Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik mechatronik
Kwalifikacja: ELM.03 - Montaż, uruchamianie i konserwacja urządzeń i systemów mechatronicznych
Data rozpoczęcia: 23 kwietnia 2026 17:45
Data zakończenia: 23 kwietnia 2026 18:05

Egzamin zdany!

Wynik: 27/40 punktów (67,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż na podstawie tabeli wymiary wpustu pryzmatycznego, który można osadzić na wale o średnicy 12 mm.

Wałek – d mm	Wpust
ponad	do	b x h mm
6	8	2 x 2
8	10	3 x 3
10	12	4 x 4
12	17	5 x 5
17	22	6 x 6
22	30	8 x 7

A. 4 x 4 mm

B. 6 x 6 mm

C. 3 x 3 mm

D. 5 x 5 mm

Odpowiedź 4 x 4 mm jest poprawna, ponieważ zgodnie z danymi przedstawionymi w tabeli, wymiary wpustu pryzmatycznego powinny być dostosowane do średnicy wału. Dla wałów o średnicy od 10 mm do 12 mm, wymagany wpust ma wymiary 4 x 4 mm. Odpowiednie dopasowanie wymiarów wpustu jest kluczowe dla prawidłowego przenoszenia momentu obrotowego oraz zapewnienia stabilności i trwałości mechanizmu. Zastosowanie niewłaściwych wymiarów wpustu może prowadzić do luzów, co z kolei może skutkować uszkodzeniem elementów współpracujących. W praktyce, poprawnie dobrany wpust pryzmatyczny stosuje się w wielu zastosowaniach, w tym w przekładniach, wałach napędowych oraz silnikach, gdzie precyzyjne połączenie elementów jest niezbędne. Dobrą praktyką w inżynierii mechanicznej jest zawsze odniesienie się do standardów przemysłowych, takich jak ISO, które precyzują wymagania dotyczące wymiarów i tolerancji wpustów. Takie podejście zapewnia nie tylko funkcjonalność, ale również bezpieczeństwo i niezawodność konstrukcji.

Pytanie 2

Wskaź zasady, która stosowana jest wyłącznie przy demontażu urządzenia o złożonej konstrukcji?

A. Opracować plan demontażu i rozłożyć poszczególne zespoły urządzenia, a następnie zdemontować podzespoły na części

B. Ustalić lokalizację poszczególnych zespołów i oddzielić je, pozostawiając w całości

C. Przygotować plan demontażu i wymontować jedynie wybrane podzespoły

D. Rozmontować kolejno każdą część urządzenia, nie uwzględniając ich przynależności do podzespołów urządzenia

Poprawna odpowiedź odnosi się do kluczowych zasad demontażu skomplikowanych urządzeń, które są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz efektywności całego procesu. Wykonanie planu demontażu jest istotne, ponieważ pozwala na zrozumienie struktury urządzenia, co z kolei umożliwia bezpieczne i uporządkowane rozmontowywanie poszczególnych zespołów. Przy takiej procedurze, każdy zespół jest najpierw demontowany w całości, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia podzespołów i ułatwia ich późniejszy montaż lub konserwację. Przykładem zastosowania tej zasady może być demontaż skomplikowanych systemów elektronicznych, takich jak komputery czy maszyny przemysłowe, gdzie precyzyjne rozpoznanie kolejności demontażu, na podstawie schematów, może zapobiec zniszczeniu delikatnych komponentów. Zgodnie z najlepszymi praktykami, taki plan demontażu powinien być udokumentowany oraz regularnie aktualizowany, aby uwzględniał zmiany w konstrukcji urządzeń oraz nowe technologie.

Pytanie 3

Za pomocą których elementów układu elektropneumatycznego, którego schemat przedstawiono na rysunku, należy regulować prędkość wysuwania tłoczysk siłowników 1A1 i 2A1?

A. 1V2 i 2V2

B. 1V1 i 2V1

C. 1V2 i 2V1

D. 1V1 i 2V2

Odpowiedzi 1V1 i 2V1, 1V2 i 2V1 oraz 1V2 i 2V2 nie są za dobre, bo mają błędne założenia co do tych zaworów w układzie elektropneumatycznym. Zawory kierunkowe, jak 1V1 i 2V1, odpowiadają za kierunek, w jakim płynie medium, więc ich podstawowa rola to kontrolowanie, w którą stronę idzie powietrze czy gaz. Chociaż są ważne, to nie dają rady regulować prędkości ruchu tłoczysk. Co do odpowiedzi 1V2 i 2V1, nawet jeżeli zawory V2 są ok do regulacji, to połączenie ich z kierunkowymi nie pozwoli na skuteczną kontrolę prędkości, bo nie mają odpowiednich funkcji. Często mylenie funkcji zaworów to główny powód błędnych wniosków. Kluczowa sprawa to wiedzieć, że różne zawory mają różne role i muszą być stosowane zgodnie z tym, co potrafią. Regulacja prędkości wymaga użycia zaworów zaprojektowanych do tego, co jest zgodne z normami w branży pneumatycznej.

Pytanie 4

Rezystancja którego z podanych czujników zmniejsza się w miarę wzrostu temperatury?

A. Termistora PTC

B. Termistora NTC

C. Termopary K

D. Termopary J

Termopary J i K to typy czujników temperatury, które działają na zasadzie efektu Seebecka. Oznacza to, że w wyniku różnicy temperatur pomiędzy dwoma różnymi metalami generowany jest napięcie, które można przekształcić na wartość temperatury. W przypadku tych czujników ich rezystancja nie zmienia się w sposób znaczący w odpowiedzi na zmiany temperatury, co prowadzi do mylnych wniosków dotyczących ich działania. Ponadto termistory PTC (Positive Temperature Coefficient) zachowują się odwrotnie niż termistory NTC – ich rezystancja wzrasta wraz ze wzrostem temperatury. Zrozumienie różnicy między tymi technologiami jest kluczowe, ponieważ może to prowadzić do błędnych wyborów w projektowaniu systemów pomiarowych. Wybór niewłaściwego czujnika do aplikacji może skutkować nieprawidłowymi pomiarami, co z kolei może prowadzić do awarii systemów lub obniżenia ich efektywności. Istotne jest, aby przed podjęciem decyzji o wyborze określonego czujnika, przeanalizować wymagania aplikacji, a także zrozumieć zasady działania stosowanych technologii. Dobrze dobrany czujnik wpływa na jakość i niezawodność systemu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w zakresie automatyzacji i monitorowania procesów.

Pytanie 5

Przekładnia przedstawiona na rysunku składa się

A. z koła koronowego i ślimaka.

B. ze ślimaka i zębatki.

C. ze ślimaka i ślimacznicy.

D. z wieńca zębatego i ślimaka.

Zrozumienie konstrukcji przekładni mechanicznych jest kluczowe dla rozwiązywania problemów inżynieryjnych, jednak wiele popularnych nieporozumień może prowadzić do błędnych wniosków. Często odpowiedzi, które wskazują na elementy takie jak koło koronowe, zębatka lub wieńcowe zębatki, wykazują braki w zrozumieniu ich funkcji i zastosowań. Koło koronowe oraz zębatka to elementy typowe dla przekładni zębatych, a ich rola w przenoszeniu momentu obrotowego jest diametralnie różna od funkcji, jakie pełni ślimak i ślimacznica. Zębatki działają na zasadzie zębatek, gdzie zęby bezpośrednio wchodzą w kontakt, podczas gdy ślimak i ślimacznica współpracują na zasadzie współdziałania spiralnego kształtu, co pozwala na uzyskanie redukcji prędkości obrotowej i zwiększenia momentu obrotowego. Niezrozumienie różnicy między tymi typami przekładni może prowadzić do osłabienia całego systemu napędowego czy jego awarii. W praktyce inżynieryjnej, wybór odpowiedniego typu przekładni ma kluczowe znaczenie dla efektywności, gdyż każda z nich ma swoje specyficzne zastosowania oraz ograniczenia, które należy uwzględnić w projekcie. Zbyt często jednak, projektanci nie dostrzegają, że elementy mechaniczne muszą być odpowiednio dobrane do funkcji, jakie mają spełniać w danym systemie. Właściwe rozumienie tego, jak poszczególne części wpływają na całokształt działania maszyny, jest fundamentalne dla sukcesu każdego projektu inżynieryjnego.

Pytanie 6

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 7

Którego z kluczy należy użyć do wykonania połączenia gwintowego śruby z gniazdem sześciokątnym?

A. A.

B. C.

C. B.

D. D.

Odpowiedź A jest prawidłowa, ponieważ klucz imbusowy, pasujący do gniazda sześciokątnego, jest narzędziem odpowiednim do wykonania połączenia gwintowego śruby z gniazdem sześciokątnym. Klucze imbusowe są dedykowane do odkręcania i dokręcania śrub z gniazdem sześciokątnym wewnętrznym, co zapewnia stabilność i bezpieczeństwo połączenia. Przykładem zastosowania klucza imbusowego jest montaż mebli, gdzie śruby imbusowe są często stosowane ze względu na ich estetykę i łatwość użycia. Zgodnie z normami ISO, klucze imbusowe powinny być wykonane z materiałów odpornych na zużycie, co wydłuża ich żywotność. Dobre praktyki wskazują, że dobierając klucz do śruby, należy zwrócić uwagę na odpowiedni rozmiar oraz kształt, aby uniknąć uszkodzenia gniazda. Niewłaściwie dobrany klucz może prowadzić do strippingu śruby, co utrudni jej późniejsze wykręcanie.

Pytanie 8

Aby dokręcić śrubowe połączenie z momentem obrotowym 6 Nm, należy użyć klucza

A. imbusowego

B. oczkowego

C. dynamometrycznego

D. nasadkowego

Odpowiedź 'dynamometrycznego' jest prawidłowa, ponieważ klucz dynamometryczny jest narzędziem zaprojektowanym do dokręcania śrub z określonym momentem obrotowym. Umożliwia on precyzyjne ustawienie momentu, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach inżynieryjnych, aby uniknąć uszkodzeń komponentów, które mogą wyniknąć z nadmiernego dokręcenia. W praktyce klucze dynamometryczne są szeroko stosowane w motoryzacji, budownictwie oraz przy montażu wszelkiego rodzaju maszyn i urządzeń. Przykładowo, w przypadku dokręcania śrub w silniku samochodowym, zastosowanie momentu 6 Nm może być wymagane do zapewnienia odpowiedniej kompresji oraz szczelności, co jest kluczowe dla prawidłowego działania silnika. Ponadto, stosując klucz dynamometryczny, inżynierowie mogą dostosować moment obrotowy do specyfikacji producenta, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi i standardami branżowymi. W ten sposób, narzędzie to nie tylko zwiększa efektywność pracy, ale również wpływa na bezpieczeństwo i trwałość montowanych elementów.

Pytanie 9

Na rysunku siłownika pneumatycznego litera X wskazuje

A. tłoczysko.

B. tłok.

C. tłumik.

D. tuleję.

Tłoczysko jest kluczowym elementem siłownika pneumatycznego, którego zadaniem jest przenoszenie ruchu z tłoka na zewnątrz urządzenia. Na rysunku, oznaczenie X wskazuje właśnie na ten element. Tłoczysko, wykonane zazwyczaj z wysokiej jakości stali, musi spełniać określone normy wytrzymałości, aby mogło efektywnie przenosić siły działające podczas pracy siłownika. W branży pneumatycznej, poprawność działania tłoczyska jest kluczowa dla efektywności systemu, ponieważ wszelkie niedoskonałości mogą prowadzić do utraty wydajności i zwiększenia zużycia energii. Tłoczysko jest zazwyczaj uszczelnione, co zapobiega wyciekom powietrza z siłownika oraz zapewnia odpowiednią dynamikę pracy. Przykładem zastosowania tłoczyska jest jego wykorzystywanie w automatyzacji procesów przemysłowych, gdzie precyzyjne sterowanie ruchem jest niezbędne. Zrozumienie roli tłoczyska w działaniu siłownika pneumatycznego jest niezbędne do efektywnego projektowania i eksploatacji urządzeń pneumatycznych, zgodnie z obowiązującymi standardami branżowymi.

Pytanie 10

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 11

Mocno podgrzana ciecz hydrauliczna wytwarza podczas awarii w słabo wentylowanym pomieszczeniu tzw. "mgłę olejową", która może prowadzić do różnych schorzeń

A. układu pokarmowego

B. dermatologicznych

C. układu sercowego

D. układu słuchu

Silnie rozgrzana ciecz hydrauliczna, która tworzy mgłę olejową w pomieszczeniach o słabej wentylacji, może prowadzić do problemów dermatologicznych. Wysoka temperatura oraz skład chemiczny cieczy hydraulicznej mogą powodować podrażnienie skóry, a nawet alergie kontaktowe. Osoby narażone na długotrwały kontakt z taką mgłą mogą doświadczać objawów takich jak wysypka, swędzenie czy inne zmiany skórne. Dobrą praktyką w środowisku pracy jest stosowanie odpowiednich środków ochrony osobistej, takich jak rękawice ochronne oraz odzież długą, a także zapewnienie odpowiedniej wentylacji pomieszczeń, co jest zgodne z normami BHP. Standardy te są szczególnie istotne w przemysłach, gdzie wykorzystywane są substancje chemiczne, aby minimalizować ryzyko zdrowotne dla pracowników. Warto również przeprowadzać regularne szkolenia dla pracowników dotyczące zagrożeń związanych z substancjami chemicznymi oraz zasad ochrony zdrowia w miejscu pracy.

Pytanie 12

Funkcją czujnika hallotronowego w urządzeniach do monitorowania i pomiarów jest detekcja

A. wewnętrznych naprężeń

B. oporu przepływu płynów

C. zmian wartości momentów skręcających

D. zmian wartości parametrów pola magnetycznego

Czujnik hallotronowy jest urządzeniem, które działa na zasadzie wykrywania zmian wartości parametrów pola magnetycznego. Jego działanie opiera się na efekcie Halle, który polega na generowaniu napięcia poprzecznego w przewodniku, gdy znajduje się on w zewnętrznym polu magnetycznym. W praktyce, czujniki te są szeroko stosowane w różnych aplikacjach, takich jak automatyka przemysłowa, pojazdy elektryczne oraz systemy zabezpieczeń. Na przykład, w automatyce przemysłowej mogą być używane do pomiaru pozycji wałów i położenia elementów ruchomych, zapewniając precyzyjne informacje zwrotne. Zgodnie z normami branżowymi, jak IEC 60947, czujniki hallotronowe powinny być stosowane w środowisku, w którym wymagana jest wysoka niezawodność działania oraz odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Ich stosowanie w nowoczesnych systemach kontrolnych pozwala na optymalizację procesów oraz zwiększenie bezpieczeństwa operacji. Warto również zauważyć, że czujniki te są niezwykle wszechstronne i mogą być używane w różnych konfiguracjach, co czyni je nieocenionym narzędziem w inżynierii mechanicznej i elektrycznej.

Pytanie 13

Która metoda regulacji prędkości obrotowej silnika obcowzbudnego prądu stałego umożliwi efektywną regulację w szerokim zakresie od 0 do n_n?

A. Napięciem przyłożonym do obwodu wzbudzenia

B. Rezystancją w obwodzie twornika

C. Rezystancją w obwodzie wzbudzenia

D. Napięciem przyłożonym do obwodu twornika

Rezystancja w obwodzie wzbudzenia silnika obcowzbudnego prądu stałego wpływa na siłę pola magnetycznego, co z kolei oddziałuje na moment obrotowy silnika. Zwiększenie rezystancji w tym obwodzie prowadzi do zmniejszenia prądu wzbudzenia, co skutkuje osłabieniem pola magnetycznego i może prowadzić do obniżenia momentu obrotowego przy danej wartości napięcia. Takie podejście może być stosowane w niektórych sytuacjach, ale nie zapewnia efektywnej regulacji prędkości w szerokim zakresie. Zwiększenie rezystancji w obwodzie twornika również nie jest właściwym rozwiązaniem, ponieważ prowadzi do strat mocy oraz obniżenia sprawności energetycznej silnika. Działania te mogą prowadzić do nieefektywnego działania, zwłaszcza w aplikacjach wymagających dynamicznej regulacji prędkości. Warto zwrócić uwagę, że stosowanie napięcia przyłożonego do obwodu wzbudzenia może wprowadzać dodatkowe problemy, takie jak trudności w uzyskaniu stabilnej pracy silnika w niższych prędkościach, co czyni tę metodę niepraktyczną. W kontekście najlepszych praktyk inżynieryjnych, należy unikać podejść, które nie gwarantują pełnej kontroli nad parametrami pracy silnika, a także mogą prowadzić do nadmiernych strat energetycznych i złożoności w implementacji systemu. Ostatecznie, wybór odpowiedniej metody regulacji prędkości powinien być oparty na analizie wymagań aplikacji oraz efektywności energetycznej.

Pytanie 14

Po programowym aktywowaniu czterech wyjść tranzystorowych w sterowniku PLC, które sterują cewkami elektrozaworów, stwierdzono, że nie wszystkie działają poprawnie. Pomiar napięcia U_BE (między bazą a emiterem) tranzystorów na poszczególnych wyjściach wykazał następujące wartości: U_BE1 = 1 V, U_BE2 = 3 V, U_BE3 = 0,7 V, U_BE4 = 5 V. Wyniki pomiarów sugerują uszkodzenie

A. tranzystorów na wyjściach 2 i 4

B. wyłącznie tranzystora na wyjściu 3

C. tranzystorów na wyjściach 1 i 3

D. wyłącznie tranzystora na wyjściu 4

Zauważyłeś, że odpowiedź wskazuje na problemy z tranzystorami na wyjściach 2 i 4, co jest całkiem słuszne. Jak spojrzysz na pomiary napięcia U<sub>BE</sub>, to na wyjściu 4 wynosi ono 5 V. To oznacza, że tranzystor działa na pełnych obrotach, a dla typowych tranzystorów krzemowych powinno być w okolicach 0,7 V. Z kolei, na wyjściu 2 mamy 3 V, co jest zbyt dużo – to znaczy, że coś tu nie gra i tranzystor nie pracuje tak, jak powinien. Jak się takie rzeczy zdarzają, to mogą być problemy z działaniem podłączonych cewków, a to może być kłopotliwe. W przypadku sterowników PLC wszystko musi działać jak w zegarku, żeby system był ok. W sytuacjach awaryjnych, lepiej też regularnie robić testy i konserwację, by wyłapać takie usterki na czas. No i nie zaszkodzi znać standardy, jak IEC 61131, bo mogą pomóc unikać tego typu problemów w przyszłości.

Pytanie 15

Osoba, która doświadczyła porażenia prądem elektrycznym, nie oddycha, natomiast krążenie krwi jest prawidłowe. Jakie czynności należy wykonać w odpowiedniej kolejności podczas udzielania pierwszej pomocy?

A. sztuczne oddychanie oraz masaż serca

B. udrożnienie dróg oddechowych, wykonanie sztucznego oddychania

C. udrożnienie dróg oddechowych, wykonanie sztucznego oddychania i masaż serca

D. ustawienie na boku, sztuczne oddychanie

Odpowiedź "udrożnienie dróg oddechowych, sztuczne oddychanie" jest prawidłowa, ponieważ w sytuacji, gdy osoba porażona prądem elektrycznym nie oddycha, ale krążenie jest zachowane, priorytetem jest zapewnienie prawidłowego przepływu powietrza do płuc. Procedura ta jest zgodna z wytycznymi Europejskiej Rady Resuscytacji, które podkreślają znaczenie udrożnienia dróg oddechowych jako pierwszego kroku w każdym przypadku zatrzymania oddechu. Udrożnienie dróg oddechowych można osiągnąć poprzez odpowiednią pozycję ciała poszkodowanego (np. metoda odchylenia głowy do tyłu, unieś podbródek) oraz usunięcie ewentualnych przeszkód, takich jak ciała obce. Następnie, sztuczne oddychanie powinno być przeprowadzane w celu dostarczenia tlenu do płuc poszkodowanego, co jest kluczowe dla uniknięcia niedotlenienia mózgu. Wsparcie w tej sytuacji może być realizowane poprzez metody takie jak wentylacja ustami ust lub przy użyciu urządzeń wentylacyjnych, jeśli są dostępne. W przypadku dalszego braku samodzielnego oddechu, konieczne może być wprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej, jednak najpierw trzeba zająć się zapewnieniem drożności dróg oddechowych i wentylacji, co zgodne jest z zasadami w pierwszej pomocy.

Pytanie 16

Który typ oprogramowania należy zastosować do utworzenia wizualizacji procesu przedstawionego na rysunku?

A. CAQ

B. SCADA

C. CAM

D. CAD

SCADA (Supervisory Control and Data Acquisition) jest kluczowym typem oprogramowania wykorzystywanym w automatyzacji procesów przemysłowych, szczególnie w kontekście monitorowania i kontrolowania systemów w czasie rzeczywistym. W przypadku przedstawionego procesu mieszania w zbiornikach, SCADA zapewnia nie tylko wizualizację stanu procesów, ale również interfejs do zarządzania nimi. Przykładem zastosowania SCADA jest monitorowanie poziomów cieczy w zbiornikach, gdzie dane są zbierane z różnych czujników, a operatorzy mogą wprowadzać zmiany w procesie, zapewniając jego efektywność i bezpieczeństwo. SCADA wspiera też analizy historyczne, co pozwala na optymalizację procesów i podejmowanie lepszych decyzji operacyjnych. Dodatkowo, systemy SCADA są zgodne z normami IEC 61131-3, które określają standardy programowania w systemach automatyki, co czyni je niezawodnymi narzędziami w przemyśle.

Pytanie 17

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 18

Napięcie próbne, utrata dielektryczna, maksymalna wartość napięcia, rezystancja izolacyjna, współczynnik temperaturowy pojemności, to parametry nominalne

A. dioda pojemnościowa

B. kondensatora

C. rezystora

D. solenoidu

Wybierając odpowiedź dotyczącą rezystora, należy zauważyć, że chociaż rezystory są fundamentalnymi elementami elektronicznymi, nie posiadają one parametrów charakteryzujących je w taki sposób, jak opisano w pytaniu. Rezystory generalnie są definiowane przez oporność, moc nominalną oraz współczynnik temperaturowy. Nie mają one natomiast parametrów dotyczących stratności dielektrycznej ani napięcia probierczego, gdyż ich główną funkcją jest ograniczenie przepływu prądu, a nie magazynowanie ładunku elektrycznego. Z kolei solenoidy, które są rodzajem cewki, również różnią się od kondensatorów. Ich parametry skupiają się na indukcyjności oraz mocy dostarczanej do cewki, a nie na aspektach dielektrycznych. Diody pojemnościowe, chociaż związane z pojemnością, nie są w pełni porównywalne z kondensatorami. Diody te służą do regulowania przepływu prądu w zależności od napięcia, a ich charakterystyka pojemnościowa jest inna od pojemności kondensatorów. Typowe błędy myślowe mogą obejmować mylenie funkcji i charakterystyk tych komponentów, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat ich zastosowania w układach elektronicznych. W kontekście standardów branżowych, istotne jest, aby dobrze rozumieć różnice między tymi elementami, aby unikać nieefektywnych projektów oraz problemów w praktycznych aplikacjach, takich jak źródła zasilania czy układy filtracji sygnału.

Pytanie 19

Obniżenie temperatury czynnika w sprężarkach skutkuje

A. wzrostem ciśnienia sprężonego powietrza

B. osadzaniem zanieczyszczeń na dnie zbiornika

C. skraplaniem pary wodnej oraz osuszaniem powietrza

D. powiększaniem objętości sprężonego powietrza

Wzrost ciśnienia sprężonego powietrza po schłodzeniu czynnika jest zjawiskiem fizycznym wynikającym z zastosowania zasady gazów doskonałych, która mówi, że przy stałej objętości gazu, jego ciśnienie rośnie wraz ze spadkiem temperatury. W praktyce, schładzanie czynnika roboczego w sprężarkach służy nie tylko do podniesienia efektywności procesu sprężania, ale również do dehydratacji powietrza, co jest kluczowe w aplikacjach przemysłowych. Zastosowanie systemów chłodzenia w sprężarkach przyczynia się do redukcji kondensacji pary wodnej, co zapobiega korozji i osadzaniu się zanieczyszczeń w układzie pneumatycznym. Udoskonalone systemy, takie jak sprężarki o wyższej wydajności czy chłodnice powietrza, przyczyniają się do zwiększenia efektywności energetycznej, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży. W efekcie, poprawa ciśnienia sprężonego powietrza poprzez schładzanie czynnika roboczego jest kluczowym elementem dla uzyskania wysokiej jakości sprężonego powietrza.

Pytanie 20

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 21

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 22

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 23

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 24

Dławienie zaworów dławiąco-zwrotnych przedstawionych na schemacie ustawiono odpowiednio
1V1 – 50% i 1V2 - 100%. Określ prędkość wysuwania tłoczyska A1 przyjmując, że 0% oznacza całkowite dławienie, 100% oznacza brak dławienia.

A. Równa prędkości wsuwania.

B. Cztery razy większa niż wsuwania.

C. Dwa razy większa niż wsuwania.

D. Dwa razy mniejsza niż wsuwania.

Wiele osób może błędnie sądzić, że prędkość wysuwania tłoczyska jest równa prędkości wsuwania lub, że jest mniejsza niż ta prędkość. To wynik niepełnego zrozumienia działania zaworów dławiających oraz ich wpływu na przepływ oleju. Odpowiedzi sugerujące, że prędkość wysuwania jest równa prędkości wsuwania, ignorują fakt, że podczas wsuwania tłoczyska zawór 1V1 dławienie ogranicza przepływ oleju o 50%. To ograniczenie skutkuje wolniejszym ruchem tłoczyska. Podobnie, twierdzenie, że prędkość wysuwania jest mniejsza niż prędkość wsuwania, jest rażącym błędem, ponieważ w rzeczywistości, z uwagi na pełny przepływ oleju podczas wysuwania (brak dławienia w zaworze 1V2), tłoczysko będzie poruszać się szybciej. Typowym błędem myślowym jest pomijanie wpływu ustawień zaworów na dynamikę systemu hydraulicznego. Dlatego tak ważne jest, aby dokładnie analizować każdy składnik systemu hydraulicznego oraz jego ustawienia, aby móc prawidłowo ocenić ich wpływ na efektywność działania całości. Wiedza ta jest fundamentalna w kontekście projektowania i eksploatacji systemów hydraulicznych, a niepoprawne interpretacje mogą prowadzić do poważnych błędów w praktyce inżynieryjnej.

Pytanie 25

Element przedstawiony na rysunku uzyskano w wyniku

A. tłoczenia.

B. walcowania.

C. toczenia.

D. frezowania.

Odpowiedź "tłoczenia" jest jak najbardziej trafna. To, co widzimy na rysunku, naprawdę pasuje do obróbki plastycznej zwanej tłoczeniem. W dużym skrócie, chodzi o to, że materiał formuje się pod wpływem siły, co pozwala na wyprodukowanie różnych kształtów i detali, jak wgłębienia czy wypukłości, które są widoczne na tym obrazku. Tłoczenie to super metoda, którą często wykorzystuje się w przemyśle, na przykład w motoryzacji, elektronice czy przy produkcji części do konstrukcji. Te branże potrzebują bardzo precyzyjnych i powtarzalnych efektów, więc tłoczenie się świetnie sprawdza. No i warto wspomnieć, że można je stosować zarówno na zimno, jak i na gorąco, co daje jeszcze większe możliwości, jeśli chodzi o różne materiały, jak stal, aluminium czy różne tworzywa sztuczne.

Pytanie 26

Ilustracja przedstawia łożysko

A. walcowe.

B. przegubowe.

C. kulkowe.

D. igiełkowe.

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ ilustracja przedstawia łożysko przegubowe, które charakteryzuje się unikalną budową kulistych powierzchni wewnętrznej i zewnętrznej. Ta konstrukcja pozwala na swobodny ruch przegubowy, co czyni je idealnym rozwiązaniem w miejscach, gdzie występują złożone ruchy, takie jak w zawieszeniach pojazdów, robotyce czy mechanizmach przemysłowych. Łożyska przegubowe są szczególnie cenione w aplikacjach wymagających dużych obciążeń oraz kompensacji niewspółosiowości, co jest kluczowe w wielu zastosowaniach inżynieryjnych. W przeciwieństwie do łożysk walcowych, które są ograniczone do ruchów liniowych, łożyska przegubowe oferują większą elastyczność i możliwość dostosowania się do zmieniających się warunków pracy. W standardach branżowych, takich jak ISO 12240, podkreśla się znaczenie wyboru odpowiedniego typu łożyska w zależności od specyfiki ruchu i obciążenia. Wiedza na temat budowy i zastosowań łożysk przegubowych jest kluczowa dla inżynierów mechaników, którzy projektują i optymalizują systemy mechaniczne dla różnych dziedzin przemysłu.

Pytanie 27

Zawór 1V1 przełączany jest z pozycji b na a

A. po zadziałaniu pompy hydraulicznej o ciśnieniu 6 bar

B. przyciskiem załącz ręcznie, jeśli ciśnienie nie przekracza 6 bar

C. po zadziałaniu wyłącznika ciśnieniowego ustawionego na 6 bar

D. przyciskiem wyłącz ręcznie, jeśli ciśnienie nie przekracza 6 bar

Odpowiedzi, które sugerują aktywację zaworu 1V1 poprzez przycisk do ręcznego załączenia lub wyłączenia, opierają się na błędnym rozumieniu działania wyłącznika ciśnieniowego i jego roli w systemach hydraulicznych. Przycisk wyłączający ręcznie, jak wspomniano w niepoprawnych odpowiedziach, nie powinien być stosowany w kontekście automatycznego systemu, gdzie wymagane jest zachowanie określonych parametrów ciśnienia. W rzeczywistości, przełączanie zaworu powinno być wynikiem zadziałania wyłącznika ciśnieniowego, który monitoruje ciśnienie w układzie. Ustawienie 6 bar jako punktu zadziałania jest standardową praktyką, która zapewnia, że system działa w bezpiecznych i optymalnych warunkach. Zastosowanie ręcznego przycisku do załączania lub wyłączania może prowadzić do błędów w użytkowaniu oraz do potencjalnych uszkodzeń systemu, szczególnie w sytuacji, gdy ciśnienie przekracza bezpieczne wartości. Takie podejście jest niezgodne z zasadami automatyzacji i może prowadzić do poważnych awarii. W związku z tym, zrozumienie, że zawór 1V1 jest kontrolowany przez wyłącznik ciśnieniowy, a nie ręczne interwencje, jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu hydraulicznego. Aplikacje inżynieryjne powinny zawsze opierać się na zasadach automatyzacji i monitorowania, co pozwala na bardziej niezawodne i efektywne zarządzanie procesami.

Pytanie 28

W jaki sposób można zmienić kierunek obrotów wału w trójfazowym silniku indukcyjnym?

A. zamienić miejscami dwa dowolne fazowe przewody zasilające

B. obniżyć częstotliwość zasilania

C. podłączyć przewód neutralny

D. zwiększyć obciążenie

Żeby zmienić kierunek wirowania wału w silniku indukcyjnym trójfazowym, wystarczy zamienić ze sobą dwa przewody zasilające. To takie proste! Chodzi o to, żeby zmienić kolejność, w jakiej napięcie działa na uzwojenia silnika. W silnikach trójfazowych, wirujące pole magnetyczne jest tworzone przez zasilanie fazowe, a jego kierunek jest zależny od tego, w jakiej kolejności te fazy są podłączone. Jak zamienisz te przewody, to zmienia się sekwencja faz, a to prowadzi do tego, że kierunek wirowania się odwraca. W praktyce to jest często wykorzystywane i jeżeli robisz to na zgodnych zasadach bezpieczeństwa, nie ma ryzyka, że coś się zepsuje. W wielu branżach przemysłowych, gdzie używa się silników trójfazowych, umiejętność zmiany kierunku wirowania jest ważna, żeby maszyny działały prawidłowo, na przykład przy transporcie materiałów czy w produkcji. Zmiana kierunku wirowania sprawia też, że silnik lepiej dopasowuje się do zmieniających się warunków, co jest super istotne w efektywnym zarządzaniu energią.

Pytanie 29

Który rodzaj połączenia przedstawiono na rysunku?

A. Spawane.

B. Zgrzewane.

C. Nitowe.

D. Lutowane.

Połączenie nitowe, które zostało przedstawione na rysunku, jest jednym z najstarszych i najczęściej stosowanych metod łączenia materiałów w inżynierii. Nitowanie polega na wprowadzeniu nitu do otworów w łączonych elementach, a następnie deformacji nitu w taki sposób, aby utworzyć trwałe połączenie. Proces ten jest szczególnie ceniony w przemyśle lotniczym i motoryzacyjnym, gdzie wymagana jest lekka konstrukcja oraz wysoka wytrzymałość połączeń. W takich zastosowaniach nity pozwalają na połączenie materiałów o różnych właściwościach, eliminując potrzebę stosowania dodatkowych materiałów łączących. Nitowanie ma także swoje zalety w kontekście łatwości naprawy - w przypadku uszkodzenia nitu, można go łatwo wymienić bez konieczności wymiany całej struktury. Standardy dotyczące nitowania, jak na przykład normy ISO, określają wymagania dotyczące materiałów, wymiarów oraz technologii, co zapewnia wysoką jakość i niezawodność połączeń. Wiedząc, jak wygląda połączenie nitowe i jakie ma zastosowanie, możemy lepiej zrozumieć jego rolę w projektowaniu i budowie konstrukcji.

Pytanie 30

Do czego służy przedstawione na rysunku narzędzie?

A. Gwintowania otworów.

B. Wytaczania otworów.

C. Szlifowania otworów.

D. Wiercenia otworów.

Wybór jednej z pozostałych opcji wskazuje na nieporozumienie dotyczące funkcji narzędzi skrawających i ich zastosowania w obróbce materiałów. Gwintowanie otworów polega na wytwarzaniu gwintów wewnętrznych, co wymaga użycia gwintowników, a nie wierteł. Szlifowanie otworów to proces, który ma na celu osiągnięcie wysokiej jakości powierzchni oraz dokładnych wymiarów, ale również nie jest realizowany za pomocą wierteł, lecz za pomocą narzędzi szlifierskich. Z kolei wytaczanie otworów jest procesem mechanicznym, który polega na poszerzaniu i wygładzaniu już istniejących otworów, a do tego celu używa się wytaczadeł, które mają inny kształt i działanie niż wiertła. Wiercenie otworów za pomocą narzędzia, które nie jest do tego przeznaczone, prowadzi do uszkodzeń materiału oraz narzędzi. Typowym błędem jest mylenie funkcji i zastosowania narzędzi w obróbce, co może wynikać z braku zrozumienia ich konstrukcji i przeznaczenia. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto zwracać uwagę na specyfikacje narzędzi oraz ich instrukcje obsługi, które dostarczają istotnych informacji na temat ich odpowiednich zastosowań i ograniczeń.

Pytanie 31

Przedstawiony na rysunku przyrząd służy do

A. osadzania koła zębatego na wale.

B. sprawdzania współosiowości wałów.

C. wtłaczania sworznia.

D. demontażu łożysk.

Przedstawiony na rysunku przyrząd to ściągacz do łożysk, który jest kluczowym narzędziem w mechanice maszyn. Jego główną funkcją jest demontaż łożysk, co jest szczególnie istotne podczas konserwacji i naprawy maszyn, gdzie łożyska mogą ulegać zużyciu lub uszkodzeniu. Użycie ściągacza pozwala na bezpieczne usunięcie łożyska z wału lub obudowy bez ryzyka uszkodzenia samego wału lub innych elementów konstrukcyjnych. Standardy branżowe, takie jak ISO 9001, podkreślają znaczenie użycia odpowiednich narzędzi w procesie konserwacji, co zwiększa efektywność i bezpieczeństwo operacji. Dobrą praktyką jest stosowanie ściągaczy o różnych rozmiarach, aby dostosować narzędzie do specyficznych potrzeb danej aplikacji. Przykładem zastosowania ściągacza jest demontaż łożysk w silnikach elektrycznych, gdzie precyzyjne i delikatne podejście jest niezbędne do zachowania integralności pozostałych komponentów. Ponadto, ściągacze mogą być również stosowane w przypadku usuwania kół zębatych, co czyni je wszechstronnym narzędziem w warsztatach mechanicznych.

Pytanie 32

Z informacji o parametrach wynika, że cewka elektrozaworu jest przeznaczona do pracy z napięciem przemiennym o wartości 230 V. Jaką wartość ona reprezentuje?

A. średnia napięcia wyznaczona dla półokresu

B. maksymalna napięcia podzielona przez √2

C. średnia napięcia wyznaczona dla okresu

D. maksymalna napięcia podzielona przez √3

Odpowiedź wskazująca, że napięcie 230 V jest maksymalnym napięciem podzielonym przez √2 jest prawidłowa, ponieważ w przypadku napięcia przemiennego, wartość skuteczna (RMS) jest kluczowym parametrem. Wartość skuteczna napięcia przemiennego jest definiowana jako wartość napięcia, która dostarcza taką samą moc średnią jak napięcie stałe. W przypadku sygnału sinusoidalnego, wartość skuteczna jest uzyskiwana poprzez podział maksymalnego napięcia przez pierwiastek kwadratowy z dwóch (√2). W praktyce, w instalacjach elektrycznych, napięcie 230 V odnosi się do wartości skutecznej, co jest standardem w Europie. Dlatego cewki elektrozaworów zaprojektowane do pracy przy napięciu 230 V są przystosowane do napięcia o maksymalnej wartości 325 V (230 V × √2). Zastosowanie tego parametru jest istotne w kontekście projektowania systemów zasilania, gdzie należy uwzględnić zarówno wartości skuteczne, jak i maksymalne, aby zapewnić prawidłowe działanie urządzeń i uniknąć uszkodzeń. Warto zwrócić uwagę, że przestrzeganie tych norm jest kluczowe dla bezpieczeństwa i niezawodności instalacji elektrycznych.

Pytanie 33

W tabeli podano dane techniczne sterownika PLC Jakim maksymalnym prądem można obciążyć sterownik dołączając do jego wyjścia silnik?

Dane techniczne
Napięcie zasilające	AC/DC 24 V
Wejścia:
Zakres dopuszczalny	DC 20,4 ... 28,8 V
Przy sygnale „0"	maks. AC/DC 5 V
Przy sygnale „1"	min. AC/DC 12 V
Prąd wejściowy	2,5 mA
Wyjścia:
Rodzaj	4 przekaźnikowe
Prąd ciągły	10 A - przy obciążeniu rezystancyjnym, 3 A - przy obciążeniu indukcyjnym

A. 0,75 A

B. 10 A

C. 3 A

D. 2,5 A

Wybór odpowiedzi, które wskazują na inne wartości prądu, może wynikać z kilku typowych błędów myślowych obowiązujących w temacie doboru komponentów do systemów automatyki. Podawanie wartości takich jak 0,75 A, 2,5 A czy 10 A może sugerować nieporozumienie dotyczące charakterystyki silników indukcyjnych oraz ich wymagań prądowych. Na przykład, wybranie niskiego prądu, jak 0,75 A, może wynikać z założenia, że silnik o niewielkiej mocy wymaga niewielkiego prądu. Jednakże, nawet małe silniki mogą mieć prąd rozruchowy, który jest znacznie wyższy od prądu nominalnego, co może prowadzić do uszkodzenia sterownika, jeśli jego maksymalny prąd nie jest wystarczający. Z kolei podanie 10 A jako limitu jest całkowicie błędne, ponieważ wiele typowych sterowników PLC nie jest zaprojektowanych do obsługi tak dużych obciążeń bez dodatkowych urządzeń zabezpieczających. Zrozumienie zasadności obliczeń dotyczących prądu oraz ich konsekwencji w praktyce jest kluczowe w doborze odpowiednich komponentów. W automatyce przemysłowej, ignorowanie tych zasad może prowadzić do poważnych uszkodzeń sprzętu, co z kolei wiąże się z kosztami naprawy oraz przestojami w produkcji. Dlatego, przed podłączeniem jakiegokolwiek obciążenia do sterownika, zawsze należy dokładnie zapoznać się z jego specyfikacjami technicznymi i warunkami pracy.

Pytanie 34

Aby ustalić wznios silnika indukcyjnego, należy wykonać pomiar

A. średnicy stojana

B. odległości między osią wału a podstawą uchwytów silnika

C. szerokości silnika oraz średnicy wirnika

D. wysokości silnika

Odległość między osią wału a podstawą łap silnika to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o wznios silnika indukcyjnego. W zasadzie pokazuje, jak ten silnik jest zamontowany w danym miejscu. Z tego wynika, na jakiej wysokości silnik jest w stosunku do jego osi obrotu, co ma spory wpływ na to, jak wszystko działa w całym układzie napędowym. Na przykład, jak wznios jest źle ustawiony, to może to spowodować, że silnik będzie dużo więcej zużywał energii i szybciej się psuł. W przemyśle, gdzie silniki indukcyjne są na porządku dziennym, na przykład w wentylacjach czy taśmach transportowych, dokładne pomiary wzniosu są niezbędne, żeby wszystko działało jak należy. Przydaje się też trzymanie się standardów, jak IEC 60034, bo to pomaga w montażu i eksploatacji silników elektrycznych.

Pytanie 35

Dobierz minimalny zestaw sterownika S7-200 do realizacji sterowania windą w budynku trzykondygnacyjnym. Wykorzystaj w tym celu opis elementów wejściowych/wyjściowych podłączonych do sterownika.

Elementy wejściowe	jeden czujnik na każdej kondygnacji informujący o stanie drzwi zewnętrznych (otwarte/zamknięte)
	jeden czujnik na każdej kondygnacji informujący o położeniu windy
	jeden przycisk na każdej kondygnacji przywołujący windę
	3 przyciski wewnątrz windy służące do wyboru kondygnacji
	jeden przycisk wewnątrz windy informujący o awarii (AWARIA)
Elementy wyjściowe	dwa styczniki załączające otwieranie i zamykanie drzwi
Elementy wyjściowe	dwa styczniki uruchamiające jazdę kabiny na dół i jazdę kabiny do góry

A. S7-200 o 6 wejściach i 4 wyjściach

B. S7-200 o 24 wejściach i 16 wyjściach

C. S7-200 o 14 wejściach i 10 wyjściach

D. S7-200 o 8 wejściach i 6 wyjściach

Niepoprawne odpowiedzi, takie jak S7-200 o 8 wejściach i 6 wyjściach, S7-200 o 24 wejściach i 16 wyjściach oraz S7-200 o 6 wejściach i 4 wyjściach, nie spełniają wymagań dla skutecznego sterowania windą w budynku trzykondygnacyjnym. Przede wszystkim, w przypadku 8 wejść i 6 wyjść, liczba wejść jest zdecydowanie zbyt mała, aby obsłużyć wszystkie niezbędne czujniki, takie jak te monitorujące położenie windy, sygnały przycisków oraz inne sensory. Podobnie, 6 wejść i 4 wyjścia również nie są wystarczające, co prowadzi do ryzyka awarii systemu. Z drugiej strony, odpowiedź z 24 wejściami i 16 wyjściami, mimo że teoretycznie przekracza wymagania, w praktyce może prowadzić do zbędnych kosztów oraz złożoności systemu, co jest nieefektywne. W projektowaniu systemów automatyki niezwykle ważne jest, aby dobierać komponenty w sposób przemyślany, co oznacza nie tylko spełnienie minimalnych wymagań, ale także optymalizację kosztów. Niezrozumienie tego aspektu może prowadzić do błędnych założeń i nieefektywnej pracy systemu, co w konsekwencji może wpłynąć na bezpieczeństwo użytkowników oraz niezawodność działania urządzeń. Warto pamiętać, że właściwy dobór komponentów jest fundamentem każdej dobrze zaprojektowanej instalacji automatyki.

Pytanie 36

Jaka powinna być wartość natężenia prądu przepływającego przez grzałkę piecyka kalibracyjnego o rezystancji R = 100 Ω, aby wydzielała się moc równa P = 10 kW?

P = I² · R

A. 1 A

B. 10 A

C. 100 A

D. 1000 A

W tej odpowiedzi dobrze zastosowałeś wzór na moc wydzielaną na rezystorze, czyli P = I²R. Pamiętasz, że P jest mocą, I to natężenie prądu, a R to rezystancja? W twoim przypadku mamy moc 10 kW, a rezystancja 100 Ω. Jeśli przekształcimy wzór, to dostaniemy I = √(P/R). Podstawiając wartości, mamy I = √(10 000 W / 100 Ω) = √(100) = 10 A. No i rozumiesz, że grzałka o rezystancji 100 Ω musi mieć prąd 10 A, żeby wydzielać właśnie 10 kW. W praktyce te obliczenia są mega ważne, bo pomagają w projektowaniu i doborze elementów do układów elektrycznych. Jak nie będziemy ich przestrzegać, to może to prowadzić do uszkodzeń sprzętu, a nawet do pożarów. W inżynierii standardy bezpieczeństwa są kluczowe, żeby zapewnić jakość i niezawodność, więc warto znać te zasady.

Pytanie 37

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Pytanie 38

Ile napędów jest zastosowanych w manipulatorze, którego schemat przedstawiono na rysunku?

A. 3 napędy

B. 4 napędy

C. 5 napędów

D. 6 napędów

Wybór innej liczby napędów, takich jak trzy, cztery lub sześć, może wynikać z nieporozumień dotyczących podstawowych zasad działania manipulatorów. Trzy napędy mogą wydawać się wystarczające w prostych aplikacjach, jednak w praktyce ograniczają one zakres ruchu i precyzję, co nie jest wystarczające w bardziej złożonych zadaniach. Warto zauważyć, że manipulatory zwykle wymagają co najmniej czterech napędów, aby uzyskać podstawowe możliwości ruchowe. Jednak cztery napędy mogą prowadzić do obszarów martwych, gdzie manipulator nie jest w stanie osiągnąć określonych pozycji. Z kolei wybór sześciu napędów, chociaż teoretycznie może zwiększyć możliwości robota, może prowadzić do nadmiaru i skomplikowania systemu, co nie zawsze jest uzasadnione w kontekście efektywności i kosztów. Niekiedy zaawansowane systemy operacyjne mogą wprowadzać dodatkowe trudności w programowaniu i konfiguracji robota. W praktyce, wybór liczby napędów powinien być starannie przemyślany w kontekście specyficznych wymagań aplikacji oraz zgodności z normami branżowymi, takimi jak ISO 9283, które podkreślają znaczenie optymalizacji w projektowaniu systemów robotycznych. Właściwe dobranie liczby napędów jest kluczowe dla uzyskania równowagi między wydajnością a prostotą operacyjną, co jest istotne dla każdego inżyniera zajmującego się robotyką.

Pytanie 39

Czy panewka stanowi część składową?

A. sprzęgła sztywnego tulejowego

B. łożyska ślizgowego

C. łożyska kulkowego

D. zaworu pneumatycznego

Wybór łożyska kulkowego, zaworu pneumatycznego lub sprzęgła sztywnego tulejowego jako elementów składowych panewki jest niepoprawny i wynika z nieporozumień dotyczących funkcji i konstrukcji tych komponentów. Łożyska kulkowe, bazujące na kulkach jako elementach tocznych, działają na zasadzie redukcji tarcia dzięki rozdzieleniu powierzchni kontaktowych, co różni się od funkcji panewki w łożyskach ślizgowych, które polegają na bezpośrednim kontakcie między powierzchniami, ale przy zastosowaniu odpowiednich materiałów redukujących tarcie. Zawory pneumatyczne to zupełnie inna kategoria podzespołów, które służą do kontrolowania przepływu powietrza w systemach pneumatycznych, co nie ma związku z funkcją panewki. Sprzęgła sztywne, z kolei, są używane do łączenia wałów w taki sposób, że nie absorbują drgań, co również nie dotyczy panewki, która ma na celu umożliwienie ruchu wału w sposób kontrolowany. Te nieprawidłowe odpowiedzi pokazują typowe błędy myślowe wynikające z braku zrozumienia podstawowych zasad działania mechanizmów w maszynach oraz specyfiki poszczególnych komponentów. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy element ma swoją unikalną funkcję i zastosowanie, a ich zrozumienie jest fundamentem inżynierii mechanicznej. W branży inżynieryjnej a także w codziennej praktyce technicznej, znajomość charakterystyki i zastosowania poszczególnych elementów jest niezbędna do prawidłowego projektowania i eksploatacji maszyn.

Pytanie 40

To pytanie jest dostępne tylko dla uczniów i nauczycieli. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.

Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.

Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej