Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 11 maja 2026 14:38
  • Data zakończenia: 11 maja 2026 14:59

Egzamin niezdany

Wynik: 16/40 punktów (40,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Formularz przesyła informacje do pliku skrypt.php po naciśnięciu przycisku oznaczonego jako "WYŚLIJ". Wskaż właściwą definicję formularza.

Ilustracja do pytania
A. Skrypt 2
B. Skrypt 1
C. Skrypt 3
D. Skrypt 4
W formularzu HTML do wysłania danych do określonego skryptu należy użyć atrybutu action w znaczniku form co określa adres URL do którego zostaną przesłane dane. Ponadto kluczowy jest atrybut type elementu input który powinien być ustawiony na submit aby umożliwić wysłanie danych po naciśnięciu przycisku. Skrypt 4 jest poprawny ponieważ zawiera zarówno poprawną definicję action="skrypt.php" jak i właściwe określenie typu przycisku jako submit. Taka konstrukcja jest zgodna ze standardami HTML5 i jest powszechnie stosowana w tworzeniu interaktywnych formularzy internetowych. Poprawne wysyłanie formularzy jest kluczowe w wielu aplikacjach webowych szczególnie w kontekście przesyłania danych użytkownika do serwera gdzie mogą być one przetwarzane lub przechowywane. Przy projektowaniu formularza ważne jest również uwzględnienie bezpieczeństwa danych używając metod takich jak POST zamiast GET co zapobiega wyciekom danych w adresie URL. Dobre praktyki obejmują także walidację po stronie klienta oraz serwera aby upewnić się że przesyłane informacje spełniają wymagane kryteria co minimalizuje ryzyko błędów i potencjalnych ataków."

Pytanie 2

Jakie skutki przynosi wielokrotne uruchomienie poniższego kodu PHP?

if (!isset($_COOKIE["ciastko"]) 
 $zm = 1; 
 else 
 $zm = intval($_COOKIE["ciastko"]) + 1; 
setcookie("ciastko", $zm);
A. Liczenie liczby wejść na stronę.
B. Zapisywanie wartości 1 w ciasteczku przy każdym odświeżeniu strony.
C. Pokazanie ciasteczka z wartością zmiennej.
D. Przechowywanie informacji w ciasteczku tylko przy pierwszym otwarciu strony.
Błędne odpowiedzi wskazują na zrozumienie podstawowych operacji związanych z ciasteczkami, ale nie uchwycają ich rzeczywistego zastosowania w kontekście analizy odwiedzin. Pierwsza z niepoprawnych opcji, dotycząca wyświetlenia ciasteczka z zapisaną zmienną, myli pojęcie z jego funkcją. Kod nie posiada żadnych instrukcji wyświetlania, a jedynie operuje na danych, które są zapisywane w ciasteczkach. Takie nieporozumienie jest powszechne wśród początkujących programistów, którzy mogą sądzić, że operacje na ciasteczkach automatycznie wiążą się z ich prezentacją użytkownikowi. Druga z opcji sugeruje, że ciasteczko jest ustawiane na wartość 1 przy każdym odświeżeniu strony, co jest nieprawidłowe. W rzeczywistości, wartość ciasteczka jest zwiększana z każdym odwiedzeniem, co oznacza, że wartość 1 jest przypisywana tylko przy pierwszym wejściu. To błędne zrozumienie działania ciasteczek prowadzi do mylnych konkluzji na temat ich zastosowania. Ostatnia propozycja sugeruje, że dane są zapisywane jedynie przy pierwszym uruchomieniu strony, co jest fałszywe, ponieważ aktualizacja ciasteczka zachodzi przy każdym nowym odczycie, a nie tylko przy pierwszym dostępie. Zrozumienie, jak działa mechanizm ciasteczek, jest kluczowe dla prawidłowego ich wykorzystania i analizy interakcji użytkownika z witryną.

Pytanie 3

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>
A. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png
B. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png
C. obraz2.png zostanie zniknięty
D. obraz1.png zostanie zniknięty
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 4

W PHP użyto funkcji is_int(). Które z wymienionych wywołań tej funkcji da wynik TRUE?

A. is_int(13.5)
B. is_int("135")
C. is_int(135)
D. is_int(NULL)
Analizując pozostałe wywołania funkcji is_int(), można zauważyć, że w przypadku is_int("135"), przekazujemy ciąg znaków, a nie liczbę całkowitą. Choć zawiera on liczby, jest on interpretowany jako tekst, co skutkuje zwróceniem wartości FALSE. Warto pamiętać, że PHP rozróżnia różne typy danych i w tym przypadku is_int() nie będzie w stanie zinterpretować ciągu jako liczby całkowitej. Podobnie, is_int(NULL) prowadzi do identycznego wyniku, ponieważ NULL nie jest liczbą i nie spełnia kryteriów is_int(). Dodatkowo, w przypadku wywołania is_int(13.5), przekazujemy wartość zmiennoprzecinkową, co również nie spełnia wymagań funkcji. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do takich niepoprawnych wniosków, to mniemanie, że wszystkie liczby w PHP są traktowane tak samo, niezależnie od ich reprezentacji. Ważne jest, aby programiści uważnie sprawdzali typy danych, z którymi pracują, zwłaszcza w kontekście dynamicznego typowania, jakie oferuje PHP. Zrozumienie, że is_int() działa tylko na typie integer, pozwala uniknąć nieprzewidzianych błędów i poprawić jakość kodu, co jest kluczowe w profesjonalnym programowaniu.

Pytanie 5

Wynikiem działania poniższej pętli for w przedstawionym kodzie PHP jest wyświetlenie liczb:

<?php
   for($i=5;$i>1;$i-=2)
       echo ($i%2)." ";
?>
A. 1 1
B. 1 0 1 0
C. 1 0
D. 1 0 1
Wybór błędnych odpowiedzi wynika z niepełnej analizy działania pętli oraz błędnych założeń dotyczących wartości zwracanych przez operację modulo. Odpowiedzi 1 0, 1 0 1 oraz 1 0 1 0 wskazują na zrozumienie, że liczby mogą mieć różne wartości modulo 2, ale z niewłaściwym przypisaniem ich do konkretnego kontekstu pętli. Wartość 0 w odpowiedzi 1 0 sugeruje, że użytkownik myśli, że $i może kiedykolwiek przyjąć wartość parzystą i wpłynąć na wynik, co jest błędne w kontekście analizowanego kodu. Liczba 5 jest liczbą nieparzystą, więc operacja modulo skutkuje 1, a 3 również jest liczbą nieparzystą, co również daje 1. Odpowiedź 1 0 1 sugeruje, że po osiągnięciu wartości $i = 1, wynik zmienia się na zero, co jest niezgodne z zasadami przetwarzania w tej pętli. Podobnie, odpowiedź 1 0 1 0 sugeruje, że w pętli mogłyby pojawić się inne wartości, podczas gdy w rzeczywistości, jak pokazuje analiza, pętla kończy się po dwóch iteracjach. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają struktury kontrolne w programowaniu oraz jakie wyniki można otrzymać na podstawie operacji arytmetycznych. Taka analiza jest niezbędna, aby uniknąć typowych błędów związanych z operacjami na liczbach oraz wyciąganiem wniosków na temat ich właściwości.

Pytanie 6

$i=10; $a=0; while $i) { $a=$a+2; $i--; } W języku PHP przedstawiono fragment kodu. Jaka będzie wartość zmiennej a po zakończeniu pętli?

A. 10
B. 20
C. 2
D. 0
W analizowanym fragmencie kodu PHP, mamy do czynienia z pętlą while, która działa tak długo, jak zmienna $i jest różna od zera. Na początku $i przyjmuje wartość 10, a zmienna $a jest inicjalizowana na 0. W obrębie pętli $a jest zwiększana o 2 w każdej iteracji, a zmienna $i jest dekrementowana o 1. Pętla wykona się więc 10 razy, co oznacza, że $a zostanie zwiększone 10 razy o 2, co daje łącznie: 2 * 10 = 20. Takie podejście do zarządzania pętlami jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania, gdzie unika się złożonych operacji wewnątrz pętli na rzecz prostych i efektywnych obliczeń. Warto zauważyć, że sprawdzanie warunków oraz aktualizowanie zmiennych w pętli są kluczowe dla uniknięcia nieskończonych pętli oraz błędów logicznych, co jest istotne w kontekście utrzymania i czytelności kodu.

Pytanie 7

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. operator alernatywy
B. operator dzielenia całkowitego
C. początek komentarza jednoliniowego
D. początek skryptu
W PHP znak "//" oznacza początek komentarza jednoliniowego. Komentarze są niezwykle ważnym elementem kodu, ponieważ pozwalają programistom na dodawanie objaśnień i notatek, które nie są wykonywane przez interpreter. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny i łatwiejszy w utrzymaniu, zwłaszcza w projektach zespołowych czy przy dłuższych skryptach. Na przykład, można użyć komentarza, aby wyjaśnić, jak działa dana funkcjonalność lub dlaczego podjęto określoną decyzję projektową. Ponadto, stosowanie komentarzy zgodnie z dobrymi praktykami zwiększa jakość dokumentacji projektu oraz ułatwia przyszłym programistom (lub samemu autorowi) zrozumienie logiki kodu. Warto również zauważyć, że w PHP istnieją inne sposoby komentowania, takie jak "#" dla komentarzy jednoliniowych oraz "/* ... */" dla komentarzy wieloliniowych. Użycie komentarzy w kodzie źródłowym jest istotnym aspektem programowania, promującym najlepsze praktyki związane z czytelnością i zarządzaniem projektami.

Pytanie 8

Wskaź poprawną definicję funkcji w języku JavaScript.

A. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
B. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
C. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
D. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}
Poprawna definicja funkcji w języku JavaScript to 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}'. Kluczowe słowo 'function' wskazuje, że definiujemy nową funkcję, co jest standardową praktyką w programowaniu w JavaScript. Funkcja może przyjmować argumenty, które są zmiennymi przekazywanymi do niej podczas wywołania. Możemy zdefiniować dowolną liczbę argumentów, a ich typy nie są ściśle określone, co zapewnia dużą elastyczność. Wewnątrz nawiasów klamrowych {} umieszczamy instrukcje, które będą wykonane, gdy funkcja zostanie wywołana. Przykładem może być funkcja, która dodaje dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Możliwość definiowania funkcji pozwala na organizację kodu, ponowne wykorzystanie oraz modularność, a to wszystko jest zgodne z zasadami programowania obiektowego i funkcjonalnego, które są fundamentem JavaScript. Warto również zauważyć, że zgodnie z ECMAScript, standardem definiującym JavaScript, ta składnia jest właściwa i szeroko stosowana w praktyce programistycznej.

Pytanie 9

Jaka funkcja w PHP pozwala na wyświetlenie ciągu n znaków @?

function znaki($znak,$i++){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki(@,$n);
A
function znaki($i){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print("@");
}
znaki($i);
B
function znaki($znak,$i++){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki($n);
C
function znaki($znak,$n){
for($i=0;$i<$n;$i++)
print($znak);
}
znaki("@",$n);
D
A. B
B. D
C. A
D. C
Błędne odpowiedzi w tym przypadku wynikają z niepoprawnego przekazania parametrów do funkcji lub niewłaściwego sposobu ich wykorzystania co skutkuje nieosiągnięciem zamierzonego celu czyli wyświetlenia ciągu znaków @. W jednym przypadku funkcja nie przyjmuje wystarczającej liczby parametrów co uniemożliwia dynamiczne określenie liczby powtórzeń znaku. Zamiast tego powinno się zapewnić że funkcja przyjmuje zarówno znak jak i liczbę powtórzeń jako parametry. Innym częstym błędem jest brak przekazania właściwego argumentu do funkcji co skutkuje jej niepoprawnym działaniem i potencjalnym błędem wykonania. Ponadto korzystanie z niepoprawnie nazwanych zmiennych lub zmiennych które nie są jasno zdefiniowane w kontekście wywołania funkcji prowadzi do błędów logicznych. Kluczowym jest zrozumienie w jaki sposób funkcje w PHP przyjmują i przetwarzają argumenty oraz jak pętle takie jak for pozwalają na iteracyjne przetwarzanie danych. Poprawne zrozumienie i zastosowanie tych mechanizmów jest fundamentem efektywnego programowania w PHP co przekłada się na tworzenie kodu który jest nie tylko poprawny ale także łatwy do utrzymania i skalowalny. Zrozumienie tych podstawowych zasad pozwala na uniknięcie typowych błędów w programowaniu i prowadzi do tworzenia bardziej niezawodnych aplikacji. Prawidłowe podejście do tworzenia funkcji i ich wywoływania jest jednym z kluczowych elementów w rozwijaniu umiejętności programistycznych w PHP i innych językach programowania. Dlatego też ważne jest aby zawsze dokładnie analizować wymagania funkcji i poprawnie konstruować ich implementację oraz wywołanie aby zapewnić ich poprawne i efektywne działanie w kontekście całego systemu.

Pytanie 10

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && wchodzą w skład grupy operatorów

A. arytmetycznych
B. logicznymi
C. przypisania
D. bitowych
Odpowiedzi klasyfikujące operatory || i && jako bitowe, przypisania lub arytmetyczne są niepoprawne z kilku powodów. Operatory bitowe działają na poziomie pojedynczych bitów w liczbach binarnych, a nie na wartościach boolowskich. Przykładem operatorów bitowych w JavaScript są &, | i ^, które wykonują operacje na bitach. Z kolei operatory przypisania, takie jak =, +=, czy -=, są używane do przypisywania wartości zmiennym, a nie do oceny warunków logicznych, co całkowicie wyklucza możliwość zastosowania ich w kontekście wyrażeń boolowskich. Wreszcie, operatory arytmetyczne, takie jak +, -, *, /, są stosowane do przeprowadzania obliczeń matematycznych, a nie do oceny prawdziwości. W związku z tym, operatory logiczne || i && pełnią odmienną rolę w kodzie, która jest związana z logiką i kontrolą przepływu programu, a nie z operacjami na bitach, przypisaniami czy matematycznymi obliczeniami.

Pytanie 11

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w przedziale (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Jak można poprawnie zapisać taki warunek?

A. if ((a > 0 && a < 100) 11 b < 0)
B. if (a > 0 || a < 100 11 b < 0)
C. if ((a > 0 11 a < 100) && b > 0)
D. if (a > 0 && a < 100 && b > 0)
Odpowiedzi, które nie spełniają wymogów pytania, zawierają różne błędy logiczne i syntaktyczne, które mogą prowadzić do nieporozumień w kodzie. W pierwszej opcji użyto operatora '11', co jest błędem, ponieważ nie jest to poprawny operator w JavaScript. Prawidłowy operator to '&&', który łączy warunki logiczne. W przypadku drugiej opcji zastosowano operator '||', co oznacza logiczne 'lub', co jest nieodpowiednie, gdyż wymaga spełnienia przynajmniej jednego z warunków, co nie jest zgodne z wymaganiem pytania. Dodatkowo, warunek a < 100 powinien być połączony z a > 0 w sposób, który jednoznacznie wskazuje na przedział wartości, co nie ma miejsca w tym zapisie. W kolejnej odpowiedzi, użycie operatora '11' również jest niepoprawne, co świadczy o nieznajomości podstawowych zasad składni języka JavaScript oraz błędnym zrozumieniu operatorów logicznych. Tego typu błędy często wynikają z ustalonych nawyków programistycznych, które nie uwzględniają specyfiki języka, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Aby unikać takich pomyłek, warto regularnie przeglądać dokumentację oraz praktykować pisanie kodu z zachowaniem wytycznych dotyczących standardów i dobrych praktyk programowania.

Pytanie 12

Jaką wartość przyjmie zmienna po wykonaniu poniższego fragmentu kodu w JavaScript?

var w=0;
var i=1;
for (i = 1; i < 50; i++)
{
    if (i%2 == 0)
        w += i;
}
A. liczbie naturalnych liczb parzystych większych od 50
B. liczbom naturalnym, które są nieparzyste i mniejsze od 50
C. suma naturalnych liczb parzystych, które są mniejsze od 50
D. suma wszystkich naturalnych liczb nieparzystych, które są większe od 50
Pozostałe odpowiedzi przedstawiają niepoprawne interpretacje kodu, co często wynika z nieprawidłowego zrozumienia mechanizmów iteracji i warunków w programowaniu. Pierwsza z opcji sugeruje, że kod oblicza sumę nieparzystych liczb większych od 50. Jest to błędne, ponieważ pętla kończy się na i<50, więc żadna liczba większa od 50 nie jest w ogóle brana pod uwagę. Ponadto warunek if w kodzie sprawdza parzystość, a nie nieparzystość. Kolejna koncepcja sugeruje liczenie nieparzystych liczb mniejszych od 50. Choć liczby nieparzyste są brane pod uwagę w iteracji, kod nie posiada mechanizmu ich liczenia, gdyż w instrukcji if sprawdzana jest parzystość, co skutkuje pominięciem operacji na nieparzystych liczbach. Ostania odpowiedź to liczba parzystych większych od 50, co również jest nieprawidłowe z powodu ograniczenia iteracji do i<50 oraz fakt, że kod sumuje wartości, a nie zlicza ich ilość. Zrozumienie kluczowych mechanizmów, takich jak operator modulo i pętle, jest niezbędne do prawidłowej analizy działania algorytmów. Takie błędy są powszechne, gdy nie uwzględnia się dokładnego działania warunków kontrolnych i zakresów iteracji, co jest istotne w kontekście pisania efektywnego i poprawnego kodu programistycznego. Poprawne rozumienie tych koncepcji jest fundamentalne w rozwoju umiejętności programistycznych i zapobiega częstym błędom logicznym w kodzie.

Pytanie 13

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && zaliczane są do kategorii operatorów

A. logicznymi
B. arytmetycznych
C. bitowych
D. przypisania
Odpowiedzi przypisania, bitowe oraz arytmetyczne są błędne z kilku powodów, które dotyczą ich definicji i zastosowania w kontekście języka JavaScript. Operatory przypisania, takie jak '=', służą do przypisywania wartości do zmiennych, co jest fundamentalnym aspektem zarządzania danymi w programowaniu. Nie mają one jednak związku z operacjami logicznymi, które koncentrują się na manipulacji wartościami prawda/fałsz. Z kolei operatory bitowe, takie jak '&' i '|', operują na bitach liczby i są używane do wykonywania operacji na poziomie binarnym. Chociaż operatorzy bitowi mogą wydawać się podobni do operatorów logicznych, ich zastosowanie i efekty są zupełnie inne. Operatorzy arytmetyczni, natomiast, obejmują takie operacje jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie, które są stosowane do wartości liczbowych. Ostatecznie, mylenie operatorów logicznych z tymi trzema kategoriami może prowadzić do poważnych błędów w kodzie, takich jak nieprawidłowe warunki w instrukcjach warunkowych, co może skutkować nieoczekiwanym zachowaniem aplikacji. Zrozumienie różnic pomiędzy tymi operatorami jest kluczowe dla każdego programisty, aby uniknąć typowych pułapek związanych z logiką programowania.

Pytanie 14

W języku PHP, aby uzyskać dostęp do pliku dane.txt w trybie tylko do odczytu i odczytać jego zawartość, należy użyć funkcji:

A. fopen("dane.txt", "w") oraz fputs()
B. fopen("dane.txt", "r") oraz fputs()
C. fopen("dane.txt", "r") oraz fgets()
D. fopen("dane.txt", "w") oraz fgets()
Odpowiedź fopen("dane.txt", "r") oraz fgets() jest poprawna, ponieważ zastosowanie funkcji fopen z parametrem 'r' otwiera plik w trybie do odczytu. Funkcja fgets służy do odczytywania pojedynczej linii z pliku, co idealnie odpowiada potrzebie pobrania zawartości z pliku dane.txt. Przykładowe użycie tej pary funkcji może wyglądać tak: $handle = fopen('dane.txt', 'r'); if ($handle) { while (($line = fgets($handle)) !== false) { echo $line; } fclose($handle); } Warto również zauważyć, że przy pracy z plikami w PHP zaleca się zawsze sprawdzanie, czy plik został poprawnie otwarty, aby uniknąć błędów w czasie wykonania. Dobre praktyki obejmują także zamykanie pliku po jego użyciu, co pomaga w zarządzaniu zasobami systemowymi. Dodatkowo, w przypadku błędów, można wykorzystać funkcję error_reporting(), aby monitorować błędy i ostrzeżenia, co jest niezbędne w profesjonalnym rozwoju aplikacji webowych w PHP.

Pytanie 15

Język JavaScript wspiera

A. klasy abstrakcyjne
B. wysyłanie ciasteczek z identycznymi informacjami do wielu klientów witryny
C. funkcje wirtualne
D. obiekty DOM
Wybór klas abstrakcyjnych jako odpowiedzi na pytanie o możliwości JavaScript opiera się na mylnym przekonaniu o paradygmacie programowania obiektowego. W przeciwieństwie do języków takich jak Java, JavaScript nie wspiera klasycznych klas abstrakcyjnych. W JavaScript mamy do czynienia z prototypowym dziedziczeniem, a nie z hierarchicznymi klasami. Obiekty mogą być tworzone na podstawie prototypów, co oznacza, że nie ma potrzeby korzystania z klas abstrakcyjnych. W kontekście funkcji wirtualnych, również istnieje nieporozumienie. JavaScript nie używa tego pojęcia, ponieważ mechanizm dziedziczenia oparty na prototypach nie wymaga takiej funkcjonalności. Ponadto, odpowiedzi dotyczące wysyłania ciastek do wielu klientów są mylące, ponieważ ciasteczka są przypisane do domeny i nie istnieje możliwość ich wysyłania do wielu klientów na raz. Ciasteczka są przesyłane w nagłówkach HTTP, a ich działanie opiera się na współpracy między klientem a serwerem. Te błędne założenia mogą prowadzić do przekłamań w projektowaniu aplikacji webowych, gdzie zrozumienie podstawowych mechanizmów JavaScript oraz ich właściwości jest kluczowe dla efektywnego i wydajnego tworzenia stron internetowych. Zrozumienie różnic między podejściami obiektowymi w różnych językach jest istotne dla programistów, aby uniknąć pułapek myślowych oraz błędnych kierunków w kodowaniu.

Pytanie 16

Które stwierdzenie najlepiej opisuje klasę Owoc zdefiniowaną w języku PHP i przedstawioną na listingu?

class Owoc {
    public $nazwa;
    private $kolor;
    function set_nazwa($nazwa) {
        $this->nazwa = $nazwa;
    }
}
A. Zawiera jedno pole i dwie metody, z których jedna ma ograniczony zasięg prywatny.
B. Zawiera dwa pola oraz jeden konstruktor, oba pola mają zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
C. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole kolor ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
D. Zawiera dwa pola i jedną metodę, a pole nazwa ma zasięg widzialności ograniczony wyłącznie do metod klasy.
Klasa Owoc rzeczywiście ma dwa pola: publiczne pole nazwa oraz prywatne pole kolor. Widoczność pola kolor ogranicza się do wnętrza klasy, co oznacza, że nie może być ono bezpośrednio dostępne z zewnątrz. Metoda set_nazwa jest jedyną zdefiniowaną metodą, która umożliwia modyfikację wartości pola nazwa. Przykładowo, można stworzyć nowy obiekt klasy Owoc i ustawić jego nazwę za pomocą tej metody: $owoc = new Owoc(); $owoc->set_nazwa('Jabłko');. Takie podejście ilustruje zasadę enkapsulacji, która jest jedną z podstaw programowania obiektowego, gdzie dane obiektu są chronione i dostępne tylko poprzez metody, co zwiększa bezpieczeństwo i integralność danych. Dobrą praktyką jest również stosowanie metod get i set do zarządzania wartościami pól, co ułatwia kontrolowanie dostępu i weryfikację danych.

Pytanie 17

Technologia, w której komunikacja użytkownika z serwerem odbywa się bez konieczności przeładowywania całego dokumentu HTML, to

A. Django
B. Ruby
C. AJAX
D. PHP
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie podane technologie w jakiś sposób kojarzą się z tworzeniem aplikacji webowych, ale tylko jedna opisuje mechanizm komunikacji bez przeładowania całej strony. Kluczowe jest zrozumienie różnicy między językiem programowania, frameworkiem backendowym a techniką asynchronicznej komunikacji po stronie przeglądarki. Django to framework działający po stronie serwera, napisany w Pythonie. Służy do obsługi logiki biznesowej, generowania szablonów HTML, pracy z bazą danych, routingu adresów URL itd. Samo użycie Django nie powoduje automatycznie, że strona staje się „dynamiczna bez przeładowania”. To, czy strona przeładowuje się w całości, zależy od tego, jak zachowuje się kod w przeglądarce, a nie od tego, jaki framework stoi po stronie serwera. Podobnie PHP to język skryptowy po stronie serwera. Generuje HTML, JSON lub inne odpowiedzi HTTP, ale komunikacja odbywa się standardowo: przeglądarka wysyła żądanie, serwer z PHP odsyła odpowiedź. Bez zastosowania JavaScript i mechanizmów asynchronicznych każda interakcja użytkownika, która wymaga kontaktu z serwerem, kończy się pełnym przeładowaniem dokumentu. Częsty błąd myślowy polega na tym, że skoro PHP „tworzy dynamiczne strony”, to odpowiada też za ich dynamiczne odświeżanie w przeglądarce. W rzeczywistości dynamika po stronie serwera i dynamika interfejsu w przeglądarce to dwie różne warstwy. Ruby również jest tylko językiem programowania, a w świecie webowym najczęściej używany jest z frameworkiem Ruby on Rails. Znowu – świetnie nadaje się do tworzenia API, generowania widoków, obsługi baz danych, ale sam z siebie nie rozwiązuje problemu komunikacji asynchronicznej w przeglądarce. Bez JavaScriptu i odpowiednich wywołań HTTP od strony klienta, strona w Ruby zachowuje się tak samo jak w przypadku PHP czy Django: każda odpowiedź to nowy dokument HTML. Sedno jest takie, że AJAX opisuje konkretną technikę po stronie klienta: asynchroniczne wysyłanie żądań HTTP z przeglądarki i aktualizowanie tylko fragmentów strony. Django, PHP i Ruby mogą być serwerowym „końcem” tych zapytań AJAX, ale nie są samą technologią odpowiedzialną za brak przeładowania strony. Rozdzielenie w głowie: frontendowa komunikacja asynchroniczna vs backendowa logika serwera, to bardzo ważna dobra praktyka w programowaniu webowym.

Pytanie 18

Skrypt stworzony w języku JavaScript wyznacza cenę promocyjną dla swetrów w barwach: zielonej, niebieskiej (zmienna kolor) przy wydatkach przekraczających 200 zł (zmienna zakupy). Warunek niezbędny do obliczeń powinien być zapisany z użyciem wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')
B. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')
C. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'
D. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'
Niepoprawne odpowiedzi bazują na błędnych założeniach dotyczących operatorów logicznych oraz struktury warunków. Odpowiedź zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski' wykorzystuje operator '||' w sposób, który pozwala na spełnienie warunku nawet, gdy zakupy są mniejsze niż 200, co nie prowadzi do pożądanego efektu obliczenia ceny promocyjnej. Kolejna odpowiedź, zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski', nie uwzględnia możliwości, że kolor może być jednym z dwóch dozwolonych, co sprawia, że jest zbyt restrykcyjna. Ostatnia odpowiedź zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski') implikuje, że kolor musi być jednocześnie zielony i niebieski, co w kontekście jednego swetra jest fizycznie niemożliwe. Kluczowym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest nieprawidłowa interpretacja operatorów logicznych oraz brak zrozumienia, jak połączenie warunków '&&' i '||' wpływa na ich działanie. Zastosowanie odpowiednich operatorów w konstruowaniu wyrażeń logicznych jest fundamentalne w programowaniu, ponieważ nieprawidłowe podejście do logiki warunkowej może prowadzić do błędów w aplikacji oraz nieoczekiwanych zachowań w kodzie.

Pytanie 19

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba -100)
B. (liczba >= -200) && (liczba < -100)
C. (liczba <= -200) && (liczba < -100)
D. (liczba >= -200) || (liczba > -100)
W tym zadaniu chodzi o poprawne odwzorowanie zapisu matematycznego przedziału <-200, -100) w postaci wyrażenia logicznego w JavaScript. Taki przedział oznacza wszystkie liczby od -200 włącznie do -100, ale już bez samego -100. W praktyce bardzo często myli się tutaj zarówno kierunek nierówności, jak i to, czy dana granica ma być domknięta (z „=”) czy otwarta. Dobrze jest sobie w myślach przetłumaczyć zapis matematyczny na zwykłe zdanie po polsku i dopiero potem na kod. Jednym z typowych błędów jest napisanie warunku w stylu „(liczba -100)”. Taki zapis w JavaScript w ogóle nie jest wyrażeniem logicznym, tylko zwykłym działaniem arytmetycznym: odejmujemy 100 od zmiennej liczba. Wynik będzie jakąś wartością liczbową, a nie true/false. Oczywiście JS potrafi w instrukcji if potraktować liczbę jako wartość logiczną, ale to kompletnie nie o to chodzi. To raczej efekt uboczny mechanizmu truthy/falsy, a nie poprawne projektowanie warunków. W profesjonalnym kodzie zawsze stosujemy jawne operatory porównania, typu >=, <=, >, <. Inny częsty błąd to użycie operatora || (lub) zamiast && (i). Warunek (liczba >= -200) || (liczba > -100) obejmie praktycznie wszystkie liczby większe lub równe -200, bo druga część (liczba > -100) będzie prawdziwa dla wszystkich liczb większych niż -100, w tym dodatnich. Operator OR mówi: wystarczy, że jedna z części jest prawdziwa. A my chcemy jednocześnie spełnienia obu warunków, czyli typowy AND. W efekcie taki zapis totalnie rozwala zakres i nie ma już nic wspólnego z przedziałem domknięto-otwartym. Pojawia się też pokusa, żeby użyć złych kierunków nierówności albo pomylić się przy interpretacji, że liczby są ujemne. Na przykład zapis (liczba <= -200) && (liczba < -100) łapie liczby mniejsze lub równe -200, czyli bardziej „w lewo” na osi, niż nas interesuje. Dodatkowo oba warunki są skierowane w stronę -∞, więc zamiast ograniczonego przedziału dostajemy tak naprawdę wszystkie liczby mniejsze lub równe -200. To wynika często z automatycznego kopiowania schematu bez zastanowienia, czy naprawdę odzwierciedla on to, co mieliśmy w matematyce. Z mojego doświadczenia dobrym nawykiem jest rozpisanie sobie na boku: "chcę liczby większe lub równe dolnej granicy" oraz "chcę liczby mniejsze (lub mniejsze/równe) od górnej granicy" i dopiero potem łączenie tego operatorem &&. Pozwala to uniknąć typowych pomyłek z kierunkiem strzałek i złym użyciem ||, które w warunkach zakresowych prawie nigdy nie jest tym, czego naprawdę potrzebujemy.

Pytanie 20

W języku JavaScript, aby zmodyfikować wartość atrybutu znacznika HTML, po uzyskaniu obiektu przez metodę getElementById, należy zastosować

A. pola attribute i podać nazwę atrybutu
B. metody setAttribute
C. pola innerHTML
D. metody getAttribute
Wybór odpowiedzi, która sugeruje użycie pola innerHTML do zmiany atrybutów, jest nieprawidłowy, ponieważ pole to służy do manipulacji zawartością HTML wewnątrz danego elementu, a nie do zmiany jego atrybutów. Na przykład, użycie innerHTML do wstawienia nowej zawartości do elementu mogłoby spowodować nadpisanie wszystkich jego atrybutów i potencjalnie prowadzić do błędów, jeżeli nie zostaną zachowane pierwotne atrybuty. Z drugiej strony, metoda getAttribute tylko odczytuje wartość atrybutu, nie pozwala na jego modyfikację, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście zmiany wartości atrybutu. Z kolei pole attribute nie istnieje w kontekście HTML DOM jako typ właściwości, co prowadzi do nieporozumień w interpretacji. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania elementami DOM w JavaScript. Powszechny błąd polega na myleniu funkcji związanych z manipulowaniem zawartością i atrybutami, co może prowadzić do nieefektywnego i trudnego do debugowania kodu. Kluczowym aspektem programowania w JavaScript jest znajomość metod i właściwości dostępnych w obiektach DOM oraz umiejętność ich poprawnej aplikacji w zależności od kontekstu operacji.

Pytanie 21

Aby właściwie skomentować podaną linię kodu w JavaScript, należy po znakach // wpisać opis

document.getElementById("napis").innerHTML = Date(); //
A. zmiana stylu atrybutu innerHTML
B. wyświetlenie tekstu "Date()" w znaczniku o id = napis
C. wyświetlenie daty i czasu w znaczniku o id = napis
D. nieprawidłowe dane
Wybór nieprawidłowych odpowiedzi w tym pytaniu może wynikać z niezrozumienia, jak działa konstrukcja innerHTML oraz funkcja Date() w języku JavaScript. Funkcja Date() zwraca aktualną datę i czas, a nie tekst Date(), dlatego twierdzenie, że kod wyświetli tekst Date() w znaczniku, jest błędne. Z kolei twierdzenie, że kod zmienia styl atrybutu innerHTML, jest mylne, ponieważ innerHTML jest używane do zmiany zawartości elementu, a nie jego stylu. Styl elementu zmienia się poprzez właściwości style w DOM. Wreszcie, odpowiedź sugerująca, że kod dotyczy nieprawidłowych danych, może być skutkiem konfuzji co do działania funkcji. Kod przekazuje wynik Date() jako ciąg znaków do innerHTML, co jest poprawną operacją w JavaScript. Często spotykanym błędem jest także nieuwzględnienie faktu, że Date() jest wywoływane jako funkcja, a nie jako typ danych czy struktura, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat działania kodu. Dla unikania pomyłek warto dokładnie przestudiować sposób, w jaki JavaScript manipuluje DOM i jak działają jego wbudowane funkcje takie jak Date().

Pytanie 22

W przedstawionym kodzie PHP, co powinno się wyświetlić zamiast znaków zapytania?

$x = mysql_query('SELECT * FROM mieszkancy');
if(!$x)
echo "???????????????????????";
A. Niepoprawna nazwa bazy danych
B. Błąd w trakcie przetwarzania zapytania
C. Nieprawidłowe hasło do bazy danych
D. Zapytanie zostało zrealizowane pomyślnie
Odpowiedź 2 czyli Błąd przetwarzania zapytania jest poprawna ponieważ w kodzie PHP używana jest funkcja mysql_query do wykonania zapytania SQL Funkcja ta zwraca false w przypadku niepowodzenia co oznacza że blok if(!x) zostanie wykonany tylko wtedy gdy wystąpi błąd w przetwarzaniu zapytania Komunikat Błąd przetwarzania zapytania jest więc właściwy ponieważ odzwierciedla sytuację w której zapytanie nie mogło zostać wykonane poprawnie co może być wynikiem wielu czynników takich jak błędy składniowe w zapytaniu brak połączenia z serwerem bazy danych lub nieodpowiednie uprawnienia użytkownika Praktyczne podejście do obsługi błędów w PHP często obejmuje logowanie szczegółowych komunikatów błędów lub przekazywanie ich użytkownikowi w sposób przyjazny dla użytkownika co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie programowania Dodatkowo warto wspomnieć że funkcja mysql_query jest przestarzała i nie jest zalecana do użycia w nowych projektach Zaleca się używanie bardziej nowoczesnych funkcji takich jak mysqli_query lub PDO co poprawia bezpieczeństwo i wydajność aplikacji

Pytanie 23

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}
A. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.
B. Nie zastosowano instrukcji break.
C. Nie zastosowano wyrażenia default.
D. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.
Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 24

Jak nazywa się metoda tworząca obiekt w języku PHP?

A. __new
B. __construct
C. __open
D. __create
Odpowiedzi, które nie są poprawne, nie odnoszą się do właściwego sposobu definiowania konstruktorów w PHP. Wyrażenie __new sugeruje mechanizm związany z tworzeniem instancji obiektów, jednak nie jest ono używane jako konstruktor. W PHP __new jest używane w kontekście wzorców projektowych, ale nie jest to metoda konstrukcyjna, lecz metodą statyczną związaną z prototypowaniem obiektów, co wykracza poza standardowy sposób inicjalizacji obiektów. Z kolei __open oraz __create nie są metodami rozpoznawanymi przez PHP jako mające jakiekolwiek znaczenie w kontekście konstruktorów. __open mogłoby sugerować otwarcie zasobu, co nie ma związku z inicjalizacją obiektu klasy, a __create jest nieodpowiednim terminem, gdyż PHP nie definiuje żadnej metody o takiej nazwie. Użycie tych nazw w kontekście konstruktorów wprowadza zamieszanie i może prowadzić do błędów w kodzie oraz nieporozumień dotyczących działania obiektów. Właściwe użycie __construct jako konstruktorów w PHP jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania aplikacji, a niewłaściwe nazewnictwo może prowadzić do problemów technicznych i ograniczeń funkcjonalnych.

Pytanie 25

DOM oferuje metody oraz właściwości, które w języku JavaScript umożliwiają

A. pobieranie i zmianę elementów strony, która jest wyświetlana przez przeglądarkę
B. manipulację łańcuchami zdefiniowanymi w kodzie
C. przeprowadzanie operacji na zmiennych zawierających liczby
D. przesyłanie danych formularzy bezpośrednio do bazy danych
No cóż, odpowiedzi, które mówisz o manipulacji łańcuchami, wysyłaniu formularzy do baz czy operacjach na liczbach, nie są związane z tym, co oferuje DOM. Manipulacja łańcuchami dotyczy zmiennych w JavaScript, a nie interakcji z elementami na stronie. Wysyłanie formularzy do bazy danych to temat dla innych technologii, jak AJAX, a nie coś, co robi DOM. Operacje na liczbach też są częścią samego JavaScript, ale nie mają nic wspólnego z elementami HTML. Często można usłyszeć, że DOM to wszystko, co związane z JavaScript, ale tak nie jest. DOM to narzędzie do zmiany struktury strony, a nie do obliczeń. Warto to rozróżnić, żeby nie popełniać błędów w projektowaniu aplikacji webowych, bo to może przysporzyć problemów.

Pytanie 26

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s
B. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n
C. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n
D. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.

Pytanie 27

Jaką formę ma instrukcja w języku PHP, która tworzy obiekt pkt w klasy Punkt zdefiniowanej w klasie?

Ilustracja do pytania
A. pkt Punkt();
B. pkt= new Punkt();
C. pkt Punkt;
D. Punkt() pkt;
Instrukcja pkt= new Punkt(); jest prawidłowa, ponieważ w języku PHP tworzenie nowego obiektu klasy odbywa się przy użyciu słowa kluczowego new. Operator new inicjalizuje nową instancję klasy, co umożliwia dostęp do jej metod i właściwości. W tym przypadku Punkt jest wcześniej zdefiniowaną klasą zawierającą publiczne właściwości $x i $y. Konstrukcja ta jest fundamentalna w programowaniu obiektowym, pozwalając na enkapsulację i bardziej strukturalne podejście do kodowania. Tworzenie obiektów w PHP jest w zgodzie z dobrymi praktykami projektowymi, które zakładają pisanie modułowego i łatwego w utrzymaniu kodu. Przykładem praktycznego zastosowania może być modelowanie rzeczywistego układu współrzędnych, gdzie każdy punkt na płaszczyźnie jest reprezentowany przez obiekt tej klasy. Warto zwrócić uwagę, że użycie new Punkt() z przypisaniem do zmiennej pkt pozwala na manipulowanie danymi punktowymi w bardziej złożony sposób, jak na przykład obliczanie odległości między punktami czy też transformacje geometryczne. Takie podejście zwiększa czytelność kodu oraz ułatwia jego późniejsze modyfikacje. Zastosowanie obiektów sprzyja także wielokrotnemu użyciu kodu, co jest kluczowe w dużych projektach oprogramowania. Przyjęcie konwencji programowania obiektowego wspiera ponadto współpracę zespołową poprzez wykorzystanie zrozumiałych i dobrze zdefiniowanych interfejsów klasowych.

Pytanie 28

Działaniem podanego kodu PHP będzie wypełnienie tablicy

$tab = array();
for ($i = 0; $i < 10; $i++) {
    $tab[$i] = rand(-100, 100);
}
foreach ($tab as $x) {
    if ($x < 0) {
        echo "$x ";
    }
}
A. kolejnymi liczbami od 0 do 9 i ich wypisanie
B. kolejnymi liczbami od -100 do 100 i wypisanie wartości ujemnych
C. 10 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości ujemnych
D. 100 losowymi wartościami, a następnie wypisanie wartości dodatnich
Przedstawiony kod PHP zawiera błąd składniowy oraz logiczny, jednak jego zamysł zakłada stworzenie tablicy, której elementy są losowymi liczbami całkowitymi z przedziału od -100 do 100, a następnie wypisanie tych, które są mniejsze od zera. W pierwszej linii kodu powinno być użyte 'array()' zamiast 'array', a w funkcji 'rand' powinny być nawiasy okrągłe dla argumentów, co daje 'rand(-100, 100)'. W pętli for, która iteruje dziesięć razy, wartości są przypisywane do tablicy. W drugiej części, w pętli foreach, sprawdzane są liczby i wypisywane są tylko te, które są ujemne, co oznacza, że wynik może zawierać jedynie wartości poniżej zera. Dlatego poprawna odpowiedź koncentruje się na tym, że tablica jest wypełniana losowymi liczbami całkowitymi, a następnie wypisywane są jedynie liczby ujemne, co jest kluczowym aspektem działania kodu. Przykład zastosowania funkcji rand w kontekście generowania losowych danych pokazuje, jak można wykorzystać tę funkcjonalność w praktycznych aplikacjach, takich jak gra losowa czy analiza danych.

Pytanie 29

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') {     echo $n[$i];     $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'
B. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'
C. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'
D. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'
Analizując niepoprawne odpowiedzi, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów. W przypadku odpowiedzi, która wskazuje na wypisanie nazwy konta ze znakiem '@', należy zauważyć, że kod w rzeczywistości nie wlicza znaku '@' do wypisywanej wartości. Działanie pętli opiera się na warunku przerywającym, który kończy iterację przed napotkaniem '@', co oznacza, że nie może on znaleźć się w rezultacie. Z kolei wskazanie, że kod wypisze cały adres e-mail jest błędne, ponieważ pętla jest zaprojektowana tak, aby zakończyć działanie przed osiągnięciem znaku '@', więc taki wynik nie jest możliwy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, sugerująca, że kod wypisze samą nazwę domeny, jest również myląca. W kodzie nie ma logiki, która pozwalałaby na wyodrębnienie części po znaku '@'; zamiast tego pętla przerywa działanie, gdy osiągnie ten znak. Jest to kluczowe, aby zrozumieć, że kod nie ma mechanizmu do analizy lub rozdzielania adresu e-mail po znaku '@'. Wszystkie te odpowiedzi pokazują niezrozumienie, jak działają operacje na ciągach w PHP oraz logikę pętli, która w kontekście tego fragmentu kodu jest fundamentalna dla uzyskania prawidłowego wyniku.

Pytanie 30

Jakie polecenie należy zastosować, aby wysłać dane przy pomocy funkcji mysqli_query() w skrypcie PHP, który dodaje informacje z formularza umieszczonego na stronie internetowej do bazy danych?

A. SELECT
B. INSERT INTO
C. UPDATE
D. ALTER
Odpowiedź 'INSERT INTO' jest poprawna, ponieważ jest to standardowa kwerenda SQL używana do wstawiania nowych rekordów do tabel w bazie danych. W kontekście PHP i funkcji mysqli_query(), wstawianie danych z formularza zazwyczaj obejmuje przygotowanie kwerendy, która zawiera instrukcję INSERT INTO wraz z nazwą tabeli oraz danymi, które mają zostać dodane. Na przykład, jeśli mamy formularz z polami 'imie' i 'nazwisko', kwerenda mogłaby wyglądać następująco: 'INSERT INTO uzytkownicy (imie, nazwisko) VALUES (?, ?)'. Użycie znaków zapytania (?) jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na bezpieczne wprowadzenie danych, chroniąc aplikację przed atakami SQL Injection. Dobrą praktyką jest również używanie PDO lub MySQLi z przygotowanymi zapytaniami, co zwiększa bezpieczeństwo oraz efektywność kodu. W ten sposób można skutecznie wstawiać dane do bazy danych, zachowując przy tym standardy programistyczne.

Pytanie 31

W skrypcie JavaScript operatory: ||, && są klasyfikowane jako operatorzy

A. bitowe
B. logicznymi
C. arytmetyczne
D. przypisania
Wybierając odpowiedzi z grupy operatorów arytmetycznych, bitowych czy przypisania, można wprowadzić się w błąd, co do funkcji operatorów || i && w JavaScript. Operatory arytmetyczne, takie jak +, -, *, /, służą do wykonywania obliczeń matematycznych na liczbach, a ich zastosowanie jest zupełnie inne niż w przypadku operatorów logicznych. Operator bitowy, jak np. &, działa na poziomie bitów w liczbach binarnych, co również różni się od operacji zwracających wartość logiczną. Z kolei operator przypisania = jest używany do przypisywania wartości zmiennym, co nie ma związku z oceną warunków. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do nieprawidłowych odpowiedzi, wynikają z mylenia kontekstu użycia operatorów w programowaniu. Ważne jest, aby rozumieć, w jakim celu stosuje się poszczególne grupy operatorów i jak wpływają one na logikę programu. Przyjmowanie błędnych założeń dotyczących funkcji operatorów może prowadzić do poważnych błędów w kodzie, dlatego zaleca się przyswojenie podstawowych zasad dotyczących różnych operatorów i ich zastosowań w praktyce programistycznej. Znajomość tych różnic jest kluczowa dla realizacji skutecznych i poprawnych programów.

Pytanie 32

Które zdarzenie umożliwia wykonanie skryptu w języku JavaScript podczas przesyłania formularza HTML oraz kontrolowanie jego wysłania?

A. onClick
B. onChange
C. onEnter
D. onSubmit
Odpowiedź 'onSubmit' jest poprawna, ponieważ to zdarzenie w języku JavaScript jest bezpośrednio związane z wysyłaniem formularzy HTML. Gdy użytkownik klika przycisk wysyłania formularza lub gdy formularz jest wysyłany za pomocą klawisza Enter, zdarzenie 'onSubmit' zostaje wywołane. Dzięki temu można zaimplementować walidację danych wprowadzonych przez użytkownika przed ich przesłaniem do serwera. Na przykład, można sprawdzić, czy wszystkie wymagane pola są wypełnione oraz czy dane są zgodne z określonym formatem, zanim formularz zostanie przesłany. Aby to zrobić, można dodać funkcję JavaScript do atrybutu onsubmit w tagu <form>, co pozwoli na zatrzymanie wysyłania formularza, jeśli warunki walidacji nie są spełnione. Jest to zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia formularzy, które powinny być zarówno funkcjonalne, jak i przyjazne dla użytkownika. Dodatkowo, przy użyciu metody preventDefault() w obiekcie zdarzenia można zablokować domyślną akcję formularza, co daje pełną kontrolę nad procesem wysyłania.

Pytanie 33

W instrukcji warunkowej w języku JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a leży w przedziale (0,100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Odpowiedni zapis warunku jest następujący:

A. if (a > 0 && a < 100 && b > 0 )
B. if (a > 0 || a < 100 && b > 0 )
C. if (a > 0 && a < 100 || b < 0 )
D. if (a > 0 || a < 100 || b < 0 )
Gdy patrzymy na błędne odpowiedzi, to wychodzi na jaw parę rzeczy, które mogą być mylące, jeśli chodzi o operacje logiczne. Na przykład, w tej opcji, gdzie użyto '||' (OR), pojawia się problem, bo warunek 'a > 0 || a < 100 || b < 0' nie trzyma się kupy. Daje nam to możliwość zaakceptowania wartości, które są poza tym, co chcieliśmy. Z kolei w odpowiedzi 'if (a > 0 || a < 100 && b > 0)' mamy mieszankę operatorów, co może wprowadzić chaos. Lepiej się postarać i trzymać się jednego typu operatorów, żeby uniknąć zamieszania. W innej opcji, 'if (a > 0 && a < 100 || b < 0)', znowu pojawia się ten problem z '||', co sprawia, że logika jest niejasna. Jak się pisze kod, dobrze jest być precyzyjnym, by uniknąć takich błędów, które mogą potem skomplikować sprawę.

Pytanie 34

Jak można usunąć ciasteczko o nazwie ciastko, korzystając z języka PHP?

A. setcookie("$ciastko", "", 0);
B. unsetcookie("$ciastko");
C. setcookie("ciastko", "", time()-3600);
D. deletecookie("ciastko");
Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędy koncepcyjne, które uniemożliwiają skuteczne usunięcie ciasteczka. Przykładowo, deletecookie("ciastko") to niepoprawne podejście, ponieważ nie istnieje funkcja o takiej nazwie w standardowej bibliotece PHP. Użytkownicy mogą myśleć, że wystarczy wywołać funkcję, która usunie ciasteczko, jednak PHP wymaga korzystania z funkcji setcookie(), aby to osiągnąć. W przypadku setcookie("$ciastko", "", 0), użytkownik próbuje usunąć ciasteczko, ale błędnie ustawia czas wygaśnięcia na zero. Wartość zero nie jest interpretowana jako czas przeszły, co uniemożliwia przeglądarce uznanie ciasteczka za wygasłe. Ponadto, użycie zmiennej "$ciastko" zamiast bezpośredniego odniesienia do nazwy ciasteczka wprowadza dodatkowe zamieszanie. Ostatnia propozycja, unsetcookie("$ciastko"), również jest błędna, ponieważ nie istnieje funkcja unsetcookie() w PHP. Użytkownicy mogą mylnie przypuszczać, że funkcje do usuwania zmiennych i ciasteczek są sobie równe, jednak każda z nich ma swoje specyficzne zastosowanie i zachowanie. Kluczowym punktem w pracy z ciasteczkami jest zrozumienie, że celem jest ich usunięcie przez ustawienie daty wygaśnięcia w przeszłości, a nie przez wywoływanie nieistniejących funkcji.

Pytanie 35

W języku PHP istnieje funkcja, która pozwala na weryfikację, czy dany ciąg stanowi część innego ciągu, to

A. strstr()
B. trim()
C. strlen()
D. strtok()
Trim() jest funkcją, która służy do usuwania białych znaków z początku i końca ciągu. Nie ma związku z wyszukiwaniem podciągów, co sprawia, że jej zastosowanie w kontekście tego pytania jest błędne. Z kolei strtok() jest funkcją, która dzieli ciąg tekstowy na tokeny, co również nie odpowiada na potrzeby określenia, czy jeden ciąg jest fragmentem innego. Użycie strtok() do tego celu wymagałoby dodatkowych kroków i złożoności, co czyni ją nieefektywną w tym kontekście. Ostatnia z wymienionych funkcji, strlen(), zwraca długość ciągu, co również nie odnosi się do problemu sprawdzania przynależności podciągu. Typowe błędy myślowe związane z tymi odpowiedziami to mylenie funkcji manipulujących tekstem i ich właściwego zastosowania. Użytkownicy mogą nie dostrzegać, że każda z tych funkcji ma swoje specyficzne cele i użycie ich w nieodpowiednich kontekstach prowadzi do niepoprawnych rezultatów. Ważne jest, aby zrozumieć, że do sprawdzania, czy jeden ciąg jest częścią drugiego, najlepiej służy strstr(), która jest funkcją optymalną pod kątem wydajności i prostoty użycia.

Pytanie 36

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. imię%
B. imie2
C. imię2
D. #imie
W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 37

Ile razy zostanie wykonana pętla w języku PHP, jeśli zmienna kontrolna pozostaje niezmienna podczas działania pętli?

for($i=0; $i<=10; $i++) {
        .......
}
A. 11
B. 0
C. 10
D. Nieskończoność
Rozpatrując pętlę for w kontekście języka programowania PHP należy zwrócić uwagę na strukturę i logikę jej działania. Pętla zaczyna się od inicjalizacji zmiennej sterującej w tym przypadku $i=0. Warunek końcowy to $i<=10 co oznacza że pętla będzie kontynuowana dopóki wartość $i jest mniejsza lub równa 10. W praktyce oznacza to że pętla wykona się dla wartości od 0 do 10 włącznie co daje 11 iteracji. Błędne wyobrażenie że pętla wykona się 10 razy może wynikać z niepoprawnego zrozumienia warunku końcowego. Wartość logiczna $i<=10 pozwala na dodatkową iterację dla wartości $i=10. Kolejny błąd mógłby dotyczyć nieskończonej liczby iteracji co mogłoby być prawdziwe w przypadku braku prawidłowo określonego warunku końcowego lub błędu logicznego zmieniającego warunek w nieskończoność ale nie w tym przypadku. Warunek $i++ poprawnie i przewidywalnie zwiększa wartość $i w każdej iteracji unikając takich problemów. Zrozumienie działania pętli for i poprawne określenie warunków początkowych i końcowych oraz kroku iteracji jest kluczowe dla prawidłowego stosowania tej struktury kontrolnej w programowaniu. Takie zrozumienie pozwala na efektywne wykorzystanie pętli w różnych zadaniach programistycznych unikając potencjalnych błędów logicznych i zapewniając że kod działa zgodnie z założeniami.

Pytanie 38

Która funkcja PHP obsługi bazy danych służy do kodowania polskich znaków?

A. mysqli_set_charset()
B. mysqli_query()
C. mysqli_fetch_assoc()
D. mysqli_connect()
Prawidłowa odpowiedź to mysqli_set_charset(), bo właśnie ta funkcja ustawia zestaw znaków (charset) dla połączenia z bazą danych w rozszerzeniu mysqli. W praktyce oznacza to, że dzięki niej PHP i serwer bazy danych (np. MySQL) „dogadują się”, w jakim kodowaniu mają być przesyłane i zapisywane teksty – w tym polskie znaki typu ą, ę, ł, ś itd. Bez poprawnie ustawionego charsetu bardzo łatwo o krzaczki, znaki zapytania zamiast liter albo problemy z sortowaniem tekstu. Moim zdaniem dobrą praktyką jest zawsze po nawiązaniu połączenia mysqli_connect natychmiast wywołać mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'). Ten konkretny charset (utf8mb4) jest obecnie standardem de facto: obsługuje pełne Unicode, w tym emotikony, różne alfabety, a przy okazji bez problemu radzi sobie z polskimi znakami. Przykładowy, poprawny fragment kodu może wyglądać tak: $conn = mysqli_connect('localhost', 'user', 'haslo', 'baza'); mysqli_set_charset($conn, 'utf8mb4'); Dzięki temu każda instrukcja mysqli_query, każde pobieranie danych mysqli_fetch_assoc będzie już działać w odpowiednim kodowaniu. Warto pamiętać, że ustawienie charsetu powinno być spójne na wszystkich poziomach: konfiguracja bazy (collation i charset tabel), ustawienia połączenia (właśnie mysqli_set_charset) oraz nagłówki HTTP/HTML (meta charset="utf-8"). Dopiero takie podejście zgodne z dobrymi praktykami branżowymi zmniejsza ryzyko błędów związanych z kodowaniem tekstu, zwłaszcza w większych aplikacjach webowych. Jeśli robi się projekty komercyjne, to ignorowanie tej funkcji bardzo szybko mści się przy migracjach danych czy integracjach z innymi systemami.

Pytanie 39

Warunek zapisany w języku PHP wyświetli liczbę, gdy

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}
A. jest to liczba parzysta
B. jest to liczba dodatnia
C. jest to liczba pierwsza
D. wynik dzielenia danej liczby przez 2 jest równy 0
Analizując inne odpowiedzi należy zauważyć że dzielenie liczby przez 2 i uzyskiwanie wyniku 0 odnosi się do całkowitego ilorazu a nie reszty co jest fundamentalnym błędem w interpretacji operatora modulo. Przykładowo liczba 0 po podzieleniu przez 2 daje iloraz 0 ale to nie jest tym czego dotyczy operator % który ocenia resztę. Z kolei liczba pierwsza nie jest związana z dzieleniem przez 2 i nie musi być parzysta. Liczby pierwsze to liczby większe od 1 które dzielą się tylko przez 1 i siebie samą co wyklucza możliwość posługiwania się wyrażeniem modulo 2 do ich identyfikacji. Dodatkowo bycie liczbą dodatnią nie jest w żaden sposób związane z dzieleniem przez 2 ani z właściwościami operatora modulo. Liczby dodatnie mogą być zarówno parzyste jak i nieparzyste dlatego użycie warunku modulo w kontekście określania czy liczba jest dodatnia jest błędne. Te błędne interpretacje często wynikają z nieznajomości specyfiki działania operatorów arytmetycznych w PHP co jest kluczowe dla unikania logicznych błędów w kodzie.

Pytanie 40

Na podstawie kodu widocznego na ilustracji można stwierdzić, że

Ilustracja do pytania
A. podano nieprawidłowy argument do funkcji alert.
B. funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) musi być wywołana wewnątrz innej funkcji.
C. nie zadeklarowano funkcji wyswietlNazwisko.
D. nie przypisano wartości do zmiennej nazwisko.
W tym kodzie funkcja wyswietlNazwisko(nazwisko) jest poprawnie zadeklarowana, a komunikat przekazywany do alert() też jest w porządku. Problem wcale nie leży w samej funkcji, tylko w tym, że wywołujemy ją z argumentem nazwisko, który nigdzie wcześniej nie został zdefiniowany ani nie ma do niego przypisanej żadnej wartości. Silnik JavaScript widzi wywołanie wyswietlNazwisko(nazwisko); i szuka zmiennej o nazwie nazwisko w aktualnym zasięgu (scope). Ponieważ jej nie znajduje, zgłasza błąd ReferenceError: nazwisko is not defined. To jest klasyczny przypadek braku inicjalizacji zmiennej przed użyciem. W praktyce, żeby to naprawić, trzeba najpierw zadeklarować zmienną, np.: var nazwisko = "Kowalski"; albo let nazwisko = prompt("Podaj swoje nazwisko:"); i dopiero potem wywołać funkcję: wyswietlNazwisko(nazwisko);. Dobra praktyka w JavaScript to zawsze jawne deklarowanie zmiennych przy użyciu let lub const (ewentualnie var w starszym kodzie) oraz nadawanie im czytelnych, przewidywalnych wartości początkowych. W aplikacjach webowych takie zmienne często pochodzą z pól formularza, np. z document.getElementById("nazwisko").value, i dopiero ta wartość jest przekazywana jako argument funkcji. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk, że zanim użyjesz jakiejś nazwy w wywołaniu funkcji, sprawdzasz, czy na pewno istnieje jej deklaracja w odpowiednim zasięgu i czy ma sensowną wartość. Dzięki temu unikniesz wielu irytujących błędów w konsoli i łatwiej będzie debugować kod.