Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 23:21
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 23:41

Egzamin niezdany

Wynik: 10/40 punktów (25,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Której właściwości CSS należy użyć, aby ustawić marginesy wewnętrzne elementu?

hight

width

padding

margin

Pozostałe właściwości robią co innego. margin to margines ZEWNĘTRZNY (odstęp od sąsiednich elementów), a nie wewnętrzny. width ustawia szerokość elementu. hight to literówka - prawidłowa nazwa height ustala wysokość. Margines wewnętrzny daje padding.

Pytanie 2

Dla przedstawionego fragmentu dokumentu HTML:

<div class="menu"></div>

zdefiniowano formatowanie CSS selektora klasy "menu" tak, aby kolor tła bloku był zielony. Która definicja stylu CSS odpowiada temu formatowaniu?

A. menu { background-color: rgb(0,255,0); }

B. div.menu { background-color: green; }

C. div:menu { color: green; }

D. #menu { background-color: rgb(0,255,0); }

Podstawowy problem w niepoprawnych odpowiedziach wynika z mylenia różnych rodzajów selektorów CSS: typu, klasy i identyfikatora, a także pseudo-klas. W HTML mamy wyraźnie wskazany element `<div class="menu"></div>`. Atrybut `class` mówi wprost, że do stylowania należy użyć selektora klasy, czyli zapisu z kropką: `.menu` lub bardziej precyzyjnie `div.menu`. Użycie dwukropka w zapisie `div:menu` wygląda jak próba zastosowania pseudo-klasy, ale `menu` nie jest żadną standardową pseudo-klasą CSS. Pseudo-klasy to np. `:hover`, `:active`, `:first-child`. Przeglądarka taki selektor po prostu zignoruje, więc styl się nie zastosuje.
Kolejnym typowym nieporozumieniem jest zamiana klasy na identyfikator. Znak `#` w CSS oznacza selektor id, więc `#menu` pasowałby do elementu `<div id="menu">`, a nie do `<div class="menu">`. Id i klasa to dwie różne rzeczy: id powinno być unikalne w całym dokumencie, a klasę można stosować wielokrotnie. W realnych projektach front-endowych mieszanie tych dwóch mechanizmów prowadzi do chaosu w kodzie i trudnych do wykrycia błędów, dlatego warto od początku rozróżniać `.` od `#` bardzo świadomie.
Pojawia się też zapis `menu { background-color: rgb(0,255,0); }`. Taki selektor odnosi się do znacznika HTML o nazwie `menu`, czyli do `<menu>...</menu>`. Istnieje taki tag w HTML5, ale w pytaniu nie ma go w ogóle, jest zwykły `<div>`. Sam fakt, że klasa nazywa się „menu”, nie oznacza, że selektor typu `menu` będzie pasował. CSS nie „zgaduje” naszych intencji, tylko ściśle dopasowuje selektor do struktury dokumentu. To częsty błąd myślowy: patrzymy na nazwę klasy i podświadomie traktujemy ją jak nazwę znacznika.
Moim zdaniem kluczowa lekcja z tego pytania jest taka: najpierw patrzymy na HTML i dokładnie identyfikujemy, czy mamy do czynienia z klasą (`class`), identyfikatorem (`id`), czy konkretnym tagiem (`div`, `p`, `nav` itd.). Dopiero potem dobieramy odpowiedni selektor CSS: `.` dla klasy, `#` dla id, samą nazwę znacznika dla selektora typu. Takie systematyczne podejście bardzo ułatwia dalszą pracę z arkuszami stylów i pomaga budować czytelne, skalowalne style zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi.

Pytanie 3

Która cecha wyróżnia format PNG?

A. kompresja bezstratna

B. obsługa animacji

C. brak obsługi kanału alfa

D. reprezentacja grafiki wektorowej

PNG wyróżnia kompresja BEZSTRATNA - zmniejsza rozmiar pliku bez utraty jakości, dzięki czemu format nadaje się do grafik z ostrymi krawędziami, logo i przezroczystością (obsługuje kanał alfa). Dlatego cechą PNG jest kompresja bezstratna.

Pytanie 4

W jaki sposób lokalny System Zarządzania Bazą Danych (SZBD) udostępnia bazę?

A. w chmurze obliczeniowej

B. jako usługę serwerową w sieci

C. wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze

D. jako serwer w sieci

Lokalny SZBD udostępnia bazę wyłącznie na jednym, wyznaczonym komputerze - działa bez sieci, dla pojedynczego stanowiska. Dlatego baza jest dostępna tylko na tym jednym komputerze.

Pytanie 5

W zakresie ochrony serwera bazy danych przed atakami hakerównie wlicza się

A. aktywacja zapory

B. defragmentacja dysków

C. blokada portów powiązanych z bazą danych

D. używanie skomplikowanych haseł do bazy

Defragmentacja dysków to proces, który ma na celu optymalizację wydajności dysków twardych poprzez reorganizację danych na nośniku. Choć jest to operacja ważna dla poprawy wydajności systemu, nie ma ona bezpośredniego wpływu na bezpieczeństwo serwera bazy danych. W kontekście zabezpieczeń, kluczowymi działaniami są m.in. blokowanie portów związanych z bazą danych, co zapobiega nieautoryzowanemu dostępowi z zewnątrz; włączenie zapory, która filtruje ruch do i z serwera; oraz stosowanie złożonych haseł do bazy, które utrudniają ataki typu brute force. Przykładowo, wiele firm przyjmuje politykę wymuszania zmian haseł co kilka miesięcy oraz minimalnych wymagań dotyczących ich złożoności. Właściwa strategia zabezpieczeń obejmuje także regularne aktualizacje oprogramowania oraz monitorowanie logów serwera w poszukiwaniu nietypowych aktywności. Zastosowanie tych praktyk znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa danych przechowywanych w bazie.

Pytanie 6

W SQL, aby zmodyfikować strukturę tabeli, na przykład dodając lub usuwając kolumnę, należy użyć polecenia

A. TRUNCATE

B. ALTER TABLE

C. UPDATE

D. DROP TABLE

Wybór odpowiedzi innych niż "ALTER TABLE" wynika z nieporozumienia dotyczącego funkcji poszczególnych poleceń SQL. Polecenie "UPDATE" służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach, a nie do zmiany struktury tabeli. Użycie "UPDATE" zmienia wartości w kolumnach, ale sama struktura tabeli pozostaje niezmieniona. "TRUNCATE" to polecenie, które pozwala na usunięcie wszystkich wierszy z tabeli bez usuwania samej tabeli, co oznacza, że nie zapewnia ono możliwości dodawania lub usuwania kolumn. Z kolei "DROP TABLE" całkowicie usuwa tabelę z bazy danych, co prowadzi do utraty wszystkich danych w niej zawartych, co jest zupełnie inną operacją niż zmiana struktury tabeli. Typowym błędem jest mylenie pojęć związanych z modyfikacją danych i strukturą bazy. W pracy z relacyjnymi bazami danych kluczowe jest zrozumienie, kiedy stosować konkretne polecenia, aby uniknąć niezamierzonych konsekwencji, takich jak utrata danych lub usunięcie potrzebnych struktur. Dlatego istotne jest, aby korzystać z odpowiednich narzędzi i poleceń w zależności od zamierzonego celu, co w przypadku zmiany struktury tabeli jednoznacznie wskazuje na użycie "ALTER TABLE".

Pytanie 7

Wskaż zdanie, które jest nieprawdziwe w odniesieniu do poniższej definicji funkcji w języku C++? void zamien(float &x, float &y){ float tmp; tmp=x; x=y; y=tmp; }

A. Funkcja ma dwa argumenty

B. Funkcja zwraca jakąś wartość

C. Funkcja nie zwraca żadnej wartości

D. Funkcja korzysta z parametrów przez referencję

Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędne założenia dotyczące definicji i działania funkcji zamien. Po pierwsze, twierdzenie, że funkcja zwraca wartość, jest nieprawdziwe, ponieważ w definicji funkcji użyto słowa kluczowego 'void', co jednoznacznie wskazuje, że nie ma zwracanej wartości. W C++ funkcje, które zwracają wartości, muszą mieć określony typ, a brak takiego typu sugeruje, że funkcja nie zwraca żadnych danych. Drugie stwierdzenie, że funkcja nie zwraca wartości, jest rzeczywiście poprawne. Warto zauważyć, że w przypadku funkcji, która dokonuje jedynie zamiany wartości argumentów przez referencję, nie ma potrzeby zwracania wyniku, gdyż zmiany te są widoczne w zmiennych przekazanych do funkcji. Trzecia odpowiedź, która wskazuje, że funkcja posiada dwa parametry, jest również prawdziwa, ponieważ funkcja 'zamien' przyjmuje dwa argumenty typu 'float', które są przekazywane przez referencję. Odnosi się to do aspektu przekazywania argumentów, gdzie użycie referencji pozwala na modyfikację przekazywanych danych. Na koniec, czwarta odpowiedź, mówiąca, że funkcja odwołuje się do parametrów przez referencję, również jest poprawna. Przekazywanie przez referencję jest techniką, która umożliwia bezpośrednią manipulację zmiennymi zewnętrznymi, co zwiększa elastyczność i efektywność funkcji, zwłaszcza w kontekście operacji na dużych zbiorach danych. W związku z tym, analiza wszystkich odpowiedzi prowadzi do wniosku, że tylko pierwsze stwierdzenie jest błędne, ponieważ jasno pokazuje, że funkcja zamien nie zwraca żadnej wartości.

Pytanie 8

Uprawnienia obiektowe przyznawane użytkownikom serwera bazy danych mogą umożliwiać lub ograniczać

A. wykonywać polecenia, takie jak tworzenie kopii zapasowej

B. zmieniać role i konta użytkowników

C. realizować operacje na bazie, takie jak wstawianie lub modyfikowanie danych

D. przechodzić uprawnienia

Uprawnienia obiektowe w kontekście baz danych pozwalają na kontrolowanie dostępu do różnych zasobów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Odpowiedź dotycząca wykonywania operacji na bazie, takich jak wstawianie czy modyfikowanie danych, jest prawidłowa, ponieważ uprawnienia te bezpośrednio wpływają na możliwości użytkownika w zakresie manipulacji danymi. Przykładowo, jeśli użytkownik posiada uprawnienie do INSERT, może dodawać nowe rekordy do tabeli, natomiast uprawnienie UPDATE pozwala na zmianę istniejących danych. Takie zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych oraz zapewnienia integralności systemu, ponieważ pozwala na ograniczenie dostępu tylko do tych operacji, które są niezbędne dla danego użytkownika. W praktyce administratorzy baz danych stosują zasady minimalnych uprawnień, przyznając użytkownikom tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem baz danych.

Pytanie 9

Jaką metodę zastosowano do dodania arkusza stylów do dokumentu HTML w pokazanym kodzie?

A. Styl zewnętrzny

B. Styl wewnętrzny

C. Styl wpisany, lokalny

D. Styl alternatywny, zewnętrzny

Styl zewnętrzny to metoda dołączania arkusza stylów do dokumentu HTML poprzez linkowanie pliku CSS zewnętrznego w sekcji head dokumentu. Jest to najbardziej powszechna i zalecana metoda stylizacji dużych projektów ponieważ pozwala na oddzielenie logiki prezentacyjnej od struktury dokumentu HTML co ułatwia zarządzanie i ponowne wykorzystanie kodu. Tymczasem styl wewnętrzny umieszczany jest w sekcji head jako blok <style> i stosuje się go gdy chcemy zdefiniować style dla całego dokumentu bez tworzenia dodatkowego pliku CSS. Jest to rozwiązanie kompromisowe ale wciąż nie tak elastyczne jak style zewnętrzne. Styl alternatywny zewnętrzny to mechanizm dołączania alternatywnych arkuszy stylów umożliwiający użytkownikowi wybór różnych stylów podczas przeglądania strony jednak nie jest to to samo co styl wpisany lokalny. Błędne myślenie może polegać na utożsamianiu stylów wewnętrznych z wpisanymi ze względu na ich lokalny charakter lecz zasadniczo różnią się one zakresem działania i sposobem implementacji. Styl wpisany jako atrybut elementu HTML działa tylko na ten konkretny element zaś style wewnętrzne i zewnętrzne mogą wpływać na wiele elementów jednocześnie co daje większą kontrolę i spójność w projektowaniu strony. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i dobrze zarządzanych aplikacji webowych. Dążenie do modularności i ponownego użycia kodu jest jedną z fundamentalnych zasad dobrych praktyk w branży.

Pytanie 10

Interpreter PHP zwróci błąd i zaniecha wykonania kodu, jeżeli programista

A. będzie tworzył kod bez odpowiednich wcięć

B. nie umieści średnika po wyrażeniu w instrukcji if, jeśli za nim znajduje się sekcja else

C. pobierze wartość z formularza, w którym pole input nie zostało wypełnione

D. będzie definiował zmienne w obrębie warunku

Pojęcie wcięć w kodzie PHP ma charakter stylistyczny, a nie składniowy, co sprawia, że nie są one wymagane do poprawnego działania kodu. PHP nie wymaga wcięć, aby zrozumieć logikę programu, co oznacza, że kod bez wcięć będzie działał poprawnie, chociaż może być trudniejszy do odczytania. Deklaracja zmiennych wewnątrz warunków również nie prowadzi do błędów. Możliwość deklarowania zmiennych w każdej instrukcji warunkowej jest zgodna z zasadami języka PHP, a zmienne te są lokalne dla danego zakresu, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi. Co do pobierania wartości z formularzy, nawet jeśli pole input nie zostało wypełnione, PHP nie zgłasza błędów, lecz zwraca wartość null lub pusty ciąg, co jest normalnym zachowaniem. Typowe błędy myślowe przy podejmowaniu decyzji o tym, co może powodować błędy w PHP, często wynikają z braku zrozumienia różnicy między błędami składniowymi a błędami logicznymi. Błędy składniowe są związane z niepoprawnym formatowaniem kodu, podczas gdy błędy logiczne mogą występować w wyniku niepoprawnej logiki działania programu. Dlatego ważne jest, aby dokładnie rozumieć zasady działania języka i jego składni, aby uniknąć frustracji w procesie tworzenia aplikacji.

Pytanie 11

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

B. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

Odpowiedź "ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);" jest poprawna, ponieważ prawidłowo definiuje klucz obcy w tabeli samochody, wskazując, że kolumna kolor w tej tabeli odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. Umożliwia to zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że wartości koloru w tabeli samochody będą mogły przyjmować tylko te wartości, które istnieją w tabeli lakier. Jest to standardowa praktyka w projektowaniu baz danych, która pomaga zapobiegać błędom, takim jak wprowadzenie koloru, który nie jest dostępny w zbiorze dozwolonych opcji. W praktyce, podczas dodawania nowego wpisu do tabeli samochody, system bazy danych automatycznie sprawdzi, czy dany kolor istnieje w tabeli lakier. Takie podejście zapewnia większą spójność danych oraz ułatwia zarządzanie them, zwłaszcza w większych aplikacjach, gdzie liczba potencjalnych wartości kolorów może być znaczna. Stosowanie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co przyczynia się do ich efektywności i skalowalności.

Pytanie 12

Wskaż zapytanie, w którym dane zostały uporządkowane.

A. SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly;

B. SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10;

C. SELECT imie, nazwisko FROM mieszkancy WHERE wiek > 18 ORDER BY wiek;

D. SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2;

Pierwsza odpowiedź, SELECT DISTINCT produkt, cena FROM artykuly, nie zawiera klauzuli ORDER BY, co oznacza, że wyniki nie są sortowane. Klauzula DISTINCT służy do usuwania duplikatów z wyników, co jest inną operacją od sortowania. Użytkownicy mogą błędnie myśleć, że DISTINCT automatycznie sortuje wyniki, jednak w rzeczywistości nie ma takiej funkcjonalności w SQL. Druga odpowiedź, SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie WHERE klasa = 2, ma na celu obliczenie średniej oceny, co również nie wiąże się z sortowaniem danych. Często zdarza się, że użytkownicy mylą funkcje agregujące, takie jak AVG, z operacjami sortowania. Ostatnia odpowiedź, SELECT nazwisko FROM firma WHERE pensja > 2000 LIMIT 10, ogranicza liczbę zwracanych wyników do 10, ale także nie sortuje ich. Użytkownicy mogą błędnie zrozumieć LIMIT jako mechanizm sortowania, lecz w rzeczywistości jest to ograniczenie liczby wyników. W celu osiągnięcia porządku w wynikach, klauzula ORDER BY jest niezbędna, a jej brak w tych zapytaniach skutkuje losowym uporządkowaniem wyników. Ważne jest, aby zrozumieć różnicę między operacjami agregującymi, filtrowaniem a sortowaniem, by móc efektywnie wykonywać zapytania w SQL.

Pytanie 13

Jak nazywa się tłumaczenie kodu źródłowego napisanego przez programistę na zrozumiały dla komputera kod maszynowy?

A. analizowanie błędów

B. wykonywanie

C. kompilowanie

D. wdrażanie

Tłumaczenie kodu źródłowego na zrozumiały dla komputera kod maszynowy nazywa się kompilowaniem - wykonuje je kompilator, tworząc plik wynikowy. Dlatego ta czynność to kompilowanie.

Pytanie 14

W języku JavaScript stworzono fragment kodu. Po uruchomieniu skryptu zmienna x

<script>
   var x = 10;
   x++;
   console.log(x);
 </script>

A. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej

B. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej

C. Będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup

D. Będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML

Rozważając fragment kodu należy zwrócić uwagę na zastosowanie operatora postinkrementacyjnego x++ który zwiększa wartość zmiennej x o 1. Z tego powodu wszelkie odpowiedzi sugerujące że x pozostanie równy 10 są błędne. Częstym błędem jest myślenie że operacja x++ nie wpływa natychmiastowo na wartość zmiennej jednak w rzeczywistości po jej wykonaniu x zostaje zwiększone do 11. Kolejnym aspektem do rozważenia jest sposób wyświetlania wartości zmiennej. Console.log jest powszechnie używanym narzędziem do wyświetlania informacji w konsoli przeglądarki co odróżnia go od metod takich jak alert które wyświetlają informacje w oknach popup. Dlatego odpowiedzi sugerujące użycie okna popup również są nieprawidłowe. Ważne jest zrozumienie że console.log nie wpływa na wizualną część dokumentu HTML i nie zmienia jego zawartości co błędnie sugerują odpowiedzi przewidujące wyświetlenie w dokumencie HTML. Zrozumienie różnic w działaniu różnych metod wyjścia w JavaScript jest kluczowe dla debugowania i tworzenia aplikacji webowych. Typowym błędem jest również przypuszczenie że console.log ma bezpośredni wpływ na użytkownika końcowego podczas gdy jego głównym celem jest wspieranie deweloperów w analizie i rozwoju aplikacji. Aby uniknąć tych nieporozumień warto zgłębić dokumentację funkcji oraz praktyki debugowania w JavaScript co pozwala na bardziej efektywne wykorzystanie dostępnych narzędzi w pracy z kodem.

Pytanie 15

Który semantyczny znacznik HTML5 powinien wystąpić na stronie tylko raz?

<article>

<main>

<header>

<section>

Pozostałe znaczniki mogą pojawić się wielokrotnie. <header> oznacza nagłówek - może być jeden dla całej strony, ale też osobny dla każdej sekcji czy artykułu. <article> reprezentuje samodzielną treść (np. wpis, wiadomość), więc na jednej stronie może ich być wiele. <section> grupuje treść tematycznie i również występuje dowolną liczbę razy. Tylko główna treść <main> powinna pojawić się raz, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 16

Tabela Pacjenci zawiera kolumny: imie, nazwisko, wiek, lekarz_id. Aby stworzyć raport, który będzie zawierał jedynie imiona oraz nazwiska pacjentów mających mniej niż 18 lat i zapisanych do lekarza o id równym 6, można wykorzystać kwerendę SQL

A. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

B. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6

C. SELECT imie, nazwisko WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 OR lekarz_id=6

Aby uzyskać raport z tabeli Pacjenci, w którym znajdują się wyłącznie imiona i nazwiska pacjentów poniżej 18 roku życia zapisanych do lekarza o id równym 6, należy użyć następującej kwerendy SQL: SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE wiek<18 AND lekarz_id=6. Kluczowe w tej kwerendzie jest zastosowanie operatora AND, który pozwala na jednoczesne spełnienie obu warunków. W SQL, operator AND łączy dwa warunki, które muszą być prawdziwe, aby dany wiersz został uwzględniony w wynikach. Operator OR byłby nieodpowiedni, ponieważ mógłby zwrócić pacjentów, którzy są młodsi niż 18 lat, ale zapisani do innych lekarzy, co nie spełnia wymagań zadania. Ta kwerenda jest zgodna z ANSI SQL, który jest standardem dla zapytań do baz danych, a także dobrze ilustruje zasady filtracji danych w kontekście relacyjnych baz danych. Przykład takiej tabeli mógłby wyglądać następująco: imie: 'Jan', nazwisko: 'Kowalski', wiek: 17, lekarz_id: 6. W tym przypadku, zapytanie zwróciłoby imię i nazwisko Jana Kowalskiego, ponieważ spełnia on oba warunki.

Pytanie 17

Nazywa się inaczej nasycenie koloru

A. dopełnienie koloru

B. nasycenie koloru

C. przezroczystość koloru

D. jasność koloru

Zrozumienie koncepcji nasycenia koloru jest kluczowe w kontekście analizy odpowiedzi na to pytanie. Wiele osób myli saturację z innymi właściwościami kolorów, takimi jak przezroczystość, dopełnienie czy jasność. Przezroczystość koloru odnosi się do tego, jak wiele światła przechodzi przez dany kolor, a nie do jego intensywności. Kolory przezroczyste są często stosowane w warstwach grafiki komputerowej, ale nie mają one bezpośredniego związku z nasyceniem. Dopełnienie koloru dotyczy relacji między kolorami, które znajdują się naprzeciwko siebie na kole kolorów, a nie miary intensywności. Niekiedy twórcy kolorów popełniają błąd, uważając dopełnienie za nasycenie, co prowadzi do nieodpowiednich kombinacji i kompozycji w projektach. Jasność koloru, z kolei, odnosi się do jego jasności lub ciemności, co również nie jest równoznaczne z nasyceniem. Osoby zajmujące się projektowaniem powinny być świadome, że jasne kolory mogą być nasycone lub stonowane, w zależności od ich czystości. Ogólnie rzecz biorąc, mylenie tych terminów może prowadzić do frustracji w pracy kreatywnej i negatywnie wpływać na jakość końcowego produktu. Zrozumienie różnicy między tymi właściwościami jest kluczowe, aby uniknąć takich pułapek i osiągnąć zharmonizowane i profesjonalne rezultaty w projektach graficznych.

Pytanie 18

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';

B. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

C. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';

D. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 19

Pole insert_id zdefiniowane w bibliotece MySQLi języka PHP może być wykorzystane do

A. uzyskania pierwszego dostępnego indeksu bazy, tak, aby można było pod nim wstawić nowe dane

B. otrzymania kodu błędu, gdy wstawienie wiersza się nie powiodło

C. pobrania najwyższego indeksu bazy, aby po jego zwiększeniu wstawić pod niego dane

D. uzyskania id ostatnio dodanego wiersza

Pole insert_id w bibliotece MySQLi języka PHP jest niezwykle przydatne w kontekście zarządzania danymi w bazach danych. Głównym celem tego pola jest umożliwienie programistom uzyskania identyfikatora (ID) ostatnio wstawionego wiersza do bazy danych. Ta funkcjonalność jest kluczowa, gdyż wiele aplikacji wymaga odniesienia do nowo dodanych rekordów, szczególnie w sytuacjach, gdy w tabelach stosowane są klucze główne typu AUTO_INCREMENT. Przykładowo, po dodaniu rekordu do tabeli użytkowników, programista może użyć funkcji mysqli_insert_id(), aby pobrać ID tego rekordu i wykorzystać je do dalszych operacji, takich jak dodawanie powiązanych danych w innej tabeli. Tego typu mechanizmy są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania danymi, zapewniając spójność i bezpieczeństwo operacji na bazach danych. Warto także pamiętać, że poprawne zarządzanie ID pozwala uniknąć problemów z duplikacją i zapewnia, że aplikacja może dynamicznie dopasowywać swoje czynności do aktualnych danych.

Pytanie 20

W SQL, aby zabezpieczyć kwerendę CREATE USER przed utworzeniem konta, jeżeli ono już istnieje, należy użyć składni

A. CREATE USER OR DROP 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

B. CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

C. CREATE OR REPLACE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

D. CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';

Odpowiedź 'CREATE USER IF NOT EXISTS 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY 'yu&T%';' jest poprawna, ponieważ zastosowanie klauzuli 'IF NOT EXISTS' pozwala na utworzenie użytkownika tylko w przypadku, gdy konto o podanej nazwie nie istnieje w systemie. Jest to niezwykle użyteczne w praktyce, ponieważ minimalizuje ryzyko wystąpienia błędów związanych z próbą utworzenia użytkownika, który już został wcześniej zdefiniowany, co mogłoby prowadzić do niepotrzebnych komplikacji w zarządzaniu bazą danych. Dzięki temu podejściu administratorzy mogą tworzyć skrypty, które są bardziej elastyczne i odporne na błędy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bazami danych. Warto także zaznaczyć, że odpowiednia obsługa błędów oraz unikanie zbędnych operacji wpływa na wydajność systemu, co jest kluczowym aspektem w środowiskach produkcyjnych, gdzie każda operacja ma znaczenie dla dostępności i efektywności aplikacji korzystających z bazy danych.

Pytanie 21

W trakcie edycji grafiki rastrowej w oprogramowaniu obsługującym kanały, dodanie kanału alfa wskazuje na

A. zwiększenie głębi ostrości obrazu

B. ustalenie prawidłowego balansu bieli

C. wyostrzenie krawędzi obrazu

D. dodanie warstwy z przezroczystością

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dodanie kanału alfa w obróbce grafiki rastrowej oznacza wprowadzenie warstwy odpowiedzialnej za przezroczystość obrazu. Kanał alfa rozszerza możliwości tradycyjnych obrazów, które składają się tylko z trzech podstawowych kanałów kolorystycznych: czerwonego, zielonego i niebieskiego (RGB). Dzięki kanałowi alfa, każdy piksel w obrazie może mieć przypisaną wartość przezroczystości, co pozwala na tworzenie efektów takich jak cienie, rozmycia, a także na precyzyjne maskowanie elementów w projekcie. Przykładem zastosowania kanału alfa może być tworzenie grafik do użycia w reklamach czy wideo, gdzie elementy muszą być płynnie nałożone na różnorodne tła. W profesjonalnym oprogramowaniu graficznym, takim jak Adobe Photoshop czy GIMP, dodanie kanału alfa jest standardową praktyką w procesie tworzenia i edycji obrazów. Ponadto, tworząc animacje czy interaktywne projekty multimedialne, kanał alfa pozwala na bardziej elastyczne zarządzanie przezroczystością poszczególnych warstw, co jest kluczowe dla finalnego efektu wizualnego.

Pytanie 22

Debugger to narzędzie programowe, którego zadaniem jest:

A. wykrywanie błędów składniowych w kodzie źródłowym

B. analiza działającego programu w celu znalezienia przyczyn błędnego działania

C. łączenie bibliotek i kodu w plik wykonywalny

D. instalowanie środowiska programistycznego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugger służy do dynamicznej analizy działającego programu - pomaga znaleźć przyczyny błędów logicznych, które ujawniają się dopiero podczas wykonania. Pozwala zatrzymać program w wybranym miejscu (punkt wstrzymania - breakpoint), wykonywać kod krok po kroku, podglądać wartości zmiennych i prześledzić, którędy „idzie” sterowanie. W praktyce korzysta się z debuggera wbudowanego w IDE (np. w przeglądarce dla JavaScriptu) albo narzędzia takiego jak gdb. To odróżnia go od kompilatora, który wyłapuje błędy składni przed startem. Dlatego zadaniem debuggera jest analiza uruchomionego programu w celu wykrycia przyczyn jego nieprawidłowego działania.

Pytanie 23

Który typ komunikatu jest przesyłany WYŁĄCZNIE „w dół” - od kierownika do pracownika?

A. poszukiwanie rozwiązań

B. uwagi dotyczące polityki organizacji

C. zgłaszanie

D. powierzenie zadania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komunikacja „w dół” płynie od przełożonego do podwładnego, a jej typowym przykładem jest POWIERZENIE ZADANIA - kierownik przydziela pracownikowi obowiązek do wykonania. Dlatego komunikatem „w dół” jest powierzenie zadania.

Pytanie 24

Jaką wartość uzyska zmienna x po wykonaniu poniższego kodu PHP?

mysqli_query($db, "DELETE FROM produkty WHERE status < 0");
$x = mysqli_affected_rows($db);

A. Liczbę wierszy, które znajdują się w bazie danych.

B. Liczbę wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM.

C. Liczbę wierszy w tabeli produkty, dla których pole status przekracza zero.

D. Liczbę wierszy, które zostały dodane do tabeli produkty.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź dotyczy liczby wierszy przetworzonych przez zapytanie DELETE FROM w bazie danych. Funkcja mysqli_affected_rows($db) zwraca liczbę wierszy, które zostały zmodyfikowane przez ostatnie wykonane zapytanie na danym połączeniu z bazą danych. W przypadku zapytania DELETE, zwróci ona liczbę wierszy, które zostały usunięte w wyniku działania tego zapytania. W kontekście dobrych praktyk, zawsze warto sprawdzać, jakie operacje zostały wykonane na bazie danych, aby zrozumieć wpływ zapytań na dane. Na przykład, w aplikacjach e-commerce, przed usunięciem produktów, można wykorzystać tę informację do potwierdzenia, że usunięcie danych nie wpływa negatywnie na inne elementy systemu. Użycie tej funkcji pozwala na efektywne zarządzanie danymi oraz na utrzymanie spójności w bazie danych, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa i integralności danych.

Pytanie 25

Jaką wartość zwróci poniższa instrukcja w JavaScript?

document.write(5==='5');

A. false

B. 0

C. 1

D. true

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja JavaScript użyta w tym przykładzie wykorzystuje operator potrójnego równości === który jest używany do porównywania wartości i typu danych. W przeciwieństwie do podwójnego równości == który porównuje tylko wartości potrójne równości wymaga aby zarówno typ jak i wartość były identyczne. W przedstawionym kodzie porównywana jest liczba 5 z ciągiem znaków '5'. Chociaż mają tę samą widoczną wartość ich typy danych są różne. Liczba jest typem numericznym podczas gdy '5' jest ciągiem znaków. Ponieważ typy danych nie są identyczne operator === zwróci wartość false. Operator potrójnego równości jest preferowany w dobrych praktykach branżowych JavaScript ponieważ eliminuje problemy wynikające z niejawnej konwersji typów co może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Użycie potrójnego równości poprawia czytelność kodu i jego niezawodność ponieważ zmusza programistę do świadomego zwracania uwagi na typy danych co jest szczególnie ważne w złożonych aplikacjach gdzie takie błędy mogą skutkować trudnymi do wykrycia problemami. Praktyka ta jest zalecana w celu utrzymania wysokiej jakości i przewidywalności działania aplikacji webowych.

Pytanie 26

Którą właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić grubość (pogrubienie) czcionki?

font-weight

text-weight

font-style

text-style

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Grubość czcionki ustawia właściwość <code><span class="code-variable">font-weight</span></code>. Przyjmuje wartości słowne (<code><span class="code-variable">normal</span></code>, <code><span class="code-variable">bold</span></code>) lub liczbowe (100-900), np. <code><span class="code-keyword">font-weight</span><span class="code-text">:</span> <span class="code-variable">bold</span></code>. Im wyższa liczba, tym grubsze znaki. Dlatego do pogrubienia tekstu służy <code><span class="code-variable">font-weight</span></code>.

Pytanie 27

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP

PHP
<?php
$tablica=array(10=>"Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike");
asort($tablica);
print("<pre>");
print_r($tablica);
print("</pre>");
?>

A. rys. A

B. rys. C

C. rys. D

D. rys. B

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź wskazuje uporządkowanie tablicy asocjacyjnej według wartości. Funkcja asort() w języku PHP sortuje tablicę według wartości, zachowując klucze. Oznacza to, że elementy zostaną uporządkowane alfabetycznie według nazw języków, co w tym przypadku prowadzi do kolejności PHP Perl Pike Python. Klucze pozostają przypisane do swoich wartości co jest ważnym aspektem przy pracy z tablicami asocjacyjnymi w PHP. Praktyczne zastosowanie tej funkcji obejmuje np. sortowanie list produktów według ich nazw w aplikacjach e-commerce. Dobre praktyki programistyczne sugerują użycie funkcji sortujących z zachowaniem kluczy w przypadku gdy klucze te mają istotne znaczenie np. unikalne identyfikatory. Zrozumienie jak działa sortowanie w PHP pozwala na efektywne zarządzanie danymi i poprawia optymalizację kodu.

Pytanie 28

Model reprezentacji kolorów z parametrami: hue, saturation i value, to

A. RGB

B. HSV

C. CMYK

D. CMY

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź HSV (Hue, Saturation, Value) jest poprawna, ponieważ ten model opisu przestrzeni barw koncentruje się na trzech kluczowych parametrach: odcieniu, nasyceniu i jasności. Odcień odnosi się do rzeczywistego koloru, nasycenie informuje o intensywności koloru, a jasność wskazuje na jego jasność. Model HSV jest szczególnie użyteczny w aplikacjach graficznych oraz podczas pracy z grafiką komputerową, ponieważ jest bardziej intuicyjny dla ludzi, niż inne modele, takie jak RGB czy CMYK. Przykładem zastosowania modelu HSV jest edytor graficzny, gdzie użytkownik może łatwo dostosować kolor, manipulując tymi trzema parametrami. Standardy branżowe, takie jak Adobe Photoshop, implementują ten model, co pozwala na efektywne tworzenie i edytowanie kolorów. Dodatkowo, model HSV jest używany w programowaniu komputerowym do tworzenia efektów wizualnych, gdzie precyzyjne dostosowanie kolorów jest kluczowe.

Pytanie 29

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

B. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

C. Zmiana jasności zdjęć.

D. Przenikanie zdjęć.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 30

Aby strona internetowa była bardziej dostępna dla osób niewidomych, obrazom wstawianym znacznikiem img należy nadać atrybut:

src

alt

style

text

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut <code><span class="code-variable">alt</span></code> znacznika <code><span class="code-text"><</span><span class="code-keyword">img</span><span class="code-text">></span></code> zawiera tekst alternatywny - krótki opis tego, co przedstawia obraz. Czytnik ekranu, z którego korzystają osoby niewidome, odczytuje tę treść na głos, dzięki czemu użytkownik wie, co jest na obrazku. Tekst alternatywny pokazuje się też, gdy obraz się nie wczyta. Dlatego dla dostępności obrazom nadaje się atrybut <code><span class="code-variable">alt</span></code>.

Pytanie 31

Jakiego typu mechanizm zabezpieczeń aplikacji jest zawarty w środowisku uruchomieniowym platformy .NET Framework?

A. Mechanizm uruchamiania aplikacji zrealizowany przez frameworki aplikacji webowych (ASP.NET)

B. Mechanizm uruchamiania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) i na rolach (RBS - Role-Based Security)

C. Mechanizm uruchamiania aplikacji dla bibliotek klas

D. Mechanizm uruchamiania aplikacji realizowany przez funkcję Windows API (Application Programming Interface)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Mechanizm wykonywania aplikacji oparty na uprawnieniach kodu (CAS - Code Access Security) oraz na rolach (RBS - Role-Based Security) jest kluczowym elementem platformy .NET Framework, który zapewnia odpowiedni poziom bezpieczeństwa dla aplikacji. CAS umożliwia definiowanie poziomów uprawnień dla różnych komponentów kodu, co pozwala na kontrolę, jakie operacje mogą być wykonywane przez dany kod w zależności od jego pochodzenia oraz kontekstu. Na przykład, aplikacja uruchomiona z lokalnego dysku może mieć inne uprawnienia niż ta sama aplikacja uruchomiona z internetu. RBS z kolei umożliwia przypisywanie ról użytkownikom, co pozwala na dalsze graniczenie dostępu do funkcji aplikacji w oparciu o przypisane role. Takie podejście nie tylko zabezpiecza aplikacje przed nieautoryzowanym dostępem, ale także wspiera środowiska wieloużytkownikowe, gdzie różne osoby mogą potrzebować różnych poziomów dostępu. Przykładowo, w aplikacji webowej mogą istnieć role administratora, edytora i widza, gdzie każdy z użytkowników ma różne możliwości interakcji z systemem. Zastosowanie CAS i RBS jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zabezpieczeń kodu, co jest istotne w kontekście rosnących zagrożeń w dzisiejszym świecie cyfrowym.

Pytanie 32

Użycie znacznika <b> do pogrubienia tekstu może być również osiągnięte poprzez zastosowanie reguły CSS

A. text-size

B. text-weight

C. font-weight

D. font-size

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS 'font-weight' to naprawdę ważne narzędzie, które pozwala nam kontrolować grubość tekstu na stronie. Dzięki niemu możemy nie tylko pogrubić tekst, ale też ustawić różne inne wartości, jak 'normal', 'bold', 'bolder' oraz liczby od 100 do 900. To daje nam fajne możliwości w zakresie typografii. Na przykład, jak użyjesz zapisu CSS 'p { font-weight: bold; }', to wszystkie akapity na stronie będą się wyświetlały pogrubioną czcionką. Dobrze jest pamiętać, że korzystanie z 'font-weight' jest zgodne z najlepszymi praktykami, bo odseparowuje treść od stylizacji. Moim zdaniem dobrze jest ograniczać użycie znaczników HTML, takich jak <b>, do sytuacji, kiedy zależy nam na podkreśleniu ważności jakiejś treści. Projektując strony, musimy myśleć też o tym, jak strony będą odbierane przez użytkowników i jak będą dostępne. Dobre style mogą bardzo poprawić czytelność tekstu.

Pytanie 33

Poniższe zapytanie zwróci

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;

A. liczbę wszystkich cen usług w tabeli

B. łączną wartość cen usług w tabeli

C. wszystkie wartości cen usług w tabeli

D. średnią wartość cen usług w tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL "SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;" jest skonstruowane w taki sposób, że używa funkcji agregującej COUNT, która zlicza liczbę niepustych wartości w kolumnie "cena" w tabeli "uslugi". Oznacza to, że wynik tego zapytania to liczba wierszy, w których kolumna "cena" nie jest pusta. Używanie funkcji COUNT jest standardową praktyką w SQL, gdy chcemy uzyskać ilość rekordów spełniających określone kryteria. W kontekście analizy danych, zrozumienie tego typu zapytań jest kluczowe, ponieważ pozwala na efektywne zbieranie statystyk, które mogą być później wykorzystane do podejmowania decyzji biznesowych. Na przykład, jeśli firma prowadzi usługi i chce wiedzieć, ile z nich ma przypisaną cenę, to to zapytanie dostarczy tej informacji. Warto także zwrócić uwagę, że funkcja COUNT jest często używana w połączeniu z innymi funkcjami agregującymi, takimi jak SUM czy AVG, w celu uzyskania bardziej kompleksowego obrazu danych.

Pytanie 34

Wskaż element, który definiuje pole edycyjne formularza zgodne z ilustracją

A. <input type="time" id="minutes" name="hours">

B. <input type="date" id=" minutes" name="hours">

C. <input type="number" id="mm" name="hh" min="0" max="24">

D. <input type="month" id="hh" name="mm">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowy wybór to <input type="time" id="minutes" name="hours">, ponieważ dokładnie taki element HTML5 służy do wprowadzania godziny w formacie hh:mm, czyli tak jak na ilustracji. Atrybut type="time" mówi przeglądarce, że pole ma przyjmować tylko wartości czasu, bez daty, miesięcy czy liczb dowolnego typu. Zgodnie ze specyfikacją HTML Living Standard oraz HTML5, przeglądarka powinna wtedy wyświetlić natywne kontrolki do wyboru godziny (np. rozwijane listy, suwak, mały zegarek – zależy od systemu i przeglądarki). Dzięki temu użytkownik ma mniejsze ryzyko pomyłki, a walidacja odbywa się częściowo automatycznie. Z mojego doświadczenia warto korzystać z type="time" zawsze, gdy formularz dotyczy konkretnych godzin, np. godzina rozpoczęcia pracy, rezerwacja wizyty, planowanie spotkania online. Po stronie serwera (np. w PHP) to pole przychodzi jako tekst w formacie „HH:MM”, co jest łatwe do dalszego przetwarzania, parsowania do obiektu DateTime albo zapisu w bazie danych w typie TIME. Dobra praktyka jest też taka, żeby nazwy atrybutów id i name były semantyczne. W tym zadaniu nie ma to wpływu na poprawność odpowiedzi, ale w realnym projekcie lepiej byłoby użyć np. id="endTime" i name="end_time". Ułatwia to później pracę z JavaScriptem i po stronie backendu. Warto też pamiętać o dodaniu atrybutów min i max, jeśli chcemy ograniczyć zakres godzin (np. od 08:00 do 20:00), oraz pattern lub dodatkowej walidacji JS, jeśli mamy specyficzne wymagania. Mimo że ilustracja nie pokazuje tych szczegółów, sam mechanizm type="time" jest tu absolutnie kluczowy i zgodny z dobrymi praktykami front-endowymi.

Pytanie 35

Wykonanie następującego polecenia PHP umożliwia:

$zapytanie = mysqli_query($db, "UPDATE ...");

A. pobranie danych z bazy

B. zmianę danych w bazie

C. zmianę struktury bazy

D. dodanie nowych danych do bazy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie PHP mysqli_query z użyciem instrukcji SQL UPDATE służy do modyfikacji danych w bazie danych. Funkcja mysqli_query umożliwia wykonywanie zapytań SQL na połączeniu z bazą danych reprezentowanym przez zmienną $db. Instrukcja UPDATE jest stosowana do aktualizacji istniejących rekordów w tabeli w bazie danych. Przykładowo, jeśli chcesz zaktualizować pole nazwa w tabeli użytkownicy, możesz użyć polecenia UPDATE users SET name='NowaNazwa' WHERE id=1. To podejście umożliwia dynamiczne zarządzanie danymi, co jest kluczowe w aplikacjach internetowych wymagających bieżącej aktualizacji informacji. W praktyce należy pamiętać o dobrych praktykach, takich jak walidacja danych wejściowych i zabezpieczenie przed atakami SQL injection, np. poprzez stosowanie przygotowanych zapytań. Aktualizowanie danych w bazie to jedna z podstawowych operacji CRUD (Create Read Update Delete), które są fundamentem zarządzania danymi w większości aplikacji obsługujących bazy danych. Poprawne użycie tej funkcji wymaga zrozumienia struktury SQL i znajomości specyfiki używanego systemu zarządzania bazą danych.

Pytanie 36

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. Dodana zostanie kolumna grupa.

B. Usunięta zostanie kolumna grupa.

C. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.

D. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 37

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. wartości logicznej

B. liczby całkowitej

C. liczby rzeczywistej

D. znaku

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 38

Związek między tabelami, osiągany przez bezpośrednie połączenie kluczy głównych obu tabel, nazywamy relacją

A. n..1

B. n..m

C. 1..n

D. 1..1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1..1 to trafny wybór. Mamy tam relację między tabelami, gdzie każda z par rekordów ma swoje odpowiedniki – czyli jeden rekord w tabeli A ma dokładnie jeden odpowiednik w tabeli B. Taka sytuacja jest dość konkretna i w praktyce sprawdza się w wielu systemach zarządzania danymi. Na przykład, jeśli mamy jakąś instytucję, to fajnie, żeby miała jednego reprezentanta, prawda? No i właśnie relacja 1..1 się w tym sprawdza. Choć muszę przyznać, że nie jest ona zbyt popularna, bo częściej korzysta się z innych typów relacji, to jednak w sytuacjach, gdzie chcemy mieć jasne połączenia, jest niezastąpiona. Weźmy na przykład użytkowników i ich profile – każdy użytkownik ma jeden profil, a ten profil tylko jednego użytkownika. Takie rozwiązanie ogranicza powielanie danych, co jest dużym plusem.

Pytanie 39

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dokładnie tak, poprawna odpowiedź to 'ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }'. Użycie selektora :nth-child(even) pozwala na zastosowanie stylu CSS do każdego parzystego elementu listy, co można zaobserwować na załączonym obrazku - każdy drugi (parzysty) element ma niebieskie tło. Jest to praktyczne rozwiązanie stosowane m.in. w celu poprawy czytelności długich list danych, gdzie koloryzmowanie na przemian pozwala na łatwiejsze zlokalizowanie poszczególnych elementów. Pamiętaj, że CSS oferuje wiele innych pseudoklas pozwalających na zastosowanie różnych efektów w zależności od stanu lub położenia elementu na stronie. Przy wykorzystaniu pseudoklas CSS warto odwoływać się do standardów i dobrych praktyk branżowych, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania selektorów, co może utrudniać czytelność i utrzymanie kodu.

Pytanie 40

Elementem odpowiadającym imieniu Agata w zaprezentowanej tablicy JavaScript jest:

var Imiona = new Array('Anna','Joanna','Monika','Agata');

A. Imiona['Agata'];

B. Imiona[3];

C. Imiona[Agata];

D. Imiona[4];

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to Imiona[3], ponieważ w JavaScript indeksowanie tablicy zaczyna się od zera. Oznacza to, że pierwszy element tablicy Imiona to 'Anna' (Imiona[0]), drugi to 'Joanna' (Imiona[1]), trzeci to 'Monika' (Imiona[2]), a czwarty to 'Agata' (Imiona[3]). W kontekście programowania w JavaScript ważne jest, aby znać zasady indeksowania, co jest szczególnie istotne przy pracy z tablicami, ponieważ niewłaściwe indeksowanie może prowadzić do błędów, takich jak undefined. W praktyce, jeżeli chcemy uzyskać dostęp do konkretnego elementu tablicy, musimy użyć odpowiedniego indeksu. Ponadto, korzystanie z tablic w JavaScript jest powszechną praktyką, a zrozumienie ich mechanizmu pozwala na efektywne operowanie danymi. Należy również pamiętać o dobrych praktykach w programowaniu, takich jak stosowanie opisowych nazw zmiennych oraz komentowanie kodu, co zwiększa jego czytelność i zrozumienie dla innych programistów.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej