Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 20:36
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 20:59

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Taki styl CSS sprawi, że na stronie internetowej

ul{ list-style-image: url('rys.gif'); }
A. punkt listy nienumerowanej będzie rys.gif
B. rys.gif wyświetli się jako tło dla listy nienumerowanej
C. każdy punkt listy zyska osobne tło z grafiki rys.gif
D. rys.gif stanie się ramką dla listy nienumerowanej
Deklaracja CSS ul{ list-style-image: url('rys.gif'); } powoduje, że każdy element listy nienumerowanej (ul) używa obrazu rys.gif jako punktora. Właściwość list-style-image pozwala na zamianę domyślnego stylu punktów listy, takiego jak kropki czy kwadraty, na dowolny obrazek. Jest to przydatne, gdy chcemy nadać stronie unikalny wygląd lub dostosować ją do identyfikacji wizualnej marki. W praktyce oznacza to, że zamiast klasycznego punktora, użytkownicy zobaczą wybrany obraz, co może wpłynąć na estetykę i czytelność strony. Ważne jest, aby obraz był odpowiednio skalowany, aby nie zaburzał układu listy. List-style-image to standardowa właściwość CSS uznawana przez większość przeglądarek, co czyni ją uniwersalnym narzędziem w rękach projektanta stron. W procesie projektowania warto upewnić się, że wybrany obrazek jest dostępny dla wszystkich użytkowników, co można osiągnąć np. poprzez dodanie atrybutu alt w wersji tekstowej listy dla lepszej dostępności.

Pytanie 2

Aby zdefiniować krój czcionki w stylu CSS, należy użyć właściwości:

A.
text-family
B.
text-style
C.
font-style
D.
font-family
Krój (rodzinę) czcionki ustawia w CSS właściwość font-family. Podaje się w niej nazwę czcionki, a zwykle także listę zapasowych i ogólną rodzinę, na przykład font-family: Arial, sans-serif - przeglądarka użyje pierwszej dostępnej. Pozwala to zachować spójny wygląd tekstu nawet, gdy konkretna czcionka nie jest zainstalowana. Dlatego do zdefiniowania kroju czcionki służy font-family.

Pytanie 3

Wskaż prawidłowe twierdzenie odnoszące się do zaprezentowanego kodu HTML.

<video width="640" height="480" controls>
    <source src="animacja.mp4" type="video/mp4">
</video>
A. Plik animacja.mp4 powinien mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, aby można go było odtworzyć.
B. Ścieżka do pliku jest niepoprawna, nie zawiera pełnej ścieżki.
C. Kod może nie działać w przeglądarkach, które nie wspierają HTML5.
D. Użytkownik nie będzie miał możliwości kontrolowania odtwarzania wideo.
Pierwsze stwierdzenie sugeruje, że plik animacja.mp4 musi mieć rozdzielczość 640x480 pikseli, co jest nieprawdziwe, ponieważ atrybuty width i height w znaczniku <video> nie narzucają wymagań rozdzielczości dla samego pliku wideo, lecz jedynie definiują rozmiar ramki odtwarzacza w przeglądarce. Jeśli plik ma inną rozdzielczość, przeglądarka odpowiednio go przeskaluje. Drugie stwierdzenie, że użytkownik nie będzie miał możliwości sterowania odtwarzaniem animacji, jest błędne, ponieważ atrybut controls w znaczniku <video> dokładnie to umożliwia, dostarczając przyciski do odtwarzania, pauzowania oraz regulacji głośności. Ostatnie stwierdzenie dotyczące lokalizacji pliku jest również mylne, ponieważ kod nie wymaga ścieżki bezwzględnej dla pliku animacja.mp4. W przypadku gdy plik znajduje się w tym samym katalogu co strona HTML, wystarczy podać jego nazwę. W przeciwnym razie można zastosować ścieżkę względną, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie organizacji plików na serwerze. Te nieporozumienia mogą prowadzić do mylnych wniosków, dlatego ważne jest zrozumienie zasad działania znaczników HTML oraz podstawowych koncepcji związanych z odtwarzaniem multimediów w sieci.

Pytanie 4

Tabela wycieczki ma pola nazwa, cena, miejsca. Która kwerenda zwróci nazwy wycieczek tańszych niż 2000 i z CO NAJMNIEJ 4 wolnymi miejscami?

A.
SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3;
B.
SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4;
C.
SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3;
D.
SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4;
Oba kryteria muszą być spełnione naraz, więc łączymy je operatorem AND: cena poniżej 2000 (cena < 2000) i co najmniej 4 wolne miejsca. „Co najmniej 4” to miejsca >= 4, równoważne miejsca > 3. Wybieramy same nazwy: SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3;. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 5

W języku PHP znak "//" wskazuje na

A. operator alternatywny
B. początek skryptu
C. początek komentarza jednoliniowego
D. operator dzielenia całkowitego
W języku PHP znak '//' oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze w PHP są istotnym elementem kodu, pozwalającym programistom na dodawanie adnotacji, które nie wpływają na wykonywanie skryptu. Komentarze są niezwykle pomocne, gdyż umożliwiają wyjaśnienie złożonych fragmentów kodu, co ułatwia jego dalsze utrzymanie i rozwijanie. Dzięki używaniu '//', programista może opisać, co dany fragment kodu robi, dla siebie lub innych osób przeglądających kod w przyszłości. Przykład zastosowania: jeśli mamy kod 'echo "Hello World!";', możemy dodać komentarz wyjaśniający: '// Wyświetla tekst Hello World!'. Warto zaznaczyć, że PHP pozwala także na korzystanie z komentarzy wieloliniowych, które zaczynają się od '/**' i kończą na '*/'. Stosowanie komentarzy jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, które zalecają dokumentowanie kodu oraz poprawne jego komentowanie, co jest częścią standardów kodowania, takich jak PSR-1 oraz PSR-2, promujących czytelność i spójność w kodzie.

Pytanie 6

Instrukcją równoważną funkcjonalnie do przedstawionej instrukcji JavaScript jest

for (i = 0; i < 100; i += 10)
  document.write(i + ' ');
Kod 1.
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}
Kod 2.
while (i < 100)
  document.write(i + ' ');
Kod 3.
i = 0;
while (i < 100) {
  document.write(i + ' ');
  i += 10;
}
Kod 4.
i = 0;
while (i < 10) {
  document.write(i + ' ');
  i++;
}
A. Kod 4.
B. Kod 1.
C. Kod 3.
D. Kod 2.
Niestety, wybrana odpowiedź jest nieprawidłowa. Kluczowym aspektem do zrozumienia w tym pytaniu jest funkcjonalna równoważność pętli. Kod 1, Kod 2 i Kod 4 nie są funkcjonalnie równoważne z prezentowaną pętlą for. Kod 1 wykonuje się tylko dla i < 10, co jest różne od warunku w prezentowanej pętli for (i < 100). Kod 2 nie zwiększa i o 10, co jest niezgodne z krokiem iteracji w prezentowanej pętli for. Kod 4 również wykonuje się dla i < 10, ale zwiększa i tylko o 1, co jest niezgodne z krokiem iteracji w prezentowanej pętli for. W kontekście programowania, zrozumienie równoważności różnych typów pętli jest kluczowe dla optymalizacji kodu i poprawy jego czytelności. Ważne jest zrozumienie, kiedy i jak używać różnych typów pętli w zależności od specyficznych wymagań danego problemu programistycznego.

Pytanie 7

Model fizyczny replikacji bazy danych pokazany na ilustracji to model

Ilustracja do pytania
A. centralnego subskrybenta
B. równorzędny
C. centralnego wydawcy
D. rozproszony
Równorzędny model replikacji zakłada że wszystkie serwery w sieci mają taką samą rolę i mogą zarówno publikować jak i subskrybować dane co prowadzi do bardziej skomplikowanego zarządzania danymi ze względu na konieczność rozwiązywania konfliktów i synchronizacji zmian w różnych lokalizacjach W przeciwieństwie do modelu centralnego wydawcy ten model nie oferuje centralnego punktu kontroli co może prowadzić do problemów z jednolitością danych W modelu rozproszonym natomiast dane są dzielone między różnymi serwerami co może być przydatne w systemach o dużej skali ale wymaga bardziej złożonej architektury sieci oraz zaawansowanych mechanizmów synchronizacji i redundancji danych Model centralnego subskrybenta z kolei działa odwrotnie do centralnego wydawcy gdzie wiele serwerów publikuje dane do jednego subskrybenta co nie jest praktyczne w większości scenariuszy biznesowych ponieważ ogranicza przepływ informacji i może prowadzić do wąskich gardeł Decyzja o wyborze odpowiedniego modelu replikacji powinna opierać się na potrzebach organizacji oraz specyfice infrastruktury technicznej zastosowanej w firmie błędne zrozumienie tej koncepcji może prowadzić do nieefektywnego działania systemu oraz problemów z dostępnością i bezpieczeństwem danych

Pytanie 8

W tej definicji obiektu JavaScript która składowa jest METODĄ?

var obj1 = {
  czescUlamkowa: 10,
  czescCalkowita: 20,
  oblicz: function() {...}
}
A.
czescCalkowita
B.
czescUlamkowa
C.
oblicz
D.
obj1
czescUlamkowa i czescCalkowita mają przypisane LICZBY, więc to właściwości (pola), a nie metody. obj1 to nazwa całego obiektu. Metodą - bo przechowuje funkcję - jest oblicz.

Pytanie 9

Które zapytanie MySQL należy użyć, aby usunąć jedynie pracowników, którzy zarabiają nie mniej niż 500 i nie więcej niż 1000 zł oraz ich miejsce pracy zawiera frazę tx

A. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
B. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 OR miejsce_pracy LIKE '%tx%';
C. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja IN (500,1000) AND miejsce_pracy LIKE '*tx*';
D. DELETE FROM pracownicy WHERE pensja > 500 AND pensja < 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';
Poprawne jest zapytanie: DELETE FROM pracownicy WHERE pensja BETWEEN 500 AND 1000 AND miejsce_pracy LIKE '%tx%';. Słowo kluczowe BETWEEN w SQL oznacza przedział domknięty, czyli w tym przypadku usuwani będą pracownicy, którzy zarabiają co najmniej 500 i jednocześnie nie więcej niż 1000 zł. To dokładnie odpowiada treści zadania, bez żadnych niedomówień na granicach zakresu. Gdybyśmy użyli > i <, to wartości 500 i 1000 zostałyby wykluczone, co w tym zadaniu byłoby niezgodne z wymaganiem. Drugi warunek korzysta z operatora LIKE wraz z maską '%tx%'. Wzorzec z procentami z obu stron oznacza: znajdź wszystkie wiersze, gdzie ciąg znaków „tx” występuje gdziekolwiek w tekście kolumny miejsce_pracy – na początku, w środku albo na końcu. W MySQL znak % jest standardowym symbolem wieloznacznym (wildcard) dla dowolnego ciągu znaków, a nie gwiazdka *, dlatego zapis z % jest poprawny i zgodny z dokumentacją. Spójnik AND jest tu kluczowy, bo warunek mówi wyraźnie: usuwamy tylko tych pracowników, którzy spełniają jednocześnie oba kryteria – zarówno zakres pensji, jak i fragment tekstu w miejscu pracy. W praktyce takie zapytanie stosuje się np. przy porządkowaniu danych testowych: można szybko usunąć sztuczne rekordy z określonego przedziału płac i z wybranych lokalizacji. Moim zdaniem warto wyrabiać sobie nawyk bardzo precyzyjnego formułowania warunków logicznych (AND/OR) i zawsze sprawdzać, czy zakres jest domknięty czy otwarty. Dobrą praktyką jest też najpierw wykonać SELECT z tym samym WHERE, zobaczyć jakie rekordy zostaną naruszone, a dopiero potem odpalać DELETE – szczególnie na produkcyjnej bazie, bo tam pomyłki bywają bolesne.

Pytanie 10

Kiedy zachowana jest integralność ENCJI w bazie danych?

A. gdy klucz główny jest zawsze liczbą całkowitą
B. gdy każda kolumna ma przypisany typ danych
C. gdy każdy klucz główny ma odpowiadający klucz obcy w innej tabeli
D. gdy każda tabela ma utworzony klucz główny
Integralność ENCJI jest zachowana, gdy każda tabela ma zdefiniowany KLUCZ GŁÓWNY - dzięki niemu każdy wiersz da się jednoznacznie zidentyfikować i nie ma duplikatów ani „bezimiennych” rekordów. Dlatego warunkiem jest utworzenie klucza głównego dla każdej tabeli.

Pytanie 11

Aby usunąć wszystkie rekordy z tabeli (zachowując samą tabelę), można użyć kwerendy:

A.
TRUNCATE TABLE
B.
INSERT INTO
C.
ALTER COLUMN
D.
CREATE COLUMN
TRUNCATE TABLE usuwa z tabeli wszystkie wiersze naraz, pozostawiając jej strukturę (kolumny, definicję) nienaruszoną. Działa szybciej niż DELETE bez warunku, bo nie rejestruje pojedynczych usunięć i zwykle zeruje licznik AUTO_INCREMENT. Dlatego do wyczyszczenia całej zawartości tabeli służy TRUNCATE TABLE.

Pytanie 12

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">
A. $_ACTION
B. $_POST
C. $_COOKIE
D. $_GET
Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 13

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

Ilustracja do pytania
A. Obrazek C
B. Obrazek D
C. Obrazek A
D. Obrazek B
Odpowiedzi inne niż C są niepoprawne ponieważ nie uwzględniają poprawnie działania atrybutu rowspan co prowadzi do błędnego renderowania tabeli. W przypadku błędnego rozumienia atrybutu rowspan możemy obserwować sytuacje gdzie komórki tabeli są wyświetlane w niewłaściwych miejscach co może sugerować że atrybut ten jest błędnie zrozumiany jako wpływający na szerokość a nie na wysokość komórki. Często spotykanym błędem jest zakładanie że rowspan działa podobnie jak colspan co prowadzi do błędnego ułożenia komórek w tabeli. Ważne jest aby zrozumieć że rowspan definiuje ile wierszy ma zajmować dana komórka a nie ile kolumn co jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia układów tabelarycznych w HTML. Takie błędy mogą prowadzić do nieczytelnych i niepoprawnie zorganizowanych danych na stronie WWW co jest szczególnie problematyczne w przypadku stron które muszą być kompatybilne z różnymi urządzeniami i technologiami asystującymi. Poprawne stosowanie atrybutów rowspan i colspan jest fundamentalne dla tworzenia dostępnych i estetycznych układów tabelarycznych.

Pytanie 14

W języku JavaScript, deklaracja:

var x=true;
sprawia, że zmienna x ma typ
A. łańcuch znaków
B. numeryczny
C. logiczy
D. enumeracyjny
Zmienna x w JavaScript, która została zadeklarowana jako 'var x=true;', to typ logiczny, czyli boolean. W tym języku mamy dwie możliwe wartości: true (prawda) i false (fałsz). Ten typ jest naprawdę ważny, zwłaszcza gdy mówimy o warunkach w programach, bo to właśnie one są bazą dla programowania strukturalnego i obiektowego. Kiedy piszesz instrukcje if albo pętle, typ logiczny odgrywa kluczową rolę w tym, co się dzieje w programie. Fajnie jest korzystać z zmiennych logicznych, by kontrolować, co się dzieje w kodzie, a także sprawiać, że warunki są czytelniejsze. Ciekawe jest też to, że w JavaScript inne typy, jak liczby czy ciągi znaków, mogą być używane w kontekście wartości prawdziwych i fałszywych. To czyni typ logiczny bardzo elastycznym i wszechstronnym. Im lepiej rozumiesz ten typ, tym lepiej potrafisz tworzyć dynamiczne aplikacje, które dobrze reagują na różne sytuacje.

Pytanie 15

Do czego służy polecenie mysqldump?

A. do naprawy niespójnej bazy
B. do sprawdzenia integralności bazy
C. do optymalizacji bazy
D. do utworzenia kopii zapasowej bazy
Polecenie mysqldump służy do utworzenia kopii zapasowej bazy - eksportuje strukturę i dane do pliku, umożliwiając późniejsze odtworzenie. Dlatego mysqldump tworzy kopię zapasową.

Pytanie 16

Możliwość utworzenia konta użytkownika jan z hasłem janPass można osiągnąć przy pomocy polecenia

A. CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';
B. CREATE USER 'jan'@'localhost';
C. CREATE USER 'jan'@'localhost' PASSWORD EXPIRE;
D. CREATE USER 'jan'@'%localhost' IDENTIFIED VIA mysql_native_password USING 'janPass';
Odpowiedź ta jest poprawna, ponieważ prawidłowo wykorzystuje składnię polecenia SQL do tworzenia użytkownika w bazie danych MySQL. Polecenie 'CREATE USER 'jan'@'localhost' IDENTIFIED BY 'janPass';' tworzy nowego użytkownika o nazwie 'jan' z hasłem 'janPass', które jest wymagane do autoryzacji. Użycie 'IDENTIFIED BY' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa, ponieważ pozwala na bezpośrednie zdefiniowanie hasła w momencie tworzenia konta użytkownika. W praktyce, stworzenie użytkownika z odpowiednim hasłem jest kluczowym krokiem w zarządzaniu bazą danych, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa danych. Umożliwia to ograniczenie dostępu do zasobów bazy danych tylko do autoryzowanych użytkowników. Dodatkowo, w codziennej pracy należy regularnie aktualizować hasła użytkowników oraz stosować złożone hasła, aby zwiększyć poziom bezpieczeństwa. Warto również zaznaczyć, że w nowoczesnych wersjach MySQL możliwe jest użycie dodatkowych opcji, takich jak 'REQUIRE SSL', dla podniesienia poziomu zabezpieczeń przy nawiązywaniu połączeń.

Pytanie 17

W CSS zastosowano regułę: float:left; dla bloku. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównanie tekstu do lewej strony
B. dopasowanie elementów tabeli do lewej krawędzi
C. umieszczanie bloków jeden pod drugim
D. ustawienie bloku na lewo względem innych
Reguła CSS 'float: left;' jest kluczowym narzędziem do zarządzania układem elementów na stronach internetowych. Gdy zastosujemy tę regułę do bloku, powoduje to, że blok zostaje przesunięty do lewej strony swojego kontenera, co pozwala na przyleganie innych elementów po prawej stronie. Przykładowo, jeżeli mamy obrazek jako blok z regułą 'float: left;', tekst umieszczony obok tego obrazka będzie 'przeplatał' się z nim, co jest często wykorzystywane w projektowaniu stron dla uzyskania efektu estetycznego i funkcjonalnego. Stosowanie floata jest zgodne z dobrymi praktykami CSS, ale należy pamiętać, że może prowadzić do problemów z układem, szczególnie w przypadku elementów o różnej wysokości. Aby zniwelować efekty uboczne, często stosuje się regułę 'clear', aby kontrolować przepływ elementów. Warto również zwrócić uwagę, że w nowoczesnym CSS często zyskują na znaczeniu flexbox i grid, które oferują bardziej elastyczne i wydajne metody układania elementów, jednak 'float' nadal pozostaje istotnym narzędziem w arsenale front-end developera.

Pytanie 18

Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do

A. usuwania całego projektu.
B. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.
C. usuwania wyników kompilacji projektu.
D. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.
Funkcja „Clean Project” w środowisku IDE bywa mylona z kilkoma zupełnie innymi operacjami i stąd często biorą się błędne skojarzenia. Warto to sobie dobrze poukładać, bo w pracy z większymi projektami, szczególnie webowymi, znajomość tych różnic mocno ułatwia życie. Po pierwsze, Clean nie służy do usuwania całego projektu. IDE nie kasuje Twoich plików źródłowych, katalogów z kodem, konfiguracji, zasobów graficznych czy plików HTML, CSS, PHP, JS. Gdyby tak było, byłoby to po prostu niebezpieczne i kompletnie sprzeczne z dobrymi praktykami. Usuwanie projektu to zupełnie inna, osobna akcja, zwykle nazwana wprost „Delete project”, „Remove from workspace” itp. Clean ingeruje tylko w to, co zostało wygenerowane automatycznie podczas kompilacji lub procesu buildowania, czyli w artefakty, które w razie czego można bezpiecznie odtworzyć z kodu. Drugi częsty błąd to traktowanie funkcji Clean jako mechanizmu kompilowania projektu po zmianie plików źródłowych. W większości IDE kompilacją zajmują się polecenia typu „Build”, „Rebuild”, „Run”, ewentualnie system automatycznego builda po zapisaniu pliku. Clean sam z siebie nie kompiluje – on przygotowuje pole do ponownego, pełnego builda, usuwając stare binaria. Można to porównać do posprzątania warsztatu przed rozpoczęciem nowej pracy, a nie do samego naprawiania. Trzecie nieporozumienie to łączenie Clean z debugowaniem. Debugowanie polega na uruchamianiu skompilowanego programu z podpiętym debuggerem, stawianiu breakpointów, podglądaniu zmiennych, stosu wywołań itd. Funkcja Clean nie uruchamia aplikacji ani nie wchodzi w tryb debugowania, tylko czyści katalogi z wynikami wcześniejszych kompilacji. Typowy błąd myślowy polega na mieszaniu tych trzech etapów: porządkowania artefaktów (Clean), kompilacji/builda (Build/Run) i analizy działania programu (Debug). W praktyce, poprawna sekwencja przy dziwnych błędach to: Clean, potem pełny Build, a dopiero później ewentualne Debug. Takie rozdzielenie ról narzędzi jest standardem w większości popularnych IDE i systemów buildowania i dobrze jest się do niego przyzwyczaić, bo potem łatwiej przenosić się między różnymi technologiami i środowiskami.

Pytanie 19

Użycie standardu ISO-8859-2 ma na celu zapewnienie prawidłowego wyświetlania

A. specjalnych znaków dla języka kodowania strony
B. polskich znaków, takich jak: ś, ć, ń, ó, ą
C. symboli matematycznych
D. znaków zarezerwowanych dla języka opisu strony
Kodowanie w standardzie ISO-8859-2, zwane również Latin-2, zostało zaprojektowane, aby wspierać wyświetlanie znaków z alfabetów używanych w Europie Środkowo-Wschodniej. Jest to szczególnie istotne w kontekście języka polskiego, który wymaga specyficznych znaków diakrytycznych, takich jak ś, ć, ń, ó oraz ą. Standard ten obejmuje 256 znaków, z czego pierwsze 128 jest zgodne z ASCII, natomiast pozostałe 128 to znaki specyficzne dla danego języka. Dzięki temu, w aplikacjach internetowych oraz w systemach operacyjnych, możliwe jest poprawne wyświetlanie tekstów w języku polskim, co wpływa na jakość komunikacji i użyteczność treści. Przykładowo, w dokumentach HTML, użycie deklaracji charset='ISO-8859-2' zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują znaki, co jest kluczowe dla zachowania czytelności i poprawności tekstu. Zgodność z tym standardem jest także istotna w kontekście wymiany danych między różnymi systemami, aby uniknąć problemów związanych z kodowaniem i dekodowaniem tekstu.

Pytanie 20

W firmie zajmującej się technologiami informacyjnymi otwarta jest rekrutacja na stanowisko administratora e-sklepu. Do jego zadań należy instalacja i konfiguracja systemu zarządzania treścią, który jest przeznaczony jedynie dla sklepu internetowego, zmiana szablonów wizualnych oraz dostosowanie grafiki. Jakie umiejętności powinien posiadać nowy pracownik?

A. CMS WordPress, HTML, Gimp
B. Photoshop, Gimp, JavaScript
C. HTML, CSS, Photoshop
D. CMS PrestaShop, CSS, Gimp
Podczas analizy innych odpowiedzi można zauważyć, że każda z nich zawiera nieodpowiednie elementy, które nie odpowiadają wymaganiom pracy administratora sklepu internetowego. W przypadku odpowiedzi zawierających Photoshop, Gimp oraz JavaScript, chociaż umiejętności graficzne są ważne, JavaScript nie jest priorytetowy w kontekście zarządzania treścią w systemach e-commerce, takich jak PrestaShop. JavaScript głównie służy do tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika, co może być mniej istotne, gdyż wiele funkcjonalności jest już zintegrowanych w CMS. Z kolei Photoshop i Gimp, choć przydatne, nie są kluczowe w administracji samego systemu. Ponadto, odpowiedzi związane z CMS WordPress, HTML i Gimp również mijają się z celem, ponieważ WordPress nie jest dedykowany wyłącznie do e-commerce, podczas gdy PrestaShop został stworzony specjalnie dla sklepów internetowych. HTML jest użyteczny, ale nie jest wystarczający dla administratora, który musi również znać specyfikę CMS-a. W rezultacie, brak pełnego zrozumienia różnic między platformami oraz ich zastosowaniami prowadzi do błędnych wniosków o wymaganych umiejętnościach, co podkreśla znaczenie dokładnej analizy potrzeb w kontekście danej roli zawodowej.

Pytanie 21

Podano fragment kodu PHP, w którym znajduje się zadeklarowana zmienna typu tablica. Jakie imię zostanie wyświetlone po wykonaniu tego kodu?

Ilustracja do pytania
A. Anna
B. Tomasz
C. Aleksandra
D. Krzysztof
W prezentowanym kodzie PHP mamy do czynienia z tablicą indeksowaną. Tablica ta zawiera cztery elementy: 'Anna' 'Tomasz' 'Krzysztof' i 'Aleksandra'. W PHP tablice indeksowane są zerowane czyli pierwszy element znajduje się pod indeksem 0 drugi pod indeksem 1 i tak dalej. Dlatego jeśli chcemy uzyskać dostęp do trzeciego elementu tablicy musimy odwołać się do indeksu 2. W związku z tym wyrażenie echo $imiona[2] wypisze wartość 'Krzysztof'. Zrozumienie indeksowania tablic w PHP jest kluczowe zwłaszcza przy operacjach na dużych zbiorach danych. Poprawna praktyka programistyczna polega na dokładnym śledzeniu indeksów aby uniknąć błędów typu 'index out of range'. Warto również zwrócić uwagę na alternatywne sposoby deklaracji tablic w PHP np. za pomocą skróconej notacji [] co jest preferowane w nowszych wersjach PHP ze względu na czytelność i zwięzłość kodu. Takie podejście zgodne jest z dobrymi praktykami w programowaniu obiektowym oraz w przypadku tworzenia API gdzie struktury danych są często wykorzystywane w podobny sposób.

Pytanie 22

Polecenie DBCC CHECKDB ('sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. sprawdzi spójność konkretnej tabeli i naprawi uszkodzone dane
B. przeprowadzi kontrolę spójności bazy danych i wykona kopię zapasową
C. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
D. zweryfikuje spójność danej tabeli
Polecenie DBCC CHECKDB jest kluczowym narzędziem w MS SQL Server do monitorowania integralności bazy danych. Użycie opcji Repair_fast sprawia, że system nie tylko sprawdza spójność bazy danych, ale także podejmuje działania naprawcze w przypadku wykrycia uszkodzonych indeksów. Uszkodzone indeksy mogą znacząco wpływać na wydajność zapytań oraz ogólną stabilność bazy danych. Przykładem zastosowania CHECKDB z Repair_fast może być sytuacja, w której administrator zauważa spowolnienie działania aplikacji. W takim przypadku, uruchomienie tego polecenia pozwala na szybką diagnozę i naprawę ewentualnych problemów z indeksami, co przywraca optymalną wydajność. W praktyce zaleca się regularne wykonywanie tego polecenia w celu zapobiegania problemom oraz zapewnienia zdrowia bazy danych. Standardy branżowe sugerują także, aby przed wykonaniem jakiejkolwiek naprawy, w tym Repair_fast, zawsze tworzyć kopię zapasową bazy danych, co pozwala na minimalizację ryzyka utraty danych.

Pytanie 23

Jakie formaty wideo są obsługiwane przez standard HTML5?

A. Ogg, AVI, MPEG
B. Ogg, QuickTime
C. MP4, AVI
D. MP4, Ogg, WebM
Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te formaty są zgodne ze standardem HTML5 i są powszechnie stosowane w aplikacjach internetowych. MP4, z wykorzystaniem kodeka H.264, zapewnia wysoką jakość obrazu i dźwięku przy stosunkowo małych rozmiarach plików, co czyni go jednym z najpopularniejszych formatów w sieci. Ogg, szczególnie w wersji Vorbis dla audio i Theora dla wideo, jest otwartym formatem, co oznacza, że nie wymaga licencji na użycie, co sprzyja jego zastosowaniu w projektach, które preferują otwarte technologie. WebM, stworzony przez Google, również korzysta z otwartych kodeków, takich jak VP8/VP9 dla wideo oraz Vorbis/Opus dla audio, co czyni go idealnym do zastosowań w środowisku internetowym. W praktyce, korzystając z tych formatów, deweloperzy mogą zapewnić szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami oraz urządzeniami, co jest kluczowe w kontekście dostępności treści multimedialnych dla użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na dobór formatów w kontekście SEO oraz szybkości ładowania stron, gdyż odpowiednia konfiguracja może wpływać na wyniki w wyszukiwarkach oraz doświadczenie użytkownika.

Pytanie 24

Co oznacza skrót SQL?

A. Standard Quality Language
B. Sequential Question Language
C. Structured Query Language
D. Simple Query Logic
Skrót SQL rozwija się jako Structured Query Language - „strukturalny język zapytań”. Nazwa oddaje jego rolę: to standardowy język do tworzenia zapytań i zarządzania danymi w relacyjnych bazach. Dlatego SQL to Structured Query Language.

Pytanie 25

Której właściwości CSS użyć, aby uzyskać kursywę (pochylenie tekstu)?

A.
font-variant
B.
font-family
C.
font-size
D.
font-style
Pochylenie tekstu (kursywę) uzyskuje się właściwością font-style z wartością italic, czyli font-style: italic;. Dlatego kursywę daje font-style.

Pytanie 26

Jaką wartość wyświetli się po uruchomieniu poniższego kodu JavaScript?

javascript
document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3));
A. 11
B. 12
C. 14
D. 13
Zobaczmy, jak doszliśmy do poprawnej odpowiedzi 13. W kodzie JavaScript mamy fragment: <script type='text/javascript'> document.write(Math.round(4.51) + Math.pow(2, 3)); </script>. Co tu się dzieje? Dwie główne operacje to zaokrąglanie i potęgowanie. Funkcja Math.round(4.51) zaokrągla do najbliższej liczby i zwraca 5. Potem mamy Math.pow(2, 3), które daje wynik 8, bo 2 do potęgi 3 to 2 * 2 * 2. Jak to zsumujemy, to mamy 5 + 8, co daje 13. Warto wiedzieć, że Math.round i Math.pow są częścią obiektu Math w JavaScript, który ma różne przydatne funkcje. Na przykład, Math.sqrt() oblicza pierwiastek kwadratowy, a Math.random() daje losowe liczby. To są naprawdę przydatne rzeczy w aplikacjach webowych, gdzie często potrzebujemy obliczeń z danymi liczbowymi. Standard ECMA-262 opisuje, jak te funkcje mają działać, więc możemy być pewni, że będą działać tak samo w różnych środowiskach JavaScript.

Pytanie 27

Aby ustawić marginesy wewnętrzne elementu: górny 50px, prawy 20px, dolny 40px, lewy 30px, należy użyć deklaracji CSS:

A.
padding: 50px 20px 40px 30px;
B.
padding: 20px 40px 30px 50px;
C.
padding: 50px 40px 20px 30px;
D.
padding: 30px 20px 40px 50px;
Pozostałe zapisy mają wartości w złej kolejności. Skrót padding czyta cztery liczby jako górę, prawo, dół i lewo - po kolei, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wariant padding: 50px 40px 20px 30px; zamienia miejscami prawy (powinno 20) z dolnym (powinno 40). Pozostałe zaczynają od innej wartości niż wymagane 50px dla góry, więc również nie odwzorują zadanych marginesów. Poprawny zapis to padding: 50px 20px 40px 30px; (góra-prawo-dół-lewo), dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 28

Selektor CSS a:link {color:red} użyty w kaskadowych arkuszach stylów określa

A. pseudoelement
B. identyfikator
C. klasę
D. pseudoklasę
Odpowiedź, którą wybrałeś, to pseudoklasa. W CSS jest to typowa sprawa, bo selektor a:link to właśnie przykład użycia pseudoklas. Dzięki nim możesz stylizować różne elementy na podstawie ich stanu lub tego, jak się zachowują w dokumencie. Na przykład, selektor a:link definiuje styl dla linków, które jeszcze nie zostały odwiedzone - więc jeśli ktoś kliknął na link, zmienia się jego wygląd. Używając pseudoklas, możesz znacznie poprawić estetykę stron i sprawić, że będą bardziej przyjazne dla użytkowników. Pomyśl o takich pseudoklasach jak :hover, co zmienia styl, gdy najedziemy kursorem, albo :active, która wprowadza zmiany podczas klikania. To naprawdę dobra technika, żeby nadać stronom fajny, dynamiczny charakter. Rozumienie pseudoklas to istotna sprawa w web designie, a to, co się zgadza z tym, co mówi W3C, to dodatkowy atut.

Pytanie 29

Jak nazywa się mechanizm, dzięki któremu klasa pochodna przejmuje pola i metody klasy bazowej?

A. hermetyzacją
B. wirtualizacją
C. polimorfizmem
D. dziedziczeniem
Mechanizm, dzięki któremu klasa pochodna (potomna) przejmuje pola i metody klasy bazowej, nazywa się DZIEDZICZENIEM. Pozwala wielokrotnie wykorzystać i rozszerzać istniejący kod. Dlatego to dziedziczenie.

Pytanie 30

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}
A. dwiema właściwościami i jedną metodą
B. dwiema metodami i jedną właściwością
C. trzema właściwościami
D. trzema metodami
Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.

Pytanie 31

Który z zapisów znacznika <div> może pojawić się w dokumencie HTML tylko raz, a ponowne jego użycie spowoduje błędy podczas walidacji tego dokumentu?

A. <div class="klasa">
B. <div id="identyfkator">
C. <div class="klasa1 klasa2">
D. <div>
Wybór innego znacznika <div> z atrybutami class lub bez atrybutów, takich jak <div class="klasa">, <div class="klasa1 klasa2"> czy <div>, może sugerować, że ich użycie nie jest ograniczone do pojedynczego wystąpienia w dokumencie. Te odpowiedzi nie uwzględniają kluczowej zasady dotyczącej atrybutu id, który, jak wcześniej wspomniano, musi być unikalny. Atrybut class z kolei nie ma podobnych ograniczeń; można go wielokrotnie przypisywać różnym elementom, co pozwala na grupowanie stylów. To często prowadzi do nieporozumień, w których użytkownicy mylą pojęcie unikalności id z możliwością wielokrotnego użycia class. Również przy użyciu znacznika <div> bez jakichkolwiek atrybutów, programiści mogą nieświadomie tworzyć wiele divów, które nie są jednoznacznie identyfikowalne, co może prowadzić do nieefektywnego kodu oraz problemów z dostępnością. Konsolidowanie wiedzy o tym, jak atrybuty wpływają na zachowanie i strukturyzację dokumentu HTML, jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i wydajnych aplikacji webowych. W praktyce, zauważając różnice w zastosowaniu id i class, można lepiej organizować kod i unikać błędów walidacji.

Pytanie 32

Wskaż pętlę w języku JavaScript, która wypisze sześć kolejnych liczb parzystych.

A. for(i=2;i<=12;i++) {i=i+2; document.write(i);}
B. for(i=2;i<12;i+=2) {document.write(i);}
C. for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}
D. for(i=2;i<12;i++) {i++; document.write(i);}
Prawidłowa odpowiedź to pętla for(i=2;i<=12;i+=2) {document.write(i);}, ponieważ jest ona skonstruowana w sposób, który pozwala na wyświetlenie sześciu kolejnych liczb parzystych, zaczynając od 2 do 12 włącznie. Pętla for składa się z trzech głównych części: inicjalizacji (i=2), warunku (i<=12) oraz inkrementacji (i+=2). Inicjalizacja ustawia zmienną i na 2, co jest pierwszą liczbą parzystą. Warunek i<=12 zapewnia, że pętla będzie kontynuowana do momentu, gdy i osiągnie wartość większą niż 12, co oznacza, że ostatnią liczbą, która zostanie wyświetlona, będzie 12. Inkrementacja i+=2 powoduje, że przy każdej iteracji wartość i zwiększa się o 2, co pozwala na przechodzenie pomiędzy kolejnymi liczbami parzystymi (2, 4, 6, 8, 10, 12). Taki sposób konstrukcji pętli jest zgodny z zasadami programowania w JavaScript oraz pozwala na efektywne i kontrolowane wyświetlanie danych na stronie. Istotne jest również, że wykorzystanie metody document.write() jest jedną z prostszych form wyświetlania danych w JavaScript, aczkolwiek w praktyce jest zalecane korzystanie z bardziej nowoczesnych metod, takich jak manipulacja DOM, aby uniknąć nadpisywania całej zawartości strony.

Pytanie 33

Kaskadowe arkusze stylów są tworzone w celu

A. blokowania wszelkich zmian w wartościach znaczników już przypisanych w pliku CSS
B. połączenia struktury dokumentu strony z odpowiednią formą jego wyświetlania
C. ułatwienia formatowania strony
D. nadpisywania wartości znaczników, które już funkcjonują na stronie
Kaskadowe arkusze stylów (CSS) są kluczowym narzędziem w tworzeniu i zarządzaniu wyglądem stron internetowych. Głównym celem CSS jest ułatwienie formatowania strony, co oznacza, że pozwala to deweloperom na oddzielenie treści od prezentacji. Dzięki zastosowaniu CSS, programiści mogą stosować style do wielu elementów jednocześnie, co znacząco przyspiesza proces tworzenia stron. Na przykład, zamiast dodawać atrybuty stylów bezpośrednio do każdego znacznika HTML, można zdefiniować klasy i identyfikatory w arkuszu stylów, co czyni kod bardziej zorganizowanym i łatwiejszym w utrzymaniu. Dodatkowo, CSS umożliwia stosowanie reguł kaskadowych, co oznacza, że style mogą być dziedziczone, a ich kolejność może wpływać na sposób ich zastosowania. Odwołując się do standardów, CSS jest definiowany przez W3C, co zapewnia jego uniwersalność i możliwość szerokiego użycia w różnych przeglądarkach oraz na różnych urządzeniach. Przykładami z praktyki mogą być zmiana koloru tekstu, rozmiaru czcionki czy rozmieszczenia elementów, co jest realizowane w prosty sposób poprzez zmiany w CSS, zamiast modyfikacji samego HTML.

Pytanie 34

W zapisie rgba(100, 40, 50, 0.2) czego dotyczy OSTATNIA wartość?

A. saturacji barw RGB
B. przezroczystości, gdzie 1 = pełna przezroczystość, 0 = brak
C. nasycenia koloru czarnego
D. przezroczystości, gdzie 0 = pełna przezroczystość, 1 = brak
Pozostałe opisy są błędne. Ostatnia wartość nie dotyczy nasycenia ani saturacji - te należą do modelu HSL/HSV, a nie RGBA. Myląca jest też odwrócona skala: to 0 daje PEŁNĄ przezroczystość, a 1 jej brak (nie odwrotnie). Czwarta wartość rgba to alfa: 0 = przezroczyste, 1 = kryjące.

Pytanie 35

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. sumy.
B. części wspólnej.
C. wykluczenia.
D. grupowania.
W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo w grafice wektorowej mamy kilka różnych funkcji, które na pierwszy rzut oka wyglądają podobnie: łączą obiekty w coś, co zachowuje się jak jeden element. Jednak ich działanie „pod maską” jest zupełnie inne. Funkcje typu suma, wykluczenie czy część wspólna to klasyczne operacje boolowskie na kształtach. One zmieniają geometrię obiektów, czyli tworzą nową ścieżkę wynikową na podstawie przecięcia lub połączenia istniejących. W praktyce oznacza to, że jeśli zastosujesz sumę na tekście i wielokącie, program najczęściej zamieni tekst na krzywe i połączy wszystko w jedną ścieżkę. Efekt wizualny może być fajny, ale edytowalność tekstu przepada. Nie możesz już po prostu zmienić czcionki czy liter, bo to nie jest tekst, tylko zestaw węzłów.
Podobnie z wykluczeniem: ta operacja tworzy „dziurę” jednego obiektu w drugim. Używa się jej np. do wycinania napisu z tła lub tworzenia maski. To jest typowy trik przy projektach logotypów albo efektach dekoracyjnych. Ale z punktu widzenia pytania – to działanie jest destrukcyjne dla tekstu, bo znowu zamienia go na kształt i łączy z wielokątem w sposób nieodwracalny (poza cofnięciem operacji). Część wspólna działa jeszcze ostrzej: zostawia tylko obszar, w którym obiekty się nakładają. Reszta jest tracona. To też jest operacja geometryczna, a nie organizacyjna.
Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że „skoro po operacji mam jeden obiekt, to znaczy, że to jest to samo co grupowanie”. Niestety nie. Grupowanie nie modyfikuje kształtów, tylko tworzy kontener logiczny – tak jakbyś w folderze trzymał kilka plików. Możesz je potem rozgrupować i wszystko wraca do stanu sprzed grupowania. Operacje suma, wykluczenie, część wspólna są destrukcyjne względem oryginalnych obiektów, bo generują nową ścieżkę zamiast starych. W kontekście dobrych praktyk w grafice komputerowej i multimediach przyjmuje się, że dopóki chcesz zachować pełną edytowalność (szczególnie tekstów), używasz grupowania, warstw i wyrównywania, a dopiero na późnym etapie projektu stosujesz operacje boolowskie, i to świadomie, wiedząc, że cofasz się już tylko historią edycji. Dlatego w pytaniu, gdzie mowa jest wprost o połączeniu tekstu i wielokąta w jeden obiekt w sposób odwracalny, jedyną sensowną odpowiedzią jest funkcja grupowania, a nie suma, wykluczenie czy część wspólna.

Pytanie 36

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;
A. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.
B. Dodana zostanie kolumna grupa.
C. Usunięta zostanie kolumna grupa.
D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 37

W zaprezentowanej części formularza HTML znajduje się pole, które można określić jako?

<input type="password" name="pole">
A. domyślnie posiada wpisany tekst "pole".
B. wyświetla wprowadzone znaki.
C. pozwala na wprowadzanie jedynie wartości liczbowych.
D. ukrywa wprowadzone znaki.
Twoja odpowiedź jest właściwa. W tym fragmencie formularza HTML mamy pole <i>input</i>, które wprowadzone znaki ukrywa. To dzięki atrybutowi 'type="password"' w elemencie <i>input</i>. W HTML atrybut 'type' mówi nam, jaki typ danych użytkownik może wprowadzić do tego pola. Jak masz 'password', to wpisane rzeczy są zasłonięte symbolami, jak np. gwiazdki czy kropki, żeby chronić dane użytkownika. To standardowa sprawa, szczególnie dla haseł i innych ważnych informacji, żeby nikt ich nie zobaczył. Pamiętaj, że takie pola powinny być zawsze dobrze oznaczone i zabezpieczone, to ważne dla bezpieczeństwa.

Pytanie 38

W CSS zapisana reguła

css
p::first-line {font-size: 150%;}
wykorzystana na stronie z wieloma paragrafami, z których każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że
A. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała większy rozmiar czcionki niż pozostałe linie
B. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszy rozmiar czcionki niż pozostałe linie
C. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%
D. pierwszy paragraf na stronie będzie miał całą czcionkę powiększoną
Zapis CSS p::first-line {font-size: 150%;} odnosi się do pseudoelementu ::first-line, który pozwala na stylizację tylko pierwszej linii tekstu w każdym paragrafie. W tym przypadku, gdy stosujemy font-size: 150%, oznacza to, że rozmiar czcionki pierwszej linii każdego paragrafu zostanie zwiększony o 50% w stosunku do domyślnego rozmiaru czcionki ustalonego w CSS. To oznacza, że pierwsza linia będzie wizualnie wyróżniać się na tle pozostałego tekstu, który pozostanie w standardowym rozmiarze czcionki. Stylizowanie pierwszej linii paragrafu jest przydatnym narzędziem w projektowaniu stron internetowych, ponieważ pozwala na zwrócenie uwagi czytelników na istotne fragmenty tekstu, co może wpływać na lepszą czytelność i odbiór treści. Dodatkowo, zgodnie z specyfikacją CSS, użycie pseudoelementów, takich jak ::first-line, jest jednym z sposobów na wprowadzenie estetycznych i funkcjonalnych zmian w tekście bez konieczności modyfikacji HTML. W praktyce, stosując ten styl, można uzyskać efekt, który poprawia hierarchię informacji w tekstach, co jest szczególnie ważne w dłuższych artykułach czy dokumentach.

Pytanie 39

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji
B. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych
C. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji
D. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych
Poprawna odpowiedź to 'Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy podstawowych tabel, Określenie relacji'. Ta kolejność pokazuje, jak działa projektowanie relacyjnej bazy danych. Na początku trzeba określić, jakie dane będą przechowywane, czyli stworzyć zbiór danych. Potem trzeba wybrać, które z tych informacji są ważne i jak je ułożyć. Następnie ustalamy klucze podstawowe dla tabel. To ważne, żeby dane były unikalne i łatwe do zidentyfikowania. Na końcu definiujemy relacje między tabelami, co pozwala zrozumieć, jak dane ze sobą współpracują. Na przykład, kiedy projektujemy bazę danych dla szkoły, zbór danych może obejmować uczniów, nauczycieli i przedmioty. Wybierając dane, możemy zdecydować, że potrzebujemy imienia, nazwiska i przedmiotów, które uczniowie uczą się. Klucze podstawowe są wtedy używane do identyfikacji uczniów, a relacje pokazują, jak uczniowie są powiązani z nauczycielami i przedmiotami.

Pytanie 40

Polecenie SQL przedstawione poniżej ma za zadanie

UPDATE Uczen SET id_klasy = id_klasy + 1;
A. zwiększenie o jeden wartości kolumny id_klasy dla wszystkich rekordów tabeli Uczen
B. ustawienie wartości kolumny id_klasy na 1 dla każdego rekordu w tabeli Uczen
C. ustawienie wartości pola Uczen na 1
D. zwiększenie o jeden wartości pola Uczen
Polecenie SQL używa instrukcji UPDATE aby zmodyfikować wszystkie rekordy w tabeli Uczen Zwiększenie wartości kolumny id_klasy o 1 to typowa operacja używana na przykład w przypadkach kiedy chcemy zmienić przypisanie uczniów do kolejnej klasy Jest to przydatne w scenariuszach takich jak promocja uczniów do następnej klasy w systemie szkolnym Warto zauważyć że użycie tej składni jest zgodne z dobrymi praktykami SQL szczególnie gdy chcemy przeprowadzić identyczną modyfikację dla wszystkich rekordów w tabeli W takich przypadkach operacje masowe jak ta są znacznie bardziej efektywne niż iteracyjne modyfikowanie każdego rekordu oddzielnie Od strony technicznej SQL umożliwia manipulację danymi na poziomie całych tabel co jest jedną z najważniejszych jego cech i wyróżnia go jako wszechstronne narzędzie do zarządzania bazami danych Zrozumienie tej zasady pozwala na efektywne i skalowalne zarządzanie dużymi zbiorami danych co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku IT