Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 16 kwietnia 2026 07:20
  • Data zakończenia: 16 kwietnia 2026 08:05

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }
B. tr { background-color: Pink; }
C. tr:active { background-color: Pink; }
D. tr:hover { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 2

W poniższym kodzie CSS zdefiniowano cztery klasy formatowania, które następnie zostały użyte do formatowania paragrafów. Efekt widoczny na rysunku powstał po zastosowaniu klasy o nazwie:

.format1 {    text-decoration: overline;     }
.format2 {    text-decoration: line-through; }
.format3 {    text-decoration: underline;    }
.format4 {    text-decoration: none;         }
formatowanie
A. format4
B. format3
C. format2
D. format1
Odpowiedź z klasy format2 jest trafna, bo definiuje styl text-decoration line-through, który służy do przekreślenia tekstu. W CSS ta właściwość jest mega przydatna, bo pozwala zmieniać wygląd tekstu, dodając różne linie, takie jak podkreślenie czy nadkreślenie. Przekreślenie stosuje się często, żeby pokazać, że coś zostało usunięte lub jest już nieaktualne. Na przykład w sklepach online, gdzie można oznaczyć przecenione ceny. Według standardów CSS, warto stawiać na prostotę i czytelność definicji stylów, bo to ułatwia później zrozumienie kodu dla innych programistów. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami kodowania, które mówią, że kod powinien być łatwy do zrozumienia. A co ważne, jeśli chodzi o dostępność, to przekreślony tekst jest znany narzędziom wspierającym, jak czytniki ekranowe, co zwiększa dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami.

Pytanie 3

Funkcję session_start() w PHP należy zastosować przy realizacji

A. jakiejkolwiek strony internetowej, która obsługuje cookies
B. przetwarzania formularza
C. ładowania danych z zewnętrznych plików
D. wielostronicowej strony, która wymaga dostępu do danych podczas przechodzenia pomiędzy stronami
Funkcja session_start() w języku PHP jest kluczowym elementem przy tworzeniu wielostronicowej witryny, która wymaga przechowywania i dostępu do danych pomiędzy różnymi stronami. Ta funkcja inicjalizuje sesję, co pozwala na przechowywanie danych użytkownika w zmiennych sesyjnych, które są dostępne na wszystkich stronach witryny. Przykładem zastosowania może być koszyk zakupowy w sklepie internetowym – użytkownik dodaje przedmioty do koszyka na jednej stronie, a na innej stronie (np. stronie podsumowania zamówienia) może z łatwością zobaczyć swoje wybory. Z perspektywy dobrych praktyk, użycie sesji zwiększa bezpieczeństwo danych, ponieważ nie są one przechowywane w cookies ani jako parametry URL, co zmniejsza ryzyko ich ujawnienia. Ponadto, sesje ułatwiają zarządzanie autoryzacją, ponieważ można łatwo sprawdzić, czy użytkownik jest zalogowany na dowolnej stronie witryny, co jest niezbędne w przypadku aplikacji wymagających logowania. Dlatego właściwe zastosowanie session_start() jest kluczowe dla interaktywności i użytkowalności rozbudowanych aplikacji webowych.

Pytanie 4

Wynikiem realizacji kwerendy

SELECT sezon, SUM(liczba_dn) FROM rezerwacje GROUP BY sezon;
na podstawie poniższej tabeli rezerwacje jest:
A. lato 3, zima 4
B. lato 10, zima 4, lato 5, zima 6, lato 5, zima 9, zima 8
C. lato 10, 5, 5; zima 4, 6, 9, 8
D. lato 20, zima 27
Analiza błędnych odpowiedzi wskazuje na niezrozumienie zasad działania kwerend SQL, szczególnie w kontekście zagregowanych wyników. Odpowiedź sugerująca lato 3, zima 4, 6, 9, 8 jest niepoprawna, ponieważ nie sumuje dni, a jedynie przedstawia liczby, które są w rzeczywistości liczbą dni w sezonach. Może to wynikać z błędnej interpretacji funkcji GROUP BY, która ma na celu zebranie wyników w grupy przed zastosowaniem funkcji agregujących. Kolejna odpowiedź myli pojęcie grupowania i agregacji, podając szczegółowe wartości bez ich sumowania, co nie jest zgodne z logiką kwerendy. W SQL, funkcja SUM nie jest używana do wyodrębnienia poszczególnych wartości, ale do obliczenia ich łącznej wartości w ramach grupy. Ostatnia niepoprawna odpowiedź, która z kolei podaje poszczególne dni rezerwacji dla obu sezonów, również nie spełnia wymogu zsumowania danych. Podobnie jak w poprzednich przypadkach, brak zrozumienia, jak działają agregacje w SQL, prowadzi do wniosków, które są niezgodne z pojęciem zorganizowanej analizy danych. Dlatego niezwykle ważne jest, aby przy pracy z danymi zrozumieć, jak funkcje agregujące wpływają na zbieranie informacji oraz w jaki sposób odpowiednie grupowanie i przetwarzanie danych może dostarczyć użytecznych informacji dla różnych analiz biznesowych.

Pytanie 5

Jakie zadania programistyczne mogą być realizowane wyłącznie po stronie klienta w przeglądarce?

A. Weryfikacja hasła użytkownika w bazie danych powiązanej z aplikacją internetową
B. Zapis danych z formularza w bazie danych związanej z aplikacją internetową
C. Bezpieczne wyświetlenie spersonalizowanej treści strony na podstawie uprawnień użytkownika aplikacji
D. Weryfikacja danych wprowadzanych do pola tekstowego w czasie rzeczywistym
Wszystkie pozostałe zadania wymagają interakcji z serwerem, co czyni je niewykonalnymi po stronie klienta. Bezpieczne wyświetlenie personalizowanej zawartości strony zgodnie z prawami użytkownika aplikacji wiąże się z koniecznością weryfikacji danych na serwerze. Ta operacja wymaga zrozumienia roli serwera w kontekście bezpieczeństwa i autoryzacji, ponieważ każdy użytkownik może mieć różne uprawnienia do przeglądania zawartości. Zapisanie danych pobranych z formularza w bazie danych również odbywa się po stronie serwera, gdzie następuje walidacja i przetwarzanie danych. Bazy danych są złożonymi systemami, które zapewniają integralność i bezpieczeństwo, a ich użycie wymaga odpowiednich zapytań SQL, które są wykonywane na serwerze. Podobnie, sprawdzenie hasła użytkownika w bazie danych wymaga komunikacji z serwerem, gdzie hasło jest porównywane z zapisanym hasłem w sposób bezpieczny, zazwyczaj poprzez haszowanie. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie bezpieczeństwa aplikacji webowych, a wszelkie operacje dotyczące integralności danych powinny być wykonywane w środowisku serwerowym, aby zapobiec potencjalnym atakom, takim jak SQL Injection. Właściwe zrozumienie rozróżnienia między operacjami po stronie klienta i serwera jest kluczowe dla tworzenia wydajnych, bezpiecznych aplikacji internetowych.

Pytanie 6

Zaprezentowane pole input daje możliwość

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">
A. wprowadzenia hasła
B. wpisania dowolnego tekstu
C. zaznaczenia opcji z listy zawierającej wartości text1 i text2
D. wybrania opcji
Element HTML z atrybutem type="checkbox" jest używany do tworzenia pól wyboru które pozwalają użytkownikowi zaznaczać jedną lub więcej opcji. Checkboxy są częstym elementem formularzy internetowych gdyż umożliwiają elastyczne zbieranie danych od użytkowników. Przykładowo w formularzach rejestracyjnych można używać ich do akceptacji regulaminu zapisów na newslettery czy wyboru zainteresowań. Składnia takiego elementu jest prosta: tag <input> z atrybutami name i value. Atrybut name jest niezbędny do grupowania checkboxów a value do przekazywania wartości zaznaczonej opcji do serwera podczas wysyłania formularza. Dobre praktyki zalecają dodawanie etykiet opisujących znaczenie checkboxa co poprawia dostępność dla osób korzystających z czytników ekranowych. Stosowanie checkboxów powinno być przemyślane by nie przeciążać użytkownika zbyt dużą liczbą opcji co mogłoby negatywnie wpłynąć na UX. Właściwe użycie checkboxów zgodne ze standardami HTML i UX jest kluczowe dla intuicyjnego interfejsu użytkownika.

Pytanie 7

W jakiej technologii niemożliwe jest przetwarzanie danych wprowadzanych przez użytkownika na stronie WWW?

A. JavaScript
B. CSS
C. AJAX
D. PHP
CSS, czyli Kaskadowe Arkusze Stylów, jest technologią używaną do stylizacji stron internetowych. Jego głównym celem jest określenie, jak elementy HTML powinny wyglądać, w tym ich wygląd, kolor, rozmiar oraz układ na stronie. CSS nie ma możliwości przetwarzania danych użytkownika, ponieważ działa wyłącznie po stronie klienta i nie posiada funkcji interakcji z danymi użytkowników. Przykładem zastosowania CSS jest nadanie stylu nawigacji w serwisie internetowym, gdzie style mogą być określone w pliku CSS, ale nie mają zdolności do przechwytywania i przetwarzania informacji wprowadzonych przez użytkowników w formularzach. Standardy CSS rozwijane przez World Wide Web Consortium (W3C) podkreślają jego rolę w stylizacji i prezentacji, a nie w logice aplikacji czy przetwarzaniu danych. Użytkownicy mogą korzystać z CSS do tworzenia responsywnych układów, jednak bez zdolności do interakcji z danymi, co czyni go technologią czysto wizualną.

Pytanie 8

Jaką wartość w systemie szesnastkowym przyjmie kolor określony kodem RGB rgb(255, 128, 16)?

A. #ff0f10
B. #ff8011
C. #008010
D. #ff8010
Odpowiedź #ff8010 jest prawidłowa, ponieważ kolor o wartości rgb(255, 128, 16) w systemie szesnastkowym przekłada się na poszczególne wartości RGB. Wartości te są konwertowane w sposób następujący: 255 w systemie dziesiętnym odpowiada FF w systemie szesnastkowym, 128 to 80, a 16 to 10. Zatem, łącząc te składniki, otrzymujemy #ff8010. W praktyce, kolory te są często stosowane w projektowaniu graficznym oraz tworzeniu stron internetowych, gdzie dokładne odwzorowanie kolorów jest kluczowe. Kod szesnastkowy jest powszechnie używany ze względu na swoją kompaktowość i łatwość odczytu dla programistów. Warto więc zaznaczyć, że znajomość konwersji kolorów między różnymi systemami jest ważnym elementem w pracy nad kolorystyką w projektach cyfrowych oraz w branżach zajmujących się grafiką i designem. Dobre praktyki obejmują stosowanie narzędzi do wizualizacji kolorów oraz testowanie ich na różnych urządzeniach, aby zapewnić spójność wizualną.

Pytanie 9

Aby usunąć tabelę, trzeba użyć kwerendy

A. TRUNCATE TABLE
B. DELETE
C. UNIQUE
D. DROP TABLE
Odpowiedź 'DROP TABLE' jest poprawna, ponieważ jest to standardowe polecenie SQL służące do usunięcia całej tabeli z bazy danych. Użycie tego polecenia oznacza, że wszystkie dane przechowywane w tabeli zostaną trwale usunięte, a sama struktura tabeli również zostanie skasowana. Przykład zastosowania: jeśli mamy tabelę 'klienci' i chcemy usunąć ją z bazy danych, stosujemy polecenie 'DROP TABLE klienci;'. Ważne jest, aby przed wykonaniem tego polecenia upewnić się, że nie ma już odniesień do tej tabeli w innych obiektach bazy danych, takich jak klucze obce. Usunięcie tabeli jest procesem nieodwracalnym, dlatego zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych przed podjęciem takiej decyzji. W praktyce, ten operator jest często używany w sytuacjach, gdy dane są zbędne, a struktura bazy danych wymaga reorganizacji lub uproszczenia, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 10

W języku PHP do zmiennej a wprowadzono tekst, w którym wielokrotnie występuje fraza Kowalski. Jakim poleceniem można jednocześnie zamienić wszystkie pojawienia się słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a?

A. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);
B. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);
C. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);
D. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');
Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję str_replace, która jest standardowym narzędziem w PHP do zamiany wszystkich wystąpień określonego ciągu znaków na inny w danym tekście. W tym przypadku zamieniamy słowo 'Kowalski' na 'Nowak' wewnątrz zmiennej $a. Funkcja str_replace działa w sposób, który jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na prostą i efektywną manipulację łańcuchami tekstowymi. Przykład zastosowania: jeśli $a = 'Jan Kowalski jest programistą. Kowalski ma doświadczenie.', to po wykonaniu powyższego polecenia zmienna $a stanie się 'Jan Nowak jest programistą. Nowak ma doświadczenie.'. Warto pamiętać, że str_replace jest wrażliwa na wielkość liter, co oznacza, że najlepiej stosować ją w kontekście, gdzie zapisy są jednolite. Dodatkowo, funkcja ta zwraca nowy łańcuch znaków, co oznacza, że oryginalna zmienna $a pozostaje niezmieniona, co jest zgodne z zasadami programowania funkcyjnego.

Pytanie 11

Jaką właściwość należy zastosować w kodzie CSS, aby ustawić czcionkę Verdana?

A. font-weight: Verdana;
B. font-name: Verdana;
C. font-style: Verdana;
D. font-family: Verdana;
Aby ustawić czcionkę Verdana w CSS, musisz użyć właściwości 'font-family'. To taka właściwość, która pozwala na określenie czcionek stosowanych w twoim dokumencie. W tym przypadku, chodzi o 'Verdana'. Jak przeglądarka znajdzie tę czcionkę w systemie użytkownika, to ją użyje. Na przykład, taki kod CSS może wyglądać tak: 'body { font-family: Verdana; }'. Warto pamiętać, że dobrze jest podać też inne czcionki na wypadek, gdyby Verdana nie była dostępna. Można to zrobić, wpisując alternatywy, jak w 'font-family: Verdana, Arial, sans-serif;'. Wtedy, jeżeli 'Verdana' nie jest dostępna, przeglądarka przejdzie do 'Arial', a jak ta też nie, to sięgnie po jakąś standardową czcionkę bezszeryfową. Z moich doświadczeń wynika, że stosowanie właściwości 'font-family' jest kluczowe dla stylu strony, bo poprawia to czytelność i jej ogólny wygląd.

Pytanie 12

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według poniższego wzoru. Zakładając, że do znacznika h1 nie dodano żadnego innego formatowania, wskaż sposób formatowania tego znacznika.

h1 {
    font-style: oblique;
    font-variant: small-caps;
    text-align: right;
}
Ilustracja do pytania
A. D.
B. B.
C. A.
D. C.
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W CSS określono, że znacznik h1 ma być wyświetlany z pochyłą czcionką, co jest osiągane za pomocą właściwości 'font-style: oblique'. Dodatkowo, małe wielkie litery są realizowane przez 'font-variant: small-caps', które zmieniają wszystkie małe litery na wielkie litery, ale z zachowaniem mniejszego rozmiaru. Wreszcie, do wyrównania tekstu do prawej strony służy 'text-align: right'. Wszystko to razem składa się na formatowanie znacznika h1, które zostało zdefiniowane w CSS. To jest dobra praktyka, aby zrozumieć i zapamiętać różne właściwości CSS, ponieważ pozwalają one na bardzo szczegółowe kontrolowanie wyglądu i układu elementów na stronie. Pamiętaj, że CSS jest niezwykle potężnym narzędziem w rękach doświadczonego programisty front-end i pozwala na tworzenie estetycznych, responsywnych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów.

Pytanie 13

Który z poniższych wpisów w dokumencie HTML umożliwia połączenie z zewnętrznym arkuszem stylów o nazwie style.css?

A. <a href="/style.css">
B. <a src="/style.css">
C. <link rel="stylesheet" href="/style.css">
D. <link rel="stylesheet' src="/style.css">
Czyli tak, zapis <link rel="stylesheet" href="/style.css"> to rzeczywiście dobry sposób na dodanie arkusza stylów zewnętrznych do HTML-a. Element <link> jest super dołączany do zewnętrznych zasobów, a ten atrybut rel mówi przeglądarce, co tak naprawdę dołączamy – w tym wypadku arkusz stylów CSS. Jak ustalamy rel="stylesheet", to mówimy przeglądarce: hej, ten plik to CSS. A atrybut href? No, on wskazuje, gdzie ten plik się znajduje, tutaj to będzie style.css w głównym katalogu serwera. Fajnie jest mieć zewnętrzne arkusze stylów, ponieważ to uporządkowuje nam kod. Możemy zmieniać style w jednym pliku, a nie bawić się w edytowanie każdej strony z osobna. Dodatkowo, przeglądarki mogą buforować te pliki, co przyspiesza ładowanie. No i nie zapominaj o dobrej organizacji plików i sensownych nazwach – to naprawdę ułatwia późniejsze życie z projektem.

Pytanie 14

Element <meta charset="utf-8"> definiuje metadane odnoszące się do strony internetowej dotyczące

A. słów kluczowych
B. opisu witryny
C. kodowania znaków
D. języka używanego na stronie
Element <meta charset="utf-8"> jest kluczowym składnikiem metadanych w dokumentach HTML, który określa sposób kodowania znaków używanych na stronie internetowej. Użycie kodowania UTF-8, które jest najczęściej stosowanym standardem, pozwala na wyświetlanie różnorodnych znaków z różnych języków, w tym znaków diakrytycznych. Dzięki temu, strony internetowe mogą być dostępne dla szerokiego grona użytkowników bez obaw o błędy związane z wyświetlaniem tekstu. Kiedy przeglądarka internetowa napotyka ten element, wie, że powinna interpretować zawartość dokumentu zgodnie z określonym kodowaniem. Jest to szczególnie ważne w kontekście globalizacji internetu, gdzie treści mogą być tworzone w wielu językach. Ustalając odpowiednie kodowanie, programiści minimalizują ryzyko wystąpienia problemów z wyświetlaniem, takich jak zamienione znaki czy nieczytelne fragmenty tekstu. Właściwe ustawienie metadanych jest zgodne z wytycznymi W3C oraz zaleceniami dla twórców stron internetowych, co czyni ten element niezbędnym w każdej współczesnej witrynie.

Pytanie 15

Co chce osiągnąć poniższe zapytanie MySQL?

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. Zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
B. Zmienić typ kolumny w tabeli ksiazki
C. Dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul
D. Usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
Polecenie SQL ALTER TABLE ksiazki MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL; służy do zmiany typu kolumny tytul w tabeli ksiazki. W tym przypadku typ kolumny jest zmieniany na VARCHAR(100), co oznacza, że będzie przechowywać łańcuchy znaków o maksymalnej długości 100 znaków, a dodatkowo kolumna ta nie może przyjmować wartości NULL. Użycie ALTER TABLE i MODIFY pozwala na dynamiczną modyfikację struktury tabeli bez konieczności jej usuwania i ponownego tworzenia, co jest korzystne w dużych systemach bazodanowych, gdzie minimalizacja czasu przestoju jest kluczowa. Praktyczne zastosowanie polecenia MODIFY jest szerokie i obejmuje sytuacje, w których wymagane są zmiany w przechowalności danych, na przykład aby dostosować się do nowych wymagań biznesowych lub normatywnych. Warto pamiętać o dopasowaniu zmian do istniejących danych i zapewnieniu spójności bazy danych, co jest dobrą praktyką w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 16

Instrukcja w języku SQL ```GRANT ALL PRIVILEGES ON klienci TO pracownik```

A. Przyznaje uprawnienia grupie klienci do tabeli pracownik
B. Przenosi uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik
C. Odbiera wszystkie uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci
D. Przyznaje wszystkie uprawnienia do tabeli klienci użytkownikowi pracownik
Wszystkie pozostałe odpowiedzi zawierają błędne interpretacje polecenia GRANT w SQL. Przykładowo, pierwsza odpowiedź sugeruje, że polecenie skopiuje uprawnienia z grupy klienci na użytkownika pracownik, co jest mylne. GRANT nie umożliwia kopiowania uprawnień, lecz ich nadawanie, co oznacza, że uprawnienia muszą być przypisane bezpośrednio do konkretnego użytkownika lub roli. Kolejne stwierdzenie, że polecenie odbiera uprawnienia pracownikowi do tabeli klienci, jest całkowicie nieprawdziwe; GRANT nie ma funkcji odbierania uprawnień, to polecenie służy wyłącznie ich przyznawaniu. Istnieje osobne polecenie REVOKE, które służy do odbierania już przyznanych uprawnień. Ostatnia odpowiedź, która mówi o nadawaniu uprawnień grupie klienci do tabeli pracownik, jest również nieprawidłowa, ponieważ polecenie odnosi się do tabeli klienci, a nie do pracownika jako grupy. W kontekście zarządzania bazami danych, zrozumienie, jak działają uprawnienia i jakie polecenia są odpowiedzialne za ich przyznawanie oraz odbieranie, jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i spójności danych. Użytkownicy często mylą funkcje GRANT i REVOKE, co prowadzi do błędów w konfiguracji uprawnień i potencjalnych luk w zabezpieczeniach.

Pytanie 17

W języku PHP, aby zaprezentować ciąg n znaków @, konieczne jest skorzystanie z funkcji

A. function znaki($znak,$n){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki("@",$n);
B. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki($n);
C. function znaki($i){for($i=0;$i<$n;$i++)print("@");}znaki($i);
D. function znaki($znak,$i++){for($i=0;$i<$n;$i++)print($znak);}znaki(@,$n);
Wszystkie inne przedstawione odpowiedzi nie są poprawne z kilku powodów. Pierwsza z analizowanych koncepcji nie definiuje funkcji w sposób zgodny z wymaganiami, ponieważ argumenty są niepoprawnie zdefiniowane, a pętla iteracyjna nie ma jasno określonej liczby powtórzeń. Co więcej, nie przekazuje ona znaku do wydrukowania w sposób, który umożliwiałby elastyczność. Kolejna odpowiedź nie uwzględnia przekazywania znaku, a zamiast tego skupia się jedynie na iteracjach, co skutkuje błędnym podejściem do zadania. Funkcja, która nie przyjmuje znaku jako argumentu, nie jest w stanie spełnić wymagań związanych z dynamicznym wyświetlaniem konkretnego znaku. W ostatniej niepoprawnej koncepcji, argumenty funkcji są błędnie przypisane, ponieważ nie ma dość logicznego powiązania pomiędzy nimi a zamierzonym celem funkcji, co prowadzi do niepoprawnego działania kodu. Tego rodzaju błędy w definicji i implementacji funkcji mogą prowadzić do nieczytelności oraz trudności w debugowaniu, co jest nie do zaakceptowania w profesjonalnym programowaniu.

Pytanie 18

Jakiego znacznika używamy do definiowania list w HTML?

A. <td>
B. <tr>
C. <th>
D. <ul>
<ul> to znacznik w języku HTML, który definiuje nienumerowaną listę, co czyni go kluczowym elementem do strukturyzacji zawartości w dokumentach. Użycie <ul> pozwala na grupowanie powiązanych elementów, co zwiększa czytelność i dostępność treści. Zgodnie z zasadami semantycznego HTML, stosowanie list poprawia organizację informacji i ułatwia ich przetwarzanie przez maszyny, w tym wyszukiwarki internetowe. Przykład zastosowania: w sekcji strony internetowej przedstawiającej cechy produktu możemy użyć <ul> do wypisania jego zalet. Dobrym zwyczajem jest także dodawanie odpowiednich znaczników <li> dla poszczególnych elementów listy. Przykład: <ul><li>Zaleta 1</li><li>Zaleta 2</li></ul>. Dzięki temu tworzony jest bardziej przejrzysty i strukturalny układ treści, co przekłada się na lepsze doświadczenia użytkownika oraz spełnia standardy W3C dotyczące semantyki HTML.

Pytanie 19

Która z poniższych zasad NIE WPŁYNIE pozytywnie na poprawę czytelności kodu?

A. Kod powinien być tworzony bez wcięć oraz zbędnych enterów
B. Nazwy zmiennych powinny odzwierciedlać ich funkcję
C. Warto dodawać komentarze w bardziej skomplikowanych fragmentach kodu
D. Każda linia kodu powinna zawierać tylko jedną komendę
Wszystkie inne odpowiedzi wskazują na praktyki, które znacząco przyczyniają się do poprawy czytelności kodu. Nazwy zmiennych odzwierciedlające ich zadanie pozwalają innym programistom szybko zrozumieć, co dany fragment kodu robi, co jest nieocenione w procesie przeglądu kodu oraz jego późniejszej konserwacji. Komentarze umieszczane w trudniejszych częściach kodu mają na celu wyjaśnienie logiki oraz intencji programisty, co ułatwia późniejsze zrozumienie i modyfikowanie kodu. Kiedy programiści wracają do kodu po dłuższym czasie, dobrze opisane fragmenty mogą znacząco przyspieszyć proces przypomnienia sobie działania danego fragmentu. Wreszcie, zasada dotycząca umieszczania jednej instrukcji na linii promuje klarowność i porządek, co minimalizuje ryzyko błędów oraz ułatwia debugowanie. Ignorowanie tych zasad prowadzi do kodu, który jest nieczytelny, trudny do zrozumienia i modyfikacji, co jest sprzeczne z najlepszymi praktykami programowania, które kładą nacisk na przejrzystość i utrzymywalność kodu. Programiści powinni dążyć do stosowania tych zasad, aby ich kod był bardziej zrozumiały i łatwiejszy do utrzymania.

Pytanie 20

Wskaż problem z walidacją w podanym fragmencie kodu HTML

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący... </p>
A. Znacznik br nie może występować wewnątrz znacznika p
B. Znacznik br nie został poprawnie zamknięty
C. Nieznany znacznik h6
D. Znacznik zamykający /b niezgodny z zasadą zagnieżdżania
Znacznik zamykający b niezgodny z zasadą zagnieżdżania czyli poprawna odpowiedź 1 odnosi się do zasady poprawnego zagnieżdżania znaczników HTML Zasada ta mówi że znaczniki muszą być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwarcia W naszym przykładzie mamy otwierający znacznik b a następnie i co oznacza że najpierw powinien być zamknięty znacznik i a potem b Tego typu błąd jest często spotykany w kodzie HTML i może prowadzić do nieoczekiwanych problemów z wyświetlaniem strony Warto pamiętać że poprawne zagnieżdżanie znaczników wpływa na czytelność i utrzymanie kodu co jest kluczowe w większych projektach HTML jest językiem opartym na strukturze drzewiastej i każda niezgodność w zagnieżdżaniu może wpłynąć na sposób przetwarzania dokumentu przez przeglądarki Dbałość o szczegóły w strukturze dokumentu HTML jest zgodna z dobrymi praktykami branżowymi i wspomaga zgodność z różnymi przeglądarkami i urządzeniami co w konsekwencji poprawia dostępność i użyteczność strony internetowej

Pytanie 21

Która z czynności nie wpłynie na objętość zajmowanej pamięci pliku graficznego?

A. Kompresja
B. Interpolacja
C. Zmiana rozmiaru obrazu przy użyciu atrybutów HTML
D. Modyfikacja rozdzielczości obrazu
Skalowanie obrazu za pomocą atrybutów HTML to technika, która pozwala na dostosowanie rozmiaru wyświetlanego obrazu w przeglądarce internetowej bez zmiany jego rzeczywistego rozmiaru pliku. Atrybuty takie jak 'width' i 'height' w tagach <img> wpływają jedynie na to, jak obraz jest prezentowany na stronie, a nie na jego fizyczne właściwości. Przykładem może być użycie <img src='obraz.jpg' width='300' height='200'>, co sprawia, że obraz wyświetla się w określonych wymiarach, ale plik graficzny pozostaje niezmieniony. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu stron internetowych, ponieważ pozwala na utrzymanie jakości obrazu bez dodatkowego obciążania serwera. W sytuacjach, gdy szybkość ładowania strony jest kluczowa, użycie odpowiednich atrybutów HTML może przyczynić się do lepszego doświadczenia użytkownika bez potrzeby modyfikacji oryginalnych plików graficznych. Warto również zaznaczyć, że w przypadku responsywnych stron internetowych stosuje się techniki CSS, które umożliwiają dalsze dostosowanie wielkości obrazów, ale także nie wpływają na ich wagę w pamięci.

Pytanie 22

Jakiego elementu HTML należy użyć, aby uzyskać tekst z czcionką o stałej szerokości znaku, w którym uwzględnione są dodatkowe spacje, tabulacje oraz znaki końca linii?

A. <code> ... </code>
B. <pre> ... </pre>
C. <blockquote> ... </blockquote>
D. <ins> ... </ins>
Znacznik <ins> jest używany do oznaczania wstawionego tekstu, co jest przydatne w kontekście edytowania dokumentów lub zaznaczania nowego contentu. Nie wpływa on na formatowanie tekstu w sposób, który zachowałby dodatkowe spacje, tabulacje czy znaki końca linii. Jego głównym celem jest wskazanie na zmiany, a nie prezentacja tekstu w formacie preformatowanym. Znacznik <code> służy do wyświetlania fragmentów kodu, ale nie zachowuje on spacji i nowej linii w taki sposób, jak znaczniki preformatowane. Jest to bardziej semantyczny znacznik, który wskazuje, że zawarty tekst jest kodem, ale nie jest przeznaczony do zachowania struktury tekstu. Z kolei <blockquote> jest używany do cytowania dłuższych fragmentów tekstu, najczęściej z innych źródeł. Również nie zachowuje on formatowania tekstu w sposób, który by uwzględniał dodatkowe białe znaki, a jego główną funkcją jest wyróżnienie cytowanych treści. W kontekście prezentacji tekstu wymagającego precyzyjnego formatowania i zachowania wszystkich spacji, znaczników <ins>, <code> oraz <blockquote> są niewłaściwymi wyborami.

Pytanie 23

W przedstawionym kodzie PHP przeprowadzono operację na bazie danych. Jaką funkcję należy wywołać, aby uzyskać liczbę wierszy, które zostały zmienione w tabeli?

$zapytanie="UPDATE kadra SET stanowisko='Programista' WHERE id < 10"; mysqli_query($db, $zapytanie);
A. mysqli_use_result()
B. mysqli_field_count()
C. mysqli_affected_rows()
D. mysqli_num_rows()
Wybór innych funkcji zamiast mysqli_affected_rows() prowadzi do nieporozumień dotyczących ich przeznaczenia i zastosowania. Przykładowo, funkcja mysqli_num_rows() jest używana w kontekście kwerend SELECT, gdzie zwraca liczbę wierszy w zestawie wyników. Nie może być zastosowana po operacjach modyfikujących bazę danych, takich jak UPDATE, ponieważ nie dostarcza informacji o efektach tych operacji. Z kolei mysqli_use_result() jest przeznaczona do przetwarzania zestawów wyników z zapytań, co znowu nie odnosi się do sytuacji, w której chcemy znać liczbę zmienionych wierszy. Funkcja mysqli_field_count() zwraca liczbę kolumn w ostatnim zapytaniu, które zwróciło rezultat, co również nie ma zastosowania w kontekście zapytań modyfikujących. Typowym błędem myślowym jest mieszanie funkcji związanych z różnymi rodzajami zapytań. Ważne jest, aby rozumieć, jak różne funkcje w PHP dotyczące MySQL są ze sobą powiązane i jakie mają specyficzne zastosowania. Nieprawidłowe użycie tych funkcji może prowadzić do błędnych wniosków o stanie bazy danych i utrudniać debugowanie aplikacji. W związku z tym kluczowym elementem efektywnego zarządzania bazami danych jest znajomość odpowiednich funkcji oraz ich funkcji i ograniczeń.

Pytanie 24

Dane z pola input o typie number zostały zapisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w kodzie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseFloata);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego
B. liczbowego, całkowitego
C. zmiennoprzecinkowego
D. NaN
Widzisz, zmienna x dostaje wartość z funkcji parseFloat, która zmienia coś z pola input typu number na liczbę zmiennoprzecinkową. To jest dość standardowa funkcja w JavaScript, często używana do zamiany tekstu (czyli stringów) na liczby zmiennoprzecinkowe. Na przykład, jak w polu input masz '123.45', to po napisaniu var x = parseFloat(a);, x stanie się liczbą 123.45. Tylko pamiętaj, że jak przekazany tekst nie może być zmieniony na liczbę, to dostaniesz NaN (czyli Not-a-Number). Ta funkcja jest zgodna z ECMAScript i jest naprawdę przydatna, np. w sytuacjach, gdy trzeba walidować dane, które użytkownicy wprowadzają. Twoja odpowiedź jest na plus, bo korzystając z parseFloat, dostajesz typ zmiennoprzecinkowy, co jest ważne w obliczeniach matematycznych. Zresztą, dokładność w tych wartościach liczbowych jest kluczowa.

Pytanie 25

W bazie danych znajduje się tabela uczniowie z kolumnami: imie, nazwisko, klasa. Jakie polecenie SQL należy wykorzystać, aby znaleźć imiona oraz nazwiska uczniów, których nazwiska zaczynają się na literę M?

A. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko = 'M%';
B. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko IN 'M%';
C. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie ORDER BY nazwisko IN 'M%';
D. SELECT nazwisko, imie FROM uczniowie WHERE nazwisko LIKE 'M%';
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ używa operatora LIKE, który jest standardowym rozwiązaniem w SQL do wyszukiwania wzorców w danych. W tym przypadku 'M%' oznacza, że chcemy znaleźć wszystkie nazwiska, które zaczynają się na literę M. Operator LIKE jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdy potrzebujemy elastycznego wyszukiwania, umożliwiającego zastosowanie symboli wieloznacznych, takich jak '%' oznaczający dowolną liczbę znaków. Przykład zastosowania tego zapytania może obejmować generowanie listy uczniów dla nauczycieli, którzy chcą szybko zobaczyć wszystkich uczniów z nazwiskiem zaczynającym się na M, co może być przydatne przy organizowaniu wydarzeń czy klas. Dobrą praktyką jest także używanie odpowiednich indeksów w bazie danych, co może znacznie przyspieszyć wykonanie zapytań, zwłaszcza w dużych zbiorach danych. Znajomość operatorów SQL i ich zastosowań, jak również umiejętność formułowania zapytań, jest kluczowa w pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 26

W bazie danych księgarni znajduje się tabela ksiazki, która zawiera pola: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych, oraz tabela autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak można utworzyć raport sprzedanych książek zawierający tytuły oraz nazwiska autorów?

A. należy zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
B. konieczne jest stworzenie kwerendy, która wyszukuje tytuły książek
C. należy zdefiniować relację l..n pomiędzy tabelami ksiazki a autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
D. trzeba utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwsza do wyszukiwania tytułów książek, druga do wyszukiwania nazwisk autorów
Relacja l..n między tabelami 'ksiazki' i 'autorzy' jest naprawdę ważna. To oznacza, że jeden autor może napisać kilka książek, co jest całkiem normalne w świecie księgarni. Dzięki tej relacji, dla każdego 'idAutor' w tabeli 'ksiazki' możemy mieć wiele wpisów, co super ułatwia powiązanie tytułów z autorami. Jakbyś stworzył kwerendę, która łączy te obie tabele, to bez problemu uzyskasz dane, które jasno pokazują te relacje. Na przykład, taka kwerenda SQL mogłaby wyglądać tak: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id; Taki sposób działania jest zgodny z normalizacją danych, co sprawia, że nasze bazy danych będą efektywne i dobrze zorganizowane.

Pytanie 27

Która z funkcji agregujących dostępnych w SQL służy do obliczania średniej z wartości znajdujących się w określonej kolumnie?

A. MIN
B. AVG
C. SUM
D. COUNT
Funkcja AVG w języku SQL jest wbudowaną funkcją agregującą, która służy do obliczania średniej wartości we wskazanej kolumnie. Oblicza ona średnią arytmetyczną z wartości liczbowych w danej kolumnie, co jest niezwykle przydatne w analizie danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę z wynikami sprzedaży, możemy użyć zapytania SQL: SELECT AVG(sprzedaż) FROM tabela_sprzedaży; aby uzyskać średnią sprzedaż. Dobrą praktyką jest stosowanie tej funkcji w połączeniu z klauzulą GROUP BY, co pozwala na obliczenie średnich wartości w różnych grupach danych, na przykład średnia sprzedaż według kategorii produktowej. Przy stosowaniu funkcji AVG warto pamiętać, że ignoruje ona wartości NULL, co wpływa na wynik obliczeń. W kontekście analizy danych w SQL, znajomość takich funkcji jak AVG jest kluczowa dla efektywnego przetwarzania i analizy informacji, co stanowi fundament dobrego zarządzania danymi.

Pytanie 28

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 3 razy
B. 2 razy
C. 27 razy
D. 26 razy
Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 29

Do zapisania prostej animacji na stronę internetową można zastosować format

A. PNG
B. GIF
C. CDR
D. JPG
Format GIF (Graphics Interchange Format) jest idealny do zapisywania prostych animacji na potrzeby stron internetowych. GIF obsługuje do 256 kolorów w palecie, co czyni go odpowiednim do animacji o niskiej rozdzielczości i małej liczbie kolorów. Animacje GIF składają się z serii klatek, które są wyświetlane w szybkim tempie, co pozwala na płynne przejścia między różnymi etapami animacji. Dzięki swojej powszechności i wsparciu w większości przeglądarek internetowych, GIF stał się standardem dla prostych animacji w sieci. Format ten wspiera również przezroczystość, co pozwala na umiejscowienie animacji na różnych tłach bez widocznego prostokątnego obramowania. Przykłady zastosowania GIF obejmują ikony ładowania, animacje przycisków czy krótkie klipy wideo zamienione na animacje. GIF jest także często wykorzystywany w marketingu internetowym i mediach społecznościowych, aby przyciągnąć uwagę użytkowników. Standardy dotyczące GIF są określone przez specyfikacje formatów obrazów i są szeroko akceptowane przez deweloperów webowych, co czyni go wygodnym wyborem dla twórców stron internetowych.

Pytanie 30

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;
A. największy element tablicy
B. elementy, które przewyższają zmienną $liczba
C. element tablicy o wartości $tab[0]
D. najmniejszy element tablicy
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z nieporozumień dotyczących działania pętli iteracyjnej oraz logiki porównywania i aktualizowania wartości. Propozycja wyboru najmniejszego elementu tablicy jest błędna, ponieważ w programie brakuje mechanizmu do aktualizacji zmiennej $liczba na mniejszą wartość, co jest kluczowym wymogiem w tym kontekście. Pętla foreach z warunkiem if sprawia, że zmienna $liczba zwiększa swoją wartość tylko wtedy, gdy znajdzie się element większy od aktualnie przechowywanej wartości, eliminując tym samym możliwość identyfikacji najmniejszego elementu. Z kolei opcja dotycząca wypisania elementów większych od zmiennej $liczba również jest nietrafiona, ponieważ program nie zawiera żadnej instrukcji wypisującej takie elementy na ekran, a jedynie aktualizuje zmienną w celu znalezienia największej wartości. Taka funkcjonalność wymagałaby dodatkowej logiki, która przechowywałaby i obsługiwała wiele większych elementów, co nie jest realizowane w obecnym kodzie. Wreszcie, pomysł, że program wypisuje element równy $tab[0], również nie jest poprawny. Chociaż zmienna $liczba jest inicjalizowana wartością $tab[0], to jednak ulega ona zmianom w trakcie iteracji przez tablicę, jeśli znajdzie się większy element, a więc w większości przypadków nie kończy z wartością początkową. Zrozumienie tych mechanizmów jest kluczowe w projektowaniu efektywnego kodu i unikaniu nieporozumień w implementacji algorytmów operujących na zbiorach danych.

Pytanie 31

W MSSQL Server rola dbcreator, która jest predefiniowana, umożliwia użytkownikowi

A. zarządzanie plikami na dysku
B. wykonywanie każdej operacji na serwerze i posiadanie prawa własności każdej bazy
C. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie bazy danych
D. zarządzanie bezpieczeństwem systemu
Rola dbcreator w Microsoft SQL Server jest jedną z predefiniowanych ról serwerowych, która umożliwia użytkownikom zaawansowane zarządzanie bazami danych. Użytkownicy z tą rolą mają pełne uprawnienia do tworzenia nowych baz danych, modyfikowania istniejących oraz usuwania ich, co jest kluczowe dla administratorów i deweloperów pracujących w środowisku SQL. Rola ta pozwala także na odzyskiwanie baz danych, co jest niezbędne w kontekście zarządzania danymi krytycznymi oraz zapewniania ciągłości działania aplikacji. Przykład praktyczny zastosowania roli dbcreator można zobaczyć w sytuacji, gdy zespół deweloperski tworzy nowe środowisko testowe na podstawie istniejącej bazy danych produkcyjnej. Dzięki tej roli, deweloperzy mogą w łatwy sposób sklonować bazę, przeprowadzić modyfikacje i testy, a następnie usunąć niepotrzebne już zasoby. Standardy bezpieczeństwa oraz dobre praktyki zarządzania danymi zalecają ograniczanie uprawnień, co czyni rolę dbcreator narzędziem potężnym, ale wymagającym odpowiedzialnego podejścia ze strony użytkowników.

Pytanie 32

Co można powiedzieć o przedstawionym zapisie języka HTML 5?

<title>Strona o psach</title>
A. Stanowi jedynie informację dla robotów wyszukiwania i nie jest widoczny w przeglądarce.
B. Jest fakultatywny w kontekście HTML 5 i nie jest wymagany w dokumencie.
C. Pojawi się na karcie dokumentu w przeglądarce.
D. Zostanie umieszczony w treści strony, na samym czubku.
Zaznaczenie poprawnej odpowiedzi pokazuje, że to, co jest w znaczniku <title>, pojawia się na karcie w przeglądarce. To naprawdę ważny element HTML, bo informuje użytkowników, o czym jest dana strona. Zgodnie z tym, co mówi W3C, tytuł strony jest kluczowy dla SEO, gdyż wyświetla się w wynikach wyszukiwania i na zakładkach przeglądarek. Fajnie, jak tytuł jest krótki, ma kluczowe słowa, które mówią o zawartości, i przyciąga wzrok. Na przykład, jak zrobisz stronę o psach rasowych, to tytuł <title> w stylu 'Strona o psach - Poradnik dla właścicieli' nie tylko mówi, o czym będzie treść, ale też może sprawić, że lepiej widać ją w wynikach wyszukiwania. Pamiętaj, że zawartość znacznika <title> widać na górze okna przeglądarki, co ułatwia poruszanie się i znajdowanie otwartych kart.

Pytanie 33

Instrukcja break w przedstawionym kodzie PHP sprawi, że

for($i = 1; $i <= 3; $i++) {
    for($j = 1; $j <= 3; $j++) {
        echo "Iteracja: ($i, $j)";
        if($i == 2 and $j == 2)
            break;
    }
}
A. wewnętrzna pętla dokończy działanie dla $j = 3, a następnie program zostanie przerwany.
B. działanie wewnętrznej pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2) i będzie kontynuowane dla $i = 3.
C. działanie obu pętli zostanie zakończone po iteracji (2, 2).
D. iteracja (2, 2) zostanie przerwana i nastąpi po niej iteracja (2, 3).
Niektóre z błędnych odpowiedzi sugerują, że instrukcja 'break' w PHP kończy wykonywanie wszystkich pętli czy też kończy działanie wewnętrznej pętli, ale dopiero po zakończeniu iteracji dla $j = 3. Te podejścia są nieprawidłowe z kilku powodów. Po pierwsze, instrukcja 'break' bez dodatkowego argumentu zawsze kończy najbliższą pętlę, nie wszystkie. Po drugie, 'break' natychmiast przerywa działanie pętli, nie czeka aż skończą się inne iteracje. Te błędne założenia mogą wynikać z niezrozumienia działania instrukcji 'break' i pętli w PHP. Pamiętaj, że instrukcje sterujące, takie jak 'break', są kluczowymi elementami języków programowania i ich prawidłowe zrozumienie jest niezbędne do efektywnego kodowania. W PHP, 'break' jest często używana do optymalizacji kodu, umożliwiając programiście zakończenie pętli, w momencie gdy dalsze iteracje nie wpłyną na wynik końcowy.

Pytanie 34

Aby naprawić tabelę w bazie danych MySQL, należy użyć polecenia

A. REPAIR TABLE
B. UPDATE TABLE
C. FIX TABLE
D. CHANGE TABLE
Prawidłowe polecenie w MySQL do naprawy uszkodzonej lub niespójnej tabeli to `REPAIR TABLE`. Jest to oficjalna, udokumentowana komenda SQL w MySQL, przeznaczona właśnie do diagnozowania i naprawiania problemów z tabelami, głównie w silniku MyISAM, a w ograniczonym zakresie także w innych silnikach. W praktyce używa się jej np. gdy tabela nagle „znika” z widoku aplikacji, pojawiają się błędy typu „table is marked as crashed and should be repaired” albo gdy phpMyAdmin zgłasza problemy z integralnością danych na poziomie pliku tabeli. Typowe użycie wygląda tak: `REPAIR TABLE nazwa_tabeli;` albo z dodatkowymi opcjami, np. `REPAIR TABLE nazwa_tabeli QUICK;` czy `REPAIR TABLE nazwa_tabeli EXTENDED;`, w zależności od tego, jak głęboka ma być analiza struktury. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że `REPAIR TABLE` działa na poziomie fizycznych plików tabeli (szczególnie w MyISAM), więc dobrze jest wcześniej mieć kopię zapasową, bo przy poważnych uszkodzeniach część rekordów może zostać utracona przy próbie naprawy. W nowoczesnych projektach, gdzie dominuje InnoDB, częściej polega się na mechanizmach automatycznego odzyskiwania, logach transakcyjnych i backupach, ale znajomość `REPAIR TABLE` nadal jest przydatna przy pracy ze starszymi systemami albo przy mieszanych środowiskach. Dobrą praktyką administracyjną jest też poprzedzenie naprawy poleceniem `CHECK TABLE`, żeby zobaczyć, co dokładnie jest nie tak. Podsumowując: `REPAIR TABLE` to narzędzie serwisowe, a nie coś, czego używa się codziennie w kodzie aplikacji, ale w sytuacjach awaryjnych potrafi uratować bazę.

Pytanie 35

W języku PHP zapisano fragment kodu działającego na bazie MySQL. Jego zadaniem jest wypisanie
$z=mysqli_query($db,"SELECT ulica, miasto, kod_pocztowy FROM adresy");
$a=mysqli_fetch_row($z);
echo "$a[1], $a[2]";

A. ulicy oraz miasta z pierwszego zwróconego wpisu
B. miasta i kodu pocztowego ze wszystkich zwróconych wpisów
C. miasta i kodu pocztowego z pierwszego zwróconego wpisu
D. ulicy oraz miasta ze wszystkich zwróconych wpisów
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że kod wypisuje ulicę i miasto z pierwszego zwróconego rekordu. Choć kod rzeczywiście korzysta z indeksów, to jednak nie wypisuje ulicy, lecz miasto i kod pocztowy. Kolejna odpowiedź sugeruje, że kod wyświetla ulicę i miasto ze wszystkich zwróconych rekordów. W rzeczywistości, kod jest skonstruowany w taki sposób, że ogranicza się do jednego wiersza danych, przez co nie ma możliwości wypisania informacji o wszystkich rekordach. Ostatnia z odpowiedzi stwierdza, że kod wypisuje miasto i kod pocztowy ze wszystkich zwróconych rekordów, co również jest błędne, ponieważ kod jedynie prezentuje dane pierwszego rekordu. Takie zrozumienie kodu może prowadzić do błędnych wniosków i nieprawidłowego użycia funkcji w praktyce tworzenia aplikacji webowych, dlatego kluczowe jest dokładne zapoznanie się z dokumentacją PHP oraz zasadami działania baz danych.

Pytanie 36

Aby sprawdzić, czy kod JavaScript działa poprawnie, należy skorzystać z

A. interpretera PERL
B. konsoli w przeglądarce internetowej
C. kompilatora C++
D. interpretera PHP
Konsola w przeglądarce to świetne narzędzie do sprawdzania i naprawiania kodu JavaScript. Dzięki niej możesz od razu zobaczyć, co działa, a co nie. Na przykład, kiedy wpiszesz `console.log('Hello, World!');`, to od razu zobaczysz wynik w konsoli. To bardzo fajny sposób na szybkie testowanie, bo nie musisz czekać ani niczego dodatkowo uruchamiać. Konsola ma też sporo innych przydatnych funkcji, jak inspekcja obiektów czy monitorowanie zdarzeń, więc naprawdę warto się z nią zaprzyjaźnić. Właściwie, każda popularna przeglądarka, jak Chrome czy Firefox, dodaje różne ciekawe opcje, które pomagają w debugowaniu. Z mojego doświadczenia, korzystanie z konsoli to kluczowy element nauki i pracy z JavaScript.

Pytanie 37

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych
B. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy
C. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java
D. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów
Debugger to narzędzie służące do analizy wykonywanego programu, które pozwala programistom identyfikować i lokalizować błędy w kodzie. Jego główną funkcją jest umożliwienie krokowego śledzenia działania programu, co pozwala na obserwację wartości zmiennych, a także na analizę przepływu kontrolnego. Przykładowo, programista może ustawić punkty przerwania (breakpoints), które zatrzymują wykonanie programu w określonym miejscu, co daje możliwość dokładnego zbadania stanu aplikacji. Debugger wspiera proces testowania i zapewnia, że program działa zgodnie z założeniami. W branży programistycznej standardem jest korzystanie z debuggingu w ramach cyklu życia oprogramowania, co pozwala na szybką identyfikację usterek oraz poprawę jakości kodu. Ponadto, popularne środowiska programistyczne, jak Visual Studio, Eclipse czy IntelliJ IDEA, oferują zaawansowane funkcje debugowania, które wspierają programistów w ich codziennej pracy.

Pytanie 38

W CSS, aby ustalić nietypowe odległości między słowami, używa się właściwości

A. word-spacing
B. white-space
C. line-spacing
D. letter-space
Właściwość line-spacing nie istnieje w CSS. W celu kontrolowania odstępów między liniami tekstu, programiści używają właściwości line-height. Ta właściwość określa wysokość linii, co bezpośrednio wpływa na odstęp między poszczególnymi wierszami tekstu, a nie między samymi wyrazami. Właściwość white-space ma zupełnie inne zastosowanie, ponieważ służy do określania, jak białe znaki, takie jak spacje i nowe linie, są traktowane w danym elemencie. Działa ona na poziomie całego tekstu, a nie na odstępach między wyrazami. Umożliwia kontrolowanie zawijania tekstu, mnożenia białych znaków oraz innych aspektów prezentacji tekstu. Z kolei letter-space nie jest standardową właściwością CSS. Odpowiednikiem tej funkcji jest właściwość letter-spacing, która kontroluje odstęp między poszczególnymi literami w słowie. Użycie letter-spacing pozwala na uzyskanie efektów typograficznych, takich jak zwiększenie przestrzeni między literami dla lepszej czytelności lub estetyki, ale nie może być używane do manipulacji odstępami między całymi wyrazami.

Pytanie 39

Jakie oprogramowanie do zarządzania treścią umożliwia proste tworzenie oraz aktualizację witryny internetowej?

A. PHP
B. SQL
C. CMS
D. CSS
Systemy zarządzania treścią, znane jako CMS (Content Management System), są narzędziami stworzonymi specjalnie do łatwego tworzenia, edycji oraz zarządzania treściami na stronach internetowych. Dzięki CMS użytkownicy, nawet ci bez zaawansowanej wiedzy technicznej, mogą z łatwością aktualizować swoje witryny, dodawać nowe artykuły, zdjęcia oraz inne multimedia. Przykładami popularnych systemów CMS są WordPress, Joomla, czy Drupal. Te platformy oferują szeroką gamę wtyczek oraz szablonów, co pozwala na dostosowanie wyglądu i funkcjonalności strony do indywidualnych potrzeb. Standardy branżowe, takie jak WCAG dla dostępności czy SEO dla optymalizacji pod kątem wyszukiwarek, są również wspierane przez wiele systemów CMS, co czyni je idealnym rozwiązaniem dla osób chcących prowadzić profesjonalne serwisy internetowe. Zastosowanie CMS-u znacząco przyspiesza proces tworzenia stron oraz umożliwia ich łatwe dostosowywanie do zmieniających się potrzeb rynku.

Pytanie 40

W jakiej technologii nie zachodzi możliwość przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników na stronach internetowych?

A. PHP
B. AJAX
C. JavaScript
D. CSS
CSS (Cascading Style Sheets) to język stylów, który służy do opisywania wyglądu i formatu dokumentów HTML. Jego głównym celem jest kontrolowanie układu, kolorów, czcionek oraz innych aspektów wizualnych strony internetowej. CSS nie ma możliwości przetwarzania danych wprowadzanych przez użytkowników, gdyż nie posiada funkcji logiki programistycznej ani operacji na danych. Przykładowo, CSS może zmieniać kolor tła lub rozmiar tekstu, ale nie może zbierać informacji z formularzy ani reagować na interakcje użytkownika w sposób, w jaki robią to języki programowania takie jak JavaScript czy PHP. Może to prowadzić do mylnych przekonań, że CSS jest bardziej wszechstronny, niż jest w rzeczywistości, jednak jego zastosowanie ogranicza się wyłącznie do aspektów stylistycznych. W praktyce, aby przetwarzać dane użytkownika, niezbędne są inne technologie, które mogą współpracować z CSS, ale same w sobie nie są w stanie tego zrobić.