Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 6 maja 2026 13:32
Data zakończenia: 6 maja 2026 13:37

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (5,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Urządzenie komputerowe, które powinno być koniecznie podłączone do zasilania za pomocą UPS, to

A. serwer sieciowy

B. drukarka atramentowa

C. ploter

D. dysk zewnętrzny

Serwer sieciowy jest kluczowym elementem infrastruktury IT, odpowiedzialnym za przechowywanie i udostępnianie zasobów oraz usług w sieci. Z racji na swoją rolę, serwery muszą być nieprzerwanie dostępne, a ich nagłe wyłączenie z powodu przerwy w dostawie energii może prowadzić do poważnych problemów, takich jak utrata danych, przerwanie usług czy obniżenie wydajności całego systemu. Zastosowanie zasilacza awaryjnego (UPS) zapewnia dodatkowy czas na bezpieczne wyłączenie serwera oraz ochronę przed uszkodzeniami spowodowanymi przepięciami. W praktyce, standardy branżowe, takie jak Uptime Institute, zalecają stosowanie UPS dla serwerów, aby zwiększyć ich niezawodność i dostępność. Dodatkowo, odpowiednia konfiguracja UPS z monitoringiem stanu akumulatorów może zapobiegać sytuacjom awaryjnym i wspierać zarządzanie ryzykiem w infrastrukturze IT, co jest kluczowe dla organizacji operujących w oparciu o technologie informacyjne.

Pytanie 2

Jaki adres IPv6 jest stosowany jako adres link-local w procesie autokonfiguracji urządzeń?

A. he88::/10

B. fe80::/10

C. fe88::/10

D. de80::/10

Adres IPv6 fe80::/10 jest przeznaczony do użycia jako adres link-local, co oznacza, że jest stosowany do komunikacji w obrębie lokalnej sieci. Adresy link-local są automatycznie przypisywane przez urządzenia sieciowe przy użyciu protokołu autokonfiguracji, na przykład Neighbor Discovery Protocol (NDP). Adresy te są wykorzystywane do komunikacji między urządzeniami w tej samej sieci lokalnej bez konieczności konfiguracji serwera DHCP. Przykładem zastosowania adresu link-local może być sytuacja, w której dwa urządzenia, takie jak router i komputer, muszą wymieniać informacje konfiguracyjne, takie jak adresy MAC. Link-local jest również wykorzystywany w protokole IPv6 do wykrywania i identyfikacji sąsiednich urządzeń, co jest kluczowe dla wydajności sieci. Zgodnie z RFC 4862, adresy link-local są typowe dla lokalnych segmentów sieci i nie są routowalne poza tę sieć, co zapewnia bezpieczeństwo i ograniczenie nieautoryzowanego dostępu do sieci lokalnej.

Pytanie 3

W celu doboru właściwej aktualizacji oprogramowania dla punktu dostępowego można skorzystać z identyfikacji

A. MAC

B. PIN

C. IP

D. FCC-ID

W przypadku doboru właściwej aktualizacji oprogramowania dla punktu dostępowego kluczowe jest zrozumienie, czym faktycznie są różne identyfikatory urządzenia i do czego służą. Wiele osób intuicyjnie sięga po adres MAC, bo jest unikalny i kojarzy się ze sprzętem sieciowym. MAC jest jednak identyfikatorem warstwy 2 modelu OSI, przypisanym do interfejsu sieciowego, a nie do konkretnej wersji sprzętowej w sensie konstrukcji radiowej. Na jego podstawie można filtrować dostęp w sieci, prowadzić ewidencję urządzeń, konfigurować rezerwacje DHCP, ale nie dobierać firmware. Adres MAC nie mówi producentowi, jaki dokładnie chipset radiowy, pasma, moc nadawania czy wariant konstrukcyjny znajduje się w środku, więc używanie go jako wyznacznika właściwej paczki aktualizacyjnej jest po prostu mylące. Podobnie PIN bywa kojarzony z urządzeniami sieciowymi, szczególnie w kontekście WPS. To jednak tylko kod uwierzytelniający do konfiguracji sieci bezprzewodowej, a nie stały identyfikator konstrukcyjny sprzętu. PIN może być nawet zmienny albo generowany, nie jest powiązany z konkretną wersją hardware’u, więc nie ma żadnej wartości przy doborze pliku firmware. To raczej element konfiguracji bezpieczeństwa niż oznaczenie techniczne urządzenia. Adres IP z kolei dotyczy wyłącznie warstwy 3, czyli logicznej adresacji w sieci. IP można zmieniać dowolnie, zależy od planu adresacji, serwera DHCP, konfiguracji administratora. Dwa różne punkty dostępowe, nawet różnych producentów, mogą chwilowo mieć ten sam adres IP w dwóch odseparowanych sieciach, co dobrze pokazuje, że IP w ogóle nie jest powiązany z fizyczną tożsamością sprzętu. Z mojego doświadczenia typowy błąd polega na mieszaniu identyfikatorów sieciowych (MAC, IP, PIN) z identyfikatorami sprzętowymi i regulacyjnymi. Przy firmware liczy się to, co opisuje konkretny model i wersję urządzenia zgodnie z dokumentacją i wymaganiami regulatorów, a nie to, co służy do routingu, autoryzacji czy logowania do panelu WWW. Dlatego opieranie wyboru aktualizacji na MAC, PIN czy IP jest merytorycznie błędne i w skrajnych przypadkach może prowadzić do wgrania niewłaściwego oprogramowania, co jest sprzeczne z dobrą praktyką administracji sieciowej.

Pytanie 4

Komputery K1 i K2 nie są w stanie nawiązać komunikacji. Adresy urządzeń zostały przedstawione w tabeli. Co należy zmienić, aby przywrócić połączenie w sieci?

A. Maskę w adresie dla K1

B. Adres bramy dla K2

C. Adres bramy dla K1

D. Maskę w adresie dla K2

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres bramy jest kluczowy w komunikacji międzysegmentowej. Komputer K2 ma przypisany adres bramy 10.0.0.1, co jest poprawne tylko wtedy, gdy ta brama jest w tej samej podsieci co K2. Jednak K2 ma maskę 255.255.255.192, co powoduje, że jej podsieć kończy się na 10.0.0.63. Adres 10.0.0.1 leży poza tą podsiecią, co powoduje problemy z komunikacją. Zmiana adresu bramy na adres zgodny z podsiecią K2, na przykład 10.0.0.65, umożliwi poprawną komunikację. W praktyce, dobór prawidłowego adresu bramy jest fundamentalny, ponieważ urządzenia korzystają z niego do trasowania ruchu poza swoją lokalną podsieć. W środowiskach korporacyjnych, nieprawidłowa konfiguracja bramy może prowadzić do poważnych zakłóceń w przepływie danych oraz potencjalnych naruszeń bezpieczeństwa sieciowego. Standardowe procedury obejmują szczegółowe dokumentowanie konfiguracji sieciowej, co pomaga w szybkim diagnozowaniu i rozwiązywaniu problemów komunikacyjnych. Zrozumienie, jak działa adresacja IP i jak poprawnie konfigurować urządzenia sieciowe, jest niezbędne dla każdego specjalisty IT.

Pytanie 5

W systemie Windows, po dezaktywacji domyślnego konta administratora i ponownym uruchomieniu komputera

A. jest dostępne po starcie systemu w trybie awaryjnym

B. nie umożliwia zmiany hasła do konta

C. jest niedostępne, gdy system włączy się w trybie awaryjnym

D. pozwala na uruchamianie niektórych usług z tego konta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Domyślne konto administratora w systemie Windows, nawet po jego dezaktywacji, pozostaje dostępne w trybie awaryjnym. Tryb ten jest przeznaczony do rozwiązywania problemów, co oznacza, że system ładuje minimalną ilość sterowników i usług. W tym kontekście konto administratora staje się dostępne, co umożliwia użytkownikowi przeprowadzenie diagnozowania i naprawy systemu. Przykładowo, jeśli pojawią się problemy z systemem operacyjnym, użytkownik może uruchomić komputer w trybie awaryjnym i uzyskać dostęp do konta administratora, co pozwala na usunięcie złośliwego oprogramowania czy naprawę uszkodzonych plików systemowych. Dobrą praktyką jest, aby administratorzy byli świadomi, że konto to jest dostępne w trybie awaryjnym, a tym samym powinni podejmować odpowiednie środki bezpieczeństwa, takie jak silne hasła czy zabezpieczenia fizyczne komputera. Warto również zauważyć, że w niektórych konfiguracjach systemowych konto administratora może być widoczne nawet wtedy, gdy zostało wyłączone w normalnym trybie pracy. Dlatego dbanie o bezpieczeństwo konta administratora jest kluczowe w zarządzaniu systemami Windows.

Pytanie 6

Aby zrealizować iloczyn logiczny z uwzględnieniem negacji, jaki funktor powinno się zastosować?

A. EX-OR

B. AND

C. NAND

D. NOT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'NAND' to strzał w dziesiątkę! Funkcja NAND (czyli NOT AND) działa tak, że jej wynik jest prawdziwy, jeśli przynajmniej jedno z wejść jest fałszywe. To jest mega ważne w różnych układach cyfrowych, bo daje większą elastyczność w obliczeniach logicznych. Weźmy mikroprocesory jako przykład – tam NAND jest używana do budowy bramek logicznych i innych funkcji, takich jak AND czy NOT. Ogólnie rzecz biorąc, w inżynierii komputerowej funkcje NAND są bardzo popularne, bo pozwalają na realizację różnych bramek przy użyciu niewielkiej liczby komponentów. Kiedy projektujesz układy cyfrowe, korzystanie z NAND może naprawdę uprościć schematy oraz zmniejszyć liczbę potrzebnych elementów. To zgodne z najlepszymi praktykami projektowymi, więc fajnie, że to wyszło tak dobrze!

Pytanie 7

Aby stworzyć las w strukturze AD DS (Active Directory Domain Services), konieczne jest utworzenie przynajmniej

A. trzech drzew domeny

B. czterech drzew domeny

C. jednego drzewa domeny

D. dwóch drzew domeny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'jedno drzewo domeny' jest prawidłowa, ponieważ w strukturze Active Directory Domain Services (AD DS) las (ang. forest) składa się z co najmniej jednego drzewa domeny. Drzewo domeny jest zbiorem domen, które mają wspólny schemat i katalog globalny, co pozwala na efektywne zarządzanie zasobami w sieci. W kontekście praktycznym, jeśli organizacja decyduje się utworzyć las, może zacząć od jednej domeny, a następnie dodawać kolejne, w miarę rozwoju potrzeb biznesowych. Stosowanie się do najlepszych praktyk w zakresie projektowania struktury AD DS, takich jak minimalizowanie liczby drzew i domen, może prowadzić do uproszczenia zarządzania oraz zwiększenia wydajności operacyjnej. Przykładem może być organizacja, która rozpoczyna działalność i potrzebuje jedynie jednej domeny do zarządzania użytkownikami i zasobami, a w przyszłości może dodać więcej domen w miarę jej rozwoju.

Pytanie 8

Rezultatem działania przedstawionego na ilustracji okna jest

A. dodanie użytkownika Superużytkownik

B. zmiana nazwy konta Administrator na Superużytkownik

C. zmiana nazwy konta Gość na Superużytkownik

D. wyłączenie konta Gość

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Na zrzucie ekranu widzisz Edytor zarządzania zasadami grupy w domenie Windows. Po lewej stronie jest drzewo: Konfiguracja komputera → Ustawienia systemu Windows → Ustawienia zabezpieczeń → Zasady lokalne → Opcje zabezpieczeń. Po prawej stronie otwarte jest konkretne ustawienie o nazwie „Konta: Zmienianie nazwy konta administratora”. To jest gotowa polityka bezpieczeństwa systemu Windows, nie dotyczy ona konta Gość ani tworzenia nowego użytkownika, tylko właśnie wbudowanego konta Administrator. W polu tekstowym wpisano nazwę „Superużytkownik” i zaznaczono „Definiuj następujące ustawienie zasad”, więc system wymusi zmianę nazwy wbudowanego konta Administrator na Superużytkownik na maszynach objętych tą GPO. W praktyce to jest jedna z podstawowych dobrych praktyk hardeningu systemu Windows: ukryć domyślne konto Administrator poprzez zmianę jego nazwy oraz ewentualnie dodatkowo włączyć zasady złożoności hasła, ograniczenia logowania, audyt logowań itp. Moim zdaniem w środowiskach domenowych warto łączyć to z użyciem osobnych kont administracyjnych dla każdego admina, a konto wbudowane mieć z mocnym hasłem i wykorzystywać tylko awaryjnie. Ważne jest też, że ta polityka nie tworzy nowego konta o nazwie Superużytkownik, tylko zmienia nazwę już istniejącego wbudowanego konta Administrator, zachowując jego SID i uprawnienia. Dzięki temu skrypty, uprawnienia i członkostwo w grupach dalej działają poprawnie, bo identyfikacja opiera się na SID, a nie na nazwie wyświetlanej użytkownikowi.

Pytanie 9

Jakie urządzenie zostało pokazane na ilustracji?

A. Modem

B. Punkt dostępu

C. Przełącznik

D. Ruter

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Punkt dostępu, często określany jako Access Point, to urządzenie sieciowe, które rozszerza zasięg sieci bezprzewodowej. Jego główną funkcją jest umożliwienie bezprzewodowym urządzeniom łączność z siecią lokalną poprzez sygnał Wi-Fi. W praktyce punkty dostępu są używane w miejscach, gdzie konieczne jest zwiększenie zasięgu istniejącej sieci, takich jak biura, hotele czy szkoły. Urządzenia te są kluczowe w infrastrukturach, gdzie sieć musi być dostępna na dużych obszarach. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, punkty dostępu powinny być strategicznie rozmieszczone, aby zapewnić optymalny zasięg i minimalizować zakłócenia. Dodatkowo konfiguracja punktu dostępu obejmuje ustawienia zabezpieczeń, takie jak WPA2 lub WPA3, oraz zarządzanie pasmem i kanałami, aby zapewnić stabilną i bezpieczną komunikację. Warto również pamiętać, że punkty dostępu mogą być częścią większych systemów zarządzanych centralnie, co ułatwia ich konfigurację i monitorowanie w rozbudowanych sieciach korporacyjnych.

Pytanie 10

W systemie Linux do bieżącego monitorowania aktywnych procesów wykorzystuje się polecenie

A. sed

B. sysinfo

C. proc

D. ps

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
'ps' to jedno z tych podstawowych narzędzi, które warto znać, gdy pracujesz w Linuxie. Dzięki niemu możesz na bieżąco śledzić, co się dzieje z procesami na twoim systemie. To naprawdę przydatne, szczególnie, gdy próbujesz ogarnąć, które aplikacje zajmują najwięcej zasobów, jak CPU czy pamięć. Możesz na przykład użyć opcji 'ps aux', żeby zobaczyć wszystkie uruchomione procesy, niezależnie od tego, kto je uruchomił. To daje ci pełen widok na sytuację. Używanie 'ps' to chyba jeden z najlepszych sposobów na ogarnięcie, co się dzieje w systemie, a jak do tego dodasz 'grep', to już w ogóle masz super narzędzie do filtrowania wyników. Naprawdę warto się tym pobawić i nauczyć, bo na pewno przyda się w codziennej pracy z systemem.

Pytanie 11

Na schemacie procesora rejestry mają za zadanie przechowywać adres do

A. kolejnej instrukcji programu

B. zarządzania wykonywanym programem

C. wykonywania operacji arytmetycznych

D. przechowywania argumentów obliczeń

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rejestry to kluczowe elementy procesora, które pełnią różnorodne funkcje związane z obliczeniami. W kontekście przechowywania argumentów obliczeń rejestry działają jako szybki dostęp do danych potrzebnych w operacjach arytmetycznych i logicznych. Dzięki temu procesor nie musi każdorazowo pobierać danych z pamięci operacyjnej, co znacznie przyspiesza przetwarzanie danych. Przykładem zastosowania mogą być operacje dodawania, gdzie rejestry przechowują liczby do zsumowania, a wynik trafia do kolejnego rejestru. W standardach architektur jak x86 czy ARM rejestry są często używane do tymczasowego przechowywania wyników i parametrów funkcji. Dzięki rejestrom możliwe jest także bezpośrednie adresowanie, co jest kluczowe dla szybkiego wykonywania instrukcji. W branży IT uważa się za dobrą praktykę optymalne wykorzystanie rejestrów, co przekłada się na wydajność aplikacji. Wiedza o tym, jak rejestry przechowują argumenty obliczeń, jest fundamentalna dla każdego, kto chce zrozumieć efektywne działanie procesorów i ich architekturę.

Pytanie 12

Według normy PN-EN 50174 maksymalny rozplot kabla UTP powinien wynosić nie więcej niż

A. 13 mm

B. 10 mm

C. 30 mm

D. 20 mm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 13 mm jest zgodna z normą PN-EN 50174, która reguluje zasady instalacji kabli w sieciach teleinformatycznych. Rozplot kabla UTP (Unshielded Twisted Pair) nie powinien przekraczać 13 mm, aby zapewnić optymalne działanie i minimalizować zakłócenia sygnału. Przekroczenie tego limitu może prowadzić do degradacji jakości sygnału oraz zwiększenia podatności na zakłócenia elektromagnetyczne. W praktyce, przestrzeganie tego standardu jest kluczowe, szczególnie w środowiskach o dużym zagęszczeniu urządzeń sieciowych. Na przykład, w biurach, gdzie wiele kabli przebiega w niewielkich przestrzeniach, ważne jest, aby uniknąć nadmiernego rozplotu, co może skutkować problemami z transmisją danych. Dobrze zainstalowany kabel UTP, z odpowiednim rozplotem, może zminimalizować straty sygnału i zapewnić niezawodność połączeń, co jest kluczowe dla wydajności sieci oraz zadowolenia użytkowników.

Pytanie 13

Podczas skanowania czarno-białego rysunku technicznego z maksymalną rozdzielczością optyczną skanera, na pochylonych i zaokrąglonych krawędziach można dostrzec schodkowe ułożenie pikseli. Aby poprawić jakość skanowanego obrazu, konieczne jest zastosowanie funkcji

A. skanowania według krzywej tonalnej

B. odrastrowywania

C. rozdzielczości interpolowanej

D. korekcji Gamma

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozdzielczość interpolowana to technika, która pozwala na zwiększenie liczby pikseli w obrazie bez konieczności zmiany oryginalnych danych skanera. W przypadku skanowania czarno-białego rysunku technicznego, ułożenie schodkowe pikseli na krawędziach może być wynikiem zbyt niskiej rozdzielczości skanowania. Zastosowanie rozdzielczości interpolowanej eliminuje ten problem, zwiększając jakość obrazu poprzez wygładzanie krawędzi i poprawę detali. Technika ta wykorzystuje algorytmy, które oceniają wartości kolorów i intensywności pikseli sąsiadujących, co pozwala na „wypełnienie” obszarów pomiędzy oryginalnymi pikselami. W praktyce, można to zaobserwować podczas skanowania dokumentów technicznych, gdzie precyzyjne odwzorowanie detali jest kluczowe. Stosując rozdzielczość interpolowaną, można uzyskać bardziej estetyczny wizualnie i profesjonalny efekt końcowy, co jest istotne w kontekście standardów branżowych dotyczących jakości dokumentacji technicznej.

Pytanie 14

Jakie jest właściwe IP dla maski 255.255.255.0?

A. 122.0.0.255

B. 192.168.1.1

C. 192.168.1.255

D. 122.168.1.0

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres 192.168.1.1 jest poprawny dla maski podsieci 255.255.255.0, ponieważ mieści się w zakresie adresów prywatnych zdefiniowanych przez standard RFC 1918. Maski podsieci określają, jak adres IP jest dzielony na część sieciową i część hosta. W przypadku maski 255.255.255.0, pierwsze trzy oktety (192.168.1) stanowią adres sieciowy, a ostatni oktet (1) oznacza adres konkretnego hosta w tej sieci. Oznacza to, że adres 192.168.1.0 określa sieć, a 192.168.1.255 to adres rozgłoszeniowy (broadcast) dla tej podsieci, co oznacza, że nie mogą być przypisane jako adresy hostów. W praktyce adres 192.168.1.1 jest często używany jako domyślny adres bramy w routerach domowych, co czyni go kluczowym w konfiguracji lokalnych sieci komputerowych. Znajomość tego, jak działają adresy IP i maski podsieci, jest niezbędna dla administratorów sieci, którzy muszą zarządzać lokalnymi i rozległymi sieciami przez prawidłowe przypisanie adresów IP dla różnorodnych urządzeń.

Pytanie 15

Ile podsieci obejmują komputery z adresami: 192.168.5.12/25, 192.168.5.200/25 oraz 192.158.5.250/25?

A. 2

B. 3

C. 1

D. 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres IP 192.168.5.12/25 oznacza, że maska podsieci to 255.255.255.128, co daje 128 adresów w podsieci (od 192.168.5.0 do 192.168.5.127). Adres 192.168.5.200/25 również należy do podsieci z tą samą maską, z tym że jego zakres to 192.168.5.128 do 192.168.5.255. Zatem oba adresy IP (192.168.5.12 i 192.168.5.200) są w różnych podsieciach. Natomiast adres 192.158.5.250/25 ma zupełnie inną pierwszą oktetę i nie należy do podsieci 192.168.5.0/25. W związku z tym, podsumowując, mamy trzy unikalne podsieci: pierwsza z adresem 192.168.5.12, druga z 192.168.5.200 oraz trzecia z 192.158.5.250. Ustalanie podsieci jest kluczowym elementem zarządzania siecią, a stosowanie właściwych masek podsieci pozwala na efektywne wykorzystanie dostępnych adresów IP oraz minimalizowanie konfliktów adresowych.

Pytanie 16

Jak określa się niechciane oprogramowanie komputerowe, które zwykle instaluje się bez wiedzy użytkownika?

A. Slackware

B. Malware

C. Freeware

D. Shareware

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "Malware" jest właściwa, ponieważ termin ten odnosi się do wszelkiego rodzaju szkodliwego oprogramowania, które jest instalowane na komputerach bez zgody użytkownika, a często nawet w jego nieświadomości. Malware obejmuje wirusy, robaki, trojany, ransomware i spyware, które mogą znacząco zagrażać bezpieczeństwu danych. Przykład praktyczny to sytuacja, w której użytkownik klika w podejrzany link w wiadomości e-mail, co prowadzi do pobrania i instalacji wirusa, który następnie może kradzież danych osobowych lub zasobów systemowych. Warto zwrócić uwagę na zalecenia branżowe dotyczące ochrony przed malwarem, takie jak regularne aktualizacje systemu operacyjnego i oprogramowania, korzystanie z renomowanych programów antywirusowych oraz ostrożność przy otwieraniu linków i załączników. Wiedza o typach malware i sposobach ich rozprzestrzeniania się jest kluczowa w dzisiejszym środowisku technologicznym, gdzie zagrożenia mogą pojawić się z różnych źródeł.

Pytanie 17

W dokumentacji technicznej efektywność głośnika podłączonego do komputera wyraża się w jednostce

A. W

B. kHz

C. dB

D. J

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Efektywność głośnika, zwana również jego wydajnością, jest najczęściej mierzona w decybelach (dB). Decybel to logarytmiczna jednostka miary, która pozwala na porównanie natężenia dźwięku. W kontekście głośników, wyższa wartość dB oznacza głośniejszy dźwięk, co jest kluczowe w projektowaniu systemów audio. Przykładowo, standardowe głośniki komputerowe mogą mieć efektywność w granicach 80-90 dB, co jest wystarczające do codziennych zastosowań, takich jak oglądanie filmów czy granie w gry. Dobre praktyki branżowe sugerują, aby przy wyborze głośnika zwracać uwagę nie tylko na jego efektywność, ale także na jakość dźwięku, a także na moc RMS (Root Mean Square), która również wpływa na odczucia akustyczne. W przypadku projektowania systemów audio, znajomość jednostek miary efektywności głośników jest niezbędna do osiągnięcia optymalnych rezultatów w reprodukcji dźwięku.

Pytanie 18

Adres MAC (Medium Access Control Address) stanowi fizyczny identyfikator interfejsu sieciowego Ethernet w obrębie modelu OSI

A. drugiej o długości 48 bitów

B. drugiej o długości 32 bitów

C. trzeciej o długości 48 bitów

D. trzeciej o długości 32 bitów

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres MAC (Medium Access Control Address) jest unikalnym identyfikatorem przydzielanym każdemu interfejsowi sieciowemu, który korzysta z technologii Ethernet. Jego długość wynosi 48 bitów, co odpowiada 6 bajtom. Adres MAC jest używany w warstwie drugiej modelu OSI, czyli warstwie łącza danych, do identyfikacji urządzeń w sieci lokalnej. Dzięki standardowi IEEE 802.3, każda karta sieciowa produkowana przez różnych producentów otrzymuje unikalny adres MAC, co jest kluczowe dla prawidłowego działania sieci Ethernet. Przykładowo, w zastosowaniach takich jak DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), adres MAC jest niezbędny do przypisania odpowiednich adresów IP urządzeniom w sieci. Ponadto, w praktyce adresy MAC mogą być używane w różnych technologiach zabezpieczeń, takich jak filtracja adresów MAC, co pozwala na kontrolowanie dostępu do sieci. Zrozumienie roli adresu MAC w architekturze sieciowej jest fundamentalne dla każdego specjalisty w dziedzinie IT, a jego poprawne wykorzystanie jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania siecią.

Pytanie 19

Zarządzanie pasmem (ang. bandwidth control) w switchu to funkcjonalność

A. umożliwiająca zdalne połączenie z urządzeniem

B. pozwalająca na przesył danych z jednego portu równocześnie do innego portu

C. umożliwiająca jednoczesne połączenie switchy poprzez kilka łącz

D. pozwalająca na ograniczenie przepustowości na wybranym porcie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zarządzanie pasmem, czyli kontrola przepustowości, jest kluczowym aspektem w administracji sieci, który pozwala na optymalne wykorzystanie zasobów dostępnych w infrastrukturze sieciowej. Odpowiedź, która mówi o ograniczaniu przepustowości na wybranym porcie, jest prawidłowa, ponieważ ta usługa umożliwia administratorom sieci precyzyjne zarządzanie ruchem danych, co przekłada się na zwiększenie wydajności i jakości usług sieciowych. Przykładem zastosowania tej funkcji może być sytuacja, w której firma chce zapewnić, że krytyczne aplikacje, takie jak VoIP lub wideokonferencje, mają priorytet w dostępie do pasma, także w przypadku, gdy sieć jest obciążona innymi, mniej istotnymi rodzajami ruchu. Dzięki zarządzaniu pasmem, administratorzy mogą wprowadzać polityki QoS (Quality of Service), które definiują poziomy usług dla różnych typów ruchu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania i zarządzania sieciami.

Pytanie 20

Diagnozowanie uszkodzonych komponentów komputera przez sprawdzenie stanu wyjściowego układu cyfrowego umożliwia

A. sonometr.

B. kalibrator.

C. impulsator.

D. sonda logiczna.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sonda logiczna to jedno z podstawowych narzędzi każdego serwisanta elektroniki cyfrowej, chociaż szczerze mówiąc, coraz mniej osób młodego pokolenia umie się nią sprawnie posługiwać. Jej główna zaleta polega na tym, że umożliwia szybkie i dokładne sprawdzenie stanu logicznego na wyjściach układów cyfrowych, czyli czy na danym pinie mamy logiczną jedynkę, zero albo stan nieustalony (tzw. high impedance lub często trzeci stan). W praktyce – naprawiając płytę główną, sterownik PLC czy prosty licznik cyfrowy, sonda pozwala dosłownie w kilka sekund stwierdzić, czy dany układ odpowiada poprawnie na sygnały sterujące. To niesamowicie przyspiesza diagnozowanie uszkodzeń. Moim zdaniem, opanowanie korzystania z sondy logicznej jest absolutnie kluczowe, jeśli ktoś myśli poważnie o pracy w serwisie sprzętu komputerowego lub automatyki przemysłowej, bo nie wszystko da się zweryfikować samym oscyloskopem czy multimetrem. Dodatkowo, większość standardów naprawczych (np. IPC-7711/7721) zakłada wykorzystanie sondy logicznej na etapie testów funkcjonalnych, zwłaszcza w środowiskach produkcyjno-serwisowych. Warto pamiętać, że sonda logiczna daje podgląd tylko na cyfrowy stan linii, co pozwala uniknąć wielu zbędnych pomiarów napięciowych i skupia się na logice pracy układów. To jest coś, co naprawdę się przydaje w praktyce i moim zdaniem każdy technik powinien mieć ją w swoim podstawowym zestawie narzędzi.

Pytanie 21

Ile hostów można zaadresować w sieci o adresie 172.16.3.96/28?

A. 254

B. 62

C. 14

D. 126

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź 14 wynika bezpośrednio z maski /28. Maska /28 oznacza, że 28 bitów przeznaczone jest na część sieciową, a pozostałe 4 bity na część hosta (bo adres IPv4 ma 32 bity). Z 4 bitów hosta można utworzyć 2^4 = 16 możliwych kombinacji adresów w tej podsieci. Zgodnie ze standardowymi zasadami adresacji IPv4 w sieciach klasycznych (bez specjalnych rozszerzeń typu używanie adresu sieci czy broadcastu) dwa z tych adresów są zarezerwowane: pierwszy to adres sieci, a ostatni to adres rozgłoszeniowy (broadcast). Dlatego liczba realnie dostępnych adresów hostów to 16 − 2 = 14. Dla podsieci 172.16.3.96/28 zakres wygląda tak: adres sieci to 172.16.3.96, ostatni adres to 172.16.3.111, czyli adres broadcast, a adresy hostów mieszczą się pomiędzy: od 172.16.3.97 do 172.16.3.110. To właśnie 14 sztuk. W praktyce takie podsieci /28 są często wykorzystywane w małych segmentach sieci, np. do adresowania kilku urządzeń w jednej szafie rack, dla małego VLAN-u zarządzającego, dla pojedynczej lokalizacji z niewielką liczbą hostów, czy do łączenia routerów i firewalli w mniejszych środowiskach. Moim zdaniem dobrze jest wyrobić sobie nawyk szybkiego przeliczania: /30 → 2 hosty, /29 → 6 hostów, /28 → 14, /27 → 30 itd. Ułatwia to projektowanie adresacji zgodnie z dobrymi praktykami, czyli bez marnowania adresów IPv4. W większości podręczników do CCNA i dokumentacji Cisco czy Mikrotika znajdziesz dokładnie takie same wyliczenia i podejście do planowania podsieci. W realnych sieciach administratorzy bardzo pilnują, żeby dobrać maskę dokładnie pod liczbę hostów, bo pula adresów IPv4 jest ograniczona i droga, szczególnie w sieciach publicznych.

Pytanie 22

Do pokazanej na diagramie płyty głównej nie można podłączyć urządzenia, które korzysta z interfejsu

A. IDE

B. SATA

C. PCI

D. AGP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek pokazuje płytę główną, która nie ma złącza AGP, więc dobrze odpowiedziałeś. AGP, czyli Accelerated Graphics Port, był używany głównie w starszych komputerach do podłączania kart graficznych, ale ostatnio zastąpiły go nowsze standardy jak PCI Express. Ten nowy standard jest znacznie szybszy i ma lepszą przepustowość, a do tego pozwala podłączać nie tylko karty graficzne, ale też inne urządzenia. To usunięcie AGP to logiczny krok, bo komputery potrzebują coraz większej wydajności i prostszej struktury. Dzisiaj na płytach często znajdziesz kilka gniazd PCI Express, co umożliwia budowanie naprawdę mocnych systemów. Nawet bez AGP, nowoczesna płyta główna świetnie działa z aktualnymi komponentami, zapewniając odpowiednią wydajność dzięki różnym złączom jak PCI Express, SATA czy USB. Warto to wiedzieć, jeśli planujesz zajmować się komputerami, bo ma to spory wpływ na to, co możemy w nich zamontować i jak długo będą nam służyć.

Pytanie 23

W kontekście adresacji IPv6, użycie podwójnego dwukropka służy do

A. jednorazowego zastąpienia jednego bloku jedynek

B. jednorazowego zastąpienia jednego lub więcej kolejnych bloków składających się wyłącznie z zer

C. wielokrotnego zastąpienia dowolnych bloków jedynek

D. wielokrotnego zastąpienia dowolnych bloków zer oddzielonych blokiem jedynek

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podwójny dwukropek (::) w adresacji IPv6 jest specjalnym skrótem, który pozwala na uproszczenie i skrócenie notacji adresów zawierających sekwencje zer. Jego zastosowanie ogranicza się do jednorazowego zastępowania jednego lub więcej bloków złożonych wyłącznie z zer, co ma na celu zwiększenie czytelności adresów. Na przykład, adres IPv6 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:0000:0001 może być zapisany jako 2001:db8::1, gdzie "::" zastępuje pięć bloków zer. Zgodnie z dokumentem RFC 5952, który opisuje najlepsze praktyki dotyczące reprezentacji adresów IPv6, stosowanie podwójnego dwukropka ma na celu uproszczenie zapisu, jednak powinno być stosowane ostrożnie, aby uniknąć niejasności. Zrozumienie tej zasady jest kluczowe dla inżynierów sieciowych, którzy pracują z IPv6, ponieważ umożliwia im efektywne zarządzanie i konfigurację adresów w skomplikowanych środowiskach sieciowych."

Pytanie 24

Przycisk znajdujący się na obudowie rutera, którego charakterystyka zamieszczona jest w ramce, służy do

A. przywracania ustawień fabrycznych rutera

B. zresetowania rutera

C. włączania lub wyłączania sieci Wi-Fi

D. włączenia lub wyłączenia urządzenia

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przycisk resetowania rutera jest narzędziem kluczowym do przywrócenia fabrycznych ustawień urządzenia. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy ruter przestaje działać prawidłowo lub gdy użytkownik zapomni hasła dostępu do panelu administracyjnego. Przywrócenie ustawień fabrycznych oznacza, że wszystkie skonfigurowane wcześniej ustawienia sieci zostaną usunięte i zastąpione domyślnymi wartościami producenta. To działanie jest zgodne z dobrymi praktykami w branży IT, szczególnie gdy konieczne jest zapewnienie, że urządzenie funkcjonuje w środowisku wolnym od błędów konfiguracyjnych czy złośliwego oprogramowania. Przykładem praktycznego zastosowania resetowania jest przygotowanie rutera do odsprzedaży lub przekazania innemu użytkownikowi, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi do wcześniejszych ustawień sieci. Warto również wiedzieć, że proces ten może wymagać użycia cienkiego narzędzia, jak spinacz biurowy, który pozwala na dotarcie do głęboko osadzonego przycisku resetowania. Zrozumienie funkcji tego przycisku i jego zastosowań jest niezbędne dla każdego specjalisty IT, który chce skutecznie zarządzać i konfigurować sieci komputerowe.

Pytanie 25

Sygnatura (ciąg bitów) 55AA (w systemie szesnastkowym) kończy tablicę partycji. Jaka jest odpowiadająca jej wartość w systemie binarnym?

A. 101010110101010

B. 1,0100101101001E+015

C. 101101001011010

D. 1,0101010010101E+015

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 101010110101010 jest jak najbardziej trafna, bo odpowiada szesnastkowej wartości 55AA w binarnym zapisie. Wiesz, każda cyfra szesnastkowa to cztery bity w systemie binarnym. Jak to przeliczyć? Po prostu zamieniamy każdą z cyfr szesnastkowych: 5 to w systemie binarnym 0101, a A, czyli 10, to 1010. Z tego wynika, że 55AA to 0101 0101 1010 1010, a po pozbyciu się tych początkowych zer zostaje 101010110101010. Wiedza o tym, jak działają te systemy, jest bardzo ważna w informatyce, szczególnie jak się zajmujesz programowaniem na niskim poziomie czy analizą systemów operacyjnych, gdzie często trzeba pracować z danymi w formacie szesnastkowym. Dobrze umieć te konwersje, bo naprawdę przyspiesza to analizę pamięci i struktur danych.

Pytanie 26

Jakie zakresy adresów IPv4 mogą być używane jako adresy prywatne w lokalnej sieci?

A. 200.186.0.0 ÷ 200.186.255.255

B. 168.172.0.0 ÷ 168.172.255.255

C. 127.0.0.0 ÷ 127.255.255.255

D. 172.16. 0.0 ÷ 172.31.255.255

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zakres adresów IPv4 od 172.16.0.0 do 172.31.255.255 jest jednym z trzech standardowo zarezerwowanych zakresów adresów prywatnych, które mogą być używane w sieciach lokalnych. Zgodnie z dokumentem RFC 1918, te adresy nie są routowane w Internecie, co oznacza, że ich użycie wewnątrz sieci lokalnej nie wpływa na globalny ruch internetowy. Przykład zastosowania to stworzenie lokalnej sieci w biurze, gdzie wszystkie urządzenia (komputery, drukarki, smartfony) mogą korzystać z adresów w tym zakresie. Dzięki temu możliwe jest zbudowanie infrastruktury sieciowej, która nie wymaga wykupu publicznych adresów IP, co może znacząco obniżyć koszty. Użycie prywatnych adresów IP wymaga jednak zastosowania mechanizmów, takich jak NAT (Network Address Translation), aby umożliwić dostęp tych urządzeń do Internetu. Warto zauważyć, że inne zarezerwowane zakresy adresów prywatnych to 10.0.0.0 do 10.255.255.255 oraz 192.168.0.0 do 192.168.255.255. Te standardy są powszechnie stosowane w praktyce, co sprawia, że ich znajomość jest kluczowa dla każdego specjalisty zajmującego się sieciami komputerowymi.

Pytanie 27

Mysz bezprzewodowa jest podłączona do komputera, jednak kursor nie porusza się gładko i „skacze” po ekranie. Możliwą przyczyną problemu z urządzeniem może być

A. wyczerpywanie się baterii zasilającej

B. uszkodzenie mikroprzełącznika

C. brak baterii

D. uszkodzenie lewego klawisza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca wyczerpywania się baterii zasilającej jest prawidłowa, ponieważ jest to najczęstsza przyczyna problemów z płynnością ruchu kursora w przypadku myszy bezprzewodowych. Gdy baterie w myszce zaczynają się rozładowywać, urządzenie może nie być w stanie wysyłać stabilnych sygnałów do komputera, co skutkuje "skakaniem" kursora. W praktyce, użytkownicy powinni regularnie sprawdzać poziom naładowania baterii, a w przypadku zauważenia problemów z działaniem myszy, pierwszym krokiem powinno być wymienienie baterii. Dobre praktyki w branży sugerują również korzystanie z akumulatorów wielokrotnego ładowania, co jest bardziej ekonomiczne i ekologiczne. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na powierzchnię, na której używamy myszki; niektóre materiały mogą wpływać na precyzję ruchu, ale w kontekście tego pytania, problemem jest niewątpliwie wyczerpywanie się baterii.

Pytanie 28

Zestaw uzupełniający, składający się ze strzykawki z fluidem, igły oraz rękawiczek zabezpieczających, służy do uzupełnienia pojemników z nośnikiem drukującym w drukarkach

A. przestrzennych.

B. atramentowych.

C. laserowych.

D. igłowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zestaw uzupełniający, o którym mowa w pytaniu, faktycznie dotyczy drukarek atramentowych i właśnie do nich są przeznaczone takie narzędzia jak strzykawka z fluidem, igła i rękawiczki zabezpieczające. Praktyka ręcznego uzupełniania tuszy w drukarkach atramentowych jest dość popularna, zwłaszcza w miejscach, gdzie dba się o ograniczenie kosztów eksploatacji. W odróżnieniu od większości drukarek laserowych czy igłowych, w atramentowych pojemniki z tuszem mają budowę umożliwiającą samodzielne napełnianie, choć wymaga to precyzji i ostrożności. Strzykawka pozwala na dokładne dawkowanie tuszu, a igła ułatwia wprowadzenie płynu bezpośrednio do właściwej komory pojemnika. Rękawiczki przydają się, ponieważ tusz jest trudny do usunięcia z rąk i ubrań. Moim zdaniem to dość wygodne rozwiązanie, choć trzeba mieć na uwadze, że nie każdy producent zaleca takie działania – zdarza się, że samodzielne napełnianie może unieważnić gwarancję. Niemniej, użytkownicy, którzy często drukują i chcą oszczędzać, stosują takie zestawy. Warto też pamiętać, że na rynku istnieją specjalnie przygotowane systemy CISS (Continuous Ink Supply System), które są ulepszoną wersją ręcznego napełniania i pozwalają na jeszcze bardziej ekonomiczne drukowanie. To właśnie w przypadku drukarek atramentowych takie czynności są najbardziej logiczne i technicznie wykonalne, bo w innych rodzajach drukarek (np. laserowych) proces uzupełniania przebiega zupełnie inaczej i wymaga innych narzędzi oraz materiałów eksploatacyjnych.

Pytanie 29

Co należy zrobić, aby chronić dane przesyłane w sieci przed działaniem sniffera?

A. Zmiana hasła konta

B. Szyfrowanie danych w sieci

C. Użycie antydialera

D. Skanowanie komputerów za pomocą programu antywirusowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szyfrowanie danych w sieci jest kluczowym mechanizmem ochrony informacji przesyłanych pomiędzy urządzeniami. Dzięki zastosowaniu algorytmów szyfrujących, takie jak AES (Advanced Encryption Standard) czy TLS (Transport Layer Security), dane stają się nieczytelne dla osób, które mogą próbować je przechwycić za pomocą snifferów. W praktyce, szyfrowanie danych zapewnia poufność komunikacji, co jest szczególnie istotne w kontekście transmisji informacji wrażliwych, takich jak hasła czy dane osobowe. Przykładem zastosowania szyfrowania jest korzystanie z HTTPS podczas przeglądania stron internetowych, co zapewnia, że wszelkie dane przesyłane pomiędzy przeglądarką a serwerem są chronione przed nieautoryzowanym dostępem. Warto również pamiętać, że szyfrowanie nie tylko zabezpiecza dane w trakcie ich przesyłania, ale również może być stosowane do ochrony danych w spoczynku, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa danych.

Pytanie 30

Który z systemów operacyjnych przeznaczonych do pracy w sieci jest dostępny na podstawie licencji GNU?

A. Unix

B. Windows Server 2012

C. OS X Server

D. Linux

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak pewnie wiesz, Linux to taki system operacyjny, który jest rozwijany na zasadzie licencji GNU GPL. To dość ważne, bo każdy może go używać, zmieniać i dzielić się nim. Dlatego właśnie Linux zyskał ogromną popularność, szczególnie na serwerach i wśród programistów. Na przykład, wiele stron internetowych działa na serwerach z Linuxem, bo potrafią obsłużyć naprawdę spore ilości danych i użytkowników. Co ciekawe, Linux jest też podstawą dla wielu rozwiązań w chmurze i systemów embedded, co pokazuje, jak jest elastyczny. W branży korzystanie z Linuxa na serwerach to właściwie standard, bo zapewnia stabilność i bezpieczeństwo, a na dodatek mamy wsparcie od społeczności open source. Wiele dystrybucji, takich jak Ubuntu czy CentOS, jest bardzo popularnych w firmach, więc można powiedzieć, że Linux to istotny element w infrastruktuze IT.

Pytanie 31

Jaką liczbę bitów posiada adres logiczny IPv6?

A. 64

B. 128

C. 16

D. 32

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres logiczny IPv6 składa się z 128 bitów, co jest istotnym usprawnieniem w porównaniu do wcześniejszej wersji protokołu IP, IPv4, gdzie długość adresu wynosiła tylko 32 bity. Większa długość adresu w IPv6 umożliwia znacznie większą liczbę unikalnych adresów, co jest kluczowe w kontekście rosnącej liczby urządzeń podłączanych do Internetu. Dzięki zastosowaniu 128-bitowych adresów, IPv6 pozwala na adresowanie 340 undecylionów (10^36) unikalnych adresów, co jest wystarczające, aby zaspokoić potrzebę globalną w kontekście Internetu rzeczy (IoT) oraz globalnej sieci. W praktyce, organizacje i dostawcy usług internetowych już wykorzystują IPv6, aby zapewnić przyszłość swoich sieci. Standardy te są również zgodne z zaleceniami IETF (Internet Engineering Task Force), które promują przejście z IPv4 na IPv6, aby sprostać rosnącym wymaganiom adresowania w sieciach komputerowych. Użycie IPv6 staje się niezbędne w wielu nowoczesnych aplikacjach, takich jak chmurowe usługi, rozproszone systemy oraz różnorodne IoT, co czyni tę wiedzę niezwykle istotną dla każdego specjalisty IT.

Pytanie 32

Zidentyfikuj najprawdopodobniejszą przyczynę pojawienia się komunikatu "CMOS checksum error press F1 to continue press DEL to setup" podczas uruchamiania systemu komputerowego?

A. Uszkodzona karta graficzna.

B. Zniknięty plik konfiguracyjny.

C. Wyczyszczona pamięć CMOS.

D. Rozładowana bateria podtrzymująca ustawienia BIOS-u

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komunikat "CMOS checksum error press F1 to continue press DEL to setup" często wskazuje na problemy związane z pamięcią CMOS, która jest odpowiedzialna za przechowywanie ustawień BIOS-u, takich jak data, godzina oraz konfiguracja sprzętowa. Gdy bateria CMOS, najczęściej typu CR2032, jest rozładowana, pamięć ta nie jest w stanie zachować danych po wyłączeniu komputera, co prowadzi do błędów przy uruchamianiu. W praktyce, aby rozwiązać problem, należy wymienić baterię na nową, co jest prostą i standardową procedurą w konserwacji sprzętu komputerowego. Prawidłowe funkcjonowanie baterii CMOS jest kluczowe dla stabilności systemu; bez niej BIOS nie może poprawnie odczytać ustawień, co skutkuje błędami. Zrozumienie tego procesu jest istotne dla każdego użytkownika komputera, szczególnie dla osób zajmujących się serwisowaniem sprzętu, ponieważ pozwala na szybkie diagnozowanie i naprawę problemów sprzętowych, zgodnie z zaleceniami producentów i najlepszymi praktykami branżowymi.

Pytanie 33

Który z protokołów służy do synchronizacji czasu?

A. HTTP

B. NNTP

C. NTP

D. FTP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
NTP, czyli Network Time Protocol, jest protokołem używanym do synchronizacji zegarów w komputerach i sieciach komputerowych. Jego głównym celem jest zapewnienie, aby czas na różnych urządzeniach był zsynchronizowany z czasem referencyjnym, co jest kluczowe dla wielu aplikacji i systemów. NTP działa w hierarchicznej strukturze, w której serwery czasowe są podzielone na poziomy, a im niższy poziom, tym dokładniejszy czas jest dostarczany. Na przykład, urządzenia mogą synchronizować czas z serwerem NTP o najwyższym poziomie dokładności, co jest istotne w kontekście transakcji finansowych, systemów rozproszonych oraz w telekomunikacji. Standard NTP jest zgodny z dokumentem RFC 5905 i jest szeroko stosowany w praktyce. Dzięki NTP, organizacje mogą zminimalizować problemy związane z różnicami czasowymi, co wpływa pozytywnie na bezpieczeństwo i efektywność operacyjną.

Pytanie 34

W sieciach bezprzewodowych typu Ad-Hoc IBSS (Independent Basic Service Set) wykorzystywana jest topologia fizyczna

A. gwiazdy

B. magistrali

C. pierścienia

D. siatki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "siatki" jest poprawna, ponieważ w sieciach bezprzewodowych Ad-Hoc IBSS (Independent Basic Service Set) urządzenia łączą się w sposób, który tworzy elastyczną i zdecentralizowaną strukturę. W tej topologii każdy węzeł (urządzenie) może komunikować się z innymi bez potrzeby centralnego punktu dostępowego. Przykładem może być sytuacja, gdy użytkownicy znajdują się w jednym pomieszczeniu i chcą wymieniać dane bezpośrednio między sobą. Dzięki takiej strukturze, sieć może łatwo się rozszerzać, gdyż nowe urządzenia mogą po prostu dołączyć do istniejącej sieci bez skomplikowanej konfiguracji. W standardzie IEEE 802.11, który definiuje zasady funkcjonowania sieci bezprzewodowych, takie podejście pozwala na zwiększenie efektywności i elastyczności komunikacji, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie mobilność i szybkość reakcji mają znaczenie. W praktyce, sieci te znajdują zastosowanie w sytuacjach kryzysowych lub podczas wydarzeń na świeżym powietrzu, gdzie szybkość uruchomienia i zdolność do adaptacji są priorytetami.

Pytanie 35

W systemie Linux wykonanie polecenia chmod 321 start spowoduje przyznanie następujących uprawnień plikowi start:

A. czytanie, zapis i wykonanie dla właściciela pliku, zapis i wykonanie dla grupy i czytanie dla pozostałych

B. wykonanie i zapis dla właściciela pliku, zapis dla grupy, wykonanie dla pozostałych

C. pełna kontrola dla użytkownika root, zapis i odczyt dla użytkownika standardowego, odczyt dla pozostałych

D. zapis, odczyt i wykonanie dla użytkownika root, odczyt i wykonanie dla użytkownika standardowego, odczyt dla pozostałych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, która wskazuje na nadanie uprawnień wykonania i zapisu dla właściciela pliku, zapisu dla grupy oraz wykonania dla pozostałych użytkowników jest poprawna. W systemie Linux uprawnienia są reprezentowane przez trzy grupy: właściciel pliku, grupa i inni użytkownicy. Wartości w systemie chmod są określane w formacie oktalnym, gdzie każda cyfra reprezentuje poziom dostępu dla odpowiedniej grupy. W przypadku chmod 321 pierwsza cyfra '3' oznacza, że właściciel pliku ma uprawnienia do zapisu (2) i wykonania (1), co w sumie daje 3. Druga cyfra '2' wskazuje, że grupa ma jedynie prawo do zapisu, a ostatnia cyfra '1' oznacza, że pozostali użytkownicy mają uprawnienie do wykonania pliku. Takie ustawienia są często stosowane w sytuacjach, gdzie pliki muszą być edytowane przez określoną grupę użytkowników, podczas gdy inni mogą je jedynie uruchamiać. Przykładem może być skrypt wykonywalny, który użytkownicy mogą uruchamiać, ale tylko wybrana grupa ma możliwość jego edytowania.

Pytanie 36

Element obliczeń zmiennoprzecinkowych to

A. FPU

B. RPU

C. ALU

D. AND

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jednostka obliczeń zmiennoprzecinkowych, znana jako FPU (Floating Point Unit), jest specjalizowanym komponentem w architekturze komputerowej, który jest odpowiedzialny za realizację operacji arytmetycznych na liczbach zmiennoprzecinkowych. FPU obsługuje obliczenia, które są kluczowe w wielu dziedzinach, takich jak grafika komputerowa, obliczenia naukowe, a także w aplikacjach inżynieryjnych, gdzie precyzja operacji matematycznych jest niezwykle istotna. Przykładem zastosowania FPU może być renderowanie grafiki w grach komputerowych, gdzie operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych są używane do obliczeń związanych z oświetleniem i cieniowaniem. FPU działa równolegle z jednostką arytmetyczną (ALU), co pozwala na zwiększenie wydajności obliczeń. W standardach takich jak IEEE 754 określono zasady reprezentacji i operacji na liczbach zmiennoprzecinkowych, co zapewnia ich zgodność i przewidywalność w obliczeniach między różnymi systemami.

Pytanie 37

Który z elementów szafy krosowniczej został pokazany na ilustracji?

A. Przepust kablowy 2U

B. Wieszak do kabli 2U

C. Panel krosowy 1U

D. Maskownica 1U

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Panel krosowy 1U jest kluczowym elementem infrastruktury sieciowej, który umożliwia organizację i zarządzanie okablowaniem w szafach krosowniczych. Dzięki swojej konstrukcji pozwala na łatwe przypisywanie portów i bezproblemową zmianę połączeń, co jest nieocenione w dynamicznych środowiskach IT. Panel krosowy 1U jest zgodny ze standardami przemysłowymi takimi jak TIA/EIA-568, co zapewnia jego kompatybilność z różnymi systemami okablowania. Zwykle jest wyposażony w odpowiednią liczbę portów RJ-45, które pozwalają na podłączenie kabli kategorii 5e, 6 lub nawet wyższych. W praktyce, panel krosowy jest podstawą dla zarządzanych sieci w biurach, centrach danych oraz instytucjach, gdzie kluczowe jest utrzymanie wysokiej jakości i organizacji sieci. Użycie paneli krosowych pozwala na uporządkowanie kabli i ułatwia diagnozowanie problemów sieciowych poprzez szybki dostęp do poszczególnych portów. Montaż panelu w szafie krosowniczej jest prosty, a jego obsługa intuicyjna, co czyni go powszechnym rozwiązaniem w branży IT.

Pytanie 38

Nie jest możliwe tworzenie okresowych kopii zapasowych z dysku serwera na przenośnych nośnikach typu

A. płyta CD-RW

B. płyta DVD-ROM

C. karta SD

D. karta MMC

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Płyty DVD-ROM to takie nośniki, które można zapisać tylko raz. W przeciwieństwie do płyt CD-RW, które można edytować i zapisywać na nich wiele razy, DVD-ROM nie da się modyfikować ani usuwać. To sprawia, że nie są najlepszym wyborem do robienia regularnych kopii zapasowych, bo nie da się na nich nic zmieniać. Jak myślę o backupie, to zazwyczaj wybieram nośniki, na których mogę to robić wielokrotnie, jak na przykład dyski twarde czy taśmy. W praktyce dobrze jest mieć możliwość łatwego dostępu do danych i ich aktualizacji, żeby nie stracić cennych informacji.

Pytanie 39

Wskaż zewnętrzny protokół rutingu?

A. OSPF

B. RIP

C. IGP

D. BGP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawną odpowiedzią jest BGP, czyli Border Gateway Protocol. To właśnie BGP jest klasycznym przykładem zewnętrznego protokołu routingu (EGP – Exterior Gateway Protocol). Jego główne zadanie to wymiana informacji o trasach pomiędzy różnymi autonomicznymi systemami (AS), czyli w praktyce pomiędzy sieciami różnych operatorów, dużych firm, dostawców usług chmurowych itd. W internecie globalnym praktycznie cały szkielet routingu opiera się na BGP, dlatego mówi się czasem, że bez BGP internet po prostu by się „rozsypał”. Moim zdaniem warto to sobie skojarzyć tak: OSPF, RIP i inne IGP działają „w środku” jednej organizacji, a BGP działa „na granicy” – między organizacjami. BGP pracuje w warstwie aplikacji modelu TCP/IP i używa TCP (port 179) do zestawiania sesji między routerami. Dzięki temu jest bardziej niezawodny i skalowalny w porównaniu z wieloma protokołami IGP, które używają własnych mechanizmów transportowych. W praktyce administratorzy wykorzystują BGP do realizacji polityk routingu: można preferować jednego operatora łącza, równoważyć ruch pomiędzy kilkoma dostawcami internetu (multihoming), filtrować trasy, reklamować tylko wybrane prefiksy. Dobre praktyki mówią, żeby w BGP zawsze stosować filtrowanie ogłoszeń (route filtering), zabezpieczenia przed route hijackingiem, a także ograniczenia dotyczące prefiksów (prefix-lists), bo pomyłka w BGP potrafi wywołać globalne problemy w całym internecie. W dużych sieciach firmowych często łączy się BGP z protokołami IGP – BGP obsługuje wymianę tras z operatorem, a wewnątrz firmy działa np. OSPF lub EIGRP. To typowa, zdrowa architektura zgodna z zaleceniami producentów sprzętu sieciowego i dobrymi praktykami inżynierii sieciowej.

Pytanie 40

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 1 modułu 32 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej