Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 21:21
Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 21:41

Egzamin zdany!

Wynik: 24/40 punktów (60,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Wskaż metodę biblioteki Math języka JavaScript, która dla parametru x = 2.8 zwróci wartość 2.

A. sqrt(x)

B. ceil(x)

C. floor(x)

D. exp(x)

Poprawna jest metoda Math.floor(x), ponieważ w JavaScript odpowiada ona za zaokrąglenie liczby w dół do najbliższej liczby całkowitej. Dla x = 2.8 wynik Math.floor(2.8) to 2, bo funkcja „odcina” część ułamkową i schodzi do najbliższej liczby całkowitej mniejszej lub równej podanej wartości. To zachowanie jest zdefiniowane w specyfikacji ECMAScript i jest spójne we wszystkich nowoczesnych przeglądarkach oraz środowiskach typu Node.js. W praktyce Math.floor bardzo często wykorzystuje się przy pracy z indeksami tablic, generowaniu losowych liczb całkowitych czy przy obliczeniach, gdzie fragment ułamkowy nie ma znaczenia, np. liczba stron, liczba pełnych paczek produktu, paginacja rekordów. Typowy wzorzec to na przykład Math.floor(Math.random() * 10), który daje liczby całkowite z zakresu 0–9. Warto też świadomie odróżniać Math.floor od innych metod zaokrąglania: Math.ceil(2.8) zwróci 3, bo zaokrągla „w górę”, a Math.round(2.8) również zwróci 3, bo zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej. Z mojego doświadczenia w JS często używa się właśnie floor tam, gdzie ważna jest przewidywalność w dół, np. przy obliczaniu indeksów czy dzieleniu na równe segmenty, żeby nie wyjść poza zakres. Warto też pamiętać, że Math.floor działa poprawnie również dla liczb ujemnych, ale tam „w dół” oznacza w kierunku −∞, więc Math.floor(−2.8) da −3, co czasem potrafi zaskoczyć, jeśli ktoś myśli tylko o „obcięciu” części po przecinku.

Pytanie 2

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}

A. dwiema metodami i jedną właściwością

B. trzema właściwościami

C. dwiema właściwościami i jedną metodą

D. trzema metodami

Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.

Pytanie 3

W skrypcie JavaScript, aby uzyskać dane od użytkownika, można wykorzystać okno wyświetlane przez funkcję

A. confirm()

B. prompt()

C. documet.write()

D. alert()

Funkcja prompt() w JavaScript jest specjalnie zaprojektowana do pobierania danych od użytkownika i wyświetlania okna dialogowego, które pozwala wprowadzić tekst. W przeciwieństwie do alert(), który jedynie wyświetla informacje, prompt() umożliwia użytkownikowi wprowadzenie danych, które mogą być później wykorzystane w kodzie. Na przykład, można zainicjować zmienną i przypisać do niej wartość wprowadzaną przez użytkownika: var imie = prompt('Podaj swoje imię:');. Tego rodzaju interakcje są niezwykle ważne w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie potrzeba elastyczności i użytkownika jako aktywnego uczestnika w procesie. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że zapytania są jasne i zrozumiałe, a także, że walidujemy dane wejściowe, aby uniknąć błędów. Warto również mieć na uwadze, że z uwagi na estetykę i funkcjonalność, w nowoczesnym podejściu do interakcji użytkownika, lepszym rozwiązaniem mogą być formularze HTML z JavaScript, które oferują większą kontrolę nad danymi i lepsze możliwości stylizacji."

Pytanie 4

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").color = "blue";

W języku JavaScript do zmiany stylu elementu HTML używamy obiektu style powiązanego z danym elementem. W przypadku zmiany koloru tekstu w akapicie używamy właściwości color. Poprawna składnia to document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Funkcja getElementById pobiera element o podanym identyfikatorze w tym przypadku jeden. Następnie poprzez przypisanie wartości blue do style.color zmieniamy kolor tekstu wewnątrz tego elementu na niebieski. Jest to zgodne z praktykami programowania w JavaScript ponieważ separacja stylów od treści jest istotna dla czytelności i utrzymania kodu a użycie style pozwala na bezpośrednią modyfikację właściwości CSS. Dobre praktyki sugerują aby stylowanie umieszczać w plikach CSS jednak JavaScript daje możliwość dynamicznej modyfikacji stylów co jest użyteczne w interaktywnych aplikacjach webowych. Przykładowo podczas tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika możemy reagować na różne zdarzenia zmieniając style elementów w odpowiedzi na działania użytkownika co zwiększa responsywność i atrakcyjność aplikacji.

Pytanie 5

W języku JavaScript funkcja getElementById odnosi się do

A. zmiennej numerycznej

B. klasy zdefiniowanej w CSS

C. elementu HTML z określoną nazwą klasy

D. elementu HTML z podanym id

Metoda getElementById w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do manipulacji DOM (Document Object Model), które pozwala deweloperom na łatwe odwoływanie się do konkretnych elementów HTML za pomocą ich atrybutu id. Dzięki temu, możemy dynamicznie zmieniać treść, style lub atrybuty tych elementów, co jest niezwykle przydatne w tworzeniu interaktywnych stron internetowych. Na przykład, jeśli mamy element HTML z atrybutem id='header', możemy użyć `document.getElementById('header')` do uzyskania do niego dostępu. To podejście jest zgodne z zasadami poprawnej struktury HTML, gdzie atrybut id powinien być unikalny w obrębie dokumentu. Rekomendowane jest, aby id było zrozumiałe i jasno określało zawartość elementu, co ułatwia późniejszą nawigację i skrypty, a także poprawia dostępność strony. W praktyce, korzystając z getElementById, możemy na przykład zmieniać tekst nagłówka: `document.getElementById('header').innerText = 'Nowy nagłówek';`.

Pytanie 6

Poniżej zamieszczony fragment skryptu w JavaScript zwróci

A. ze

B. wo

C. wodzenia

D. owodzeni

Ten skrypt w JavaScript zaczyna od zadeklarowania zmiennej x, której przypisywana jest fraza 'Powodzenia na egzaminie'. Potem korzysta z metody substring na tej zmiennej z parametrami (3, 9). To znaczy, że wyciąga kawałek tekstu od indeksu 3 do 9. Pamiętaj, w JavaScript liczymy od zera, więc indeks 3 to czwarty znak, czyli 'o'. Dlatego z.substring(3, 9) zwraca 'odzeni'. Następnie, robimy kolejne wywołanie substring na tym wyniku, z parametrami (2, 4), co daje nam fragment od indeksu 2 do 4 w 'odzeni', czyli 'ze'. Na końcu, funkcja document.write(y) pokaże ten wynik na stronie. To świetny przykład na to, jak manipulować tekstem, co jest naprawdę przydatne w pracy z danymi. Z mojej perspektywy, zrozumienie operacji na tekstach to klucz do skutecznego przetwarzania i prezentacji informacji. Użycie takich metod w JavaScript do pracy z tekstem to absolutna podstawa, z którą warto się zapoznać.

Pytanie 7

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej

B. porównać dwie sekwencje znaków

C. zwrócić liczbę pseudolosową

D. zwrócić liczbę po zaokrągleniu

Metoda Math.random() w języku JavaScript jest kluczowym narzędziem do generowania liczb pseudolosowych w zakresie od 0 (włącznie) do 1 (wyłącznie). Oznacza to, że każdorazowe wywołanie tej metody zwraca nową, losową wartość zmiennoprzecinkową, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, takich jak tworzenie gier, symulacje, a także w algorytmach generujących dane testowe. Ważne jest, aby pamiętać, że Math.random() nie generuje liczb losowych w sensie statystycznym, lecz wykorzystuje algorytmy deterministyczne do produkcji wartości, co oznacza, że są one przewidywalne, jeśli znany jest stan początkowy. W praktyce, aby uzyskać liczbę losową w określonym zakresie, można zastosować następujący wzór: Math.floor(Math.random() * (max - min + 1)) + min, gdzie 'min' i 'max' to odpowiednio dolna i górna granica zakresu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w programowaniu, gdyż pozwala na elastyczne wykorzystanie losowości w aplikacjach.

Pytanie 8

Fragment kodu HTML z JavaScript spowoduje, że po kliknięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie schowany

B. obraz2.png zastąpi obraz1.png

C. obraz1.png zostanie schowany

D. obraz1.png zastąpi obraz2.png

Poprawna odpowiedź dotyczy ukrycia obrazu obraz2.png poprzez jego identyfikację za pomocą unikalnego atrybutu id. W kodzie HTML każdy element może być zidentyfikowany przez atrybut id, co pozwala na bezpośrednią manipulację jego własnościami w JavaScript. Funkcja document.getElementById służy do wyszukiwania elementu o podanym id w strukturze DOM dokumentu. Następnie, używając stylowania CSS poprzez właściwość style, możliwe jest zmienienie wartości display na 'none', co skutkuje ukryciem elementu w przeglądarce. Taka technika jest często wykorzystywana w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik musi mieć możliwość dynamicznego manipulowania elementami interfejsu. Praktyka ta jest zgodna ze standardami W3C i pozwala na tworzenie responsywnych, przyjaznych użytkownikowi aplikacji. Dobrym przykładem zastosowania jest tworzenie galeria obrazów, gdzie tylko wybrane zdjęcia są wyświetlane w danym momencie. Taka funkcjonalność sprzyja również poprawie czytelności strony, ponieważ użytkownik może ukrywać i odkrywać treści według własnych potrzeb. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla każdego, kto chce budować nowoczesne strony internetowe z użyciem HTML, CSS i JavaScript.

Pytanie 9

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. wartości przybliżonej liczby

B. wartości bezwzględnej liczby

C. potęgi liczby

D. pierwiastka kwadratowego liczby

Funkcja Math.pow() w JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że można jej użyć do podnoszenia liczby do wybranej potęgi. Poprawna składnia tej funkcji to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik. Na przykład, aby obliczyć 2 do potęgi 3, używamy Math.pow(2, 3), co zwraca 8. Ta funkcja jest niezwykle przydatna w różnych kontekstach programistycznych, takich jak obliczenia matematyczne, grafika komputerowa, czy modelowanie rzeczywistych zjawisk. W praktyce, korzystając z Math.pow(), można zrealizować wiele bardziej zaawansowanych obliczeń, takich jak obliczanie wartości funkcji wygładzających, symulacji fizycznych czy operacji na danych statystycznych. Kluczowe jest, aby pamiętać, że w JavaScript dostępne są również operator potęgowania (**), wprowadzony w ECMAScript 2016, co czyni kod bardziej czytelnym, na przykład 2 ** 3 również zwraca 8. Warto być świadomym tych narzędzi, aby optymalizować i upraszczać kod w swoich projektach.

Pytanie 10

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. pusty ciąg znaków

B. wartość, która nie jest liczbą

C. dowolną całkowitą wartość liczbową

D. dowolną dodatnią wartość liczbową

W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 11

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

B. obraz1.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

D. obraz2.png zostanie zniknięty

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 12

Liczba 0x142, przedstawiona w skrypcie JavaScript, jest zapisywana w postaci

A. dwójkowej

B. ósemkowej

C. szesnastkowej

D. dziesiętnej

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 0x142 jest zapisana w systemie dziesiętnym, dwójkowym lub ósemkowym, są błędne z kilku powodów. System dziesiętny, bazujący na podstawie 10, używa cyfr od 0 do 9. Gdyby 0x142 byłoby w systemie dziesiętnym, nie miałby prefiksu '0x', a jego wartość wynosiłaby 322, co jest całkowicie inną reprezentacją. Z kolei system dwójkowy, znany również jako binarny, używa tylko dwóch cyfr: 0 i 1. Liczba 0x142 w systemie binarnym wynosi 101000010, co jest zupełnie inną formą niż przedstawienie szesnastkowe. Na koniec, system ósemkowy, mający podstawę 8, obejmuje cyfry od 0 do 7. Aby wyrazić 0x142 w systemie ósemkowym, należałoby najpierw przekonwertować ją na dziesiętną, co dałoby 322, a następnie na ósemkowy, co dawałoby 502. Tak więc żadna z tych odpowiedzi nie jest poprawna, ponieważ 0x142 jest jednoznacznie zapisane w systemie szesnastkowym.

Pytanie 13

Jakiego zdarzenia trzeba użyć, aby funkcja JavaScript była uruchamiana za każdym razem, gdy użytkownik wprowadzi jakikolwiek znak do pola tekstowego?

A. onkeydown

B. onmouseout

C. onload

D. onclick

Odpowiedź 'onkeydown' jest w porządku! To zdarzenie działa za każdym razem, gdy ktoś naciska klawisz w polu edycyjnym. Świetnie nadaje się do monitorowania, co użytkownik wpisuje na bieżąco. Na przykład w formularzach można go użyć, żeby od razu sprawdzić, czy dane są poprawne. Dzięki temu użytkownik widzi, czy coś jest nie tak, co ogólnie poprawia użyteczność aplikacji. Poza tym, dobrym pomysłem jest nadawanie zrozumiałych nazw funkcjom, które reagują na te zdarzenia – pomaga to później w utrzymaniu kodu. Można też łączyć onkeydown z onkeyup czy onkeypress, żeby jeszcze lepiej kontrolować wprowadzane dane. To na pewno sprawi, że Twoja aplikacja będzie bardziej interaktywna.

Pytanie 14

Algorytm przedstawiony na rysunku można zapisać w języku JavaScript za pomocą instrukcji

A. for(i = 0; i > 10; i++)

B. var i = 0;
   while(i <= 10)
     i += 2;

C. var i = 0;
   do
     i++;
   while(i > 10);

D. var i = 0;
   do
     i = i + 2;
   while(i < 10);

A. A.

B. D.

C. C.

D. B.

Dobrze! Wybrałeś prawidłową odpowiedź B. Biorąc pod uwagę wykres przepływu, zmienna 'i' jest inicjalizowana wartością 0 i następnie w pętli zwiększana o 2, dopóki jej wartość nie przekroczy 10. Wprowadzona instrukcja w JavaScript (var i = 0; while(i <= 10) { i += 2; }) idealnie odzwierciedla proces przedstawiony na diagramie. Inicjalizacja zmiennej jest ważnym krokiem w programowaniu, który pozwala na użycie zmiennej w kodzie, a pętla 'while' jest często stosowana do wykonywania części kodu wielokrotnie do momentu, aż warunek przestanie być spełniony. W tym przypadku, warunkiem jest 'i' mniejsze lub równe 10, a kod wewnątrz pętli zwiększa wartość 'i' o 2 za każdym razem, gdy jest wykonywany. Jest to typowy przykład użycia pętli i operatorów w języku JavaScript.

Pytanie 15

Którą czynność gwarantującą poprawne wykonanie przedstawionego kodu Java Script, należy wykonać przed pętlą?

var text;
 for ( var i = 0; i < tab.length; i++ ) {
   text += tab[i] + "<br>";
 }

A. Zadeklarować zmienną i.

B. Sprawdzić rozmiar tabeli tab.

C. Zainicjować zmienną text.

D. Sprawdzić czy text j est typu znakowego.

Dobrze! Prawidłową odpowiedzią jest 'Zainicjować zmienną text'. W języku JavaScript, przed rozpoczęciem pętli, istotne jest zainicjowanie zmiennej, która będzie używana do akumulacji wyników. Zmienna 'text' w tym przypadku spełnia tę rolę. Jej prawidłowe zainicjowanie, czyli przypisanie jej początkowej wartości, zazwyczaj pustego ciągu znaków ('text = "";'), jest kluczowe dla poprawnej pracy kodu. Pozwala to na uniknięcie błędów związanych z niezdefiniowaną zmienną. Jest to standardowa procedura stosowana w wielu językach programowania, nie tylko w JavaScript. Zrozumienie i zastosowanie tej praktyki pomaga w pisaniu czystego i efektywnego kodu.

Pytanie 16

W języku JavaScript obiekt typu array jest wykorzystywany do przechowywania

A. wielu wartości wyłącznie tekstowych.

B. wielu wartości lub funkcji.

C. wielu wartości wyłącznie liczbowych.

D. wielu wartości dowolnego typu.

Wybierając odpowiedzi, które ograniczają typy danych do tylko jednej kategorii, można zauważyć, że są one niepoprawne. Obiekty typu array w JavaScript mogą przechowywać wartości dowolnego rodzaju, co wyklucza te odpowiedzi. Niepoprawna jest idea przechowywania tylko wielu wartości lub funkcji, ponieważ tablice są znacznie bardziej wszechstronne. Funkcje mogą być jedynie jednym z elementów tablicy, ale nie definiują jej głównej funkcji. Przechowywanie tylko wielu wartości wyłącznie liczbowych jest również błędne, ponieważ tablica może zawierać różnorodne typy danych, nie tylko liczby. Tak samo, ograniczenie do wartości wyłącznie tekstowych jest mylące, gdyż tablica może przechowywać obiekty, inne tablice oraz liczby. Przykładowo, w tablicy można mieć mieszankę różnych typów danych takich jak: let mixedArray = [1, 'tekst', true, {key: 'value'}, [5, 6, 7]]; co pokazuje, że tablice są zdolne do przechowywania różnorodnych informacji. W związku z tym, ograniczenie do pojedynczych typów danych nie oddaje w pełni potencjału, jaki oferują tablice w JavaScript, co jest kluczowe dla ich użyteczności w programowaniu.

Pytanie 17

Która z komend w języku JavaScript pozwala na zmianę koloru tekstu na niebieski w akapicie określonym w pliku HTML?

A. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").color = "blue";

Twoja odpowiedź document.getElementById("jeden").style.color = "blue" jest jak najbardziej trafna. Tu wykorzystujesz metodę document.getElementById, co pozwala na dotarcie do konkretnego elementu HTML, który ma identyfikator "jeden". To akurat odnosi się do tego akapitu <p id="jeden">. Później, używając właściwości style.color, zmieniasz kolor tekstu tego elementu na niebieski. To całkiem standardowy sposób, żeby dynamicznie zmieniać style CSS za pomocą JavaScript. W interaktywnych aplikacjach internetowych tak się często robi, bo zmiany kolorów na stronie są potrzebne, kiedy użytkownik klika w różne rzeczy. Na przykład, w takich aplikacjach zmiany kolorów elementów w odpowiedzi na działania użytkowników są mega ważne. Właściwie, korzystanie z metod DOM (Document Object Model) w taki sposób jest kluczowe dla tworzenia interaktywnych i responsywnych interfejsów, co jest bardzo istotne przy budowaniu stron internetowych.

Pytanie 18

W języku JavaScript, aby zmodyfikować wartość atrybutu znacznika HTML, po uzyskaniu obiektu przez metodę getElementById, należy zastosować

A. pola attribute i podać nazwę atrybutu

B. pola innerHTML

C. metody getAttribute

D. metody setAttribute

Wybór odpowiedzi, która sugeruje użycie pola innerHTML do zmiany atrybutów, jest nieprawidłowy, ponieważ pole to służy do manipulacji zawartością HTML wewnątrz danego elementu, a nie do zmiany jego atrybutów. Na przykład, użycie innerHTML do wstawienia nowej zawartości do elementu mogłoby spowodować nadpisanie wszystkich jego atrybutów i potencjalnie prowadzić do błędów, jeżeli nie zostaną zachowane pierwotne atrybuty. Z drugiej strony, metoda getAttribute tylko odczytuje wartość atrybutu, nie pozwala na jego modyfikację, co czyni ją niewłaściwym wyborem w kontekście zmiany wartości atrybutu. Z kolei pole attribute nie istnieje w kontekście HTML DOM jako typ właściwości, co prowadzi do nieporozumień w interpretacji. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego zarządzania elementami DOM w JavaScript. Powszechny błąd polega na myleniu funkcji związanych z manipulowaniem zawartością i atrybutami, co może prowadzić do nieefektywnego i trudnego do debugowania kodu. Kluczowym aspektem programowania w JavaScript jest znajomość metod i właściwości dostępnych w obiektach DOM oraz umiejętność ich poprawnej aplikacji w zależności od kontekstu operacji.

Pytanie 19

W języku Javascript obiekt typu array jest używany do przechowywania

A. wielu wartości lub metod

B. wielu wartości różnych typów

C. wielu wartości jedynie liczbowych

D. wielu wartości jedynie tekstowych

Wielu programistów mogą zmylić ograniczenia dotyczące typów danych w JavaScript, co prowadzi do błędnych wniosków na temat możliwości tego języka. Nieprawidłowe odpowiedzi sugerują, że tablice w JavaScript mogą przechowywać tylko jednorodne typy danych, takie jak wyłącznie tekstowe lub wyłącznie liczbowe wartości. Takie podejście jest ograniczone i nie uwzględnia elastyczności, jaką oferuje JavaScript. Obiekty array w tym języku są projektowane w taki sposób, aby umożliwić przechowywanie różnych typów danych w jednej tablicy, co jest kluczowe dla nowoczesnego programowania. Przykładem może być tablica, która zawiera zarówno liczby, jak i obiekty, co umożliwia tworzenie bardziej złożonych struktur danych. Często spotykanym błędem jest mylenie tablic z innymi strukturami danych, które wymuszają jednolitość typów, jak np. tablice w języku Java. Właściwe zrozumienie typów danych oraz ich właściwości w JavaScript jest niezbędne dla efektywnego kodowania oraz unikania pułapek związanych z typowymi błędami myślowymi, które mogą prowadzić do długotrwałych trudności w utrzymaniu kodu.

Pytanie 20

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. ósemkową

B. dwójkową

C. szesnastkową

D. dziesiętną

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 0x142 jest zapisana w systemie ósemkowym, dziesiętnym lub dwójkowym, wykazują fundamentalne nieporozumienia w zakresie notacji liczbowej. System ósemkowy (bazujący na 8) używa cyfr od 0 do 7, co czyni niemożliwym zapisanie liczby 142, ponieważ ta liczba zawiera cyfrę 8 - co narusza zasady tego systemu. Z kolei system dziesiętny, który posługuje się cyframi od 0 do 9, nie stosuje prefiksu "0x", który jest zarezerwowany dla systemu szesnastkowego. Liczba 142 w systemie dziesiętnym ma postać 142, a nie 0x142. Ponadto, jeśli chodzi o system dwójkowy (binarny), to jego zasięg ogranicza się do cyfr 0 i 1. Każda liczba w systemie binarnym jest reprezentowana jako sekwencja tych dwóch cyfr, co sprawia, że wprowadzenie liczby 0x142 do tego systemu również nie jest możliwe. Typowe błędy myślowe związane z błędnymi odpowiedziami polegają na myleniu notacji z różnymi systemami liczbowymi bez zrozumienia ich podstawowych zasad. W praktyce, aby poprawnie interpretować liczby w różnych systemach, ważne jest, aby zwracać uwagę na ich notację i format, co pozwala uniknąć nieporozumień w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 21

W efekcie wykonania przedstawionego w ramce kodu JavaScript, zmienna x jest równa

A. 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

B. 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

C. 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

D. 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

Kod w ramce to prosty przykład operacji na zmiennej i użycia konsoli w JavaScript: <script> var x = 10; x++; console.log(x); </script> Najpierw deklarowana jest zmienna `x` z użyciem słowa kluczowego `var` i przypisana jest do niej wartość 10. Następnie operator `x++` to tzw. inkrementacja postfiksowa – zwiększa wartość zmiennej `x` o 1. Po wykonaniu tej instrukcji `x` nie jest już równe 10, tylko 11. Ostatnia linia `console.log(x);` wypisuje aktualną wartość zmiennej do konsoli deweloperskiej przeglądarki, a nie do okna strony czy do popupu. Z mojego doświadczenia w pracy z JavaScript, `console.log()` to podstawowe narzędzie debugowania. W praktyce, gdy testujesz np. działanie pętli, obsługę formularzy, komunikację AJAX czy manipulację DOM, bardzo często wypisujesz dane właśnie do konsoli, żeby nie zaśmiecać interfejsu użytkownika. To jest zgodne z dobrymi praktykami front-endu: logi techniczne trafiają do konsoli, a nie do użytkownika końcowego. Warto też zauważyć różnicę między `x++` i `++x`. W tym konkretnym kodzie nie ma znaczenia, bo wartość jest tylko zwiększana i potem logowana, ale w wyrażeniach z przypisaniem kolejność ma już znaczenie. Operator `++` jest typowym elementem składni wielu języków (C, C++, Java, JavaScript), więc dobrze go rozumieć. W nowoczesnym kodzie częściej używa się `let` lub `const` zamiast `var`, ale mechanizm inkrementacji i logowania do konsoli pozostaje taki sam. Podsumowując: po inkrementacji `x` ma wartość 11 i ta wartość jest wyświetlana w konsoli przeglądarki przez `console.log()` – dokładnie tak, jak wskazuje poprawna odpowiedź.

Pytanie 22

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 2

B. Kod 1

C. Kod 3

D. Kod 4

Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 23

Co można powiedzieć o wyświetlonym przez witrynę tekście "test kolorów"?

<p id="p1" style="color:blue;">test kolorów</p>
<button type="button"
  onclick="document.getElementById('p1').style.color='red'">
  test</button>

A. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest niebieski.

B. Zaraz po załadowaniu witryny kolor tekstu jest czerwony.

C. Wciskanie przycisku test sprawia, że kolor tekstu jest na przemian niebieski i czerwony.

D. Po wciśnięciu przycisku test kolor tekstu jest czerwony.

Zauważyłem, że w kodzie HTML kolor tekstu na początku jest niebieski. Jest to ustawione w atrybucie style dla elementu o id='p1'. Po kliknięciu w przycisk, uruchamia się funkcja JavaScript, która zmienia kolor na czerwony. Ta funkcja jest przypisana w atrybucie onclick. Takie podejście to świetny sposób na interakcję użytkownika z witryną, korzystając ze skryptów JavaScript. Myślę, że to bardzo dobry przykład, który pokazuje, jak można robić interaktywne elementy na stronach. Wiedza na ten temat może pomóc lepiej zrozumieć, jak działają strony internetowe i co można zrobić z JavaScriptem.

Pytanie 24

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
   for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
     elementy[i].style.fontWeight = "bolder";

A. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder

B. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder

C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

D. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder

Jednym z często popełnianych błędów jest założenie że metoda getElementsByClassName przypisuje styl wszystkim elementom na stronie. W rzeczywistości zwraca ona tylko te elementy które posiadają określoną klasę styl1. To ogranicza zakres działania funkcji wyłącznie do wybranych elementów z przypisaną klasą co jest istotne dla zrozumienia selektorów w JavaScript. Innym nieporozumieniem może być przekonanie że metoda działa podobnie do selektorów CSS takich jak ID gdzie tylko jeden element jest modyfikowany. W rzeczywistości metoda ta operuje na kolekcji elementów a nie na pojedynczym elemencie. Dodatkowo częstym błędem jest myślenie że getElementsByClassName działa jak querySelector który mógłby zwrócić tylko pierwszy napotkany element. To nieporozumienie może prowadzić do błędnych założeń na temat zakresu i efektu działania skryptu. Warto również pamiętać że manipulacja stylami poprzez bezpośrednie modyfikowanie właściwości style elementu często jest bardziej wydajna niż modyfikowanie arkuszy stylów CSS zwłaszcza w kontekście dynamicznego działania skryptów na stronie internetowej. Kluczowe jest zrozumienie jak różne metody selekcji i manipulacji dokumentem wpływają na działanie i wydajność aplikacji webowych oraz unikanie myślenia że jedna metoda selekcji jest uniwersalna dla wszystkich celów i przypadków użycia co jest istotne w profesjonalnym podejściu do programowania w JavaScript i pracy z DOM.

Pytanie 25

W JavaScript stworzono funkcję o nazwie licz_pitagoras, która oblicza długość przeciwprostokątnej w trójkącie prostokątnym, zgodnie z twierdzeniem Pitagorasa. Funkcja przyjmuje dwa parametry wejściowe i zwraca wynik. Poprawne wywołanie tej funkcji, wraz z uzyskaniem zwróconej wartości, będzie miało formę

A. c = licz_pitagoras(a, b);

B. licz_pitagoras(a, b, c);

C. licz_pitagoras(a, b);

D. licz_pitagoras(a, b) = c;

Wywołanie funkcji w JavaScript wymaga przestrzegania określonych zasad, które nie zostały spełnione w pozostałych odpowiedziach. Odpowiedź 'licz_pitagoras(a, b);' jest niekompletna, ponieważ pomija przypisanie wyniku do zmiennej. Funkcja może być wywołana, ale bez możliwości dalszego wykorzystania jej wyniku, co ogranicza jej użyteczność. Z kolei 'licz_pitagoras(a, b) = c;' sugeruje, że przypisanie wyniku może być wykonane w odwrotny sposób, co jest niezgodne z zasadami przypisywania wartości w JavaScript. Warto pamiętać, że w tym języku nie możemy przypisywać do wyniku funkcji, gdyż funkcje zwracają wartości, a nie są same w sobie zmiennymi. Natomiast 'licz_pitagoras(a, b, c);' sugeruje, że funkcja oczekuje trzech argumentów, co jest nieprawidłowe, ponieważ funkcja została zdefiniowana do przyjmowania tylko dwóch parametrów. Tego typu błędne założenia mogą prowadzić do frustracji podczas programowania, gdyż przydzielanie niewłaściwych argumentów do funkcji może skutkować błędami runtime. Dobrą praktyką jest zrozumienie definicji funkcji i jej parametrów przed jej wywołaniem, co pozwala na efektywne korzystanie z możliwości oferowanych przez JavaScript.

Pytanie 26

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();

wskazuje, że

A. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.

B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.

C. nazwa jest polem w klasie przedmiot.

D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.

W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.

Pytanie 27

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;

A. PHP

B. JavaScript

C. Python

D. C#

Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.

Pytanie 28

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. PHP

B. JavaScript

C. Python

D. Perl

JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 29

DOM oferuje funkcje i atrybuty, które w JavaScript umożliwiają

A. pobieranie i modyfikowanie elementów strony załadowanej w przeglądarce

B. wykonywanie operacji na zmiennych przechowujących wartości liczbowe

C. przesyłanie danych formularza bezpośrednio do bazy danych

D. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie

Manipulacja łańcuchami, wysyłanie danych formularzy do baz danych oraz operacje na zmiennych liczbowych to pojęcia, które nie są bezpośrednio związane z funkcjonalnościami DOM. Przykładowo, manipulacja łańcuchami odnosi się do operacji na stringach w JavaScript, takich jak łączenie, dzielenie czy modyfikowanie tekstu, co nie ma związku z strukturą dokumentu HTML. W przypadku formularzy, wysyłanie danych do bazy danych jest zazwyczaj realizowane przez backend, a nie bezpośrednio przez DOM. DOM może jednak wspierać ten proces, umożliwiając zebranie danych w formularzach, ale to skrypty po stronie serwera zajmują się obsługą i przechowywaniem tych danych. Operacje na zmiennych liczbowych również są częścią podstawowej składni JavaScript, ale nie mają związku z manipulowaniem strukturą dokumentu. Często podczas nauki programowania zdarza się mylić koncepcje związane z różnymi warstwami aplikacji, co prowadzi do nieporozumień. Kluczowe jest zrozumienie, że DOM jest narzędziem do interakcji z dokumentem strony w przeglądarkach, a nie do manipulacji danymi czy zmiennymi w ogólnym sensie. Właściwe zrozumienie roli DOM w kontekście aplikacji webowych jest istotne dla efektywnego rozwoju złożonych interfejsów użytkownika.

Pytanie 30

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=Number(3/2)

B. var i=3/2

C. var i=parseFloat(3/2)

D. var i=parseInt(3/2)

Wybór pozostałych opcji jest błędny z kilku powodów związanych z typem zwracanej wartości oraz sposobem, w jaki JavaScript obsługuje konwersję typów. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi, która korzysta z operatora dzielenia 3/2, zwraca wartość 1.5, a następnie wykorzystuje ją w konstrukcji var i=3/2; bez jakiejkolwiek konwersji. Rezultatem jest wartość zmiennoprzecinkowa, co nie odpowiada wymaganiu przechowywania wyniku jako liczby całkowitej. Druga odpowiedź wykorzystuje funkcję Number, co również skutkuje zwróceniem wartości 1.5. Funkcja Number konwertuje każdy argument na typ liczbowy, ale nie zaokrągla go w dół do najbliższej liczby całkowitej, co jest celem tego zadania. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, var i=parseFloat(3/2);, również prowadzi do tego samego rezultatu: 1.5. Funkcja parseFloat przekształca argument na liczbę zmiennoprzecinkową, a nie całkowitą, co jest sprzeczne z wymaganiami dotyczącymi uzyskania wyniku 1. W kontekście tego pytania, kluczowe znaczenie ma zrozumienie różnic między tymi funkcjami oraz ich zastosowania w praktyce programistycznej.

Pytanie 31

W formularzu wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w sposób następujący: ```var x = parseInt(a);``` Jakiego typu będzie zmienna x?

A. napisowego

B. zmiennoprzecinkowego

C. Nan

D. liczbowego, całkowitego

Zmienna x, przypisana w wyniku zastosowania funkcji parseInt na zmiennej a, będzie typu liczbowego, całkowitego. Funkcja parseInt jest używana w JavaScript do konwersji wartości na liczbę całkowitą. Jeśli a jest wartością wprowadzoną przez użytkownika w polu input o typie number, to parseInt(a) zwróci wartość liczbową, eliminując wszelkie znaki niebędące cyframi. Wartością return będzie liczba całkowita, ponieważ parseInt zwraca tylko całkowite części liczb. Wartością zwróconą będzie NaN, jeśli a nie zawiera żadnych cyfr, co w tym kontekście nie ma miejsca, zakładając, że użytkownik wprowadził poprawne dane. Przykład: jeśli użytkownik wprowadzi '42.5', to parseInt('42.5') zwróci 42, eliminując część dziesiętną. Warto zaznaczyć, że parseInt może przyjąć drugi argument, który określa system liczbowy (bazę), w jakim liczba ma być interpretowana, co jest zgodne z wytycznymi ECMAScript. Poznanie możliwości i ograniczeń funkcji parseInt jest kluczowe w pracy z danymi liczbowymi w JavaScript, szczególnie w kontekście walidacji danych wejściowych.

Pytanie 32

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, co będzie przechowywać zmienna str2?

var str1 = "JavaScript";
var str2 = str1.substring(2,6);

A. nvaScr

B. avaS

C. vaSc

D. vaScri

W przypadku analizy kodu JavaScript kluczowym aspektem jest zrozumienie działania metody substring która służy do wyodrębniania fragmentów łańcuchów znaków. Metoda przyjmuje dwa parametry: indeks początkowy oraz opcjonalny indeks końcowy. W kontekście pytania błędnym podejściem jest niedokładna interpretacja tych indeksów. Pierwsza niepoprawna odpowiedź avaS zakłada że wyodrębniane są znaki od 0 do 3 co jest niezgodne z podanymi indeksami 2 i 6. Druga odpowiedź vaScri zakłada że metoda substring obejmuje znaki aż do indeksu 6 włącznie co jest błędnym zrozumieniem zakresu działania tej metody. Metoda substring kończy wybieranie na znaku poprzedzającym indeks końcowy dlatego indeks 6 nie jest uwzględniany przy wyborze znaków. Kolejna niepoprawna odpowiedź nvaScr próbuje wybrać znaki rozpoczynając od indeksu 1 co jest błędnym startowym punktem dla zakresu 2 do 6. W kontekście dobrych praktyk programistycznych istotnym jest zrozumienie że indeksowanie od zera ma wpływ na rezultaty metod operujących na łańcuchach znaków. Częstym błędem początkujących programistów jest nieuwzględnienie tego faktu co prowadzi do niepoprawnych wyników i błędów logicznych w aplikacjach. Znajomość tych zasad pozwala efektywnie wykorzystywać możliwości języka JavaScript w codziennej pracy programistycznej.

Pytanie 33

Jaką wartość będzie mieć zmienna str2 po wykonaniu poniższego fragmentu kodu JavaScript?

var str1 = "JavaScript"; var str2 = str1.substring(2, 6);

A. vaSc

B. avaScr

C. avaS

D. vaScri

Zrozumienie działania metody substring jest kluczowe do prawidłowego wyodrębniania części łańcucha znaków w JavaScript. Metoda ta przyjmuje dwa argumenty: indeks początkowy oraz opcjonalny indeks końcowy. Indeks początkowy wskazuje od którego znaku zaczynamy wycinanie a indeks końcowy wskazuje na pierwszy znak który nie zostanie uwzględniony. Jeśli indeks końcowy nie jest podany metoda wycina do końca łańcucha. Indeksowanie w JavaScript jest zerowe co oznacza że pierwszy znak ma indeks 0 drugi indeks 1 itd. To może prowadzić do mylnych założeń jeśli nie zrozumie się poprawnie jak działają indeksy. Typowym błędem jest użycie indeksu końcowego w sposób który uwzględnia także znak na tej pozycji co jest błędne ponieważ indeks końcowy jest wyłączny. W pytaniu gdy użyjemy substring(2 6) z łańcuchem JavaScript zaczynamy od znaku o indeksie 2 czyli v i kontynuujemy do indeksu 6 nie włączając go co daje nam ciąg vaSc. Inne odpowiedzi mogą wynikać z błędnego uwzględnienia indeksów początkowego lub końcowego co prowadzi do wycinania niepoprawnych fragmentów łańcucha. Rozumienie i stosowanie zasad indeksowania oraz logiki zerowania indeksów jest kluczowe przy pracy z łańcuchami znaków w JavaScript.

Pytanie 34

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. Nie zastosowano instrukcji break.

B. Nie zastosowano wyrażenia default.

C. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

D. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 35

Poprzez zdefiniowanie var x="true"; w języku JavaScript powstaje zmienna należąca do typu

A. string (ciąg znaków)

B. liczbowym

C. nieokreślonego (undefined)

D. logicznym

Wybór odpowiedzi związanej z typem logicznym jest wynikiem nieporozumienia co do podstawowych zasad typizacji w JavaScript. Wartości logiczne w tym języku, takie jak true i false, są używane do reprezentowania stanów prawdy i fałszu, ale nie mają nic wspólnego z tekstem. Deklaracja zmiennej z wartością "true" w cudzysłowach tworzy ciąg znaków, a nie wartość logiczną. Wynika to z faktu, że użycie podwójnych cudzysłowów oznacza, że wartość jest traktowana jako tekst, a nie jako typ logiczny. Odpowiedź dotycząca typu liczbowego również jest błędna, ponieważ "true" nie jest liczbą, a JavaScript nie interpretuje wartości tekstowych jako liczb, chyba że zostaną poddane konwersji. Typ nieokreślony (undefined) odnosi się do zmiennych, które zostały zadeklarowane, ale nie mają przypisanej wartości, co nie ma zastosowania w omawianym przypadku. Zrozumienie różnicy między typami danych jest kluczowe, ponieważ pozwala programistom unikać typowych pułapek i błędów, które mogą wystąpić podczas programowania w JavaScript. Stosowanie dobrych praktyk w zakresie deklaracji i zarządzania typami danych przyczynia się do bardziej przejrzystego i efektywnego kodu.

Pytanie 36

Język JavaScrypt umożliwia obsługę

A. klas abstrakcyjnych

B. obiektów DOM

C. funkcji wirtualnych

D. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony

JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.

Pytanie 37

Skrypt napisany w języku JavaScript wylicza cenę promocyjną dla swetrów w kolorach: zielonym i niebieskim (zmienna kolor) przy zakupach powyżej 200 zł (zmienna zakupy). Warunek do obliczeń powinien być sformułowany za pomocą wyrażenia logicznego?

A. zakupy > 200 || kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski'

B. zakupy > 200 && kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski'

C. zakupy > 200 && (kolor == 'zielony' || kolor == 'niebieski')

D. zakupy > 200 || (kolor == 'zielony' && kolor == 'niebieski')

W analizowanych odpowiedziach istnieje kilka kluczowych błędów logicznych, które prowadzą do niepoprawnych wniosków. W pierwszym przypadku, użycie operatora alternatywy (||) w połączeniu z warunkiem o wartości zakupów nie spełnia wymagań zadania, ponieważ sugeruje, że promocja jest dostępna niezależnie od koloru, co jest sprzeczne z intencją zadania. To błędne podejście prowadzi do wniosku, że każdy zakup powyżej 200 zł, bez względu na kolor, kwalifikuje się do promocji, co jest niepoprawne. Kolejny błąd występuje w drugim podejściu, gdzie zastosowano koniunkcję (&&) dla obu kolorów. Takie sformułowanie wymagałoby, aby sweter był jednocześnie zielony i niebieski, co jest logicznie niemożliwe. Taka konstrukcja nie tylko jest nielogiczna, ale i niepraktyczna, ponieważ nie spełnia podstawowych zasad logiki boolowskiej. Ostatnia niepoprawna odpowiedź wprowadza dodatkową złożoność bez potrzeby, łącząc warunek o wartościach zakupów z wymaganiem o kolorze za pomocą operatora alternatywy (||), co również skutkuje błędnym wnioskiem. Poprawne wyrażenie powinno jasno uwzględniać, że kolor swetra musi być jednym z dwóch dozwolonych wariantów oraz że musi istnieć minimalna wartość zakupów, co jest kluczowe dla prawidłowego obliczenia ceny promocyjnej.

Pytanie 38

Język JavaScript wspiera

A. funkcje wirtualne

B. abstrakcyjne klasy

C. obiekty DOM

D. wysyłanie ciastek z identycznymi informacjami do wielu użytkowników strony

Obiekty DOM (Document Object Model) są fundamentalnym aspektem języka JavaScript, umożliwiającym interakcję z dokumentami HTML i XML. Dzięki DOM, programiści mogą dynamicznie manipulować strukturą dokumentu, co pozwala na tworzenie interaktywnych aplikacji webowych. Na przykład, za pomocą JavaScript można zmieniać tekst w elementach HTML, dodawać lub usuwać elementy, a także reagować na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy ruchy myszy. Przykładowy kod: document.getElementById('example').innerHTML = 'Nowa zawartość'; ilustruje, jak można zmienić zawartość elementu z identyfikatorem 'example'. Zrozumienie i umiejętność pracy z DOM jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron internetowych oraz aplikacji w JavaScript, co wpisuje się w najlepsze praktyki rozwoju oprogramowania, takie jak separacja logiki od prezentacji i programowanie obiektowe.

Pytanie 39

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <script> skrypt.js </script>

B. <script src="/skrypt.js"></script>

C. <link rel="script" href="/skrypt.js" />

D. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />

W niepoprawnych odpowiedziach widać, że mogą występować nieporozumienia związane z HTML czy z osadzaniem zewnętrznych plików. Na przykład, użycie <script> skrypt.js </script> jest błędne, bo nie wskazuje na źródło pliku. W związku z tym przeglądarka nie wie, skąd wziąć ten skrypt. Koniecznie trzeba użyć atrybutu src, żeby powiedzieć, gdzie jest plik. Co do <link rel="script" href="/skrypt.js" />, to jest totalnie mylące, bo tag <link> jest do stylów CSS, a nie do skryptów JavaScript. Takie coś spowoduje błędy, bo przeglądarka nie załadowałaby skryptu, co w efekcie prowadzi do braku funkcjonalności w aplikacji. Jeszcze w przypadku <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" /> mamy problem, bo atrybut rel powinien dotyczyć typu relacji i nie ma opcji dla skryptów. Ważne jest, aby zrozumieć różnice między tagami HTML i umieć je stosować poprawnie. Jak nie będziesz przestrzegał tych zasad, mogą pojawić się kłopoty z działaniem aplikacji.

Pytanie 40

W dokumencie HTML zdefiniowano pewne elementy w klasie o nazwie "nomargin". W celu przeprowadzenia operacji na tych elementach za pomocą języka JavaScript, można wykorzystać funkcję

A. getElement("nomargin")

B. getElementById("nomargin")

C. getElementsByClassName("nomargin")

D. getElementsByTagName("nomargin")

Funkcja getElementsByClassName("nomargin") jest poprawnym sposobem na uzyskanie dostępu do elementów HTML przypisanych do klasy o nazwie 'nomargin'. Jest to metoda dostępna w obiekcie document, która zwraca kolekcję wszystkich elementów, które mają wskazaną klasę. W przeciwieństwie do getElementById, która zwraca pojedynczy element o podanym identyfikatorze, getElementsByClassName zwraca listę, co jest szczególnie przydatne, gdy mamy do czynienia z wieloma elementami oznaczonymi tą samą klasą. Przykładowo, jeśli mamy kilka divów z klasą 'nomargin', możemy w łatwy sposób iterować przez wszystkie z nich i stosować różne operacje, takie jak zmiana stylów czy dodawanie zdarzeń. Używanie tej metody jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ pozwala na selekcję grupy elementów, co z kolei wspiera modularność i łatwość zarządzania kodem. Warto również pamiętać, że w przypadku użycia tej metody, zmiany w DOM będą miały wpływ na wszystkie elementy, co może być przydatne w złożonych interfejsach użytkownika.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej