
{
    for(n=a; n <=100; n++)
    document.write(n);
    return(n);
}

A. wypisanie wartości zmiennej a i zwrócenie wartości zmiennej n

B. wypisanie liczb z zakresu a .. 99 oraz zwrócenie wartości 100

C. zwrócenie liczb z zakresu a .. 99

D. wypisanie liczb z zakresu a .. 100 oraz zwrócenie wartości zmiennej n

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędne założenia dotyczące zakresu wypisywanych liczb oraz wartości zwracanej przez funkcję. W przypadku opcji dotyczącej zwrócenia liczb z przedziału a .. 99, ściśle rzecz biorąc, nie uwzględnia ona końcowej wartości 100, co jest niepoprawne, ponieważ funkcja z założenia przewiduje iterację aż do wartości 100. W odpowiedzi dotyczącej wypisania liczb z przedziału a .. 99 i zwrócenia wartości 100, również występuje błąd, ponieważ funkcja nie kończy się na 99, a na 100, a wartość zwracana przez funkcję to 'n', która po ostatniej iteracji wynosi 101. Alternatywnie, jeśli chodzi o wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n, ta odpowiedź nie odnosi się do głównego celu funkcji, którym jest wypisanie liczb w określonym zakresie. Wartość zmiennej 'a' nie jest wypisywana jako pojedyncza wartość, a 'n' jako iterator nie reprezentuje wartości 100, lecz przekracza ją po zakończeniu pętli. Dlatego wszystkie te odpowiedzi zawierają fundamentalne nieporozumienia co do działania pętli for i użycia zmiennej 'n' w kontekście realizacji założonej funkcji.

Pytanie 34

W semantycznym HTML odpowiednikiem elementu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale także wskazuje na jego większe znaczenie, jest

A. <mark>

B. <ins>

C. <strong>

D. <em>

Użycie znaczników <em>, <ins>, czy <mark> w kontekście pytania jest nieprawidłowe z różnych powodów. Znacznik <em> służy do podkreślenia znaczenia tekstu, ale jego domyślna semantyka wskazuje, że ma on charakter emocjonalny, a nie wagi. Z kolei <ins> oznacza dodanie nowego elementu treści, co również nie odzwierciedla idei pogrubienia z podkreśleniem znaczenia. Znacznik <mark> stosuje się do wyróżniania fragmentów tekstu, które są istotne w danym kontekście, jednak nie przekazuje on informacji o większym znaczeniu, jak to ma miejsce w przypadku <strong>. Dlatego myślenie, że te znaczniki mogą zastąpić <strong>, może prowadzić do błędnych interpretacji treści przez odwiedzających stronę. Warto zauważyć, że poprawne użycie semantyki w HTML nie tylko wpływa na estetykę strony, ale także na jej funkcjonalność i dostępność. Błędy w doborze znaczników mogą skutkować brakiem przystosowania witryny do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, co jest sprzeczne z zasadami tworzenia dostępnych stron internetowych. Stąd zasada dobrych praktyk nakazuje, aby stosować odpowiednie znaczniki w oparciu o ich semantyczne znaczenie, co przynosi korzyści zarówno w kontekście SEO, jak i użyteczności.

Pytanie 35

Funkcją języka PHP tworzącą ciasteczko (cookie) jest:

createcookie()

setcookie()

echocookie()

addcookie()

Ciasteczko tworzy w PHP funkcja setcookie(), np. setcookie("jezyk", "pl", time()+3600) ustawia cookie o nazwie „jezyk”, wartości „pl” i ważności godzinę. Wysyła ją serwer w nagłówku odpowiedzi, dlatego setcookie() musi zostać wywołana PRZED jakimkolwiek wypisaniem treści strony. Przy kolejnych żądaniach przeglądarka odsyła ciasteczko, a odczytuje się je z tablicy $_COOKIE. Dlatego do utworzenia ciasteczka służy setcookie().

Pytanie 36

Jaką metodę używa się w języku PHP do tworzenia komentarza obejmującego więcej niż jedną linijkę?

A. #

B. //

C.

D. /* */

W kontekście komentowania w języku PHP ważne jest zrozumienie, że różne metody mają swoje specyficzne zastosowania i ograniczenia. Użycie znaku '#' do komentowania nie jest właściwe w PHP, gdyż ta składnia jest typowa dla języka shellowego i nie jest wspierana w PHP. Próba użycia '#' spowoduje błąd składniowy, co jest klasycznym błędem popełnianym przez osoby, które mają doświadczenie w innych językach programowania, ale stają się mylące w kontekście PHP.

Z kolei pojedyncza linia komentarza, oznaczona przez '//', pozwala na komentowanie tylko jednej linii, co może być niewystarczające w przypadkach, gdy potrzebujesz dłuższego wyjaśnienia. To ograniczenie w praktyce prowadzi do fragmentacji komentarzy, co może obniżyć czytelność kodu. Użycie z kolei znaku '' jest związane z HTML i również nie jest poprawne w kontekście PHP. Tego rodzaju komentarze są ignorowane przez przeglądarki internetowe, co sprawia, że są one całkowicie nieprzydatne w kodzie PHP, gdzie potrzebujemy, aby komentarze były zrozumiałe dla programisty, a nie dla użytkownika końcowego.

Błędem myślowym związanym z tymi podejściami jest przekonanie, że można swobodnie przenosić metody komentowania z jednego języka do innego. Zrozumienie specyfiki każdego języka programowania, w tym jego zasadności i konwencji dotyczących komentarzy, jest kluczowe dla efektywnego pisania kodu, który jest zarówno funkcjonalny, jak i łatwy do zrozumienia.

Pytanie 37

W CSS określono styl paragrafu, który nada mu następujące właściwości:

background-color: red;
color: blue;
margin: 40px;

A. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

B. tło niebieskie, kolor tekstu czerwony, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

C. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy wewnętrzne na poziomie 40 px

D. tło czerwone, kolor tekstu niebieski, marginesy zewnętrzne na poziomie 40 px

Wiele błędnych odpowiedzi opiera się na mylnym zrozumieniu właściwości CSS oraz ich roli w stylowaniu dokumentów HTML. W przypadku tła, koloru tekstu i marginesów istotne jest, aby poprawnie zidentyfikować, co każda z tych właściwości robi. Na przykład, w deklaracji 'background-color: red;' tło jest jednoznacznie określane jako czerwone, co wyklucza wszelkie inne kolory, jak niebieski, co jest mylnie sugerowane w niektórych odpowiedziach. Co więcej, właściwość 'color' ustala kolor tekstu, a nie tła, co oznacza, że nie może być jednocześnie czerwony i niebieski. Kolejnym częstym błędem jest mylenie marginesów zewnętrznych z wewnętrznymi. Marginesy zewnętrzne (margin) definiują przestrzeń wokół elementu, podczas gdy marginesy wewnętrzne (padding) dotyczą przestrzeni wewnątrz elementu. W kontekście tego pytania, 'margin: 40px;' odnosi się do marginesów zewnętrznych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zrozumieć, jak różne style CSS wpływają na wygląd i układ elementów na stronie, co jest kluczowe w profesjonalnym projektowaniu webowym. Błędne interpretacje mogą prowadzić do nieestetycznego układu i trudności w użytkowaniu stron, co jest szczególnie istotne w kontekście dostępności i użyteczności aplikacji internetowych.

Pytanie 38

Wskaż nieprawidłowy opis optymalizacji kodu generowanego przez program.

A. Powinna skutkować modyfikacją kodu źródłowego, aby działał on szybciej

B. Jej celem jest zwiększenie efektywności działania programu

C. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

D. Może być realizowana na różnych etapach działania w celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi odnoszą się do różnych aspektów, które nie są zgodne z rzeczywistym celem optymalizacji kodu wynikowego. Poprawa wydajności programu i zwiększenie szybkości wykonywania kodu przez procesor są kluczowymi elementami optymalizacji; niezbędne jest dążenie do maksymalizacji efektywności działania aplikacji. Proces optymalizacji nie może być związany jedynie z zgodnością z wymogami formalnymi, ponieważ to bardziej dotyczy analizy jakości kodu i jego zgodności z zasadami programowania, a nie jego wydajności. Dodatkowo, modyfikacje kodu źródłowego w kontekście optymalizacji powinny koncentrować się na przyspieszeniu działania, a nie tylko na poprawie formalnych aspektów, które mogą nie wpływać na wydajność. W praktyce, jeśli kod źródłowy nie jest zoptymalizowany pod kątem wydajności, może prowadzić do znacznych opóźnień, co jest niezgodne z celem optymalizacji. Dlatego istotne jest, aby w procesie tym skupić się na zwiększaniu szybkości i wydajności, a nie na spełnianiu jedynie formalnych wymogów, które mogą być mniej istotne w kontekście ogólnej funkcjonalności i szybkości działania programów.

Pytanie 39

Który opis dotyczy metody POST przesyłania formularza?

A. dane są przesyłane w adresie URL, widoczne dla użytkownika

B. jest zalecana przy przesyłaniu danych wrażliwych (hasło, numer karty)

C. można ją zapisać jako zakładkę w przeglądarce

D. ma ograniczenie długości adresu do 255 znaków

Metoda POST przesyła dane w treści żądania (a nie w adresie URL), więc nie są one widoczne w pasku adresu - dlatego zaleca się ją dla danych wrażliwych, jak hasło czy numer karty. Dlatego POST jest zalecana przy danych wrażliwych.

Pytanie 40

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

B. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

C. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

D. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

Elementy <h3> <p> i <div> są znacznikami HTML które domyślnie zachowują się jako elementy block-level co oznacza że każdy z nich zaczyna się w nowej linii i wprowadza przerwę przed i po sobie. Element <h3> jest używany do oznaczania nagłówków trzeciego poziomu co nadaje mu dodatkowego semantycznego znaczenia w strukturze dokumentu ale nie jest odpowiedni do użycia tam gdzie wymagane jest wyświetlenie tekstu w jednym wierszu. Podobnie <p> jest przeznaczony do oznaczania akapitów tekstu i dlatego również wprowadza przerwy przed i po swoim zawartości. Znacznik <div> jest uniwersalnym kontenerem w HTML używanym do grupowania elementów w celu stylizacji lub manipulacji za pomocą CSS i JavaScript ale także działa jako element block-level. Typowym błędem przy nauce HTML jest niezdawanie sobie sprawy z różnicy między elementami inline i block-level co prowadzi do problemów z układem strony gdy elementy block-level są stosowane tam gdzie potrzebny jest płynny układ w jednym wierszu. Zrozumienie i umiejętność właściwego zastosowania tych znaczników jest kluczowe dla każdej osoby zajmującej się profesjonalnie tworzeniem stron internetowych pozwalając na tworzenie bardziej intuicyjnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Właściwe stosowanie elementów inline i block-level jest również istotne w kontekście responsywności i dostępności stron internetowych co ma kluczowe znaczenie we współczesnym środowisku webowym. Umiejętność rozróżniania i stosowania odpowiednich elementów w kodzie HTML jest kluczowym aspektem w tworzeniu wydajnych i semantycznie poprawnych stron internetowych które są zarówno estetyczne jak i funkcjonalne dla szerokiego grona użytkowników i urządzeń.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej