Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik elektryk
Kwalifikacja: ELE.05 - Eksploatacja maszyn, urządzeń i instalacji elektrycznych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:18
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:34

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiego z wymienionych przyrządów należy użyć wraz z watomierzem, aby obliczyć współczynnik mocy urządzenia elektrycznego zasilanego prądem sinusoidalnym?

A. Waromierza

B. Woltomierza

C. Częstościomierza

D. Amperomierza

Waromierz jest urządzeniem, które bezpośrednio umożliwia pomiar mocy czynnej w obwodach prądu sinusoidalnego. Współczynnik mocy, oznaczany jako cos φ, to miara efektywności, z jaką dane urządzenie elektryczne wykorzystuje moc. Jest on zdefiniowany jako stosunek mocy czynnej (wata) do mocy pozornej (woltampery). Aby precyzyjnie obliczyć współczynnik mocy, konieczne jest równoczesne stosowanie watomierza i waromierza. Waromierz mierzy różnicę fazy pomiędzy prądem a napięciem, co jest kluczowe dla określenia, jak efektywnie energia elektryczna jest konwertowana na pracę. W praktyce, użycie waromierza w połączeniu z watomierzem pozwala na właściwe określenie strat energii, co jest istotne w przypadku aplikacji przemysłowych oraz w systemach zasilania, gdzie efektywność energetyczna ma kluczowe znaczenie. Zgodnie z normami IEC 61000 oraz ANSI C12, stosowanie waromierza w obliczeniach związanych z mocą jest standardową praktyką inżynieryjną.

Pytanie 2

W łazience zaistniała konieczność zamontowania dodatkowego oświetlenia w oprawie o drugiej klasie ochronności i z własnym wyłącznikiem. W których strefach pomieszczenia pokazanych na rysunku można zainstalować te urządzenia?

A. Wyłącznik w strefie 2, a oprawę w strefie 1.

B. Oprawę w strefie 2, a wyłącznik w strefie 1.

C. Wyłącznik w strefie 2, a oprawę poza strefami 0, 1, 2.

D. Oprawę w strefie 2, a wyłącznik poza strefami 0, 1, 2.

Wybór niewłaściwej lokalizacji dla oprawy i wyłącznika może prowadzić do poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Umieszczenie oprawy w strefie 1 jest nieodpowiednie, gdyż strefa ta jest przeznaczona dla urządzeń o wysokim stopniu ochrony, które nie mogą być narażone na wilgoć z bliskiego sąsiedztwa wody, co zwiększa ryzyko porażenia prądem. Podobnie, umieszczenie wyłącznika w strefie 2 jest błędne, ponieważ wyłączniki powinny być zainstalowane w miejscach, gdzie nie ma ryzyka kontaktu z wodą, co oznacza, że powinny znajdować się poza strefami 0, 1 i 2. Inna niepoprawna koncepcja, polegająca na zamontowaniu wyłącznika w strefie 2, może wydawać się praktyczna, ale w rzeczywistości naraża użytkownika na niebezpieczeństwo, zwłaszcza w warunkach wysokiej wilgotności, co jest sprzeczne z zasadami bezpieczeństwa. Ponadto, instalowanie urządzeń w strefach, które nie są odpowiednie do ich klasy ochronności, prowadzi do niezgodności z normami PN-IEC 60364-7-701, co może skutkować nie tylko ryzykiem porażenia prądem, ale także możliwością poważnych konsekwencji prawnych w przypadku awarii. Dlatego konieczne jest przestrzeganie wytycznych dotyczących lokalizacji urządzeń elektrycznych w łazienkach, aby zapewnić zarówno bezpieczeństwo, jak i zgodność z obowiązującymi normami.

Pytanie 3

Który z poniższych przypadków prowadzi do nadmiernego iskrzenia na komutatorze w silniku szeregowym?

A. Przegrzanie uzwojeń wirnika

B. Zwarcie pomiędzy zwojami wirnika

C. Zbyt wysokie obroty wirnika

D. Przegrzanie uzwojeń stojana

W przypadku nagrzewania się uzwojeń stojana, choć może to prowadzić do różnych problemów w pracy silnika, nie jest to bezpośrednią przyczyną nadmiernego iskrzenia na komutatorze. Wysokie temperatury mogą prowadzić do degradacji izolacji, co z kolei zwiększa ryzyko zwarcia, ale samo w sobie nagrzewanie nie generuje bezpośrednio iskrzenia. Zjawisko zwarcia pomiędzy zwojami wirnika ma znacznie większy wpływ na to zjawisko. Nagrzewanie się uzwojeń wirnika również nie jest przyczyną iskrzenia, a raczej objawem nieprawidłowego działania silnika, jednak nie generuje ono iskrzenia na komutatorze. Zbyt duże obroty wirnika mogą prowadzić do problemów mechanicznych i niewłaściwego działania komutacji, ale ich wpływ na iskrzenie jest marginalny w porównaniu do zwarcia. W silnikach szeregowych, które charakteryzują się bezpośrednim połączeniem uzwojeń wirnika z obwodem zasilania, nadmierne obroty mogą prowadzić do niestabilności pracy, ale konieczne jest rozróżnienie pomiędzy przyczyną a skutkiem. Typowym błędem myślowym jest zakładanie, że każdy problem z silnikiem musi być związany z jego temperaturą lub prędkością obrotową, podczas gdy kluczowe przyczyny, takie jak zwarcia, mogą być pomijane.

Pytanie 4

Który z wymienionych przewodów jest przeznaczony do wykonania instalacji wtynkowej?

A. YADYn

B. LYg

C. OMYp

D. YDYt

Prawidłowo wskazany przewód YDYt to typowy przewód instalacyjny przeznaczony właśnie do układania w tynku, czyli do tzw. instalacji wtynkowej. Oznaczenie „YDY” mówi nam, że jest to przewód o izolacji i powłoce z polwinitu (PVC), z żyłami miedzianymi jednodrutowymi, a litera „t” na końcu oznacza wersję przystosowaną do układania w tynku. W praktyce w budownictwie mieszkaniowym i ogólnym takie przewody stosuje się do stałych instalacji podtynkowych w ścianach z cegły, betonu komórkowego, żelbetu itp. Bardzo często spotkasz je przy obwodach oświetleniowych i gniazd wtyczkowych – np. YDYt 3×2,5 mm² do gniazd i YDYt 3×1,5 mm² do oświetlenia. Z mojego doświadczenia, jak wchodzisz na budowę i widzisz białe płaskie przewody wychodzące ze ściany, to w 90% przypadków jest to właśnie YDYt. Ten typ przewodu spełnia wymagania norm dotyczących instalacji stałych, m.in. PN-HD 60364, jeśli jest poprawnie dobrany przekrój, sposób ułożenia i zabezpieczenie nadprądowe. Dobre praktyki mówią, żeby przewody YDYt prowadzić w liniach prostych, pionowo i poziomo, w odpowiednich strefach instalacyjnych, a w tynku układać je na odpowiedniej głębokości, tak żeby nie były narażone na uszkodzenia mechaniczne przy zwykłym wierceniu czy mocowaniu kołków. Ważne jest też, że YDYt jest przewodem do instalacji stałej – nie używa się go jako przewodu przyłączeniowego do urządzeń ruchomych. Moim zdaniem warto zapamiętać, że do ściany, na stałe, pod tynk – w budynkach – podstawowym wyborem jest właśnie przewód typu YDYt, chyba że projekt wymaga innego rozwiązania, np. instalacji w rurkach lub peszlach z innym typem przewodu.

Pytanie 5

Jaka jest podstawowa funkcja wyłącznika różnicowoprądowego?

A. Regulacja napięcia wyjściowego

B. Ochrona przed przeciążeniem obwodu

C. Przekształcenie prądu przemiennego na stały

D. Ochrona przed porażeniem poprzez wykrycie różnicy prądów w przewodach

Wyłącznik różnicowoprądowy jest kluczowym elementem systemów ochrony elektrycznej, którego głównym zadaniem jest zapobieganie porażeniom prądem elektrycznym. Działa on na zasadzie wykrywania różnicy pomiędzy prądem wpływającym a wypływającym z urządzenia lub instalacji. Jeśli taka różnica zostanie wykryta, oznacza to, że część prądu gdzieś 'ucieka', co może sugerować uszkodzenie izolacji lub kontakt prądu z osobą. W praktyce wyłącznik różnicowoprądowy automatycznie odłącza zasilanie w momencie wykrycia tego typu anomalii, minimalizując ryzyko porażenia. To urządzenie jest szeroko stosowane w instalacjach domowych i przemysłowych, zapewniając dodatkową warstwę ochrony w miejscach, gdzie mogą występować uszkodzenia izolacji lub wilgoć. Warto pamiętać, że nie zastępuje on standardowych zabezpieczeń nadprądowych, ale uzupełnia je, oferując ochronę przed skutkami niekontrolowanego przepływu prądu do ziemi. W kontekście bezpieczeństwa użytkownika wyłącznik różnicowoprądowy jest nieocenionym narzędziem, które powinno być standardem w każdej nowoczesnej instalacji elektrycznej.

Pytanie 6

W trakcie naprawy części instalacji elektrycznej zasilającej silnik indukcyjny, uszkodzone przewody aluminiowe zamieniono na przewody H07V-R o przekroju żyły 50 mm². Jaki powinien być minimalny przekrój przewodu PE, aby warunek samoczynnego wyłączenia zasilania został spełniony?

A. 25 mm2

B. 20 mm2

C. 35 mm2

D. 50 mm2

Odpowiedź 25 mm2 jest poprawna, ponieważ zgodnie z normami PN-IEC 60364-5-54, minimalny przekrój przewodu ochronnego (PE) powinien być co najmniej równy 1,5 mm2 dla instalacji o maksymalnym prądzie znamionowym do 32 A. W przypadku instalacji z przewodami zasilającymi o znacznych przekrojach, takich jak 50 mm2 w przypadku przewodów H07V-R, wymagana jest zasada, że przekrój przewodu PE powinien wynosić co najmniej 50% przekroju przewodu fazowego w przypadku aluminium lub 25% w przypadku miedzi. Tutaj mamy do czynienia z przewodami aluminiowymi, więc obliczając 50% z 50 mm2, otrzymujemy 25 mm2. Taki przekrój zapewnia odpowiednią zdolność przewodu PE do przewodzenia prądu w przypadku awarii, co jest kluczowe dla ochrony ludzi oraz urządzeń. Przykładem zastosowania tej zasady może być instalacja elektryczna w przemyśle, gdzie wymagania bezpieczeństwa są szczególnie restrykcyjne.

Pytanie 7

Jaką maksymalną wartość prądu ustawioną na przekaźniku termobimetalowym można zastosować w obwodzie zasilania silnika asynchronicznego o parametrach znamionowych U_N = 400 V, P_N = 0,37 kW, I = 1,05 A, n = 2710 l/min, aby zapewnić skuteczną ochronę przed przeciążeniem?

A. It = 1,33 A

B. It = 1,15 A

C. It = 1,05 A

D. It = 0,88 A

Odpowiedź It = 1,15 A jest prawidłowa, ponieważ przekaźniki termobimetalowe są stosowane do zabezpieczania silników elektrycznych przed przeciążeniem. W przypadku silnika o mocy 0,37 kW i prądzie znamionowym 1,05 A, kluczowe jest, aby wartość prądu zadziałania przekaźnika była odpowiednio wyższa od prądu znamionowego, jednak nie możemy jej ustawić zbyt wysoko, aby nie narazić silnika na przeciążenie. Ustalenie wartości na 1,15 A zapewnia odpowiedni margines, który pozwala na chwilowe przeciążenia, ale jednocześnie chroni silnik przed długotrwałym działaniem w warunkach przeciążenia. W praktyce, przekaźniki termobimetalowe są często ustawiane na wartości 1,1-1,2-krotności prądu znamionowego, co odpowiada normom bezpieczeństwa i wydajności. Stosując taką wartość, możemy zminimalizować ryzyko uszkodzenia silnika oraz zwiększyć jego trwałość i niezawodność. Przykładem zastosowania mogą być układy zasilania silników w przemysłowych aplikacjach, gdzie kontrola prądu jest kluczowa dla zachowania efektywności operacyjnej.

Pytanie 8

Który z poniższych elementów nie jest częścią transformatora energetycznego?

A. Silnik synchroniczny

B. Uchwyty do podłączenia przewodów

C. Rdzeń magnetyczny

D. Izolatory ceramiczne

Transformator energetyczny jest urządzeniem, które służy do zamiany napięcia elektrycznego przy pomocy zjawiska indukcji elektromagnetycznej. Kluczowymi częściami transformatora są rdzeń magnetyczny, uzwojenia oraz izolacja. Rdzeń magnetyczny wykonany z cienkich blach stalowych umożliwia efektywne przenoszenie strumienia magnetycznego. Uzwojenia, które są nawinięte na rdzeń, są wykonane z przewodników miedzianych lub aluminiowych i służą do przenoszenia prądu. Izolacja natomiast zabezpiecza przed zwarciami i przepięciami. Silnik synchroniczny, który jest urządzeniem przetwarzającym energię elektryczną na mechaniczną, nie jest częścią transformatora. Transformator nie posiada elementów ruchomych ani nie generuje momentu obrotowego, co jest charakterystyczne dla silników. Wiedza o różnicach między tymi urządzeniami jest kluczowa dla zrozumienia ich działania i zastosowania w przemyśle energetycznym. Transformator jako urządzenie statyczne jest bardziej efektywny w aplikacjach wymagających zmiany napięcia, podczas gdy silniki synchroniczne są używane do napędzania maszyn.

Pytanie 9

Podczas wymiany uzwojeń w jednofazowym transformatorze o parametrach: S_N = 200 VA , U_1N = 230 V, U_2N = 14,6 V, uzwojenie pierwotne powinno być wykonane z drutu nawojowego

A. o mniejszej średnicy i mniejszej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

B. o większej średnicy i większej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

C. o większej średnicy i mniejszej liczbie zwojów w porównaniu do uzwojenia wtórnego

D. o tej samej średnicy i większej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne

Odpowiedź wskazująca, że uzwojenie pierwotne powinno być wykonane o niniejszej średnicy i większej liczbie zwojów niż uzwojenie wtórne jest poprawna, ponieważ wynika to z zasady działania transformatorów. W transformatorze jednofazowym, stosunek napięcia do liczby zwojów jest kluczowy dla jego właściwej funkcji. Uzwojenie pierwotne, które jest zasilane napięciem sieciowym (230 V), ma więcej zwojów niż uzwojenie wtórne, co pozwala na uzyskanie niższego napięcia wtórnego (14,6 V). Przykładowo, jeśli przyjmiemy, że uzwojenie wtórne ma 10 zwojów, to uzwojenie pierwotne powinno mieć co najmniej 157 zwojów, aby zachować odpowiedni stosunek napięcia. W praktyce, większa liczba zwojów w uzwojeniu pierwotnym przy jednoczesnym zachowaniu średnicy drutu pozwala na lepsze zarządzanie prądem i ciepłem, co jest kluczowe dla efektywności transformatora oraz jego bezawaryjnego działania. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich norm, takich jak IEC 60076, zapewnia zgodność z międzynarodowymi standardami w zakresie projektowania i budowy transformatorów.

Pytanie 10

Instalacja, w której zamontowano piec oporowy zawierający 3 grzałki o mocy 1 kW i napięciu 230 V każda, jest zasilana jednofazowo przewodem miedzianym o długości 45 m. Aby spadek napięcia $ \Delta U\% $ nie był większy niż 3%, do rozdzielniczy zasilającej powinien dochodzić przewód o przekroju nie mniejszym niż
$$ S = \frac{200 \cdot P \cdot l}{U_n^2 \cdot \Delta U_{\%} \cdot \gamma_{Cu}} $$
$ \gamma_{Cu} = 57 \, \text{m/} \Omega \, \text{mm}^2 $

A. 6 mm²

B. 4 mm²

C. 1,5 mm²

D. 2,5 mm²

Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Aby zapewnić, że spadek napięcia w instalacji nie przekroczy 3%, konieczne jest obliczenie minimalnego przekroju przewodu zasilającego. Używając wzoru S = (200 * P * l) / (Un² * ΔU% * γCu), podstawiamy wartości: moc (P) wynosi 3 kW (3 grzałki po 1 kW), długość przewodu (l) to 45 m, napięcie znamionowe (Un) to 230 V, a wartość ΔU% to 3%. Po obliczeniach otrzymujemy wynik około 5.25 mm². Zgodnie z normami oraz dobrymi praktykami w branży, zawsze należy stosować przewody o przekroju większym lub równym uzyskanym wartościom, aby zapewnić bezpieczeństwo i odpowiednią wydajność. W tym przypadku najbliższy większy standardowy przekrój to 6 mm². W praktyce, dobór odpowiedniego przekroju przewodu jest kluczowy dla unikania strat energii, przegrzewania oraz potencjalnych zagrożeń związanych z pożarami elektrycznymi.

Pytanie 11

Który z poniżej wymienionych instrumentów umożliwia najbardziej precyzyjny pomiar rezystancji uzwojenia komutacyjnego prądnicy obcowzbudnej prądu stałego o dużej mocy?

A. Mostek Wheatstone'a

B. Omomierz analogowy

C. Omomierz cyfrowy

D. Mostek Thomsona

Mostek Thomsona jest narzędziem pomiarowym, które pozwala na bardzo dokładne pomiary rezystancji, zwłaszcza w kontekście pomiarów uzwojeń komutacyjnych prądnic obcowzbudnych dużej mocy. Jego zasada działania opiera się na równoważeniu dwóch gałęzi obwodu, co pozwala na eliminację błędów pomiarowych związanych z wpływem rezystancji przewodów oraz innych parametrów, które mogą zniekształcać wynik. Przykładowo, w zastosowaniach przemysłowych, kiedy konieczne jest monitorowanie stanu technicznego maszyn, mostek Thomsona jest idealny do określenia dokładnych wartości rezystancji uzwojeń, co z kolei przekłada się na bezpieczeństwo i wydajność pracy urządzeń. Dzięki swojej precyzji, mostek ten jest zgodny z normami pomiarowymi, co czyni go nieocenionym narzędziem w warsztatach serwisowych oraz laboratoriach zajmujących się badaniem właściwości elektrycznych materiałów.

Pytanie 12

Na rysunku przedstawiono kabel średniego napięcia XRUHAKXS. Jaką minimalną wartość rezystancji izolacji mierzonej w temperaturze 20°C powinien posiadać odcinek tego kabla o długości 900 m?

A. 1 000 MΩ

B. 100 MΩ

C. 40 MΩ

D. 50 MΩ

Odpowiedzi wskazujące na wartość 50 MΩ, 1 000 MΩ oraz 40 MΩ nie spełniają wymogów technicznych dotyczących minimalnej wartości rezystancji izolacji. W przypadku wartości 50 MΩ, wartość ta jest niewystarczająca dla kabla średniego napięcia, co może prowadzić do ryzyka przebicia izolacji, a w konsekwencji do awarii systemu elektrycznego. Ustalenie wartości rezystancji izolacji na poziomie 1 000 MΩ dla długości 900 m jest błędne, ponieważ nie uwzględnia rzeczywistej normy panującej w branży. Wartości te mogą wprowadzać w błąd, szczególnie w kontekście zastosowania kabli w trudnych warunkach środowiskowych. Ponadto odpowiedź wskazująca na 40 MΩ jest niezgodna z zasadami projektowania systemów elektrycznych, które wymagają znacznie wyższej rezystancji izolacji, aby zapewnić bezpieczeństwo. Typowe błędy prowadzące do takich wniosków mogą wynikać z nieznajomości norm oraz zasad pomiaru rezystancji izolacji. Właściwe zrozumienie i wdrożenie standardów, takich jak PN-EN 60529 oraz PN-EN 60228, jest kluczowe dla zapewnienia funkcjonalności i bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Wiedza ta jest istotna dla inżynierów, którzy projektują i nadzorują instalacje elektryczne, a także dla techników przeprowadzających pomiary, aby mogli podejmować informowane decyzje dotyczące użycia odpowiednich materiałów i metod.

Pytanie 13

Jeżeli w łączniku prądu stałego, którego schemat zamieszczono na rysunku, dokona się zamiany tyrystora GTOna tranzystor BJT, to szybkość działania łącznika

A. zwiększy się przy bardziej złożonym układzie sterowania.

B. zmniejszy się przy bardziej złożonym układzie sterowania.

C. zwiększy się przy prostszym układzie sterowania.

D. zmniejszy się przy prostszym układzie sterowania.

W przypadku zamiany tyrystora GTO na tranzystor BJT w omawianym łączniku prądu stałego, wiele osób może błędnie zakładać, że układ sterowania stanie się bardziej złożony lub że szybkość działania łącznika nie ulegnie poprawie. Warto jednak zauważyć, że tyrystory GTO, mimo że mogą być wyłączane przez sygnał napięciowy, wymagają bardziej skomplikowanych układów sterujących, aby zapewnić ich prawidłowe funkcjonowanie. W związku z tym, przy prostszym układzie sterowania, można oczekiwać, że zastosowanie tranzystora BJT, który działa na zasadzie sterowania prądowego, uprości całą architekturę. Możliwe myślenie, że złożoność układu sterowania wzrośnie, może wynikać z niepełnego zrozumienia zasad działania obu typów półprzewodników. W rzeczywistości, BJT oferuje lepszą dynamikę przełączania, co oznacza, że będą one pracować szybciej w sytuacjach, gdzie wymagana jest szybka reakcja. Zatem, wybór BJT w zastosowaniach wymagających prostoty i szybkości, jak na przykład w układach zasilających, jest zgodny z zaleceniami dobrych praktyk inżynieryjnych, które dążą do optymalizacji zarówno funkcjonalności, jak i kosztów. Ignorowanie tych aspektów może prowadzić do błędnych decyzji inżynieryjnych, które mogą negatywnie wpłynąć na wydajność i niezawodność całego systemu.

Pytanie 14

Jaki jest cel uziemienia ochronnego w instalacjach elektrycznych?

A. Zwiększenie mocy znamionowej urządzeń elektrycznych

B. Poprawa jakości sygnału w instalacjach telekomunikacyjnych

C. Zabezpieczenie ludzi przed porażeniem elektrycznym

D. Redukcja zużycia energii elektrycznej w instalacjach elektrycznych

Uziemienie ochronne ma na celu przede wszystkim zabezpieczenie ludzi przed porażeniem elektrycznym, co jest jednym z najważniejszych aspektów bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych. W praktyce oznacza to, że obudowy urządzeń elektrycznych są połączone z ziemią, co umożliwia szybkie odprowadzenie prądu w przypadku zwarcia lub uszkodzenia izolacji. Dzięki temu, jeżeli np. przewód fazowy zetknie się z metalową obudową urządzenia, prąd popłynie do ziemi, a nie przez ciało człowieka, co znacząco zmniejsza ryzyko porażenia. Takie uziemienie jest wymagane przez normy bezpieczeństwa elektrycznego, takie jak PN-IEC 60364. W skrócie, uziemienie ochronne działa jako środek zapobiegawczy, który minimalizuje ryzyko wypadków i zwiększa ogólne bezpieczeństwo użytkowników instalacji elektrycznych. Dodatkowo, uziemienie ochronne pomaga w stabilizacji napięcia sieci i eliminuje potencjalne różnice napięcia, co jest kluczowe w utrzymaniu właściwego działania urządzeń elektrycznych. To nie tylko praktyka, ale też standard w branży, który musi być przestrzegany, by zapewnić bezpieczne i efektywne działanie instalacji.

Pytanie 15

Które z zabezpieczeń przed przeciążeniem silnika elektrycznego zastosowano w układzie przedstawionym na schemacie?

A. Przekaźnik hallotronowy.

B. Zabezpieczenie termistorowe.

C. Wyłącznik silnikowy.

D. Wyzwalacz elektromagnetyczny.

Zabezpieczenie termistorowe jest kluczowym elementem ochrony silników elektrycznych przed przegrzaniem. Termistory to elementy, których opór zmienia się pod wpływem temperatury. W odpowiedzi na wzrost temperatury w silniku, termistor wykrywa to zjawisko i przekazuje sygnał do przekaźnika termistorowego (H1), który w razie potrzeby odłącza zasilanie silnika. Dzięki temu zabezpieczenie to jest niezwykle skuteczne w ochronie silnika przed uszkodzeniami spowodowanymi nadmiernym ciepłem. W praktyce, tego typu zabezpieczenia są powszechnie stosowane w różnych aplikacjach przemysłowych oraz w sprzęcie AGD, gdzie niezawodność i bezpieczeństwo są priorytetem. Przykłady zastosowania obejmują kompresory, pompy oraz wentylatory, gdzie nadmierna temperatura mogłaby prowadzić do poważnych uszkodzeń. Zastosowanie termistorów w zgodzie z normami IEC 60947-4-1 jest najlepszą praktyką w branży, zapewniającą długowieczność i efektywność urządzeń elektrycznych.

Pytanie 16

Jakie z wymienionych uszkodzeń można zidentyfikować podczas inspekcji instalacji elektrycznej?

A. Pogorszenie stanu mechanicznego połączeń przewodów

B. Obniżenie rezystancji izolacji przewodów

C. Przerwanie pionowego uziomu w ziemi

D. Zbyt długi czas reakcji wyłącznika różnicowoprądowego

Pogorszenie się stanu mechanicznego połączeń przewodów jest odpowiedzią prawidłową, ponieważ podczas oględzin instalacji elektrycznej można fizycznie ocenić jakość połączeń. W praktyce, mechaniczne uszkodzenia, takie jak luźne złącza, korozja czy pęknięcia, mogą prowadzić do zwiększonego oporu, co z kolei zwiększa ryzyko przegrzewania się i potencjalnych awarii. Standardy takie jak PN-IEC 60364 podkreślają znaczenie regularnych inspekcji połączeń w celu zapewnienia ich niezawodności. W sytuacjach awaryjnych, takich jak pożar spowodowany zwarciem, wiele incydentów można przypisać właśnie do niewłaściwego stanu połączeń. Przykładem skutków takiego pogorszenia może być utrata ciągłości elektrycznej prowadząca do nieprawidłowego działania urządzeń czy nawet ich uszkodzenia. Dlatego też, podczas oględzin, należy szczegółowo badać stan wszystkich połączeń, aby zapewnić bezpieczeństwo i sprawność całej instalacji elektrycznej.

Pytanie 17

Jakie maksymalne napięcie elektryczne należy wykorzystać do zasilania lampy oświetleniowej zlokalizowanej w łazience w strefie 0?

A. 110 V DC

B. 12 V AC

C. 230 V AC

D. 50 V AC

Zasilanie lampy oświetleniowej w łazience, szczególnie w strefie 0, musi być zgodne z zasadami bezpieczeństwa, które mają na celu minimalizację ryzyka porażenia prądem elektrycznym. Maksymalna wartość napięcia, która jest bezpieczna do zastosowania w tym obszarze, wynosi 12 V AC. Tego rodzaju zasilanie jest skuteczne w eliminacji ryzyka niebezpiecznych sytuacji, jakie mogą wystąpić w wilgotnym środowisku. Przykładem zastosowania 12 V AC może być instalacja oświetlenia LED w kabinie prysznicowej lub nad wanną, gdzie bezpośredni kontakt z wodą stwarza dodatkowe zagrożenie. Zgodnie z normami IEC 60364, stosowanie niskiego napięcia, takiego jak 12 V, w obszarach o podwyższonym ryzyku, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników. Oprócz tego, systemy oświetleniowe zasilane niskim napięciem są często bardziej energooszczędne i umożliwiają zastosowanie rozwiązań z zakresu inteligentnego budownictwa, takich jak zdalne sterowanie oświetleniem.

Pytanie 18

Na rysunku przedstawiono schemat układu pomiarowego w obwodzie sterowania silnika zasilanego napięciem 230/400 V o częstotliwości 50 Hz. Po naciśnięciu przycisku S3 stycznik K2 i silnik (który powinien zostać załączony przez styki główne stycznika K2) nie działają. Wskazania woltomierzy: V1: U = 0 V; V2: U = 230 V; V3: U = 0 V oznaczają uszkodzenie

A. przycisku S3

B. cewki stycznika K2

C. styków pomocniczych K2

D. styków pomocniczych K1

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może wynikać z niepełnego zrozumienia działania obwodów sterowania i zasad funkcjonowania styczników. Przykładowo, przycisk S3 nie może być jedynym winowajcą, ponieważ jego działanie zostało potwierdzone przez obecność napięcia na V2. Należy pamiętać, że przycisk S3 ma za zadanie włączyć obwód, ale nie osobiście zasila cewkę stycznika. Z kolei wybór cewki stycznika K2 jako potencjalnego źródła problemu również jest błędny, ponieważ pomiar 230 V na V2 sugeruje, że napięcie jest dostarczane do obwodu, lecz nie przekazywane do cewki. Typowym błędem jest także sądzenie, że uszkodzenie styków pomocniczych K2 mogłoby być przyczyną problemu. W rzeczywistości, brak napięcia na V3 jednoznacznie wskazuje, że cewka nie jest zasilana, a nie że styki pomocnicze K2 są wadliwe. W układach automatyki kluczowe jest zrozumienie roli styków pomocniczych i ich związku z prawidłowym działaniem styczników, co objaśnia, dlaczego zdefiniowane standardy i procedury diagnostyczne są tak ważne w praktyce inżynieryjnej. Należy więc zwracać uwagę na szczegóły, aby prawidłowo diagnozować problemy w obwodach sterowania.

Pytanie 19

Która z podanych okoliczności powoduje obniżenie prędkości obrotowej silnika trójfazowego z pierścieniami w trakcie jego działania?

A. Zwiększenie napięcia zasilającego

B. Przerwa w zasilaniu jednej fazy

C. Zmniejszenie obciążenia silnika

D. Zwarcie pierścieni ślizgowych

Przerwa w zasilaniu jednej fazy w trójfazowym silniku pierścieniowym powoduje, że silnik zaczyna pracować w trybie niesymetrycznym. W takim przypadku moment obrotowy generowany przez silnik ulega znacznemu osłabieniu, co prowadzi do zmniejszenia prędkości obrotowej. Silniki te są zaprojektowane do pracy z równomiernym rozkładem napięcia w wszystkich trzech fazach. Kiedy jedna z faz jest przerwana, silnik nie jest w stanie uzyskać maksymalnej mocy, co skutkuje spadkiem prędkości obrotowej. W praktyce, może to prowadzić do przegrzewania się silnika, a w skrajnych przypadkach nawet do uszkodzenia wirnika lub stojana. Z tego powodu, monitorowanie zasilania i jego stabilności jest kluczowe w zastosowaniach przemysłowych. W branżowych standardach, takich jak IEC 60034, zwraca się uwagę na konieczność stosowania urządzeń zabezpieczających przed utratą jednego z faz, aby zapewnić ciągłość pracy silników oraz minimalizować ryzyko awarii.

Pytanie 20

Którą z wymienionych czynności pracownik może wykonywać bez polecenia osób dozorujących pracę?

A. Gaszenie pożaru urządzenia elektrycznego.

B. Wymianę izolatora na linii napowietrznej nn.

C. Remont rozdzielnicy po ugaszeniu pożaru.

D. Lokalizowanie uszkodzeń w linii kablowej nn.

W tym pytaniu chodzi o rozróżnienie czynności eksploatacyjnych od działań ratowniczych i prac podlegających ścisłemu nadzorowi. Gaszenie pożaru urządzenia elektrycznego jest traktowane jako działanie ratownicze, związane z bezpieczeństwem ludzi i mienia, a nie jako typowa praca przy urządzeniu. Zgodnie z zasadami BHP i przepisami eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych pracownik ma obowiązek podjąć działania w sytuacji zagrożenia pożarowego, oczywiście przy zachowaniu odpowiednich środków bezpieczeństwa. W praktyce oznacza to użycie właściwego sprzętu gaśniczego, np. gaśnicy proszkowej lub śniegowej, zachowanie bezpiecznej odległości, jeśli to możliwe odłączenie zasilania przed rozpoczęciem gaszenia oraz ocenę, czy pożar da się ugasić bez narażania własnego życia. W normach i instrukcjach stanowiskowych zwykle podkreśla się, że pracownik nie może samowolnie wykonywać prac remontowych, przełączeń czy czynności łączeniowych bez polecenia i nadzoru osób uprawnionych, ale reagowanie na pożar, ewakuację ludzi i wzywanie służb ratunkowych jest jego obowiązkiem. Moim zdaniem to jedno z ważniejszych rozróżnień: co jest pracą eksploatacyjną, a co jest interwencją w sytuacji awaryjnej. W realnych warunkach zakładowych właśnie szybka, samodzielna reakcja na pożar urządzenia elektrycznego, wykonana zgodnie z instrukcją przeciwpożarową, często decyduje o skali zniszczeń i bezpieczeństwie współpracowników.

Pytanie 21

W tabeli zamieszczono wyniki kontrolnych pomiarów rezystancji uzwojeń stojana silnika trójfazowego połączonego w gwiazdę. Przedstawione wyniki świadczą o

Rezystancja uzwojeń stojana między zaciskami	Wartość, Ω
U1 – V1	15
V1 – W1	∞
W1 – U1	∞

A. zwarciu międzyzwojowym w uzwójeniu V1 - V2

B. przerwie w uzwojeniu VI - V2

C. zwarciu międzyzwojowym w uzwojeniu Ul - U2

D. przerwie w uzwojeniu Wl - W2

Analizowanie niepoprawnych odpowiedzi wymaga zrozumienia, dlaczego proponowane odpowiedzi mogą wydawać się sensowne, ale są błędne z technicznego punktu widzenia. Wskazywanie na przerwy w uzwojeniach VI - V2 lub Wl - W2 pomija kluczowy fakt, że pomiary rezystancji wykazały nieskończoność tylko w odniesieniu do uzwojenia W1-W2. W przypadku przerwy w uzwojeniu VI - V2, mogłoby to sugerować, że rezystancja między V1 a W1 również byłaby nieskończonością, co nie miało miejsca. Podobnie, wskazanie przerwy w uzwojeniu Wl - W2 z perspektywy pomiarów rezystancji byłoby niepoprawne, ponieważ wyniki jasno wskazują na przerwę między W1 a W2, a nie Wl i W2. Jeśli chodzi o zwarcia międzyzwojowe, na przykład w uzwojeniu Ul - U2, te na ogół charakteryzują się zmniejszoną rezystancją, co jest sprzeczne z zaobserwowanymi wynikami. Takie błędne rozumienia mogą wynikać z niepełnego uwzględnienia zasady działania silników trójfazowych oraz ich uzwojeń w obwodach połączonych w gwiazdę. W praktyce, aby prawidłowo diagnozować tego rodzaju problemy, kluczowe jest nie tylko znajomość pomiarów, ale także zrozumienie, jak różne elementy układu wpływają na siebie nawzajem. Warto pamiętać, że w przypadku awarii silników trójfazowych, dokładna analiza pomiarów rezystancji oraz znajomość standardów branżowych, takich jak IEC 60034, są niezbędne dla zapewnienia ciągłości i bezpieczeństwa operacyjnego.

Pytanie 22

Osoby zajmujące się naprawą instalacji elektrycznych w budynkach mieszkalnych powinny posiadać

A. zaświadczenie o przeszkoleniu wystawione przez osobę mającą uprawnienia

B. uprawnienie potwierdzone odpowiednim świadectwem kwalifikacyjnym

C. pisemne zezwolenie na pracę od kierownika robót

D. zaświadczenie o przeszkoleniu wydane przez administratora budynku

Odpowiedź "uprawnienie potwierdzone odpowiednim świadectwem kwalifikacyjnym" jest prawidłowa, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego oraz normami dotyczącymi bezpieczeństwa pracy, osoby zajmujące się instalacjami elektrycznymi muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje, które są dokumentowane przez świadectwa kwalifikacyjne. Tego typu świadectwa są wydawane na podstawie ukończenia specjalistycznych szkoleń oraz zdania egzaminów, które potwierdzają znajomość przepisów, norm i standardów dotyczących instalacji elektrycznych. Przykładem może być świadectwo wydawane przez Urząd Dozoru Technicznego, które jest wymagane do przeprowadzania prac w obiektach, gdzie stosuje się urządzenia elektryczne pod napięciem. Dzięki posiadaniu takich uprawnień, technicy elektrycy zapewniają bezpieczeństwo nie tylko sobie, ale również użytkownikom budynków. Posiadanie świadectwa kwalifikacyjnego jest zatem kluczowe dla profesjonalizmu w branży oraz zgodności z obowiązującym prawem, co przekłada się na bezpieczne i efektywne wykonywanie zadań w zakresie instalacji i konserwacji systemów elektrycznych.

Pytanie 23

Która z poniższych okoliczności wymaga przeprowadzenia pomiarów kontrolnych w instalacji elektrycznej niskiego napięcia?

A. Zadziałanie wyłącznika różnicowoprądowego

B. Zadziałanie zabezpieczenia przedlicznikowego

C. Rozbudowanie instalacji

D. Zmiana rodzaju źródeł światła w oprawach oświetleniowych

Rozbudowa instalacji elektrycznej niskiego napięcia wiąże się z koniecznością przeprowadzenia pomiarów kontrolnych, aby zapewnić zgodność z obowiązującymi normami oraz bezpieczeństwo użytkowników. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, każde zmiany w instalacji, takie jak jej rozbudowa, wymagają weryfikacji parametrów technicznych, jak rezystancja izolacji, ciągłość przewodów ochronnych oraz sprawność urządzeń zabezpieczających. Przykładowo, dodanie nowych obwodów może wpływać na działanie istniejących zabezpieczeń, co w konsekwencji może prowadzić do ich nieprawidłowego funkcjonowania. Dlatego przed oddaniem rozbudowanej instalacji do eksploatacji, konieczne jest przeprowadzenie pomiarów kontrolnych, aby potwierdzić, że instalacja spełnia wymogi bezpieczeństwa i użytkowania. Dodatkowo, takie pomiary mogą pomóc w identyfikacji potencjalnych problemów, które mogą wystąpić w przyszłości, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiego standardu bezpieczeństwa.

Pytanie 24

W układzie zasilania silnika, którego schemat przedstawiono na rysunku, uszkodzeniu uległ stycznik Q11. Której kategorii użytkowania powinien być stycznik przeznaczony do wymiany uszkodzonego?

A. AC-3

B. AC-1

C. DC-1

D. DC-3

Stycznik Q11 jest kluczowym elementem w układzie zasilania silnika elektrycznego, którego zadaniem jest załączanie i wyłączanie zasilania. Kategoria AC-3 jest przeznaczona dla styczników, które pracują z silnikami klatkowymi przy pełnym obciążeniu. W kontekście praktycznym, zastosowanie styczników AC-3 zapewnia bezpieczeństwo i efektywność działania silników, umożliwiając ich płynne uruchamianie oraz zatrzymywanie bez ryzyka uszkodzenia. Zgodnie z normą IEC 60947-4-1, styczniki powinny być dobrane w oparciu o charakterystykę obciążenia, a dla silników klatkowych, AC-3 jest normą obowiązującą ze względu na wymagania dotyczące rozruchu i ciśnienia prądu. W efekcie, wybór stycznika AC-3 do wymiany w przypadku Q11 nie tylko spełnia normy, ale także zapewnia długoterminowe i niezawodne działanie całego układu. Przykładem zastosowania stycznika tej kategorii mogą być maszyny przemysłowe, gdzie silniki potrzebują częstego włączania i wyłączania, co sprawia, że odpowiedni dobór stycznika jest kluczowy dla ich trwałości.

Pytanie 25

Jaka jest minimalna wartość natężenia oświetlenia, która powinna być zapewniona w klasie, jeżeli na biurkach uczniów nie są umieszczone monitory ekranowe?

A. 300 lx

B. 400 lx

C. 500 lx

D. 200 lx

Minimalne natężenie światła w klasie, gdzie nie ma monitorów, to 300 lx. Mamy takie przepisy, jak PN-EN 12464-1, które mówią, jakie powinno być oświetlenie w miejscach pracy. W klasach odpowiednie oświetlenie to klucz dla dobrej nauki i komfortu uczniów. 300 lx pomaga skupić się, zmniejsza zmęczenie oczu i sprawia, że łatwiej jest czytać i pisać. W praktyce oznacza to, że w salach powinny być lampy, które równomiernie oświetlają wszystkie miejsca, żeby nie było cieni. Na przykład, można zastosować lampy LED o dobrej mocy. Są one energooszczędne i długotrwałe, a przy tym spełniają normy. Dobre oświetlenie wpływa pozytywnie na przyswajanie wiedzy i ogólne samopoczucie uczniów.

Pytanie 26

Który kondensator pracy należy zainstalować w silniku indukcyjnym jednofazowym o mocy 0,5 kW zasilanym z sieci 230 V?

Wzór do wykorzystania:
$$ C_P = 1800 \cdot \frac{P_n}{U^2} \, \mu\text{F} $$

Parametry kondensatora
	Napięcie znamionowe	$ C_P $
A.	DC 250 V	$ 17 \, \mu\text{F} $
B.	DC 350 V	$ 0{,}017 \, \mu\text{F} $
C.	AC 250 V	$ 17 \, \mu\text{F} $
D.	AC 350 V	$ 0{,}017 \, \mu\text{F} $

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Błędny wybór odpowiedzi często wskazuje na to, że można mieć problem ze zrozumieniem podstaw działania silników indukcyjnych jednofazowych i roli kondensatorów. Te kondensatory są kluczowe, żeby uzyskać moment obrotowy w silnikach jedenfazowych, a ich dobór to nie jest tak prosta sprawa. Jak ktoś wybiera złą odpowiedź, może myśleć, że kondensatory o innej pojemności wystarczą do działania silnika. A to nie tak! Każda zmiana pojemności może spowodować, że silnik będzie działał źle, może zacząć drgać albo się przegrzewać. Często myśli się, że wyższe wartości pojemności są lepsze, ale to jest fałszywe przekonanie. W rzeczywistości zbyt duża pojemność może sprawić, że silnik nie osiągnie pełni możliwości, a zbyt mała może w ogóle uniemożliwić jego uruchomienie. Trzeba też pamiętać, że kondensator musi być dobry do napięcia roboczego, co często jest ignorowane w złych odpowiedziach, prowadząc do ewentualnych uszkodzeń. Liczy się, żeby trzymać się standardów i dobrze obliczać pojemności kondensatorów, bo to ma duży wpływ na długotrwałe i efektywne działanie silników indukcyjnych.

Pytanie 27

Na podstawie charakterystyki M = f(s) silnika indukcyjnego przedstawionej na rysunku, określ przedział poślizgu dla pełnego zakresu pracy stabilnej maszyny.

A. 0 ÷ s3

B. s3 ÷ s4

C. 0 ÷ s1

D. s2 ÷ s4

Poprawna odpowiedź 0 ÷ s3 wynika z analizy charakterystyki momentu M w funkcji poślizgu s silnika indukcyjnego. W tym przedziale silnik pracuje w stabilnym zakresie, co oznacza, że moment obrotowy rośnie wraz z poślizgiem, osiągając maksymalną wartość w punkcie s2. Wartość s3, będąca punktem krytycznym, wskazuje na moment, po przekroczeniu którego dochodzi do nagłego spadku momentu obrotowego, co prowadzi do niestabilności pracy silnika. Zrozumienie tego zakresu jest kluczowe w kontekście projektowania systemów napędowych, gdzie stabilność i efektywność pracy silników indukcyjnych mają kluczowe znaczenie dla wydajności całego układu. W praktyce, wiedza na temat poślizgu i jego wpływu na moment obrotowy silnika pozwala inżynierom na optymalizację procesów oraz przewidywanie zachowania silników w różnych warunkach obciążeniowych, co jest zgodne z normami IEC 60034 dotyczącymi silników elektrycznych.

Pytanie 28

Podczas wymiany trójfazowego wyłącznika różnicowoprądowego należy mieć na uwadze, że do wyłącznika nie może być podłączony przewód

A. ochronny PE

B. neutralny N

C. fazowy LI

D. fazowy L2

Odpowiedź dotycząca przewodu ochronnego PE jako nieodpowiedniego do podłączenia do trójfazowego wyłącznika różnicowoprądowego jest poprawna. Przewód ochronny PE ma za zadanie zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników poprzez odprowadzenie prądu w przypadku awarii do ziemi, co zmniejsza ryzyko porażenia prądem elektrycznym. Wyłącznik różnicowoprądowy jest zaprojektowany do monitorowania różnicy prądów między przewodami fazowymi a neutralnym. Podłączenie przewodu PE do tego urządzenia nie tylko jest niezgodne z jego przeznaczeniem, ale również może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, w których wyłącznik nie zadziała w przypadku wykrycia różnicy prądu. Zgodnie z normami PN-IEC 61008-1, wyłączniki różnicowoprądowe powinny być podłączane w sposób, który umożliwia ich prawidłowe działanie i spełnienie wymogów związanych z ochroną przeciwporażeniową. Przykładem poprawnej instalacji jest wykorzystanie wyłącznika różnicowoprądowego w połączeniu z przewodami fazowymi i neutralnym, co zapewnia skuteczną ochronę i minimalizuje ryzyko uszkodzeń.

Pytanie 29

Symbol zabezpieczenia instalacji elektrycznej, pokazany na rysunku, odnosi się do wyłącznika

A. różnicowoprądowego.

B. bezpiecznikowego.

C. silnikowego.

D. nadprądowego.

Wyłącznik różnicowoprądowy, oznaczony na rysunku, to kluczowy element zabezpieczeń w instalacjach elektrycznych, którego fundamentalnym zadaniem jest ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym. Jego działanie opiera się na detekcji różnicy prądów płynących przez przewody fazowy i neutralny. W sytuacji, gdy dochodzi do wycieku prądu, na przykład w przypadku uszkodzenia izolacji, wyłącznik natychmiast reaguje, odłączając zasilanie w obwodzie. Stosowanie wyłączników różnicowoprądowych jest zgodne z normami PN-EN 61008 oraz PN-EN 61009, które regulują kwestie dotyczące ochrony przed porażeniem elektrycznym w instalacjach niskonapięciowych. Zastosowanie tych urządzeń w miejscach o zwiększonym ryzyku, jak łazienki czy kuchnie, jest nie tylko zalecane, ale często wymagane przez przepisy budowlane oraz normy dotyczące bezpieczeństwa. Warto również zauważyć, że wyłączniki różnicowoprądowe mogą być stosowane w połączeniu z innymi zabezpieczeniami, co zwiększa poziom ochrony w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 30

Który z podanych środków można uznać za metodę ochrony przed porażeniem w przypadku uszkodzenia?

A. Samoczynne wyłączenie zasilania

B. Ogrodzenie

C. Obudowa

D. Umieszczenie części czynnych poza zasięgiem ręki

Samoczynne wyłączenie zasilania jest kluczowym środkiem ochrony przeciwporażeniowej, który automatycznie przerywa dopływ energii elektrycznej w przypadku wykrycia nieprawidłowości, takich jak zwarcie czy przeciążenie. To działanie jest zgodne z normami bezpieczeństwa, takimi jak PN-EN 61140, które określają wymagania dotyczące ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym. Samoczynne wyłączenie zasilania minimalizuje ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji, a jego zastosowanie jest powszechne w instalacjach elektrycznych, w których występują urządzenia o podwyższonym ryzyku. Przykładem zastosowania może być automatyczny wyłącznik różnicowoprądowy, który nie tylko wyłącza zasilanie, ale także monitoruje różnicę prądów, co jest istotne w ochronie osób pracujących w pobliżu urządzeń elektrycznych. Dzięki takiemu rozwiązaniu, w przypadku wystąpienia niebezpiecznego prądu różnicowego, zasilanie jest natychmiastowo odłączane, co znacznie zwiększa bezpieczeństwo użytkowników.

Pytanie 31

Którego mostka pomiarowego należy użyć w celu dokładnego pomiaru rezystancji do 10Ω?

A. Scheringa.

B. Maxwella.

C. Wiena.

D. Thomsona.

Do pomiaru bardzo małych rezystancji, rzędu pojedynczych omów i poniżej, stosuje się mostek Thomsona, nazywany też mostkiem Kelvina. Jest to w praktyce rozwinięcie klasycznego mostka Wheatstone’a z dodatkową parą ramion kompensujących wpływ rezystancji przewodów pomiarowych oraz styków. Właśnie dlatego przy pomiarze do około 10 Ω, gdzie rezystancja przewodów i zacisków może być porównywalna z mierzonym opornikiem, ten typ mostka daje dokładne i powtarzalne wyniki. W normalnym układzie pomiarowym, bez takiej kompensacji, sam przewód pomiarowy może mieć np. 0,05–0,1 Ω, do tego dochodzą styki, zaciski, przejścia – i nagle przy pomiarze rezystora 1–5 Ω błąd się robi zupełnie nieakceptowalny. Mostek Thomsona rozdziela obwód prądowy i napięciowy (zasada czteroprzewodowa, tzw. metoda 4-wire), dzięki czemu spadek napięcia na przewodach prądowych nie wpływa na wynik pomiaru. W praktyce używa się go np. do pomiaru rezystancji uzwojeń silników, transformatorów, szyn zbiorczych, połączeń śrubowych, bednarki, a także do sprawdzania jakości połączeń wyrównawczych w instalacjach o dużych prądach roboczych. W wielu normach dotyczących badań typu i pomiarów odbiorczych maszyn elektrycznych oraz instalacji niskiego napięcia zaleca się właśnie metody pomiaru małych rezystancji z kompensacją rezystancji przewodów – historycznie realizowanej mostkiem Thomsona, a dziś często wbudowanej w mierniki mikro- i miliohmmierze. Moim zdaniem dobrze jest to sobie skojarzyć: małe rezystancje, poniżej kilkunastu omów, wysoka dokładność – myślimy o moście Thomsona albo o metodzie czteroprzewodowej opartej na tej samej zasadzie.

Pytanie 32

Na podstawie zamieszczonych w tabeli danych łożysk dobierz łożysko do silnika o średnicy wału d = 12 mm i szerokości tarczy łożyskowej B = 12 mm.

Symbol	Wymiary podstawowe
Symbol	d [mm]	D [mm]	B [mm]	r [mm]
6700	10	15	3	0,1
6200	10	30	9	0,6
6001	12	28	8	0,3
6301	12	37	12	1

A. 6200

B. 6001

C. 6301

D. 6700

Odpowiedź 6301 jest poprawna, ponieważ spełnia wszystkie wymagania dotyczące wymiarów łożyska do silnika o średnicy wału 12 mm oraz szerokości tarczy łożyskowej 12 mm. Łożyska 6301 mają średnicę wewnętrzną 12 mm, co jest idealne do mocowania na wale silnika, oraz standardową szerokość 12 mm, która odpowiada wymaganym parametrom. Wybór odpowiedniego łożyska jest kluczowy dla zapewnienia efektywności i trwałości pracy silnika. Stosowanie łożysk o nieodpowiednich wymiarach może prowadzić do ich przedwczesnego zużycia, zwiększonego tarcia oraz potencjalnych awarii. W praktyce, łożyska serii 6300 są powszechnie stosowane w różnych aplikacjach, w tym w silnikach elektrycznych, przekładniach oraz w układach napędowych. Ich wybór powinien opierać się na dokładnej analizie wymagań technicznych, a także na znajomości standardów branżowych, takich jak normy ISO dotyczące łożysk. Wiedza na temat doboru łożysk jest niezbędna dla inżynierów i techników, aby zapewnić optymalną wydajność i niezawodność maszyn.

Pytanie 33

Którą z przedstawionych złączek należy zastosować do rozgałęzienia jednodrutowych żył przewodów instalacyjnych w puszce łączeniowej?

A. A.

B. D.

C. B.

D. C.

Złączka przedstawiona na zdjęciu pod literą B. to złączka instalacyjna typu "szybkozłączka", która jest szczególnie polecana do łączenia jednodrutowych żył przewodów instalacyjnych. Jej konstrukcja umożliwia szybkie i pewne połączenie bez konieczności użycia narzędzi, co jest niezwykle praktyczne w przypadku rozgałęzania przewodów w puszkach łączeniowych. Dzięki temu, oszczędzamy czas podczas instalacji oraz minimalizujemy ryzyko błędów w połączeniach elektrycznych. Szybkozłączki są zgodne z normami bezpieczeństwa, co czyni je odpowiednim wyborem w zastosowaniach domowych oraz przemysłowych. Warto zwrócić również uwagę na odporność materiałów, z których są wykonane, co zapewnia ich długotrwałe użytkowanie w różnych warunkach. Dodatkowo, stosowanie odpowiednich złączek, takich jak ta, przyczynia się do zachowania standardów instalacji elektrycznych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i funkcjonalności całego systemu.

Pytanie 34

Który symbol graficzny określa urządzenie elektryczne wyposażone w izolację podwójną lub wzmocnioną?

A. D.

B. B.

C. C.

D. A.

Poprawna odpowiedź to "C." ponieważ symbol graficzny przedstawiający kwadrat w kwadracie jest powszechnie uznawany za oznaczenie urządzeń elektrycznych, które są wyposażone w podwójną lub wzmocnioną izolację. Urządzenia te należą do klasy ochronności II, co oznacza, że są projektowane w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem elektrycznym dla użytkownika. W praktyce oznacza to, że takie urządzenia są często używane w miejscach, gdzie istnieje zwiększone ryzyko kontaktu z wodą lub innymi przewodnikami prądu. Przykłady urządzeń klasy II to wiele sprzętów gospodarstwa domowego, takich jak odkurzacze czy tostery, które wyposażone są w izolację, uniemożliwiającą przepływ prądu do obudowy. Zrozumienie tych symboli jest kluczowe dla każdego specjalisty w dziedzinie elektryki, ponieważ pozwala na właściwe dobieranie sprzętu do warunków pracy oraz zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników. Warto również zaznaczyć, że zgodnie z normami IEC 61140, urządzenia z podwójną izolacją powinny być oznaczone tym symbolem, co ułatwia ich identyfikację w obiegu handlowym.

Pytanie 35

Który z układów pomiarowych przedstawionych na rysunkach należy zastosować w celu wyznaczenia rezystancji izolacji pomiędzy uzwojeniami silnika?

A. D.

B. C.

C. B.

D. A.

Wybór układów pomiarowych, które nie mają megomierza, to naprawdę kiepski pomysł, bo nie mogą one dobrze określić rezystancji izolacji między uzwojeniami silnika. Często ludzie próbują używać multimetru do takich pomiarów, co w ogóle się nie sprawdza w przypadku wysokich rezystancji izolacyjnych. Nawet multimetry z wyższej półki po prostu nie są stworzone do pracy z napięciami testowymi, które są kluczowe dla pomiaru rezystancji izolacji. Z tego, co wiem, zazwyczaj działają przy napięciu od 1V do 10V, co jest zdecydowanie za mało, żeby dobrze zmierzyć izolację. Taki pomiar przy pomocy multimetru może prowadzić do błędnych wyników i wniosków na temat stanu izolacji. A to z kolei może spowodować różne problemy, jak na przykład przerywanie pracy silników, a nawet ich uszkodzenie. Dlatego tak ważny jest dobór odpowiednich narzędzi do pomiarów. Normy branżowe, jak IEC 61557, naprawdę podkreślają, jak istotne jest używanie dedykowanych urządzeń, takich jak megomierze, aby mieć pewność co do dokładności pomiarów.

Pytanie 36

Zamieszczone w tabeli wyniki pomiarów rezystancji izolacji uzwojeń trójfazowego silnika asynchronicznego o napięciu U_n = 400 V i prądzie I_n = 20 A świadczą o uszkodzeniu izolacji

Uzwojenie	Rezystancja izolacji między uzwojeniem a obudową kΩ
U1-U2	4 000
V1-V2	6 000
W1-W2	8 000

A. uzwojenia U1-U2.

B. uzwojenia V1-V2.

C. uzwojeń U1-U2 i W1-W2.

D. uzwojeń U1-U2 i V1-V2.

Odpowiedź dotycząca uzwojenia U1-U2 jest poprawna, ponieważ pomiar rezystancji izolacji wykazuje, że wartość ta wynosi 4000 kΩ, co jest najniższą wartością spośród wszystkich analizowanych uzwojeń. W kontekście norm dotyczących izolacji w silnikach asynchronicznych, taka rezystancja jest nieprzystosowana do bezpiecznego użytkowania. Zgodnie z normami, rezystancja izolacji powinna być jak najwyższa, aby zminimalizować ryzyko przebicia izolacji i zapewnić właściwe działanie silnika. W praktyce, w przypadku stwierdzenia niskiej rezystancji, konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań, w tym testów wytrzymałościowych lub wymiany uszkodzonego uzwojenia. Przykładowo, w silnikach przemysłowych często stosuje się procedury rutynowej konserwacji, które obejmują regularne pomiary rezystancji izolacji, aby zapewnić, że silnik działa w optymalnych warunkach. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla każdego inżyniera zajmującego się eksploatacją i utrzymaniem maszyn, co pozwala unikać kosztownych przestojów oraz awarii.

Pytanie 37

Na rysunku przedstawiono tabliczkę znamionową silnika elektrycznego. Która z wymienionych wartości prądu zabezpieczenia przeciążeniowego wyłącznika silnikowego jest odpowiednia dla tego silnika?

A. 12,2 A

B. 16,6 A

C. 5,5 A

D. 11,1 A

Poprawna odpowiedź to 12,2 A, co wynika z zasad doboru zabezpieczeń przeciążeniowych dla silników elektrycznych. Zgodnie z normami, wartość prądu zabezpieczenia powinna być wyższa od nominalnego prądu silnika, aby zapewnić odpowiednią ochronę przed przeciążeniem. W tym przypadku, nominalny prąd silnika wynosi 11,1 A. Mnożąc tę wartość przez współczynnik 1,1, uzyskujemy wartość prądu zabezpieczenia przeciążeniowego równą 12,21 A. Po zaokrągleniu do dwóch miejsc po przecinku otrzymujemy 12,2 A. Stosowanie odpowiednich zabezpieczeń jest kluczowe, aby uniknąć uszkodzeń silników w przypadku ich przeciążenia. W praktyce, dobór odpowiednich wartości prądu zabezpieczenia przeciążeniowego ma na celu nie tylko ochronę urządzeń, ale również zapewnienie ich efektywności i długowieczności. Warto również zauważyć, że zgodnie z normami IEC 60947-4-1, dobór zabezpieczeń powinien uwzględniać różne warunki eksploatacyjne, co wpływa na ostateczny wybór odpowiednich wartości.

Pytanie 38

W obwodzie gniazd jednofazowych zabezpieczonym wyłącznikiem nadprądowym CLS6 B20, zmierzona impedancja pętli zwarcia Z_L-N wynosi 0,1 Ω. Na podstawie zamieszczonej tabeli dobierz najmniejszy prąd znamionowy poprzedzającego wyłącznik zabezpieczenia topikowego tak, aby była zachowana selektywność zadziałania zabezpieczeń.

A. 80 A

B. 35 A

C. 50 A

D. 63 A

Wybór prądu znamionowego 63 A dla zabezpieczenia topikowego w obwodzie gniazd jednofazowych, zabezpieczonym wyłącznikiem nadprądowym CLS6 B20, jest prawidłowy z punktu widzenia zapewnienia selektywności zadziałania zabezpieczeń. Selektywność oznacza, że w przypadku wystąpienia zwarcia, zadziała tylko najbliższe zabezpieczenie, co minimalizuje ryzyko przerwy w zasilaniu dla innych obwodów. Prąd zwarcia, który można obliczyć na podstawie zmierzonej impedancji pętli 0,1 Ω, wynosi 230 A przy standardowym napięciu 230 V, co jest wystarczające do wyzwolenia wyłącznika nadprądowego CLS6 B20, którego charakterystyka wyzwalania to 20 A. Wybierając prąd 63 A dla zabezpieczenia topikowego, zapewniamy, że wyłącznik nadprądowy zareaguje na zwarcie, zanim zadziała zabezpieczenie topikowe, co jest zgodne z zasadami ochrony obwodów elektrycznych. Przykłady zastosowania tej zasady można znaleźć w projektach instalacji elektrycznych, gdzie kluczowe jest zapewnienie bezpieczeństwa oraz minimalizacja skutków awarii. Zgodnie z normą PN-EN 60947-2, dobór odpowiednich zabezpieczeń jest kluczowy dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznych.

Pytanie 39

W obwodzie gniazd jednofazowych zabezpieczonym wyłącznikiem nadprądowym CLS6 B20, zmierzona impedancja pętli zwarcia Z_L-N wynosi 0,1 Ω. Na podstawie zamieszczonej tabeli dobierz najmniejszy prąd L-N znamionowy poprzedzającego wyłącznik zabezpieczenia topikowego tak, aby była zachowana selektywność zadziałania zabezpieczeń.

A. 35 A

B. 63 A

C. 50 A

D. 80 A

Odpowiedź 63 A jest poprawna, ponieważ zapewnia właściwą selektywność działania zabezpieczeń w obwodzie gniazd jednofazowych. Właściwe dobranie prądu znamionowego wyłącznika topikowego jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa instalacji elektrycznej. Gdy następuje zwarcie, wyłącznik nadprądowy CLS6 B20, który ma charakterystykę czasowo-prądową, zadziała przy prądzie zwarciowym przed wyłącznikiem topikowym. Z tabeli wynika, że przy prądzie znamionowym 63 A, selektywność jest zachowana przy prądzie zwarciowym 6,3 kA, co jest wystarczające w kontekście zmierzonej impedancji pętli zwarcia wynoszącej 0,1 Ω. W praktyce oznacza to, że w przypadku zwarcia w obwodzie, wyłącznik nadprądowy wyłączy obwód, minimalizując ryzyko uszkodzenia urządzeń i innych części instalacji. Selektywność jest kluczowym aspektem projektowania instalacji elektrycznych, zgodnym z normami IEC 60947-2 oraz PN-EN 60947-2, co podkreśla znaczenie takiego podejścia w zapewnieniu bezpieczeństwa użytkowników. Dobrze dobrane zabezpieczenia pomagają także w ograniczeniu przestojów w czasie awarii, co ma duże znaczenie w zastosowaniach przemysłowych i komercyjnych.

Pytanie 40

Do sprawdzenia poprawności łączenia styków łącznika krzyżowego wykorzystano omomierz, którego wskazania przedstawiono w tabeli. Na podstawie zamieszczonych wyników pomiarów określ miejsce i rodzaj usterki.

	WYNIKI POMIARÓW
Numer styku	Przed przełączeniem	Po przełączeniu
1-2	∞	0
1-4	0	∞
2-3	0	0
1-3	∞	0
2-4	∞	∞

A. Styki 1-4 są sklejone.

B. Styki 2-4 są wypalone.

C. Styki 2-3 są sklejone.

D. Styki 1-3 są wypalone.

Dobrze, że wskazałeś, że styki 2-3 są sklejone. To zgadza się z wynikami z omomierza, które pokazują wartość 0 Ω. To oznacza, że obwód jest ciągły, co jest typowe dla zwarcia. W praktyce, sklejone styki mogą naprawdę narobić bałaganu – urządzenie może się przegrzewać, a funkcje przełączania mogą przestać działać. Z doświadczenia wiem, że normy, jak IEC 60947, wymagają regularnego sprawdzania styków, żeby wszystko działało jak należy. Jeśli znajdziesz sklejone styki, najlepiej je wymienić i zrobić dokładne testy, żeby sprawdzić, czy nie ma innych problemów. Wiedza o tym, jak diagnozować i konserwować systemy elektroniczne, jest super ważna dla bezpieczeństwa i niezawodności tych urządzeń. Umiejętność dobrze interpretować wyniki pomiarów to podstawa w tej branży, a omomierz to świetne narzędzie do zastosowania teorii w praktyce.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej

Parametry kondensatora
	Napięcie znamionowe	\( C_P \)
A.	DC 250 V	\( 17 \, \mu\text{F} \)
B.	DC 350 V	\( 0{,}017 \, \mu\text{F} \)
C.	AC 250 V	\( 17 \, \mu\text{F} \)
D.	AC 350 V	\( 0{,}017 \, \mu\text{F} \)