Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 22:58
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 23:21

Egzamin zdany!

Wynik: 36/40 punktów (90,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Która metoda JavaScript dodaje nowy element na końcu tablicy?

A.
pop()
B.
unshift()
C.
push()
D.
shift()
Metoda push() dodaje nowy element na KOŃCU tablicy i zwraca jej nową długość. Dlatego element na końcu dodaje push().

Pytanie 2

Który program przekształca kod źródłowy napisany w danym języku programowania na język zrozumiały dla komputera?

A. debugger
B. edytor kodu źródłowego
C. kompilator
D. środowisko programistyczne (IDE)
Kompilator to program, który tłumaczy cały kod źródłowy napisany w języku programowania na kod maszynowy (lub pośredni) zrozumiały dla komputera, tworząc program wynikowy - np. plik wykonywalny. Robi to przed uruchomieniem, w całości, dzięki czemu gotowy program działa szybko. Tak budowane są aplikacje w językach C czy C++. Przeciwieństwem jest interpreter, który wykonuje kod na bieżąco bez tworzenia osobnego pliku. Dlatego program tłumaczący kod źródłowy na język komputera to kompilator.

Pytanie 3

Na ilustracji przedstawiono dwie tabele. Aby ustanowić między nimi relację jeden do wielu, gdzie jedna strona to Klienci, a druga strona to Zamowienia, należy

Ilustracja do pytania
A. wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i powiązać je z ID tabeli Klienci.
B. powiązać relacją pola ID z obu tabel.
C. dodać pole klucza obcego do tabeli Klienci i powiązać je z ID tabeli Zamowienia.
D. stworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi klucz połączyć z ID tabeli Zamowienia.
Tworzenie relacji jeden do wielu między tabelami w bazie danych wymaga zrozumienia, jak działa klucz podstawowy i klucz obcy. W tym przypadku tabela Klienci posiada pole ID, które jest kluczem podstawowym. Aby utworzyć relację jeden do wielu, należy dodać do tabeli Zamowienia pole klucza obcego, które będzie połączone z polem ID z tabeli Klienci. Dzięki temu każdy rekord w tabeli Zamowienia będzie mógł być przypisany do jednego klienta, ale jeden klient może mieć wiele zamówień. Taka struktura jest zgodna z normalizacją baz danych, która ma na celu eliminację redundancji danych i zapewnienie integralności danych. W praktyce, w systemach takich jak SQL, relacje te są wykorzystywane do wykonywania operacji takich jak wyszukiwanie wszystkich zamówień dla konkretnego klienta, co jest wykonywane przez dołączenie tabel za pomocą klucza obcego. Implementacja kluczy obcych w bazach danych jest standardową praktyką, która zwiększa spójność i bezpieczeństwo danych, minimalizując ryzyko błędów podczas operacji CRUD (Create Read Update Delete).

Pytanie 4

Instrukcja REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL pozwala na

A. przyznawanie praw dostępu do tabeli
B. usuwanie konta użytkownika z bazy danych
C. pozbawianie użytkownika uprawnień
D. przyznawanie uprawnień za pomocą ustalonego schematu
Polecenie REVOKE SELECT ON nazwa1 FROM nazwa2 w SQL służy do cofnięcia uprawnień, które wcześniej przyznaliśmy jakiejś osobie albo roli. W kontekście baz danych, uprawnienia SELECT to po prostu możliwość oglądania danych w tabeli (nazwa1). To dosyć ważna sprawa, jeśli mówimy o bezpieczeństwie bazy. Dzięki temu możesz kontrolować, kto ma dostęp do jakich danych, co jest szczególnie istotne w przypadku różnych regulacji prawnych, jak RODO. Przykładowo, jeśli użytkownik (nazwa2) miał dostęp do tej tabeli, a później uznaje się, że nie powinien go mieć, to używasz REVOKE, żeby to cofnąć. To normalne podejście w administrowaniu bazami danych, bo bezpieczeństwo danych to bardzo ważny aspekt. Warto również czasami przeglądać, kto ma jakie uprawnienia, żeby zminimalizować ryzyko, że ktoś niepowołany dostanie się do wrażliwych informacji.

Pytanie 5

Który format wideo NIE jest natywnie obsługiwany przez element <video> w HTML5?

A. WebM
B. Ogg
C. AVI
D. MP4
Element <video> w HTML5 obsługuje natywnie formaty MP4 (H.264), WebM i Ogg. AVI to starszy kontener, którego przeglądarki nie odtwarzają wprost przez <video> - wymaga konwersji do jednego z obsługiwanych formatów. Dlatego nieobsługiwanym formatem jest AVI.

Pytanie 6

W języku JavaScript funkcja document.getElementById() ma na celu

A. umieścić tekst o treści 'id' na stronie internetowej
B. zwrócić odnośnik do pierwszego elementu HTML o określonym id
C. sprawdzić poprawność formularza z identyfikatorem id
D. pobrać dane z pola formularza i zapisać je do zmiennej id
Metoda document.getElementById() jest jedną z kluczowych funkcji w JavaScript, używaną do interakcji z elementami HTML w dokumentach DOM (Document Object Model). Jej głównym zadaniem jest zwrócenie odniesienia do pierwszego elementu w dokumencie HTML, który posiada określony atrybut id. Atrybut ten powinien być unikalny w obrębie dokumentu, co pozwala na jednoznaczną identyfikację elementu. Przykładowo, jeśli mamy element <div id='myElement'>Witaj świecie</div>, to użycie document.getElementById('myElement') zwróci nam ten konkretny element. Można następnie manipulować tym elementem, zmieniając jego zawartość, styl lub atrybuty, co jest nieocenione w tworzeniu dynamicznych aplikacji webowych. Warto zaznaczyć, że ta metoda jest częścią specyfikacji DOM Level 1 i jest szeroko wspierana przez wszystkie nowoczesne przeglądarki. W kontekście optymalizacji wydajności, uzyskiwanie dostępu do elementów za pomocą ich id jest znacznie szybsze i bardziej efektywne niż stosowanie selektorów CSS. W praktyce, użycie tej metody w kodzie JavaScript jest kluczowe dla wielu operacji DOM, co sprawia, że jest to fundament, na którym opiera się wiele aplikacji webowych.

Pytanie 7

Dzięki któremu mechanizmowi możliwe jest dostosowanie wyglądu strony do konkretnego użytkownika i jego identyfikacja w serwisie?

A. cookie (ciasteczek)
B. połączenia z bazą
C. formularzy
D. obiektów DOM
Ciasteczka (cookies) to małe dane zapisywane przez serwis w przeglądarce użytkownika. Pozwalają rozpoznać go przy kolejnych wizytach i dostosować stronę (język, motyw, koszyk). Dlatego personalizację i identyfikację umożliwiają cookie.

Pytanie 8

W języku PHP symbol "//" oznacza

A. początek programu.
B. operator dzielenia całkowitego.
C. operator alternatywy.
D. początek komentarza jednoliniowego
Znak "//" w PHP to początek komentarza jednoliniowego. Komentarze to naprawdę ważna część kodowania, bo dzięki nim można dodawać notatki, które wyjaśniają, co się dzieje w kodzie. Ułatwia to późniejsze zrozumienie przy pracy nad projektem. Kiedy programista wpisuje "//", mówi interpreterowi PHP, żeby zignorował wszystko, co znajduje się w tej linii po tym znaku. Dzięki temu można opisywać funkcje czy klasy albo tymczasowo wyłączać część kodu, gdy testujemy różne rzeczy. To dobra praktyka, bo czytelność i dokumentacja kodu są kluczowe, szczególnie w większych projektach. Przykładowo, można zobaczyć taki komentarz:

// Funkcja oblicza sumę dwóch liczb
function suma($a, $b) {
return $a + $b;
}

Dzięki takiemu komentarzowi inny programista szybko zrozumie, co ta funkcja robi, co jest super ważne w sytuacjach, gdy w zespole jest więcej osób.

Pytanie 9

Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:

A. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK
B. INSERT, UPDATE, DELETE
C. CREATE, DROP, ALTER
D. GRANT, REVOKE, DENY
Prawidłowo – INSERT, UPDATE i DELETE to klasyczne polecenia z podzbioru DML (Data Manipulation Language) w SQL. DML służy do manipulowania danymi już zapisanymi w tabelach, a nie do tworzenia struktury bazy. Można sobie to skojarzyć z pracą na rekordach: dodajemy nowe wiersze, zmieniamy istniejące, usuwamy niepotrzebne. INSERT wstawia nowe rekordy do tabeli, np. gdy zapisujesz nowego użytkownika w systemie logowania: INSERT INTO users(login, haslo) VALUES ('jan', 'tajne');. UPDATE modyfikuje dane, np. zmianę hasła albo adresu e‑mail: UPDATE users SET email='[email protected]' WHERE id=5;. DELETE usuwa rekordy, np. nieaktywne konta: DELETE FROM users WHERE active=0;. W praktyce webowej te trzy polecenia działają zwykle razem z transakcjami i warunkami WHERE, żeby nie „przestrzelić” i nie ruszyć zbyt wielu wierszy. Standard SQL (ANSI/ISO) właśnie te komendy zalicza typowo do DML, obok instrukcji SELECT, która też jest często traktowana jako część DML, ale w wielu materiałach omawia się ją osobno, jako zapytania wybierające dane. Dobra praktyka jest taka, żeby przy UPDATE i DELETE zawsze podawać sensowny warunek WHERE i często używać LIMIT/TRANSACTION, szczególnie w aplikacjach produkcyjnych. Moim zdaniem warto od początku myśleć o DML w kontekście logiki biznesowej aplikacji: formularz rejestracji to INSERT, edycja profilu to UPDATE, usunięcie konta to DELETE – i nagle wszystko układa się w bardzo logiczną całość.

Pytanie 10

Który kod HTML spowoduje identyczne formatowanie jak przedstawione na obrazku?

W tym paragrafie zobaczysz sposoby formatowania tekstu w HTML


  1. <p>W tym <i>paragrafie zobaczysz sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

  2. <p>W tym <b>paragrafie <i>zobaczysz</i> sposoby formatowania</b> tekstu w HTML</p>

  3. <p>W tym <i>paragrafie <b>zobaczysz</b> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

  4. <p>W tym <i>paragrafie </i><b>zobaczysz</b><i> sposoby formatowania</i> tekstu w HTML</p>

A. Odpowiedź B
B. Odpowiedź D
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź C
Wybór niepoprawnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego użycia znaczników HTML, co prowadzi do złego formatowania tekstu. W opcji A znacznik <i> został użyty do zamykania paragrafu, co nie ma sensu, bo <i> powinien otaczać tylko te fragmenty, które mają być wyświetlane kursywą. Dodatkowo, brak znaczników <b> sprawia, że tekst nie jest pogrubiony, jak powinien być w oryginale. Opcja B znowu ma źle uporządkowane znaczniki, przez co efekt wizualny różni się od zamierzonego. Tekst 'zobaczysz' powinien być pogrubiony, a nie pokazywany kursywą. A w przypadku opcji D, znów widzimy źle rozmieszczone znaczniki <i> i <b>, co prowadzi do nieprzewidywalnych rezultatów formatowania. Takie błędy często wynikają z braku znajomości podstaw HTML i nieuważności na semantykę znaczników. Z mojego punktu widzenia, ważna jest znajomość kosztów, bo dobre zrozumienie kodu HTML jest kluczowe, żeby tworzyć zorganizowane i dostępne treści w sieci.

Pytanie 11

W HTML wprowadzono tag a. Co oznacza wartość nofollow w atrybucie rel?

<a href="http://website.com" rel="nofollow">link</a>
A. oznacza, że kliknięcie na link nie przekieruje do strony website.com
B. jest komunikatem dla robota wyszukiwarki Google, by nie śledził tego linku
C. oznacza, że naciśnięcie na link spowoduje jego otwarcie w nowej karcie przeglądarki
D. jest wskazówką dla przeglądarki internetowej, aby nie interpretowała słowa 'link' jako hiperłącza
Atrybut nofollow w linkach jest bardzo ważny dla tego, jak wyszukiwarki podchodzą do linków na stronach. Wprowadzenie go miało na celu ograniczenie spamu w komentarzach i w miejscach, gdzie autorzy stron nie chcieli, żeby te linki były traktowane jako polecenia. Gdy Google napotyka link z nofollow, to nie przekaże PageRank do strony, do której prowadzi. W praktyce oznacza to, że taki link nie pomoże w pozycjonowaniu tej docelowej strony. To jest super przydatne dla adminów, szczególnie przy linkach w komentarzach czy reklamach, gdzie nie zawsze można sprawdzić jakość tych linków. Dobrze jest stosować nofollow, kiedy link pojawia się automatycznie lub gdy nie jesteśmy pewni jego wartości merytorycznej.

Pytanie 12

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. ICMP
B. SMTP
C. FTP
D. NNTP
To, że wybrałeś FTP, to strzał w dziesiątkę! Ten protokół jest super przydatny do przesyłania plików między komputerami, zwłaszcza kiedy chcemy wrzucić naszą stronę na serwer. Działa tak, że logujesz się zdalnie na serwer, przeglądasz, co tam jest, i możesz łatwo przesyłać, pobierać albo nawet usuwać pliki. Jak twórcy stron chcą się podzielić swoimi plikami, jak HTML czy CSS, to sięgają po programy FTP, takie jak FileZilla. W momencie, kiedy połączysz się z serwerem, praca z plikami staje się naprawdę prosta. Warto pamiętać, że są też bezpieczniejsze wersje tego protokołu, czyli SFTP lub FTPS, które szyfrują dane, co jest ważne, bo zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików.

Pytanie 13

Na czym polega walidacja pól formularza?

A. na sprawdzeniu, czy użytkownik jest zalogowany
B. na sprawdzeniu, czy wprowadzone dane spełniają określone reguły
C. na ustaleniu, który użytkownik wprowadził dane
D. na sprawdzeniu, czy istnieje plik PHP odbierający dane
Walidacja pól formularza to sprawdzenie, czy wprowadzone dane spełniają określone REGUŁY - np. czy e-mail ma poprawny format, pole nie jest puste, a liczba mieści się w zakresie. Chroni to przed błędnymi lub niebezpiecznymi danymi. Dlatego polega na sprawdzeniu zgodności danych z regułami.

Pytanie 14

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz2.png zostanie zniknięty
B. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
C. obraz1.png zostanie zniknięty
D. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 15

Który parametr obrazu zmieni się po zmianie wartości NASYCENIA (saturacji)?

A. przezroczystość
B. kolejność wyświetlania pikseli
C. ostrość krawędzi
D. intensywność (żywość) barw
Nasycenie (saturacja) określa INTENSYWNOŚĆ i czystość barw. Przy nasyceniu bliskim zera kolory bledną aż do skali szarości, a przy wysokim stają się soczyste i żywe - to typowy suwak w GIMP-ie czy Photoshopie, gdy zdjęcie ma wyglądać „mocniej” lub „spokojniej”. Sama jasność i barwa (odcień) pozostają, zmienia się tylko siła kolorów. Zapamiętaj: saturacja steruje żywością barw.

Pytanie 16

$n = '[email protected]'; $dl = strlen($n); $i = 0; while ($i < $dl && $n[$i] != '@') {     echo $n[$i];     $i++; } Fragment kodu w języku PHP wyświetli

A. wyłącznie nazwę konta, czyli 'adres'
B. cały adres e-mail, czyli '[email protected]'
C. nazwę konta z znakiem @, czyli 'adres@'
D. tylko nazwę domeny, czyli 'host.pl'
W przedstawionym kodzie PHP zmienna $n przechowuje adres e-mail '[email protected]'. Funkcja strlen($n) zwraca długość tego ciągu, co w tym przypadku wynosi 14. Pętla while iteruje przez znaki ciągu, aż napotka znak '@' lub do końca ciągu. W każdej iteracji pętli, znak aktualnej pozycji jest wypisywany. Pętla zaczyna od indeksu 0 i sprawdza każdy znak, aż do momentu, gdy napotka znak '@'. W wyniku działania pętli, wypisywane są tylko znaki przed '@', co w tym przypadku oznacza nazwę konta, czyli 'adres'. Aby lepiej zrozumieć to działanie, warto postawić przed sobą praktyczny przykład. Jeśli zmienimy zmienną $n na '[email protected]', kod wypisze 'test', co potwierdza, że pętla działa zgodnie z zamierzeniem, wypisując wyłącznie część przed znakiem '@'. Technicznie, zmienne tablicowe w PHP mogą być indeksowane za pomocą operatora kwadratowego, co jest wykorzystywane w tym przypadku do dostępu do poszczególnych znaków ciągu, co jest typowe w programowaniu z użyciem PHP i stringów. W kontekście standardów, kod przestrzega zasady oddzielania nazwy użytkownika od domeny w adresie e-mail, co jest kluczowe dla jego poprawnego działania.

Pytanie 17

Jaką funkcję w edytorze grafiki rastrowej trzeba wykorzystać, żeby przygotować rysunek do publikacji na stronie tak, aby widoczne było jedynie to, co znajduje się w obrębie ramki?

Ilustracja do pytania
A. Perspektywa
B. Kadrowanie
C. Skalowanie
D. Odbicie
Kadrowanie w edytorze grafiki rastrowej pozwala na wycięcie określonego fragmentu obrazu aby skupić uwagę na jego najważniejszej części. Proces kadrowania jest niezbędny w sytuacjach gdy chcemy przedstawić tylko wybrany obszar grafiki co jest powszechną praktyką w przygotowywaniu ilustracji do publikacji online. Poprzez kadrowanie eliminujemy zbędną przestrzeń wokół istotnych elementów dzięki czemu obraz staje się bardziej czytelny i estetyczny. Jest to szczególnie ważne w kontekście ograniczonej przestrzeni na stronach internetowych oraz chęci optymalizacji rozmiarów plików graficznych co wpływa na szybkość ładowania witryny. Dobrze wykonane kadrowanie pozwala również na zachowanie estetyki kompozycji obrazu poprzez zastosowanie zasad takich jak reguła trójpodziału co zwiększa atrakcyjność wizualną. Warto również pamiętać że w kontekście norm branżowych kadrowanie jest podstawowym narzędziem w arsenale każdego grafika co znajduje odzwierciedlenie w większości współczesnych aplikacji do edycji grafiki rastrowej.

Pytanie 18

bool gotowe=true;
cout<<gotowe;
Jakie będzie wyjście w wyniku wykonania podanych poleceń?

A. Tak
B. 1
C. 0
D. Nie
Po wykonaniu poleceń na ekranie zobaczysz '1'. Zmienna 'gotowe' jest ustawiona jako typ bool i ma wartość true. W C++ typ bool może mieć dwie wartości: true lub false. Kiedy zmienną bool wyświetlamy przy użyciu cout, to 'true' pokazuje się jako '1', a 'false' jako '0'. To jest zgodne z zasadami C++, które mówią, że wartości logiczne są traktowane jako liczby całkowite. Z mojego doświadczenia, zrozumienie tego, jak C++ interpretuje różne typy danych, jest naprawdę istotne w programowaniu, bo pomaga lepiej ogarnąć działanie kodu, a także poprawić algorytmy. Na przykład, jeśli programista ma świadomość, że true to 1, może wykorzystać tę wiedzę przy operacjach na liczbach lub podczas tworzenia warunków. To fajnie działa, zwłaszcza gdy zaczynamy tworzyć bardziej złożone struktury danych.

Pytanie 19

Aby uzyskać akapit, w którym słowo „zaznaczony” jest wyróżnione znacznikiem <mark>, a słowo „istotny” oznaczone jako ważne <em> - z poprawnym otwarciem i zamknięciem znaczników - należy zastosować kod:

A.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
B.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
C.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
D.
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
Poprawny kod to
<p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
Każdy znacznik obejmuje dokładnie to słowo, którego dotyczy: <mark> wyróżnia „zaznaczony”, a <em> oznacza „istotny” jako ważny - i oba są zamknięte. Znaczniki nie zachodzą też na siebie nieprawidłowo. Dlatego ta wersja jest poprawna.

Pytanie 20

Jakie oprogramowanie służy do obróbki dźwięku?

A. Winamp
B. Audacity
C. RealPlayer
D. Brasero
Audacity jest wszechstronnym, darmowym programem typu open source, który służy do edycji dźwięku. Jego funkcjonalność obejmuje nagrywanie, edytowanie i przetwarzanie dźwięku w różnych formatach. Program ten jest często wykorzystywany przez muzyków, podcasterów oraz profesjonalistów zajmujących się dźwiękiem, co czyni go niezwykle popularnym w branży. Audacity obsługuje wiele efektów dźwiękowych, takich jak kompresja, reverb oraz equalizacja, co pozwala na zaawansowaną obróbkę nagrań. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi użytkownika, użytkownicy mogą łatwo nawigować w programie oraz korzystać z funkcji takich jak wielościeżkowe nagrywanie i edytowanie. Warto również wspomnieć, że Audacity działa na różnych systemach operacyjnych, w tym Windows, macOS oraz Linux, co zapewnia dostępność dla szerszego kręgu użytkowników. Użytkownicy mogą również korzystać z dodatkowych wtyczek, które rozszerzają możliwości programu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży, gdzie elastyczność i rozszerzalność oprogramowania są kluczowe dla profesjonalnych zastosowań.

Pytanie 21

Który zapis znacznika hr jest poprawny zgodnie z walidacją HTML5?

A.
</hr?>
B.
<hr>
C.
</ hr>
D.
</ hr />
<hr> to element PUSTY (void), więc poprawny zapis to po prostu <hr> - bez znacznika zamykającego i bez ukośnika (w HTML5 <hr/> jest zbędny). Dlatego poprawny jest <hr>.

Pytanie 22

Aby utworzyć tabelę w relacyjnej bazie danych, należy zastosować polecenie SQL CREATE TABLE:

A.
ADD TABLE
B.
NEW TABLE
C.
PLUS TABLE
D.
CREATE TABLE
Tabelę tworzy instrukcja CREATE TABLE, należąca do języka definiowania danych (DDL) w SQL. Definiujesz w niej nazwę tabeli oraz listę kolumn wraz z ich typami danych, a opcjonalnie dodajesz ograniczenia, takie jak klucz główny czy NOT NULL. Najprostsza składnia to CREATE TABLE nazwa (kolumna typ);, na przykład CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, nazwisko VARCHAR(50));. Polecenie jest częścią standardu SQL, więc działa w większości systemów bazodanowych (MySQL, PostgreSQL, SQLite, SQL Server) i to właśnie ono buduje strukturę, do której później wstawiasz dane.

Pytanie 23

Który wbudowany typ danych może przyjmować tylko dwie wartości?

A. logiczny
B. tablicowy
C. znakowy
D. łańcuchowy
Tylko dwie wartości może przyjąć typ LOGICZNY (boolean): prawdę (true) albo fałsz (false). Używa się go w warunkach i wyrażeniach decyzyjnych. Dlatego dwuwartościowy jest typ logiczny.

Pytanie 24

Co realizuje polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ...?

A. nadpisanie starej tabeli USA
B. utworzenie nowej tabeli USA
C. modyfikację (zmianę struktury) tabeli USA
D. usunięcie tabeli USA
Polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ... modyfikuje STRUKTURĘ istniejącej tabeli USA - w zależności od dalszej części doda, usunie lub zmieni kolumnę albo ograniczenie. ALTER znaczy „zmień”, a TABLE USA wskazuje, której tabeli dotyczy. Dlatego polecenie realizuje modyfikację struktury tabeli USA.

Pytanie 25

Jak zapisać w JavaScript warunek: a i b są dodatnie, a b jest mniejsze od 100?

A.
if (a > 0 && b > 0 && b < 100)
B.
if (a > 0 || (b > 0 && b < 100))
C.
if (a > 0 && b > 0 || b > 100)
D.
if (a > 0 || b > 0 || b > 100)
Wszystkie trzy żądania muszą być spełnione naraz - a dodatnie, b dodatnie i b mniejsze od 100 - więc łączymy je operatorem &&: if (a > 0 && b > 0 && b < 100). „Dodatnie” to > 0. Dlatego ten warunek jest poprawny.

Pytanie 26

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);
B. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);
C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;
D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;
Odpowiedź "ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);" jest poprawna, ponieważ prawidłowo definiuje klucz obcy w tabeli samochody, wskazując, że kolumna kolor w tej tabeli odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. Umożliwia to zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że wartości koloru w tabeli samochody będą mogły przyjmować tylko te wartości, które istnieją w tabeli lakier. Jest to standardowa praktyka w projektowaniu baz danych, która pomaga zapobiegać błędom, takim jak wprowadzenie koloru, który nie jest dostępny w zbiorze dozwolonych opcji. W praktyce, podczas dodawania nowego wpisu do tabeli samochody, system bazy danych automatycznie sprawdzi, czy dany kolor istnieje w tabeli lakier. Takie podejście zapewnia większą spójność danych oraz ułatwia zarządzanie them, zwłaszcza w większych aplikacjach, gdzie liczba potencjalnych wartości kolorów może być znaczna. Stosowanie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co przyczynia się do ich efektywności i skalowalności.

Pytanie 27

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)
B. SQL DDL (ang. Data Definition Language)
C. SQL DQL (ang. Data Query Language)
D. SQL DCL (ang. Data Control Language)
SQL DQL (Data Query Language) to podzbiór języka SQL, który koncentruje się na formułowaniu zapytań do baz danych w celu pobierania danych. Jego głównym elementem jest polecenie SELECT, które umożliwia użytkownikom wybieranie specyficznych danych z tabel oraz ich przetwarzanie w różnorodny sposób, w tym filtrowanie, sortowanie i łączenie danych z różnych źródeł. Przykładem zastosowania DQL jest zapytanie typu 'SELECT * FROM employees WHERE department = 'Sales';', które zwraca wszystkich pracowników z działu sprzedaży. DQL jest kluczowym elementem w analizie danych oraz raportowaniu, co sprawia, że znajomość tego podzbioru jest niezbędna dla analityków danych oraz programistów. Zrozumienie i umiejętność korzystania z DQL pozwala na efektywne wykorzystanie baz danych w praktycznych zastosowaniach biznesowych, takich jak generowanie raportów, analiza trendów oraz wspieranie decyzji strategicznych. Standardy SQL określają dobre praktyki związane z tworzeniem zapytań, co pozwala na zachowanie wydajności i czytelności kodu.

Pytanie 28

Jakiego elementu HTML brakuje, aby walidator HTML zgłosił ostrzeżenie lub błąd?

A. <link>
B. <meta name="author" content="....">
C. co najmniej jednego <h1>
D. <title>
Element <title> jest kluczowym składnikiem dokumentu HTML, odpowiedzialnym za definiowanie tytułu strony, który jest wyświetlany na pasku tytułowym przeglądarki oraz w wynikach wyszukiwania. Zgodnie z wytycznymi W3C, każdy dokument HTML powinien zawierać ten element w sekcji <head>, aby zapewnić poprawną strukturę oraz ułatwić indeksowanie przez wyszukiwarki. Brak <title> może prowadzić do ostrzeżeń lub błędów w walidacji, ponieważ wpływa to negatywnie na zarówno SEO, jak i dostępność strony. Przykładem poprawnej implementacji może być:<head><title>Mój pierwszy dokument HTML</title></head>, co zapewnia odpowiednią reprezentację treści strony w kontekście przeglądania i wyszukiwania. Dobrym zwyczajem jest, aby tytuł był zwięzły, a jednocześnie zawierał istotne słowa kluczowe, które odnoszą się do tematu strony. Nie należy zapominać, że właściwie skonstruowany tytuł wpływa na doświadczenia użytkowników oraz ich postrzeganie witryny.

Pytanie 29

W tabeli artykuly wykonano określone instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan. Po ich realizacji użytkownik jan uzyska możliwość

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan
REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan
A. tworzenia tabeli i wypełniania jej informacjami
B. tworzenia tabeli oraz edytowania jej zawartości
C. sprawdzania zawartości tabeli
D. edycji danych i przeglądania zawartości tabeli
Prawidłowa odpowiedź wskazuje na to że użytkownik jan ma prawa do tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi co wynika z początkowego nadania pełnych praw za pomocą komendy GRANT ALL PRIVILEGES i późniejszego cofnięcia konkretnych przywilejów SELECT i UPDATE. To oznacza że jan zachował uprawnienia do tworzenia tabelek i wstawiania danych do tabeli bez możliwości przeglądania czy aktualizowania danych w istniejących wierszach. W kontekście zarządzania bazami danych takie precyzyjne przyznawanie i odbieranie uprawnień jest kluczowe do utrzymania integralności i bezpieczeństwa danych. Przykładowo w środowisku produkcyjnym tworzenie i wypełnianie tabel może być ograniczone do administratorów baz danych lub zespołów deweloperskich podczas gdy inne role mogą mieć jedynie prawa do odczytu. Takie zarządzanie uprawnieniami pomaga zminimalizować ryzyko błędów i nieautoryzowanych modyfikacji danych. Standardy takie jak ISO/IEC 27001 zalecają precyzyjne zarządzanie dostępem w celu zabezpieczenia informacji co jest dobrą praktyką w branży IT.

Pytanie 30

Aby umieścić aplikację PHP w sieci, należy przesłać jej pliki źródłowe na serwer przy użyciu protokołu

A. SMTP
B. FTP
C. HTTP
D. NNTP
FTP, czyli File Transfer Protocol, to świetny wybór! Umożliwia przesyłanie plików między komputerami w sieci, co jest naprawdę ważne, gdy wgrywamy aplikację PHP na serwer. Bez FTP nawet nie wyobrażam sobie, jak byśmy mieli to zrobić. Dzięki temu protokołowi można nie tylko przesyłać pliki, ale też nimi zarządzać, np. usuwać czy przenosić je do innych folderów. Fajne jest to, że istnieją różne programy klienckie do FTP, takie jak FileZilla, które bardzo ułatwiają tę pracę – można tam po prostu przeciągać pliki. No i nie zapominajmy o bezpieczeństwie! FTP można skonfigurować do pracy w trybie szyfrowanym (SFTP), co sprawia, że nasze dane są lepiej chronione. Z mojego doświadczenia, warto też przyjrzeć się uprawnieniom dostępu na serwerze, bo to kluczowe, żeby nikt niepowołany nie miał do nich dostępu.

Pytanie 31

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">
A. $_GET
B. $_ACTION
C. $_COOKIE
D. $_POST
Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 32

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) || (liczba > -100)
B. (liczba -100)
C. (liczba >= -200) && (liczba < -100)
D. (liczba <= -200) && (liczba < -100)
W tym zadaniu chodzi o poprawne odwzorowanie zapisu matematycznego przedziału <-200, -100) w postaci wyrażenia logicznego w JavaScript. Taki przedział oznacza wszystkie liczby od -200 włącznie do -100, ale już bez samego -100. W praktyce bardzo często myli się tutaj zarówno kierunek nierówności, jak i to, czy dana granica ma być domknięta (z „=”) czy otwarta. Dobrze jest sobie w myślach przetłumaczyć zapis matematyczny na zwykłe zdanie po polsku i dopiero potem na kod.
Jednym z typowych błędów jest napisanie warunku w stylu „(liczba -100)”. Taki zapis w JavaScript w ogóle nie jest wyrażeniem logicznym, tylko zwykłym działaniem arytmetycznym: odejmujemy 100 od zmiennej liczba. Wynik będzie jakąś wartością liczbową, a nie true/false. Oczywiście JS potrafi w instrukcji if potraktować liczbę jako wartość logiczną, ale to kompletnie nie o to chodzi. To raczej efekt uboczny mechanizmu truthy/falsy, a nie poprawne projektowanie warunków. W profesjonalnym kodzie zawsze stosujemy jawne operatory porównania, typu >=, <=, >, <.
Inny częsty błąd to użycie operatora || (lub) zamiast && (i). Warunek (liczba >= -200) || (liczba > -100) obejmie praktycznie wszystkie liczby większe lub równe -200, bo druga część (liczba > -100) będzie prawdziwa dla wszystkich liczb większych niż -100, w tym dodatnich. Operator OR mówi: wystarczy, że jedna z części jest prawdziwa. A my chcemy jednocześnie spełnienia obu warunków, czyli typowy AND. W efekcie taki zapis totalnie rozwala zakres i nie ma już nic wspólnego z przedziałem domknięto-otwartym.
Pojawia się też pokusa, żeby użyć złych kierunków nierówności albo pomylić się przy interpretacji, że liczby są ujemne. Na przykład zapis (liczba <= -200) && (liczba < -100) łapie liczby mniejsze lub równe -200, czyli bardziej „w lewo” na osi, niż nas interesuje. Dodatkowo oba warunki są skierowane w stronę -∞, więc zamiast ograniczonego przedziału dostajemy tak naprawdę wszystkie liczby mniejsze lub równe -200. To wynika często z automatycznego kopiowania schematu bez zastanowienia, czy naprawdę odzwierciedla on to, co mieliśmy w matematyce.
Z mojego doświadczenia dobrym nawykiem jest rozpisanie sobie na boku: "chcę liczby większe lub równe dolnej granicy" oraz "chcę liczby mniejsze (lub mniejsze/równe) od górnej granicy" i dopiero potem łączenie tego operatorem &&. Pozwala to uniknąć typowych pomyłek z kierunkiem strzałek i złym użyciem ||, które w warunkach zakresowych prawie nigdy nie jest tym, czego naprawdę potrzebujemy.

Pytanie 33

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy:

SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Kraków"
Wskaż zapytanie, które zwróci te same dane:
A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS "Poznań" OR "Kraków"
B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" OR miasto="Kraków"
C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING "Poznań" OR "Kraków"
D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN "Poznań" OR "Kraków"
Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR do połączenia dwóch warunków w klauzuli WHERE. W wyniku tego zapytania zostaną zwrócone wszystkie rekordy z tabeli 'mieszkancy', gdzie miasto to 'Poznań' lub 'Kraków'. To podejście jest zgodne z zasadami SQL, gdzie operator OR umożliwia łączenie warunków, co jest powszechnie stosowane w praktyce. Warto zauważyć, że zapytanie z wykorzystaniem operatora UNION ALL, które było pierwotnie zdefiniowane, również łączy wyniki z dwóch zapytań, ale każdy SELECT działa osobno. Użycie OR w tym przypadku jest bardziej efektywne, ponieważ pozwala na jedno zapytanie, co może przyspieszyć wykonanie w porównaniu do kilku zapytań UNION. W praktycznych zastosowaniach, gdy mamy do czynienia z wieloma kryteriami, stosowanie operatorów logicznych jest kluczowe dla uzyskania precyzyjnych wyników.

Pytanie 34

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: left; } aside { float: left; }
B. nav { float: right; }
C. nav { float: right; } section { float: right; }
D. aside {float: left; }
W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 35

Który modyfikator dostępu sprawia, że pole klasy jest dostępne z dowolnego miejsca programu?

A.
published
B.
private
C.
protected
D.
public
Modyfikator public oznacza, że pole lub metoda są dostępne z każdego miejsca programu - z wnętrza klasy, z klas dziedziczących i z kodu zewnętrznego. To najszerszy poziom dostępu. Stosuje się go do elementów, które mają stanowić publiczny interfejs obiektu. Dlatego dostęp zewsząd zapewnia public.

Pytanie 36

Jakie jest zadanie funkcji agregującej AVG w zapytaniu?

SELECT AVG(cena) FROM uslugi;
A. zliczyć całkowity koszt wszystkich usług
B. sprawdzić, ile usług znajduje się w tabeli
C. określić najwyższą wartość spośród cen usług
D. obliczyć średnią arytmetyczną wartości wszystkich usług
Funkcja AVG w SQL jest jednym z podstawowych narzędzi do analizy danych w bazach danych. Jej głównym celem jest obliczenie średniej arytmetycznej wartości w kolumnie, co jest kluczowe w raportowaniu i analizie danych. W zapytaniu SQL SELECT AVG(cena) FROM uslugi; funkcja AVG jest użyta, aby uzyskać średnią cenę wszystkich usług zapisanych w tabeli uslugi. Taka średnia jest przydatna w wielu kontekstach biznesowych na przykład przy tworzeniu raportów finansowych czy analizie kosztów w celu optymalizacji oferty. Średnia arytmetyczna pozwala zrozumieć przeciętną wartość danego zestawu danych co jest istotne w podejmowaniu decyzji. Standardy branżowe zalecają użycie funkcji AVG wszędzie tam gdzie potrzebna jest szybka i efektywna analiza danych liczbowych. Zrozumienie działania funkcji AVG jest kluczowe w pracy z bazami danych SQL gdyż pozwala na bardziej złożone analizy jak np. porównanie średnich z różnych okresów czasu lub segmentów rynku.

Pytanie 37

Jakie polecenie pozwala na zwiększenie wartości o jeden w kolumnie RokStudiów w tabeli Studenci dla uczniów, którzy są na roku 1÷4?

A. UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5
B. UPDATE RokStudiow SET RokStudiow++ WHERE RokStudiow < 5
C. UPDATE Studenci SET RokStudiow WHERE RokStudiow < 5
D. UPDATE Studenci, RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5
Odpowiedź 'UPDATE Studenci SET RokStudiow = RokStudiow+1 WHERE RokStudiow < 5;' jest prawidłowa, ponieważ poprawnie wykorzystuje składnię SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W tym przypadku, polecenie zmienia wartość kolumny RokStudiow o jeden dla wszystkich studentów, którzy mają przypisany rok studiów mniejszy niż 5. Użycie 'SET RokStudiow = RokStudiow+1' jest zgodne z zasadą aktualizacji danych, gdzie przypisanie nowej wartości korzysta z obecnej wartości i modyfikuje ją. W praktyce, takie operacje są niezbędne w systemach zarządzania bazami danych, zwłaszcza w kontekście obliczeń związanych z postępem akademickim studentów, a przestrzeganie standardów SQL pomaga w utrzymaniu spójności i integralności danych. Dobrą praktyką jest również wykonanie operacji aktualizacji w sposób, który minimalizuje ryzyko utraty danych oraz zwiększa efektywność zapytań, co jest istotne w dużych bazach danych.

Pytanie 38

Rodzaj programowania, w którym sekwencja poleceń (instrukcji) dostarczanych komputerowi jest traktowana jako program, określa się mianem programowania

A. stanowego
B. imperatywnego
C. logicznogo
D. funkcyjnego
Programowanie imperatywne to taki sposób myślenia w kodowaniu, gdzie dajemy komputerowi jasne instrukcje, co ma robić krok po kroku. Oznacza to, że mówimy mu, jak dojść do celu. To całkiem inne podejście niż w programowaniu funkcyjnym, gdzie raczej koncentrujemy się na funkcjach i operacjach na danych. W imperatywnym korzystamy z różnych elementów, jak zmienne, pętle czy warunki, żeby kontrolować, co się dzieje w programie. Można tu wymienić języki takie jak C, C++, Java czy Python – wszystkie są bardzo popularne w branży, zwłaszcza przy tworzeniu różnorodnych aplikacji lub systemów operacyjnych. Myślę, że połączenie programowania imperatywnego z obiektowym to świetny pomysł, bo dzięki temu łatwiej zarządzać kodem i korzystać z różnych wzorców projektowych, co zazwyczaj poprawia jego czytelność i efektywność.

Pytanie 39

Aby strona poprawnie skalowała się na urządzeniach mobilnych, rozmiar czcionki należy zdefiniować:

A. w milimetrach
B. w pikselach
C. tylko znacznikami big i small
D. w procentach
W projektowaniu responsywnym rozmiary, w tym wielkość czcionki, podaje się w jednostkach względnych - na przykład w procentach (albo em/rem). Tekst skaluje się wtedy proporcjonalnie do ustawień i urządzenia, zamiast mieć sztywną wartość. Dzięki temu strona pozostaje czytelna zarówno na telefonie, jak i na dużym monitorze. Dlatego rozmiar czcionki definiuje się w procentach.

Pytanie 40

document.getElementById("napis").innerHTML = Date); // Aby poprawnie skomentować podaną linijkę kodu w języku JavaScript, należy dodać komentarz po znakach //

A. zmiana właściwości atrybutu innerHTML
B. wyświetlenie daty oraz czasu w znaczniku o id = napis
C. wyświetlenie ciągu "Date()" w znaczniku o id = napis
D. niepoprawne informacje
Wybór odpowiedzi, które nie są poprawne, opiera się na nieścisłym zrozumieniu działania funkcji i użycia atrybutu 'innerHTML'. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że przedstawione dane są nieprawidłowe, co jest mylne. W rzeczywistości, kod nie jest błędny w sensie syntaktycznym, ale jego logika w kontekście wyświetlania aktualnej daty i czasu wymaga poprawy. Druga odpowiedź, odnosząca się do zmiany stylu atrybutu 'innerHTML', jest również błędna, ponieważ atrybut 'innerHTML' nie służy do zmiany stylu elementu. W rzeczywistości, 'innerHTML' jest używany do wstawiania lub modyfikacji zawartości HTML danego elementu, a nie jego stylizacji. Stylizacja powinna być realizowana poprzez CSS lub Javascript wykorzystujący inne metody, takie jak 'style' lub 'classList'. Trzecia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że kod wyświetli tekst 'Date()', co jest całkowicie błędne. Funkcja bez nawiasów nie zwraca wyników, a jedynie odnosi się do konstruktora obiektów daty. W związku z tym, wynik będzie niepoprawny i nie przyczyni się do wyświetlenia aktualnej daty i czasu na stronie. W kontekście programowania w JavaScript, kluczowe jest zrozumienie różnicy między wywołaniem funkcji a odniesieniem się do funkcji jako obiektu, co jest fundamentalne dla efektywnej manipulacji DOM.