Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
  • Data rozpoczęcia: 27 maja 2026 14:39
  • Data zakończenia: 27 maja 2026 14:55

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Administrator sieci komputerowej pragnie zweryfikować na urządzeniu z systemem Windows, które połączenia są aktualnie ustanawiane oraz na jakich portach komputer prowadzi nasłuch. W tym celu powinien użyć polecenia

A. ping
B. tracert
C. netstat
D. arp
Polecenie 'netstat' jest narzędziem diagnostycznym w systemie Windows, które umożliwia administratorom sieci komputerowych monitorowanie aktualnych połączeń sieciowych, otwartych portów oraz statystyk protokołów TCP/IP. Użycie tego polecenia pozwala na uzyskanie informacji o tym, które aplikacje nasłuchują na określonych portach oraz jakie połączenia są aktywne, co jest kluczowe w kontekście zarządzania bezpieczeństwem sieci. Na przykład, aby zobaczyć wszystkie aktywne połączenia TCP oraz porty, na których komputer nasłuchuje, można wykorzystać polecenie 'netstat -a'. W praktyce, administratorzy używają tego narzędzia do szybkiego identyfikowania nieautoryzowanych połączeń, co pozwala na wczesne wykrywanie potencjalnych zagrożeń. Ponadto, 'netstat' jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie monitorowania sieci, co czyni je niezbędnym elementem zestawu narzędzi każdego specjalisty IT.
Pytanie 2

W tabeli zaprezentowano specyfikacje czterech twardych dysków. Dysk, który oferuje najwyższą średnią prędkość odczytu danych, to

Pojemność320 GB320 GB320 GB320 GB
Liczba talerzy2322
Liczba głowic4644
Prędkość obrotowa7200 obr./min7200 obr./min7200 obr./min7200 obr./min
Pamięć podręczna16 MB16 MB16 MB16 MB
Czas dostępu8.3 ms8.9 ms8.5 ms8.6 ms
InterfejsSATA IISATA IISATA IISATA II
Obsługa NCQTAKNIETAKTAK
DyskA.B.C.D.
A. B
B. C
C. A
D. D
Dysk A zapewnia największą średnią szybkość odczytu danych dzięki najniższemu czasowi dostępu wynoszącemu 8.3 ms co jest kluczowym parametrem przy wyborze dysku twardego do zadań jak szybkie przetwarzanie danych czy ładowanie aplikacji Im niższy czas dostępu tym szybciej dysk może odczytywać i zapisywać dane co jest istotne w zastosowaniach wymagających szybkiej reakcji jak w serwerach czy stacjach roboczych Dysk A wyposażony jest także w 16 MB pamięci podręcznej oraz obsługę NCQ co przyspiesza operacje wejścia-wyjścia poprzez optymalne kolejkowanie zadań NCQ (Native Command Queuing) jest istotnym wsparciem w środowiskach wielozadaniowych ułatwiając jednoczesny dostęp do wielu plików Standard SATA II z prędkością 3 Gb/s zapewnia wystarczającą przepustowość dla większości zastosowań komercyjnych i konsumenckich Wybór odpowiedniego dysku twardego zgodnie z wymaganiami aplikacji jest kluczowy dla optymalizacji wydajności systemu Warto zatem inwestować w dyski o niższym czasie dostępu i obsłudze NCQ aby zwiększyć efektywność pracy szczególnie w zastosowaniach profesjonalnych
Pytanie 3

Która norma odnosi się do okablowania strukturalnego?

A. EIA/TIA 568A
B. TDC-061-0506-S
C. ZN-96/TP
D. BN-76/8984-09
Odpowiedź EIA/TIA 568A jest poprawna, ponieważ jest to standard stworzony przez Electronic Industries Alliance i Telecommunications Industry Association, który definiuje wymagania dotyczące okablowania strukturalnego w instalacjach telekomunikacyjnych. Standard ten określa szczegółowe kroki dotyczące projektowania, instalacji oraz testowania okablowania sieciowego, co jest kluczowe dla zapewnienia wysokiej wydajności i niezawodności systemów komunikacyjnych. Przykładem zastosowania normy EIA/TIA 568A jest jej implementacja w biurach oraz budynkach komercyjnych, gdzie zapewnia ona właściwe połączenia dla różnych aplikacji, takich jak VoIP, transmisja danych czy systemy zabezpieczeń. Ponadto, standard ten kładzie nacisk na odpowiednie zastosowanie kabli krosowych oraz strukturę okablowania, co pozwala na łatwe skalowanie i modyfikację sieci w miarę potrzeb. Warto również podkreślić, że stosowanie standardów EIA/TIA 568A jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, co przyczynia się do zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych oraz zwiększenia efektywności operacyjnej.
Pytanie 4

W komputerze o parametrach przedstawionych w tabeli konieczna jest wymiana karty graficznej na kartę GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, PCI EX-x16 3.0, 256b, 1683 MHz/1607 MHz, Power consumption 180W, 3x DP, 2x HDMI, recommended power supply 500W, DirectX 12, OpenGL 4.5. W związku z tym należy również zaktualizować

PodzespółParametryPobór mocy [W]
Procesor Intel i5Cores: 6, Threads: 6, 2.8 GHz, Tryb Turbo: 4.0 GHz, s-115130
Moduł pamięci DDR3Taktowanie: 1600 MHz, 8 GB (1x8 GB), CL 96
Monitor LCDPowłoka: matowa, LED, VGA x1, HDMI x1, DP x140
Mysz i klawiaturaprzewodowa, interfejs: USB2
Płyta główna2x PCI Ex-x16 3.0, D-Sub x1, USB 2.0 x2, RJ-45 x1, USB 3.1 gen 1 x4, DP x1, PS/2 x1, DDR3, s-1151, 4xDDR4 (Max: 64 GB)35
Karta graficzna3x DP, 1x DVI-D, 1x HDMI, 2 GB GDDR3150
Dysk twardy 7200 obr/min1 TB, SATA III (6 Gb/s), 64 MB16
ZasilaczMoc: 300W---
A. płyty głównej
B. karty sieciowej
C. procesora
D. zasilacza
Wymieniając kartę graficzną na GeForce GTX 1070 Ti Titanium 8G DDR5, trzeba na pewno zwrócić uwagę na to, ile energii cała konfiguracja będzie potrzebować. Ta karta ma pobór mocy na poziomie 180W, co jest całkiem sporo. Jak policzymy inne sprzęty, które też potrzebują energii – procesor 30W, pamięć 6W, monitor 40W, mysz i klawiaturę razem 2W, płyta główna 35W oraz stara karta graficzna 150W – to wychodzi nam razem 403W. Po dodaniu nowej karty, zasilacz powinien mieć przynajmniej 583W mocy. Zasilacz 300W nie da rady, bo to za mało. Dobrze jest mieć zapas mocy, tak z 20%, więc najlepiej pomyśleć o zasilaczu co najmniej 700W. Musisz wymienić zasilacz, żeby wszystko działało stabilnie, a sprzęt się nie uszkodził. Warto dobierać zasilacz tak, żeby nie tylko spełniał obecne wymagania, ale też żeby dało się później rozbudować komputer.
Pytanie 5

W systemie Windows harmonogram zadań umożliwia przydzielenie

A. maksymalnie trzech terminów realizacji dla wskazanego programu
B. maksymalnie czterech terminów realizacji dla wskazanego programu
C. maksymalnie pięciu terminów realizacji dla wskazanego programu
D. więcej niż pięciu terminów realizacji dla wskazanego programu
Problemy z przypisaniem terminów wykonania w systemie Windows mogą wynikać z błędnych założeń dotyczących ograniczeń tego narzędzia. Niektóre odpowiedzi sugerują ograniczenie liczby terminów do trzech, czterech lub pięciu, co jest niezgodne z rzeczywistością oferowaną przez Harmonogram zadań. Takie podejście może prowadzić do mylnego przekonania, że zarządzanie zadaniami w systemie Windows jest bardziej ograniczone niż w rzeczywistości. W praktyce, użytkownicy powinni być świadomi, że mogą ustawiać wiele zadań z różnymi warunkami, co pozwala na bardziej elastyczne planowanie zadań, odpowiadające na złożone potrzeby administracyjne. Kolejnym błędem jest mylenie liczby terminów z ich funkcjonalnością; użytkownicy mogą zatem zakładać, że ograniczona liczba terminów oznacza lepszą kontrolę, podczas gdy w rzeczywistości większa liczba terminów umożliwia stworzenie bardziej złożonego harmonogramu, co jest korzystne w wielu scenariuszach, takich jak zarządzanie aktualizacjami, backupami czy innymi cyklicznymi zadaniami. Warto zatem zwrócić uwagę na pełną funkcjonalność narzędzia i nie ograniczać się do myślenia o prostych liczbowych ograniczeniach, co może prowadzić do niewłaściwego wykorzystywania możliwości systemu.
Pytanie 6

Wskaż poprawną kolejność czynności prowadzących do zamontowania procesora w gnieździe LGA na nowej płycie głównej, odłączonej od źródła zasilania.

Nr czynnościDziałanie
1Odgięcie dźwigni i otwarcie klapki
2Montaż układu chłodzącego
3Zamknięcie klapki i dociśnięcie dźwigni
4Podłączenie układu chłodzącego do zasilania
5Lokalizacja gniazda procesora
6Nałożenie pasty termoprzewodzącej
7Włożenie procesora do gniazda
A. 5, 7, 6, 1, 4, 3, 2
B. 5, 6, 1, 7, 2, 3, 4
C. 5, 1, 7, 3, 6, 2, 4
D. 5, 2, 3, 4, 1, 6, 7
Aby poprawnie zamontować procesor w gnieździe LGA na nowej płycie głównej, należy rozpocząć od lokalizacji gniazda procesora, co jest kluczowe dla dalszych działań. Po zidentyfikowaniu gniazda, odginamy dźwignię i otwieramy klapkę, co umożliwia umiejscowienie procesora w gnieździe. Następnie należy ostrożnie włożyć procesor, uważając na odpowiednie dopasowanie pinów oraz kierunek montażu, co jest zgodne z oznaczeniami na płycie głównej. Po umieszczeniu procesora, zamykamy klapkę i dociągamy dźwignię, co zapewnia stabilne połączenie. W kolejnych krokach nakładamy pastę termoprzewodzącą, co jest niezbędne do efektywnego odprowadzania ciepła, a następnie montujemy układ chłodzący, który powinien być odpowiednio dobrany do specyfikacji procesora. Na końcu podłączamy układ chłodzący do zasilania, co jest kluczowe dla prawidłowego działania systemu. Taka struktura montażu jest zgodna z najlepszymi praktykami w branży i zapewnia długotrwałą wydajność systemu komputerowego.
Pytanie 7

Pełna maska podsieci z prefiksem /25 to

A. 255.255.255.224
B. 255.255.255.128
C. 255.255.255.192
D. 255.255.255.240
Maska podsieci o prefiksie /25 oznacza, że 25 bitów jest używanych do identyfikacji sieci, pozostawiając 7 bitów na identyfikację hostów. Wartość ta odpowiada masce 255.255.255.128. Umożliwia to utworzenie 128 adresów IP w danej podsieci, z czego 126 może być użytych jako adresy hostów, ponieważ jeden adres jest zarezerwowany dla identyfikacji sieci, a drugi dla broadcastu. W praktyce, maski o prefiksie /25 są idealne dla średnich sieci, które nie wymagają zbyt wielu adresów IP, ale mogą być bardziej efektywne w zarządzaniu zasobami IP. W kontekście dobra praktyki, stosowanie odpowiednich masek podsieci pozwala na optymalne wykorzystanie dostępnych adresów, co jest istotne zwłaszcza w większych organizacjach, gdzie zarządzanie adresacją IP ma kluczowe znaczenie.
Pytanie 8

Jakiego materiału używa się w drukarkach tekstylnych?

A. fuser
B. atrament sublimacyjny
C. filament
D. woskowa taśma
Atrament sublimacyjny jest materiałem eksploatacyjnym powszechnie stosowanym w drukarkach tekstylnych, szczególnie w procesie druku cyfrowego. Jego unikalna właściwość polega na tym, że zmienia się w gaz w wysokiej temperaturze, co pozwala na przeniknięcie barwnika do włókien materiału, tworząc trwały nadruk. Proces ten jest szeroko stosowany w przemysłach odzieżowym oraz reklamowym, gdzie wymagane są intensywne kolory i wysokiej jakości wydruki na tkaninach, takich jak poliester. Przykładem zastosowania atramentu sublimacyjnego mogą być produkty personalizowane, takie jak odzież sportowa, flagi, czy akcesoria promocyjne. Standardy branżowe, takie jak ISO 12647, określają jakość druku i wpływ na wybór odpowiednich materiałów eksploatacyjnych, co czyni atrament sublimacyjny najlepszym wyborem dla uzyskania profesjonalnych efektów w druku tekstylnym.
Pytanie 9

Aby wymusić na użytkownikach lokalnych systemów z rodziny Windows Server regularną zmianę haseł oraz stosowanie haseł o odpowiedniej długości, które spełniają kryteria złożoności, należy ustawić

A. zasady haseł w lokalnych zasadach zabezpieczeń
B. zasady blokady konta w zasadach grupowych
C. konta użytkowników w Ustawieniach
D. parametry konta użytkownika w narzędziu zarządzania komputerem
Wybór opcji dotyczących zasad blokady konta w zasadach grup albo kont użytkowników w Panelu Sterowania jest nieodpowiedni, ponieważ te elementy nie są przeznaczone do zarządzania politykami haseł. Zasady blokady konta koncentrują się na działaniu kont użytkowników po przekroczeniu określonej liczby nieudanych prób logowania, co nie dotyczy bezpośrednio wymagań dotyczących haseł. Natomiast zarządzanie kontami użytkowników w Panelu Sterowania ogranicza się do podstawowej administracji, takiej jak tworzenie, usuwanie lub modyfikowanie kont, ale nie pozwala na skonfigurowanie wymogów dotyczących haseł. Z kolei właściwości konta użytkownika w zarządzaniu komputerem również nie obejmują takich funkcji. Te podejścia zapominają o kluczowym elemencie, jakim jest polityka haseł, która powinna być centralnie zarządzana. Wiele organizacji nie zdaje sobie sprawy, że niepełne zrozumienie struktury zabezpieczeń Windows Server prowadzi do luk w bezpieczeństwie. Właściwa konfiguracja zasad haseł jest nie tylko zalecana, ale wręcz wymagana w kontekście ochrony danych. Podejmowanie decyzji oparte na niepoprawnych informacjach może skutkować poważnymi konsekwencjami dla bezpieczeństwa całej infrastruktury IT.
Pytanie 10

Adapter USB do LPT można zastosować w sytuacji, gdy występuje niezgodność złączy podczas podłączania starszych modeli

A. printera
B. mousea
C. keyboarda
D. displaya
Odpowiedź 'drukarki' jest prawidłowa, ponieważ adapter USB na LPT jest najczęściej stosowany do podłączenia drukarek, które wykorzystują starsze porty LPT (Parallel Port). W miarę postępu technologii, wiele nowoczesnych komputerów nie ma portów LPT, a adapter USB pozwala na integrację starszych urządzeń drukujących z nowymi komputerami, które obsługują jedynie porty USB. Przykładem może być podłączenie klasycznej drukarki atramentowej do laptopa, który nie ma złącza LPT. Adaptery te są zgodne z zasadą plug and play, co oznacza, że po podłączeniu do portu USB i właściwym skonfigurowaniu systemu operacyjnego, drukarka powinna być automatycznie wykrywana. Warto również zauważyć, że korzystanie z takich adapterów jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie przedłużenia życia starszych urządzeń oraz minimalizowania odpadów elektronicznych. Dzięki adapterom użytkownicy mogą nadal korzystać z funkcjonalności swoich starszych drukarek, co jest szczególnie przydatne w biurach, gdzie sprzęt może być kosztowny do wymiany.
Pytanie 11

Komputer stracił łączność z siecią. Jakie działanie powinno być podjęte w pierwszej kolejności, aby naprawić problem?

A. Zaktualizować system operacyjny
B. Przelogować się na innego użytkownika
C. Sprawdzić adres IP przypisany do karty sieciowej
D. Zaktualizować sterownik karty sieciowej
Sprawdzenie adresu IP przypisanego do karty sieciowej jest kluczowym pierwszym krokiem w diagnozowaniu problemów z połączeniem sieciowym. Adres IP jest unikalnym identyfikatorem przypisanym do każdego urządzenia w sieci, a jego poprawność jest niezbędna do nawiązania komunikacji z innymi urządzeniami. Często zdarza się, że komputer traci połączenie z siecią z powodu konfliktów adresów IP lub błędnej konfiguracji. Narzędzia takie jak ipconfig w systemie Windows lub ifconfig w systemie Linux pozwalają na łatwe sprawdzenie aktualnego adresu IP. W przypadku, gdy adres jest niewłaściwy lub urządzenie nie jest w stanie go uzyskać, warto skorzystać z opcji odnowienia dzierżawy DHCP lub ręcznej konfiguracji IP zgodnie z zasadami przypisanymi przez administratora sieci. Ponadto, dobrym zwyczajem jest monitorowanie i dokumentowanie zmian w konfiguracji sieciowej, co ułatwia przyszłe diagnozy. W kontekście standardów branżowych, znajomość tych podstawowych kroków jest niezbędna dla każdego specjalisty IT zajmującego się utrzymaniem infrastruktury sieciowej.
Pytanie 12

Jaką zmianę sygnału realizuje konwerter RAMDAC?

A. zmienny na stały
B. cyfrowy na analogowy
C. stały na zmienny
D. analogowy na cyfrowy
Konwerter RAMDAC (Random Access Memory Digital-to-Analog Converter) jest kluczowym elementem w systemach komputerowych, który przetwarza sygnały cyfrowe na analogowe. W praktyce oznacza to, że dane generowane przez procesor graficzny w postaci sygnałów cyfrowych są konwertowane na sygnały analogowe, które mogą być zrozumiane przez monitor. Przykładem zastosowania RAMDAC jest wyświetlanie grafiki na monitorach CRT i LCD, gdzie sygnał analogowy jest niezbędny do prawidłowego działania. RAMDAC umożliwia wyświetlanie obrazów w różnych rozdzielczościach i głębiach kolorów, co jest istotne dla jakości obrazu. W branży standardem jest stosowanie konwerterów cyfrowo-analogowych, które spełniają wymagania dotyczące zarówno jakości, jak i wydajności. Dlatego odpowiedź na to pytanie: 'cyfrowy na analogowy' jest poprawna, gdyż RAMDAC odgrywa kluczową rolę w mostkowaniu cyfrowych danych graficznych z procesora do analogowych sygnałów, które są następnie przekazywane do monitora.
Pytanie 13

Jak nazywa się metoda dostępu do medium transmisyjnego z detekcją kolizji w sieciach LAN?

A. IPX/SPX
B. CSMA/CD
C. WINS
D. NetBEUI
NetBEUI, WINS i IPX/SPX to protokoły komunikacyjne, które są często mylone z metodami dostępu do medium transmisyjnego, ale nie pełnią one tej samej funkcji co CSMA/CD. NetBEUI to protokół stosowany głównie w małych sieciach lokalnych, który nie wymaga skomplikowanej konfiguracji, ale nie obsługuje wykrywania kolizji, co czyni go mniej efektywnym w bardziej rozbudowanych infrastrukturach. WINS, z kolei, to usługa, która mapuje nazwy komputerów na adresy IP w sieciach Windows, ale nie jest odpowiedzialna za zarządzanie dostępem do medium transmisyjnego. IPX/SPX to zestaw protokołów, który był popularny w sieciach Novell, jednak jego użycie spadło na rzecz TCP/IP i nie zajmuje się mechanizmami wykrywania kolizji. Typowe myślenie, które prowadzi do wyboru tych odpowiedzi, opiera się na skojarzeniu protokołów z funkcjami sieciowymi, a nie na zrozumieniu ich rzeczywistych ról. Użytkownicy mogą uważać, że wszystkie wymienione opcje mają podobne znaczenie, jednak kluczowe jest zrozumienie różnic między metodą dostępu do medium a protokołami komunikacyjnymi. Przy projektowaniu sieci ważne jest, aby wybrać odpowiednie narzędzia i metody zgodne z aktualnymi standardami branżowymi, co zapewnia niezawodność i wydajność transmisji danych.
Pytanie 14

Jak nazywa się protokół warstwy transportowej modelu TCP/IP, który nie gwarantuje dostarczenia danych?

A. UDP
B. DNS
C. SPX
D. FTP
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne skojarzenie warstwy transportowej modelu TCP/IP z konkretnymi protokołami oraz zrozumienie, które z nich gwarantują dostarczenie danych, a które działają w trybie „bez gwarancji”. W modelu TCP/IP warstwa transportowa to przede wszystkim dwa podstawowe protokoły: TCP oraz UDP. TCP jest połączeniowy, zapewnia niezawodność, kontrolę kolejności segmentów, retransmisję i kontrolę przeciążenia. UDP natomiast jest bezpołączeniowy, nie potwierdza odbioru, nie retransmituje utraconych datagramów i właśnie dlatego mówi się, że nie gwarantuje dostarczenia danych. To jest fundament, który przewija się w praktycznie każdym kursie z sieci komputerowych. Częsty błąd polega na mieszaniu protokołów transportowych z aplikacyjnymi. FTP służy do przesyłania plików, ale działa w warstwie aplikacji i korzysta z TCP jako warstwy transportowej. Sam FTP nie jest protokołem transportowym, tylko usługą, która używa niezawodnego kanału TCP. Podobnie DNS to protokół aplikacyjny odpowiedzialny za tłumaczenie nazw domenowych na adresy IP. Co ciekawe, DNS bardzo często korzysta właśnie z UDP jako warstwy transportowej (port 53/UDP), ale sam w sobie nadal nie jest protokołem transportowym. To rozróżnienie: warstwa aplikacji vs warstwa transportowa, bywa w technikach trochę mylone, zwłaszcza gdy patrzy się tylko na numery portów. SPX z kolei historycznie był protokołem transportowym, ale w stosie IPX/SPX firmy Novell, a nie w modelu TCP/IP. W dodatku SPX zapewniał połączeniową, niezawodną komunikację, bardziej podobną w zachowaniu do TCP niż do UDP. Dlatego wybór SPX jako odpowiedzi jest podwójnie mylący: ani nie należy do stosu TCP/IP, ani nie jest protokołem „bez gwarancji dostarczenia”. Moim zdaniem warto sobie poukładać w głowie, że w klasycznym TCP/IP, gdy pada pytanie o brak gwarancji dostarczenia w warstwie transportowej, właściwie zawsze chodzi o UDP. Reszta wymienionych nazw to albo protokoły aplikacyjne, albo elementy zupełnie innego stosu sieciowego.
Pytanie 15

Co oznacza skrót RAID w kontekście pamięci masowej?

A. Redundant Array of Independent Disks
B. Random Access in Disk
C. Reliable Access of Integrated Devices
D. Rapid Allocation of Independent Data
Pozostałe odpowiedzi nieprawidłowo interpretują znaczenie skrótu RAID, co może być wynikiem błędnych założeń dotyczących funkcji i zastosowań tej technologii. "Random Access in Disk" sugeruje, że RAID ma coś wspólnego z losowym dostępem do danych na dysku, co jest podstawowym elementem działania dysków twardych, ale nie jest unikalnym aspektem RAID. "Rapid Allocation of Independent Data" może sugerować szybkie przydzielanie danych, co także nie opisuje charakterystycznych cech RAID, który skupia się raczej na redundancji i wydajności poprzez równoległe operacje na wielu dyskach. Z kolei "Reliable Access of Integrated Devices" może sugerować ogólną niezawodność dostępu do urządzeń, co nie jest unikalne dla RAID, ale raczej dla wszelkich systemów redundancji, jak UPS czy systemy backupu. RAID jest specyficzny w kontekście pamięci masowej, gdzie główną ideą jest połączenie wielu fizycznych dysków w celu uzyskania korzyści z redundancji i/lub wydajności, co nie jest właściwie adresowane w pozostałych odpowiedziach. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieporozumienia, jak dokładnie RAID wpływa na działanie systemów komputerowych i jakie korzyści oferuje w praktyce, co jest kluczowe w administracji i eksploatacji systemów komputerowych.
Pytanie 16

Rozmiar pliku wynosi 2 KiB. Co to oznacza?

A. 2000 bitów
B. 16384 bitów
C. 2048 bitów
D. 16000 bitów
Odpowiedź 16384 bitów jest poprawna, ponieważ 1 KiB (kibibajt) to 1024 bajty, a każdy bajt składa się z 8 bitów. Zatem, aby przeliczyć 2 KiB na bity, należy wykonać następujące obliczenia: 2 KiB * 1024 bajtów/KiB * 8 bitów/bajt = 16384 bitów. Znajomość jednostek miary danych jest kluczowa w informatyce, ponieważ pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią oraz transferem danych. W praktyce, przy projektowaniu systemów informatycznych, programiści i inżynierowie muszą uwzględniać rozmiar danych, aby zoptymalizować wydajność systemu, zarówno pod względem szybkości przetwarzania, jak i zużycia zasobów. Stosowanie standardowych jednostek, takich jak KiB, MiB czy GiB, jest zgodne z normami ustalonymi przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), co zapewnia spójność i jasność w komunikacji technicznej. Dlatego też, zrozumienie tego przelicznika jest niezbędne w codziennej pracy inżynierów oprogramowania, administratorów systemów oraz specjalistów IT.
Pytanie 17

Który z protokołów służy do weryfikacji poprawności połączenia pomiędzy dwoma hostami?

A. RIP (Routing Information Protocol)
B. ICMP (Internet Control Message Protocol)
C. RARP (ReverseA ddress Resolution Protocol)
D. UDP (User DatagramProtocol)
ICMP, czyli Internet Control Message Protocol, jest kluczowym protokołem w rodziny protokołów internetowych, który służy do przesyłania komunikatów kontrolnych oraz diagnostycznych pomiędzy hostami w sieci. Jego podstawowym zastosowaniem jest wykrywanie osiągalności i diagnostyka problemów związanych z połączeniami sieciowymi. Przykładem użycia ICMP jest polecenie 'ping', które wysyła pakiety typu Echo Request do docelowego hosta, a następnie oczekuje na odpowiedź w postaci pakietu Echo Reply. To pozwala na zweryfikowanie, czy dany host jest osiągalny oraz na zmierzenie czasu potrzebnego na przesłanie danych. ICMP odgrywa także istotną rolę w informowaniu systemów o problemach w transmisji, takich jak utrata pakietów czy błędy w trasie. W kontekście standardów branżowych, ICMP jest zdefiniowany w dokumentach RFC (Request for Comments), co potwierdza jego powszechne zastosowanie oraz znaczenie w infrastrukturze internetowej.
Pytanie 18

W sytuacji, gdy brakuje odpowiedniej ilości pamięci RAM do przeprowadzenia operacji, takiej jak uruchomienie aplikacji, system Windows pozwala na przeniesienie nieużywanych danych z pamięci RAM do pliku

A. config.sys
B. nvraid.sys
C. tpm.sys
D. pagefile.sys
Odpowiedzi 'tpm.sys', 'config.sys' i 'nvraid.sys' nie pasują do tematu przenoszenia danych z pamięci RAM. 'tpm.sys' jest sterownikiem dla modułu TPM, który przede wszystkim dba o bezpieczeństwo i zarządzanie kluczami, nie o pamięć. 'config.sys' to stary plik konfiguracyjny z czasów DOS, a teraz już nie jest potrzebny. No i 'nvraid.sys' to sterownik do RAID, też nie ma nic wspólnego z przenoszeniem danych z RAM-u do dysku. Czasami można pomylić te pliki i ich funkcje, ale ważne jest, żeby zrozumieć, jak to wszystko działa. Wiedza na temat plików systemowych naprawdę pomaga w lepszym zrozumieniu wydajności komputera.
Pytanie 19

Aby móc korzystać z telefonu PSTN do nawiązywania połączeń za pośrednictwem sieci komputerowej, należy go podłączyć do

A. mostka sieciowego
B. modemu analogowego
C. repetera sygnału
D. bramki VoIP
Bramka VoIP, znana również jako bramka głosowa, jest urządzeniem, które umożliwia integrację tradycyjnych telefonów PSTN z nowoczesnymi sieciami VoIP. To rozwiązanie pozwala na konwersję sygnałów analogowych na cyfrowe i vice versa, co umożliwia realizację połączeń głosowych przez Internet. W praktyce oznacza to, że użytkownik może korzystać z tradycyjnego telefonu do wykonywania połączeń VoIP, co jest nie tylko wygodne, ale również często tańsze. Dobrą praktyką jest stosowanie bramek VoIP w środowiskach, gdzie istnieje potrzeba integracji starszej infrastruktury telekomunikacyjnej z nowoczesnymi usługami. Współczesne bramki oferują także zaawansowane funkcje, takie jak obsługa wielu linii telefonicznych, zarządzanie połączeniami, czy też możliwość korzystania z dodatkowych usług, takich jak faksowanie przez Internet. Używanie bramek VoIP jest zgodne z normami telekomunikacyjnymi i pozwala na optymalizację kosztów komunikacji, co czyni je rozwiązaniem rekomendowanym w wielu firmach.
Pytanie 20

W sytuacji, gdy nie ma możliwości uruchomienia programu BIOS Setup, jak przywrócić domyślne ustawienia płyty głównej?

A. przełożyć zworkę na płycie głównej
B. zaktualizować BIOS Setup
C. naładować baterię na płycie głównej
D. ponownie uruchomić system
Przełożenie zworki na płycie głównej to właściwa metoda przywracania ustawień domyślnych BIOS-u, zwana również "resetowaniem BIOS-u". Zworki zazwyczaj znajdują się w pobliżu baterii CMOS i są oznaczone jako CLRTC, CLEAR, lub podobnie. Poprzez przestawienie zworki na odpowiednią pozycję przez kilka sekund, można zresetować wszystkie ustawienia BIOS-u do wartości fabrycznych. To szczególnie przydatne, gdy płyta główna nie odpowiada, a użytkownik stracił dostęp do ustawień BIOS. Po przywróceniu ustawień, ważne jest, aby z powrotem ustawić zworkę w pierwotnej pozycji, aby BIOS działał poprawnie. Dotyczy to także sytuacji, gdy na przykład zmieniono ustawienia overclockingu, które mogą uniemożliwić uruchomienie systemu. Resetowanie BIOS-u przez zworkę jest zgodne z najlepszymi praktykami i jest powszechnie stosowane przez techników komputerowych. Warto znać tę metodę, aby móc skutecznie radzić sobie z problemami płyty głównej.
Pytanie 21

Który z poniższych interfejsów komputerowych stosuje transmisję równoległą do przesyłania danych?

A. IEEE-1394
B. LAN
C. PCI
D. SATA
Rozważając inne interfejsy wymienione w pytaniu, warto przyjrzeć się ich zasadom działania. IEEE-1394, znany również jako FireWire, jest interfejsem, który wykorzystuje transmisję szeregową do przesyłania danych. Ten standard został zaprojektowany z myślą o szybkim transferze danych pomiędzy urządzeniami, np. kamerami cyfrowymi a komputerami. Jego główną zaletą jest możliwość łączenia wielu urządzeń w topologii gwiazdy bez potrzeby skomplikowanej konfiguracji. W kontekście SATA (Serial ATA), również korzysta on z transmisji szeregowej, co pozwala na osiągnięcie wysokich prędkości przesyłu danych, szczególnie w przypadku dysków twardych. SATA wprowadza wiele rozwiązań, takich jak hot-swapping, co jest bardzo praktyczne w przypadku serwerów i urządzeń przechowujących dane. Interfejs LAN (Local Area Network) także opiera się na transmisji szeregowej i jest używany do komunikacji między komputerami w sieciach lokalnych. Często mylone jest pojęcie równoległej i szeregowej transmisji, co prowadzi do nieporozumień. Równoległa transmisja, jak w przypadku PCI, wymaga wielu linii do przesyłania danych jednocześnie, a szeregowa wysyła je jedna po drugiej, co w praktyce może prowadzić do różnych poziomów wydajności i zastosowań. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznej analizy i projektowania systemów komputerowych.
Pytanie 22

W celu zainstalowania serwera proxy w systemie Linux, należy wykorzystać oprogramowanie

A. Squid
B. Samba
C. Postfix
D. Webmin
Wybór programów takich jak Samba, Postfix czy Webmin do zainstalowania serwera proxy w systemie Linux jest błędny, ponieważ każde z tych narzędzi ma zupełnie inne zastosowania. Samba to oprogramowanie, które umożliwia współdzielenie plików oraz drukarek między systemami Windows a Linux. Oferuje możliwość integracji w środowisku Windows, ale nie ma funkcji serwera proxy, które są kluczowe do pośredniczenia w ruchu sieciowym. Postfix to z kolei system pocztowy, który służy do obsługi wiadomości email, pozwalając na zarządzanie przesyłaniem i odbieraniem poczty elektronicznej. Brak funkcji proxy sprawia, że jego zastosowanie w tej roli jest całkowicie nieadekwatne. Webmin to narzędzie do zarządzania różnymi aspektami systemu Linux z interfejsem webowym, które pozwala na administrację serwerem, ale nie pełni funkcji serwera proxy ani nie zapewnia buforowania ani filtrowania ruchu. Typowe błędy myślowe przy wyborze tych programów wynikają z mylenia funkcji i ról, które każde z nich odgrywa w ekosystemie Linux, co często prowadzi do nieefektywności w zarządzaniu infrastrukturą IT.
Pytanie 23

Jakie znaczenie ma parametr LGA 775 zawarty w dokumentacji technicznej płyty głównej?

A. Typ gniazda procesora
B. Typ chipsetu płyty
C. Rodzaj karty graficznej
D. Rodzaj obsługiwanych pamięci
LGA 775, znane również jako Socket T, to standard gniazda procesora opracowany przez firmę Intel, który obsługuje procesory z rodziny Pentium 4, Pentium D, Celeron oraz niektóre modele Xeon. Główna zaleta tego gniazda polega na jego konstrukcji, która wykorzystuje nacięcia w procesorze, aby umożliwić łatwe umieszczanie i usuwanie procesorów bez ryzyka uszkodzenia kontaktów. Dzięki temu użytkownicy mają możliwość wymiany procesora na nowszy model, co stanowi ważny aspekt modernizacji systemu komputerowego. W praktyce, przy wyborze płyty głównej z gniazdem LGA 775, użytkownicy powinni zwrócić uwagę na kompatybilność z konkretnymi procesorami oraz na odpowiednie chłodzenie, które zapewni stabilną pracę. Użycie odpowiednich komponentów oraz przestrzeganie standardów branżowych, takich jak zgodność z instrukcjami producenta, może znacząco wpływać na wydajność oraz długość życia sprzętu.
Pytanie 24

Na zamieszczonym zdjęciu widać

Ilustracja do pytania
A. tusz
B. kartridż
C. taśmę barwiącą
D. tuner
Tuner to urządzenie elektroniczne stosowane w systemach audio i wideo do odbioru sygnałów radiowych lub telewizyjnych. Jego funkcją jest dekodowanie sygnałów i ich przetwarzanie na postać zrozumiałą dla reszty systemu. W kontekście druku, tuner nie pełni żadnej roli, a jego użycie w odpowiedzi na pytanie związane z materiałami eksploatacyjnymi jest niepoprawne. Kartridż to pojemnik zawierający tusz lub toner, stosowany w drukarkach atramentowych i laserowych. Jest to element niezbędny do drukowania, jednak różni się znacząco od taśmy barwiącej, zarówno pod względem zasady działania, jak i zastosowań. Kartridże wymagają technologii atramentowej lub laserowej, podczas gdy taśmy barwiące są wykorzystywane w drukarkach igłowych. Tusz to ciecz używana w drukarkach atramentowych, także różni się od taśmy barwiącej, która jest bardziej fizycznym nośnikiem. Typowym błędem jest utożsamianie tuszu z każdym rodzajem materiału barwiącego, co pomija specyfikę technologii druku igłowego. Poprawne zrozumienie materiałów eksploatacyjnych wymaga wiedzy o ich mechanizmach działania i przeznaczeniu w różnych typach drukarek czy urządzeń biurowych. Takie zrozumienie pomaga uniknąć nieporozumień i błędów przy doborze odpowiednich komponentów do urządzeń drukujących.
Pytanie 25

Jak nazywa się proces dodawania do danych z warstwy aplikacji informacji powiązanych z protokołami funkcjonującymi na różnych poziomach modelu sieciowego?

A. Multipleksacja
B. Fragmentacja
C. Enkapsulacja
D. Dekodowanie
Segmentacja jest procesem, który polega na dzieleniu danych na mniejsze części, zwane segmentami, w celu ich efektywnego przesyłania przez sieć. Choć segmentacja jest ważnym elementem w warstwie transportowej, to nie obejmuje całego procesu dodawania informacji na różnych poziomach modelu sieciowego, co jest istotą enkapsulacji. Ponadto, dekodowanie odnosi się do procesu interpretacji przesyłanych danych przez odbiorcę, co jest odwrotnością enkapsulacji. W kontekście protokołów sieciowych, dekodowanie nie dodaje nowych informacji do danych, a jedynie je odczytuje. Multipleksacja z kolei to technika, która umożliwia przesyłanie wielu sygnałów przez ten sam kanał komunikacyjny, również nie jest związana z procesem dodawania informacji do danych. Typowym błędem myślowym jest mylenie tych pojęć z enkapsulacją, co prowadzi do nieporozumień dotyczących sposobu, w jaki dane są przygotowywane do przesyłu. Szczególnie w kontekście projektowania protokołów i systemów komunikacyjnych, ważne jest, aby zrozumieć rolę każdego z tych procesów oraz ich odpowiednie zastosowania i różnice. Właściwe zrozumienie ogólnych zasad ich działania jest kluczowe dla budowy wydajnych i bezpiecznych systemów sieciowych.
Pytanie 26

W komunikacie o błędzie w systemie, informacja przedstawiana w formacie heksadecymalnym oznacza

A. kod błędu
B. odnośnik do systemu pomocy
C. definicję błędu
D. nazwę sterownika
Odpowiedź "kod błędu" jest poprawna, ponieważ w kontekście komunikatów o błędach w systemach komputerowych, informacje prezentowane w formacie heksadecymalnym zazwyczaj dotyczą identyfikacji konkretnego błędu. Heksadecymalne reprezentacje kodów błędów są powszechnie stosowane w wielu systemach operacyjnych oraz programach, jako że umożliwiają one precyzyjne określenie rodzaju problemu. Przykładowo, w systemach Windows, kody błędów są często wyświetlane w formacie heksadecymalnym, co pozwala technikom oraz zespołom wsparcia technicznego na szybkie zdiagnozowanie problemu poprzez odniesienie się do dokumentacji, która opisuje znaczenie danego kodu. Dobrą praktyką w obszarze IT jest stosowanie standardowych kodów błędów, które są dobrze udokumentowane, co ułatwia komunikację między użytkownikami a specjalistami IT, a także przyspiesza proces rozwiązywania problemów. Warto także zwrócić uwagę, że znajomość heksadecymalnych kodów błędów pozwala na efektywniejsze korzystanie z zasobów wsparcia technicznego oraz narzędzi diagnostycznych.
Pytanie 27

Jaką postać ma liczba szesnastkowa: FFFF w systemie binarnym?

A. 1111 1111 1111 1111
B. 1111 0000 0000 0111
C. 0000 0000 0000 0000
D. 0010 0000 0000 0111
Liczba szesnastkowa FFFF w systemie binarnym jest równoznaczna z 1111 1111 1111 1111, co wynika z bezpośredniego przekształcenia wartości szesnastkowej na binarną. W systemie szesnastkowym każda cyfra reprezentuje cztery bity binarne, ponieważ 2^4 = 16. Tak więc, każda z maksymalnych cyfr F (15 w systemie dziesiętnym) przekłada się na 1111 w systemie binarnym. Zatem FFFF, składające się z czterech cyfr F, będzie miało postać: 1111 1111 1111 1111. Przykładowo, w kontekście programowania, podczas pracy z systemami operacyjnymi, takie reprezentacje są stosowane do określenia adresów w pamięci lub wartości w rejestrach procesora. Zrozumienie konwersji między systemami liczbowymi jest kluczowe nie tylko w programowaniu, ale również w inżynierii komputerowej oraz przy projektowaniu systemów cyfrowych, gdzie precyzyjne przetwarzanie danych jest niezbędne.
Pytanie 28

Na ilustracji widoczny jest

Ilustracja do pytania
A. patch panel
B. router
C. switch
D. hub
Panel krosowy jest kluczowym elementem w infrastrukturze sieciowej, umożliwiającym organizację i zarządzanie kablami sieciowymi w szafie serwerowej. Pozwala na łatwe łączenie i przełączanie połączeń kablowych pomiędzy różnymi urządzeniami sieciowymi, takimi jak serwery, przełączniki czy routery. Dzięki numeracji i etykietowaniu gniazd, panel krosowy ułatwia identyfikację i śledzenie połączeń, co jest niezbędne w dużych instalacjach. Powszechnie stosowany jest w centrach danych oraz korporacyjnych serwerowniach, gdzie standaryzacja i utrzymanie porządku w okablowaniu są kluczowe dla wydajności i bezpieczeństwa sieci. Dobre praktyki obejmują regularne audyty i aktualizację dokumentacji, co zapobiega błędom i przestojom w przypadku konieczności rekonfiguracji. Użycie panelu krosowego pozwala także na elastyczne skalowanie infrastruktury sieciowej wraz z rosnącymi potrzebami organizacji. Jest zgodny ze standardami okablowania strukturalnego, takimi jak TIA/EIA, zapewniając niezawodność i spójność w projektowaniu oraz wdrażaniu sieci komputerowych. W praktyce, panele krosowe są dostępne w różnych kategoriach, np. Cat 5e, Cat 6, co umożliwia dopasowanie do wymagań przepustowości sieci.
Pytanie 29

Na ilustracji przedstawiono okno konfiguracji rutera. Wskaż opcję, która wpływa na zabezpieczenie urządzenia przed atakami DDoS.

Ilustracja do pytania
A. Filtruj protokół IDENT (port 113).
B. Filtruj komunikaty typu multicast.
C. Filtruj przekierowania internetowe NAT tylko dla IPv4.
D. Filtruj anonimowe żądania dotyczące Internetu.
Prawidłowa jest opcja „Filtruj anonimowe żądania dotyczące Internetu”, bo właśnie ona ogranicza widoczność rutera z zewnątrz i utrudnia przeprowadzenie skutecznego ataku DDoS. W praktyce oznacza to, że router nie odpowiada na pewne typy pakietów przychodzących z Internetu (np. ping/ICMP echo czy skanowanie portów), jeśli nie są one powiązane z istniejącą sesją lub zainicjowane od strony sieci lokalnej. Z punktu widzenia napastnika taki router jest „mniej atrakcyjnym celem”, bo trudniej go wykryć, zidentyfikować jego usługi i przygotować masowy atak zalewający. W wielu domowych i małych firmowych routerach ta funkcja jest opisana jako „Block Anonymous Internet Requests”, „Stealth Mode” albo podobnie i jest zalecana do włączenia w dobrych praktykach bezpieczeństwa sieci brzegowej. Moim zdaniem to jedna z tych opcji, które powinno się mieć domyślnie aktywne, chyba że świadomie administrujesz jakąś usługą publiczną i wiesz, co robisz. W połączeniu z zaporą SPI (Stateful Packet Inspection) oraz poprawnie skonfigurowanym NAT-em, filtr anonimowych żądań pomaga ograniczać skutki prostszych form DDoS, zwłaszcza tych opartych na masowym pingowaniu czy skanowaniu. Oczywiście nie zabezpieczy to całkowicie przed dużym, rozproszonym atakiem na łącze, bo przepustowości nie oszukasz, ale zgodnie z dobrymi praktykami bezpieczeństwa należy minimalizować powierzchnię ataku – i dokładnie to robi ta opcja. W realnym środowisku administracyjnym przy audycie bezpieczeństwa zawsze sprawdza się, czy router brzegowy nie odpowiada bez potrzeby na niezamówione pakiety z Internetu, a ta funkcja jest jednym z kluczowych przełączników w tym obszarze.
Pytanie 30

Jakie polecenie w terminalu systemu operacyjnego Microsoft Windows umożliwi wyświetlenie szczegółów wszystkich zasobów udostępnionych na komputerze lokalnym?

A. net file
B. net session
C. net share
D. net print
Jeśli wybierzesz inne polecenia, możesz z łatwością pomylić się co do ich funkcji w zarządzaniu zasobami w Windowsie. Na przykład 'net file' działa z otwartymi plikami w udostępnionych zasobach, a nie pokazuje, jakie foldery są udostępnione. Skupia się na plikach aktualnie w użyciu, co jest trochę inne niż lista wszystkich zasobów. Podobnie 'net print' zarządza kolejkami wydruku i nie pokaże ci nic o udostępnionych folderach czy dyskach. Możesz myśleć, że to polecenie pokaże ci udostępnione drukarki, ale to jest tylko częściowo prawda. 'Net session' też nie jest tym, czego szukasz, bo dostarcza info o bieżących sesjach połączeń, co może być dezorientujące. Warto znać te różnice, bo mogą być kluczowe dla ogólnego zarządzania w systemie Windows. Ludzie czasem mylą te polecenia, bo nie wiedzą, jak one działają, co może prowadzić do problemów z dostępem.
Pytanie 31

Wskaź, które z poniższych stwierdzeń dotyczących zapory sieciowej jest nieprawdziwe?

A. Jest zainstalowana na każdym przełączniku
B. Jest składnikiem systemu operacyjnego Windows
C. Jest częścią oprogramowania większości ruterów
D. Jest narzędziem chroniącym sieć przed włamaniami
Odpowiedź, że zapora sieciowa nie jest zainstalowana na każdym przełączniku, jest prawidłowa, ponieważ zapory sieciowe to specjalistyczne urządzenia lub oprogramowanie, które kontrolują ruch przychodzący i wychodzący w sieci. Zazwyczaj zapory są implementowane na poziomie ruterów lub jako oprogramowanie działające w systemach operacyjnych, takich jak Windows. Przełączniki (switches) z reguły nie zawierają funkcji zapory, a ich głównym celem jest kierowanie ruchu w obrębie lokalnych sieci bez wchodzenia w analizę zawartości pakietów. Przykładem zastosowania zapory sieciowej jest ustawienie reguł blokujących nieautoryzowany dostęp do zasobów firmy lub ochronę przed atakami DDoS. Zgodnie z dobrymi praktykami w dziedzinie bezpieczeństwa, organizacje powinny mieć wdrożone zapory, aby chronić swoją infrastrukturę przed zagrożeniami z sieci zewnętrznych, co jest zgodne z wytycznymi NIST (National Institute of Standards and Technology).
Pytanie 32

Jaką liczbę punktów abonenckich (2 x RJ45) zgodnie z wytycznymi normy PN-EN 50167 powinno się zainstalować w biurze o powierzchni 49 m2?

A. 4
B. 1
C. 9
D. 5
Zgodnie z normą PN-EN 50167, która reguluje układanie instalacji teleinformatycznych, na każdych 10 m² powierzchni biurowej należy przewidzieć jeden punkt abonencki z dwoma gniazdami RJ45. W przypadku pomieszczenia biurowego o powierzchni 49 m², odpowiednia liczba punktów abonenckich wynosi 5. Ta liczba jest wynikiem zaokrąglenia w górę, co jest zgodne z podejściem do zapewnienia wystarczającej ilości przyłączy dla użytkowników, aby umożliwić im efektywne korzystanie z sieci. Praktyczne aspekty tego rozwiązania obejmują możliwość podłączenia różnych urządzeń, takich jak komputery, drukarki czy telefony VoIP, co staje się niezbędne w coraz bardziej zintegrowanym środowisku biurowym. Warto również zauważyć, że odpowiednia liczba punktów abonenckich zwiększa elastyczność aranżacji przestrzeni biurowej oraz wspiera rozwój technologii, takich jak IoT (Internet rzeczy), co czyni biura bardziej przyszłościowymi.
Pytanie 33

W filmie przedstawiono konfigurację ustawień maszyny wirtualnej. Wykonywana czynność jest związana z

A. ustawieniem rozmiaru pamięci wirtualnej karty graficznej.
B. konfigurowaniem adresu karty sieciowej.
C. wybraniem pliku z obrazem dysku.
D. dodaniem drugiego dysku twardego.
Poprawnie – w tej sytuacji chodzi właśnie o wybranie pliku z obrazem dysku (ISO, VDI, VHD, VMDK itp.), który maszyna wirtualna będzie traktować jak fizyczny nośnik. W typowych programach do wirtualizacji, takich jak VirtualBox, VMware czy Hyper‑V, w ustawieniach maszyny wirtualnej przechodzimy do sekcji dotyczącej pamięci masowej lub napędów optycznych i tam wskazujemy plik obrazu. Ten plik może pełnić rolę wirtualnego dysku twardego (system zainstalowany na stałe) albo wirtualnej płyty instalacyjnej, z której dopiero instalujemy system operacyjny. W praktyce wygląda to tak, że zamiast wkładać płytę DVD do napędu, podłączasz plik ISO z obrazu instalacyjnego Windowsa czy Linuxa i ustawiasz w BIOS/UEFI maszyny wirtualnej bootowanie z tego obrazu. To jest podstawowa i zalecana metoda instalowania systemów w VM – szybka, powtarzalna, zgodna z dobrymi praktykami. Dodatkowo, korzystanie z plików obrazów dysków pozwala łatwo przenosić całe środowiska między komputerami, robić szablony maszyn (tzw. template’y) oraz wykonywać kopie zapasowe przez zwykłe kopiowanie plików. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych umiejętności przy pracy z wirtualizacją: umieć dobrać właściwy typ obrazu (instalacyjny, systemowy, LiveCD, recovery), poprawnie go podpiąć do właściwego kontrolera (IDE, SATA, SCSI, NVMe – zależnie od hypervisora) i pamiętać o odpięciu obrazu po zakończonej instalacji, żeby maszyna nie startowała ciągle z „płyty”.
Pytanie 34

Zidentyfikowanie głównego rekordu rozruchowego, który uruchamia system z aktywnej partycji, jest możliwe dzięki

A. BootstrapLoader
B. GUID Partition Table
C. POST
D. CDDL
Odpowiedzi takie jak POST, CDDL i GUID Partition Table nie mają bezpośredniego związku z funkcją bootloadera, co prowadzi do nieporozumień na temat procesów uruchamiania systemu. POST, czyli Power-On Self Test, to procedura diagnostyczna, która ma miejsce tuż po włączeniu komputera, mająca na celu sprawdzenie podstawowych komponentów sprzętowych, takich jak pamięć RAM, procesor czy karty rozszerzeń. Choć POST jest istotny w fazie rozruchu, jego zadaniem nie jest wczytywanie systemu operacyjnego, ale raczej przygotowanie sprzętu do dalszego działania. CDDL (Common Development and Distribution License) to licencja open source, która reguluje zasady korzystania z oprogramowania, ale nie jest w ogóle związana z procesem uruchamiania systemu. Z kolei GUID Partition Table (GPT) jest nowoczesnym schematem partycjonowania dysków, który pozwala na tworzenie wielu partycji oraz obsługuje dyski o pojemności większej niż 2 TB. GPT jest używane w kontekście zarządzania danymi na dysku, ale nie jest odpowiedzialne za sam proces rozruchu systemu. Błędne zrozumienie ról tych komponentów może prowadzić do niewłaściwych wniosków o tym, jak działa proces uruchamiania komputera. Kluczowe jest zrozumienie, że to bootloader jest odpowiedzialny za załadowanie systemu operacyjnego z aktywnej partycji, a nie elementy takie jak POST, CDDL czy GPT.
Pytanie 35

Rysunek obrazuje zasadę działania drukarki

Ilustracja do pytania
A. laserowej.
B. atramentowej.
C. sublimacyjnej.
D. igłowej.
Rysunek doskonale oddaje zasadę działania drukarki atramentowej, co widać po obecności głowicy z elementem grzejnym oraz ruchem kropli atramentu. Głowica drukująca wyposażona jest w malutkie rezystory, które nagrzewają się bardzo szybko. Kiedy taki rezystor się rozgrzewa, powoduje gwałtowne podgrzanie niewielkiej ilości atramentu, prowadząc do powstania pęcherzyka pary. Ten pęcherzyk wypycha kroplę atramentu przez mikroskopijną dyszę bezpośrednio na papier. Na rysunku widać sekwencję zdarzeń: najpierw spoczywający atrament, potem tworzenie pęcherzyka, a na końcu wyrzucenie kropli. W praktyce właśnie dzięki tej technologii możliwe są bardzo precyzyjne wydruki – szczególnie dobre do zdjęć czy kolorowej grafiki. Standardy branżowe, takie jak ISO/IEC 29183, opisują dokładnie parametry wydruków, które drukarki atramentowe są w stanie osiągnąć. Moim zdaniem, atramentówki to świetny wybór do domu i małego biura – są relatywnie tanie i pozwalają na druk wysokiej jakości bez większego kombinowania. No i co ciekawe, w niektórych modelach można już samemu dolewać atrament, co mocno ogranicza koszty eksploatacji. Tak czy inaczej, mechanizm z grzałką i wyrzucaniem kropli jest bardzo charakterystyczny właśnie dla tej technologii.
Pytanie 36

Wskaż zewnętrzny protokół rutingu?

A. OSPF
B. IGP
C. RIP
D. BGP
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane odpowiedzi kojarzą się z routingiem, ale kluczowe jest rozróżnienie między protokołami wewnętrznymi a zewnętrznymi. W sieciach komputerowych mówimy o dwóch głównych klasach: IGP (Interior Gateway Protocol) i EGP (Exterior Gateway Protocol). IGP służą do routingu wewnątrz jednego autonomicznego systemu, czyli w ramach sieci jednej organizacji, firmy, operatora. EGP – do wymiany tras między różnymi autonomicznymi systemami, a więc na „styku” niezależnych sieci, szczególnie w internecie. IGP jako odpowiedź to typowy skrót myślowy, bo IGP to w ogóle grupa protokołów wewnętrznych, a nie konkretny protokół. Co więcej, sama nazwa z definicji oznacza protokół wewnętrzny, więc nie może być zewnętrznym protokołem routingu. Często uczniowie widzą znajomy skrót i zaznaczają go trochę „z rozpędu”, bez zastanowienia się, że pytanie dotyczy właśnie protokołu zewnętrznego. RIP jest jednym z najprostszych protokołów routingu, ale należy do IGP. Działa wewnątrz jednej sieci, używa metryki hop count i jest raczej historyczny – w nowych projektach sieci używa się go rzadko ze względu na ograniczoną skalowalność i wolną konwergencję. W żadnych dobrych praktykach projektowania sieci szkieletowych czy operatorskich nie traktuje się RIP jako protokołu do wymiany tras między autonomicznymi systemami. OSPF również jest typowym protokołem IGP, nowocześniejszym i dużo bardziej zaawansowanym niż RIP. Jest protokołem stanu łącza, świetnie nadaje się do dużych sieci korporacyjnych, kampusowych, a nawet do sieci operatorów – ale wciąż tylko jako protokół wewnętrzny. OSPF jest zoptymalizowany do pracy w jednym autonomicznym systemie, z podziałem na area, z hierarchią, ale nie służy do negocjowania zewnętrznych polityk routingu między różnymi operatorami. Typowy błąd w takim pytaniu polega na tym, że ktoś kojarzy nazwę protokołu z wykładów (RIP, OSPF) i zakłada, że skoro to routing, to może chodzić o „zewnętrzny”, bo przecież łączy różne sieci. Kluczowe jest jednak pojęcie autonomicznego systemu: IGP działa wewnątrz jednego AS, a jedynym standardowym zewnętrznym protokołem routingu w praktycznym użyciu jest BGP. Dlatego pozostałe odpowiedzi, choć związane z routingiem, nie spełniają definicji zewnętrznego protokołu routingu.
Pytanie 37

Jakiego systemu operacyjnego powinien nabyć użytkownik, aby zmodernizowany komputer miał możliwość uruchamiania gier obsługujących DirectX12?

A. Windows XP
B. Windows 8
C. Windows 10
D. Windows 8.1
Windows 10 jest systemem operacyjnym, który w pełni wspiera DirectX 12, co czyni go idealnym wyborem dla graczy poszukujących najnowszych technologii w grach komputerowych. DirectX 12 wprowadza szereg zaawansowanych funkcji, takich jak lepsza obsługa wielordzeniowych procesorów, co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie zasobów sprzętowych. Dzięki temu, gry mogą działać w wyższej jakości z bardziej szczegółową grafiką oraz płynniejszymi animacjami. W praktyce, korzystanie z Windows 10 umożliwia graczom dostęp do najnowszych tytułów, które wymagają tego standardu, a także do poprawionych wersji starszych gier, które stały się bardziej optymalne po aktualizacjach. Warto również zaznaczyć, że Windows 10 regularnie otrzymuje aktualizacje, co zapewnia wsparcie dla nowych urządzeń i technologii, a także poprawia bezpieczeństwo oraz stabilność. Dla każdego nowoczesnego gracza, wybór Windows 10 jest więc podstawą zapewniającą długoterminowe wsparcie i rozwój w obszarze gier komputerowych.
Pytanie 38

Jaki adres IP w formacie dziesiętnym odpowiada adresowi IP 10101010.00001111.10100000.11111100 zapisanym w formacie binarnym?

A. 171.15.159.252
B. 170.14.160.252
C. 170.15.160.252
D. 171.14.159.252
Adres IP zapisany w systemie binarnym 10101010.00001111.10100000.11111100 można przekształcić na system dziesiętny poprzez konwersję każdej z czterech oktetów. W pierwszym oktetach mamy 10101010, co odpowiada 128 + 32 + 8 + 2 = 170. Drugi oktet, 00001111, to 0 + 0 + 0 + 8 + 4 + 2 + 1 = 15. Trzeci oktet, 10100000, daje 128 + 0 + 0 + 0 = 160. Ostatni oktet, 11111100, to 128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 = 252. Zatem pełny adres IP w systemie dziesiętnym to 170.15.160.252. Adresy IP są kluczowe w komunikacji sieciowej, a ich poprawna konwersja jest niezbędna w zarządzaniu sieciami. W praktyce, w sytuacjach takich jak konfiguracja routerów czy firewalli, znajomość konwersji adresów IP pozwala na skuteczniejsze zarządzanie, lepsze zabezpieczenie sieci oraz efektywniejsze planowanie zasobów.
Pytanie 39

Jakie złącze powinna mieć karta graficzna, aby mogła być bezpośrednio podłączona do telewizora LCD, który ma tylko analogowe złącze do komputera?

A. DE-15F
B. HDMI
C. DP
D. DVI-D
Karta graficzna z złączem DE-15F, znanym także jako VGA, jest idealnym rozwiązaniem do podłączenia telewizora LCD wyposażonego wyłącznie w analogowe złącze. Złącze DE-15F jest standardem stosowanym w wielu monitorach i projektorach, a jego analogowy charakter sprawia, że jest kompatybilne z telewizorami, które nie obsługują cyfrowych sygnałów. W praktyce, aby podłączyć komputer do telewizora za pomocą DE-15F, wystarczy odpowiedni kabel VGA. Tego typu połączenie jest powszechnie stosowane w starszych urządzeniach, gdzie złącza cyfrowe, takie jak HDMI czy DVI, nie były jeszcze popularne. Warto zaznaczyć, że jakość obrazu przesyłanego przez VGA może być ograniczona w porównaniu do nowoczesnych standardów, jednak w przypadku urządzeń analogowych jest to często jedyna dostępna opcja. W kontekście branżowych standardów, DE-15F jest uznawane za sprawdzone rozwiązanie w sytuacjach, gdzie nowoczesne technologie są niedostępne.
Pytanie 40

Urządzenie sieciowe działające w drugiej warstwie modelu OSI, które przesyła sygnał do portu połączonego z urządzeniem odbierającym dane na podstawie analizy adresów MAC nadawcy i odbiorcy, to

A. przełącznik
B. wzmacniak
C. modem
D. terminator
Przełącznik, znany również jako switch, jest kluczowym urządzeniem w drugiej warstwie modelu OSI, czyli w warstwie łącza danych. Jego podstawową funkcją jest przesyłanie danych na podstawie adresów MAC, co pozwala na efektywne zarządzanie ruchem w sieci lokalnej. Przełączniki analizują pakiety danych przychodzące do portów, identyfikując adresy MAC nadawcy i odbiorcy. Dzięki temu mogą one inteligentnie kierować dane do odpowiednich urządzeń bez zbędnego rozprzestrzeniania ich do wszystkich podłączonych urządzeń, co zwiększa efektywność i bezpieczeństwo sieci. Przykładem zastosowania przełącznika jest sieć biurowa, gdzie różne komputery, drukarki i inne urządzenia są podłączone do przełącznika, co umożliwia im komunikację i wymianę danych. Standardy takie jak IEEE 802.1D dotyczące protokołów mostków oraz przełączników wskazują na znaczenie tych urządzeń w tworzeniu złożonych i wydajnych architektur sieciowych. Warto również zauważyć, że nowoczesne przełączniki mogą obsługiwać funkcje VLAN, co dodatkowo zwiększa możliwości segmentacji i bezpieczeństwa w sieci.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej