Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik ogrodnik
Kwalifikacja: OGR.02 - Zakładanie i prowadzenie upraw ogrodniczych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:23
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 16:03

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Obszary zieleni miejskiej usytuowane w pobliżu cieków wodnych, takich jak rzeki, z alejkami spacerowymi oraz strefami wypoczynku, to

A. parki

B. ogródki

C. skwery

D. bulwary

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Bulwary to pasy zieleni w miastach, które są zlokalizowane wzdłuż cieków wodnych, takich jak rzeki, jeziora czy kanały. Charakteryzują się one wygodnymi drogami spacerowymi oraz miejscami odpoczynku, co sprzyja rekreacji oraz integracji społecznej mieszkańców. Bulwary są często projektowane zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju i estetyki, co oznacza, że ich architektura uwzględnia nie tylko potrzeby ekologiczne, ale także społeczne. Przykłady zastosowania bulwarów można znaleźć w wielu miastach na świecie, takich jak bulwar nad Wisłą w Warszawie czy bulwar La Seine w Paryżu. Na bulwarach odbywają się różnorodne wydarzenia kulturalne, festiwale oraz spotkania towarzyskie, co dodatkowo wzbogaca życie lokalnej społeczności. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi urbanistyki, bulwary mają na celu nie tylko estetykę, ale również poprawę jakości życia mieszkańców, poprzez zwiększenie dostępu do zieleni oraz wody. Dobrze zaprojektowane bulwary przyczyniają się do poprawy mikroklimatu w miastach, ograniczając efekty miejskiej wyspy ciepła oraz zwiększając bioróżnorodność.

Pytanie 2

Aby szybko zrekompensować braki mikroelementów, należy wykorzystać nawożenie dolistne

A. saletrą wapniową

B. siarczanem magnezowym

C. siarczanem manganowym

D. saletrą sodową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Siarczan manganowy jest odpowiednim nawozem do dolistnego uzupełniania niedoborów mikroelementów, szczególnie manganu, który odgrywa kluczową rolę w fotosyntezie i procesach metabolicznych roślin. Mangan jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania enzymów, które uczestniczą w syntezie chlorofilu. Dolistne nawożenie siarczanem manganowym umożliwia szybkie dostarczenie tego mikroelementu bezpośrednio do liści, co jest korzystne w sytuacjach kryzysowych, kiedy rośliny wykazują objawy niedoboru. Przykładem może być zastosowanie siarczanu manganowego w uprawach warzyw, takich jak pomidory lub papryka, gdzie niedobór tego pierwiastka objawia się chlorozą międzyżylną. Zgodnie z dobrymi praktykami, stosowanie tego nawozu powinno być poprzedzone analizą gleby, aby uniknąć nadmiernego nawożenia i zapewnić optymalne warunki wzrostu roślin.

Pytanie 3

Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, jaką dawkę azotu należy zastosować w sadzie w pierwszym roku uprawy, przy zawartości materii organicznej 2,8%, na powierzchni nawożonej 800 m².

WIEK SADU	ZAWARTOŚĆ MATERII ORGANICZNEJ(%)
	0,5-1,5	1,6-2,5	2,6-3,5
	DAWKA AZOTU
Pierwsze 2 lata	20*	15*	10*
Następne lata	80**	60**	40**
* dawki N w g/m2 powierzchni nawożonej
** dawki N w kg/ha powierzchni nawożonej

A. 24,00 kg

B. 2,40 kg

C. 8,00 kg

D. 80,00 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 8,00 kg jest poprawna, ponieważ obliczenia dawki azotu w sadzie muszą opierać się na zawartości materii organicznej oraz powierzchni, która wymaga nawożenia. Z danych wynika, że przy zawartości materii organicznej wynoszącej 2,8% oraz w pierwszym roku uprawy, dawka azotu powinna wynosić 10 kg N na hektar. Przeliczając to na powierzchnię 800 m² (0,08 ha), otrzymujemy: 10 kg N/ha * 0,08 ha = 0,8 kg N. Następnie przeliczając na kilogramy dla całej powierzchni, uwzględniając współczynnik konwersji, otrzymujemy 8,00 kg. Tego typu obliczenia są fundamentalne w nawożeniu, ponieważ odpowiednia dawka azotu wpływa na zdrowie i plony roślin. Utrzymywanie optymalnej zawartości azotu w glebie jest kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości plonów, a także dla minimalizacji strat składników pokarmowych, co jest zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju w rolnictwie.

Pytanie 4

Kiedy należy umieszczać bulwy mieczyków w ziemi?

A. w maju

B. w marcu

C. w październiku

D. w lipcu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sadzenie bulw mieczyków w maju jest optymalne, ponieważ w tym miesiącu warunki glebowe oraz temperatury powietrza stają się sprzyjające dla ich rozwoju. Mieczyki, jako rośliny pochodzące z cieplejszych regionów, wymagają stabilnych, dodatnich temperatur, aby skutecznie się zakorzenić i rozpocząć wzrost. W maju, kiedy średnie temperatury wzrastają, a ryzyko przymrozków maleje, zapewnia to idealne środowisko dla tych roślin. Przykładowo, w Polsce sadzenie mieczyków w maju pozwala na osiągnięcie pełnego kwitnienia w lipcu i sierpniu, co jest kluczowe dla ich estetycznego waloru w ogrodzie. Dobrą praktyką jest także przygotowanie gleby poprzez jej użyźnienie kompostem oraz zapewnienie dobrego drenażu, co sprzyja zdrowemu wzrostowi. Ponadto, w przypadku intensywnych opadów, warto zabezpieczyć bulwy przed nadmiarem wilgoci, ponieważ nadmiar wody może prowadzić do ich gnicia. Warto również pamiętać o regularnym podlewaniu i nawożeniu, aby rośliny mogły się prawidłowo rozwijać.

Pytanie 5

Grusze potrzebują, aby poziom wody gruntowej znajdował się na głębokości

A. 100-130 cm

B. 130-150 cm

C. 180-200 cm

D. 80-100 cm

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grusze, jako rośliny owocowe, mają określone wymagania dotyczące wody gruntowej, które są kluczowe dla ich prawidłowego wzrostu i owocowania. Odpowiedź 180-200 cm jest poprawna, ponieważ na tej głębokości woda gruntowa zapewnia optymalne warunki dla korzeni grusz, które są wrażliwe na nadmiar wody oraz suszę. Woda na tej głębokości wpływa na rozwój systemu korzeniowego, co jest istotne dla pobierania składników odżywczych oraz dla stabilności roślin. Utrzymanie odpowiedniego poziomu wody gruntowej pozwala również zminimalizować ryzyko chorób, takich jak zgorzel korzeni, które mogą wystąpić przy nadmiernej wilgotności. W praktyce, nawadnianie drzew owocowych, w tym grusz, powinno być dostosowane do rzeczywistych warunków glebowych oraz klimatycznych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w agrotechnice. Użycie technologii monitorujących poziom wód gruntowych oraz odpowiednie planowanie nawadniania są kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości plonów.

Pytanie 6

Aby zredukować ryzyko chorób przechowalniczych, konieczne jest wykorzystanie nawożenia dolistnego

A. wapniem

B. potasem

C. fosforem

D. azotem

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokarmianie dolistne wapniem jest kluczowe w procesie ograniczania chorób przechowalniczych, szczególnie w kontekście upraw rolnych oraz sadowniczych. Wapń wpływa na poprawę jakości komórek roślinnych, co prowadzi do zwiększenia ich odporności na patogeny oraz mechaniczne uszkodzenia. Przykładowo, odpowiedni poziom wapnia w roślinach sprzyja tworzeniu silnych ścian komórkowych, co z kolei redukuje ryzyko wystąpienia chorób, takich jak zaraza bakteryjna czy grzybowa. W praktyce, dolistne nawożenie wapniem wykonuje się często w okresach intensywnego wzrostu roślin, np. podczas kwitnienia czy owocowania, aby zapewnić odpowiednią dostępność tego składnika. Warto również podkreślić, że wapń wspomaga transport innych składników odżywczych w roślinach, co jest istotne dla ich ogólnego zdrowia. Zgodnie z zaleceniami agronomicznymi, stosowanie nawozów dolistnych powinno być dostosowane do specyficznych potrzeb roślin oraz warunków środowiskowych, co jest kluczowe dla maksymalizacji efektywności zabiegów nawożenia.

Pytanie 7

Okulanty w sadzie powinny być posadzone w odstępie 2 m x 2,5 m. Oblicz wydatki na zakup drzewek potrzebnych do obsadzenia 50 arów, przyjmując, że jedno drzewko kosztuje 12 zł?

A. 240 zł

B. 2400 zł

C. 1200 zł

D. 12000 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wynosi 12000 zł. Aby obliczyć całkowity koszt zakupu drzewek do obsadzenia 50 arów, należy najpierw przeliczyć powierzchnię z arów na metry kwadratowe. 1 ar to 100 m², więc 50 arów to 5000 m². Następnie, zgodnie z podanym rozstawem 2 m x 2,5 m, możemy obliczyć powierzchnię, jaką zajmuje jedno drzewko: 2 m * 2,5 m = 5 m². Aby dowiedzieć się, ile drzewek można posadzić na 5000 m², dzielimy całkowitą powierzchnię przez powierzchnię zajmowaną przez jedno drzewko: 5000 m² / 5 m² = 1000 drzewek. Koszt jednego drzewka wynosi 12 zł, więc całkowity koszt zakupu wyniesie 1000 drzewek * 12 zł = 12000 zł. Taki sposób liczenia jest zgodny z dobrymi praktykami w ogrodnictwie, zapewniając odpowiednią gęstość sadzenia, co wpływa na wzrost i rozwój drzew.

Pytanie 8

Przy uprawie lilaków lub forsycji, jakie zabiegi należy zastosować na pędy?

A. przemrażania

B. ciepłych kąpieli

C. zimnych kąpieli

D. doświetlania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "ciepłych kąpieli" jest jak najbardziej na miejscu! Te zabiegi są naprawdę ważne w pędzeniu roślin, szczególnie lilaków i forsycji. Ciepłe kąpiele, które robimy w wodzie o temperaturze 35-40°C, przyspieszają metabolizm roślin, a to z kolei stymuluje kiełkowanie pędów. Po prostu umieszczamy pędy w tej ciepłej wodzie na jakiś czas, co sprawia, że enzymy zaczynają działać, a rośliny rosną szybciej. Ciepło poprawia też krążenie wody w tkankach, co ułatwia wchłanianie składników odżywczych. Dla lilaków i forsycji to może trwać od 24 do 48 godzin, co świetnie wpływa na ich wzrost, szczególnie w odpowiednich warunkach. Warto też pamiętać o nawozach, które wspierają rozwój korzeni. Kombinując ciepłe kąpiele z odpowiednią pielęgnacją, można naprawdę poprawić jakość i wygląd kwiatów, co jest super ważne dla florystów i w sprzedaży roślin.

Pytanie 9

Jakie pojemniki nadają się do tworzenia kompozycji z żywych kwiatów, które są umieszczane w gąbce?

A. naczynia z gliny niewypalanej

B. naczynia nienasiąkliwe, które nie są przezroczyste

C. wazony wykonane z przezroczystego szkła

D. wyroby z wikliny

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Nienasiąkliwe naczynia nieprzezroczyste są idealnym wyborem do układania kompozycji z kwiatów żywych w gąbce, ponieważ zapewniają one odpowiednie warunki do zachowania świeżości roślin. Gąbka florystyczna, używana do przytrzymywania kwiatów, wchłania wodę, co jest kluczowe dla ich trwałości. Naczynia te zapobiegają parowaniu wody, co jest istotne w utrzymaniu wilgotności gąbki. Przykładem mogą być ceramiczne donice o matowej powierzchni, które nie tylko skutecznie zatrzymują wilgoć, ale również stanowią estetyczne tło dla kompozycji. W kontekście standardów florystycznych, dobrym rozwiązaniem jest wybór naczyń o odpowiedniej średnicy i głębokości, które pomogą w stabilizacji gąbki oraz ułatwią stylizację kompozycji. Warto również pamiętać, że nieprzezroczystość naczyń pozwala na lepsze ukrycie mechanizmów mocujących oraz gąbki, co podnosi walory estetyczne całej aranżacji. Użycie takich naczyń wpisuje się w dobre praktyki florystyczne, które polegają na harmonijnym połączeniu funkcji praktycznej i estetycznej.

Pytanie 10

Niedobór światła podczas uprawy rozsady warzyw prowadzi do

A. wybiegania roślin.

B. krępej budowy roślin.

C. ciemnozielonej barwy liści.

D. intensywniejszego rozwoju korzeni.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Niedobór światła w uprawie rozsady warzyw prowadzi do zjawiska nazywanego wybiegnięciem roślin, które objawia się wydłużeniem pędów i wyraźnym osłabieniem ich struktury. W warunkach niewystarczającego oświetlenia rośliny intensywnie szukają światła, co skutkuje ich nadmiernym wydłużeniem w poszukiwaniu lepszego dostępu do źródła światła. Przykładem mogą być młode pomidory, które w zbyt ciemnych warunkach mogą osiągnąć nieproporcjonalnie dużą wysokość, co czyni je podatnymi na uszkodzenia i trudniejszymi do pielęgnacji. Dlatego w praktyce uprawnej istotne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu oświetlenia, zarówno naturalnego, jak i sztucznego, zwłaszcza w początkowych fazach wzrostu. Zgodnie z normami dobrej praktyki rolniczej, uprawy powinny być prowadzone w warunkach optymalnego naświetlenia, co wpływa na późniejszy rozwój całej rośliny oraz jakość plonów.

Pytanie 11

Jakimi metodami zbiera się rzodkiewkę?

A. ręcznie

B. kombajnem

C. kopaczką do ziemniaków

D. kopaczką do warzyw

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zbiór rzodkiewki przeprowadza się ręcznie, ponieważ ta metoda zapewnia najwyższą jakość plonów oraz minimalizuje ryzyko uszkodzenia roślin. Ręczny zbiór pozwala na staranne wyciąganie korzeni, co jest istotne, gdyż rzodkiewka jest rośliną delikatną i podatną na uszkodzenia mechaniczne. W praktyce, zbieracze używają narzędzi takich jak specjalne widły lub ręczne narzędzia do wykopywania, co umożliwia precyzyjne wydobycie korzeni z gleby. Ponadto, ręczny zbiór pozwala na bieżące ocenianie stanu roślin, co może być użyteczne do podejmowania decyzji dotyczących dalszej uprawy. W wielu gospodarstwach stosuje się również dobre praktyki, takie jak zbieranie rzodkiewki w odpowiednich warunkach pogodowych, co wpływa na jakość i trwałość plonów. Z tego powodu ręczny zbiór jest standardem w produkcji rzodkiewki na całym świecie.

Pytanie 12

Wyznacz koszt robocizny na utworzenie rabaty kwiatowej o powierzchni 50 m², jeśli cena za 1 roboczogodzinę wynosi 10 zł, a założenie 100 m² tej rabaty wymaga 80 roboczogodzin.

A. 50 zł

B. 80 zł

C. 400 zł

D. 500 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Jak obliczamy koszt robocizny za założenie rabaty kwiatowej o powierzchni 50 m²? W zadaniu było powiedziane, że na 100 m² potrzeba 80 roboczogodzin. To znaczy, że na 1 m² przypada 0,8 roboczogodziny (czyli 80 roboczogodzin podzielone na 100 m²). Dla rabaty 50 m² wyjdzie 40 roboczogodzin (50 m² razy 0,8 roboczogodziny na m²). Przy stawce 10 zł za roboczogodzinę, całkowity koszt robocizny to 400 zł (40 roboczogodzin razy 10 zł). Tego typu obliczenia są bardzo ważne, bo dzięki nim możemy dokładnie oszacować, ile wydamy na projekt ogrodniczy, a to jest kluczowe przy ustalaniu budżetu. Takie metody kalkulacji są w branży ogrodniczej i budowlanej na porządku dziennym, bo pomagają lepiej zarządzać czasem i zasobami.

Pytanie 13

Na rysunku przedstawiono

A. mszycę jabłoniową.

B. kwieciaka malinowca.

C. owocówkę śliwkóweczkę.

D. pryszczarka porzeczkowca.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Owocówka śliwkóweczka (Grapholita funebrana) to gatunek motyla, którego cechy morfologiczne, takie jak szarawe skrzydła z ciemnymi wzorami, są charakterystyczne dla przedstawionego na zdjęciu osobnika. Zidentyfikowanie tego szkodnika jest kluczowe dla skutecznej ochrony upraw, szczególnie w sadach śliwkowych, gdzie może on powodować znaczące straty. W praktyce, monitorowanie obecności owocówki śliwkóweczki należy do podstawowych działań w integrowanej ochronie roślin. Stosowanie pułapek feromonowych do jej zwalczania jest zgodne z aktualnymi standardami ochrony środowiska, co pozwala na minimalizowanie użycia chemicznych środków ochrony roślin. Wiedza na temat cyklu życia tego szkodnika, w tym jego preferencji pokarmowych oraz warunków do rozwoju, jest kluczowa dla efektywnego zarządzania uprawami. Dodatkowo, owocówka śliwkóweczka ma duży wpływ na jakość owoców, co czyni jej identyfikację i kontrolę niezbędnym elementem strategii produkcji sadowniczej.

Pytanie 14

Jaki będzie koszt materiału roślinnego potrzebnego do założenia 50 m² rabaty różanej, jeżeli róże sadzone są w rozstawie 25 cm × 25 cm, a cena 1 krzewu wynosi 5,00 zł?

A. 80,00 zł

B. 400,00 zł

C. 800,00 zł

D. 4 000,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Akurat ta odpowiedź jest bardzo dobrze przemyślana i zgodna z rzeczywistością ogrodniczą. Zaczynając od podstaw: powierzchnia rabaty wynosi 50 m². Róże sadzimy w rozstawie 25 cm × 25 cm, co oznacza, że na każdy metr kwadratowy przypada aż 16 krzewów (bo 1 m² / 0,25 m × 0,25 m = 16). Przemnażając 16 przez 50 m², wychodzi nam 800 krzewów. Przy cenie 5 zł za jeden krzew rachunek robi się prosty: 800 × 5 zł = 4 000 zł. Takie podejście to standard w branży – zawsze trzeba wyliczyć dokładne zagęszczenie roślin, bo od tego zależy zarówno efekt wizualny, jak i zdrowotność nasadzeń. W praktyce rzadko kiedy oszczędza się na ilości materiału roślinnego, bo zbyt luźno posadzone róże później wyglądają mizernie i łatwiej chorują. Moim zdaniem, warto zawsze sprawdzić nie tylko koszt krzewów, ale też uwzględnić ewentualne straty i zapas na dosadzenia. Zwróć też uwagę, że w dobrych szkółkach można czasem uzyskać rabat przy takiej ilości, ale wyjściowo kalkuluje się właśnie tak, jak w zadaniu. To prosta matematyka, ale w praktyce bardzo ważna dla każdego projektanta terenów zieleni. Przy okazji, zawsze warto zadbać o odpowiednią glebę i nawożenie przed posadzeniem tylu róż, bo późniejsza pielęgnacja kosztuje dużo więcej niż sam zakup roślin.

Pytanie 15

Właściwym terminem oprysku jabłoni chlorkiem wapnia jest okres

A. kwitnienia.

B. wczesnowiosenny.

C. od lipca do początków zbioru.

D. tworzenia zawiązków owocowych.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oprysk jabłoni chlorkiem wapnia wykonuje się od lipca aż do początku zbioru owoców, bo właśnie wtedy rosnące owoce najbardziej potrzebują wapnia. Wapń jest składnikiem, który wzmacnia ściany komórkowe i zmniejsza podatność jabłek na choroby przechowalnicze, takie jak gorzka plamistość podskórna. Z mojego doświadczenia wynika, że regularność i umiejętne rozłożenie zabiegów nawet co 10–14 dni w tym okresie przynosi dużo lepsze efekty niż jednorazowy oprysk. W sadownictwie przyjęło się, że pierwsze zabiegi zaczynamy, kiedy owoce osiągają wielkość orzecha włoskiego, czyli mniej więcej w połowie lata, i kontynuujemy aż do dwóch tygodni przed zbiorem. Praktycy zauważają, że zbyt wczesne lub zbyt późne aplikacje nie przynoszą takich rezultatów, bo przyswajanie wapnia przez skórkę owocu jest wtedy niewielkie. Pamiętaj, że nie chodzi tylko o samo dostarczenie wapnia, ale też o to, żeby roślina zdążyła go dobrze wbudować w tkanki owocu. Standardy branżowe i zalecenia doradztwa sadowniczego w Polsce potwierdzają właśnie takie terminy. Warto też wiedzieć, że chlorek wapnia stosowany zbyt wcześnie może poparzyć młode liście, a zbyt późno – nie zapobiegnie już deficytom w owocach. To chyba jedno z tych zagadnień, gdzie praktyka naprawdę idzie w parze z teorią!

Pytanie 16

Narzędzie przedstawione na fotografii służy do cięcia

A. podkładek.

B. żywopłotu.

C. gałęzi.

D. trawy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To narzędzie, które widzisz na zdjęciu, to typowe nożyce do trawy – w branży ogrodniczej często określane jako nożyce krawędziowe lub nożyce do przycinania brzegów trawnika. Ich główną zaletą jest precyzja cięcia w miejscach, do których trudno dotrzeć kosiarką, na przykład przy krawężnikach, wokół rabat czy przy ogrodzeniach. Nożyce te charakteryzują się specyficznym, ergonomicznym uchwytem, który pozwala na wygodne operowanie nawet przez dłuższy czas. Często spotykam się z tym narzędziem podczas prac pielęgnacyjnych – naprawdę robi różnicę w estetyce ogrodu. Dobrej jakości nożyce mają ostrza pokryte powłoką antyadhezyjną, dzięki czemu trawa się nie przykleja, a cięcie jest czyste i równe. Z mojego doświadczenia wynika, że użycie właśnie takich nożyc pozwala spełnić standardy pielęgnacji zieleni miejskiej, gdzie bardzo liczy się dokładność. Warto też pamiętać, że regularne ostrzenie ostrzy i dbanie o mechanizm sprężynowy narzędzia wydłuża jego żywotność i wpływa bezpośrednio na komfort pracy.

Pytanie 17

Do zwalczania mszyc w uprawie wiśni, należy dobrać pestycyd z grupy

A. repelentów.

B. akarycydów.

C. insektycydów.

D. nematocydów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Insektycydy to grupa pestycydów, która jest bezpośrednio przeznaczona do zwalczania owadów, takich jak mszyce. W uprawach wiśni mszyce są jednym z najważniejszych szkodników – nie tylko wysysają soki z liści i młodych pędów, powodując ich deformacje, żółknięcie i osłabienie roślin, ale także mogą przenosić choroby wirusowe. Stosowanie insektycydów, zgodnie z aktualnymi zaleceniami integrowanej ochrony roślin, to podstawowy i najbardziej efektywny sposób ograniczania populacji tych szkodników. Osobiście widzę, że wiele osób w sadownictwie próbuje czasem innych sposobów, ale gdy atak mszyc jest silny, bez odpowiedniego insektycydu po prostu się nie obejdzie. Oczywiście, wybór konkretnego preparatu powinien być poprzedzony analizą terminu karencji oraz bezpieczeństwa dla organizmów pożytecznych, takich jak pszczoły. W praktyce polecane są środki z różnych grup chemicznych, by zapobiegać powstawaniu odporności u szkodników. Według zaleceń Instytutu Ogrodnictwa, w przypadku wiśni najlepiej sprawdzają się insektycydy kontaktowe i systemic, ale zawsze warto upewnić się, że dany środek jest zarejestrowany do tej uprawy. Tak więc, wybierając tę odpowiedź, kierujesz się praktyczną, sprawdzoną wiedzą branżową.

Pytanie 18

W pierwszym roku po oborniku nie należy uprawiać

A. grochu.

B. buraków.

C. ogórków.

D. ziemniaków.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Groch należy do roślin strączkowych, które zupełnie inaczej reagują na nawożenie organiczne niż np. buraki czy ziemniaki. Tak naprawdę, po oborniku nie powinno się wysiewać grochu w pierwszym roku, bo nadmiar azotu z obornika ma negatywny wpływ na rozwój jego systemu korzeniowego oraz zdolność do wiązania azotu atmosferycznego przez bakterie brodawkowe. Z doświadczenia mogę powiedzieć, że groch najlepiej radzi sobie na stanowiskach po oborniku w drugim lub nawet trzecim roku, kiedy składniki są już częściowo rozłożone i nie działają tak intensywnie. Wielu rolników niestety popełnia ten błąd, sadząc groch tuż po świeżym nawożeniu, przez co roślina się „przekarmia”, wybuja i nie wiąże tyle strąków, ile powinna. W praktyce lepiej zostawić obornik pod rośliny bardziej żarłoczne, np. buraki czy ziemniaki, a groch wprowadzić później w zmianowaniu. Taka strategia poprawia plonowanie i pozwala lepiej wykorzystać azot naturalnie wiązany przez groch, co jest zgodne z dobrą praktyką uprawową oraz zaleceniami Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa. Moim zdaniem, to jeden z tych detali, które mocno wpływają na stabilność i ekonomię płodozmianu.

Pytanie 19

Aby głęboko spulchnić glebę, przed założeniem sadu należy

A. zastosować nawożenie mineralne.

B. zlikwidować podeszwę płużną.

C. wykonać wapnowanie gleby.

D. wykonać odchwaszczenie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zlikwidowanie podeszw płużnej przed założeniem sadu to absolutna podstawa przy właściwym przygotowaniu gleby pod uprawy sadownicze. Moim zdaniem, to właśnie ten zabieg w największym stopniu decyduje o przyszłym rozwoju drzew, bo umożliwia ich korzeniom swobodne i głębokie penetrowanie profilu glebowego. Podeszwa płużna to taka mocno zbita warstwa gleby, która powstaje przez wieloletnie oranie na tę samą głębokość. Jeżeli jej nie rozbijemy (np. głęboszowaniem), to korzenie drzew będą się płytko rozrastać, co ogranicza pobieranie wody i składników pokarmowych, a w okresach suszy drzewa szybciej cierpią. Z doświadczenia wiem, że sadownicy, którzy pomijają głęboszowanie, potem żałują, bo systemy korzeniowe są bardzo słabe, a drzewa podatne na przewracanie się i suszę. W branży to wręcz taki standard, że najpierw trzeba zrobić głębokie spulchnianie, nawet do 60 cm, a dopiero potem całą resztę zabiegów jak nawożenie czy wapnowanie. Dodatkowo, rozluźniona gleba lepiej magazynuje wodę z opadów – co szczególnie teraz, przy coraz częstszych okresach bezdeszczowych, ma ogromne znaczenie. Naprawdę, zniszczenie tej warstwy to nie jest fanaberia, tylko realny fundament pod zdrowy sad. Raz dobrze zrobisz – i masz spokój na długie lata!

Pytanie 20

W celu zabezpieczenia cebul roślin ozdobnych przed nornicami należy je sadzić

A. w ażurowych koszykach.

B. w plastikowych siatkach.

C. w metalowych wiaderkach.

D. w plastikowych doniczkach.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sadzenie cebul roślin ozdobnych w ażurowych koszykach to rozwiązanie, które naprawdę sprawdza się w praktyce ogrodniczej. Taki koszyczek, najczęściej wykonany z plastiku odpornego na warunki atmosferyczne, umożliwia swobodny rozwój korzeni oraz prawidłowy przepływ wody i powietrza. Jednocześnie stanowi skuteczną barierę mechaniczną dla nornic, które uwielbiają podgryzać cebule tulipanów, narcyzów czy krokusów. Przez otwory w koszyku korzenie łatwo wydostają się do ziemi, a cebula zostaje dobrze zabezpieczona przed szkodnikami. Moim zdaniem, to jeden z tych patentów, który warto stosować nie tylko na rabatach kwiatowych, ale też na skalniakach czy w miejscach, gdzie pojawia się problem z gryzoniami. Co ciekawe, takie koszyki pozwalają również szybciej i łatwiej wykopywać cebule po zakończeniu sezonu, nie uszkadzając ich. Branżowe zalecenia ogrodnicze, takie jak publikacje Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, potwierdzają skuteczność tej metody w ograniczaniu strat spowodowanych przez nornice. Warto pamiętać, żeby wybierać koszyki o wystarczająco dużych otworach, żeby nie blokować rozwoju rośliny, ale jednocześnie zabezpieczać cebule. Z mojego doświadczenia wynika, że inwestycja w ażurowe koszyczki zwraca się już po jednym sezonie, bo nie trzeba potem co roku sadzić cebul od nowa.

Pytanie 21

Nasiona bobu należy wysiać, stosując siew

A. gniazdowy.

B. punktowy.

C. taśmowy.

D. pasowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Siew punktowy nasion bobu to metoda, która zdecydowanie uchodzi za jedną z najlepszych w praktyce ogrodniczej i rolniczej. Chodzi tu o to, żeby nasiona umieszczać pojedynczo lub w małych odstępach, dokładnie w miejscu, gdzie mają wykiełkować. Z mojego doświadczenia wynika, że przy bobie to naprawdę ma znaczenie – kiełki są dość silne, ale roślina potrzebuje sporo przestrzeni. Siew punktowy pozwala więc uniknąć zbyt gęstych wysiewów, co potem przekłada się na łatwiejszą pielęgnację, lepszą wentylację roślin i mniejsze ryzyko chorób grzybowych. W branżowych instrukcjach czy podręcznikach często się podkreśla, że bób nie lubi przesadzania, więc od razu trzeba go siać na miejsce stałe, a metoda punktowa świetnie temu sprzyja. Praktycznie rzecz biorąc, łatwiej jest też kontrolować ilość użytego materiału siewnego, więc nie marnuje się nasion, a plon bywa bardziej wyrównany. Spotkałem się też z opiniami, że w ten sposób system korzeniowy bobu rozwija się mocniej, co potem daje lepszy plon – coś w tym zdecydowanie jest. Jeśli chodzi o standardy, to w większości zaleceń dla gospodarstw produkujących bób na większą skalę właśnie siew punktowy jest preferowany, szczególnie przy uprawie mechanicznej. Taka metoda to nie tylko teoria, naprawdę się sprawdza na polu.

Pytanie 22

Zdjęcie przedstawia roślinę z objawami

A. raka bakteryjnego drzew owocowych.

B. mączniaka prawdziwego.

C. zarazy ogniowej.

D. parcha jabłoni.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rak bakteryjny drzew owocowych to jedna z poważniejszych chorób sadowniczych, zwłaszcza jeśli chodzi o takie gatunki jak jabłoń, grusza, wiśnia czy śliwa. Objawy, które widać na zdjęciu – czyli głębokie, nieregularne rany, pęknięcia kory, czasem z wyciekami gumy czy martwicą tkanek – są bardzo charakterystyczne właśnie dla tej choroby. Moim zdaniem każdy, kto pracuje w sadzie, powinien od razu kojarzyć takie zmiany właśnie z rakiem bakteryjnym, bo szybka reakcja daje szanse na ograniczenie strat. W praktyce dobre efekty przynosi usuwanie i niszczenie porażonych pędów, a także dezynfekowanie narzędzi – niby banał, a jednak wiele osób o tym zapomina. Zgodnie ze standardami branżowymi warto też wykonywać cięcia letnie, bo wtedy ryzyko infekcji jest niższe. Osobiście uważam, że rozpoznawanie tej choroby po objawach na korze to absolutna podstawa dla każdego technika ogrodnika, bo mylenie jej z innymi chorobami może prowadzić do niepotrzebnego stosowania chemii czy błędnych zabiegów ochronnych. Przypominam jeszcze, że czynnikiem sprawczym jest bakteria Pseudomonas syringae pv. syringae oraz pv. morsprunorum – to ważne, bo leczenie grzybowe tutaj nie zadziała. Warto też pamiętać o odporności odmian i prawidłowej agrotechnice, bo zapobieganie to często lepsza droga niż późniejsza walka z chorobą.

Pytanie 23

Rośliną zawiązującą owoce w okresie krótkiego dnia jest

A. sałata.

B. szpinak.

C. papryka.

D. rzodkiewka.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Papryka jest klasycznym przykładem rośliny dnia krótkiego, czyli takiej, która najlepiej zawiązuje owoce, kiedy długość dnia jest krótsza, zwykle poniżej 12 godzin. Wynika to z mechanizmów fotoperiodycznych, które regulują procesy kwitnienia i owocowania w zależności od ilości światła. W praktyce ogrodniczej takie rośliny uprawia się często w późnym lecie lub wczesną jesienią, żeby naturalnie wykorzystać skracające się dni. Moim zdaniem to naprawdę ciekawe, że odpowiednie sterowanie długością dnia (np. przez zasłanianie roślin czy doświetlanie) pozwala uzyskać lepsze plony papryki – to się naprawdę sprawdza w szklarniach, szczególnie w profesjonalnej produkcji. Branżowe standardy, np. w uprawie ekologicznej papryki, wyraźnie wskazują na konieczność dostosowania warunków świetlnych do wymagań tej rośliny, żeby uzyskać obfite i zdrowe owoce. Z mojego doświadczenia wynika, że pominięcie tej wiedzy często kończy się słabym plonowaniem – nawet jak nawożenie i podlewanie są idealne. Często też uczniowie mylą paprykę z innymi warzywami, które nie mają tego wymagania. Wiedza o fotoperiźmie to podstawa w planowaniu produkcji ogrodniczej, zwłaszcza w nowoczesnych gospodarstwach, gdzie każda godzina światła przekłada się na plon.

Pytanie 24

Organy wegetatywne rojnikia murowego to

A. bulwy.

B. kłącza.

C. cebule.

D. rozłogi.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rojnik murowy (Sempervivum tectorum) to bardzo ciekawa roślina, którą często można zobaczyć na suchych kamienistych murkach czy dachach. Jego przystosowania do przetrwania w trudnych warunkach są imponujące, a jedną z kluczowych cech jest właśnie wytwarzanie rozłogów. Rozłogi to takie cienkie, wydłużone pędy, które wyrastają u podstawy rośliny macierzystej i umożliwiają jej szybkie rozprzestrzenianie się na boki. Dzięki temu rojniki mogą tworzyć zwarte kolonie, które świetnie znoszą suszę czy ubogie podłoże – po prostu idealnie "zagospodarowują" dostępną przestrzeń. W praktyce ogrodniczej rozmnażanie przez rozłogi jest bardzo wygodne – wystarczy oderwać młodą rozetkę z rozłogiem i wsadzić ją w innym miejscu. Tak się je najczęściej mnoży w szkółkach czy nawet w ogródkach przydomowych. To rozwiązanie jest zgodne z dobrą praktyką branżową, bo rozłogi pozwalają zachować cechy odmianowe, a ukorzenianie jest szybkie i bezproblemowe. Z mojego doświadczenia, niewiele gatunków sukulentów daje tak łatwe możliwości rozmnażania wegetatywnego bez specjalistycznych warunków. Warto jeszcze dodać, że rozłogi u rojników to nie to samo co kłącza czy bulwy, które występują u innych roślin – rozłogi są bardziej "nadziemne" i od razu widać ich efekt w postaci kolejnych, młodych rozet.

Pytanie 25

Do wykonania bukietu kaskadowego układanego w ręku należy zastosować

A. haftki.

B. szpilki.

C. pinholdery.

D. drut florystyczny.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Drut florystyczny to absolutna podstawa przy tworzeniu bukietów kaskadowych układanych w ręku. Takie bukiety mają charakterystyczny, zwisający kształt, a poszczególne kwiaty często wychodzą poza główną oś kompozycji – osiągnięcie tej lekkości i płynności bez drutu praktycznie nie byłoby możliwe. Drut umożliwia stabilizowanie łodyg i nadawanie im formy, a jednocześnie pozwala na swobodne modelowanie kształtu całego bukietu. Z mojego doświadczenia wynika, że to właśnie dzięki drutowaniu łodyg możemy precyzyjnie sterować kierunkiem ich ułożenia, co szczególnie przydaje się przy delikatnych roślinach, które same z siebie nie utrzymałyby kształtu kaskady. Praca z drutem jest zgodna z dobrą praktyką branżową i stosowana zarówno w pracowniach florystycznych, jak i na egzaminach zawodowych. Dodatkowo, drutowanie pozwala na mocowanie drobnych elementów, takich jak zielone akcenty czy dekoracje. Większość profesjonalnych florystów zgodzi się, że bez tego narzędzia trudno byłoby osiągnąć naprawdę efektowny efekt kaskadowy, szczególnie przy skomplikowanych realizacjach, np. ślubnych. Warto też pamiętać, że stosując różne grubości drutu, dopasowujemy sposób utrwalenia do konkretnej rośliny, co przekłada się na trwałość całej kompozycji.

Pytanie 26

Najbardziej odpowiednia temperatura przechowywania jabłek w chłodniach to

A. od -5 do -4°C.

B. od -3 do -1°C.

C. od 0 do 3°C.

D. od 4 do 8°C.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Temperatura od 0 do 3°C to taki złoty standard, jeśli chodzi o przechowywanie jabłek w chłodniach. Często spotyka się właśnie takie zakresy w zaleceniach branżowych, na przykład w praktykach sadowniczych oraz wytycznych dotyczących technologii przechowalnictwa owoców. Jabłka są owocami klimakterycznymi, co oznacza, że nawet po zerwaniu nadal dojrzewają, wydzielają etylen i bardzo łatwo mogą przejść w stan psucia, jeśli temperatura nie będzie odpowiednio niska. W tej temperaturze przebieg procesów metabolicznych w owocach jest silnie zahamowany, a ryzyko rozwoju chorób przechowalniczych – minimalne. Moim zdaniem, jak ktoś pracuje na skupie owoców czy nawet ma własną chłodnię, zawsze powinien pilnować, żeby temperatura nie spadała poniżej zera, bo to już ryzyko przemrożenia, ani nie przekraczała 3°C, bo wtedy jabłka szybciej się starzeją, tracą jędrność, mogą się robić mączyste albo nawet pojawić się niechciane zapachy. Dobrą praktyką jest też szybkie schłodzenie owoców po zbiorze, bo każdy dzień w wysokiej temperaturze to krok bliżej utraty jakości. Ciekawostka – niektóre odmiany jabłek, jak Gala czy Golden Delicious, są szczególnie wrażliwe na zbyt wysokie temperatury i nawet niewielkie odstępstwa mogą pogorszyć ich trwałość. Także, mówiąc krótko, trzymanie się tego zakresu 0-3°C to podstawa, jeśli zależy nam na długim i bezpiecznym przechowywaniu jabłek.

Pytanie 27

Ogrodnik zakupił w celu wysadzenia w ogrodzie przydomowym 2 drzewka śliw w cenie 8 zł za jedno drzewko, 2 drzewka jabłoni po 6 zł, jedno drzewko gruszy za 12 zł oraz 2 krzewy porzeczek po 5 zł za krzew. Sprzedający udzielił mu rabatu w wysokości 10% ceny zakupu. Jaki był ostateczny koszt zakupu roślin?

A. 30 zł.

B. 35 zł.

C. 40 zł.

D. 45 zł.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładnie tak – prawidłowa odpowiedź to 45 zł, bo to jest cena wyjściowa całego zamówienia, zanim jeszcze został naliczony rabat. W analizie takich zadań kluczowe jest najpierw dokładne policzenie łącznej wartości wszystkich zakupionych roślin – to podstawa każdej kalkulacji kosztów, nie tylko w ogrodnictwie, ale też w prowadzeniu własnej działalności gospodarczej. Przeliczmy: śliwy (2x8 zł) to 16 zł, jabłonie (2x6 zł) to 12 zł, grusza 12 zł, porzeczki (2x5 zł) – 10 zł. Wszystko razem daje 16+12+12+10, czyli właśnie 50 zł. Teraz, zgodnie z dobrą praktyką księgową, od tej sumy odliczamy rabat 10%, co daje nam 5 zł oszczędności. Finalny koszt, po odjęciu rabatu, wynosi więc 45 zł. W realnych sytuacjach, takich jak planowanie zakupów w ogrodnictwie, czy nawet większych inwestycji, zawsze warto pamiętać o takich prostych zasadach – najpierw sumujemy wszystkie pozycje brutto, potem dopiero uwzględniamy rabaty czy promocje. Moim zdaniem taka konsekwencja bardzo się przydaje w życiu zawodowym – nie tylko ułatwia rozliczenia, ale i pozwala lepiej kontrolować budżet. Zresztą, to jedna z tych rzeczy, które potem wchodzą w nawyk i robi się automatycznie, a przecież dokładność w rachunkach to podstawa każdej pracy technicznej.

Pytanie 28

Wilgotność względna powietrza w czasie przechowywania owoców w normalnej atmosferze powinna wynosić około

A. 78%

B. 80%

C. 90%

D. 98%

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wilgotność względna powietrza na poziomie około 90% to absolutna podstawa przy przechowywaniu większości owoców w normalnej atmosferze. Takie warunki pozwalają ograniczyć straty wynikające z nadmiernego odparowania wody z tkanek owoców, co jest szczególnie istotne w przypadku jabłek, gruszek czy nawet śliwek. Zbyt niska wilgotność powoduje szybkie więdnięcie, a owoce mogą wyglądać nieestetycznie, co moim zdaniem jest dużym problemem zarówno w hurtowniach, jak i sklepach. Z drugiej strony – zbyt wysoka wilgotność, taka powyżej 95%, prowadzi do kondensacji wody na powierzchni i tym samym stwarza idealne warunki do rozwoju pleśni i chorób grzybowych. W branży często stosuje się zasadę tzw. 'zimnego i wilgotnego powietrza' – z mojej praktyki wynika, że właśnie ok. 90% wilgotności względnej i niska temperatura to klucz do długiego magazynowania owoców bez utraty jakości. Takie parametry są też zgodne z normami europejskimi oraz zaleceniami Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Warto pamiętać, że niektóre owoce, jak np. cytrusy, mogą wymagać odrobinę innego podejścia, ale w Polsce i przy popularnych owocach 90% to taki złoty środek. W praktyce, jeśli na magazynie trzymasz wilgotność poniżej tego poziomu, to bardzo szybko zauważysz, że owoce robią się miękkie i tracą wagę. A to już konkretna strata.

Pytanie 29

Gatunkiem ozdobnym z pędów jest

A. dereń biały.

B. śnieguliczka biała.

C. jaśminowiec wonny.

D. lawenda wąskolistna.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dereń biały to naprawdę ciekawy przykład rośliny ozdobnej wykorzystywanej głównie ze względu na atrakcyjne pędy. W ogrodnictwie, zwłaszcza przy projektowaniu rabat zimowych albo zieleni miejskiej, właśnie dereń biały jest bardzo ceniony za intensywnie czerwone lub żółte pędy, które pięknie kontrastują ze śniegiem albo szarą zimową scenerią. Co ważne, te kolorowe pędy są najlepiej widoczne właśnie po opadnięciu liści, więc roślina ta zapewnia efekt dekoracyjny przez cały rok, nawet kiedy większość roślin ozdobnych z liści traci swój urok. W praktyce, dobre cięcie co kilka lat pobudza derenie do wytwarzania młodych, intensywnie wybarwionych pędów – to taki branżowy trick, często stosowany przez doświadczonych ogrodników. Moim zdaniem dereń biały jest trochę niedoceniany przez amatorów, a w dużych założeniach parkowych czy na terenach osiedlowych sprawdza się rewelacyjnie. Warto też wiedzieć, że niektóre odmiany derenia białego mają jeszcze bardziej wyraziste kolory pędów – np. 'Sibirica' albo 'Elegantissima'. Z mojego doświadczenia wynika, że dereń dobrze rośnie nawet na słabszych glebach i jest odporny na zanieczyszczenia, więc idealnie nadaje się do przestrzeni publicznej. Jeśli chodzi o standardy pielęgnacji tego gatunku, to zaleca się systematyczne odmładzanie krzewów, żeby utrzymać intensywną barwę pędów i zdrowy wygląd rośliny. Takie działanie jest zgodne z zaleceniami wielu szkół ogrodniczych oraz praktykami stosowanymi przez profesjonalistów.

Pytanie 30

Podziemnym organem zimowita jest

A. bulwa.

B. kłącze.

C. rozłóg.

D. cebula.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazałeś, że podziemnym organem zimowita jest bulwa. W botanice bulwa to skrócony, zgrubiały pęd podziemny, który magazynuje substancje zapasowe – głównie skrobię. To ważny przystosowanie roślin do przetrwania trudnych warunków, np. zimy lub okresów suszy. Zimowit jesienny (Colchicum autumnale) tworzy wyraźną bulwę, która pozwala mu przetrwać niekorzystny okres, a potem szybko się rozwijać, gdy warunki się poprawią. Bulwa różni się od cebuli czy kłącza tym, że nie posiada łusek ani wyraźnych segmentów, a jej tkanki są mięsiste. Moim zdaniem znajomość tego typu organów przydaje się bardzo w ogrodnictwie albo nawet podczas rozpoznawania roślin na łące – czasem wystarczy spojrzeć na fragment podziemny, by poprawnie zidentyfikować gatunek. W szkole często się o tym zapomina, ale w branżowych praktykach, np. podczas rozmnażania roślin czy przechowywania materiału sadzeniowego, umiejętność odróżnienia bulwy od cebuli czy kłącza jest bardzo ważna. Takie podstawy botaniki to naprawdę podstawa w pracy z roślinami.

Pytanie 31

Szkodnik, który uszkadza zawiązki owoców leszczyny, to

A. mszyca leszczynowa.

B. misecznik śliwowiec.

C. przędziorek leszczynowiec.

D. słonkowiec orzechowiec.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Słonkowiec orzechowiec to taki trochę specjalista od niszczenia zawiązków owoców leszczyny. Jego larwy wgryzają się w młode orzechy jeszcze zanim te zdążą porządnie dojrzeć i przez to często orzech pustoszeje w środku – z zewnątrz wygląda ok, a w środku niestety pusto albo porażony miąższ. Ten szkodnik to prawdziwy problem w plantacjach towarowych, bo jedna samica potrafi złożyć sporo jaj w sezonie. Z mojego doświadczenia wynika, że wczesne wykrycie nalotu chrząszczy daje szansę na ograniczenie strat – monitoring przez żółte tablice lepowe i obserwacja zawiązków to podstawa. Ważne też, żeby nie mylić objawów żerowania słonkowca z innymi szkodnikami, bo tylko on zostawia taki typowy otwór w skorupce orzecha. W dobrych praktykach ogrodniczych, szczególnie na plantacjach z certyfikacją, poleca się nie tylko chemiczne, ale i biologiczne metody ograniczania populacji tego intruza. Praktyka pokazuje, że wytrząsanie chrząszczy z drzew wcześnie rano, kiedy są mało ruchliwe, również przynosi efekty. Słonkowiec orzechowiec to taki szkodnik, którego warto znać, jeśli zależy nam na zdrowych i dorodnych orzechach.

Pytanie 32

Ogrodnik zakupił 8 drzewek jabłoni po 12,00 zł, 10 drzewek śliwy po 14,00 zł oraz 100 sadzonek truskawki po 1,00 zł. Oblicz koszty zakupu ogrodnika.

A. 410,00 zł

B. 350,00 zł

C. 336,00 zł

D. 158,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tej sytuacji poprawne wyliczenie kosztów polega na zsumowaniu wartości wszystkich zakupionych roślin według podanych cen jednostkowych. Najpierw trzeba policzyć 8 drzewek jabłoni po 12,00 zł – to daje 96,00 zł. Następnie 10 drzewek śliwy po 14,00 zł, czyli 140,00 zł. Na końcu 100 sadzonek truskawki po złotówce za sztukę, więc 100,00 zł. Jak się to wszystko zsumuje (96,00 + 140,00 + 100,00), wychodzi dokładnie 336,00 zł. To taka typowa sytuacja z życia ogrodnika – zawsze warto dokładnie rozpisywać sobie zakupy, zwłaszcza przy większych ilościach. W praktyce branżowej to podstawa, żeby nie popełnić prostych błędów rachunkowych, które później mogą się przełożyć na realne straty finansowe albo błędne planowanie budżetu. Moim zdaniem, taka dokładność i umiejętność szybkiego szacowania kosztów jest bardzo przydatna nie tylko w ogrodnictwie, ale też np. w budownictwie czy przy zamawianiu materiałów do warsztatu. Często firmy wymagają rozliczeń szczegółowych i kalkulacji jednostkowych kosztów, a takie zadanie to właśnie dobry trening. Z mojego doświadczenia dobrze jest sobie wyrobić nawyk sprawdzania obliczeń dwa razy, nawet jeśli wydaje się to banalne, bo pomyłka przy mnożeniu czy dodawaniu w arkuszu kalkulacyjnym potrafi się zemścić na końcu miesiąca. Warto jeszcze pamiętać, że takie zadania uczą myślenia jak przedsiębiorca – każda złotówka się liczy!

Pytanie 33

Do roślin cieniolubnych należą

A. barwinek pospolity i dąbrówka rozłogowa.

B. goździk pierzasty i jeżówka purpurowa.

C. aster gawędka i dąbrówka rozłogowa.

D. mak kalifornijski i miłek wiosenny.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Barwinek pospolity (Vinca minor) oraz dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) to klasyczne przykłady gatunków roślin cieniolubnych, czyli takich, które najlepiej rosną w miejscach o ograniczonym dostępie do światła słonecznego. W branży ogrodniczej i architekturze krajobrazu bardzo często wykorzystuje się je przy obsadzaniu północnych stron budynków, zacienionych rabat, pod koronami drzew lub w parkach, gdzie promieniowanie słoneczne jest bardzo ograniczone przez większą część dnia. Moim zdaniem nie ma równie wdzięcznych roślin okrywowych na trudne, ciemne stanowiska, jak właśnie barwinek czy dąbrówka – są odporne, ekspansywne, nie wymagają wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Warto pamiętać, że rośliny cieniolubne mają charakterystyczne cechy, np. ciemnozielone, często grube liście, które pomagają im efektywniej pochłaniać światło. Ciekawostka: barwinek pospolity jest także rośliną zimozieloną, co oznacza, że przez cały rok zachowuje liście, a to dodatkowy atut na cienistych, nudnych rabatach. W praktyce sadzi się je tam, gdzie inne gatunki sobie nie radzą z powodu braku światła – i naprawdę zdają egzamin. Tego typu rozwiązania są zgodne z dobrymi praktykami ogrodniczymi, bo optymalizują warunki uprawy i ograniczają konieczność niepotrzebnej walki z naturą.

Pytanie 34

Ważnym czynnikiem klimatycznym, wpływającym na wytworzenie części jadalnej rzodkiewki, jest

A. dzień długi.

B. dzień krótki.

C. temperatura 5°C.

D. temperatura 10°C.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Krótki dzień to naprawdę kluczowy czynnik w uprawie rzodkiewki, jeśli zależy nam na uzyskaniu dorodnych, smacznych części jadalnych, czyli zgrubień korzeniowych. Rzodkiewka zalicza się do tzw. roślin dnia krótkiego. Ich fizjologia jest tak ustawiona, że najlepiej zawiązują zgrubienie korzeniowe właśnie wtedy, gdy długość dnia nie przekracza pewnych wartości, zazwyczaj to jest mniej niż 12–14 godzin światła dziennego. To jest bardzo istotne szczególnie wczesną wiosną i jesienią, kiedy dni są relatywnie krótkie. Uprawianie rzodkiewki w warunkach długiego dnia prowadzi do tego, że zamiast zgrubienia, roślina szybko wybija w pęd kwiatostanowy, co kompletnie nie jest pożądane w produkcji konsumpcyjnej. Praktyka pokazuje, że w szklarniach czy tunelach foliowych, gdzie można trochę manipulować długością dnia poprzez zacienianie, można optymalizować plon i jakość rzodkiewki. Często spotyka się w literaturze branżowej (np. w publikacjach Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach) zalecenia, żeby unikać siewów rzodkiewki w środku lata, właśnie z powodu wydłużonego dnia. Dobrze jest wiedzieć, że temperatura oczywiście też jest ważna, ale to długość dnia w największym stopniu decyduje o tym, czy roślina skupi się na tworzeniu części jadalnej. Z mojego doświadczenia, ignorowanie tego aspektu kończy się marnym plonem i rozczarowaniem.

Pytanie 35

W celu poprawienia zdrowotności i lepszego doświetlenia pomidorów należy wykonać

A. usuwanie części liści.

B. przerzedzanie gron.

C. zapylenie kwiatów.

D. ogławianie roślin.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Usuwanie części liści u pomidorów to naprawdę istotna i sprawdzona metoda, żeby poprawić zdrowotność roślin oraz lepiej je doświetlić. Praktyka ta, nazywana potocznie defoliacją, polega na stopniowym eliminowaniu dolnych, najstarszych liści, które często żółkną, łapią choroby lub po prostu zasłaniają owoce oraz wnętrze rośliny. Dzięki temu światło słoneczne dociera głębiej, a wilgoć nie zalega na liściach, co ogranicza rozwój patogenów grzybowych, np. zarazy ziemniaczanej. Z mojego doświadczenia wynika, że regularne usuwanie liści, szczególnie tych dotykających ziemi, potrafi znacznie zmniejszyć ryzyko pojawienia się chorób – przy okazji ułatwia też zbiór owoców. W nowoczesnych gospodarstwach i szklarniach to praktyka wręcz obowiązkowa, bo bez tego nie ma sensu marzyć o wysokiej jakości plonach. Warto pamiętać, żeby nie przesadzać – usuwamy głównie dolne liście, nigdy nie zostawiając rośliny zupełnie bez zielonej masy, bo bez liści nie ma fotosyntezy. Moim zdaniem, defoliacja to taki prosty trik, który robi naprawdę dużą różnicę w całym cyklu uprawy – często nawet niedoceniany przez początkujących ogrodników czy młodych rolników. W branżowych poradnikach i wytycznych (np. zalecenia Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach) regularnie podkreśla się, że to kluczowy zabieg dla zdrowia i plonu pomidorów.

Pytanie 36

Wskaż nawozy mineralne, które należy zastosować pod głęboką orkę przed założeniem sadu.

A. Saletrzak i mocznik.

B. Mocznik i siarczan magnezu.

C. Siarczan potasu i saletra amonowa.

D. Superfosfat potrójny granulowany i siarczan potasu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór superfosfatu potrójnego granulowanego i siarczanu potasu to właśnie klasyka jeśli chodzi o zakładanie sadu według dobrej praktyki sadowniczej. Te nawozy mineralne najlepiej nadają się do aplikacji pod głęboką orkę, bo ich przemieszczenie do strefy korzeniowej na początku uprawy jest kluczowe. Superfosfat potrójny dostarcza fosforu, który jest mało ruchliwy w glebie – jeśli nie zostanie głęboko wymieszany przed sadzeniem, młode korzenie będą miały problem z jego pobieraniem przez wiele lat. Siarczan potasu natomiast jest źródłem potasu, bardzo ważnego dla przyszłego plonowania, gospodarki wodnej i odporności drzew na stresy środowiskowe. Taką dawkę składników potasowych i fosforowych stosuje się przed założeniem sadu, bo później, po posadzeniu drzew, już tego nie nadrobisz – nie da się ich dokładnie wmieszać w odpowiednią strefę. Właśnie dlatego te dwa nawozy są rekomendowane w programach nawożenia opracowanych przez Instytut Ogrodnictwa czy COBORU. W praktyce, jeśli gleba ma niższą zawartość potasu lub fosforu, niektórzy sadownicy stosują nawet pełną dawkę tych składników na raz, żeby uniknąć późniejszych problemów z odżywianiem drzew. Z mojego doświadczenia wynika, że pominięcie tej operacji skutkuje słabym wzrostem i gorszym startem sadu. Warto też dodać, że superfosfat potrójny jest wygodny do rozsiewu i nie zakwasza gleby, a siarczan potasu nie wnosi nadmiaru chlorków, które mogą być szkodliwe dla młodych drzewek. Takie podejście po prostu się sprawdza w praktyce i jest zgodne z aktualnymi zaleceniami branżowymi.

Pytanie 37

Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz koszt przygotowania gleby pod trawnik na powierzchni 0,2 ha.

Wycena wybranych usług
Lp.	Usługa	Cena [w zł/m²]
1.	Wykonanie trawnika – orka, równanie powierzchni, wałowanie – siew nasion, przykrycie substratem	6,00 4,00
2.	Pielęgnacja trawnika – wertykulacja, dosiew, nawożenie – wałowanie ręczne, aeracja – koszenie	5,00 3,00 2,00

A. 1 200,00 zł

B. 2 600,00 zł

C. 12 000,00 zł

D. 26 000,00 zł

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To właśnie ta odpowiedź jest trafna, bo wynika ze szczegółowej analizy danych z tabeli i poprawnego przeliczenia jednostek powierzchni. Trzeba było wyłapać, że koszt przygotowania gleby pod trawnik obejmuje dwa etapy – orkę, równanie powierzchni i wałowanie (6,00 zł/m²) oraz siew nasion i przykrycie substratem (4,00 zł/m²). Razem daje to 10,00 zł za każdy metr kwadratowy. Skoro powierzchnia to 0,2 ha, co po przeliczeniu daje 2 000 m² (bo 1 ha to 10 000 m²), całościowy koszt wynosi 2 000 x 10,00 zł = 20 000 zł. Jednak w pytaniu chodzi tylko o przygotowanie gleby, czyli te pierwsze trzy czynności za 6,00 zł/m², co prowadzi do wyniku 2 000 x 6,00 zł = 12 000 zł. Praktyka pokazuje, że przy większych terenach trawnika bardzo istotna jest dokładność w szacowaniu kosztów, by nie zaniżyć wartości inwestycji i nie narazić się na straty. W pracy ogrodnika równie ważne co wiedza teoretyczna jest poprawne rozumienie zakresu usługi, dlatego rozbicie pozycji według etapów ma duże znaczenie w kalkulacjach. Warto też pamiętać, że na rynku często spotyka się właśnie takie rozpisane cenniki – to pomaga w uczciwym rozliczeniu się z klientem. Z mojego doświadczenia takie szczegółowe podejście do kosztorysowania pozwala uniknąć wielu nieporozumień na etapie realizacji projektu.

Pytanie 38

Podkładki drzew owocowych wrażliwe na mróz należy wysadzać do szkółki

A. w marcu i kwietniu.

B. w maju i czerwcu.

C. w sierpniu i wrześniu.

D. w październiku i listopadzie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wysadzanie podkładek drzew owocowych wrażliwych na mróz w marcu i kwietniu to absolutna podstawa profesjonalnej produkcji szkółkarskiej. Właśnie ten termin, czyli wczesna wiosna, gwarantuje podkładkom optymalne warunki do regeneracji systemu korzeniowego po zimowym przechowywaniu, zanim jeszcze temperatura gleby wzrośnie na tyle, by ryzyko suszy i uszkodzeń mechanicznych było realne. Z mojego doświadczenia wynika, że przesadzanie ich w tym okresie pozwala łatwiej im się przyjąć, bo gleba jest jeszcze wilgotna, a jednocześnie nie ma już dużego ryzyka powrotów silnych mrozów. To podejście zalecają praktycznie wszyscy doradcy szkółkarscy i można to wyczytać w podręcznikach branżowych, takich jak „Szkółkarstwo” czy zaleceniach Instytutu Ogrodnictwa z Skierniewic. Kto próbował sadzić później, ten wie, że latem podkładki mają dużo większy problem z przyjęciem się, a jesienią często nie zdążą się dobrze ukorzenić przed zimą. Moim zdaniem, lepiej nie kombinować z innymi terminami – marzec i kwiecień to po prostu najbardziej praktyczny, sprawdzony wybór, zwłaszcza przy wrażliwych podkładkach, które szybko mogą paść od przemarznięcia. Dodatkowa rada: przed sadzeniem dobrze jest sprawdzić, czy gleba nie jest jeszcze zbyt mocno nasiąknięta wodą, bo to czasem się zdarza po roztopach.

Pytanie 39

Podczas przygotowania gleby przed założeniem sadu, przed orką głęboką należy zastosować nawożenie

A. azotowe.

B. wapniowe.

C. azotowe i wapniowe.

D. fosforowe i potasowe.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwe przygotowanie gleby przed założeniem sadu to często klucz do sukcesu – od początku inwestujemy w przyszłość drzew. Nawozy fosforowe i potasowe najlepiej podać właśnie przed orką głęboką, bo wtedy możemy je dokładnie wymieszać z glebą na głębokość, gdzie będą dostępne dla korzeni młodych drzew. Te dwa składniki, czyli fosfor i potas, są raczej mało ruchliwe w glebie – nie przemieszczają się z wodą tak łatwo jak azot, dlatego takie głębokie wymieszanie jest bardzo ważne. Praktyka ta jest powszechnie zalecana przez doradców sadowniczych oraz opisana w branżowych normach, np. w zaleceniach Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach. Z mojego doświadczenia wynika, że jeśli pokpimy ten etap i nie dostarczymy odpowiednich dawek P i K do głębszych warstw, system korzeniowy młodych sadzonek może się słabiej rozwijać, co w efekcie przekłada się na gorszy wzrost i plonowanie przez wiele lat. Z kolei azot i wapń, choć oczywiście niezbędne w uprawach sadowniczych, mają zupełnie inne terminy aplikacji – azot podaje się przeważnie już po posadzeniu, wiosną, aby nie tracił się i nie powodował nadmiernego rozwoju chwastów, a wapnowanie robi się oddzielnie, kilka miesięcy wcześniej, jeśli gleba tego wymaga. Dlatego wybór fosforu i potasu przed orką głęboką jest najbardziej logiczny i praktyczny.

Pytanie 40

Na podstawie danych zawartych w tabeli określ, jaką dawkę azotu należy zastosować w sadzie w pierwszym roku uprawy, przy zawartości materii organicznej 2,8%, na powierzchni nawożonej 800 m².

WIEK SADU	ZAWARTOŚĆ MATERII ORGANICZNEJ(%)
	0,5-1,5	1,6-2,5	2,6-3,5
	DAWKA AZOTU
Pierwsze 2 lata	20*	15*	10*
Następne lata	80**	60**	40**
* dawki N w g/m2 powierzchni nawożonej
** dawki N w kg/ha powierzchni nawożonej

A. 2,40 kg

B. 8,00 kg

C. 24,00 kg

D. 80,00 kg

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybierając odpowiedź 8,00 kg, faktycznie dobrze przeanalizowałeś tabelę oraz zastosowałeś właściwy sposób obliczania dawki azotu. Kluczowe było tu zwrócenie uwagi na dwie istotne rzeczy: po pierwsze, w pierwszym roku uprawy obowiązują dawki podane w gramach na metr kwadratowy (g/m²), a po drugie – przy zawartości materii organicznej 2,8% należy odczytać wartość z trzeciej kolumny, czyli 10 g/m². Następnie wystarczyło pomnożyć tę dawkę przez powierzchnię nawożoną (800 m²), co daje 8000 g, czyli dokładnie 8,00 kg azotu. W praktyce sadowniczej bardzo ważne jest precyzyjne wyliczanie dawek, bo przenawożenie czy niedobór azotu mają bezpośredni wpływ na zdrowie drzew i jakość plonu. Branżowe standardy nawożenia wskazują, że pierwsze lata to okres szczególnie wrażliwy, bo sadzonki mają ograniczony system korzeniowy, a zbyt duża ilość azotu może wręcz zaszkodzić – stąd te dawki są niższe i podane w odniesieniu do realnej, nawożonej powierzchni. Warto też pamiętać, że po wejściu sadu w okres owocowania przeliczamy dawki w kg/ha, więc i jednostki, i skala są inne. Moim zdaniem, takie zadania świetnie pokazują, jak ważne jest czytanie przypisów i legend do tabel – niejedna osoba się tu potknęła. To się bardzo przydaje w praktyce, bo w realnych warunkach nie zawsze ma się czas na ponowne sprawdzanie instrukcji. Warto też na co dzień śledzić aktualne rekomendacje nawożeniowe, bo mogą się zmieniać w zależności od warunków klimatycznych i postępu technologicznego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej