Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik ekonomista
  • Kwalifikacja: EKA.04 - Prowadzenie dokumentacji w jednostce organizacyjnej
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:27
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:55

Egzamin zdany!

Wynik: 34/40 punktów (85,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jakie zasoby majątkowe firmy powinny być przechowywane w magazynie, aby zapewnić nieprzerwaną produkcję i sprzedaż gotowych wyrobów?

A. Kapitał pieniężny
B. Aktywa trwałe
C. Wierzytelności
D. Stany magazynowe
Zasoby w postaci zapasów są kluczowe dla zapewnienia ciągłości produkcji i sprzedaży wyrobów gotowych. Zapasy to materiały, surowce oraz produkty gotowe, które przedsiębiorstwo utrzymuje w celu zaspokojenia bieżących potrzeb produkcyjnych oraz zapewnienia dostępności towarów dla klientów. Dzięki utrzymaniu odpowiednich poziomów zapasów, przedsiębiorstwa mogą unikać przestojów w produkcji spowodowanych brakiem surowców, co jest zgodne z zasadami Lean Management, które podkreślają znaczenie eliminowania marnotrawstwa i zapewnienia ciągłego przepływu wartości. Na przykład, w branży spożywczej utrzymanie odpowiednich zapasów surowców pozwala na nieprzerwaną produkcję, nawet w przypadku opóźnień dostaw. Odpowiednie zarządzanie zapasami zgodnie z metodami takimi jak Just-In-Time (JIT) prowadzi do optymalizacji kosztów magazynowania oraz zwiększenia efektywności operacyjnej. Dobrze zaplanowane zapasy pozwalają na szybką reakcję na zmiany popytu, co jest niezwykle istotne w dynamicznie zmieniającym się rynku.

Pytanie 2

Absolwent technikum ekonomicznego o 4-letnim okresie nauczania po 2-letniej przerwie w kształceniu rozpoczął studia zaoczne w szkole wyższej, które trwały 5 lat. Po ukończeniu studiów podjął pierwszą pracę. Jaki okres pracy będzie wliczony do podstawy wymiaru urlopu z tytułu ukończenia wszystkich szkół?

Fragment Kodeksu pracy
Art. 155. § 1. Do okresu pracy, od którego zależy wymiar urlopu, wlicza się z tytułu ukończenia:
1) zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
2) średniej szkoły zawodowej – przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
3) średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
4) średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
5) szkoły policealnej – 6 lat,
6) szkoły wyższej – 8 lat.
Okresy nauki, o których mowa w pkt 1-6, nie podlegają sumowaniu.
(...)
A. 5 lat.
B. 6 lat.
C. 8 lat.
D. 12 lat.
Odpowiedź "8 lat" jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z przepisami prawa pracy w Polsce, okres nauki w szkołach wyższych jest wliczany do podstawy wymiaru urlopu. W przypadku tego pytania, absolwent technikum ekonomicznego uczęszczał do szkoły przez 4 lata, a następnie po 2-letniej przerwie podjął studia zaoczne trwające 5 lat. Jednakże, do podstawy wymiaru urlopu wlicza się tylko najdłuższy czas nauki, co w tym przypadku wynosi 5 lat studiów. Dlatego, łącząc ten czas z okresem nauki w technikum, otrzymujemy 4 lata nauki w technikum oraz 5 lat studiów wyższych, co daje łącznie 9 lat. Jednak z uwagi na przepisy, które mówią, że okresy nauki z różnych szkół się nie sumują, do podstawy wymiaru urlopu wlicza się jedynie okres 8 lat. Osoby z taką wiedzą mogą skutecznie planować swoje prawa do urlopu oraz zrozumieć, jakie okresy są brane pod uwagę w procesach kadrowych.

Pytanie 3

Maszyna wytwórcza w czasie 100 godzin wyprodukowała 1 600 sztuk produktów. Czas pracy potrzebny do wyprodukowania 1 sztuki wynosi 0,1 godziny. Jaką część normy czasowej udało się zrealizować w procentach?

A. W 60%
B. W 160%
C. W 140%
D. W 180%
Aby obliczyć, w ilu procentach została wykonana norma czasu pracy, należy najpierw obliczyć całkowity czas pracy, jaki został poświęcony na produkcję 1 600 sztuk wyrobów. Skoro norma czasu na wykonanie jednej sztuki wynosi 0,1 godziny, to całkowity czas produkcji wynosi 1 600 sztuk * 0,1 godziny/sztuka = 160 godzin. Maszyna pracowała przez 100 godzin, co oznacza, że w ciągu tego czasu zrealizowała tylko część normy. Aby obliczyć stopień realizacji normy, dzielimy czas pracy maszyny przez czas wymagany do wyprodukowania 1 600 sztuk, a następnie mnożymy przez 100%: (100 godzin / 160 godzin) * 100% = 62,5%. Aby zrozumieć, dlaczego otrzymujemy 160%, warto zauważyć, że w przypadku, gdyby maszyna pracowała przez 160 godzin, oznaczałoby to, że wykonała normę w 100%. W naszym przypadku, ponieważ czas pracy był krótszy, mamy do czynienia z przekroczeniem normy, co oznacza, że maszyna była zdolna do wykonywania pracy w szybszym tempie, co mogłoby wynikać z optymalizacji procesów produkcyjnych lub zastosowania wydajniejszych technologii. Z perspektywy standardów branżowych, efektywność produkcji jest kluczowym wskaźnikiem, a monitorowanie norm czasu pracy jest istotne dla osiągnięcia maksymalnej wydajności.

Pytanie 4

Spółka z o.o. wypracowała zysk netto, którego część przeznaczono na nagrody i premie dla pracowników. Obowiązkowe obciążenie pracownika i pracodawcy od nagród i premii ujęte są w zestawieniu. Jaką kwotę wypłaci pracodawca temu pracownikowi z tytułu nagród i premii?

Nagrody i premie z zysku w kwocie bruttoSkładki na ubezpieczenia społeczne pracownikówZaliczka na podatek dochodowy pracownikówSkładki na ubezpieczenie zdrowotne pracownikówKwota netto nagród i premii z zyskuSkładki na ubezpieczenia społeczne pracodawcy
1 000,00187,00154,0071,00588,00206,00
A. 206 zł
B. 1 000 zł
C. 1 206 zł
D. 588 zł
Wybrana odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wskazuje na poprawne obliczenie kwoty netto nagród i premii, które pracownik otrzyma. W przypadku wynagrodzeń i bonusów pracowniczych, kwota brutto, czyli pełna suma wynagrodzenia przed potrąceniami, jest podstawą do obliczeń. W omawianym przypadku, kwota brutto wynosi 1 000,00 zł. Jednak, aby ustalić rzeczywistą kwotę, która trafi do pracownika, należy uwzględnić obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy. Po potrąceniu wszystkich wymaganych składek i zaliczek, pracownik otrzymuje kwotę netto wynoszącą 588,00 zł. Jest to przykład standardowego procesu wypłaty wynagrodzeń w wielu firmach, gdzie odpowiednie obliczenia są kluczowe dla prawidłowego zarządzania finansami. Pracodawcy powinni stosować się do przepisów prawa pracy oraz zasad księgowości, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi normami.

Pytanie 5

W zamieszczonej tabeli przedstawiono operacje finansowe przeprowadzone w EURO. W wyniku przeliczeń walutowych przedsiębiorca zaksięguje różnicę kursową

LP.DataTreść operacjiKurs banku (w zł)Kurs średni NBP (w zł)Wartość operacji (w zł)
kupnasprzedaży
112.05.2007Otrzymano fakturę za wykonanie usługi 200 EURO4,034,254,17200 × 4,17 = 834,00
215.05.2007Zapłacono za fakturę 200 EURO3,904,134,04200 × 4,13 = 826,00
A. dodatnią w wysokości 8 zł na koncie "Koszty finansowe".
B. ujemną w wysokości 8 zł na koncie "Koszty finansowe".
C. dodatnią w wysokości 8 zł na koncie "Przychody finansowe".
D. ujemną w wysokości 8 zł na koncie "Przychody finansowe".
Wybór odpowiedzi dotyczącej dodatniej różnicy kursowej w wysokości 8 zł na koncie 'Przychody finansowe' jest prawidłowy, ponieważ ilustruje zasadę, że różnice kursowe wpływają na wyniki finansowe przedsiębiorstw w sposób korzystny lub niekorzystny. W analizowanym przypadku, przedsiębiorca zyskał na różnicy kursowej, co wynika z faktu, że zapłacił mniej w PLN, niż wyniosła wartość faktury przeliczonej po kursie średnim NBP. Takie sytuacje są powszechne w handlu zagranicznym, gdzie waluty mogą podlegać wahanom. W praktyce księgowej, dodatnie różnice kursowe powinny być klasyfikowane jako przychody finansowe, co jest zgodne z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości (MSR) 21, który reguluje kwestie związane z wpływem zmian kursów walutowych na sprawozdania finansowe. Przykładem może być firma importująca towary, która po zrealizowaniu transakcji i uregulowaniu płatności stwierdza, że kurs waluty lokalnej wzrósł, co przekłada się na korzystniejszą sytuację finansową, którą należy odpowiednio zaksięgować. Tego rodzaju umiejętność przeliczania różnic kursowych jest kluczowa w zarządzaniu finansami przedsiębiorstwa.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 7

Hurtownia nabyła towar po cenie brutto 738,00 zł (w tym podatek VAT 23%), a następnie sprzedaje go po cenie netto 780,00 zł. Marża hurtowa obliczana od ceny zakupu netto wynosi

A. 23%
B. 25%
C. 30%
D. 53%
Aby obliczyć marżę hurtową, najpierw musimy ustalić cenę zakupu netto. Cena zakupu brutto wynosi 738,00 zł, a podatek VAT wynosi 23%. Możemy obliczyć cenę netto, dzieląc cenę brutto przez 1,23. W rezultacie otrzymujemy: 738,00 zł / 1,23 = 600,00 zł. Następnie, aby obliczyć marżę, musimy od ceny sprzedaży netto (780,00 zł) odjąć cenę zakupu netto (600,00 zł), co daje nam zysk brutto w wysokości 180,00 zł. Marżę hurtową obliczamy jako stosunek zysku brutto do ceny zakupu netto, czyli: 180,00 zł / 600,00 zł = 0,30, co oznacza 30%. Marża hurtowa jest istotnym wskaźnikiem w analizie rentowności przedsiębiorstw handlowych, pozwalającym na ocenę efektywności sprzedaży oraz zarządzania kosztami. W praktyce, znajomość marży hurtowej pozwala na ustalenie cen sprzedaży oraz strategii marketingowych, co jest kluczowe w konkurencyjnym otoczeniu rynkowym.

Pytanie 8

Kartę płatniczą, która umożliwia dokonywanie transakcji jedynie do kwoty posiadanego salda na koncie bankowym, określa się mianem

A. debetową
B. kredytową
C. lojalnościową
D. przedpłaconą
Karta debetowa to instrument płatniczy, który umożliwia dokonywanie transakcji do wysokości dostępnych środków na koncie bankowym. Oznacza to, że użytkownik nie ma możliwości przekroczenia swojego salda, co pomaga w zarządzaniu finansami osobistymi i unikaniu zadłużeń. W praktyce, karta debetowa jest najczęściej wykorzystywana do codziennych zakupów, zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i w internecie. W momencie dokonania płatności, środki są automatycznie pobierane z konta, co zapewnia natychmiastowe rozliczenie transakcji. Banki, zgodnie z najlepszymi praktykami, zachęcają do korzystania z kart debetowych, ponieważ są one bezpieczniejsze od gotówki i wygodniejsze niż tradycyjne przelewy. Dodatkowo, wiele kart debetowych oferuje różne usługi dodatkowe, takie jak programy lojalnościowe, ubezpieczenia czy cashback, co czyni je atrakcyjnym narzędziem w codziennych finansach.

Pytanie 9

Aby ustalić tempo zmian w poziomie sprzedaży towarów w firmie w latach 2007 - 2010, konieczne jest obliczenie wskaźnika

A. struktury
B. korelacji
C. dynamiki
D. natężenia
Poprawna odpowiedź to wskaźnik dynamiki, który jest kluczowym narzędziem w analizie zmian w poziomie sprzedaży produktów w określonym okresie. Wskaźnik ten pozwala na określenie tempa wzrostu lub spadku sprzedaży, co jest niezbędne do oceny efektywności działań marketingowych oraz prognozowania przyszłych wyników. W praktyce, obliczając wskaźnik dynamiki, porównujemy wartości sprzedaży w różnych latach, co umożliwia nam dostrzeżenie trendów i wzorców. Na przykład, jeśli w roku 2007 sprzedaż wynosiła 100 000 zł, a w roku 2010 wzrosła do 150 000 zł, obliczając wskaźnik dynamiki, uzyskujemy wynik 150%, co oznacza, że sprzedaż wzrosła o 50% w analizowanym okresie. Użycie tego wskaźnika jest zgodne ze standardami analizy finansowej i jest szeroko stosowane w różnych branżach, aby podejmować świadome decyzje strategiczne.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 11

Sprzedawca z sklepu odzieżowego uregulował dług wobec hurtownika za towar o wartości 3 100 zł, przy pomocy weksla. Wartość nominalna tego weksla wynosi 3 200 zł. Oblicz kwotę dyskonta.

A. 300 zł
B. 3100 zł
C. 100 zł
D. 3200 zł
Odpowiedź 100 zł jest prawidłowa, ponieważ kwota dyskonta to różnica między wartością nominalną weksla a wartością zobowiązania. W tym przypadku wartość nominalna weksla wynosi 3 200 zł, a wartość zobowiązania to 3 100 zł. Zatem, aby obliczyć dyskonto, należy od wartości nominalnej odjąć wartość zobowiązania: 3 200 zł - 3 100 zł = 100 zł. Dyskonto to istotny element finansowy, który odzwierciedla różnicę między kwotą, którą wierzyciel otrzymuje, a kwotą, na jaką opiewa weksel. W praktyce, dyskonto ma zastosowanie nie tylko w kontekście weksli, ale również w innych instrumentach dłużnych, gdzie interesariusze muszą ocenić wartość bieżącą przyszłych płatności. W sektorku finansowym, znajomość mechanizmu dyskonta jest kluczowa przy podejmowaniu decyzji o inwestycjach czy ocenie rentowności projektów, ponieważ wpływa na obliczenia związane z wartością pieniądza w czasie oraz zarządzaniem ryzykiem.

Pytanie 12

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 13

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 14

Firma dokonuje płatności za usługi poprzez przelew na podstawie otrzymanej faktury. Który błąd w poleceniu przelewu spowoduje, że bank nie zrealizuje płatności?

A. Niepoprawna kwota przelewu
B. Brak kodu pocztowego w nazwisku zleceniodawcy
C. Brak jednej cyfry w numerze konta bankowego odbiorcy
D. Nieprawidłowy numer faktury w opisie przelewu
Brak jednej cyfry w numerze konta bankowego odbiorcy jest kluczowym błędem, który uniemożliwi realizację płatności. Banki w Polsce przyjmują znormalizowane formaty numerów kont, w tym numer IBAN, który jest 26-cyfrowym identyfikatorem. Jeśli którakolwiek z cyfr w tym numerze jest błędna lub brakuje jej, system informatyczny banku nie będzie w stanie poprawnie zidentyfikować konta odbiorcy. To prowadzi do odrzucenia polecenia przelewu. W praktyce, aby uniknąć takich błędów, zaleca się dokładne sprawdzenie numeru konta przed zatwierdzeniem przelewu. Warto również korzystać z mechanizmów automatycznego wprowadzania danych, jakie oferują systemy bankowe, co minimalizuje ryzyko błędów ludzkich. W przypadku wątpliwości, zawsze można skontaktować się z odbiorcą płatności w celu potwierdzenia, że podany numer konta jest poprawny.

Pytanie 15

W ostatnim kwartale 2020 roku firma otrzymała dostawy materiałów w poniższych odstępach: 14 dni, 16 dni, 14 dni, 18 dni, 15 dni, 13 dni. Jaką wartość średniego cyklu dostaw otrzymamy, stosując metodę średniej arytmetycznej w IV kwartale 2020 roku?

A. 6 dni
B. 15 dni
C. 8 dni
D. 30 dni
Średni cykl dostaw oblicza się, sumując wszystkie czasy dostaw i dzieląc przez ich liczbę. W przypadku podanych danych: 14 dni, 16 dni, 14 dni, 18 dni, 15 dni, 13 dni, najpierw sumujemy te wartości, co daje 90 dni. Następnie dzielimy przez 6 (liczbę dostaw), co prowadzi do wyniku 15 dni. Taki średni czas dostaw jest istotny dla zarządzania łańcuchem dostaw, ponieważ pozwala na efektywne planowanie zapasów oraz optymalizację procesów logistycznych. W praktyce, znając średni czas dostaw, przedsiębiorstwa mogą lepiej prognozować potrzeby produkcyjne oraz minimalizować ryzyko braków towarowych. Dobre praktyki branżowe podkreślają znaczenie monitorowania cyklu dostaw, gdyż może on ulegać zmianom sezonowym lub związanym z innymi czynnikami. Właściwe zarządzanie tym procesem wpływa na zadowolenie klientów oraz efektywność kosztową operacji logistycznych.

Pytanie 16

Firma handlowa nabyła od producenta lodówki po jednostkowej cenie zakupu wynoszącej 2 400,00 zł/szt. Marża handlowa stanowi 20% ceny sprzedaży netto. Jaka jest wartość marży handlowej uwzględniona w cenie sprzedaży netto?

A. 480,00 zł
B. 400,00 zł
C. 500,00 zł
D. 600,00 zł
Wybór innych odpowiedzi jest wynikiem nieprawidłowego zrozumienia koncepcji marży handlowej oraz jej zastosowania w obliczeniach dotyczących cen sprzedaży. Często popełnianym błędem jest próba bezpośredniego obliczenia marży, opierając się jedynie na cenie zakupu, co prowadzi do mylnych wniosków. Na przykład, wybór 400,00 zł sugeruje, że marża jest po prostu 20% ceny zakupu, co jest niewłaściwe. W rzeczywistości marża handlowa jest obliczana na podstawie ceny sprzedaży netto, a nie jednostkowej ceny zakupu. Ponadto, odpowiedzi takie jak 480,00 zł wynikają z niepoprawnego zastosowania wzoru, co może wskazywać na niepełne zrozumienie struktury cenowej. Kluczowym aspektem jest umiejętność różnicowania pojęcia ceny zakupu i ceny sprzedaży, a także wpływu marży na te ceny. W praktyce, aby prawidłowo wyznaczyć marżę handlową, należy wyjść od ceny sprzedaży netto, co może być trudne dla osób, które nie mają doświadczenia w obliczeniach finansowych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie zapoznać się z tymi zasadami i stosować je w praktyce, aby uniknąć poważnych błędów przy ustalaniu cen oraz planowaniu strategii sprzedażowych.

Pytanie 17

Podmiot gospodarczy, będący czynnym podatnikiem VAT, sprzedał 150 sztuk towarów w cenie 172,80 zł za sztukę brutto. Sprzedaż towarów podlega stawce VAT wynoszącej 8%. Jaka jest wysokość podatku VAT, który należy uiścić od sprzedanych towarów?

A. 13,82 zł
B. 1 920,00 zł
C. 12,80 zł
D. 2 073,60 zł
Nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowego zrozumienia podstawowych zasad obliczania podatku VAT. Wiele osób może błędnie założyć, że podatek VAT należy obliczać od całkowitej kwoty brutto, co prowadzi do zawyżenia wartości podatku. Na przykład, gdyby ktoś próbował obliczyć 8% z 172,80 zł, otrzymałby 13,82 zł, co jest kwotą, którą można mylnie uznać za podatek VAT. To podejście ignoruje kluczowy krok polegający na ustaleniu wartości netto przed obliczeniem stawki VAT. Innym typowym błędem jest pomnożenie kwoty VAT od jednej sztuki przez liczbę sprzedanych towarów, bez wcześniejszego obliczenia wartości netto, co może prowadzić do błędnych wyników w zakresie całkowitej kwoty VAT. Ponadto, obliczenie wartości całkowitej sprzedaży (w tym podatku VAT) i mylenie jej z kwotą VAT to powszechna pułapka, w którą mogą wpaść osoby nieznające dokładnych zasad księgowości i rozliczeń podatkowych. Niezrozumienie mechanizmu, w jaki sposób brutto i netto są powiązane z obliczeniami podatkowymi, może prowadzić do poważnych błędów w raportowaniu finansowym oraz do potencjalnych konsekwencji prawnych dla przedsiębiorstw.

Pytanie 18

Do kategorii spółek kapitałowych należy spółka

A. komandytowa
B. z ograniczoną odpowiedzialnością
C. partnerska
D. jawna
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, czyli ta sp. z o.o., to jedna z tych podstawowych form spółek kapitałowych w Polsce. Jak to działa? W skrócie, wspólnicy odpowiadają za długi firmy tylko do wysokości tego, co włożyli. Dzięki temu chronią swoje osobiste majątki, co moim zdaniem jest mega fajne, zwłaszcza dla małych i średnich przedsiębiorców, którzy chcą ograniczyć ryzyko. Dodatkowo, spółka z o.o. daje większą swobodę w zarządzaniu kapitałem i łatwiej przyciąga nowych inwestorów. No i warto wiedzieć, że muszą prowadzić pełną księgowość, co z jednej strony może być dość skomplikowane, ale z drugiej daje większą przejrzystość finansową. Przed założeniem takiej spółki, lepiej skonsultować się z kimś, kto się na tym zna, jak prawnik czy doradca podatkowy, bo to może pomóc dopasować wszystko do specyfiki działalności.

Pytanie 19

Jan Kowalski od stycznia do lutego poprzedniego roku podatkowego nigdzie nie pracował i nie osiągał żadnych dochodów. Przez pozostałe 10 miesięcy poprzedniego roku podatkowego był zatrudniony na podstawie umowy o pracę u jednego pracodawcy, którego siedziba znajduje się w jego miejscu zamieszkania. Którą kwotę kosztów uzyskania przychodów powinien wykazać pracodawca w PIT-11 dla Jana Kowalskiego za poprzedni rok podatkowy?

Wyciąg z Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
Art. 22.2. Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:
1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;
3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;
4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.
(...)
A. 4 500,00 zł
B. 2 500,00 zł
C. 3 000,00 zł
D. 3 750,00 zł
Odpowiedź 2 500,00 zł jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z polskim prawem podatkowym, pracownicy mają prawo do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 250 zł za każdy miesiąc pracy. W przypadku Jana Kowalskiego, który pracował przez 10 miesięcy, całkowita kwota kosztów uzyskania przychodów wynosi 2 500,00 zł (250 zł x 10 miesięcy). Koszty uzyskania przychodów mają na celu zmniejszenie podstawy opodatkowania, co jest istotne z punktu widzenia efektywności podatkowej. Z punktu widzenia praktyki księgowej i podatkowej, pracodawcy są zobowiązani do wykazania tych kosztów w formularzu PIT-11, co jest kluczowe dla prawidłowego rozliczenia pracownika. Należy również pamiętać, że w sytuacjach, gdy pracownik nie osiągał dochodów przez część roku, jak w przypadku Jana, należy odpowiednio uwzględnić tę sytuację w obliczeniach. Ujawnienie i prawidłowe rozliczanie kosztów uzyskania przychodów jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi i standardami rachunkowości, co przyczynia się do transparentności finansowej oraz zgodności z przepisami prawa.

Pytanie 20

Najwyższa Izba Kontroli to instytucja, która została utworzona w celu

A. nadzoru nad działalnością gospodarczą, finansową oraz organizacyjno-administracyjną instytucji państwowej administracji centralnej i lokalnych organów administracji rządowej
B. sprawdzania przestrzegania przepisów prawa pracy przez zakłady pracy, w tym norm dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy
C. oceny legalności uchwał podejmowanych przez organy samorządu lokalnego
D. pełnienia roli oskarżyciela publicznego w sprawach dotyczących przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych
Najwyższa Izba Kontroli (NIK) jest kluczową instytucją w polskim systemie kontroli publicznej, której głównym zadaniem jest kontrolowanie działalności finansowej, gospodarczej oraz organizacyjno-administracyjnej organów państwowej administracji centralnej i terenowych organów administracji rządowej. To oznacza, że NIK bada, czy wydawane środki publiczne są gospodarowane zgodnie z prawem oraz czy realizowane działania są efektywne, celowe i zgodne z planami. Przykładem może być audyt budżetowy, w którym NIK ocenia, czy jednostki samorządu terytorialnego prawidłowo wykorzystują fundusze przyznane na konkretne projekty. NIK działa na podstawie ustaw oraz stosuje standardy audytu, co pozwala na zapewnienie wysokiej jakości przeprowadzanych kontroli. Działania NIK mają na celu zwiększenie transparentności i odpowiedzialności w wydatkowaniu publicznych pieniędzy, co jest kluczowe dla zaufania społecznego oraz stabilności systemu administracji publicznej.

Pytanie 21

Czym jest moment bilansowy?

A. dzień, kiedy główny księgowy składa podpis
B. dzień, w którym sporządza się bilans
C. data, w której powstaje bilans
D. data, w jakiej zarząd zatwierdza bilans
Wybór daty, kiedy bilans jest robiony, czy daty, kiedy podpisuje główny księgowy, to nie to samo co moment bilansowy. Moment bilansowy to konkretna data, na którą bilans jest sporządzony, a nie tylko dzień złożenia podpisu. W praktyce to, że księgowy podpisał bilans, to tak naprawdę tylko formalność, która przychodzi po całej pracy przygotowawczej. Data zatwierdzenia przez zarząd, to też efekt wcześniejszych działań i nie definiuje momentu, w którym patrzymy na aktywa i pasywa. Często ludzie mylą te pojęcia, co może prowadzić do błędowych wniosków. W rachunkowości ważne jest, żeby rozumieć, że moment bilansowy to konkretny punkt w czasie, który pozwala nam na ocenę stanu finansowego. Znając ten moment, możemy lepiej ocenić kondycję finansową firmy i podejmować rozsądne decyzje na podstawie wiarygodnych danych.

Pytanie 22

Inwestor postanowił ulokować w funduszach inwestycyjnych 6 000 zł na okres 3 miesięcy. Od doradcy finansowego otrzymał następujące zestawienie. Który z funduszy przyniósłby inwestorowi zysk wynoszący 300 zł przy założeniu, że zakup funduszy nie wiązałby się z żadnymi innymi kosztami?

Rodzaj funduszuStopa zwrotu
1 miesiąc
Stopa zwrotu
3 miesiące
Stopa zwrotu
6 miesięcy
Fundusz inwestycyjny AXO5%10%13%
Fundusz inwestycyjny BRAX4%5%7%
Fundusz inwestycyjny DWD5%8%9%
Fundusz inwestycyjny WIB3%4%5%
A. Fundusz inwestycyjny BRAX
B. Fundusz inwestycyjny AXO
C. Fundusz inwestycyjny DWD
D. Fundusz inwestycyjny WIB
Fundusz inwestycyjny BRAX jest odpowiednią odpowiedzią, ponieważ oferuje stopę zwrotu wynoszącą 5% na okres 3 miesięcy. Wartość zainwestowanego kapitału wynosząca 6000 zł, przy tej stopie zwrotu, generuje zysk równy 300 zł (6000 zł * 0,05 = 300 zł). Takie obliczenia są standardową praktyką przy ocenie rentowności inwestycji w fundusze inwestycyjne. Oprócz samego zysku, warto również zwrócić uwagę na to, że wybór funduszu powinien być poprzedzony analizą jego historycznych wyników, polityki inwestycyjnej oraz poziomu ryzyka. Inwestorzy często korzystają z takich wskaźników jak Sharpe Ratio, które pozwala na ocenę, jaką stopę zwrotu fundusz generuje w stosunku do ponoszonego ryzyka. Dla uzyskania lepszego wglądu w działania funduszy inwestycyjnych, zaleca się również konsultację z doradcą finansowym, który pomoże zrozumieć specyfikę różnych funduszy oraz ich potencjalne zyski.

Pytanie 23

Warszawska Giełda Papierów Wartościowych stanowi przykład typu rynku

A. finansowego
B. towarowego
C. usług
D. pracy
Warszawska Giełda Papierów Wartościowych (GPW) jest kluczowym elementem polskiego rynku finansowego, na którym dokonuje się obrotu papierami wartościowymi, takimi jak akcje, obligacje oraz instrumenty pochodne. Jest to rynek, na którym inwestorzy mogą kupować i sprzedawać papiery wartościowe, co ma fundamentalne znaczenie dla gospodarki, umożliwiając firmom pozyskiwanie kapitału na rozwój. GPW działa zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi, w tym z ustawą o obrocie instrumentami finansowymi, co zapewnia odpowiednie standardy przejrzystości i uczciwości. Przykładem praktycznego zastosowania wiedzy o rynku finansowym jest rozumienie mechanizmów wyceny akcji oraz analizy technicznej, które są niezbędne dla inwestorów podejmujących decyzje inwestycyjne. Ponadto, uczestnictwo w GPW wymaga znajomości zasad działania rynku, takich jak dostosowanie się do zmieniających się warunków rynkowych oraz wykorzystywanie narzędzi analitycznych, co jest zgodne z dobrymi praktykami w inwestowaniu.

Pytanie 24

Organizacją, która nie dąży do osiągania zysku w swojej działalności, a działa na zasadach non-profit, jest

A. stowarzyszenie
B. spółka partnerska
C. spółdzielnia
D. spółka komandytowa
Stowarzyszenie to forma organizacji non-profit, która nie działa w celu osiągania zysku, a jej celem jest realizacja określonych zadań społecznych, kulturalnych czy sportowych. Stowarzyszenia są zazwyczaj zarejestrowane zgodnie z ustawą o stowarzyszeniach i mogą pełnić różnorodne funkcje, w tym organizację wydarzeń, wsparcie działalności lokalnych społeczności oraz promowanie różnych inicjatyw. Przykłady stowarzyszeń obejmują lokalne kluby sportowe, fundacje charytatywne czy organizacje zajmujące się ochroną środowiska. Działalność stowarzyszeń opiera się na pracy wolontariuszy, co pozwala im efektywnie wykorzystać środki oraz angażować lokalne społeczności. Kluczowe jest również stosowanie dobrych praktyk, takich jak transparentność finansowa czy odpowiedzialność społeczna, co sprzyja budowaniu zaufania wśród darczyńców i beneficjentów ich działań.

Pytanie 25

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 26

Zarząd to organ administracyjny, który jest powołany w spółkach

A. z ograniczoną odpowiedzialnością i jawnej
B. partnerskiej i komandytowej
C. komandytowej i cywilnej
D. akcyjnej i z ograniczoną odpowiedzialnością
Odpowiedź wskazująca na spółki akcyjne oraz z ograniczoną odpowiedzialnością jako te, w których powoływany jest zarząd, jest prawidłowa. W spółkach akcyjnych zarząd pełni kluczową rolę w zarządzaniu bieżącymi sprawami przedsiębiorstwa oraz reprezentuje spółkę na zewnątrz. Z kolei w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, zarząd również odpowiada za prowadzenie spraw firmy, a jego kompetencje są dokładnie określone w umowie spółki oraz Kodeksie spółek handlowych. W praktyce, zarząd w tych spółkach jest odpowiedzialny za podejmowanie kluczowych decyzji dotyczących strategii, finansów, a także zarządzania zasobami ludzkimi. Dobrą praktyką jest zapewnienie, aby członkowie zarządu posiadali odpowiednie kompetencje i doświadczenie w zarządzaniu, co wpływa na efektywność operacyjną ich działań. Zrozumienie roli zarządu w kontekście różnych typów spółek jest istotne dla osób planujących wejście w świat przedsiębiorczości lub inwestycji.

Pytanie 27

Firma nabyła skórę do wytwarzania obuwia. Całkowity koszt za metr skóry, uwzględniając podatek VAT, wynosi 246 zł. Ta cena określana jest jako cena jednostkowa

A. rynkowa
B. nabycia
C. zakupu netto
D. zakupu brutto
Zakup skóry do produkcji obuwia po cenie 246 zł za metr, obejmujący podatek VAT, jest klasyfikowany jako cena zakupu brutto. Cena brutto to całkowity koszt, jaki nabywca ponosi, w tym wszelkie obowiązkowe opłaty, takie jak VAT. Jest to kluczowe dla przedsiębiorstw, które muszą uwzględniać wszystkie koszty przy planowaniu budżetu oraz kalkulacji cen swoich produktów. W praktyce, dla przedsiębiorstw handlowych i produkcyjnych, rozumienie różnicy pomiędzy ceną brutto a ceną netto jest fundamentalne, ponieważ może wpływać na podejmowane decyzje finansowe i strategię cenową. Ustalając ceny sprzedaży, firmom zaleca się uwzględnianie ceny brutto, aby uniknąć nieporozumień z klientami i zapewnić zgodność z regulacjami podatkowymi. Dodatkowo, znajomość cen brutto i netto jest istotna w kontekście raportowania finansowego oraz obliczania marż zysku.

Pytanie 28

W spółce partnerskiej mogą być członkami osoby wykonujące zawód

A. fotomodela
B. urzędnika podatkowego
C. fotografa
D. doradcy podatkowego
Odpowiedź "doradcy podatkowego" jest jak najbardziej trafna. Wiesz, w spółkach partnerskich mogą być tylko te osoby, które wykonują tak zwane zawody zaufania publicznego, a doradcy podatkowi do takich się zaliczają. To dlatego, że ich praca polega na udzielaniu profesjonalnych porad zwiążanych z prawem podatkowym. W praktyce to znaczy, że mają oni sporą wiedzę o przepisach podatkowych i potrafią reprezentować klientów w sprawach przed urzędami. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że doradcy podatkowi często współpracują z klientami, żeby lepiej zrozumieć ich sytuację finansową i zaproponować im najlepsze rozwiązania podatkowe. To bardzo ważna rola, bo odpowiednie decyzje mogą naprawdę wpłynąć na rozwój firmy. Pamiętaj, że partnerzy w spółkach muszą być nie tylko kompetentni, ale także odpowiedzialni za to, co robią, dlatego kwalifikacje są kluczowe.

Pytanie 29

W tabeli zaprezentowano zadania i kompetencje czterech organów kontrolujących i nadzorujących różne obszary działalności gospodarczej. Które zadania realizuje Najwyższa Izba Kontroli?

A.B.

– kontroluje działalność handlu i usług

– zajmuje się ochroną interesów konsumenta

– zajmuje się ochroną praw i wolności obywateli

– dopileka czy jest realizowane i przestrzegane prawo wobec obywateli

C.D.

– kontroluje działalność organów państwowej administracji centralnej i terenowej

– jest konstytucyjnym organem kontroli nadzorowanym przez Sejm

– pełni nadzór nad przestrzeganiem przez zakłady pracy przepisów prawa pracy i BHP

– podejmuje działania zmierzające do poprawy warunków pracy

A. C.
B. A.
C. B.
D. D.
Najwyższa Izba Kontroli, czyli NIK, jest naprawdę ważnym organem w naszym kraju, jeśli chodzi o kontrolowanie tego, co dzieje się w administracji publicznej. Głównie sprawdzają, czy wydawane są publiczne pieniądze w sposób legalny i rzetelny. Odpowiedź C jest tu trafna, bo NIK rzeczywiście zajmuje się audytami i raportami, które oceniają działanie instytucji publicznych. Co ciekawe, mają też prawo kontrolować samorządy, więc można powiedzieć, że to ważne dla przejrzystości lokalnych władz. Na przykład, gdy NIK robi audyt w gminie, sprawdzają, czy pieniądze są dobrze wykorzystywane. Warto dodać, że działania NIK pokazują, jak powinny wyglądać dobre praktyki w audycie publicznym - czyli systematycznie, obiektywnie i przejrzyście, co buduje zaufanie do instytucji publicznych.

Pytanie 30

Tabela przedstawia przeciętny stan zatrudnienia w przedsiębiorstwie w latach 2010-2013. Z analizy dynamiki wynika, że stan zatrudnienia w 2013 roku w stosunku do 2010 roku był

WyszczególnienieRok
2010201120122013
Stan zatrudnienia20025015050
Wskaźnik dynamiki w %1001257525
A. o 75% wyższy.
B. o 75% niższy.
C. o 25% niższy.
D. o 25% wyższy.
Stan zatrudnienia w przedsiębiorstwie w 2013 roku wynosił 50 osób, podczas gdy w 2010 roku wynosił 200 osób. Obliczając procentową zmianę, stosujemy wzór: ((Stan zatrudnienia w 2010 - Stan zatrudnienia w 2013) / Stan zatrudnienia w 2010) * 100%. W naszym przypadku: ((200 - 50) / 200) * 100% = 75%. Oznacza to, że w 2013 roku zatrudnienie było o 75% niższe w odniesieniu do 2010 roku. Przykładem praktycznym może być ocena efektywności działań restrukturyzacyjnych w firmach, gdzie analiza zatrudnienia w różnych latach pozwala ocenić wpływ tych działań na ogólną wydajność organizacji. Warto zaznaczyć, że analiza dynamiki zatrudnienia jest istotnym narzędziem w zarządzaniu zasobami ludzkimi, pozwalając na podejmowanie przemyślanych decyzji strategicznych oraz monitorowanie trendów na rynku pracy.

Pytanie 31

W tabeli przedstawiono dane na dzień przeprowadzenia inwentaryzacji w jednostce handlowej. W toku postępowania wyjaśniającego kierownik jednostki ustalił, że cały niedobór ziemniaków jest niezawiniony. Określ wartość niedoboru niezawinionego przekraczającego zakładową dopuszczalną normę ubytków naturalnych.

TowarStan według ewidencji księgowejStan rzeczywisty według spisu z naturyZakładowa norma ubytków naturalnych
Ziemniaki1 500,00 zł1 000,00 zł200,00 zł
A. 200 zł
B. 500 zł
C. 1 000 zł
D. 300 zł
Poprawna odpowiedź, 300 zł, wynika z kluczowego procesu obliczeń związanych z inwentaryzacją. Aby ustalić wartość niedoboru niezawinionego przekraczającego zakładową dopuszczalną normę ubytków naturalnych, konieczne jest zrozumienie różnicy między stanem rzeczywistym a ewidencją księgową. W praktyce, niedobór to różnica, która powstaje w wyniku niezgodności w systemie zarządzania zapasami. Dopuszczalne normy ubytków naturalnych są ustalane na podstawie analiz historycznych oraz standardów branżowych i różnią się w zależności od rodzaju produktu. W tym przypadku, po obliczeniu całkowitego niedoboru ziemniaków oraz uwzględnieniu normy, uzyskujemy wynik 300 zł. Zrozumienie tego procesu jest kluczowe w kontekście zarządzania zapasami, aby podejmować dobrze uzasadnione decyzje dotyczące zakupów i strat. Wiedza ta ma również zastosowanie w audytach finansowych, gdzie braki w inwentaryzacji są analizowane w kontekście ryzyka oraz efektywności zarządzania.

Pytanie 32

W zestawieniu bilansowym Środki trwałe w budowie powinny być klasyfikowane w pozycji

A. krótkoterminowych inwestycji
B. wartości niematerialnych oraz prawnych
C. rzeczowych aktywów trwałych
D. długoterminowych inwestycji
Środki trwałe w budowie to takie rzeczy, które są w trakcie robienia, ale jeszcze nie są gotowe, żeby z nich korzystać. Według międzynarodowych standardów rachunkowości, głównie IAS 16, traktujemy je jako rzeczowe aktywa trwałe, bo jak już skończymy budowę, to będą działać w firmie przez długi czas. Przykłady to nowe fabryki albo różne infrastrukturki, które posłużą latami. Te aktywa wyceniamy na podstawie wydatków związanych z budową, jak robocizna, materiały czy różne usługi. To ważne, żeby dobrze klasyfikować te aktywa, bo od tego zależy bilans firmy i jej szanse na zdobycie finansowania. Klasyfikacja ich jako rzeczowe aktywa trwałe to dobra praktyka w rachunkowości, dzięki czemu można zachować przejrzystość w raportach finansowych.

Pytanie 33

Przeanalizuj fragment zamieszczonego wyciągu bankowego przedsiębiorstwa i określ kwotę, która wpłynęła na konto Rachunek bankowy tego przedsiębiorstwa.

15.05.2010 r. wpływ od PH „Lima" za Fa Vat nr 232/052 300 zł
16.05.2010 r. realizacja czeku rozrachunkowego nr 14142356500 zł
18.05.2010 r. przelew dla PHU „Colo" za Fa VAT nr 23/05/1012 000 zł
22.05.2010 r. prowizja za przelew10 zł
23.05.2010 r. przelew podatku VAT650 zł
A. 24 300 zł
B. 12 000 zł
C. 2 300 zł
D. 13 110 zł
Odpowiedź 2 300 zł jest prawidłowa, ponieważ odzwierciedla jedyny wpływ na konto bankowe przedsiębiorstwa, jaki wystąpił na wyciągu. W kontekście analizy wyciągów bankowych, kluczowe jest zrozumienie, że saldo na koncie zwiększają tylko operacje przychodowe, w tym przypadku wpływ od PH 'Lima'. Zgodnie z zasadami księgowości, wpływy są klasyfikowane jako przychody, co podnosi saldo konta. W praktyce, zarządzanie finansami przedsiębiorstwa wymaga dokładnej analizy wyciągów bankowych, aby móc efektywnie śledzić i planować przepływy pieniężne. Dobrą praktyką jest regularne przeglądanie wyciągów bankowych, aby identyfikować strumienie przychodów oraz potencjalne nieprawidłowości w transakcjach. W tym przypadku, przedsiębiorca powinien zwrócić uwagę na daty i źródła wpływów, co pozwala na lepsze zarządzanie finansami. Ponadto, umiejętność interpretacji wyciągów bankowych jest niezbędna w codziennym funkcjonowaniu każdej firmy, co wpływa na efektywność jej działalności.

Pytanie 34

Jakie zadania wykonują banki komercyjne?

A. Zarządzanie rachunkami bankowymi budżetu państwowego
B. Emisja pieniędzy
C. Zakładanie i obsługa rachunków bankowych osób fizycznych
D. Formułowanie polityki pieniężnej kraju
Otwieranie i prowadzenie rachunków bankowych osób fizycznych jest kluczowym zadaniem banków komercyjnych, które pełni istotną rolę w systemie finansowym. Banki komercyjne obsługują klientów indywidualnych, umożliwiając im deponowanie środków, dokonywanie płatności oraz inwestowanie oszczędności. Przykładowo, klient otwierający rachunek oszczędnościowy może regularnie wpłacać pieniądze, a bank zapewnia mu bezpieczeństwo tych środków oraz odpowiednią stopę procentową. Zgodnie z zasadami dobrych praktyk bankowych, banki powinny oferować przejrzyste warunki korzystania z rachunków, a także dostarczać narzędzi online do zarządzania finansami. Ponadto, poprzez otwieranie rachunków, banki mogą analizować zachowania klientów, co pozwala na dostosowanie oferty produktów finansowych do ich potrzeb. Ostatecznie, działalność ta wspiera lokalne gospodarki poprzez mobilizację oszczędności i finansowanie inwestycji. Z perspektywy regulacyjnej, banki muszą przestrzegać standardów dotyczących antymoney laundering (AML), co dodatkowo zwiększa ich odpowiedzialność w zarządzaniu rachunkami klientów.

Pytanie 35

Producent ekskluzywnych mebli realizuje swoje wyroby na życzenie klienta. Jaką metodę zastosuje do obliczenia kosztu produkcji produktu?

A. podziałową ze współczynnikami
B. zleceniową
C. podziałową prostą
D. doliczeniową
Metoda zleceniowa, znana również jako metoda kosztów zlecenia, jest szczególnie odpowiednia dla producentów luksusowych mebli, którzy wytwarzają swoje produkty na zamówienie klienta. Ta metoda pozwala na precyzyjne śledzenie kosztów związanych z każdym zleceniem, co jest kluczowe w przypadku indywidualnych projektów, gdzie każdy produkt może różnić się materiałami, czasem pracy i innymi zasobami. Dzięki zastosowaniu metody zleceniowej, producent może dokładnie ustalić koszt wytworzenia każdego mebla, co pozwala na określenie odpowiedniej ceny sprzedaży z uwzględnieniem marży zysku. Przykłady zastosowania tej metody obejmują małe warsztaty stolarskie, które produkują meble na specjalne zamówienie, oraz firmy oferujące unikatowe rozwiązania wnętrzarskie. Warto również zaznaczyć, że ta metoda jest zgodna z standardami rachunkowości zarządczej, które rekomendują precyzyjne przypisanie kosztów do konkretnych zleceń, co podnosi transparentność finansową przedsiębiorstwa oraz wspiera lepsze podejmowanie decyzji strategicznych.

Pytanie 36

Firma zamierza wytworzyć w ciągu miesiąca 2 000 sztuk produktów gotowych. Wskaźnik techniczny zużycia materiału dla jednej sztuki wyrobu gotowego wynosi 0,7 kg. Zasób początkowy materiału to 300 kg, a przewidziany zasób końcowy to 250 kg. Ile kilogramów materiału powinno się zakupić, aby zrealizować plan produkcji na ten miesiąc?

A. 1 350 kg
B. 1 450 kg
C. 850 kg
D. 1 950 kg
Aby obliczyć ilość materiału, który należy zakupić do realizacji planu produkcji 2000 sztuk wyrobów gotowych, najpierw ustalamy całkowite zużycie materiału. Norma zużycia wynosi 0,7 kg na sztukę, więc dla 2000 sztuk potrzebujemy: 2000 * 0,7 kg = 1400 kg. Następnie uwzględniamy zapasy materiału. Początkowy zapas wynosi 300 kg, a planowany zapas końcowy 250 kg. Wartość materiału, którą należy mieć na koniec miesiąca, to 250 kg. Zatem, aby obliczyć, ile materiału musimy zakupić, stosujemy wzór: zakup = (zużycie + zapas końcowy) - zapas początkowy. Podstawiając wartości: zakup = (1400 kg + 250 kg) - 300 kg = 1350 kg. Takie obliczenia są zgodne z praktykami zarządzania zapasami, które zalecają dokładne planowanie, aby uniknąć nadwyżek lub niedoborów materiałów. Używanie norm zużycia pozwala na optymalizację kosztów produkcji oraz efektywne zarządzanie decyzjami zakupowymi.

Pytanie 37

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.


Pytanie 38

Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli określ, które przedsiębiorstwo może mieć problem z bieżącym regulowaniem zobowiązań krótkoterminowych ze względu na zbyt niski poziom wskaźnika bieżącej płynności.

Wybrane składniki bilansu w czterech przedsiębiorstwach
WyszczególnieniePrzedsiębiorstwo
A.B.C.D.
Aktywa obrotowe (w zł)20 000,0098 000,0045 000,0085 000,00
Zobowiązania bieżące (w zł)25 000,0060 000,0030 000,0055 000,00
A. C.
B. B.
C. A.
D. D.
Przedsiębiorstwo A wykazuje wskaźnik bieżącej płynności na poziomie 0,8, co oznacza, że jego aktywa obrotowe nie pokrywają zobowiązań bieżących. Wskaźnik bieżącej płynności powinien wynosić co najmniej 1, co oznacza, że przedsiębiorstwo posiada wystarczające aktywa obrotowe do spłaty swoich krótkoterminowych zobowiązań. W praktyce, przedsiębiorstwa, które nie osiągają tego wskaźnika, mogą stanąć w obliczu problemów z płynnością finansową. Dobrym przykładem zastosowania tego wskaźnika jest ocena kondycji finansowej firm w branży detalicznej, gdzie cykle operacyjne są stosunkowo krótkie, a zmiany w zapotrzebowaniu klientów mogą szybko wpłynąć na poziom zapasów i przepływ gotówki. Stosując standardy analizy finansowej, przedsiębiorstwa powinny regularnie monitorować ten wskaźnik, aby uniknąć sytuacji, w której brak płynności prowadzi do opóźnień w regulowaniu zobowiązań i potencjalnych problemów z kredytodawcami. Warto również zauważyć, że w kontekście branżowym, różne sektory mogą mieć różne normy dotyczące wskaźnika bieżącej płynności, więc kluczowe jest dostosowanie analizy do specyfiki danej branży.

Pytanie 39

Hurtownia osiągnęła w II kwartale br. przychody ze sprzedaży towarów w wysokości 96 000,00 zł.
Na podstawie danych zamieszczonych w tabeli ustal, ile razy w II kwartale br. odnawiano zapasy.

MiesiącWartość zapasu towarów
Kwiecień8 000,00 zł
Maj12 000,00 zł
Czerwiec16 000,00 zł
A. 12 razy.
B. 8 razy.
C. 15 razy.
D. 6 razy.
Poprawna odpowiedź to 8 razy, co oznacza, że zapasy były odnawiane średnio co 45 dni w II kwartale roku. Aby ustalić liczbę odnawiania zapasów, kluczowym krokiem jest obliczenie średniej wartości zapasów, co polega na zsumowaniu wartości zapasów na koniec każdego miesiąca i podzieleniu przez liczbę miesięcy. W praktyce, przedsiębiorstwa stosują tę metodę, aby lepiej zrozumieć rotację zapasów oraz efektywność zarządzania magazynem. Wyższa rotacja zapasów często wskazuje na skuteczniejsze zarządzanie, co przekłada się na zmniejszenie kosztów przechowywania towarów oraz minimalizację ryzyka przestarzałych zapasów. W branży handlowej, zgodnie z dobrą praktyką, rotacja zapasów powinna odpowiadać specyfice rynku oraz rodzajowi sprzedawanych produktów, co można wywnioskować, analizując historyczne dane sprzedażowe oraz trendy. Zrozumienie, jakie czynniki wpływają na rotację zapasów, jest kluczowe dla optymalizacji strategii zakupowych oraz planowania sprzedaży.

Pytanie 40

Nadwyżkę pieniędzy, która znajduje się w kasie, kasjerka ma obowiązek przekazać do banku, wystawiając dokument

A. Weksel
B. Czek gotówkowy
C. Kasa przyjmie
D. Bankowy dowód wpłaty
Wybór opcji Kasa przyjmie pokazuje, że nie do końca rozumiesz, jak obieg gotówki w firmie działa. Ten dokument to nie jest formalne potwierdzenie wpłaty, a raczej coś, co może być użyte przy przyjmowaniu gotówki przez kasę. W praktyce, takie dokumenty jak Kasa przyjmie nie mają mocy dowodowej wobec banku, co może sprawić problemy w zarządzaniu finansami. Kiedy oddajesz nadwyżkę gotówki do banku, ważne jest, żebyś korzystał z dokumentu, który bank zaakceptuje jako prawidłowe potwierdzenie transakcji. A weksel to zupełnie inna sprawa - używa się go jako zabezpieczenia płatności w innych sytuacjach, a nie przy wpłatach do banku. Tego typu dokumenty w ogóle nie są przeznaczone do potwierdzania wpłat gotówki. Czek gotówkowy też może być użyty do płatności, ale nie jest odpowiednim dokumentem do potwierdzenia wpłaty nadwyżki gotówki. Czeki to narzędzia wymiany wartości, a nie dowody wpłaty gotówki do banku. Można więc powiedzieć, że niewłaściwe użycie tych dokumentów może prowadzić do problemów podczas audytów i niezgodności w dokumentacji.