Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 07:19
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 07:42

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Dane są zapisy w tabeli uczniowie, które zostały przedstawione na rysunku. Jaki będzie rezultat wykonania podanego zapytania SQL?

A. Wartość 3.5

B. Dane 4, 3, 4, 3

C. Suma ocen równa 14

D. Liczba wierszy równa 4

Zapytanie SQL SELECT AVG(ocena) FROM uczniowie ma na celu obliczenie średniej wartości kolumny ocena w tabeli uczniowie. Średnia arytmetyczna jest obliczana poprzez zsumowanie wszystkich ocen i podzielenie wyniku przez liczbę rekordów. W tym przypadku mamy cztery oceny: 4 3 4 i 3. Suma tych ocen wynosi 14 a liczba rekordów to 4 co daje średnią arytmetyczną równą 3.5. W przypadku baz danych funkcja AVG() jest standardowym sposobem na obliczanie średniej wartości w zestawie danych i jest powszechnie używana w analizie danych gdzie często zachodzi potrzeba określenia centralnej tendencji. Takie podejście pozwala na szybką ocenę ogólnej wydajności lub trendów w zbiorze danych. Praktyczne zastosowanie tego mechanizmu obejmuje analizy biznesowe gdzie przeciętna wartość sprzedaży lub innych metryk może dostarczyć cennych informacji. Warto również podkreślić że AVG() ignoruje wartości NULL co jest korzystne w analizie zestawów danych o niepełnych wpisach.

Pytanie 2

Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy

A. wiąże się z kolumną imiona

B. jest obecny w tabeli obiekty

C. stanowi odniesienie do siebie samego

D. jest ustawiony na kolumnie obiekty

W przedstawionym fragmencie kodu SQL klucz obcy (foreign key) służy do zapewnienia integralności referencyjnej między dwiema tabelami. W tym przypadku klucz obcy wskazuje, że pole imie w jednej tabeli jest powiązane z polem imiona w tabeli obiekty. Takie podejście pomaga w utrzymaniu spójności danych, ponieważ wymusza istnienie każdej wartości w polu imie w kolumnie imiona tabeli obiekty. W praktyce oznacza to, że nie można dodać wartości do pola imie, jeśli nie istnieje odpowiadająca wartość w kolumnie imiona. Klucze obce są kluczowym elementem w projektowaniu baz danych, wspierając normalizację i redukcję redundancji danych. Prawidłowe wykorzystanie kluczy obcych pozwala na efektywne zarządzanie relacjami pomiędzy danymi, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie projektowania baz danych. Dodatkowo, prawidłowe stosowanie kluczy obcych przyczynia się do poprawy wydajności zapytań, ponieważ umożliwia optymalizację operacji łączenia danych. To podejście jest zgodne ze standardami SQL, a jego zastosowanie jest powszechne w różnych systemach zarządzania bazami danych jak MySQL, PostgreSQL czy Oracle.

Pytanie 3

Jakie pola znajdują się w formularzu?

A. Textarea, Option, Input(Checkbox), Input(Checkbox), Input(Submit), Input(Reset)

B. Input(Text), Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Submit), Input(Reset)

C. Textarea, Select, Input(Radio), Input(Radio), Input(Reset), Input(Submit)

D. Input(Text), Input(Checkbox), Select, Select, Input(Submit), Input(Reset)

Odpowiedź, którą wybrałeś, jest ok, bo wszystko trzyma się zasady formularzy z obrazka. Input(Text) to właśnie pole, w którym wpisujesz swoje nazwisko. Potem mamy Input(Select), który pozwala wybrać jedno z województw z listy – to też jest na plus. Przy Input(Radio) można wybrać jedną opcję, co dobrze pasuje do wyboru między Studiami podyplomowymi a Kursem. Input(Submit) jest do wysyłania formularza, więc tu też wszystko gra. Na końcu Input(Reset) zeruje wszystko, co jest przydatne, kiedy chcesz wyczyścić formularz. Wszystkie te elementy są zgodne z HTML5, co jest teraz standardem w tworzeniu stron. Fajnie, że formularz ma logiczne ułożenie, bo ułatwia to korzystanie z niego.

Moim zdaniem, dobrze wiedzieć, jakie elementy są stosowane w formularzach, żeby wszystko działało tak jak powinno.

Pytanie 4

Jak wygląda poprawny zapis samozamykającego się znacznika łamania linii?

</br>

<br/>

</ br>

<br> </br>

Pozostałe zapisy łamią zasady void-elementów. </br> i </ br> to znaczniki ZAMYKAJĄCE, a element pusty takiego nie posiada (do tego spacja w drugim jest niedozwolona). <br></br> próbuje domknąć go osobną parą, jakby miał zawartość. Poprawna samozamykająca forma to <br/>.

Pytanie 5

Do utworzenia czego niezbędne jest zdefiniowanie klucza obcego?

A. transakcji

B. relacji jeden-do-wielu (1..n)

C. relacji jeden-do-jednego (1..1)

D. klucza podstawowego

Klucz obcy służy do powiązań, a nie do innych celów. Transakcja to mechanizm spójności operacji, klucz PODSTAWOWY identyfikuje rekord, a relację 1..1 też realizuje się kluczem obcym, lecz klasycznym przykładem jego konieczności jest relacja jeden-do-wielu (1..n).

Pytanie 6

Które stwierdzenie o językach jest FAŁSZYWE?

A. C++ jest językiem obiektowym

B. JavaScript jest językiem skryptowym

C. SQL jest językiem programowania strukturalnego

D. PHP służy do tworzenia stron w czasie rzeczywistym

Szukamy zdania FAŁSZYWEGO. SQL to deklaratywny język ZAPYTAŃ do baz danych (operuje na zbiorach danych), a nie język programowania strukturalnego z pętlami i instrukcjami sterującymi. Dlatego fałszywe jest zdanie o SQL jako języku programowania strukturalnego.

Pytanie 7

Na ilustracji pokazano relację jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli rezyserzy

B. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy

C. klucz obcy rezyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli rezyserzy

D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym rezyserzy_id tabeli rezyserzy

Relacja jeden do wielu w bazach danych często wiąże się z sytuacją, gdzie jeden rekord w tabeli nadrzędnej może być powiązany z wieloma rekordami w tabeli podrzędnej. W tym kontekście tabela nadrzędna to rezyserzy posiadająca klucz podstawowy id, natomiast tabela podrzędna to filmy która odnosi się do tej wartości poprzez klucz obcy rezyserzy_id. Klucz podstawowy to unikalny identyfikator rekordu w tabeli, który pozwala na jednoznaczne rozróżnienie każdego rekordu. Klucz obcy natomiast jest atrybutem w tabeli podrzędnej, który odnosi się do klucza podstawowego w tabeli nadrzędnej. Jest to zgodne z teorią normalizacji baz danych, gdzie relacje jeden do wielu są standardowym podejściem do projektowania struktur danych. Użycie klucza obcego pozwala na utrzymanie integralności referencyjnej, co oznacza że każda wartość klucza obcego musi odpowiadać wartości klucza podstawowego w powiązanej tabeli lub być null, jeśli taka relacja jest dozwolona. Praktyczne zastosowanie tej relacji można zaobserwować w systemach zarządzania treścią, gdzie jeden autor (reżyser) może mieć przypisanych wiele artykułów (filmów), jednak każdy artykuł jest przypisany do jednego autora, co umożliwia na przykład efektywne zarządzanie danymi i generowanie raportów o twórczości danego autora.

Pytanie 8

Który znacznik służy do budowania hierarchii (struktury) tekstu nagłówkami?

<u>

<h6>

<head>

<style>

Hierarchię tekstu buduje się nagłówkami <h1> do <h6> - od najważniejszego do najmniej ważnego. <h6> to nagłówek najniższego poziomu, ale wciąż element tej struktury. Dlatego do hierarchii nagłówków należy <h6>.

Pytanie 9

Którego słowa kluczowego w językach z rodziny C używa się, aby nadać istniejącemu typowi danych alternatywną nazwę?

enum

union

switch

typedef

Pozostałe słowa kluczowe robią co innego. enum definiuje typ wyliczeniowy - zbiór nazwanych stałych całkowitych. union tworzy unię, czyli strukturę, której pola dzielą ten sam obszar pamięci. switch to instrukcja sterująca wybierająca gałąź wykonania w zależności od wartości - nie ma związku z definiowaniem typów. Nadanie istniejącemu typowi nowej nazwy umożliwia typedef, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 10

Które wyrażenie logiczne w języku C sprawdza, czy zmienna zm1 należy do przedziału (6, 203] (większa od 6 i mniejsza lub równa 203)?

(zm1 > 6) || (zm1 <= 203)

(zm1 > 6) || (zm1 != 203)

(zm1 > 6) && (zm1 <= 203)

(zm1 > 6) && (zm1 != 203)

Przedział (6, 203] oznacza wartości większe od 6 ORAZ mniejsze lub równe 203, więc oba warunki muszą zachodzić naraz - łączy je &&: (zm1 > 6) && (zm1 <= 203). Dlatego to wyrażenie jest poprawne.

Pytanie 11

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do kompilacji skryptu na stronie

B. do walidacji strony internetowej

C. do publikacji strony internetowej

D. do debugowania skryptu na stronie

FileZilla to klient FTP - służy do przesyłania plików między komputerem a serwerem, dlatego używa się go do PUBLIKACJI strony (wgrania plików HTML, CSS, grafik na serwer WWW). Dlatego FileZilla służy do publikacji strony internetowej.

Pytanie 12

Na stronie internetowej dodano grafikę w kodzie HTML. Co się stanie, jeśli plik rysunek.png nie zostanie odnaleziony przez przeglądarkę?

<img src="rysunek.png" alt="pejzaż">

A. wyświetli tekst "pejzaż" w miejscu grafiki

B. nie pokaże strony internetowej

C. zademonstruje błąd wyświetlania strony w miejscu grafiki

D. wstawi tekst "rysunek.png" zamiast grafiki

W HTML znacznik <img> jest używany do wstawiania obrazów na stronach. Ważne, żeby pamiętać o atrybucie src, który mówi przeglądarce, skąd ma wziąć obraz. A alt to taki tekst zapasowy, który wyświetli się, jeśli obrazek nie załaduje się z jakiegoś powodu. To istotne, bo ułatwia dostępność dla osób, które mogą mieć trudności z widzeniem. Na przykład, gdy plik rysunek.png się nie załaduje, to wyświetli się tekst z atrybutu alt - w tym przypadku słowo pejzaż. To jest zgodne z dobrymi praktykami, bo każdy powinien wiedzieć, co miało być na obrazku, nawet jeśli go nie widzi. To także pomaga wyszukiwarkom w indeksowaniu treści. A używanie atrybutu alt to rzecz, którą warto stosować, jeśli chcemy, żeby nasza strona była dostępna i przyjazna dla użytkowników. Przy tym, przypomina mi się, że to też jest zgodne z zasadami dostępności WCAG.

Pytanie 13

Który fragment kodu stanowi zamiennik dla kodu umieszczonego w ramce?

A. A

B. B

C. C

D. D

Prawidłowa odpowiedź to A ponieważ kod alternatywny reprodukuje dokładnie tę samą logikę co oryginalny kod w ramce. W pierwotnym kodzie pętla for iteruje od 1 do 55 włącznie i używa instrukcji continue do pominięcia nieparzystych liczb. Rezultatem jest wyświetlenie tylko parzystych liczb z tego zakresu. Alternatywny kod w odpowiedzi A osiąga to samo poprzez inicjowanie zmiennej x od 2 i inkrementację o 2 co powoduje że iterujemy tylko po parzystych liczbach od 2 do 54. Pętla zatrzymuje się na 54 ponieważ jest to ostatnia parzysta liczba w zadanym zakresie. Taki sposób iteracji jest bardziej efektywny ponieważ unika niepotrzebnych operacji sprawdzających parzystość co jest zalecane jako dobra praktyka programowania. W praktyce pozwala to na optymalizację kodu i zmniejszenie jego złożoności obliczeniowej co ma szczególne znaczenie w systemach o ograniczonych zasobach. Dobre praktyki programistyczne oraz znajomość struktury pętli i ich możliwości to kluczowe umiejętności w profesjonalnym kodowaniu.

Pytanie 14

Tabela podzespoly ma pola: model, producent, typ, cena. Które zapytanie wyświetli modele dysków SSD firmy Samsung od najdroższego do najtańszego?

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena ASC;

SELECT model FROM producent WHERE typ='SSD' OR producent='Samsung' ORDER BY podzespoly ASC;

SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='SSD' AND producent='Samsung' ORDER BY cena DESC;

Pozostałe zapytania zawodzą. OR zwróciłby wszystkie SSD oraz wszystkie produkty Samsung (także inne typy). Sortowanie rosnące (ASC) dałoby kolejność od najtańszego, a FROM producent myli tabelę z kolumną. Poprawne jest AND z ORDER BY cena DESC.

Pytanie 15

Jakie zadania programistyczne należy wykonać na serwerze?

A. Zmiana stylu HTML na stronie spowodowana ruchem kursora

B. Zapisanie danych pozyskanych z aplikacji internetowej w bazie danych

C. Weryfikacja danych wprowadzonych do pola tekstowego na bieżąco

D. Ukrywanie i wyświetlanie elementów strony w zależności od aktualnej pozycji kursora

Zapisanie danych pobranych z aplikacji internetowej w bazie danych to zadanie, które powinno być wykonywane po stronie serwera ze względów bezpieczeństwa, integralności danych oraz zarządzania zasobami. Serwer jest odpowiedzialny za przechowywanie informacji, które mogą być wykorzystywane przez wielu użytkowników, co wymaga centralizacji ich przetwarzania. W przypadku aplikacji internetowych, dane są często przesyłane z klienta (przeglądarki) do serwera, gdzie są walidowane oraz zapisywane w bazach danych. Na przykład, gdy użytkownik rejestruje się w aplikacji, jego dane osobowe są wysyłane do serwera, który sprawdza poprawność tych informacji i zapisuje je w bazie danych. Właściwe implementacje powinny stosować bezpieczne połączenia (np. HTTPS), a także techniki, takie jak sanitizacja danych, aby unikać ataków typu SQL Injection. Dobrą praktyką jest także stosowanie ORM (Object-Relational Mapping), co umożliwia łatwiejsze zarządzanie danymi i ich relacjami. Przechowywanie danych po stronie serwera pozwala na efektywne zarządzanie zasobami i umożliwia późniejsze przetwarzanie informacji w sposób zorganizowany i bezpieczny.

Pytanie 16

Aby utworzyć różnicową kopię zapasową bazy danych na serwerze MS SQL, w poleceniu BACKUP należy użyć klauzuli:

DIFFERENTIAL

WITH FORMAT

FULL

RESTORE

Kopia różnicowa zapisuje wyłącznie dane zmienione od ostatniej kopii pełnej, więc jest mniejsza i szybsza. W MS SQL tworzy się ją poleceniem BACKUP DATABASE ... WITH DIFFERENTIAL. Przy odtwarzaniu wgrywa się najpierw kopię pełną, a potem różnicową. Dlatego za kopię różnicową odpowiada klauzula DIFFERENTIAL.

Pytanie 17

Znacznik <i> w języku HTML ma na celu

A. zmianę czcionki na kursywę

B. dodanie grafiki

C. określenie formularza

D. ustalenie nagłówka w treści

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do formatowania tekstu, aby uzyskać efekt pochylonego kroju pisma. Jest to element semantyczny, który wprowadza do dokumentu wizualną różnicę, ale także ma swoje miejsce w kontekście znaczeniowym. Użycie <i> może wskazywać na zmianę intonacji w tekście, taką jak nazwy książek, filmów, czy obcych wyrazów. W standardach HTML5, <i> jest zalecany do użytku, aby wyróżnić elementy tekstowe w sposób, który jest zgodny z zasadami dostępności i semantyki. Przykład zastosowania: <p>W książce <i>W pustyni i w puszczy</i> autorstwa Henryka Sienkiewicza...</p>. Oznaczanie tekstu w ten sposób wspiera nie tylko estetykę strony, ale również poprawia doświadczenie użytkowników korzystających z technologii asystujących, które mogą interpretować znaczenie tak oznaczonego tekstu. Warto również pamiętać o odpowiednich stylach CSS, które można zastosować do tego znacznika, aby dostosować jego wygląd do reszty witryny.

Pytanie 18

W CSS, poniższy zapis spowoduje, że czerwony kolor zostanie zastosowany do

h1::first-letter {color:red;}

A. pierwsza litera nagłówka drugiego poziomu

B. pierwsza litera nagłówka pierwszego poziomu

C. tekst nagłówka pierwszego poziomu

D. pierwsza linia akapitu

Wiesz, użycie selektora CSS ::first-letter w połączeniu z stylem h1 to fajny sposób na zmianę wyglądu pierwszej litery w nagłówku. Kiedy używasz tego, kolor czerwony sprawi, że ta litera będzie się wyróżniać, co jest super, zwłaszcza w przypadku nagłówków czy akapitów. To technika, którą często stosuje się w projektowaniu stron, żeby nadać im trochę typograficznego stylu, jak w książkach z dużymi inicjałami. Ale pamiętaj, że ten selektor działa tylko z blokowymi elementami, takimi jak <p> czy <h1>, więc jeżeli spróbujesz zastosować go z elementami liniowymi, to niestety efekty nie będą takie, jak się spodziewasz. Zawsze warto też mieć na uwadze standardy W3C, bo one pomagają w tworzeniu dostępnych stron. No i ten selektor jest częścią specyfikacji CSS Pseudo-Elements Level 3, więc przeglądarki go dobrze wspierają. Zrozumienie, jak i kiedy stosować takie selektory, to klucz do tworzenia nowoczesnych stron.

Pytanie 19

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. nieparzystych elementów tablicy

B. dodatnich elementów tablicy

C. wszystkich elementów tablicy

D. parzystych elementów tablicy

Przedstawiony kod JavaScript oblicza sumę wszystkich parzystych elementów tablicy liczby. W języku JavaScript operator modulo (%) jest używany do obliczania reszty z dzielenia. W tym przypadku liczby[i] % 2 == 0 sprawdza, czy dany element tablicy liczby jest parzysty. Jeśli reszta z dzielenia przez 2 wynosi 0, oznacza to, że liczba jest parzysta. Dlatego każda parzysta liczba z tablicy jest dodawana do zmiennej wynik. Warto zauważyć, że pętla for przechodzi przez pierwsze 100 elementów tablicy, co sugeruje, że tablica liczby musi mieć co najmniej 100 elementów. Tego typu operacje są często wykorzystywane w praktycznych zastosowaniach, takich jak analiza danych, gdzie konieczne jest filtrowanie i przetwarzanie określonych wartości z dużych zbiorów danych. Dobre praktyki zalecają, aby zrozumieć zarówno składnię, jak i zastosowanie operacji warunkowych i pętli, co jest kluczowe w efektywnym programowaniu. Takie rozwiązania są fundamentem optymalnego przetwarzania danych, a ich zrozumienie umożliwia tworzenie bardziej złożonych algorytmów.

Pytanie 20

W tabeli o nazwie pracownicy zdefiniowano klucz główny w typie INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowane zostały pola imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania podanej kwerendy SQL, która dodaje dane i pomija pole klucza, w bazie danych MySQL nastąpi

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko)
VALUES ('Anna', 'Nowak');

A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL

B. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna

C. zignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie

D. błąd związany z niewłaściwą liczbą pól

W przypadku tabeli z kluczem głównym typu INTEGER z atrybutem AUTO_INCREMENT, kiedy wprowadzamy nowy rekord i pomijamy pole klucza głównego, baza danych MySQL sama automatycznie przydziela kolejną wartość liczbową dla tego pola. AUTO_INCREMENT to mechanizm, który zapewnia, że każdemu nowemu rekordowi przypisana jest unikalna wartość klucza głównego, zaczynając od wartości początkowej, zwykle 1, i zwiększając ją o 1 z każdym nowym rekordem. Jest to niezwykle użyteczne w sytuacjach, gdy zależy nam na unikalności wartości kluczy głównych, co zapewnia integralność danych i unika konieczności ręcznego określania wartości klucza przy każdym nowym wpisie. Takie podejście jest zgodne ze standardami dobrych praktyk, ponieważ minimalizuje ryzyko błędów związanych z duplikacją danych. Przykładowo, jeśli do tabeli pracownicy dodajemy rekord z danymi pracownika, nie musimy się martwić o wartość identyfikatora, co znacznie upraszcza proces zarządzania danymi. Mechanizm AUTO_INCREMENT jest zatem kluczowy w kontekście zarządzania bazami danych, zapewniając automatyzację i integralność danych.

Pytanie 21

Która funkcja PHP pozwala sprawdzić, czy ciąg jest CZĘŚCIĄ innego ciągu?

trim()

strtok()

strstr()

strlen()

Funkcja strstr() sprawdza, czy dany ciąg jest CZĘŚCIĄ innego - szuka pierwszego wystąpienia podciągu i zwraca fragment od tego miejsca (albo false, gdy nie znajdzie). Pozwala więc wykryć obecność fragmentu w tekście. Dlatego do tego służy strstr().

Pytanie 22

W regule CSS h1 { color: blue } czym jest h1?

A. wartością

B. deklaracją

C. klasą

D. selektorem

W regule h1 { color: blue } element h1 przed nawiasem klamrowym to SELEKTOR - wskazuje, których elementów dotyczy styl (tu wszystkich nagłówków <h1>). Dlatego h1 jest selektorem.

Pytanie 23

Jakie mechanizmy przyznawania zabezpieczeń, umożliwiające przeprowadzanie operacji na bazie danych, są powiązane z tematyką zarządzania kontami, użytkownikami oraz uprawnieniami?

A. Z zasadami

B. Z przywilejami obiektowymi

C. Z przywilejami systemowymi

D. Z atrybutami

Przywileje systemowe to kluczowy element zarządzania bezpieczeństwem w systemach baz danych. Obejmują one uprawnienia, które są przypisane do konta użytkownika na poziomie systemu, a niekoniecznie na poziomie obiektów bazy danych, takich jak tabele czy widoki. Dzięki nim możemy kontrolować dostęp do różnych funkcji systemowych, takich jak możliwość tworzenia nowych użytkowników, modyfikacji struktury bazy danych czy przydzielania uprawnień innym użytkownikom. Przykładem zastosowania przywilejów systemowych jest sytuacja, w której administrator bazy danych przydziela użytkownikom różne role, takie jak DBA (Database Administrator), która daje pełny dostęp do zasobów, lub rola z ograniczonymi uprawnieniami, co pozwala na wykonywanie tylko wybranych operacji. Dobrym przykładem standardów w tej dziedzinie jest podejście oparte na zasadzie minimalnych uprawnień, gdzie użytkownicy otrzymują jedynie te uprawnienia, które są absolutnie niezbędne do wykonywania ich zadań. Dzięki zastosowaniu przywilejów systemowych można skutecznie zarządzać bezpieczeństwem bazy danych oraz minimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 24

W JavaScript stworzono funkcję o nazwie licz_pitagoras, która oblicza długość przeciwprostokątnej w trójkącie prostokątnym, zgodnie z twierdzeniem Pitagorasa. Funkcja przyjmuje dwa parametry wejściowe i zwraca wynik. Poprawne wywołanie tej funkcji, wraz z uzyskaniem zwróconej wartości, będzie miało formę

A. licz_pitagoras(a, b);

B. licz_pitagoras(a, b) = c;

C. licz_pitagoras(a, b, c);

D. c = licz_pitagoras(a, b);

Wywołanie funkcji w JavaScript wymaga przestrzegania określonych zasad, które nie zostały spełnione w pozostałych odpowiedziach. Odpowiedź 'licz_pitagoras(a, b);' jest niekompletna, ponieważ pomija przypisanie wyniku do zmiennej. Funkcja może być wywołana, ale bez możliwości dalszego wykorzystania jej wyniku, co ogranicza jej użyteczność. Z kolei 'licz_pitagoras(a, b) = c;' sugeruje, że przypisanie wyniku może być wykonane w odwrotny sposób, co jest niezgodne z zasadami przypisywania wartości w JavaScript. Warto pamiętać, że w tym języku nie możemy przypisywać do wyniku funkcji, gdyż funkcje zwracają wartości, a nie są same w sobie zmiennymi. Natomiast 'licz_pitagoras(a, b, c);' sugeruje, że funkcja oczekuje trzech argumentów, co jest nieprawidłowe, ponieważ funkcja została zdefiniowana do przyjmowania tylko dwóch parametrów. Tego typu błędne założenia mogą prowadzić do frustracji podczas programowania, gdyż przydzielanie niewłaściwych argumentów do funkcji może skutkować błędami runtime. Dobrą praktyką jest zrozumienie definicji funkcji i jej parametrów przed jej wywołaniem, co pozwala na efektywne korzystanie z możliwości oferowanych przez JavaScript.

Pytanie 25

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
 K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
     K3: wynik ← wynik + t[i]
     K4: i ← i + 2
 K5: wypisz wynik

A. sumy wszystkich elementów tablicy.

B. n-elementów tablicy.

C. co drugiego elementu tablicy.

D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

Super rozebrałeś na czynniki pierwsze ten algorytm! Twoja odpowiedź 'co drugiego elementu tablicy' jest jak najbardziej trafna. W pytaniu chodzi o to, że algorytm sumuje co drugi element tablicy, zaczynając od pierwszego, a ten indeks to 0. Zmienna 'i' służy do poruszania się po tablicy i w każdej iteracji zwiększa się o 2. Dzięki temu pętla przeskakuje co drugi element, a te nieparzyste ignoruje. To naprawdę przydatna technika w programowaniu, bo pozwala na określony dostęp do danych. Takie algorytmy wykorzystuje się np. przy analizie danych z czujników, gdzie ważne są tylko wartości zapisane w regularnych odstępach.

Pytanie 26

O obiekcie zdefiniowanym w języku JavaScript można stwierdzić, że zawiera

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { … }
}

A. dwie właściwości oraz jedną metodę

B. trzy właściwości

C. trzy metody

D. dwie metody oraz jedną właściwość

Odpowiedź, że obiekt w JavaScript ma dwie właściwości i jedną metodę, jest poprawna. Przykład obiektu `obiekt1` zawiera dwie właściwości: `x` i `y`, które są liczbowymi wartościami. Dodatkowo, metoda `wsp` jest poprawnie zdefiniowana jako funkcja, co czyni ją metodą obiektu. W praktyce obiekty w JavaScript służą do grupowania danych i funkcji, co jest przydatne w programowaniu obiektowym. Wprowadzenie do obiektów i ich właściwości oraz metod jest kluczowym elementem zrozumienia, jak JavaScript operuje na danych. Standardowe praktyki zalecają, aby metody były używane do definiowania zachowań obiektów, co jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego obiektowo, gdzie obiekt jest zbiorem właściwości i metod, które operują na tych właściwościach. W kontekście dbałości o czystość kodu, warto zwrócić uwagę na stosowanie dobrej nazewnictwa dla metod i właściwości, co zwiększa czytelność i zrozumienie kodu. Przykładowo, jeśli `wsp` miała by reprezentować funkcję obliczającą współrzędne, dobrze by było, aby jej nazwa była bardziej opisowa, na przykład `obliczWspolrzedne`.

Pytanie 27

Elementem odpowiadającym imieniu Agata w zaprezentowanej tablicy JavaScript jest:

var Imiona = new Array('Anna','Joanna','Monika','Agata');

A. Imiona[4];

B. Imiona[3];

C. Imiona[Agata];

D. Imiona['Agata'];

Poprawna odpowiedź to Imiona[3], ponieważ w JavaScript indeksowanie tablicy zaczyna się od zera. Oznacza to, że pierwszy element tablicy Imiona to 'Anna' (Imiona[0]), drugi to 'Joanna' (Imiona[1]), trzeci to 'Monika' (Imiona[2]), a czwarty to 'Agata' (Imiona[3]). W kontekście programowania w JavaScript ważne jest, aby znać zasady indeksowania, co jest szczególnie istotne przy pracy z tablicami, ponieważ niewłaściwe indeksowanie może prowadzić do błędów, takich jak undefined. W praktyce, jeżeli chcemy uzyskać dostęp do konkretnego elementu tablicy, musimy użyć odpowiedniego indeksu. Ponadto, korzystanie z tablic w JavaScript jest powszechną praktyką, a zrozumienie ich mechanizmu pozwala na efektywne operowanie danymi. Należy również pamiętać o dobrych praktykach w programowaniu, takich jak stosowanie opisowych nazw zmiennych oraz komentowanie kodu, co zwiększa jego czytelność i zrozumienie dla innych programistów.

Pytanie 28

Przedstawiona linia kreskowa w stylu obramowania CSS jest określona własnością

A. doted

B. double

C. dashed

D. solid

Dobrze zrozumiałeś temat. Linia kreskowa w stylu CSS jest określana właściwością 'dashed'. Jest to jedna z kilku wartości, które można przypisać właściwości 'border-style' w języku CSS, aby manipulować wyglądem obramowania elementu. Stosowanie różnych styli linii pozwala na tworzenie bardziej skomplikowanych i estetycznie przyjemnych projektów. Na przykład, styl 'dashed' może być używany do zaznaczania linków lub przycisków, aby zwrócić uwagę użytkownika. Ważne jest jednak, aby zawsze pamiętać o utrzymaniu konsekwencji w projektowaniu stron internetowych. Dobre praktyki zalecają, aby wybierać styl obramowania, który najlepiej pasuje do ogólnego stylu strony. Podsumowując, właściwość 'border-style' jest kluczowym narzędziem w projektowaniu stron internetowych.

Pytanie 29

W dokumencie HTML zdefiniowano listę oraz dodano do niej formatowanie CSS. Który z efektów odpowiada tej definicji?

<ul>
  <li>Foksterier
  <li>Bokser
  <li>Baset
</ul>

li::after {
  content: " - Pies";
  background-color: teal;
  color: white;
}

Efekt 1

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 2

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 3

Foksterier
Bokser
Baset

Efekt 4

Foksterier
Bokser
Baset

A. Efekt 2.

B. Efekt 4.

C. Efekt 3.

D. Efekt 1.

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź, która jest 'Efekt 4'. W tym przypadku, dokument HTML został odpowiednio sformatowany za pomocą kodu CSS. Widzimy, że pseudoelement ::after został użyty do dodania tekstu '- Pies' za każdym elementem listy. Jest to często stosowana technika w CSS do dodawania dekoracji lub dodatkowych informacji do elementów na stronie. Dodatkowo, widzimy, że styl CSS definiuje kolor tła jako 'teal' i kolor tekstu jako 'white'. Jest to zgodne z zasadami dobrego projektowania stron internetowych, które sugerują, że kontrast między kolorem tekstu a tłem powinien być wystarczający, aby tekst był łatwo czytelny. Również dobrym podejściem jest utrzymanie spójności kolorów na stronie internetowej, co poprawia jej estetykę i profesjonalizm. W praktyce, umiejętność manipulacji elementami HTML za pomocą CSS jest kluczowa dla każdego front-end developera.

Pytanie 30

Co robi kwerenda:

ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float;

A. dodaje kolumnę cena typu float, jeśli nie istnieje

B. usuwa kolumnę cena

C. zmienia nazwę kolumny cena na float

D. zmienia typ kolumny cena na float

Polecenie ALTER TABLE artykuly MODIFY cena float; zmienia DEFINICJĘ istniejącej kolumny cena, ustawiając jej typ na float (liczba zmiennoprzecinkowa). Klauzula MODIFY służy właśnie do zmiany właściwości kolumny, która już istnieje. Dlatego polecenie zmienia typ kolumny cena na float.

Pytanie 31

Funkcji session_start() w PHP należy używać podczas realizacji

A. ładowania danych z zewnętrznych plików

B. wielostronicowej strony internetowej, która wymaga dostępu do danych przy przechodzeniu między stronami

C. każdej strony, która wykorzystuje ciasteczka

D. przetwarzania formularzy

Funkcja session_start() jest kluczowym elementem zarządzania sesjami w PHP, co jest niezbędne w kontekście wielostronicowych witryn internetowych. Jej głównym zadaniem jest inicjalizacja sesji, która pozwala na przechowywanie i udostępnianie danych użytkownika pomiędzy różnymi stronami serwisu. Gdy wywołasz session_start(), PHP sprawdza, czy istnieje już aktywna sesja. Jeśli tak, został załadowany odpowiedni identyfikator sesji, co umożliwia dostęp do danych przechowywanych w superglobalnej tablicy $_SESSION. Przykładami zastosowania mogą być koszyki zakupowe, gdzie użytkownik dodaje produkty na różnych stronach, a dane o tych produktach muszą być zachowane i dostępne na każdej z nich. Dobre praktyki zalecają, aby session_start() było wywoływane na początku skryptu, przed jakimkolwiek wyjściem na ekran, aby uniknąć problemów z nagłówkami HTTP. Ponadto, zarządzanie sesjami powinno być realizowane z uwzględnieniem bezpieczeństwa, np. poprzez regenerację identyfikatorów sesji po zalogowaniu oraz zabezpieczenie przed atakami CSRF.

Pytanie 32

W języku CSS zapis selektora

p > i { color: red; }

wskazuje, że kolorem czerwonym będzie sformatowany

A. wszystki tekst w znaczniku <p> lub wszelkie treści w znaczniku <i>

B. wszystkie teksty w znaczniku <p> oprócz tych w znaczniku <i>

C. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który ma przypisaną klasę o nazwie i

D. jedynie ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>

Zapis selektora CSS p > i mówi, że styl ma być zastosowany tylko do elementów <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to tyle, że jeśli w <p> mamy <i>, to tylko ten <i> weźmie czerwony kolor. To jest w porządku, bo w CSS style mogą się dziedziczyć, ale można je też dokładnie określić z użyciem selektorów. Znak '>' wskazuje na relację rodzic-dziecko, co jest istotne, gdy patrzymy na strukturę dokumentu HTML. Na przykład, w kodzie: <p>To jest <i>przykład</i> tekstu.</p>, słowo „przykład” będzie czerwone. Dodatkowo, korzystanie z takich selektorów to dobra praktyka, bo ogranicza wpływ stylów tylko do konkretnego kontekstu, co bardzo ułatwia zrozumienie kodu. Tego typu selektory pomagają unikać niechcianych efektów, które mogą się zdarzyć przy bardziej ogólnych zasadach CSS, a także poprawiają wydajność przeglądarki przy stylizacji.

Pytanie 33

Który selektor stylizuje akapity z klasą tekst ORAZ element blokowy z identyfikatorem obrazki?

p.tekst, div#obrazki

p#tekst, div.obrazki

p.tekst + div#obrazki

p#tekst + div.obrazki

Klasę oznacza kropka (p.tekst = akapity klasy tekst), a identyfikator krzyżyk (div#obrazki = <div> o id obrazki). PRZECINEK łączy oba selektory w grupę, więc reguła obejmie jedno i drugie. Dlatego poprawny jest p.tekst, div#obrazki.

Pytanie 34

W którym z bloków powinien znaleźć się warunek pętli?

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Blok oznaczony literą C jest symbolem decyzji w diagramach przepływu i jest używany do umieszczania warunków pętli w programowaniu. Symbol ten, przypominający romb, pozwala na zadanie pytania lub warunku, który decyduje o dalszym przebiegu działania programu. W praktyce, w językach programowania takich jak C++ czy Python, pętle warunkowe takie jak 'while' lub 'for' wymagają zdefiniowania warunku, który kontroluje liczbę iteracji. Blok decyzyjny umożliwia tworzenie logiki kontrolowanej przez dane wejściowe, co jest fundamentalne dla dynamicznych i responsywnych aplikacji. Zastosowanie bloku decyzyjnego zgodnie ze standardami branżowymi, jak np. UML (Unified Modeling Language), jest kluczowe dla tworzenia zrozumiałych i skalowalnych diagramów przepływu. Dzięki temu, programiści mogą łatwo komunikować algorytmy złożone z sekwencji warunków i decyzji, co jest niezbędne w projektowaniu oprogramowania o dużej złożoności. Praktyczne zrozumienie i stosowanie warunków w blokach decyzyjnych jest kluczowe dla tworzenia efektywnych rozwiązań programistycznych.

Pytanie 35

Który znacznik daje TAKI SAM efekt wizualny co <i> (kursywa)?

<u>

<em>

<pre>

<strong>

Pozostałe znaczniki wyglądają inaczej. <u> podkreśla tekst, <strong> go pogrubia, a <pre> wyświetla tekst czcionką o stałej szerokości z zachowaniem spacji. Kursywę, jak <i>, daje <em>.

Pytanie 36

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie zniknięty

B. obraz2.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

D. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 37

Definicja formularza została wykorzystana na stronie www, która przesyła dane do pliku w języku PHP. W której tablicy będą dostępne informacje z formularza?

<form action="plik.php" method="post">

A. $_GET

B. $_POST

C. $_COOKIE

D. $_ACTION

Formularze w HTML służą do przesyłania danych do serwera, a w kontekście języka PHP dane te są dostępne poprzez różne superglobalne tablice, z których najczęściej używaną przy metodzie POST jest tablica $_POST. Metoda POST, określona w atrybucie 'method' formularza, jest używana do przesyłania danych w bardziej bezpieczny sposób niż metoda GET, ponieważ nie pokazuje przesyłanych informacji w URL. Kiedy dane są wysyłane do skryptu PHP z formularza, wszystkie klucze i wartości formularza stają się dostępne jako elementy tablicy $_POST. Przykładowo, jeśli w formularzu znajduje się pole tekstowe o nazwie 'username', po wysłaniu formularza na stronie 'plik.php' można uzyskać dostęp do wartości tego pola za pomocą $_POST['username']. Ta metoda jest zalecana w przypadku przesyłania danych poufnych, takich jak hasła, ponieważ nie są one widoczne w pasku adresu przeglądarki. Dodatkowo, korzystając z $_POST, można przesyłać dane o większej objętości, co jest niemożliwe w przypadku $_GET, który ma ograniczenia długości URL.

Pytanie 38

Dodanie do tabeli Produkty kolumny data_produkcji zostanie wykonane kwerendą SQL

A. ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;

B. ALTER TABLE Produkty DROP data_produkcji DATE;

C. ALTER TABLE Produkty ADD DATE data_produkcji;

D. ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji DATE;

Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje dokładną składnię polecenia ALTER TABLE, którą stosuje się w SQL do modyfikowania struktury istniejącej tabeli. Instrukcja `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;` robi dwie kluczowe rzeczy: wskazuje tabelę, którą zmieniamy (`Produkty`) oraz dodaje nową kolumnę (`data_produkcji`) z określonym typem danych (`DATE`). Taka forma jest zgodna z typową składnią w popularnych systemach bazodanowych, jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle (choć drobne różnice składniowe mogą się pojawiać w innych, bardziej egzotycznych systemach).
W praktyce oznacza to, że po wykonaniu tej komendy tabela zyska nową kolumnę, w której można przechowywać datę produkcji każdego produktu. Typ `DATE` służy do przechowywania samej daty (rok, miesiąc, dzień), bez czasu. To jest dobre rozwiązanie, jeśli interesuje nas tylko kiedy produkt został wyprodukowany, a nie konkretna godzina. W wielu projektach w technikum czy w pracy zawodowej taka kolumna przydaje się np. do wyliczania terminu przydatności, raportów wiekowania towaru, filtrowania produktów po dacie produkcji, a nawet do prostych analiz, kiedy dana partia była wytwarzana.
Moim zdaniem warto od razu kojarzyć sobie taką komendę z dobrymi praktykami modelowania danych: nazwa kolumny powinna być czytelna i jednoznaczna (tutaj `data_produkcji` bardzo dobrze opisuje zawartość), typ danych powinien być możliwie najbardziej dopasowany do przechowywanej informacji (tu `DATE`, a nie np. `VARCHAR`), a zmiany struktury tabeli trzeba wykonywać świadomie, najlepiej mając kopię zapasową bazy lub przynajmniej danej tabeli. W realnych systemach produkcyjnych często dodaje się też ograniczenia, np. `NOT NULL` albo domyślną wartość, na przykład:
`ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE NOT NULL DEFAULT CURRENT_DATE;`
W testach i nauce zaczyna się jednak od prostszej wersji, takiej jak w tym pytaniu, żeby dobrze zapamiętać podstawowy schemat: `ALTER TABLE <nazwa_tabeli> ADD <nazwa_kolumny> <typ_danych>;`.

Pytanie 39

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>

A. disable

B. pattern

C. required

D. checked

Poprawną odpowiedzią jest atrybut „required”. Ten atrybut jest częścią wbudowanego mechanizmu walidacji formularzy HTML5 po stronie przeglądarki. Jeśli dodasz go do pola typu input, textarea czy select, przeglądarka automatycznie sprawdzi, czy użytkownik coś tam wpisał lub wybrał, zanim pozwoli wysłać formularz. W naszym przykładzie: <input type="text" name="nazwisko" required> sprawi, że kliknięcie przycisku „Zapisz” bez wypełnionego nazwiska wywoła komunikat błędu i formularz nie zostanie wysłany. To działa bez żadnego JavaScriptu i bez dodatkowego kodu po stronie serwera.
Moim zdaniem warto pamiętać, że „required” to nie tylko wygoda, ale też dobra praktyka UX – użytkownik od razu widzi, czego brakuje, a nie dopiero po przeładowaniu strony. Standard HTML5 jasno opisuje ten atrybut jako tzw. boolean attribute, czyli taki, który samą swoją obecnością w znaczniku włącza daną funkcję. Nie trzeba pisać required="required", chociaż przeglądarka i tak to zrozumie.
W praktyce używa się go bardzo często w formularzach rejestracji, logowania, zamówień: imię, nazwisko, e‑mail, hasło – wszędzie tam, gdzie pole jest obowiązkowe. Dobrze jest łączyć required z innymi atrybutami walidacyjnymi, np. type="email" czy pattern, żeby od razu kontrolować nie tylko to, czy coś wpisano, ale też czy ma poprawny format. Mimo wszystko, nawet przy użyciu required, nigdy nie wolno rezygnować z walidacji po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce może być wyłączona albo ominięta. Required traktuj jako pierwszą linię obrony i wygodne wsparcie dla użytkownika, a nie jedyne zabezpieczenie.

Pytanie 40

Który typ danych należy przypisać atrybutowi „Telefon”, jeśli numer zaczyna się od znaku „+” i numeru kierunkowego kraju?

A. binarny

B. liczbowy

C. tekstowy

D. wyliczeniowy

Pozostałe typy się nie nadają. Typ liczbowy zgubiłby znak „+” oraz zera na początku i traktowałby numer jak liczbę do obliczeń. Typ binarny służy do danych takich jak pliki, a wyliczeniowy do zamkniętego zbioru stałych wartości. Numer telefonu przechowuje typ tekstowy.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej