Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 21:49
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 21:49

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Integralność encji w systemie baz danych będzie zapewniona, jeśli między innymi

A. klucz główny zawsze będzie liczbą całkowitą
B. dla każdej tabeli zostanie ustanowiony klucz główny
C. każdy klucz główny będzie miał odpowiadający mu klucz obcy w innej tabeli
D. każda kolumna otrzyma zdefiniowany typ danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że dla każdej tabeli zostanie utworzony klucz główny, jest prawidłowa, ponieważ klucz główny odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu integralności encji w bazach danych. Klucz główny to unikalny identyfikator dla każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie może zawierać wartości NULL i musi być unikalny w obrębie danej tabeli. Przykładowo, w tabeli 'Klienci', kolumna 'ID_klienta' może być kluczem głównym, który jednoznacznie identyfikuje każdego klienta. Umożliwia to nie tylko prawidłową organizację danych, ale także przyspiesza operacje wyszukiwania i modyfikacji. Dodatkowo, zgodnie z normami ACID, klucz główny jest niezbędny do zapewnienia spójności i integralności danych. Dobrze zdefiniowane klucze główne są również podstawą do tworzenia kluczy obcych, co pozwala na tworzenie relacji między tabelami i wspiera strukturyzację danych w relacyjnych bazach danych.

Pytanie 2

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

Ilustracja do pytania
A. Tagi inteligentne
B. Wartość domyślną
C. Regułę sprawdzania poprawności
D. Maskę wprowadzania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Maska wprowadzania to opcja pozwalająca na zdefiniowanie wzorca, według którego użytkownicy mogą wprowadzać dane do pola w bazie danych. W przypadku konieczności przyjmowania wyłącznie cyfr, maska wprowadzania może ograniczyć użytkownika do wpisywania numerów, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających precyzyjnego formatu danych, takich jak numery telefonów, kody pocztowe czy numery identyfikacyjne. Maska zapewnia spójność danych oraz minimalizuje ryzyko błędnych wpisów. Przykładowo, maska 0000-000-000 może być użyta do wymuszenia formatu numeru telefonu, gdzie każda liczba 0 reprezentuje wymaganą cyfrę. W branży IT oraz w procesie projektowania systemów bazodanowych, takie rozwiązania przyczyniają się do podniesienia jakości danych oraz upraszczają proces ich przetwarzania. Stosowanie masek wprowadzania jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie walidacji danych na poziomie aplikacji oraz baz danych, aby uniknąć nieprawidłowych lub niekompletnych danych w systemie.

Pytanie 3

Aby wskazać miejsce, w którym ma nastąpić złamanie linii tekstu, na przykład w zmiennej typu string, należy użyć znaku

A. \\
B. \b
C. \n
D. \t

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znakiem używanym do definiowania łamania linii tekstu w zmiennych napisowych jest znak nowej linii, reprezentowany jako '\n'. Jest to standardowy sposób w wielu językach programowania, takich jak Python, Java, C++ czy JavaScript. Znak ten sygnalizuje interpreterowi, że w tym miejscu tekst powinien być przerwany i rozpoczęty od nowej linii. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy sformatować tekst, aby był bardziej czytelny. Na przykład: 'Witaj świecie!\nTo jest nowa linia.' spowoduje, że po wyświetleniu pierwszej części tekstu przejdziemy do nowej linii. Użycie '\n' jest zgodne ze standardami ASCII i Unicode, gdzie znak ten ma przypisaną wartość kodu 10. Pozwala to na łatwe tworzenie wieloliniowych tekstów, co jest niezbędne w wielu aplikacjach, takich jak generatory raportów czy edytory tekstowe. Ponadto, wiele systemów operacyjnych interpretuje '\n' w ten sam sposób, co sprawia, że jest to uniwersalne rozwiązanie wykorzystywane w programowaniu.

Pytanie 4

Fragment tabeli gory prezentuje polskie łańcuchy górskie oraz ich najwyższe szczyty. Przedstaw kwerendę, która oblicza średnią wysokość szczytów dla każdego łańcucha górskiego.

Idpasmonazwa wysokosc
134Góry Bystrzyckie(brak nazwy)949
137Góry BystrzyckieAnielska Kopa871
74Beskid ŻywieckiBabia Góra (Diablak)1725
41Beskid ŚląskiBarania Góra1220
145Góry KarczewskieBaraniec723
128Góry BardzkieBardzka Góra (Kalwaria)583
297TatryBeskid2012
A. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
B. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
C. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo
D. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź: SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest właściwa, ponieważ pozwala na wyliczenie średniej wysokości szczytów dla każdego pasma górskiego indywidualnie. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę GROUP BY, która grupuje rekordy na podstawie kolumny pasmo, co jest niezbędne do uzyskania agregatów danych w SQL. Funkcja AVG() jest używana do obliczania średniej wartości w grupie, co w tym przypadku odnosi się do średniej wysokości szczytów. W praktyce takie zapytania są często używane w analizie danych, gdzie istnieje potrzeba podsumowania informacji w sposób umożliwiający wyciąganie wniosków na podstawie agregacji danych. Ważne jest również zrozumienie, że bez klauzuli GROUP BY funkcja AVG() obliczyłaby średnią z całej tabeli, a nie w ramach poszczególnych pasm. Dlatego poprawne użycie tej klauzuli jest kluczowe w kontekście uzyskania precyzyjnych wyników grupowania danych w relacyjnych bazach danych. Tego rodzaju operacje są fundamentalne w analizie danych i raportowaniu biznesowym, gdzie wymagana jest konsolidacja informacji z podziałem na różne kategorie czy segmenty.

Pytanie 5

Dostępna jest tabela programisci, która zawiera pola: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Pole ilosc_kodu wskazuje liczbę linii kodu stworzonych przez programistę w danym miesiącu. W celu obliczenia łącznej liczby linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować poniższe polecenie

A. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;
B. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;
C. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;
D. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby obliczyć sumę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów w tabeli 'programisci', poprawne jest użycie zapytania SQL: SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci. Zapytanie to wykorzystuje funkcję agregującą SUM(), która sumuje wartości w określonej kolumnie, w tym przypadku 'ilosc_kodu'. Kolumna ta zawiera liczbę linii kodu napisanych przez każdego programistę w danym miesiącu. Przykładem zastosowania tego zapytania może być sytuacja, w której chcemy określić całkowitą produktywność zespołu programistycznego w danym okresie czasu. Możemy rozszerzyć to zapytanie, dodając klauzulę WHERE, aby zsumować tylko linie kodu z określonego miesiąca lub roku. Warto również pamiętać o standardach SQL oraz zasadach normalizacji baz danych, które zalecają unikanie redundancji danych i umożliwiają efektywne przetwarzanie zapytań. Dzięki poprawnym praktykom można zapewnić optymalizację wydajności bazy danych oraz ułatwić późniejsze analizy danych.

Pytanie 6

Jaką relację typu uzyskuje się w wyniku powiązania kluczy głównych dwóch tabel?

A. wiele do wielu
B. jeden do wielu
C. jeden do jednego
D. wiele do jednego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź „jeden do jednego” jest poprawna, ponieważ relacja typu jeden do jednego oznacza, że każdy rekord w jednej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli. Tego rodzaju relacje są często wykorzystywane w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba rozdzielenia danych w celu zwiększenia organizacji lub wydajności, na przykład w przypadku wrażliwych informacji, które są przechowywane oddzielnie od podstawowych danych użytkowników. Praktycznym przykładem może być relacja między tabelą użytkowników a tabelą profili, gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil. W dobrych praktykach projektowania baz danych, takie relacje są stosowane, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić skuteczne zarządzanie informacjami w systemach. Ponadto, stosowanie relacji jeden do jednego może pomóc w optymalizacji zapytań, ponieważ zminimalizowane jest ryzyko duplikacji danych, co przyczynia się do efektywniejszego przetwarzania operacji w bazach danych.

Pytanie 7

Jakie wyniki zostaną wyświetlone po wykonaniu podanej w ramce kwerendy SQL SELECT na tabeli pracownicy, która zawiera rekordy?

idimienazwiskopensja
1AnnaKowalska3400
2MonikaNowak1300
3EwelinaNowakowska2600
4AnnaPrzybylska4600
5MariaKowal2200
6EwaNowacka5400
SELECT SUM(pensja) FROM pracownicy WHERE pensja > 4000;
A. Kwota 10000, co stanowi sumę pensji pracowników o id=4 i id=6
B. Kwota 5400, co oznacza najwyższą pensję wśród pracowników
C. Dwie kwoty: 4600 oraz 5400, jako wynagrodzenia pracowników przekraczające 4000
D. Kwota 19500, czyli suma wszystkich pensji zatrudnionych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W zapytaniu SQL użyto funkcji agregującej SUM, która służy do sumowania wartości w określonej kolumnie. Klauzula WHERE ogranicza zbiór rekordów do tych, które spełniają dany warunek. W tym przypadku, pensja musi być większa niż 4000. Analizując tabelę, znajdujemy dwie osoby z pensjami spełniającymi ten warunek: pracownik o id=4 z pensją 4600 oraz pracownik o id=6 z pensją 5400. SUM(4600 + 5400) daje 10000. Prawidłowe zrozumienie wykorzystania funkcji agregujących w SQL jest kluczowe w analizie danych i raportowaniu. Jest to standardowa praktyka w branży IT, gdzie analiza danych jest podstawą przy podejmowaniu decyzji biznesowych. Funkcje agregujące, takie jak SUM, AVG, MAX, są fundamentalnymi narzędziami analitycznymi w bazach danych. Przy pracy nad większymi zbiorami danych, takie zapytania pomagają szybko uzyskać podsumowania, co jest nieocenione w analizie finansowej czy tworzeniu raportów zarządczych.

Pytanie 8

Jak kwerenda SQL przedstawiona w ramce wpłynie na tabelę pracownicy?

ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9);
A. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o stałej długości 9
B. Doda kolumnę plec ze znakowym typem danych o zmiennej długości 9
C. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o zmiennej długości 9
D. Zmieni typ danych kolumny plec na znakowy o stałej długości 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak widzisz, polecenie SQL ALTER TABLE pracownicy MODIFY plec char(9) zmienia typ kolumny plec na CHAR o stałej długości 9 znaków. To znaczy, że wszystkie wartości w tej kolumnie będą miały dokładnie 9 znaków. Jeśli dana wartość będzie krótsza, to automatycznie dopełni się spacjami. W praktyce to jest przydatne, gdy musimy mieć dane zawsze w tej samej długości, na przykład przy kodach pocztowych czy numerach identyfikacyjnych. Twoja odpowiedź jest poprawna, ponieważ mówi dokładnie o tym, co się dzieje przy użyciu MODIFY, a typ CHAR wskazuje, że mamy do czynienia z danymi o stałej długości. Wiesz, czasami w aplikacjach biznesowych trzeba mieć dane w jednolitej formie, bo to ułatwia ich przetwarzanie i porównywanie. Dlatego tak ważne jest, żeby znać różne typy danych i ich zastosowania podczas projektowania baz danych.

Pytanie 9

Jaki selektor stylizuje akapity tekstu z klasą tekst oraz element blokowy z identyfikatorem obrazki?

A. p.tekst + div#obrazki
B. p.tekst, div#obrazki
C. p#tekst + div.obrazki
D. p#tekst, div.obrazki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'p.tekst, div#obrazki', ponieważ selektor 'p.tekst' odnosi się do wszystkich elementów <p>, które mają klasę 'tekst'. To podejście jest zgodne z zasadami CSS, gdzie '.' oznacza klasę. Z kolei 'div#obrazki' to selektor, który odnosi się do elementu <div> o ID 'obrazki'. W tym przypadku '#' jest używane do wskazania unikalnego identyfikatora. Dzięki temu możemy dostosować style do konkretnych elementów w HTML. Przykład zastosowania: jeżeli chcemy, aby akapity z klasą 'tekst' miały określony kolor tła oraz aby element <div> z ID 'obrazki' był wyśrodkowany na stronie, możemy napisać odpowiednie reguły CSS, które zastosują te style tylko do wskazanych elementów. Praktyka ta zwiększa przejrzystość kodu oraz ułatwia jego późniejsze zarządzanie. Zastosowanie odpowiednich selektorów zgodnych z zasadami CSS to klucz do efektywnego stylizowania stron internetowych oraz dobrych praktyk w zakresie tworzenia responsywnych interfejsów użytkownika.

Pytanie 10

Wskaź komentarz, który zajmuje wiele linii, w języku PHP?

A. #
B. / /
C. <!-- -->
D. /* */

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarze wieloliniowe w języku PHP są definiowane za pomocą znaków '/*' na początku i '*/' na końcu bloku tekstu, co pozwala na umieszczanie komentarzy obejmujących wiele linii. Tego rodzaju komentarze są niezwykle przydatne w sytuacjach, gdy chcemy opisać bardziej złożone fragmenty kodu, jak również w celu wyłączenia większych sekcji kodu podczas debugowania. Komentarze wieloliniowe są zgodne ze standardem PHP, co czyni je preferowanym rozwiązaniem w wielu projektach programistycznych. Przykład użycia: /* To jest komentarz komentarz wieloliniowy w PHP */. W odróżnieniu od komentarzy jedno-liniowych, które są ograniczone do jednej linii (używając // lub #), komentarze wieloliniowe umożliwiają umieszczanie dłuższych opisów. Ważne jest, aby używać komentarzy z umiarem, aby kod pozostał czytelny i zrozumiały dla innych programistów oraz dla przyszłych wersji projektu.

Pytanie 11

W formularzu umieszczono kontrolki do podania imienia oraz nazwiska. Który z atrybutów odpowiada za wyświetlanie sugestii w polu kontrolki, która znika, gdy użytkownik zaczyna wpisywanie wartości?

<label for="imie">Imię: </label> 
<input id="imie" value="Wpisz dane" title="Wpisz imię"><br>
<label for="nazw">Nazwisko: </label>
<input id="nazw" placeholder="Wpisz dane" title="Wpisz nazwisko">
A. value
B. title
C. placeholder
D. for

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut "placeholder" jest kluczowym elementem w formularzach HTML, który definiuje tekst podpowiedzi umieszczony w polu kontrolki. Tekst ten zniknie, gdy użytkownik zacznie wpisywać dane, co pozwala na zapewnienie bardziej intuicyjnego interfejsu. W przypadku przykładowego formularza, atrybut "placeholder" jest użyty w polu nazwiska, co stanowi doskonały przykład jego praktycznego zastosowania. Dobrą praktyką jest stosowanie atrybutu "placeholder" w formularzach, ponieważ wprowadza on klarowność i ułatwia użytkownikom wypełnianie formularzy, jednocześnie zmniejszając ryzyko błędów. Atrybut ten nie tylko poprawia doświadczenia użytkownika, ale także zwiększa dostępność formularzy, ponieważ pozwala osobom korzystającym z czytników ekranu lepiej zrozumieć, jakie dane są wymagane. Warto również zauważyć, że "placeholder" nie powinien być używany jako substytut etykiety, która jest niezbędna do poprawnej dostępności i użyteczności. Etykiety powinny być zawsze stosowane, a "placeholder" powinien pełnić jedynie funkcję pomocniczą.

Pytanie 12

Aby uniknąć występowania zduplikowanych wierszy w wyniku zapytania, należy zastosować klauzulę

A. ORDER BY
B. UNIQUE
C. LIMIT
D. DISTINCT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula DISTINCT w języku SQL służy do eliminacji zduplikowanych wierszy w wynikach zapytania. Umożliwia to uzyskanie unikalnych wartości z określonej kolumny lub zestawu kolumn, co jest niezwykle przydatne, gdy chcemy analizować dane, unikając powtórzeń, które mogą zniekształcić wyniki. Na przykład, jeżeli posiadamy tabelę 'Pracownicy' z kolumną 'Miasto', a chcemy otrzymać listę unikalnych miast, w których pracownicy są zatrudnieni, możemy użyć zapytania: SELECT DISTINCT Miasto FROM Pracownicy. Warto zaznaczyć, że stosowanie DISTINCT może wpływać na wydajność zapytania, szczególnie w przypadku dużych zbiorów danych, dlatego należy używać tej klauzuli z rozwagą. Dobrą praktyką jest również łączenie DISTINCT z innymi klauzulami, takimi jak WHERE, aby jeszcze bardziej precyzyjnie określić kryteria wyszukiwania. Używanie DISTINCT pomaga utrzymać integralność danych oraz poprawia jakość analiz, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi.

Pytanie 13

Jakiego języka można użyć do obsługi połączenia z bazą danych MySQL podczas rozwijania aplikacji webowej?

A. XHTML
B. CSS
C. PHP
D. HTML

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP jest językiem skryptowym, który jest szeroko stosowany do tworzenia dynamicznych aplikacji internetowych, a jego zdolność do interakcji z bazami danych, takimi jak MySQL, czyni go idealnym narzędziem do obsługi połączeń z bazą danych. PHP umożliwia programistom wysyłanie zapytań SQL do bazy danych, wykonywanie operacji CRUD (tworzenie, odczyt, aktualizacja, usuwanie) oraz przetwarzanie wyników, co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu aplikacji webowych. Przykładowy kod PHP do nawiązania połączenia z bazą danych MySQL może wyglądać następująco: $conn = new mysqli('localhost', 'username', 'password', 'database');. W przypadku niepowodzenia połączenia, można użyć if ($conn->connect_error) { die('Connection failed: ' . $conn->connect_error); }. PHP wspiera również różne techniki zabezpieczeń, takie jak przygotowywanie zapytań, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo aplikacji przed atakami typu SQL Injection. Dokumentacja PHP oraz standardy, takie jak PSR (PHP Standards Recommendations), dostarczają programistom niezbędnych wytycznych, aby tworzyć wydajne i bezpieczne aplikacje. Dzięki swojej elastyczności i wszechstronności, PHP stał się językiem pierwszego wyboru dla programistów zajmujących się tworzeniem aplikacji internetowych z interfejsem do baz danych.

Pytanie 14

Głównym zadaniem systemu CMS jest

A. ujednolicenie tematyczne zawartości stron internetowych.
B. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych.
C. konwersja obiektowego języka programowania na strukturalny.
D. ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana odpowiedź dobrze oddaje istotę systemów CMS (Content Management System). Głównym zadaniem CMS-a jest właśnie ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej bez konieczności ciągłego grzebania w kodzie HTML, PHP czy JavaScript. W praktyce oznacza to, że redaktor, nauczyciel, pracownik biura czy nawet właściciel małej firmy może samodzielnie dodawać newsy, edytować teksty, podmieniać zdjęcia, tworzyć nowe podstrony, a czasem nawet zarządzać menu – wszystko z poziomu przeglądarki, przez panel administracyjny. Z mojego doświadczenia w szkole i w pracy wynika, że to właśnie CMS sprawia, że strona żyje, bo ktoś nietechniczny może ją na bieżąco aktualizować. Typowe systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, oferują edytor WYSIWYG (podobny do Worda), zarządzanie mediami, wersjonowanie treści, role i uprawnienia użytkowników (np. redaktor, administrator), a także szablony i wtyczki. Z punktu widzenia dobrych praktyk w branży webowej, CMS oddziela warstwę prezentacji (szablony, motywy) od warstwy treści (artykuły, strony, wpisy). To jest zgodne z zasadą separacji logiki, treści i wyglądu, co ułatwia rozwój i utrzymanie serwisu. W nowoczesnych projektach często stosuje się tzw. headless CMS, gdzie treść jest zarządzana w panelu, a następnie udostępniana przez API do różnych front-endów (strona WWW, aplikacja mobilna). Niezależnie jednak od technologii, główna idea jest ta sama: CMS ma usprawnić i uporządkować cały proces tworzenia, edycji, publikacji oraz archiwizacji treści. Dzięki temu programista nie musi za każdym razem zmieniać kodu, gdy ktoś chce poprawić przecinek w artykule, a firma ma kontrolę nad tym, kto co może opublikować, kiedy i w jakiej formie.

Pytanie 15

Programista stworzył pętlę w języku C++ mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny polegający na tym, że

int a = 1;
for (int i = 1; i < 5; i++)
{
    a = a * i;
}
cout << a;
A. parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany
B. parametr i pętli powinien być inicjowany wartością 0, a nie 1
C. zmienna a powinna być ustawiona na 0 zamiast 1
D. w drugim warunku pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w języku C++ jest często używana do wykonywania określonej liczby iteracji. W przypadku obliczania silni liczby 5, czyli 5!, iteracja powinna przebiegać od 1 do 5 włącznie, co oznacza, że zmienna sterująca i powinna przyjąć wartości 1, 2, 3, 4 i 5. Dlatego warunek zakończenia pętli powinien być zapisany jako i <= 5 lub alternatywnie i < 6. W zestawie egzaminacyjnym podano kod z warunkiem i < 5, co powoduje, że pętla kończy się przy czwartej iteracji, a ostatnia potrzebna mnożenie przez 5 nie jest wykonane. Poprawnym rozwiązaniem problemu jest zmiana warunku na i < 6. Przykład praktyczny: przy obliczaniu silni w programach obliczeniowych często stosujemy pętlę o poprawnym zakresie, co jest kluczowe dla uzyskania prawidłowych wyników. Ponadto, w kontekście dobrych praktyk programistycznych, warto zawsze dokładnie analizować warunki pętli, aby uniknąć nieoczekiwanych błędów logicznych, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników końcowych.

Pytanie 16

Jakie polecenie SQL umożliwia usunięcie z tabeli artykuly wierszy, w których pole tresc zawiera słowo „sto” w dowolnej lokalizacji?

A. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";
B. DELETE FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";
C. DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE "%sto%";
D. DELETE * FROM artykuly WHERE tresc = "%sto%";

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "DELETE FROM artykuly WHERE tresc LIKE '%sto%';" jest całkiem na miejscu. Użycie polecenia DELETE z klauzulą WHERE oraz operatorem LIKE to standardowe podejście w SQL do usuwania danych w oparciu o jakiś wzorzec. Operator LIKE świetnie sprawdza się w wyszukiwaniu tekstów, a te znaki procenta (%) przed i po słowie 'sto' mówią SQL-owi, żeby szukał tego słowa w różnych miejscach w kolumnie 'tresc'. Na przykład, jeśli mamy takie przykłady jak 'Moje stoisko', 'sto lat' czy 'stoły', to wszystkie te wiersze znikną po wykonaniu tego zapytania. Takie działanie jest zgodne z dobrą praktyką, bo pozwala na elastyczne wyszukiwanie i zmniejsza ryzyko błędów, które mogłyby się zdarzyć przy prostym porównywaniu. Zawsze jednak warto zrobić kopię zapasową danych przed takim krokiem, żeby nie stracić czegoś ważnego.

Pytanie 17

Które z poniższych twierdzeń na temat klucza głównego jest prawdziwe?

A. Może mieć tylko wartości liczbowe
B. Jest unikalny w ramach tabeli
C. W przypadku tabeli z danymi osobowymi może to być pole nazwisko
D. Zawiera jedynie jedno pole

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem w projektowaniu baz danych. Jego główną funkcją jest zapewnienie unikalności każdego rekordu w tabeli, co oznacza, że nie mogą istnieć dwa identyczne wiersze z tym samym kluczem podstawowym. To jest kluczowe dla zachowania integralności danych i umożliwia efektywne zarządzanie informacjami. Na przykład, w tabeli z danymi klientów klucz podstawowy może stanowić unikalny identyfikator klienta (np. numer ID), który pozwala na szybkie i jednoznaczne zlokalizowanie rekordu. Dobrą praktyką jest używanie kluczy podstawowych, które są długoterminowo stabilne, co oznacza, że nie zmieniają się w czasie. Warto również stosować technologię baz danych, która wspiera mechanizmy zapewniające unikalność kluczy, takie jak indeksy unikalne. Ponadto, klucz podstawowy nie musi być wyłącznie pojedynczym polem; może składać się z kilku pól, co jest powszechnie stosowane w przypadku złożonych relacji między tabelami.

Pytanie 18

W PHP zmienna $_SERVER zawiera między innymi dane o

A. nazwie ciasteczek zapisanych na serwerze oraz powiązanych z nimi danych
B. adresie IP serwera oraz nazwie protokołu
C. informacjach związanych z sesjami
D. informacjach z formularza przetwarzanego na serwerze

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna superglobalna $_SERVER w PHP gromadzi różnorodne informacje dotyczące bieżącego żądania HTTP oraz środowiska serwera. W szczególności przechowuje dane takie jak adres IP klienta, nazwa protokołu (np. HTTP/1.1), a także inne istotne informacje, takie jak metoda żądania (GET, POST) oraz nagłówki HTTP. Znajomość tych danych jest kluczowa w kontekście programowania aplikacji webowych, ponieważ umożliwia dostosowanie odpowiedzi serwera do specyficznych potrzeb klienta. Przykładowo, można wykorzystać $_SERVER['REMOTE_ADDR'], aby uzyskać adres IP odwiedzającego, co może być istotne w kontekście logowania użytkowników lub analizy ruchu. Ponadto, $_SERVER['SERVER_PROTOCOL'] pozwala na identyfikację używanego protokołu, co jest pomocne przy wdrażaniu funkcji zgodnych z określonymi standardami bezpieczeństwa i wydajności. Praktycznym zastosowaniem tych danych jest implementacja systemów uwierzytelniania lub ograniczanie dostępu na podstawie adresów IP, co wpisuje się w dobre praktyki bezpieczeństwa aplikacji webowych.

Pytanie 19

W CSS jednostką miary, która jest wyrażona w punktach edytorskich, oznaczana jest symbolem

A. em
B. in
C. px
D. pt

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbolem jednostki miary wyrażonej w punktach edytorskich w CSS jest 'pt'. Jednostka ta odnosi się do punktów typograficznych, które są tradycyjnie używane w druku. 1 punkt typograficzny odpowiada 1/72 cala. Używanie jednostki 'pt' jest szczególnie przydatne w projektowaniu dla mediów drukowanych, gdzie precyzyjne odwzorowanie wielkości tekstu ma kluczowe znaczenie. W CSS, 'pt' może być stosowane do definiowania rozmiarów czcionek, marginesów oraz innych właściwości wymiarowych, co zapewnia spójność między różnymi urządzeniami i mediami. Przykład użycia może wyglądać tak: 'font-size: 12pt;' co oznacza, że tekst ma mieć 12 punktów typograficznych. Warto pamiętać, że różne przeglądarki i systemy operacyjne mogą różnie interpretować jednostki miary, dlatego stosowanie punktów w kontekście druku jest bardziej zalecane, aniżeli w sieci, gdzie lepiej sprawdzają się inne jednostki, takie jak 'px' lub 'em'. W dokumentach CSS3 jednostka 'pt' jest częścią standardów CSS, co zapewnia jej szerokie wsparcie w różnych przeglądarkach i narzędziach do projektowania.

Pytanie 20

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Jakie polecenie SQL należy wykorzystać, aby znaleźć imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';
B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';
C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';
D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = 'M%';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ używa operatora LIKE, który jest standardowym rozwiązaniem w SQL do wyszukiwania wzorców w danych. W tym przypadku 'M%' oznacza, że chcemy znaleźć wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę M. Operator LIKE jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy potrzebujemy elastycznego wyszukiwania, umożliwiającego zastosowanie symboli wieloznacznych, takich jak '%' oznaczający dowolną liczbę znaków. Przykład zastosowania tego zapytania może obejmować generowanie listy uczniów dla nauczycieli, którzy chcą szybko zobaczyć wszystkich uczniów z nazwiskiem zaczynającym się na M, co może być przydatne przy organizowaniu wydarzeń czy klas. Dobrą praktyką jest także używanie odpowiednich indeksów w bazie danych, co może znacznie przyspieszyć wykonanie zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych. Znajomość operatorów SQL i ich zastosowań, jak również umiejętność formułowania zapytań, jest kluczowa w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 21

Aby obliczyć liczbę wszystkich wierszy w tabeli Koty, należy zastosować zapytanie:

A. SELECT ROWNUM() FROM Koty
B. SELECT COUNT(*) FROM Koty
C. SELECT COUNT(ROWNUM) FROM Koty
D. SELECT COUNT(Koty) AS ROWNUM

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'SELECT COUNT(*) FROM Koty', ponieważ to standardowy sposób zliczania wszystkich wierszy w tabeli w SQL. Funkcja COUNT(*) zlicza wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy zawierają wartości NULL, czy nie. Jest to najczęściej używana metoda w praktyce, ponieważ zapewnia dokładny wynik i jest także optymalizowana przez silnik baz danych, co czyni ją efektywną. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Koty' zawierającą różne dane o kotach, użycie tego polecenia zwróci dokładną liczbę kotów zapisanych w tej tabeli. Dobrym zwyczajem jest również korzystanie z aliasów lub konstruowania zapytań z dodatkowymi warunkami, co pozwala na bardziej złożoną analizę danych. Przy pracy z dużymi zbiorami danych, zrozumienie jak działa COUNT(*) i jego zastosowanie w kontekście innych funkcji agregujących jest kluczowe dla optymalizacji zapytań. Warto również pamiętać, że w SQL standardowym zliczanie wierszy bezpośrednio z tabeli jest znacznie bardziej efektywne i czytelne niż inne metody, co czyni tę praktykę najlepszą do stosowania w codziennej pracy z bazami danych.

Pytanie 22

Jakie imiona spełniają warunki klauzuli LIKE w zapytaniu?

SELECT imie FROM mieszkancy WHERE imie LIKE '_r%';
A. Krzysztof, Krystyna, Romuald
B. Gerald, Jarosław, Marek, Tamara
C. Rafał, Rebeka, Renata, Roksana
D. Arleta, Krzysztof, Krystyna, Tristan

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL wykorzystuje klauzulę LIKE, która pozwala na wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych. W tym przypadku wzór '_r%' oznacza, że szukamy imion, które mają na drugiej pozycji literę 'r' i mogą mieć dowolne znaki po tej literze. W analizowanych imionach, Arleta, Krzysztof, Krystyna oraz Tristan spełniają ten warunek, ponieważ: Arleta ma 'r' na drugiej pozycji, Krzysztof również, Krystyna także, a Tristan ma 'r' na drugiej pozycji. Przykład użycia klauzuli LIKE jest szczególnie przydatny w systemach, gdzie często zachodzi potrzeba filtrowania danych tekstowych na podstawie określonych wzorców. W praktyce, stosowanie klauzuli LIKE w zapytaniach SQL powinno być zgodne z najlepszymi praktykami, takimi jak optymalizacja indeksów i unikanie nadmiernego używania znaków wieloznacznych, które mogą prowadzić do spadku wydajności. Warto również pamiętać, że w wielu systemach baz danych klauzula LIKE jest czuła na wielkość liter, co może wpływać na wyniki zapytań.

Pytanie 23

Przedstawiony blok reprezentuje czynność

Ilustracja do pytania
A. podjęcia decyzji.
B. wyświetlenia danych.
C. zastosowania gotowej procedury lub funkcji.
D. wczytania danych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ten blok w kształcie rombu to klasyczny symbol decyzji w schemacie blokowym algorytmu. Zgodnie z przyjętymi standardami notacji (np. ANSI/ISO dla diagramów przepływu), romb oznacza miejsce, w którym program musi coś sprawdzić i na podstawie wyniku tej kontroli wybrać jedną z gałęzi dalszego działania. Innymi słowy: następuje podjęcie decyzji na podstawie warunku logicznego, który zwykle daje odpowiedź typu TAK/NIE (TRUE/FALSE). W praktyce, w kodzie programistycznym taki romb odpowiada instrukcjom warunkowym, takim jak if, if...else, switch, operator trójargumentowy itp. Przykład: „jeśli użytkownik jest zalogowany, pokaż panel administracyjny, w przeciwnym razie przekieruj do logowania”. W schemacie blokowym byłby to właśnie romb z pytaniem „Użytkownik zalogowany?”. Z rombu wychodziłyby dwie strzałki: jedna podpisana „tak”, druga „nie”, prowadzące do różnych bloków akcji. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk automatycznego kojarzenia: romb = warunek = rozgałęzienie przepływu. Dzięki temu łatwiej później projektować algorytmy, niezależnie od języka programowania. W praktyce webowej też ma to duże znaczenie: np. sprawdzenie, czy dane z formularza są poprawne, czy użytkownik ma odpowiednie uprawnienia, czy plik istnieje na serwerze. Za każdym razem, gdy w głowie pojawia Ci się „jeśli… to… w przeciwnym razie…”, w schemacie blokowym powinien pojawić się właśnie taki romb, czyli blok podjęcia decyzji. To jest fundament logicznej struktury programu i jedna z podstawowych konstrukcji algorytmicznych.

Pytanie 24

Wskaż pole edycyjne sformatowane przedstawionym stylem CSS

input {
  border: none;
  border-bottom: 2px solid Blue;
  color: Gray;
  font-weight: 900;
}

Input 1. Podaj imię:

Input 2. Podaj imię:

Input 3. Podaj imię:

Input 4. Podaj imię: Agnieszka

A. Input 1.
B. Input 4.
C. Input 3.
D. Input 2.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobrze wybrałeś! Odpowiedź 'Input 2.' jest rzeczywiście poprawna. To, co oferuje ten element, to wszystko, co potrzebne do spełnienia wymagań stylu CSS, czyli ma niebieskie dolne obramowanie o grubości 2px, szary tekst oraz pogrubioną czcionkę. Wygląd elementów formularza jest mega ważny, bo to właśnie od niego zależy, jak użytkownicy będą się poruszać po stronie. Dzięki CSS możemy to wszystko kontrolować, co daje nam spójność i ładny wygląd. Różne właściwości CSS, takie jak 'border-bottom', 'color' czy 'font-weight', pozwalają na dokładne dostosowanie stylu każdego elementu strony. W sumie, jak już się bardziej wkręcisz w CSS, zauważysz, że można dodać też różne efekty, jak hover, focus czy active, co dodatkowo wzbogaca interakcję. Rozumienie, jak te różne właściwości działają, jest kluczowe, żeby tworzyć fajne i funkcjonalne interfejsy.

Pytanie 25

Która funkcja PHP obsługi bazy danych służy do kodowania polskich znaków?

A. mysqli_set_charset()
B. mysqli_connect()
C. mysqli_fetch_assoc()
D. mysqli_query()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to mysqli_set_charset(), bo właśnie ta funkcja ustawia zestaw znaków (charset) dla połączenia z bazą danych w rozszerzeniu mysqli. W praktyce oznacza to, że dzięki niej PHP i serwer bazy danych (np. MySQL) „dogadują się”, w jakim kodowaniu mają być przesyłane i zapisywane teksty – w tym polskie znaki typu ą, ę, ł, ś itd. Bez poprawnie ustawionego charsetu bardzo łatwo o krzaczki, znaki zapytania zamiast liter albo problemy z sortowaniem tekstu. Moim zdaniem dobrą praktyką jest zawsze po nawiązaniu połączenia mysqli_connect natychmiast wywołać mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'). Ten konkretny charset (utf8mb4) jest obecnie standardem de facto: obsługuje pełne Unicode, w tym emotikony, różne alfabety, a przy okazji bez problemu radzi sobie z polskimi znakami. Przykładowy, poprawny fragment kodu może wyglądać tak: $conn = mysqli_connect('localhost', 'user', 'haslo', 'baza'); mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'); Dzięki temu każda instrukcja mysqli_query, każde pobieranie danych mysqli_fetch_assoc będzie już działać w odpowiednim kodowaniu. Warto pamiętać, że ustawienie charsetu powinno być spójne na wszystkich poziomach: konfiguracja bazy (collation i charset tabel), ustawienia połączenia (właśnie mysqli_set_charset) oraz nagłówki HTTP/HTML (meta charset="utf-8"). Dopiero takie podejście zgodne z dobrymi praktykami branżowymi zmniejsza ryzyko błędów związanych z kodowaniem tekstu, zwłaszcza w większych aplikacjach webowych. Jeśli robi się projekty komercyjne, to ignorowanie tej funkcji bardzo szybko mści się przy migracjach danych czy integracjach z innymi systemami.

Pytanie 26

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie 100,200>, należy użyć:

A. if(liczba<100 || liczba>=200)
B. if (liczba>100 || liczba<=200)
C. if(liczba>100 && liczba <=200)
D. if(liczba<100 && liczba<=200)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby sprawdzić, czy liczba znajduje się w przedziale od 100 do 200 włącznie w języku JavaScript, należy użyć operatora logicznego AND (&&). Wyrażenie if(liczba > 100 && liczba <= 200) oznacza, że liczba musi być większa niż 100 oraz jednocześnie mniejsza lub równa 200. Przykład: jeśli mamy liczby 150 i 250, to 150 spełnia warunki tego warunku (jest większa od 100 i mniejsza lub równa 200), podczas gdy 250 nie spełnia (jest większa od 200). Kluczowe jest zrozumienie operatorów porównania oraz logicznych w JavaScript. Zgodnie z ECMAScript, językiem, na którym oparty jest JavaScript, użycie operatora AND w tym kontekście jest standardowym podejściem do określenia, czy wartość znajduje się w danym przedziale. Poprawne użycie tych operatorów jest istotne dla logiki programów oraz dostosowywania warunków do różnych sytuacji, co jest niezbędne w codziennej pracy programisty.

Pytanie 27

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }
B. nav { float: left; } aside { float: left; }
C. nav { float: right; } section { float: right; }
D. nav { float: right; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. &lt;aside&gt;, potem &lt;section&gt;, a na końcu &lt;nav&gt;, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 28

Jaką wartość zwróci zapytanie z ramki wykonane na pokazanej tabeli? ```SELECT COUNT(DISTINCT wykonawca) FROM muzyka;```

Ilustracja do pytania
A. 1
B. 3
C. 0
D. 4

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL SELECT COUNTDISTINCT wykonawca) FROM muzyka; ma na celu zliczenie unikalnych wartości w kolumnie wykonawca tabeli muzyka. W tym przypadku w tabeli są trzy różne wartości w tej kolumnie: Czesław Niemen Stan Borys i Mikołaj Czechowski. Funkcja COUNTDISTINCT zwraca liczbę niepowtarzających się wykonawców co w tym zestawie danych daje wynik 3. Zrozumienie użycia funkcji COUNTDISTINCT jest kluczowe w analizie danych szczególnie gdy chcemy określić liczebność unikalnych elementów w dużych zbiorach danych. To podejście jest szeroko stosowane w raportowaniu i analizach biznesowych gdzie istotne jest zidentyfikowanie niepowtarzalnych wpisów na przykład liczby unikalnych klientów czy produktów w sklepie. Dobre praktyki w SQL obejmują używanie aliasów w celu zwiększenia czytelności zapytań oraz optymalizację wydajności przez właściwe indeksowanie kolumn które są często wykorzystywane w funkcjach zliczających.

Pytanie 29

void wypisz(int n) {
    for (int i = 1; i <= n; i++) {
        System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);
    }
    System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!");
}
Złożoność obliczeniowa prezentowanego kodu wynosi:
A. O(n)
B. O(n!)
C. O(n²)
D. O(1)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym zadaniu kluczowe jest zauważenie, że jedynym fragmentem kodu, który realnie „rośnie” wraz ze wzrostem n, jest pętla for. Pętla wykonuje się od i = 1 do i <= n, czyli dokładnie n razy. W każdej iteracji wykonywana jest jedna instrukcja wypisania tekstu na konsolę: System.out.println("Wykonanie operacji po raz " + i);. To jest stały zestaw operacji w każdej iteracji, nie pojawia się żadna zagnieżdżona pętla, żadne rekurencyjne wywołania ani inne konstrukcje, które by powodowały większy wzrost liczby operacji. Z tego powodu całkowita liczba operacji tego algorytmu jest proporcjonalna do n, a w notacji dużego O zapisujemy to jako O(n). Dodatkowe wywołanie System.out.println("Wykonanie kolejnej operacji!"); po zakończeniu pętli ma z punktu widzenia złożoności asymptotycznej znaczenie stałe – to jest jedna instrukcja, więc dokładamy tylko +1 do liczby operacji. Standardowo w analizie algorytmów takie stałe pomijamy, bo interesuje nas zachowanie dla bardzo dużych n. W praktyce taki schemat O(n) pojawia się non stop: przechodzenie po elementach tablicy, listy, sprawdzanie każdego rekordu z pliku, proste filtrowanie danych. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk: widzisz pojedynczą pętlę, bez dodatkowych zagnieżdżeń i bez skoków zależnych od innych zmiennych – bardzo często będzie to właśnie złożoność liniowa. W dobrych praktykach projektowania algorytmów przyjmuje się, że O(n) jest zazwyczaj akceptowalne dla sporych danych, bo czas rośnie wprost proporcjonalnie do liczby elementów. Dopiero gdy pojawiają się pętle w pętlach, trzeba się bardziej martwić o wydajność. Warto też pamiętać, że operacja wejścia/wyjścia (I/O), jak wypisywanie na konsolę, jest w rzeczywistości dość kosztowna, ale w analizie teoretycznej zakładamy, że to jedna jednostkowa operacja na iterację. Dzięki temu możemy porównywać różne algorytmy w sposób ogólny, niezależny od konkretnej maszyny czy implementacji.

Pytanie 30

Jakie polecenie w CSS wykorzystuje się do dołączenia zewnętrznego arkusza stylów?

A. include
B. require
C. open
D. import

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W CSS, polecenie 'import' jest używane do załączenia zewnętrznego arkusza stylów. Pozwala na włączenie jednego arkusza CSS do innego, co umożliwia modularność i lepszą organizację stylów w projektach. Składnia polecenia 'import' jest następująca: @import url('ścieżka/do/arkusza.css');. Umożliwia to dynamiczne ładowanie stylów, co jest szczególnie przydatne w dużych projektach, gdzie może być konieczne podzielenie stylów na mniejsze, bardziej zarządzalne pliki. Warto również pamiętać, że polecenie powinno znajdować się na początku arkusza CSS, przed jakimikolwiek innymi regułami, aby mogło być prawidłowo przetworzone przez przeglądarki. Zgodnie z normami W3C, 'import' jest uznawane za standardową metodę organizacji stylów, jednak nadmierne jego użycie może wpłynąć na wydajność, ponieważ może prowadzić do zwiększenia liczby zapytań HTTP. W praktyce, najlepszym podejściem jest ograniczenie użycia 'import' do sytuacji, w których jest to rzeczywiście konieczne, a w miarę możliwości korzystanie z bezpośrednich linków do arkuszy stylów w sekcji <head> dokumentu HTML.

Pytanie 31

Który format graficzny rastrowy jest obsługiwany przez przeglądarki internetowe?

A. FLIF
B. PNG
C. PCX
D. TGA

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Format PNG (Portable Network Graphics) to jeden z tych formatów, które są naprawdę popularne w sieci. Przeglądarki go dobrze obsługują, co jest dużym plusem. Został stworzony jako lepsza wersja formatu GIF i do tego ma większą paletę kolorów oraz wspiera przezroczystość. To oznacza, że jakość obrazka pozostaje wysoka, kiedy go zapisujesz, bo PNG korzysta z bezstratnej kompresji. Dodatkowo, ten format pozwala na różne stopnie przezroczystości, co czyni go idealnym do różnych grafik w Internecie, na przykład logo czy ikony. Fajnie, że jest zgodny z HTML5 i CSS, bo to ułatwia pracę przy projektowaniu stron. Można go używać z kolorami w trybie RGBA, dzięki czemu można dodawać fajne efekty z przezroczystością, co zdecydowanie poprawia wygląd stron. W praktyce wiele witryn korzysta z PNG, bo nie tylko zachowuje jakość, ale też nie zajmuje dużo miejsca na serwerze, co sprawia, że strony ładują się szybciej i użytkownicy mają lepsze doświadczenia.

Pytanie 32

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. serwera WWW
B. debuggera JavaScript
C. serwera MySQL
D. przeglądarki internetowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 33

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. tabeli mieszkania w bazie danych
B. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania
C. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania
D. pola o nazwie status w tabeli mieszkania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie kwerendy SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; jest poprawne, ponieważ polecenie DELETE ma na celu usunięcie rekordów z określonej tabeli, w tym przypadku z tabeli mieszkania. Klauzula WHERE filtruje te rekordy, które mają wartość pola status równą 1. To podejście jest zgodne z zasadami zarządzania danymi, które sugerują, że operacje usuwania powinny być przeprowadzane z użyciem odpowiednich filtrów, aby zminimalizować ryzyko przypadkowego usunięcia niezamierzonych danych. Na przykład, jeśli w tabeli mieszkania mamy 1000 rekordów, a tylko 150 z nich ma status równy 1, to po wykonaniu tej kwerendy usunięte zostaną dokładnie te 150 rekordów, a pozostałe pozostaną nienaruszone. Dobrą praktyką jest również tworzenie kopii zapasowych danych przed wykonaniem operacji usuwania, aby móc je przywrócić w razie potrzeby. Kwerendy DELETE są niezwykle przydatne w zarządzaniu bazami danych, zwłaszcza w sytuacjach, gdzie wymagana jest aktualizacja danych lub usunięcie nieaktualnych informacji.

Pytanie 34

Jaki jest cel wykorzystania znacznika <i> w języku HTML?

A. zmiany kroju pisma na pochylony
B. wstawienia obrazka
C. określenia formularza
D. określenia nagłówka w treści

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <i> w języku HTML jest używany do oznaczania tekstu, który powinien być wyświetlany w kroju pisma pochyłym. Takie użycie jest zgodne ze standardami HTML, gdzie <i> zwykle wskazuje na tekst, który ma być wyróżniony w kontekście stylistycznym, na przykład w przypadku tytułów książek, nazw gatunków czy terminów technicznych. Z perspektywy semantycznej, HTML5 wprowadza większą elastyczność w definiowaniu znaczenia tekstu, co czyni <i> bardziej konwencjonalnym narzędziem niż w poprzednich wersjach. Warto zaznaczyć, że dla lepszej dostępności i SEO, często zaleca się użycie znacznika <em>, który nie tylko zmienia styl, ale także podkreśla znaczenie tekstu. Przykład zastosowania <i>: <i>„Wojna i pokój”</i> to książka autorstwa Lwa Tołstoja. Z perspektywy użytkowników i wyszukiwarek, ważne jest, aby znać różnice między tymi znacznikami, co pozwala na efektywniejsze tworzenie treści internetowych.

Pytanie 35

Jak określa się program, który realizuje polecenia zawarte w kodzie źródłowym tworzonego oprogramowania bez wcześniejszego generowania programu wynikowego?

A. Interpreter
B. Kompilator
C. Konwerter kodu
D. Konwerter języka

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Interpreter to program, który wykonuje instrukcje zawarte w kodzie źródłowym bez potrzeby wcześniejszego generowania kodu wynikowego. Działa on na zasadzie analizy i wykonywania kodu w czasie rzeczywistym, co pozwala na szybkie testowanie i debugowanie aplikacji. Dzięki temu programiści mogą wprowadzać zmiany w kodzie i natychmiastowo sprawdzać ich efekty, co znacznie przyspiesza proces tworzenia oprogramowania. Interpretery są często wykorzystywane w językach skryptowych, takich jak Python, JavaScript czy Ruby, gdzie szybka iteracja jest kluczowa. Warto również zaznaczyć, że interpretery mogą być częścią większych środowisk programistycznych, co jest zgodne z praktykami Agile, które promują elastyczność i szybkie dostosowywanie się do zmieniających się wymagań. Dlatego znajomość działania interpreterów jest niezbędna dla każdego programisty, który chce skutecznie rozwijać swoje umiejętności i dostosowywać się do nowoczesnych trendów w programowaniu.

Pytanie 36

W CSS należy ustawić tło dokumentu na obrazek rys.png. Obrazek powinien się powtarzać tylko w poziomej osi. Jaką definicję powinien mieć selektor body?

A. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat;}
B. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;}
C. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: round;}
D. {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-y;}

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana odpowiedź {background-image: url("rys.png"); background-repeat: repeat-x;} jest poprawna, ponieważ precyzyjnie definiuje tło dokumentu jako obrazek 'rys.png', który ma się powtarzać wyłącznie w poziomie. W CSS, właściwość 'background-image' pozwala na ustawienie obrazu jako tła, a 'background-repeat' kontroluje, w jaki sposób tło się powtarza. Użycie wartości 'repeat-x' oznacza, że obrazek będzie powtarzany tylko w osi poziomej, co jest idealne dla wzorów, które powinny być rozciągnięte na całej szerokości ekranu, ale nie na wysokości. Przykładem zastosowania może być stworzenie tła z deseniem, które ma być widoczne w poziomie, np. paski lub linie, co jest powszechnie stosowane w projektowaniu stron internetowych. Zgodnie z dobrymi praktykami, warto również pamiętać, aby dostosować rozmiar obrazka do wymagań responsywności, aby zapewnić optymalne wyświetlanie na różnych urządzeniach.

Pytanie 37

W instrukcjach mających na celu odtwarzanie dźwięku jako muzyki tła na stronie internetowej NIE stosuje się atrybutu

A. balance="-10"
B. loop="10"
C. href="C:/100.wav"
D. volume="-100"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź href="C:/100.wav" jest prawidłowa, ponieważ atrybut href jest używany w kontekście linków hipertekstowych, a nie do odtwarzania dźwięku na stronie. W przypadku odtwarzania dźwięku w HTML, odpowiednie tagi to <audio> oraz związane z nimi atrybuty, takie jak src, controls, autoplay, loop, itp. Aby zrealizować odtwarzanie dźwięku jako podkładu muzycznego, używamy tagu <audio src="C:/100.wav" autoplay loop></audio>, co zapewnia, że dźwięk z pliku .wav będzie odtwarzany automatycznie i w pętli. Zgodnie z dobrymi praktykami, pliki audio powinny być dostępne na serwerze i wskazywane względem ich lokalizacji w sieci, co wspiera lepszą wydajność oraz dostępność. Użycie atrybutu href w tym kontekście jest niewłaściwe i może prowadzić do niepoprawnego działania strony, ponieważ przeglądarki nie interpretują tego w kontekście dźwięku. Przykładowo, zamiast href, należy zastosować odpowiednie atrybuty w tagu <audio> zgodnie z aktualnymi standardami HTML5.

Pytanie 38

W języku PHP, instrukcja foreach pełni rolę

A. Pętli, niezależnej od typu zmiennej
B. Pętli, przeznaczonej wyłącznie dla elementów tablicy
C. Wyboru, dotyczącej elementów tablicy
D. Warunkową, niezależną od typu zmiennej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W PHP, instrukcja foreach to super sposób na przechodzenie przez elementy tablicy. Dzięki niej nie musisz się martwić o indeksy, tylko po prostu przeglądasz wszystkie wartości, co naprawdę ułatwia pisanie kodu. Na przykład, jeżeli mamy tablicę z nazwiskami, taką jak $nazwiska = ['Kowalski', 'Nowak', 'Wiśniewski'], to możemy to wrzucić w foreach: foreach ($nazwiska as $nazwisko) { echo $nazwisko; }. W tym przypadku każda wartość z tablicy zostanie wyświetlona po kolei. Z mojego doświadczenia, dobrze jest używać foreach kiedy mamy do czynienia z tablicami, bo to sprawia, że kod jest bardziej przejrzysty i łatwiejszy do zrozumienia. Co więcej, foreach ma tę fajną cechę, że poradzi sobie z różnymi typami wartości w tablicy, więc to naprawdę uniwersalne narzędzie. Pamiętaj, że używając tej pętli, poprawiasz nie tylko wydajność swojego kodu, ale też jego czytelność, co jest super ważne, zwłaszcza w dużych projektach.

Pytanie 39

Z przedstawionych tabel Artykuly i Autorzy należy wybrać jedynie nazwiska autorów i tytuły ich artykułów, które zostały ocenione na 5. Kwerenda wybierająca te dane ma postać

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;
B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;
C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;
D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje! Wybrałeś poprawne zapytanie SQL, które dokładnie odpowiada na postawione pytanie. Zapytanie 'SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;' jest prawidłowe, bo łączy dwie tabele 'autorzy' i 'artykuly' za pomocą klucza obcego 'autorzy_id' w tabeli 'artykuly'. Dzięki temu uzyskujemy dostęp do nazwisk autorów i tytułów artykułów. Dodatkowo, część 'WHERE ocena = 5' filtruje wyniki tak, aby wyświetlane były tylko te rekordy, gdzie ocena wynosi 5. To jest kluczowy element, który pozwala nam skupić się tylko na tych danych, które są istotne dla pytania. W praktyce, tego typu zapytania pomagają nam w analizie wydajności autorów i jakości artykułów, co jest niezwykle ważne w branży wydawniczej.

Pytanie 40

W systemie baz danych stworzono tabelę Mieszkancy zawierającą informacje. Aby usunąć tę tabelę wraz z danymi, należy użyć komendy

A. DROP TABLE Mieszkancy;
B. ALTER TABLE Mieszkancy;
C. DELETE FROM Mieszkancy;
D. TRUNCATE TABLE Mieszkancy;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie 'DROP TABLE Mieszkancy;' jest właściwym sposobem na usunięcie tabeli wraz z jej zawartością w bazie danych. To polecenie nie tylko usuwa tabelę, ale również wszystkie dane, które w niej się znajdują oraz wszelkie powiązania, takie jak klucze obce. W praktyce, gdy programista chce całkowicie wyeliminować strukturę tabeli oraz jej dane, wykorzystuje 'DROP TABLE'. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy tabela nie jest już potrzebna w systemie, a jej usunięcie pozwala na zwolnienie zasobów oraz uproszczenie struktury bazy danych. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem tego polecenia warto stworzyć kopię zapasową danych, jeśli są one istotne, ponieważ operacja ta jest nieodwracalna. Ponadto, zgodnie z zasadami dobrych praktyk, przed usunięciem tabeli należy upewnić się, że nie ma na nią żadnych zależności w innych częściach bazy danych, aby uniknąć potencjalnych problemów z integralnością danych.