Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik weterynarii
  • Kwalifikacja: ROL.11 - Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt
  • Data rozpoczęcia: 13 lutego 2026 01:01
  • Data zakończenia: 13 lutego 2026 01:13

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jaką rasę owiec zaleca się w ekologicznych gospodarstwach?

A. wschodniofryzyjska
B. czarnogłówka
C. świniarka
D. wrzosówka
Czarnogłówka to rasa owiec, która doskonale sprawdza się w gospodarstwie ekologicznym, ze względu na swoje właściwości do szybkiego przyrostu masy ciała oraz dobrą jakość wełny. Charakteryzuje się wysoką odpornością na choroby, co jest kluczowe w systemach ekologicznych, gdzie ogranicza się użycie chemicznych środków ochrony roślin i zwierząt. Dzięki tym cechom, czarnogłówka przyczynia się do efektywności produkcji mięsa, a także do zrównoważonego rozwoju. W praktyce, wykorzystanie czarnogłówki w ekologicznym chowie owiec może obejmować produkcję wysokiej jakości mięsa, które cieszy się dużym zainteresowaniem na rynku lokalnym. Dodatkowo, owce tej rasy są często wykorzystywane do wypasu terenów, co przyczynia się do utrzymania różnorodności biologicznej i zdrowia gleby. Dobrze zarządzany wypas owiec czarnogłówki sprzyja także regeneracji ekosystemów, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju.
Pytanie 2

Schemat przedstawia nerki

Ilustracja do pytania
A. konia.
B. świni.
C. krowy.
D. owcy.
Odpowiedź "koń" jest poprawna, ponieważ nerki koni mają specyficzną budowę anatomiczną, która odzwierciedla ich adaptacje do diety i stylu życia tego gatunku. Nerki koni są stosunkowo duże, o kształcie zbliżonym do fasoli, co jest typowe dla większości ssaków. Ich struktura jest przystosowana do koncentracji moczu, co jest istotne w kontekście przystosowania do środowiska, w którym żyją. W praktyce, zrozumienie budowy nerek koni ma kluczowe znaczenie w weterynarii, szczególnie w diagnostyce i leczeniu schorzeń nerek, które mogą wpływać na wydolność fizyczną zwierzęcia. W przypadku problemów zdrowotnych, takich jak niewydolność nerek, weterynarze mogą wykonać badania ultrasonograficzne, które pozwalają ocenić rozmiar, kształt i funkcję tych narządów. Dodatkowo, wiedza na temat anatomii nerek konia jest istotna w kontekście ich żywienia, ponieważ właściwa dieta może wspierać zdrowie układu moczowego, a także wpływać na ogólną kondycję zwierzęcia. W związku z tym, znajomość charakterystyki anatomicznej nerek koni jest fundamentem dla wszystkich profesjonalistów zajmujących się opieką nad tymi zwierzętami.
Pytanie 3

Jaką częstotliwość wyproszeń osiąga locha karmiąca prosięta przez okres 35 dni, która została skutecznie unasienniona w pierwszej rui po odsądzeniu prosiąt?

A. 2,0
B. 1,7
C. 2,3
D. 2,6
Prawidłowa odpowiedź to 2,3, co oznacza, że locha karmiąca prosięta jest w stanie wykarmić dwa i trzy dziesiąte miotu w ciągu roku. Częstotliwość wyproszeń jest kluczowym wskaźnikiem wydajności produkcji świń, ponieważ wpływa na rentowność hodowli. Zgodnie z najlepszymi praktykami w branży, lochy powinny być unasiennione najwcześniej w 7-10 dni po odsądzeniu prosiąt, co pozwala na efektywne wykorzystanie potencjału reprodukcyjnego. Osiągnięcie optymalnej częstotliwości wyproszeń sprzyja poprawie zdrowia loch oraz ich prosiąt, co przekłada się na wyższą jakość mięsa i lepsze wyniki finansowe. Dobrze zarządzane stada loch mogą osiągnąć częstotliwość wyproszeń na poziomie 2,2-2,5, a niektóre nowoczesne farmy stosujące zaawansowane technologie monitoringu reprodukcji są w stanie poprawić ten wskaźnik. Ważne jest, aby zwracać uwagę na kondycję samic, ich dietę oraz warunki hodowlane, aby maksymalizować produkcję.
Pytanie 4

Gdzie znajduje się krąg obrotowy?

A. w obszarze ostatniego kręgu krzyżowego a pierwszym ogonowym
B. pomiędzy pierwszym a trzecim kręgiem szyjnym
C. między pierwszym a trzecim kręgiem lędźwiowym
D. pomiędzy ostatnim kręgiem piersiowym a pierwszym lędźwiowym
Krąg obrotowy, znany również jako atlas i obrotnik, znajduje się pomiędzy pierwszym a trzecim kręgiem szyjnym. Atlas (C1) jest pierwszym kręgiem szyjnym, który łączy się z czaszką, a obrotnik (C2) jest drugim kręgiem szyjnym, który umożliwia obrót głowy. Krąg obrotowy posiada unikalną strukturę, w tym ząb (dens), który pozwala na rotację atlasu wokół osi, co w konsekwencji umożliwia ruch rotacyjny głowy. Zrozumienie lokalizacji kręgów szyjnych i ich funkcji jest kluczowe w medycynie, ze względu na ich rolę w utrzymaniu stabilności głowy oraz w ochronie rdzenia kręgowego. W praktyce, wiedza ta jest wykorzystywana w diagnostyce i leczeniu urazów kręgosłupa szyjnego oraz w terapii manualnej, gdzie terapeuci muszą być świadomi anatomii i biomechaniki tej okolicy. Ponadto, w kontekście standardów medycznych, znajomość anatomii kręgosłupa szyjnego jest istotna dla przeprowadzania procedur takich jak intubacja czy operacje neurochirurgiczne.
Pytanie 5

W składzie dobrego siana łąkowego nie może znajdować się

A. wiechlina łąkowa.
B. rajgras wyniosły.
C. tymotka łąkowa.
D. skrzyp polny.
Skrzyp polny to roślina, której obecność w sianie łąkowym jest wysoce niepożądana, a nawet niebezpieczna dla zwierząt gospodarskich. Większość standardów dotyczących pasz, zarówno w hodowli bydła, jak i koni, wyraźnie wskazuje na konieczność eliminowania z siana roślin toksycznych lub o niskiej wartości odżywczej. Skrzyp polny, mimo że czasem jest spotykany na łąkach, zawiera substancje antyodżywcze, głównie krzemionkę, która w dużych ilościach podrażnia przewód pokarmowy, może prowadzić do uszkodzenia nerek, a nawet zatrucia. Dodatkowo, skrzyp jest uważany za wskaźnik słabej jakości łąki – najczęściej pojawia się na glebach zakwaszonych, zaniedbanych, zbyt wilgotnych lub ubogich w składniki pokarmowe. Dobry materiał na siano powinien składać się głównie z wartościowych traw, takich jak tymotka łąkowa, rajgras wyniosły czy wiechlina łąkowa, które zapewniają wysoką strawność i odpowiednie parametry pokarmowe. Z praktycznego punktu widzenia, osoby zajmujące się produkcją siana powinny regularnie monitorować skład botaniczny runi i eliminować chwasty oraz rośliny potencjalnie szkodliwe. Według moich doświadczeń, nawet niewielka domieszka skrzypu może obniżyć wartość całej partii siana. Dlatego zawsze warto inwestować czas w właściwe użytkowanie i pielęgnację łąk, by uniknąć takich problemów.
Pytanie 6

Na nadmiar soli w paszy szczególnie wrażliwe są zwierzęta takie jak

A. krowy
B. konie
C. kozy
D. świnie
Świnie są szczególnie wrażliwe na nadmiar soli w paszy z powodu ich specyficznych potrzeb metabolicznych i anatomicznych. Nadmiar soli może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym do nadciśnienia, uszkodzenia nerek czy obrzęków. W praktyce, hodowcy świn muszą szczególnie dbać o balans elektrolitowy w diecie, aby uniknąć takich komplikacji. Zgodnie z zaleceniami naukowców i specjalistów z branży zootechnicznej, poziom sodu w diecie świń powinien wynosić od 0,1 do 0,3% masy paszy. Przykładowo, podczas formułowania diety dla tuczników, warto zwrócić uwagę na źródła soli, takie jak sól kamienna czy preparaty mineralne, aby nie przekroczyć zalecanych norm. Właściwe zarządzanie dietą nie tylko wspiera zdrowie zwierząt, ale również optymalizuje ich wzrost i produkcję, co jest kluczowe w kontekście efektywności ekonomicznej hodowli.
Pytanie 7

Wybierz parametry funkcjonowania systemu udojowego, które będą zgodne z zasadami w zawodzie doju krów?

A. Podciśnienie 32 – 38 kPa, liczba pulsów – 40
B. Podciśnienie 20 – 28 kPa, liczba pulsów – 20
C. Podciśnienie 52 – 58 kPa, liczba pulsów – 80
D. Podciśnienie 42 – 48 kPa, liczba pulsów – 60
Podciśnienie 42 – 48 kPa oraz liczba pulsów 60 to parametry, które zgodnie z aktualnymi standardami w hodowli bydła mlecznego zapewniają optymalne warunki dla zdrowia zwierząt oraz efektywności procesu udojowego. Przestrzeganie tych wartości minimalizuje ryzyko uszkodzenia tkanki sutka, co jest kluczowe dla utrzymania zdrowia krów i jakości mleka. W praktyce, ustawienie podciśnienia w tym zakresie pozwala na skuteczne usuwanie mleka przy jednoczesnym zachowaniu komfortu zwierzęcia. Liczba pulsów na poziomie 60 jest z kolei zgodna z zasadami pulsacji, co wpływa na skuteczność udoju oraz redukcję stresu u zwierząt. Ponadto, te parametry są rekomendowane przez organizacje takie jak International Dairy Federation, które podkreślają znaczenie odpowiednich ustawień w systemie udojowym dla uzyskania maksymalnej wydajności i zdrowia stada. Utrzymanie tych wartości przyczynia się także do długoterminowej opłacalności produkcji mleczarskiej.
Pytanie 8

Gdzie zaczyna się mały krwiobieg?

A. w prawej komorze
B. w lewej komorze
C. w lewym przedsionku
D. w prawym przedsionku
Odpowiedzi wskazujące na lewy przedsionek, lewą komorę czy prawy przedsionek nie są poprawne, ponieważ w małym krwiobiegu to właśnie prawa komora jest kluczowym punktem startowym. Lewy przedsionek i lewa komora są częścią dużego krwiobiegu, który zajmuje się rozprowadzaniem utlenowanej krwi po całym organizmie. Typowym błędem myślowym jest mylenie ról poszczególnych komór serca. Często ludzie uważają, że wszystkie krążenia (małe i duże) zaczynają się od lewej strony serca, co nie jest zgodne z rzeczywistością. Prawy przedsionek natomiast pełni funkcję zbiornika dla krwi odtlenowanej, która wpływa do serca z organizmu. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że mały krwiobieg ma odrębne miejsce rozpoczęcia i zakończenia, które różni się od dużego krwiobiegu. Ustanowienie jasnego zrozumienia obydwu krwiobiegów jest kluczowe w kontekście chorób serca i płuc, gdzie złożoność tych układów wymaga szczegółowej analizy ich funkcjonowania.
Pytanie 9

Jakie jest roczne zapotrzebowanie na kiszonkę z kukurydzy dla 20 krów, jeżeli dzienna dawka dla jednej krowy wynosi 25 kg, a rezerwa wynosi 20%?

A. 219 t
B. 146 t
C. 182,5 t
D. 365 t
Aby obliczyć całoroczne zapotrzebowanie na kiszonkę z kukurydzy dla 20 krów, należy najpierw określić dzienne zapotrzebowanie jednej krowy, które wynosi 25 kg. Pomnożenie tej wartości przez 20 krów daje 500 kg kiszonki dziennie. Następnie, aby uzyskać roczne zapotrzebowanie, należy pomnożyć dzienne zapotrzebowanie przez 365 dni, co daje 182 500 kg rocznie. Jednakże, w praktyce warto uwzględnić zapas na nieprzewidziane okoliczności oraz zmiany w diecie. Dlatego dodajemy 20% rezerwy, co oznacza, że całkowita ilość potrzebnej kiszonki wzrasta o 36 500 kg (czyli 20% z 182 500 kg), co prowadzi nas do całkowitego zapotrzebowania wynoszącego 219 000 kg, czyli 219 ton. W praktyce, takie obliczenia są kluczowe dla zarządzania paszami w hodowli bydła, ponieważ zapewniają optymalną dietę, co wpływa na zdrowie zwierząt oraz wydajność produkcji mleka.
Pytanie 10

Kość krucza występuje u

A. bydła.
B. kur.
C. koni.
D. psów.
Kość krucza to bardzo charakterystyczny element szkieletu ptaków, występujący właśnie u kur i innych gatunków ptactwa. Wiesz co jest ciekawe? U ptaków ta kość jest mocno rozwinięta, bo pełni ważną rolę stabilizującą podczas lotu – działa trochę jak „sprężyna”, która wspiera pracę skrzydeł i chroni staw barkowy przed nadmiernym rozciąganiem przy silnych ruchach. Zresztą, w anatomii porównawczej często podkreśla się, że obecność dobrze wykształconej kości kruczej odróżnia ptaki od ssaków, gdzie kość ta występuje w formie szczątkowej lub zrasta się z innymi elementami obręczy barkowej. W praktyce, znajomość tej różnicy przydaje się przy identyfikacji szkieletów zwierząt, np. w weterynarii czy biologii sądowej – można szybko rozpoznać, czy mamy do czynienia z ptakiem, czy ssakiem. W literaturze zaleca się, by przy nauce anatomii zwierząt gospodarskich zawsze zwracać uwagę na obecność kości kruczej u ptaków i jej brak u dużych ssaków – to taki klasyczny przykład różnic anatomicznych między gromadami. Moim zdaniem, warto zawsze patrzeć szerzej na takie detale, bo potem w praktyce weterynaryjnej czy zoologicznej pozwalają one szybciej i pewniej podejmować decyzje.
Pytanie 11

Ile mieszanki treściwej powinna otrzymać krowa, która produkuje dziennie 30 kg mleka, jeżeli pasze objętościowe zaspokajają jej potrzeby żywieniowe dla 20 kg mleka, a powyżej tej ilości dodaje się 0,5 kg mieszanki na każdy kilogram mleka wyprodukowanego ponad 20 kg?

A. 6 kg
B. 3 kg
C. 5 kg
D. 2 kg
Krowa o wydajności mleka 30 kg dziennie przekracza zapotrzebowanie pokarmowe, które pokrywają pasze objętościowe, o 10 kg. Zgodnie z zasadą, krowa powinna otrzymać 0,5 kg mieszanki treściwej na każdy kilogram mleka wyprodukowanego powyżej 20 kg. Zatem, dla 10 kg mleka powyżej tej normy, krowa powinna otrzymać 10 kg x 0,5 kg = 5 kg mieszanki treściwej. To podejście jest zgodne z aktualnymi standardami żywienia bydła mlecznego, które wskazują, że optymalne zbilansowanie paszy, w tym stosowanie mieszanki treściwej, jest kluczowe dla zdrowia zwierząt oraz efektywności produkcji mleka. Przykład praktyczny zastosowania tych zasad można zaobserwować w nowoczesnych gospodarstwach, gdzie precyzyjne żywienie wpływa na wydajność mleczną oraz jakość mleka, co przekłada się na lepsze wyniki ekonomiczne hodowli.
Pytanie 12

Podczas układania dawki pokarmowej dla bydła w pierwszej kolejności należy bilansować

A. pasze treściwe.
B. pasze objętościowe soczyste.
C. pasze objętościowe suche.
D. związki mineralne.
Podczas układania dawki pokarmowej dla bydła faktycznie zaczynamy od pasz objętościowych soczystych, takich jak kiszonki, zielonki czy sianokiszonki. To jest podstawa, bo właśnie te pasze są najważniejszym składnikiem bazy żywieniowej krów, zwłaszcza w gospodarstwach nastawionych na produkcję mleka. Ich wysoka zawartość wody, odpowiednia ilość energii i mikroelementów sprawiają, że można na nich oprzeć większość dawki. To trochę tak, jakbyś budował dom i najpierw stawiał fundament – dopiero później dokładamy inne elementy. Z mojej praktyki wynika, że najpierw trzeba policzyć, ile tych mokrych, soczystych pasz masz do dyspozycji i jaką wartość pokarmową one mają (np. jednostki owsiane, białko ogólne, składniki mineralne). Dopiero po rozplanowaniu pasz objętościowych soczystych dokłada się resztę, czyli suche objętościowe, potem treściwe, a na końcu koryguje się minerały i witaminy. Tak zalecają też podręczniki i normy żywieniowe, np. INRA czy polskie normy IZ PIB. Jeśli odwrócisz tę kolejność, łatwo przesadzić z energią czy białkiem albo niepotrzebnie podnieść koszty żywienia, bo pasze objętościowe soczyste są zwykle najtańszym źródłem energii i białka. W praktyce zawsze lepiej zaczynać od tego, co masz na podwórku w silosie czy pryzmie, bo to ogranicza zużycie droższych komponentów.
Pytanie 13

Przedstawione na zdjęciu cążki służą do

Ilustracja do pytania
A. korekcji racic u owiec.
B. zakładania kolczyków u kóz.
C. obcinania kiełków u prosiąt.
D. obcinania pazurów u psów.
Cążki do obcinania pazurów, które widzisz na zdjęciu, są specjalistycznym narzędziem używanym w pielęgnacji psów. Ich konstrukcja, z dwoma uchwytami i ostrzami, umożliwia precyzyjne i bezpieczne obcinanie pazurów zwierząt. Regularne przycinanie pazurów jest kluczowe dla zdrowia psa, ponieważ zbyt długie pazury mogą prowadzić do dyskomfortu, trudności w poruszaniu się, a nawet kontuzji. Właściciele psów powinni zwracać uwagę na długość pazurów swojego pupila, zwłaszcza dla ras, które nie ścierają ich naturalnie w trakcie spacerów. Dobre praktyki wskazują, że cążki powinny być utrzymywane w czystości, a ich ostrza regularnie ostrzone, co zapewnia długotrwałą efektywność i bezpieczeństwo użytkowania. Warto również zaznaczyć, że przycinanie pazurów należy wykonywać w spokojnym środowisku, aby zminimalizować stres u zwierzęcia, a w przypadku niepewności, można skorzystać z usług profesjonalnych groomerów.
Pytanie 14

Przedstawiony na ilustracji sprzęt służy do

Ilustracja do pytania
A. dippingu.
B. wykrywania komórek somatycznych.
C. wykrywania bakterii.
D. przedzdajania.
Sprzęt, który widzisz na zdjęciu, to komora do wykrywania komórek somatycznych, a to jest bardzo ważne, jeśli chodzi o ocenę jakości mleka. Ten California Mastitis Test (CMT) pozwala szybko i celnie sprawdzić, jak wygląda zdrowie wymienia krów. Moim zdaniem, regularne monitorowanie tych komórek to kluczowy element nie tylko z perspektywy zdrowia zwierząt, ale też jakości naszych produktów mlecznych. Jeśli liczba komórek somatycznych wzrasta, to może być oznaką mastitis, co wymaga szybkich działań hodowców. W praktyce, w mleczarniach, systematyczne testowanie mleka z użyciem CMT pozwala na wcześniej wyłapanie problemów zdrowotnych, co ma duży wpływ na wydajność i jakość końcowego mleka. Dlatego dobre praktyki mówią, że takie oceny powinny być robione regularnie, co pomaga utrzymać zdrowe stado i zoptymalizować procesy produkcyjne.
Pytanie 15

Zwierzęta wykorzystywane do rozrodu, dobrze odżywione, lecz niezbyt otyłe, o wyglądzie typowym dla zdrowych osobników, prezentują kondycję

A. opasową
B. hodowlaną
C. rozrodczą
D. wystawową
Odpowiedź hodowlana jest na pewno dobra, bo dotyczy zwierząt, które są w świetnej kondycji, dobrze odżywione, ale nie za grube. To kluczowe, żeby były zdrowe i mogły się rozmnażać. W hodowli chodzi o to, żeby zwierzęta miały najlepszy stan fizyczny, co pomaga w ich wydajności i zdrowiu. W praktyce to znaczy, że powinniśmy wybierać odpowiednie pasze i dobrze planować ich dietę, żeby miały idealną wagę i zdrowie, co przekłada się na jakość potomstwa. Myślę, że hodowcy powinni regularnie sprawdzać stan zdrowia zwierząt, bo to wpisuje się w te najlepsze praktyki, które są zgodne z przepisami i standardami w branży. Utrzymywanie zwierząt w dobrej kondycji ma naprawdę duże znaczenie dla wyników w hodowli, co jest ważne z ekonomicznego punktu widzenia.
Pytanie 16

W trakcie przygotowań do laktacji w diecie dla maciorek zwiększa się zawartość

A. suchej masy
B. energii
C. witamin
D. białka
Zwiększenie białka, suchej masy czy witamin w diecie maciorek w okresie przygotowawczym do stanówki jest błędnym podejściem. Choć białko jest niezwykle istotnym składnikiem pokarmowym, jego ilość w diecie nie powinna być zwiększana w tak drastyczny sposób bez uwzględnienia całkowitej wartości energetycznej. W rzeczywistości, zbyt duża ilość białka może prowadzić do nadmiaru azotu w organizmie, co obciąża nerki i może skutkować problemami zdrowotnymi. W dodatku, białko samo w sobie nie dostarcza energii w takim stopniu jak węglowodany czy tłuszcze, co czyni je mniej priorytetowym w kontekście przygotowań do stanówki. Z kolei zwiększenie suchej masy w dawce pokarmowej niekoniecznie przekłada się na poprawę jakości diety, gdyż może to powodować obniżenie wartości energetycznej paszy, co jest niekorzystne dla maciorek w stanie przygotowawczym. Witamin również nie należy nadmiernie zwiększać, mimo że są one kluczowe dla zdrowia zwierząt. Ich suplementacja powinna być starannie zrównoważona i dostosowana do rzeczywistych potrzeb. W praktyce najlepiej jest skupić się na optymalizacji diety poprzez zrównoważenie składników pokarmowych, co pozwala na osiągnięcie lepszych rezultatów hodowlanych i zdrowotnych.
Pytanie 17

Jakie działania należy podjąć w przypadku udzielania pierwszej pomocy koniowi wykazującemu objawy ochwatu?

A. owijaniu i ogrzewaniu mięśni zadu konia
B. wykonaniu zimnych okładów na kopyta
C. stosowaniu ciepłych okładów na kopyta
D. schładzaniu mięśni zadu konia
Wykonanie zimnych okładów na kopyta konia z objawami ochwatu jest kluczowym działaniem w kontekście pierwszej pomocy. Ochwat, znany również jako laminitis, to poważna choroba, w której dochodzi do zapalenia lameli w kopycie, co prowadzi do bólu i dyskomfortu. Zimne okłady mają na celu zmniejszenie stanu zapalnego oraz obrzęku poprzez zwężenie naczyń krwionośnych, co w efekcie ogranicza przepływ krwi do uszkodzonego obszaru. W praktyce, zimne okłady można stosować przez 20-30 minut, co 2-3 godziny, aby uzyskać optymalne efekty. Ważne jest, aby stosować okłady bezpośrednio na kopyta, a nie na mięśnie zadu konia, ponieważ to właśnie kopyta są miejscem wystąpienia stanu zapalnego. Zimne okłady nie tylko pomagają w zmniejszeniu bólu, ale również mogą przyspieszyć proces regeneracji. Dobre praktyki obejmują również konsultację z weterynarzem, aby ocenić stan konia i wdrożyć dalsze leczenie, takie jak zmiana diety czy odpowiednia opieka weterynaryjna.
Pytanie 18

Ilustracja przedstawia buhaja rasy

Ilustracja do pytania
A. jersey.
B. hereford.
C. piemontese.
D. limousine.
Buhaj rasy limousine, który widoczny jest na ilustracji, charakteryzuje się szczególnymi cechami morfologicznymi, które są typowe dla tej rasy. Umaszczenie w odcieniu czerwono-miedzianym jest jednym z kluczowych elementów identyfikujących limousine. W praktyce, bydło tej rasy jest szeroko wykorzystywane w produkcji mięsa ze względu na swoje wysokie walory mięsne, co czyni je preferowanym wyborem w hodowli mięsnej. Właściwa budowa ciała, w tym mocne mięśnie oraz głęboka klatka piersiowa, przyczynia się do efektywności produkcji, a także wysokiej jakości mięsa. Standardy hodowlane dla rasy limousine wskazują na znaczenie nie tylko cech fizycznych, ale także zdrowia i dobrostanu zwierząt. Dlatego, hodowcy, którzy chcą uzyskać maksymalne wyniki w produkcji wołowiny, powinni kierować się tymi wytycznymi, aby zapewnić optymalne warunki życia dla bydła oraz skuteczną reprodukcję.
Pytanie 19

Jakie łożysko występuje u zwierząt przeżuwających?

A. Tarczowe
B. Liścieniowate
C. Pierścieniowe
D. Rozproszone
Łożyska liścieniowate to ciekawy typ łożysk, które spotkamy u zwierząt przeżuwających, jak bydło, owce czy kozy. Ich budowa jest naprawdę dostosowana do potrzeb tych zwierzaków, bo pozwala im dobrze trawić rośliny. Te łożyska mają płaskie, elastyczne warstwy, co sprawia, że obciążenie rozkłada się na większej powierzchni. To ważne, bo przeżuwacze mają spore ciała. Dzięki temu łożyska stabilizują stawy, a jednocześnie umożliwiają ruch i elastyczność. Z mojego doświadczenia, wiedza o łożyskach liścieniowatych jest super przydatna dla weterynarzy i hodowców, bo pomaga lepiej rozwiązywać problemy związane z aparatem ruchu. Dbanie o zdrowie stawów przekłada się na lepszą produkcję i dobrostan zwierząt, co teraz jest bardzo ważne w hodowli i ich pielęgnacji.
Pytanie 20

Koza została skutecznie pokryta 15 października. Kiedy przewiduje się termin porodu?

A. 15 marca
B. 15 stycznia
C. 15 lutego
D. 15 lipca
Wybór 15 lutego na poród to pomyłka, bo okres ciąży jest za krótki. Kozy rodzą po około 150 dniach, więc 15 lutego to za wcześnie. 15 stycznia też odpada, bo to jeszcze wcześniejsza data, co zupełnie nie ma sensu. Natomiast 15 lipca to już zdecydowanie za długo, bo to przekracza naturalny czas ciąży. Często takie błędy wynikają z braku wiedzy o cyklu reprodukcyjnym zwierząt i niedokładnego liczenia dni. Każde zwierzę ma swoje potrzeby, a ich znajomość jest mega ważna w hodowli. Dlatego warto poczytać coś na temat reprodukcji, żeby podejmować mądre decyzje, które mają wpływ na zdrowie i dobrostan stada.
Pytanie 21

Stan ciała zwierzęcia, w którym możliwe jest jego wykorzystanie do reprodukcji, bez negatywnego wpływu na dalszy rozwój i podstawowe funkcje, nazywany jest dojrzałością

A. somatyczną
B. handlową
C. płciową
D. rozpłodową
Odpowiedzi somatyczna, płciowa i handlowa są niepoprawne, ponieważ każda z tych koncepcji odnosi się do innych aspektów biologicznych lub ekonomicznych, które nie są związane z dojrzałością rozpłodową. Dojrzałość somatyczna odnosi się do ogólnego stanu rozwoju organizmu i zdolności do funkcjonowania w otoczeniu, ale nie bezpośrednio do rozmnażania. Jej nieprawidłowe zastosowanie w tym kontekście prowadzi do błędnego wnioskowania, że ogólny rozwój ciała jest wystarczający dla skutecznej reprodukcji. Z kolei dojrzałość płciowa dotyczy zdolności organizmu do produkcji gamet, ale niekoniecznie uwzględnia wpływ na zdrowie i wydajność zwierzęcia w dłuższym okresie. Mylne jest także utożsamianie tych kwestii z dojrzałością handlową, która odnosi się do aspektów ekonomicznych związanych z handlem zwierzętami, a nie do ich zdolności do rozmnażania. W praktyce, zrozumienie różnicy między tymi terminami jest kluczowe dla skutecznej hodowli i zarządzania stadem, a pomylenie ich może prowadzić do podejmowania niewłaściwych decyzji dotyczących rozmnażania i wydajności zwierząt.
Pytanie 22

Dodatek mocznika do dawki pokarmowej można stosować w żywieniu

A. świń.
B. koni.
C. indyków.
D. bydła.
Dodatek mocznika do dawki pokarmowej stosuje się głównie w żywieniu bydła, bo ich układ trawienny, a dokładnie żwacz, pozwala na efektywne wykorzystanie tego związku. Mocznik jest tzw. białkiem niebiałkowym (NPN), które mikroorganizmy żwacza potrafią rozkładać i z niego syntetyzować własne białka. Dobre praktyki branżowe jasno mówią, że odpowiednio dozowany mocznik w diecie bydła może zastąpić część tradycyjnego białka paszowego, na przykład śruty sojowej czy rzepakowej, co przekłada się na konkretne oszczędności w gospodarstwie. Ważne jest jednak, żeby nie przesadzić z ilością – zbyt dużo mocznika w dawce może być toksyczne. W praktyce najczęściej miesza się go z innymi paszami, żeby zapewnić równomierne pobieranie i uniknąć nagłych zatruć. Doświadczenie pokazuje, że przy dobrze zbilansowanej dawce i fachowym doradztwie, mocznik sprawdza się szczególnie w żywieniu krów mlecznych czy opasów, kiedy ceny białka roślinnego idą w górę. Co ciekawe, używanie mocznika w żywieniu bydła jest zatwierdzone przez polskie i europejskie normy żywienia i jest powszechnie praktykowane nawet w dużych gospodarstwach. Także, moim zdaniem, znajomość stosowania mocznika w żywieniu bydła to kluczowa rzecz dla każdego rolnika zajmującego się produkcją zwierzęcą – no i pozwala lepiej zarządzać kosztami produkcji.
Pytanie 23

Pierwsze pasze stałe w żywieniu szczeniąt wprowadza się stopniowo, od około

A. 9 tygodnia życia.
B. 3 tygodnia życia.
C. 1 tygodnia życia.
D. 6 tygodnia życia.
To właśnie między 3 a 4 tygodniem życia szczenięta zaczyna się stopniowo przyzwyczajać do pierwszych pasz stałych. Ten moment nie jest przypadkowy – do tego czasu układ trawienny zwierzęcia dojrzewa na tyle, by lepiej radzić sobie z innymi pokarmami niż wyłącznie mleko matki. Branżowe standardy, np. zalecenia FEDIAF (Europejska Federacja Przemysłu Żywieniowego Zwierząt Domowych) czy praktyka większości renomowanych hodowli, właśnie wtedy zalecają rozpoczęcie rozszerzania diety. Z mojego doświadczenia, taki proces najlepiej zaczynać od specjalnych mokrych karm albo papek przygotowanych z wysokiej jakości suchej karmy zalanej ciepłą wodą – nie za rzadko, ale też nie za gęsto, żeby nie zniechęcić malucha. Co ciekawe, w praktyce zawodowej spotkałem się z sytuacjami, gdy próbowano zrobić to wcześniej lub później i zawsze pojawiały się albo problemy z trawieniem, albo niechęć do nowych smaków. Ważne jest też, by robić to stopniowo – najpierw niewielkie ilości, mieszając z mlekiem, żeby nie obciążyć układu pokarmowego. Takie postępowanie pomaga zapobiec biegunkom i zapewnia prawidłowy rozwój szczeniąt. No i nie można zapomnieć, że każdy pies jest inny, ale ogólna zasada – około 3 tygodnia – naprawdę się sprawdza!
Pytanie 24

Substancje, które są dodawane do pasz w celu zabezpieczenia składników podatnych na utlenianie, takich jak witaminy czy karoteny, to

A. konserwanty
B. detoksykanty
C. antyoksydanty
D. enzymy paszowe
Antyoksydanty to substancje, które chronią składniki pasz, takie jak witaminy i karoteny, przed utlenianiem, co jest kluczowe dla zachowania ich wartości odżywczej. Utlenianie może prowadzić do degradacji tych składników, co obniża jakość paszy i jej skuteczność w żywieniu zwierząt. Przykładowo, dodanie tokoferolu (witamina E) jako antyoksydantu do paszy może znacząco wydłużyć okres trwałości paszy oraz poprawić biodostępność składników odżywczych. Praktyki te są zgodne z normami żywienia zwierząt, które promują stosowanie antyoksydantów w celu zapewnienia zdrowia i wydajności zwierząt hodowlanych. Ponadto, stosowanie antyoksydantów jest również regulowane przez europejskie przepisy dotyczące dodatków do pasz, które zapewniają, że substancje te są bezpieczne i skuteczne w ich zastosowaniu. Dbanie o jakość paszy poprzez stosowanie antyoksydantów jest kluczowe dla zdrowia zwierząt oraz efektywności produkcji zwierzęcej.
Pytanie 25

Jakie rasy bydła należą do typu mlecznego?

A. jersey i ayrshire
B. polska czerwona oraz limousine
C. charolaise oraz angler
D. holsztyńsko-fryzyjska i hereford
Odpowiedź 'jersey i ayrshire' jest właściwa, ponieważ obie rasy bydła są typowymi przedstawicielami użytkowego typu mlecznego. Bydło rasy jersey charakteryzuje się wysoką wydajnością mleczną oraz dużą zawartością tłuszczu i białka w mleku, co czyni je idealnym wyborem dla producentów mleka nastawionych na jakość. Z kolei bydło ayrshire jest znane z dobrej adaptacji do różnych warunków środowiskowych oraz wysokiej odporności na choroby. Obie rasy są wykorzystywane w intensywnych systemach produkcji mleka, co potwierdza ich znaczenie w branży. W praktyce hodowcy często decydują się na krzyżowanie tych ras z innymi, aby uzyskać potomstwo o pożądanych cechach, takich jak zwiększona wydajność mleczna czy lepsza jakość surowca. W kontekście branżowych norm, rasy mleczne są klasyfikowane na podstawie wydajności mlecznej, co potwierdza znaczenie jersey i ayrshire jako kluczowych graczy w produkcji mleka na rynku.
Pytanie 26

Jakie jest maksymalne dozwolone ciepło przechowywania mleka odbieranego z gospodarstwa co dwa dni, zgodnie z przepisami prawa?

A. 10 °C
B. 6 °C
C. 4 °C
D. 8 °C
Maksymalna temperatura przechowywania mleka wynosząca 6 °C jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego i standardami higieny. Utrzymywanie mleka w tej temperaturze ma na celu spowolnienie rozwoju mikroorganizmów, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i jakości produktów mlecznych. W praktyce, systemy chłodzenia w zakładach mleczarskich są projektowane tak, aby utrzymywać temperaturę mleka na poziomie 6 °C lub niższym w ciągu całego procesu od zbioru do dostarczenia do punktu sprzedaży. Ponadto, zgodnie z wytycznymi WHO i EFSA, takie praktyki przyczyniają się do minimalizacji ryzyka wystąpienia chorób przenoszonych przez żywność. W przypadku odbioru mleka co dwa dni, jego transport i przechowywanie w odpowiednich warunkach termicznych są kluczowe dla zachowania świeżości i jakości, co wpływa także na długoterminowe przechowywanie oraz przetwarzanie mleka w produktach mleczarskich takich jak jogurty czy sery.
Pytanie 27

Oblicz spodziewaną datę rozpoczęcia następnej rui u klaczy, jeśli objawy ostatniej rui zanikły 6 marca, a jej czas trwania wynosił 6 dni?

A. 15 marca
B. 24 marca
C. 31 marca
D. 6 kwietnia
Aby obliczyć przewidywany termin rozpoczęcia kolejnej rui u klaczy, należy najpierw zrozumieć cykl rui. Ruja u klaczy trwa zazwyczaj od 5 do 7 dni. W tym przypadku ruja trwała 6 dni, co jest średnim okresem. Po zakończeniu rui klacz zazwyczaj przechodzi przez okres anestrusu (braku rui), który wynosi około 18-24 dni. Objawy ostatniej rui wygasły 6 marca, więc po 6 dniach rui, ostatni dzień rui przypada na 5 marca. Jeżeli dodamy do tego średni czas anestrusu wynoszący 18-24 dni, możemy oszacować, że przewidywany termin rozpoczęcia kolejnej rui z dużym prawdopodobieństwem przypada na 24 marca. W praktyce, takie obliczenia są istotne dla hodowców, którzy planują pokrycie klaczy i chcą maksymalizować wydajność reprodukcyjną. Zrozumienie cyklu rui jest kluczowe w hodowli koni, a precyzyjne prognozowanie terminów rui jest zgodne z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie.
Pytanie 28

Najlepszym pożywieniem dla cieląt w pierwszej dobie ich życia jest

A. siara
B. pójło
C. mleko
D. siano
Siara, czyli pierwsze mleko wytwarzane przez krowę po porodzie, jest najważniejszym pokarmem dla cieląt w pierwszej dobie życia. Zawiera niezbędne przeciwciała, które są kluczowe dla pasywnej immunizacji cieląt, chroniąc je przed chorobami w pierwszych tygodniach życia. Ponadto, siara ma wysoką zawartość białka, tłuszczu oraz witamin, co wspiera rozwój młodych zwierząt. Idealnie jest, gdy cielęta otrzymują siarę w ciągu pierwszych kilku godzin po narodzinach, ponieważ ich zdolność do wchłaniania przeciwciał maleje z upływem czasu. Praktyka podawania siary powinna być zgodna z zaleceniami weterynaryjnymi oraz dobrymi praktykami hodowlanymi, aby zapewnić zdrowy rozwój cieląt. Warto również pamiętać o odpowiednich warunkach przechowywania siary, aby zachować jej właściwości odżywcze i immunologiczne.
Pytanie 29

Prącie cienkie, o długości około 50 cm, ze zgięciem esowatym leżącym przed moszną i charakterystycznym spiralnie skręconym wierzchołkiem występuje

A. u ogiera.
B. u buhaja.
C. u knura.
D. u psa.
Prącie knura to naprawdę ciekawy temat, bo wyróżnia się wśród innych gatunków domowych samców. Długość około 50 cm, cienka budowa oraz charakterystyczne esowate zgięcie i spiralnie skręcony wierzchołek to cechy typowe właśnie dla knura. To nie jest przypadkowe – taki kształt i budowa mają praktyczne uzasadnienie w procesie rozrodu świń. U knura spiralny wierzchołek prącia umożliwia lepsze dopasowanie do żeńskiego narządu rodnego, co znacznie ułatwia skuteczne krycie i przekazanie nasienia. Z mojego doświadczenia wynika, że rozpoznanie tych cech jest kluczowe w pracy hodowlanej – pozwala na szybkie rozróżnienie zwierząt i unikanie pomyłek choćby podczas inseminacji. Branżowe standardy uczą, by zwracać uwagę właśnie na detale morfologiczne, bo one bezpośrednio wpływają na efektywność krycia. Co ciekawe, u knura podczas zabiegów inseminacyjnych wykorzystuje się specjalnie uformowane cewniki, które naśladują spiralny kształt prącia, żeby maksymalnie zwiększyć skuteczność zabiegu. Moim zdaniem znajomość tej budowy to podstawa, jeśli chce się pracować w hodowli trzody chlewnej na wysokim poziomie. To też pokazuje, jak mocno biologia i praktyka są ze sobą powiązane. Warto zapamiętać: spiralnie skręcony wierzchołek i zgięcie esowate przed moszną to znak rozpoznawczy knura.
Pytanie 30

Dla cieląt o masie do 150 kg, które są utrzymywane w grupie na ściółce, normą jest minimum 1,5 m2 na osobnika. Jaką największą liczbę cieląt ważących 120 kg można legalnie hodować w kojcu o powierzchni 24 m2?

A. 12 sztuk
B. 20 sztuk
C. 14 sztuk
D. 16 sztuk
Odpowiedź 16 sztuk jest poprawna, ponieważ zgodnie z obowiązującymi normami, dla cieląt o masie ciała do 150 kg, powierzchnia wymagana na jednego osobnika wynosi 1,5 m². W przypadku kojca o powierzchni 24 m², aby obliczyć maksymalną liczbę cieląt, należy podzielić całkowitą powierzchnię przez powierzchnię przypadającą na jedno cielę. Wykonując obliczenie: 24 m² / 1,5 m²/szt. = 16 sztuk. Takie podejście jest zgodne z zasadami dobrostanu zwierząt, które wskazują na konieczność zapewnienia odpowiedniej przestrzeni dla cieląt, co wpływa na ich zdrowie oraz rozwój. W praktyce, przestrzeń ta pozwala na swobodne poruszanie się zwierząt, co jest kluczowe dla ich dobrostanu. Warto również pamiętać, że utrzymywanie odpowiedniej gęstości cieląt w kojcu przyczynia się do zmniejszenia ryzyka wystąpienia stresu, który może negatywnie wpłynąć na ich wzrost oraz odporność na choroby. Dlatego przestrzeganie norm dotyczących powierzchni jest nie tylko wymogiem prawnym, ale również praktyką korzystną dla hodowców, którzy dbają o zdrowie i wydajność swoich zwierząt.
Pytanie 31

Buhaje, które mają być przeznaczone do uboju, powinny charakteryzować się kondycją

A. wystawową
B. użytkową
C. rozpłodową
D. opasową
Wybór kondycji wystawowej jako odpowiedzi na pytanie o buhaje przeznaczone do uboju wskazuje na zrozumienie niewłaściwych celów hodowli bydła. Kondycja wystawowa odnosi się przede wszystkim do zwierząt, które są przygotowywane do pokazów, oceniane na podstawie standardów fenotypowych, a nie ich wartości rzeźnej. Tego typu zwierzęta mogą być doskonałymi reprezentantami ras, ale ich celem nie jest produkcja mięsa. Utrzymanie buhajów w kondycji użytkowej jest również niewłaściwe w kontekście uboju, ponieważ ta kondycja dotyczy zwierząt wykorzystywanych do reprodukcji, a nie do produkcji mięsa. Ponadto, podejście opasowe powinno być podstawą zarządzania stadem przeznaczonym do uboju, ponieważ koncentracja na wzroście masy ciała jest kluczowa w tym procesie. Stosowanie żywienia opasowego, które sprzyja przyrostowi, jest niezbędne do osiągnięcia maksymalnej jakości mięsa i rentowności produkcji. Każda z błędnych odpowiedzi pokazuje niewłaściwe zrozumienie aspektów hodowli bydła, co w dłuższej perspektywie może prowadzić do nieefektywności w produkcji.
Pytanie 32

Zwierzęta wymagają najwyższego poziomu oświetlenia w pomieszczeniach

A. opasane
B. rozrodcze
C. chorujące
D. rosnące
Odpowiedź "rosnące" to strzał w dziesiątkę! Zwierzęta w fazie wzrostu naprawdę potrzebują sporo światła, żeby prawidłowo się rozwijać. Dobre oświetlenie pomaga im w procesach metabolicznych i podkręca apetyt, co jest mega ważne dla ich zdrowia i wzrostu. Na przykład w hodowli drobiu są konkretne normy dotyczące natężenia światła, które mają na celu zapewnienie młodym ptakom jak najlepszych warunków, by rosły zdrowo i wydajnie. Zresztą, jak się spojrzy na rośliny, to też młode siewki muszą mieć odpowiednie światło, żeby efektywnie fotosyntezować. Także, zapewnienie dobrego oświetlenia dla rosnących zwierząt to klucz do ich zdrowia i dobrych wyników w hodowli.
Pytanie 33

Klipsy przedstawione na ilustracji służą do poskramiania

Ilustracja do pytania
A. owiec.
B. świń.
C. psów.
D. kotów.
Klipsy pokazane na ilustracji to tzw. klipsy Clipnosis, które są specjalistycznym narzędziem wykorzystywanym głównie w weterynarii do poskramiania kotów. Mechanizm ich działania opiera się na wywoływaniu efektu tak zwanego „refleksu noszenia” – to taki naturalny odruch, który koty odczuwają, kiedy matka przenosi je w zębach za skórę na karku. Dzięki temu po zaciśnięciu klipsa na karku zwierzę staje się spokojniejsze, mniej ruchliwe i łatwiejsze do obsługi podczas badań lub zabiegów pielęgnacyjnych. Z mojego doświadczenia wynika, że takie rozwiązanie jest dużo bezpieczniejsze i mniej stresujące niż tradycyjne metody unieruchamiania, na przykład worki czy ręczne przytrzymywanie. Weterynarze bardzo często korzystają z tych klipsów w codziennej praktyce, bo to pozwala ograniczyć farmakologiczne uspokajanie, a jednocześnie zmniejsza ryzyko urazów u ludzi i samych zwierząt. Warto zauważyć, że według wytycznych wielu towarzystw weterynaryjnych preferowane są metody ograniczania stresu u zwierząt, a Clipnosis idealnie wpisuje się w ten trend. Takie urządzenie sprawdza się zwłaszcza podczas szczepień czy pobierania krwi, bo kot zachowuje się wtedy zaskakująco spokojnie. To ciekawe, jak coś tak prostego może tak bardzo usprawnić codzienną pracę z tymi często trudnymi pacjentami.
Pytanie 34

Zastosowanie sztucznego unasienniania buhajów z krajów spoza Unii Europejskiej lub ich nasienia wymaga uzyskania zgody

A. ministra właściwego do spraw rolnictwa
B. powiatowego lekarza weterynarii
C. głównego lekarza weterynarii
D. ministra zdrowia
Wybór odpowiedzi związanych z ministrem zdrowia, głównym lekarzem weterynarii oraz powiatowym lekarzem weterynarii jest wynikiem nieporozumienia dotyczącego kompetencji tych instytucji w kontekście sztucznego unasienniania zwierząt. Minister zdrowia, odpowiedzialny za zdrowie publiczne, nie ma bezpośredniej jurysdykcji nad kwestiami związanymi ze zdrowiem zwierząt w kontekście produkcji rolniczej. Jego działania są raczej skierowane na kontrolę zdrowia ludzi i ochronę przed epidemiami. Główny lekarz weterynarii skupia się na szerokim zakresie działań związanych z ochroną zdrowia zwierząt, ale nie zajmuje się pojedynczymi przypadkami sztucznego unasienniania. Powiatowy lekarz weterynarii, mimo że ma znaczącą rolę w inspekcji i nadzorze nad hodowlą zwierząt, również nie posiada kompetencji do wydawania zgód na takie działania w kontekście materiału pochodzącego z krajów nienależących do UE. Odpowiednia regulacja i kontrola w tej dziedzinie są szczególnie ważne, aby uniknąć zagrożeń dla krajowego rolnictwa i zdrowia zwierząt, stąd kluczowa rola ministra właściwego do spraw rolnictwa. Zrozumienie tego podziału kompetencji jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania systemu hodowlane oraz zdrowotnego w rolnictwie.
Pytanie 35

System alkierzowy odnosi się do hodowli zwierząt

A. na uwięzi.
B. na ściółce.
C. przez cały rok w obiekcie.
D. latem na pastwisku, a zimą w obiekcie.
Odpowiedź, że 'przez cały rok w budynku' jest jak najbardziej w porządku. System alkierzowy rzeczywiście polega na tym, żeby zwierzęta były w zamkniętych budynkach przez cały rok. Dzięki temu mają lepsze warunki sanitarno-epidemiologiczne i są chronione przed niekorzystną pogodą. Moim zdaniem, to naprawdę ułatwia dbanie o ich zdrowie, dietę i regularne monitorowanie. W hodowli zwierząt, takich jak bydło czy świnie, to kluczowe. Jak to się mówi, lepiej zarządzać tym, co się ma. Oprócz tego, w takich obiektach można łatwiej kontrolować warunki, co wpływa na ich komfort i zmniejsza ryzyko chorób. W oborach czy chlewniach można wykorzystać różne systemy wentylacyjne i grzewcze, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami dla zwierząt. W regionach, gdzie pogoda bywa ekstremalna, to naprawdę ma sens.
Pytanie 36

Przedstawiony na ilustracji przyrząd do pomiaru warunków dobrostanu to

Ilustracja do pytania
A. decybelomierz.
B. higrometr.
C. luksomierz.
D. anemometr.
Analizując błędne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na podstawowe różnice pomiędzy różnymi typami przyrządów pomiarowych. Decybelomierz jest urządzeniem przeznaczonym do pomiaru poziomu dźwięku, co jest kluczowe w kontekście oceny hałasu w środowiskach pracy i życia codziennego. Jego zastosowanie jest istotne w branżach, gdzie hałas jest regulowany przez przepisy prawa, jednak nie ma związku z pomiarem natężenia światła. Anemometr z kolei mierzy prędkość wiatru, co jest istotne w meteorologii oraz inżynierii, ale również nie odnosi się do oświetlenia. Higrometr, urządzenie służące do pomiaru wilgotności powietrza, odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu warunków klimatycznych w pomieszczeniach, ale nie ma zastosowania w ocenie natężenia światła. Typowe błędy myślowe prowadzące do wyboru tych niepoprawnych odpowiedzi często wynikają z niepełnej znajomości funkcji przyrządów pomiarowych oraz ich zastosowania w praktyce. W edukacji technicznej kluczowe jest zrozumienie, że każdy z tych przyrządów ma swoją określoną dziedzinę zastosowania, a ich pomylenie może prowadzić do braku efektywności w analizowanych warunkach. Zrozumienie specyfiki każdego z tych urządzeń oraz ich roli w ocenie różnych parametrów środowiskowych jest niezbędne dla każdego, kto pragnie pracować w obszarze zapewnienia odpowiednich warunków dobrostanu.
Pytanie 37

Zabieg trzebienia knurków bez zastosowania znieczulenia odbywa się

A. do 21 dnia życia
B. do 4 dnia życia
C. do 14 dnia życia
D. do 7 dnia życia
Trzebienie knurków bez znieczulenia do 7 dnia życia jest uznawane za standardową praktykę w hodowli trzody chlewnej. W tym okresie życia zwierzęta są nadal bardzo młode i ich układ nerwowy nie jest w pełni rozwinięty, co sprawia, że odczuwanie bólu jest znacznie mniejsze w porównaniu do starszych osobników. Ponadto, przeprowadzanie tego zabiegu w tym terminie jest zgodne z zaleceniami wielu organizacji zajmujących się dobrostanem zwierząt, takich jak Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE). Właściwe przeprowadzanie trzebienia w tym okresie pozwala na uniknięcie problemów z zachowaniem dorosłych knurków oraz zapewnienie ich lepszego zdrowia psychicznego i fizycznego. Praktyka ta jest również istotna z punktu widzenia ograniczenia ryzyka infekcji oraz zmniejszenia stresu wśród zwierząt, co jest kluczowe w każdej hodowli. Warto zaznaczyć, że stosowanie znieczulenia w przypadku starszych knurków staje się coraz bardziej powszechne, jednak w przypadku tak młodych zwierząt ryzyko jest minimalne.
Pytanie 38

W jakiej kategorii znajdują się tylko surowce łatwo fermentujące?

A. Lucerna, łubin, kukurydza
B. Kukurydza, seradela, koniczyna czerwona
C. Ziemniaki parowane, wysłodki melasowane, kukurydza
D. Lucerna, wyka, bobik
Właściwa odpowiedź to "Ziemniaki parowane, wysłodki melasowane, kukurydza", ponieważ wszystkie wymienione składniki łatwo zakiszają się, co czyni je idealnymi surowcami do produkcji kiszonek. Ziemniaki parowane są często stosowane w żywieniu zwierząt, zwłaszcza w kontekście diet hodowlanych, jako źródło energii. Wysłodki melasowane, powstające z przetwarzania buraków cukrowych, charakteryzują się wysoką zawartością cukrów i białka, co również sprzyja procesowi fermentacji. Kukurydza, jako jedno z najważniejszych zbóż w produkcji pasz, jest znana z wysokiej zawartości skrobi, co czyni ją doskonałym surowcem do zakiszania. W kontekście standardów branżowych, zakiszanie powinno być przeprowadzane w optymalnych warunkach, aby zachować wartości odżywcze składników oraz zapobiec rozwojowi niepożądanych mikroorganizmów. Znajomość surowców łatwo zakiszających się jest kluczowa dla hodowców zwierząt, którzy dążą do optymalizacji żywienia i poprawy efektywności produkcji. Przykłady zastosowań obejmują kiszonki z różnych rodzajów pasz, co przyczynia się do zwiększenia biodostępności składników odżywczych.
Pytanie 39

Zestaw pokarmów dla konkretnego zwierzęcia na jeden dzień to

A. odpas.
B. norma żywieniowa.
C. dawka pokarmowa.
D. jednostka wypełnieniowa.
Dawka pokarmowa to określenie, które odnosi się do zestawu pasz, które należy podać zwierzęciu w ciągu jednej doby, aby zapewnić mu odpowiednią ilość składników odżywczych. W praktyce stosuje się ją do kalkulowania zapotrzebowania żywieniowego zwierząt gospodarskich, takich jak bydło, trzoda chlewna czy drób. Właściwe ustalenie dawki pokarmowej jest kluczowe dla zdrowia i wydajności zwierząt, a także dla efektywności produkcji rolnej. Na przykład, w przypadku bydła mlecznego, dawka pokarmowa musi być dostosowana, aby wspierać zarówno produkcję mleka, jak i zachować zdrowie zwierzęcia. Dobrym przykładem jest obliczanie dawki pokarmowej z uwzględnieniem różnych składników, takich jak białko, włókno, tłuszcze oraz minerały, co jest zgodne z zaleceniami instytucji takich jak European Feed Manufacturers' Federation (FEFAC). Odpowiednie monitorowanie i dostosowywanie dawki pokarmowej są niezbędne dla osiągnięcia optymalnych wyników produkcyjnych.
Pytanie 40

Jakie czynniki wpływają na zapotrzebowanie bytowe krowy?

A. typ oraz rasa krowy
B. zawartość tłuszczu w mleku
C. wydajność mleka
D. masa ciała krowy
Zapotrzebowanie bytowe krowy, czyli ilość energii i składników odżywczych niezbędnych do utrzymania podstawowych funkcji życiowych, w dużej mierze zależy od masy ciała zwierzęcia. Większe krowy wymagają większej ilości energii, aby utrzymać swoje funkcje metaboliczne, co jest związane z ich większą powierzchnią ciała i masą mięśniową. Przykładem może być różnica w zapotrzebowaniu między krową o masie 500 kg a krową o masie 700 kg, gdzie ta druga potrzebuje więcej energii i składników odżywczych. W praktyce, hodowcy stosują tabele zapotrzebowania, które uwzględniają masę ciała, aby określić odpowiednią dietę dla krów, co jest kluczowe dla ich zdrowia i wydajności mlecznej. Dobrze zbilansowana dieta, oparta na masie ciała oraz potrzebach energetycznych, wpływa na kondycję zwierząt i ich zdolność do produkcji mleka, co jest zgodne z zaleceniami organizacji zajmujących się hodowlą zwierząt.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej