Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:58
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 12:11

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Czego nie należy brać pod uwagę przy zabezpieczaniu serwera bazy danych przed atakami hakerskimi?

A. Zamykanie portów związanych z bazą danych

B. Aktywacja zapory

C. Używanie skomplikowanych haseł do bazy

D. Defragmentacja dysków

Wszystkie wymienione metody oprócz defragmentacji dysków są kluczowymi elementami strategii zabezpieczeń bazy danych i mają istotne znaczenie w kontekście ochrony przed atakami hakerskimi. Stosowanie złożonych haseł jest absolutnie niezbędne, ponieważ proste hasła mogą być łatwo złamane przy użyciu technik takich jak brute force. Złożone hasła, które są długie i skomplikowane, znacznie zwiększają czas potrzebny na ich złamanie. Blokowanie portów, które nie są wykorzystywane przez bazę danych, pozwala na zredukowanie powierzchni ataku, ograniczając dostęp do systemu tylko do niezbędnych kanałów komunikacyjnych. To podejście jest zgodne z zasadą „minimalnych uprawnień”, która mówi o tym, że system powinien mieć jak najmniej aktywnych punktów dostępu. Włączenie zapory (firewall) jest również nieodzownym elementem ochrony. Zapory chronią przed nieuprawnionym dostępem, filtrując ruch sieciowy i umożliwiając korzystanie tylko z zaufanych źródeł. W praktyce, ignorowanie tych metod zabezpieczeń może prowadzić do poważnych luk w bezpieczeństwie, które hakerzy mogą wykorzystać. Przykłady z życia pokazują, że wiele wycieków danych miało miejsce z powodu słabości w hasłach i niewłaściwej konfiguracji firewalli. Dlatego właściwe zrozumienie i wdrożenie tych praktyk jest kluczowe dla ochrony danych w bazach danych.

Pytanie 2

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && zaliczane są do kategorii operatorów

A. arytmetycznych

B. przypisania

C. logicznymi

D. bitowych

Odpowiedź 'logicznym' jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript operatory || (logiczne OR) i && (logiczne AND) są klasyfikowane jako operatory logiczne. Te operatory służą do wykonywania operacji na wartościach logicznych (prawda/fałsz). Użycie operatora && powoduje, że wyrażenie zwraca prawdę tylko wtedy, gdy oba operandy są prawdziwe. Z kolei operator || zwraca prawdę, jeśli przynajmniej jeden operand jest prawdziwy. Przykładem ich zastosowania może być warunkowe wykonywanie kodu, np. w instrukcjach if, gdzie możemy sprawdzić, czy spełnione są określone warunki. Standardowe praktyki programistyczne zalecają używanie tych operatorów do efektywnego zarządzania logiką programów, co zwiększa ich czytelność i umożliwia łatwiejszą konserwację. Ważne jest także zrozumienie, że operatory te wykonują krótką ocenę (short-circuit evaluation), co oznacza, że nie obliczają drugiego operandu, jeśli pierwszy już decyduje o wyniku. Dzięki tym właściwościom, operatory logiczne są kluczowym elementem wszelkich aplikacji programistycznych, które potrzebują podejmować decyzje w oparciu o różne warunki.

Pytanie 3

W środowisku PHP pobrano z bazy danych rezultat działania zapytania przy użyciu komendy mysql_query. W celu uzyskania z otrzymanej kwerendy jednego wiersza danych, konieczne jest użycie polecenia

A. mysql_list_fields

B. mysql_fetch_lengths

C. mysql_fetch_row

D. mysql_field_len

Odpowiedź 'mysql_fetch_row' jest prawidłowa, ponieważ to funkcja w PHP, która pobiera jeden wiersz danych jako tablicę numeryczną z wyników zapytania SQL. Jest to kluczowy element do pracy z danymi zwróconymi przez bazę danych, gdyż umożliwia nam iterację przez wyniki zapytania. Przykładowo, po wykonaniu kwerendy za pomocą 'mysql_query', używamy 'mysql_fetch_row', aby uzyskać pierwszy wiersz wyników: $row = mysql_fetch_row($result);. W praktyce, korzystając z tej funkcji, możemy odnosić się do poszczególnych kolumn, używając indeksów, co jest efektywne, zwłaszcza przy pracy z dużymi zbiorami danych. Warto pamiętać, że 'mysql_fetch_row' jest jedną z podstawowych funkcji w pracy z bazami danych w PHP, jednak w najnowszych projektach zaleca się korzystanie z rozszerzenia PDO lub MySQLi, które oferują lepsze zabezpieczenia oraz wsparcie dla obiektowego podejścia programowania. To także zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa i wydajności aplikacji webowych.

Pytanie 4

Na ilustracji przedstawiono kompozycję bloków strony www. Który z elementów formatowania strony odpowiada temu układowi? (Dla uproszczenia pominięto właściwości dotyczące koloru tła, wysokości oraz czcionki)

A. Odpowiedź 2: B

B. Odpowiedź 4: D

C. Odpowiedź 3: C

D. Odpowiedź 1: A

Odpowiedź B jest naprawdę na czasie! Widzisz, użyto tutaj techniki pływającego układu z CSS, czyli float i clear. Pierwszy blok pływa w lewo, ma 30% szerokości, dzięki czemu obok niego mogą stać drugi i trzeci blok, które też pływają w lewo i zajmują 70%. To pozwala na ułożenie elementów w jednej linii, o ile kontener ma wystarczająco miejsca. W sumie, float to klasyka przy układach wielokolumnowych, chociaż obecnie sporo osób korzysta z Flexboxa lub Grid Layout. Zauważ, że blok czwarty ma clear:both, więc zacznie się poniżej wcześniejszych elementów pływających. To ważne, bo dzięki temu unikamy problemów z nałożeniem się treści. Zachowanie porządku w układzie jest kluczowe, szczególnie w responsywnym web designie. Tego typu układy są całkiem popularne na stronach z wieloma kolumnami, gdzie elastyczność szerokości ma duże znaczenie.

Pytanie 5

Co robi w SQL polecenie INSERT INTO?

A. dodaje kolumny do tabeli

B. modyfikuje istniejące rekordy

C. tworzy tabelę

D. wprowadza dane (nowy wiersz) do tabeli

Polecenie INSERT INTO wprowadza do tabeli nowy wiersz z danymi, np. INSERT INTO osoby (imie) VALUES ("Ala"). Dlatego INSERT INTO wprowadza nowy wiersz do tabeli.

Pytanie 6

Którym poleceniem wyświetlisz konfigurację serwera PHP (wersję PHP, system serwera, wartości zmiennych predefiniowanych)?

phpinfo();

print_r(ini_get_all());

echo phpversion();

phpcredits();

Aby zobaczyć konfigurację serwera PHP - wersję, system, rozszerzenia i zmienne predefiniowane - używa się phpinfo();. Funkcja sama buduje czytelną stronę z tymi danymi, więc nie trzeba ich zbierać ręcznie. Zapamiętaj: jedno wywołanie phpinfo() zastępuje dziesiątki osobnych sprawdzeń środowiska.

Pytanie 7

Określ złożoność obliczeniową algorytmu naiwnego (zwykłego) poszukiwania minimum w kolekcji liczb?

A. O(n2)

B. O(n)

C. O(n3)

D. O(n!)

Algorytm naiwnego (zwykłego) wyszukiwania minimum w zbiorze liczb charakteryzuje się złożonością obliczeniową O(n), co oznacza, że jego czas wykonania rośnie liniowo w zależności od liczby elementów w zbiorze. W praktyce oznacza to, że aby znaleźć najmniejszy element w zbiorze liczb, algorytm przeszukuje wszystkie elementy, porównując je ze sobą. W przypadku zbioru zawierającego n elementów, konieczne jest wykonanie n-1 porównań, co skutkuje liniową złożonością. Wyszukiwanie minimum jest użyteczne w wielu aplikacjach, takich jak analiza danych, gdzie może być wykorzystywane do szybkiego lokalizowania najniższej wartości w zestawie wyników. Dobrymi praktykami w tym zakresie są stosowanie tego algorytmu w sytuacjach, gdy zbiór danych jest relatywnie mały lub gdy zależy nam na prostocie i czytelności kodu. Złożoność O(n) jest optymalna dla tego typu operacji, ponieważ nie da się znaleźć minimum bez przeszukania każdego elementu przynajmniej raz, co potwierdza zasadę, że konieczne jest zbadanie wszystkich danych w celu uzyskania poprawnego wyniku.

Pytanie 8

Które polecenie SQL zmieni w tabeli tab wartość w kolumnie kol z „Ania” na „Zosia”?

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Zosia' kol = 'Ania';

ALTER TABLE tab CHANGE kol = 'Ania' kol = 'Zosia';

UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';

UPDATE tab SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia';

Pozostałe zapisy są błędne lub odwrotne. Wariant SET kol = 'Ania' WHERE kol = 'Zosia' robi zamianę w drugą stronę. ALTER TABLE ... CHANGE służy do zmiany STRUKTURY (np. nazwy kolumny), a nie wartości w wierszach. Poprawne jest UPDATE tab SET kol = 'Zosia' WHERE kol = 'Ania';.

Pytanie 9

Etap, w którym identyfikuje się oraz eliminuje błędy w kodzie źródłowym programów, to

A. kompilowanie

B. normalizacja

C. debugowanie

D. standaryzacja

Debugowanie to proces identyfikacji, analizy i eliminacji błędów w kodzie źródłowym programów komputerowych. Jest to kluczowy etap w cyklu życia oprogramowania, który zapewnia, że aplikacje działają zgodnie z założeniami projektowymi. W praktyce debugowanie może obejmować różne techniki, takie jak stosowanie punktów przerwania, śledzenie wartości zmiennych czy analiza stosu wywołań. Przykładowo, programista może użyć narzędzi debugujących, takich jak GDB dla programów w C/C++ lub wbudowane debugery w IDE, takie jak Visual Studio czy Eclipse. Debugowanie jest również związane z dobrymi praktykami, jak testowanie jednostkowe i integracyjne, które pozwalają na wczesne wykrycie błędów. Zrozumienie i umiejętność efektywnego debugowania jest niezbędna dla każdego programisty, aby tworzyć wysokiej jakości, niezawodne i wydajne oprogramowanie. Warto również podkreślić znaczenie dokumentacji oraz korzystania z systemów kontroli wersji, takich jak Git, które pozwalają śledzić zmiany w kodzie i ułatwiają proces debugowania.

Pytanie 10

W instrukcjach, których celem jest odtwarzanie dźwięku na stronie internetowej jako tła muzycznego, nie stosuje się atrybutu

A. volume="-100"

B. balance="10"

C. href="c:/100.wav"

D. loop="10"

Atrybut href w kontekście dźwięku na stronie internetowej jest używany w tagu <audio> lub <source>, aby wskazać lokalizację pliku audio. Pliki dźwiękowe, które mają być odtwarzane w przeglądarkach, powinny być dostępne pod adresem URL, a nie w lokalnym systemie plików, jak w przypadku href='c:/100.wav'. Standardy W3C oraz HTML5 określają, że pliki audio powinny być dostępne przez HTTP lub HTTPS, co pozwala na ich odtwarzanie zdalnie. Jeśli plik audio znajduje się na lokalnym dysku, nie będzie on dostępny dla użytkowników odwiedzających stronę poprzez Internet. Przykładem poprawnego użycia atrybutu href jest wskazanie pliku dźwiękowego, który jest hostowany na serwerze, na przykład href='http://example.com/audio/track1.mp3'. Ponadto, do kontrolowania odtwarzania dźwięku można wykorzystać inne atrybuty jak autoplay, loop, czy controls, które pozwalają na lepsze zarządzanie interakcją użytkownika z muzyką na stronie.

Pytanie 11

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5

B. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5

D. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5

Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 12

Tabele Klienci oraz Zgłoszenia są ze sobą połączone relacją jeden do wielu. W celu uzyskania jedynie opisu zgłoszenia oraz odpowiadającego mu nazwiska klienta dla zgłoszenia o numerze 5, należy wykonać polecenie

A. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5

B. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci WHERE Klienci.id = 5

C. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.id WHERE Zgłoszenia.id = 5

D. SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Klienci.id = 5

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ uwzględnia właściwe połączenie między tabelami Klienci i Zgłoszenia za pomocą klucza obcego Klienci_id w tabeli Zgłoszenia. W relacyjnych bazach danych, gdy chcemy pobrać dane z dwóch tabel powiązanych relacją klucz główny-klucz obcy, używamy klauzuli JOIN. W tym przypadku Klienci_id w tabeli Zgłoszenia odnosi się do kolumny id w tabeli Klienci. Zapytanie SELECT opis, nazwisko FROM Zgłoszenia JOIN Klienci ON Klienci.id = Zgłoszenia.Klienci_id WHERE Zgłoszenia.id = 5; precyzyjnie pobiera kolumny opis i nazwisko z odpowiednich tabel, filtrując wyniki, aby dotyczyły jedynie zgłoszenia o id równym 5. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania relacyjnych baz danych, gdzie separacja danych na tabele pozwala na efektywne zarządzanie związkami między danymi. Korzystając z JOIN, integrujemy te dane w logiczny sposób, co jest fundamentem wydajnych i skalowalnych systemów bazodanowych. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można znaleźć w projektowaniu systemów CRM, gdzie dane o klientach i ich zgłoszeniach są regularnie łączone w celu analizy i raportowania.

Pytanie 13

Do czego służy reguła float: left; zastosowana do elementu blokowego?

A. do układania bloków jeden pod drugim

B. do wyrównania elementów tabeli do lewej

C. do ustawienia bloku po lewej, by inne elementy go oblewały

D. do wyrównania tekstu do lewej

Reguła float: left; wyjmuje element blokowy z normalnego układu i dosuwa go do LEWEJ, pozwalając pozostałej treści (np. tekstowi) opływać go z prawej strony. Dlatego float: left; ustawia blok po lewej tak, by inne elementy go oblewały.

Pytanie 14

Ile razy zostanie wykonana pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w trakcie działania pętli?
for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { .... }

A. 10

B. 6

C. 5

D. 0

Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zrozumienia działania pętli for oraz sposobu, w jaki zostają liczone iteracje. Odpowiedzi takie jak 0, 5 czy 10 są oparte na mylących założeniach. Na przykład, odpowiedzi 0 i 10 mogą sugerować, że pętla nie wykonuje żadnych iteracji lub, że wykonuje ich zbyt wiele, co jest sprzeczne z rzeczywistością. Pętla for, jak w tym przypadku, zaczyna od 0 i kończy na 10, a krok wynosi 2. Zmiana wartości $i przy każdym przejściu pętli jest kluczowym elementem do zrozumienia. Jeśli więc zmienna nie jest zmieniana, nie osiągnie ona wartości końcowej prawidłowo. Typowym błędem jest także myślenie o warunkach w sposób nieprecyzyjny; w tym wypadku warunek $i <= 10 jest spełniony dla wartości 10, co może mylić. W praktyce, programiści powinni zawsze dokładnie analizować zakres iteracji, aby uniknąć błędnych założeń. To zrozumienie jest fundamentalne, aby pisać wydajny i bezpieczny kod, stosując się do najlepszych praktyk programistycznych.

Pytanie 15

Wybierz prawidłowy sposób umieszczania komentarzy w kodzie źródłowym HTML

A.

B. /* informacje komentarza */

C. -- informacje komentarza --

D. "" informacje komentarza ""

Poprawny komentarz w HTML musi być zapisany dokładnie w formie: . To jest jedyny format zgodny ze specyfikacją HTML (HTML5, ale też starsze wersje). Przeglądarka traktuje wszystko, co znajduje się między ciągiem znaków , jako komentarz, czyli tego nie wyświetla użytkownikowi i nie interpretuje jako kod. Dzięki temu można w kodzie zostawiać sobie uwagi, opisy sekcji, tymczasowo coś „wyłączyć” albo oznaczyć fragment do późniejszej edycji. W praktyce stosuje się np.:  albo . Moim zdaniem komentarze są szczególnie ważne w większych projektach, bo po miesiącu naprawdę trudno pamiętać, po co była jakaś dziwna konstrukcja w HTML. Warto też wiedzieć, że w HTML nie stosujemy ani //, ani /* */ jak w JavaScript czy CSS. To są inne języki, inne reguły. Jeżeli wstawisz coś w stylu , to cały ten akapit jest ignorowany przez przeglądarkę, co jest wygodne przy testowaniu. Dobra praktyka jest też taka, żeby nie przesadzać z ilością komentarzy, ale tam gdzie struktura jest mniej oczywista (np. zagnieżdżone divy, rozbudowane formularze), lepiej dodać krótki, konkretny opis. W projektach komercyjnych często używa się komentarzy do oznaczania sekcji layoutu, np. , , co ułatwia pracę całemu zespołowi. W skrócie: tylko zapis z nawiasami ostrymi i myślnikami, czyli , jest w HTML prawidłowy i rozpoznawany jako komentarz.

Pytanie 16

Implementując przedstawiony fragment algorytmu należy posłużyć się instrukcją

A. while

B. for

C. break

D. if

Dobra robota! Trafiłeś z odpowiedzią - to 'if'. To, co analizowałeś, to struktura warunkowa. Używamy jej, żeby sprawdzić, czy coś się zgadza. W tym przypadku algorytm sprawdza, czy 'a' jest większe niż 'b'. Jeśli tak, to robi jedną rzecz, a jeśli nie, to robi coś innego. To klasyczne wykorzystanie 'if'. Takie instrukcje warunkowe są naprawdę ważne w programowaniu, bo umożliwiają tworzenie elastycznych algorytmów, które reagują na różne sytuacje. Dzięki nim nasze programy stają się bardziej dynamiczne i inteligentne.

Pytanie 17

Który znacznik lub zestaw znaczników nie jest używany do określenia struktury dokumentu HTML?

A. <header>, <footer>

B. <div>

C. <section>

D. , ,

Te znaczniki, czyli , i , nie są jakby do tworzenia struktury dokumentu HTML, ale bardziej do formatowania tekstu. Zgodnie z nowymi standardami HTML5, są to elementy semantyczne, które wpływają na to, jak coś wygląda, a nie na to, jak jest zorganizowane. Znacznik używamy, jak chcemy coś napisać kursywą, , żeby coś podkreślić, a , żeby coś podkreślić. Często korzysta się z nich w stylach CSS, ale nie nadają one hierarchii ani kontekstu dokumentu. Jak chcesz wyróżnić jakiś tekst w kontekście kodu czy tytułu rozdziału, lepiej skorzystać z bardziej semantycznych znaczników, jak dla podkreślenia znaczenia albo dla podkreślenia wagi. W czasach, kiedy dostępność i SEO są coraz ważniejsze, używanie semantycznych elementów to klucz do tworzenia lepszych i bardziej przejrzystych stron.

Pytanie 18

Zaprezentowano kod dla tabeli 3x2. Jaką modyfikację należy wprowadzić w drugim wierszu, aby tabela przypominała tę z obrazka, gdzie wiersz jest niewidoczny?

<table>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 1</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 2</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 3</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 4</td>
    </tr>
    <tr>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 5</td>
        <td style="border: solid 1px;">Komórka 6</td>
    </tr>
</table>

/efekt jest na obrazie - nie dołączam - nie analizuj/

A. <pre class="code-block"><tr style="visibility: hidden"></pre>

B. <pre class="code-block"><tr style="display: table-cell"></pre>

C. <pre class="code-block"><tr style="display: none"></pre>

D. <pre class="code-block"><tr style="clear: none"></pre>

Zastosowanie niewłaściwych właściwości CSS w tabelach może prowadzić do niezamierzonych efektów wizualnych i funkcjonalnych. 'Display: none' usunąłby wiersz z układu dokumentu, co skutkowałoby przesunięciem w górę wierszy poniżej. To podejście jest użyteczne, gdy element powinien być całkowicie usunięty z przestrzeni wizualnej i układu, ale nie spełniałoby celu przedstawionego w pytaniu, gdzie układ ma pozostać niezmieniony. Z kolei 'clear: none' jest właściwością CSS dotyczącą floatów, a nie widoczności, co oznacza, że nie miałoby żadnego wpływu na wyświetlanie wiersza tabeli. Jest to typowy błąd polegający na myleniu właściwości CSS w kontekście ukrywania elementów. Właściwość 'display: table-cell' jest stosowana dla elementów traktowanych jako komórki tabeli, co nie jest odpowiednie dla wierszy tabeli. Wybierając tę właściwość, użytkownik mógłby mylnie sądzić, że ma to wpływ na widoczność, podczas gdy w rzeczywistości zmienia jedynie sposób renderowania elementu. Prawidłowe rozumienie różnic między 'visibility' a 'display' jest kluczowe w tworzeniu przewidywalnych i stabilnych interfejsów użytkownika, co jest jednym z fundamentów dobrego projektowania front-endu. Wybór niewłaściwego podejścia do ukrywania elementów może prowadzić do niepożądanych zmian w interfejsie, co wpływa na użyteczność i estetykę strony.

Pytanie 19

W CSS zapis w postaci

 h1::first-letter {color: red;}

spowoduje, że kolor czerwony zostanie zastosowany do

A. pierwszej litery nagłówka w drugim stopniu

B. tekstu nagłówka w pierwszym stopniu

C. pierwszej litery nagłówka w pierwszym stopniu

D. pierwszej linii akapitu

Zapis h1::first-letter {color: red;} jest w porządku, bo korzysta z pseudoelementu :first-letter, który działa na pierwszą literkę w nagłówku h1. To całkiem fajne, bo możemy w ten sposób stylizować tę pierwszą literę i nadać nagłówkom ciekawszy wygląd. Na przykład, jeśli mamy nagłówek h1 z napisem 'Witaj świecie', to dzięki temu kodowi, litera 'W' zrobi się czerwona. W CSS warto ogarnąć, że :first-letter działa tylko na bloki, takie jak nagłówki czy akapity, więc warto to mieć na uwadze, gdy coś stylizujemy. Używanie pseudoelementów to dobre podejście do tworzenia ładnych i funkcjonalnych interfejsów, a przy okazji daje nam większą kontrolę nad tym, jak wyglądają nasze elementy.

Pytanie 20

Funkcję mysqli_num_rows() w PHP można wywołać po wykonaniu zapytania:

DELETE

UPDATE

SELECT

INSERT

Funkcja mysqli_num_rows() zwraca liczbę wierszy w zbiorze wynikowym i ma sens tylko wtedy, gdy zapytanie taki zbiór zwraca - czyli po SELECT (lub np. SHOW). Przekazuje się jej wynik zapytania, np. $w = mysqli_query($db, "SELECT * FROM klienci"); $ile = mysqli_num_rows($w);. Dla zapytań modyfikujących dane liczbę zmienionych wierszy podaje inna funkcja - mysqli_affected_rows(). Dlatego mysqli_num_rows() stosuje się po zapytaniu SELECT.

Pytanie 21

W języku HTML, aby uzyskać efekt podobny do tego w przykładzie, trzeba użyć konstrukcji

A. <big>Duży tekst</big> zwykły tekst

B. <strike>Duży tekst zwykły tekst

C. <big>Duży tekst zwykły tekst

D. <strike>Duży tekst</strike> zwykły tekst

Błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia funkcji i zastosowania znaczników HTML. Znacznik <strike> jest używany do przekreślania tekstu, co nie odpowiada zadaniu zwiększenia rozmiaru tekstu. Stosowanie <strike> w kontekście zmiany rozmiaru tekstu jest błędem, ponieważ jego przeznaczeniem jest wizualne oznaczenie tekstu jako nieważnego lub usuniętego. Jest to powszechny błąd, gdzie mylone są znaczniki służące do różnych celów. Z kolei <big> powinno być stosowane wewnątrz znacznika zamykającego, aby poprawnie wpływać na rozmiar tekstu. Każdy znacznik HTML, który otwiera sekcję tekstową, powinien być odpowiednio zamknięty, co zapewnia poprawną strukturę dokumentu HTML. Niedomknięcie znacznika <big> wpływa na strukturę dokumentu i może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników w przeglądarkach. Znajomość zasad zamykania znaczników jest fundamentalna dla zapewnienia zgodności z przeglądarkami i utrzymania czytelności kodu. Warto również podkreślić, że współczesne standardy HTML i CSS zalecają ograniczenie stosowania znaczników o przestarzałych funkcjach na rzecz nowoczesnych metod formatowania za pomocą stylów CSS, co zapewnia większą elastyczność i lepsze praktyki kodowania.

Pytanie 22

Na zaprezentowanym schemacie bazy danych biblioteka, elementy takie jak: czytelnik, wypożyczenie oraz książka stanowią

A. krotki

B. pola

C. atrybuty

D. encje

Prawidłowo – na takim schemacie bazy danych „czytelnik”, „wypożyczenie” i „książka” to encje. W modelowaniu danych najpierw identyfikujemy obiekty świata rzeczywistego, które chcemy odwzorować w systemie. W przypadku biblioteki naturalnymi obiektami są właśnie czytelnik, książka i konkretne wypożyczenie. W notacji ERD (Entity‑Relationship Diagram) każdy z tych obiektów opisujemy jako encję, a potem dopiero dodajemy jej atrybuty oraz relacje z innymi encjami.
Na schemacie widzisz trzy prostokąty – to są właśnie encje. Każda encja ma zestaw atrybutów: dla encji „czytelnik” są to np. imię, nazwisko, ulica, miejscowość; dla encji „książka” – tytuł, autor, rok wydania; dla encji „wypożyczenie” – daty wypożyczenia i zwrotu, klucze obce do czytelnika i książki. W relacyjnej bazie danych te encje są potem najczęściej odwzorowane jako tabele: tabela CZYTELNIK, WYPOZYCZENIE, KSIAZKA. To jest dokładnie zgodne z dobrymi praktykami projektowania: najpierw model koncepcyjny (encje i relacje), dopiero później model logiczny (tabele, klucze, typy danych).
Z mojego doświadczenia przy każdym poważniejszym projekcie bazodanowym analitycy najpierw rysują diagram encji, bo to pomaga zrozumieć domenę biznesową. Dzięki poprawnemu rozróżnieniu encji od atrybutów można uniknąć błędów typu powtarzanie tych samych danych w wielu miejscach czy trudności z raportowaniem. W bibliotece na przykład wypożyczenie musi być osobną encją, bo opisuje zdarzenie w czasie, ma własne atrybuty (daty) i łączy dwie inne encje relacjami. Taki sposób modelowania jest zgodny z klasycznymi podręcznikami baz danych (model encja‑związek) oraz z zasadami normalizacji.

Pytanie 23

Co stanie się po wykonaniu

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. nazwa kolumny zmieni się na grupa

B. kolumna grupa zostanie dodana

C. kolumna grupa zostanie USUNIĘTA

D. nazwa tabeli zmieni się na grupa

Polecenie ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; modyfikuje strukturę tabeli osoba i USUWA z niej kolumnę grupa wraz z zapisanymi w niej danymi. ALTER TABLE zmienia definicję tabeli, a klauzula DROP COLUMN wskazuje, że chodzi o skasowanie kolumny. Dlatego kolumna grupa zostanie usunięta.

Pytanie 24

Które rozszerzenie pliku jest związane z formatem wideo?

A. *.bmp

B. *.avi

C. *.jpg

D. *.png

Rozszerzenie *.avi (Audio Video Interleave) oznacza plik wideo - to format kontenera przechowującego obraz i dźwięk. Do plików wideo należą też m.in. *.mp4, *.mkv czy *.mov. Pozostałe podane rozszerzenia to formaty obrazów statycznych. Rozpoznawanie typu pliku po rozszerzeniu ułatwia dobór odpowiedniego programu do jego otwarcia. Dlatego z formatem wideo związane jest rozszerzenie *.avi.

Pytanie 25

Które wyrażenie należy wstawić w miejsce ??? w pętli zapisanej w języku C++, aby zostały wyświetlone jedynie elementy tablicy tab

int tab[6];
for (int i = 0; ???; i++)
cout << tab[i];

A. i > 6

B. i < 6

C. i <= 6

D. i >= 6

Odpowiedź 'i >= 6' jest błędna, bo prowadzi do tego, że pętla opuści wszystkie elementy tablicy. Gdy i osiągnie 6 lub więcej, pętla staje, więc nic się nie wyświetli, bo przecież indeksy zaczynają się od 0, a kończą na 5. To jest typowy błąd, który wynika z nie do końca zrozumienia, jak działają tablice w C++. Z kolei 'i <= 6' też nie jest ok, bo wtedy pętla zakończy się po wyświetleniu elementu z indeksem 6, co prowadzi do niezdefiniowanego zachowania – a to nie jest fajne, bo nie ma takiego elementu w tablicy z sześcioma elementami. Odpowiedź 'i > 6' też jest źle, bo nie wykona żadnej iteracji, znowu pomijając całą tablicę. Ważne jest, żeby pamiętać, że indeksy tablic zaczynają się od 0, a ostatni indeks przy rozmiarze n wynosi n-1. Stosowanie złych warunków w pętlach może prowadzić do sporych problemów z pamięcią, więc trzeba uważać i pisać warunki, które dobrze pokazują rzeczywisty rozmiar tablicy.

Pytanie 26

Których funkcji użyć, aby po operacji na bazie uzyskać NUMER błędu oraz jego OPIS?

mysqli_error

mysqli_errno

mysqli_error

mysqli_error_number

C. tylko

mysqli_error

mysqli_error

mysqli_connect_errno

Gdy zapytanie się nie powiedzie, warto poznać i numer błędu, i jego opis - to dwie różne funkcje pracujące w parze: mysqli_errno($polaczenie) zwraca liczbowy KOD błędu (np. 1064), a mysqli_error($polaczenie) jego tekstowy OPIS (np. „You have an error in your SQL syntax”). W praktyce loguje się oba: numer ułatwia automatyczne rozpoznanie problemu, a opis - szybką diagnozę przez człowieka. Zapamiętaj: „errno” = numer (number), „error” = opis.

Pytanie 27

W języku PHP, podczas pracy z bazą danych MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, powinno się użyć

A. mysqli_commit()

B. mysqli_rollback()

C. mysqli_close()

D. mysqli_exit( )

Odpowiedź 'mysqli_close()' jest poprawna, ponieważ ta funkcja służy do zamykania połączenia z bazą danych MySQL w PHP. Po zakończeniu operacji na bazie danych ważne jest, aby zwolnić zasoby, zwłaszcza w aplikacjach, które mogą otwierać wiele połączeń. Funkcja ta nie przyjmuje żadnych argumentów i jest niezwykle istotna, aby uniknąć wycieków pamięci oraz zapewnić, że wszystkie zasoby są odpowiednio zarządzane. Przykładowo, po zakończeniu wykonywania skryptu, który pobiera dane z bazy, można użyć mysqli_close($connection), gdzie $connection jest wcześniej utworzonym połączeniem. Zgodnie z najlepszymi praktykami programistycznymi, powinno się zamykać połączenia w momencie, gdy nie są już potrzebne. Należy również pamiętać, że pozostawienie otwartego połączenia może prowadzić do ograniczenia liczby dostępnych połączeń w serwerze MySQL, co w dłuższej perspektywie może wpływać na wydajność aplikacji.

Pytanie 28

W dokumencie zdefiniowano akapit Kwalifikacja INF.03. Która instrukcja JavaScript zmieni kolor tekstu tego akapitu na niebieski?

document.getElementById("jeden").color = "blue";

document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

Kolor tekstu zmienia się przez właściwość style.color, a element pobiera getElementById: document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Dlatego poprawna jest ta instrukcja.

Pytanie 29

W semantycznym HTML odpowiednikiem elementu , który nie tylko pogrubia tekst, ale także wskazuje na jego większe znaczenie, jest

A. <ins>

B.

C.

D.

Użycie znaczników , <ins>, czy w kontekście pytania jest nieprawidłowe z różnych powodów. Znacznik służy do podkreślenia znaczenia tekstu, ale jego domyślna semantyka wskazuje, że ma on charakter emocjonalny, a nie wagi. Z kolei <ins> oznacza dodanie nowego elementu treści, co również nie odzwierciedla idei pogrubienia z podkreśleniem znaczenia. Znacznik stosuje się do wyróżniania fragmentów tekstu, które są istotne w danym kontekście, jednak nie przekazuje on informacji o większym znaczeniu, jak to ma miejsce w przypadku . Dlatego myślenie, że te znaczniki mogą zastąpić , może prowadzić do błędnych interpretacji treści przez odwiedzających stronę. Warto zauważyć, że poprawne użycie semantyki w HTML nie tylko wpływa na estetykę strony, ale także na jej funkcjonalność i dostępność. Błędy w doborze znaczników mogą skutkować brakiem przystosowania witryny do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, co jest sprzeczne z zasadami tworzenia dostępnych stron internetowych. Stąd zasada dobrych praktyk nakazuje, aby stosować odpowiednie znaczniki w oparciu o ich semantyczne znaczenie, co przynosi korzyści zarówno w kontekście SEO, jak i użyteczności.

Pytanie 30

Który opis dotyczy metody POST przesyłania formularza?

A. dane są przesyłane w adresie URL, widoczne dla użytkownika

B. ma ograniczenie długości adresu do 255 znaków

C. jest zalecana przy przesyłaniu danych wrażliwych (hasło, numer karty)

D. można ją zapisać jako zakładkę w przeglądarce

Metoda POST przesyła dane w treści żądania (a nie w adresie URL), więc nie są one widoczne w pasku adresu - dlatego zaleca się ją dla danych wrażliwych, jak hasło czy numer karty. Dlatego POST jest zalecana przy danych wrażliwych.

Pytanie 31

Jaką wartość zwróci funkcja napisana w języku C++, gdy jej argumentami są a = 4 i b = 3?

long int fun1(int a, int b) {
    long int wynik = 1;
    for (int i = 0; i < b; i++)
        wynik *= a;
    return wynik;
}

A. 12

B. 1

C. 16

D. 64

Wartości, które nie są prawidłowymi odpowiedziami, mogą wynikać z błędnych interpretacji działania funkcji. Na przykład, odpowiedź wskazująca na 1 sugeruje, że wynik funkcji zacząłby się od wartości zerowej, co jest nieprawidłowe, ponieważ każda potęga liczby wynosi co najmniej 1, o ile podstawą jest liczba różna od zera. Pomocne w zrozumieniu tego jest zapoznanie się z regułą mnożenia, która mówi, że każda liczba podniesiona do zera wynosi 1, ale w tym przypadku mamy do czynienia z dodatnimi argumentami. Z kolei odpowiedzi 12 i 16 mogą wynikać z błędnego zrozumienia liczby mnożenia, gdzie użytkownik mógłby przekonwertować działanie funkcji na inne operacje, takie jak dodawanie lub mnożenie bez zrozumienia, że przykład ilustruje potęgowanie. Tego typu błędy myślowe często prowadzą do mylnego rozumienia algorytmów, w których istotne jest, aby śledzić, co dzieje się z każdą iteracją pętli. Zrozumienie zasady działania pętli i ich zastosowania w kontekście potęgowania jest kluczem do poprawnego rozwiązywania zadań programistycznych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować działanie kodu i stosować dobrych praktyk, takich jak testowanie poszczególnych części kodu, aby upewnić się, że rozumiemy, co się dzieje w każdej iteracji.

Pytanie 32

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))

B. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))

C. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))

D. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))

Poprawna odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100)) uwzględnia wymaganie, aby warunek był spełniony, gdy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią bądź zmienna b znajduje się w przedziale od 10 do 100, włącznie. W tym przypadku użycie operatora logicznego '||' (lub) jest kluczowe, ponieważ wystarczy, że jeden z warunków będzie prawdziwy, aby cały warunek był spełniony. Przykładem może być skrypt walidujący dane wejściowe użytkownika: jeśli zmienna a przechowuje wartość 5 (czyli liczbę naturalną dodatnią), to niezależnie od wartości zmiennej b, warunek będzie prawdziwy. Analogicznie, jeśli a wynosi 0, a b = 15, warunek również będzie spełniony, ponieważ b mieści się w wymaganym przedziale. Taka konstrukcja warunku jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, gdyż pozwala na jasne i zrozumiałe określenie, kiedy pewne zasady powinny być stosowane. Zastosowanie operatorów logicznych w taki sposób wspiera tworzenie czytelnych i elastycznych warunków, co jest istotne w kontekście utrzymania kodu i jego przyszłych modyfikacji.

Pytanie 33

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

B. przekształcić obraz w odcienie szarości

C. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

D. dodać kanał alfa

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.

Pytanie 34

Którego znacznika użyć, aby utworzyć pole hasła (tekst maskowany kropkami)?

<form="password" type="password">

<form input type="password">

<input type="password">

<input name="password">

<input name="password"> nadaje tylko NAZWĘ pola (domyślnie typ tekstowy), więc nie maskuje znaków. Zapisy z <form ...> mieszają znacznik formularza z polem - są błędne składniowo. Pole hasła daje <input type="password">.

Pytanie 35

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmiana jasności zdjęć.

B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

C. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

D. Przenikanie zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 36

Aplikacja o nazwie FileZilla umożliwia

A. sprawdzanie poprawności plików HTML i CSS

B. publikację strony internetowej na zdalnym serwerze

C. importowanie bazy danych do systemu CMS Joomla!

D. przeprowadzanie testów aplikacji

FileZilla to popularny klient FTP (File Transfer Protocol), który umożliwia użytkownikom przesyłanie plików pomiędzy lokalnym komputerem a zdalnym serwerem. Głównym celem korzystania z FileZilla jest publikacja stron internetowych, co polega na załadowaniu plików HTML, CSS, obrazków oraz innych zasobów na serwer, gdzie strona będzie dostępna dla użytkowników w Internecie. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi, użytkownicy mogą łatwo przeciągać i upuszczać pliki, co przyspiesza proces publikacji. FileZilla obsługuje różne protokoły, w tym FTP, FTPS oraz SFTP, co zapewnia bezpieczeństwo podczas transferu danych. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie programu, aby korzystać z najnowszych funkcji i poprawek bezpieczeństwa. W kontekście publikacji stron internetowych, FileZilla stanowi kluczowe narzędzie dla web developerów, umożliwiając im szybkie i efektywne zarządzanie plikami na serwerach zdalnych. Używanie FileZilla wspiera standardy branżowe, takie jak bezpieczeństwo transferu danych oraz zdalne zarządzanie plikami, co jest niezbędne w profesjonalnym rozwoju stron internetowych.

Pytanie 37

Aby ustanowić relację jeden do wielu, w tabeli reprezentującej stronę "wiele", konieczne jest zdefiniowanie

A. klucza podstawowego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

B. klucza obcego wskazującego na klucz podstawowy tabeli po stronie "jeden"

C. klucza obcego odnoszącego się do klucza obcego tabeli po stronie "jeden"

D. klucza sztucznego odnoszącego się do kluczy podstawowych obydwu tabel

Tak, relacja jeden do wielu w bazach danych faktycznie działa przez klucze obce. Kiedy mamy tabelę, która ma wiele rekordów, klucz obcy jest tworzony po to, żeby pokazać, który klucz podstawowy z drugiej tabeli jest z nim powiązany. To ważne, bo zapewnia, że każda wartość w kluczu obcym musi pasować do wartości klucza podstawowego w tabeli, na którą wskazuje. Na przykład, w systemie filmowym, mamy tabelę 'Filmy', która jest po stronie 'jeden', a obok niej tabelę 'Obsada', gdzie będą aktorzy. Klucz podstawowy w 'Filmy' to może być jakiś identyfikator filmu, a w 'Obsada' klucz obcy pokaże, do którego filmu się odnosi. Dzięki temu jeden film może mieć wielu aktorów. Dobrze jest pamiętać, że klucz obcy pomaga utrzymać porządek w danych i zapobiega problemom, które mogą się pojawić, jeśli coś się pomiesza. Jak projektujesz bazy danych, to warto używać kluczy obcych, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 38

Który z przedstawionych obrazów ma zastosowany poniższy styl CSS?

img {
    padding: 5px;
    border: 1px solid grey;
    border-radius: 10px;
}

A. C.

B. B.

C. D.

D. A.

Obraz A został sformatowany za pomocą stylu CSS, który określa podstawowe cechy estetyczne elementu graficznego. Pierwszym aspektem jest zastosowanie właściwości padding wynoszącej 5px, co oznacza, że wokół obrazu znajduje się wewnętrzny margines o szerokości 5 pikseli. To zapewnia przestrzeń między obrazem a jego ramką, zwiększając czytelność i estetykę wizualną. Następnie, użyto border o grubości 1px z kolorem solid grey. Ten cienki, szary obrys dodaje subtelny akcent, który pomaga wyróżnić obraz na tle strony. Wartość border-radius wynosi 10px, co dodaje zaokrąglone rogi, nadając nowoczesny wygląd. Takie zaokrąglenie jest często stosowane w nowoczesnym designie, aby nadać strony bardziej przyjazny i estetyczny wygląd. Stylizacja obrazów w ten sposób jest zgodna z zasadami responsywności i dostępności, co jest istotne w projektowaniu interfejsów użytkownika. Stosowanie takich technik pozwala na tworzenie spójnych i estetycznych stron internetowych, które są zgodne z obecnymi standardami UX i UI.

Pytanie 39

Który atrybut pozwala na wskazanie lokalizacji pliku graficznego w znaczniku <img>?

A. href

B. link

C. src

D. alt

Atrybut 'src' w znaczniku <img> jest kluczowy, ponieważ określa lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlany na stronie. Oznacza to, że wartość tego atrybutu to URL (Uniform Resource Locator), który wskazuje na lokalizację obrazu w internecie lub na lokalnym serwerze. Przykładowo, jeśli chcemy wyświetlić obrazek o nazwie 'zdjecie.jpg' znajdujący się w folderze 'obrazy', użyjemy: <img src='obrazy/zdjecie.jpg' alt='Opis obrazka'>. Zastosowanie odpowiedniego atrybutu 'src' jest zgodne z najlepszymi praktykami HTML, co zapewnia, że przeglądarki internetowe prawidłowo interpretują nasze zamierzenia co do wyświetlania treści wizualnych. Nieprawidłowe określenie lokalizacji obrazu może prowadzić do błędów '404 Not Found', co negatywnie wpływa na doświadczenie użytkownika. Dobrze zaprojektowane strony internetowe powinny również uwzględniać atrybut 'alt', który zapewnia dostępność oraz opisuje zawartość obrazu osobom korzystającym z czytników ekranu, ale to 'src' jest odpowiedzialny za wyświetlanie samego obrazu.

Pytanie 40

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

C. Lekarze.id = Recepty.id

D. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

Odpowiedź Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id jest poprawna, ponieważ w bazach danych relacyjne połączenie między tabelami jest realizowane przez klucze obce. Tabela Pacjenci zawiera kolumnę Lekarze_id, która jest kluczem obcym odnoszącym się do kolumny id w tabeli Lekarze. Dzięki temu połączeniu możemy określić, który lekarz jest przypisany do danego pacjenta. W praktyce oznacza to, że możemy wykonywać zapytania SQL, które łączą te tabele i wyświetlają dane wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta. Przykładowe zapytanie SELECT może wyglądać tak SELECT Lekarze.imie Lekarze.nazwisko FROM Pacjenci INNER JOIN Lekarze ON Pacjenci.Lekarze_id = Lekarze.id WHERE Pacjenci.id = [id_pacjenta]. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych zgodnie z zasadami normalizacji co zwiększa spójność i integralność danych. Poprawne użycie kluczy obcych jest fundamentalne w kontekście zarządzania relacjami między danymi oraz umożliwia przeprowadzanie bardziej złożonych analiz danych z różnych tabel w sposób wydajny i bezpieczny.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej