Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Opiekunka dziecięca
Kwalifikacja: SPO.04 - Świadczenie usług opiekuńczych i wspomagających rozwój dziecka
Data rozpoczęcia: 1 stycznia 2026 18:18
Data zakończenia: 1 stycznia 2026 18:28

Egzamin zdany!

Wynik: 30/40 punktów (75,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Od kiedy należy zacząć dbać o higienę jamy ustnej u dziecka?

A. Po pojawieniu się zębów trzonowych

B. Po pojawieniu się kłów

C. Od pierwszych dni życia dziecka

D. Po pojawieniu się pierwszego zęba

Higiena jamy ustnej to naprawdę ważna sprawa i powinna być wprowadzana już od pierwszych dni życia dziecka. To coś, co przewidują zarówno Światowa Organizacja Zdrowia, jak i polskie towarzystwa stomatologiczne. Nawet zanim zęby się pojawią, warto zadbać o dziąsła. Można to robić, przemywając je miękką ściereczką czy gazikiem z wodą. To pozwala usunąć resztki jedzenia i bakterie, co może znacznie zmniejszyć ryzyko próchnicy w przyszłości. Takie wprowadzenie nawyków w odpowiednim momencie ułatwia potem naukę mycia zębów. Ważne jest, aby rodzice byli dobrym przykładem i rozmawiali ze swoimi dziećmi o tym, jak dbać o zdrowie jamy ustnej, w tym o wizytach u dentysty, kiedy pierwsze zęby wyjdą. Regularne kontrole mogą pomóc w odpowiednim monitorowaniu zębów i wczesnym wykrywaniu problemów zdrowotnych.

Pytanie 2

W jakich miesiącach życia dziecko, które rozwija się prawidłowo, potrafi siedzieć bez wsparcia?

A. 6-7

B. 2-3

C. 4-5

D. 9-10

Odpowiedzi 6-7 miesięcy, 4-5 miesięcy oraz 2-3 miesięcy opierają się na niepełnym zrozumieniu etapu rozwoju motorycznego dzieci. W wieku 6-7 miesięcy dzieci zazwyczaj osiągają zdolność do siedzenia z podparciem, co oznacza, że potrzebują wsparcia od zabawek, rodziców lub innych powierzchni, aby stabilnie utrzymać tę pozycję. Postrzeganie tego okresu jako momentu, w którym dzieci mogą samodzielnie siadać, jest mylące, ponieważ ich mięśnie oraz układ równowagi wciąż są na etapie rozwoju. Z kolei w wieku 4-5 miesięcy dzieci najczęściej potrafią leżeć na brzuchu i unosić głowę, co jest wstępnym krokiem do przyszłego siedzenia, ale nie mają jeszcze wystarczającej siły ani koordynacji, by samodzielnie usiąść. W wieku 2-3 miesięcy dzieci są nadal w bardzo wczesnym etapie rozwoju motorycznego, koncentrując się głównie na podstawowych umiejętnościach, takich jak podnoszenie głowy czy chwytanie przedmiotów. Warto pamiętać, że każdego z tych etapów nie należy przyspieszać ani wymuszać, gdyż każda interwencja powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb dziecka. Dzieci rozwijają się w różnym tempie, a wczesne siedzenie bez podparcia jest tylko jednym z wielu kamieni milowych, które powinny być osiągane w naturalny sposób, zgodnie z ogólnymi normami rozwojowymi i zaleceniami specjalistów w dziedzinie pediatrii i rozwoju dziecięcego.

Pytanie 3

U dziecka w wieku 3 miesięcy najistotniejsza jest potrzeba

A. przynależności

B. uznania

C. samorealizacji

D. bezpieczeństwa

Bezpieczeństwo jest najsilniejszą potrzebą u 3-miesięcznego dziecka, ponieważ w tym wieku niemowlęta są w fazie intensywnego rozwoju i adaptacji do otoczenia. W kontekście teorii potrzeb Abrahama Maslowa, bezpieczeństwo jest podstawową kategorią potrzeb, która musi być zaspokojona przed przejściem do wyższych potrzeb, takich jak uznanie czy przynależność. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest stworzenie stabilnego i przewidywalnego środowiska dla dziecka, co może obejmować regularny harmonogram karmienia, stałą opiekę oraz reagowanie na sygnały dziecka, takie jak płacz. Dzieci, które czują się bezpieczne, są bardziej skłonne do eksploracji swojego otoczenia, co wspiera ich rozwój poznawczy i emocjonalny. Dobra praktyka w opiece nad niemowlętami zakłada również, że rodzice i opiekunowie powinni dbać o fizyczne i emocjonalne bezpieczeństwo dziecka, co obejmuje zapewnienie mu komfortowego miejsca do snu i bliskości z opiekunami, co sprzyja budowaniu więzi oraz poczucia bezpieczeństwa.

Pytanie 4

Od którego miesiąca życia prawidłowo rozwijające się dziecko może przewracać się z pozycji leżącej na brzuchu na plecy oraz siadać, gdy jest podciągane za ręce?

A. Od 9. miesiąca życia

B. Od 3. miesiąca życia

C. Od 6. miesiąca życia

D. Od 8. miesiąca życia

Odpowiedź, że prawidłowo rozwijające się niemowlę przewraca się z brzucha na plecy oraz siada podciągane za ręce od 6. miesiąca życia jest zgodna z normami rozwoju motorycznego. W tym okresie dzieci zazwyczaj osiągają zdolność do wykonywania takich ruchów, co jest wynikiem postępującego rozwoju ich układu mięśniowo-szkieletowego oraz koordynacji ruchowej. W praktyce oznacza to, że rodzice mogą zauważyć, iż ich dziecko potrafi samodzielnie obracać się z jednej pozycji do drugiej oraz wykazuje większą kontrolę nad ciałem, co pozwala na siedzenie, gdy jest podciągane za ręce. Ponadto, rozwój motoryczny w tym czasie obejmuje również umiejętności takie jak chwytanie i manipulowanie przedmiotami, co przyczynia się do dalszego rozwoju umiejętności poznawczych. Ważne jest, aby rodzice wspierali dzieci w tym etapie rozwoju, umożliwiając im zabawę na podłodze, co zachęca do eksploracji i wzmocnienia mięśni.

Pytanie 5

Metoda artystyczna używana do produkcji dekoracji plastycznych, opierająca się na tworzeniu ozdób z cienkich pasków papieru zwiniętych w kształt spiralnej sprężyny, to

A. frottage

B. quilling

C. origami

D. collage

Quilling to technika plastyczna, która polega na tworzeniu dekoracji z wąskich pasków papieru, zwijanych w kształt sprężyny spiralnej. Ta forma sztuki rozwija kreatywność oraz umiejętności manualne, umożliwiając tworzenie złożonych i estetycznych wzorów. Quilling może być stosowane w różnych dziedzinach, od tworzenia kartek okolicznościowych po zdobienie ram do zdjęć czy tworzenie biżuterii. Podczas pracy z quillingiem ważne jest użycie odpowiednich narzędzi, takich jak narzędzie do zwijania pasków, które pozwala na precyzyjne formowanie kształtów. Zgodnie z najlepszymi praktykami w tej dziedzinie, istotne jest także dobranie papieru o odpowiedniej gramaturze, co wpływa na trwałość i wygląd gotowych dekoracji. Quilling cieszy się dużą popularnością wśród artystów i hobbystów ze względu na swoją wszechstronność oraz możliwość łączenia z innymi technikami, takimi jak scrapbook czy decoupage. Dodatkowo, regularne praktykowanie quillingu może prowadzić do opracowywania własnych stylów i technik, co jest wysoko cenione w branży artystycznej.

Pytanie 6

Zajęcia muzyczne dla przedszkolaków przyczyniają się do wszechstronnego rozwoju ich osobowości oraz

A. rozwijają naturalne talenty

B. stymulują procesy poznawcze

C. uczą podejmowania decyzji w trudnych sytuacjach

D. zapewniają fundamenty wiedzy o otaczającym świecie

Wybór odpowiedzi dotyczących rozwijania wrodzonych zdolności, dawania podstaw wiedzy o świecie oraz uczenia rozwiązywania problemów nie oddaje w pełni istoty zajęć umuzykalniających. Uznanie, że zajęcia te jedynie rozwijają wrodzone zdolności, jest uproszczeniem, ponieważ umuzykalnienie polega na kształtowaniu umiejętności, które mogą być rozwijane niezależnie od początkowych predyspozycji. Muzyka nie tylko wspiera wrodzone talenty, ale też stymuluje rozwój nowych umiejętności, co ukazuje, jak istotna jest aktywna ingerencja w procesy edukacyjne. Nie można również ograniczać roli zajęć muzycznych do nauki o świecie; muzyka jest narzędziem, które poprzez doświadczenie i praktykę pozwala dzieciom zrozumieć i interpretować otaczającą rzeczywistość. Wreszcie, chociaż umuzykalnianie może wspierać zdolność do rozwiązywania problemów, nie jest to jego kluczowy cel. W rzeczywistości, zajęcia muzyczne koncentrują się na rozwijaniu umiejętności poznawczych, takich jak analiza, synteza oraz rozumienie różnych konceptów, co wykracza poza proste rozwiązywanie problemów. Kluczowe jest zrozumienie, że muzyka jest narzędziem do szerszego rozwoju umysłowego, a nie tylko sposobem na naukę konkretnych umiejętności czy wiedzy o świecie.

Pytanie 7

Technika artystyczna, która polega na przenoszeniu struktury różnych obiektów, takich jak liście, na papier poprzez intensywne pocieranie ołówkiem, to

A. kolaż

B. wycinanka

C. wytłaczanka

D. frottage

Frottage to technika plastyczna polegająca na odciskaniu faktur przedmiotów na papierze, co uzyskuje się poprzez pocieranie ołówkiem lub innym narzędziem rysunkowym. Jest to metoda, która pozwala na uzyskanie unikalnych faktur i wzorów, które mogą być wykorzystywane w różnorodnych projektach artystycznych, od ilustracji po tekstury w sztuce współczesnej. Technika ta była szczególnie popularna wśród surrealistów, takich jak Max Ernst, który wykorzystywał frottage do stworzenia swoich dzieł. Przykłady zastosowania frottage obejmują tworzenie tła do rysunków, używanie faktur w kolażach, a także jako elementy wizualne w grafikach komputerowych. Warto zwrócić uwagę na to, że frottage nie tylko rozwija umiejętności manualne, ale także stymuluje kreatywność i wyobraźnię, co czyni tę technikę cennym narzędziem w edukacji artystycznej. Praktykowanie frottage daje artystom możliwość eksploracji różnorodnych materiałów i faktur, co może prowadzić do innowacyjnych rozwiązań i unikalnych efektów wizualnych.

Pytanie 8

Z diety dziecka, które cierpi na fenyloketonurię, należy usunąć

A. olej roślinny

B. słodycze

C. mięso

D. napar z herbaty

Fenyloketonuria (PKU) to wrodzona choroba, która sprawia, że organizm nie potrafi dobrze przerabiać aminokwasu zwanego fenyloalaniną. Dlatego dzieci z PKU muszą bardzo uważać na to, co jedzą. Ich dieta musi być ściśle kontrolowana, a niektóre produkty, takie jak mięso, ryby, jaja i niektóre mleczne rzeczy, powinny być całkowicie wykluczone. Mięso jest na przykład pełne białka, a co za tym idzie, także fenyloalaniny. W praktyce oznacza to, że dzieci z PKU muszą unikać wszystkiego, co zawiera te składniki, i raczej stawiać na warzywa, owoce i specjalne produkty dietetyczne. Rodzice i opiekunowie mają tu dużą rolę, bo muszą dokładnie stosować się do wskazówek dietetyków, żeby zadbać o zdrowy rozwój dziecka i uniknąć poważnych problemów zdrowotnych, jak uszkodzenia neurologiczne spowodowane zbyt dużą ilością fenyloalaniny w organizmie.

Pytanie 9

Jakiego środka należy użyć do mycia twarzy noworodka?

A. wody przegotowanej

B. wody z kranu

C. oliwki dla dzieci

D. mydła w płynie

Mycie twarzy noworodka wodą przegotowaną jest najlepszą praktyką, ponieważ zapewnia maksymalne bezpieczeństwo i minimalizuje ryzyko podrażnień. Woda przegotowana jest wolna od niepożądanych mikroorganizmów i zanieczyszczeń, co jest kluczowe w przypadku wrażliwej skóry noworodka. Skóra niemowląt jest znacznie cieńsza i bardziej wrażliwa niż u dorosłych, dlatego wszelkie substancje chemiczne, jak te zawarte w mydłach w płynie, mogą wywołać reakcje alergiczne lub podrażnienia. Używając przegotowanej wody, rodzice mogą mieć pewność, że nie wprowadzają na skórę noworodka żadnych dodatkowych substancji, które mogłyby zaszkodzić. Ponadto, przegotowanie wody jest prostym i efektywnym sposobem na zapewnienie czystości, co wpisuje się w zalecenia pediatrów oraz specjalistów z zakresu dermatologii dziecięcej, którzy podkreślają znaczenie stosowania naturalnych i bezpiecznych metod pielęgnacji skóry noworodków.

Pytanie 10

Zajęcia plastyczne obejmujące malowanie za pomocą rąk można najwcześniej wprowadzić w trakcie zabaw z dziećmi, które rozwijają się prawidłowo

A. w IV kwartale drugiego roku życia

B. w IV kwartale trzeciego roku życia

C. w I kwartale drugiego roku życia

D. w II kwartale trzeciego roku życia

Zarówno odpowiedzi dotyczące IV kwartału trzeciego roku życia, II kwartale trzeciego roku życia, jak i IV kwartale drugiego roku życia są niewłaściwe, ponieważ nie uwzględniają kluczowych aspektów rozwoju dziecka w kontekście zajęć plastycznych. W przypadku IV kwartału trzeciego roku życia, dzieci są już na etapie, w którym ich zdolności manualne są znacznie rozwinięte i preferują bardziej złożone techniki artystyczne, takie jak rysowanie czy użycie narzędzi. Wprowadzenie malowania rękami w tym okresie może nie spełniać ich oczekiwań i nie stymulować ich kreatywności w wystarczający sposób. Z kolei odpowiedzi dotyczące II kwartału trzeciego roku życia mogą sugerować, że aktywności plastyczne są bardziej odpowiednie w tym wieku. Jednakże, dzieci w tym okresie często zaczynają koncentrować się na bardziej wymagających zadaniach i mogą nie wykazywać takiego zainteresowania malowaniem rękami, co powoduje, że takie podejście jest mniej efektywne. Na etapie IV kwartału drugiego roku życia dzieci są wciąż w fazie intensywnego rozwoju ruchowego, ale ich umiejętności nie są jeszcze dostatecznie dostosowane do skutecznego angażowania się w malowanie rękami. Kluczowym błędem w tych analizach jest nieuznawanie wpływu rozwoju psychomotorycznego na zdolności artystyczne, co jest fundamentalnym aspektem w doborze odpowiednich aktywności dla dzieci w różnym wieku.

Pytanie 11

W którym miesiącu życia u zdrowo rozwijających się niemowląt występuje chwyt nożycowy?

A. W 11-12 miesiącu życia

B. W 9-10 miesiącu życia

C. W 7-8 miesiącu życia

D. W 5-6 miesiącu życia

Chwyt nożycowy to jeden z kluczowych etapów rozwoju motorycznego niemowląt, który zazwyczaj pojawia się w 7-8 miesiącu życia. W tym okresie dzieci zaczynają wykazywać zdolność do chwytania przedmiotów pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym, co jest oznaką wzrastającej precyzji ruchowej. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest obserwacja rozwoju dziecka i wspieranie go w nauce chwytania różnorodnych obiektów, co może przyczynić się do rozwinięcia umiejętności manualnych. Warto zwrócić uwagę, że rozwój chwytu nożycowego jest istotny dla późniejszego nabywania umiejętności takich jak rysowanie czy pisanie. Zgodnie z wytycznymi dotyczących rozwoju dziecka, odpowiednie interakcje, takie jak zabawa z różnymi teksturami i kształtami, mogą stymulować rozwój tych umiejętności. Monitorowanie tych kamieni milowych jest ważne dla profesjonalistów zajmujących się pediatrią i wczesnym dzieciństwem, aby móc odpowiednio zareagować, jeśli rozwój dziecka odbiega od normy.

Pytanie 12

Dziecko może otrzymać orzeczenie o niepełnosprawności, jeśli zdiagnozowano u niego upośledzenie umysłowe, zaczynając od upośledzenia w stopniu

A. głębokim

B. lekkim

C. znacznym

D. umiarkowanym

Dziecko może uzyskać orzeczenie o niepełnosprawności w przypadku stwierdzenia upośledzenia umysłowego począwszy od umiarkowanego stopnia. Upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym charakteryzuje się znacznymi ograniczeniami w funkcjonowaniu intelektualnym oraz w zakresie umiejętności codziennych. Zgodnie z klasyfikacją ICD-10, osoby z tym stopniem niepełnosprawności mogą wymagać specjalistycznej pomocy oraz wsparcia w procesie edukacyjnym. Praktycznie oznacza to, że takie dzieci mogą uczestniczyć w programach edukacyjnych dostosowanych do ich potrzeb, które uwzględniają indywidualne podejście oraz metody nauczania. Jak pokazuje doświadczenie, wczesna interwencja oraz odpowiednie wsparcie psychologiczne i pedagogiczne mogą znacząco wpłynąć na rozwój dziecka. Zgodnie z aktualnymi standardami, ważne jest, aby diagnoza była przeprowadzona przez zespół specjalistów, co zapewnia kompleksowe podejście do potrzeb dziecka.

Pytanie 13

Siedmio- lub ośmiomiesięczne dziecko, które rozwija się prawidłowo, korzysta głównie z chwytu

A. pęsetowego

B. nakrywkowego

C. dłoniowego prostego

D. nożycowego

Odpowiedź 'nożycowym' jest prawidłowa, ponieważ w wieku siedmiu do ośmiu miesięcy dzieci rozwijają zdolności motoryczne, które pozwalają im na posługiwanie się chwytem nożycowym. Ten rodzaj chwytu polega na używaniu kciuka oraz palca wskazującego do chwytania przedmiotów, co umożliwia dziecku precyzyjniejsze manipulowanie obiektami. W tym etapie rozwoju dzieci wykazują większą kontrolę nad swoimi ruchami, co wspiera ich samodzielność i eksplorację otoczenia. Przykłady zastosowania tego chwytu to chwytanie małych zabawek, jedzenia czy przedmiotów w codziennych interakcjach. Korzystanie z chwytu nożycowego jest istotnym krokiem w rozwoju umiejętności motorycznych, co jest zgodne z zaleceniami specjalistów zajmujących się rozwojem dzieci. Praktyczne zauważenie, jak dziecko przechodzi od chwytu dłoniowego prostego do nożycowego, może być dla rodziców i opiekunów ważnym wskaźnikiem postępów w rozwoju ich pociechy.

Pytanie 14

Zgodnie z zasadami żywienia zdrowych dzieci, mleko krowie nie powinno być głównym napojem przed osiągnięciem przez dziecko

A. 8 miesiąca życia

B. 9 miesiąca życia

C. 12 miesiąca życia

D. 6 miesiąca życia

Wybór mleka krowiego jako głównego napoju przed ukończeniem przez dziecko 12 miesiąca życia opiera się na kilku błędnych założeniach, które mogą wprowadzać w błąd rodziców i opiekunów. Mleko krowie, mimo iż powszechnie dostępne i uważane za wartościowe źródło białka dla dorosłych, nie jest odpowiednie dla niemowląt z powodu swojego wysokiego stężenia białka oraz minerałów, co może obciążać rozwijające się nerki dziecka. Niemowlęta do 12 miesiąca życia mają specyficzne potrzeby żywieniowe, które są najlepiej zaspokajane przez mleko matki lub mleka modyfikowane, które dostarczają odpowiednie proporcje tłuszczów, witamin oraz składników mineralnych. Użycie mleka krowiego przed upływem tego czasu może prowadzić do niedoborów żywieniowych, gdyż nie zawiera ono kluczowych składników odżywczych, takich jak żelazo czy witamina C, których zapotrzebowanie jest w tym okresie szczególnie wysokie. Wprowadzanie mleka krowiego zbyt wcześnie może również zwiększać ryzyko rozwoju alergii pokarmowych, co jest uznawane za poważny problem zdrowotny. Dlatego też, zgodnie z zaleceniami WHO oraz pediatrów, mleko krowie powinno być wprowadzane do diety dzieci najwcześniej po ukończeniu 12 miesiąca życia, kiedy to ich układ pokarmowy jest w stanie lepiej znieść i przetworzyć te różnice w składzie odżywczym.

Pytanie 15

Jakie z rekomendacji dotyczących oglądania telewizji przez dziecko w wieku osiemnastu miesięcy jest słuszne?

A. Sugerowany maksymalny czas oglądania telewizji wynosi 30 minut dziennie

B. Rodzic określa, ile czasu dziecko może spędzać przed telewizorem

C. Dziecko nie powinno w ogóle korzystać z telewizji

D. Dziecko nie powinno oglądać telewizji dłużej niż 60 minut dziennie

Odpowiedź, że dziecko nie powinno w ogóle oglądać telewizji, jest zgodna z zaleceniami wielu organizacji zdrowotnych, w tym Amerykańskiej Akademii Pediatrii. Dzieci w wieku poniżej dwóch lat powinny być zachęcane do interakcji z otoczeniem, a nie do biernego oglądania ekranów. Oglądanie telewizji może wpływać negatywnie na rozwój mózgów małych dzieci, ograniczając ich zdolności do nauki poprzez zabawę i interakcję z dziećmi oraz dorosłymi. Przykładowo, zamiast oglądać telewizję, rodzice mogą wspierać rozwój dziecka poprzez wspólne czytanie książek, zabawy sensoryczne czy kreatywne działania, jak rysowanie czy budowanie z klocków. Takie interakcje stymulują rozwój językowy, społeczny i poznawczy. Warto również podkreślić, że wczesne narażenie na ekrany może prowadzić do problemów z koncentracją oraz nadmiernej stymulacji, co może mieć długofalowe konsekwencje dla zdrowia psychicznego dziecka.

Pytanie 16

Wysokość 3-letniego chłopca plasuje się na poziomie 25 centyla. Co oznacza ten wynik w odniesieniu do wieku metrykalnego?

A. 25 chłopców jest niższych, a 75 jest wyższych od badanego dziecka

B. 25% chłopców jest wyższych, a 75% jest niższych od badanego dziecka

C. 25 chłopców jest wyższych, a 75 jest niższych od badanego dziecka

D. 25% chłopców jest niższych, a 75% jest wyższych od badanego dziecka

No więc, jeżeli mówimy, że 25% chłopców jest niższych od tego badanego dzieciaka, a 75% jest wyższych, to jest to faktycznie dobra odpowiedź. Centyle to takie narzędzie, które pomaga nam zobaczyć, jak wygląda wzrost dzieci w odniesieniu do norm rozwojowych. Kiedy mówimy o centylu 25., to znaczy, że 25% dzieci w tym samym wieku jest niższych, a 75% wyższych. To jest jakby standard w pediatrii i statystyce medycznej, który daje nam jasny obraz, jak dziecko wypada w porównaniu do innych. Przykładowo, jeśli rodzice martwią się, że ich dziecko jest małe, mogą sprawdzić, jak jego wzrost wygląda w kontekście norm dla chłopaków w jego wieku. Często lekarze korzystają z takich siatek centylowych, żeby zobaczyć, jak dzieci rosną i co ewentualnie trzeba zrobić. Rozumienie centyli jest naprawdę ważne, bo pozwala na monitorowanie zdrowia dzieci i może pomóc, gdy coś jest nie tak z ich rozwojem czy odżywianiem.

Pytanie 17

Podczas pielęgnacji skóry głowy niemowlęcia z ciemieniuchą, powinno się zawsze przed myciem nawilżyć główkę dziecka oliwką, a po umyciu usunąć łuski ciemieniuchy przy użyciu

A. twardej szczoteczki

B. gęstego grzebienia

C. suchej gąbki

D. miękkiej szczoteczki

Miękka szczoteczka jest optymalnym narzędziem do pielęgnacji skóry głowy niemowlęcia z ciemieniuchą, ponieważ jej delikatne włosie skutecznie usuwa łuski bez ryzyka podrażnienia wrażliwej skóry dziecka. Ciemieniucha, będąca wynikiem nadmiernego wydzielania sebum i zatykania porów, wymaga ostrożnego podejścia. Przed myciem główki niemowlęcia, nawilżenie oliwką pomaga zmiękczyć łuski, co ułatwia ich późniejsze usunięcie. Użycie miękkiej szczoteczki po myciu umożliwia delikatne, ale skuteczne wyczesanie zmiękczonych łusek, minimalizując dyskomfort i ryzyko uszkodzenia skóry. Warto również zauważyć, że regularne stosowanie miękkiej szczoteczki wspiera zdrową pielęgnację skóry głowy, poprawiając krążenie krwi i sprzyjając naturalnemu procesowi regeneracji naskórka. W praktyce zaleca się używanie miękkiej szczoteczki przynajmniej raz w tygodniu, co pozwala utrzymać skórę głowy dziecka w dobrej kondycji oraz zapobiegać ponownemu pojawieniu się ciemieniuchy. Zgodnie z wytycznymi pediatrycznymi i dermatologicznymi, pielęgnacja skóry głowy niemowląt powinna być delikatna i przemyślana, a wybór narzędzi powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb dziecka.

Pytanie 18

Masa ciała czteroletniej dziewczynki plasuje się na 25 centylu, natomiast jej wysokość na 90 centylu siatek centylowych. Związek masy ciała do wysokości sugeruje

A. otyłość

B. niedowagę

C. normę rozwojową

D. nadwagę

Odpowiedź wskazująca na niedowagę jest poprawna, ponieważ analiza wartości centyli wskazuje na stosunek masy ciała do wysokości, który nie jest zharmonizowany z normami rozwojowymi. Dziecko, którego masa ciała znajduje się na 25. centylu, oznacza, że 25% dzieci w tej samej grupie wiekowej waży mniej niż ona. Natomiast wysokość na poziomie 90. centyla oznacza, że dziewczynka jest wyższa niż 90% dzieci w jej wieku. Taka dysproporcja, gdzie masa ciała jest znacznie poniżej średniej, a wysokość powyżej, wskazuje na potencjalną niedowagę. W praktyce klinicznej, dane te sugerują, że dziecko może wymagać dalszej oceny żywieniowej oraz monitorowania wzrostu i rozwoju. Zastosowanie siatek centylowych jest kluczowe w pediatrii, aby ocenić, czy dziecko rozwija się prawidłowo. Oprócz proporcji masy ciała do wysokości, ważne są również inne czynniki, takie jak dieta, aktywność fizyczna i ogólny stan zdrowia dziecka.

Pytanie 19

Kluczowym elementem Koncepcji Marii Montessori w pracy z dziećmi w wieku trzech lat jest

A. uczenie się czytania

B. uczenie się liczenia

C. przygotowywanie do edukacji w szkole

D. umożliwienie dziecku osiągnięcia samodzielności

Koncepcja Marii Montessori kładzie ogromny nacisk na rozwój samodzielności dzieci, co jest kluczowe w edukacji przedszkolnej, szczególnie w przypadku trzyletnich maluchów. W metodzie Montessori, dzieci są zachęcane do działania samodzielnie, co sprzyja ich rozwojowi emocjonalnemu, społecznemu oraz intelektualnemu. Przykładem może być wyposażenie przedszkola w różnorodne materiały edukacyjne, które dzieci mogą samodzielnie wybierać i używać, co pozwala im uczyć się przez doświadczenie. Umożliwienie dzieciom podejmowania decyzji oraz rozwiązywania problemów w kontrolowanym środowisku sprzyja ich autonomii i pewności siebie. Takie podejście jest zgodne z najnowszymi standardami w pedagogice, które podkreślają znaczenie aktywnego uczestnictwa ucznia w procesie uczenia się oraz personalizacji edukacji. W praktyce, prowadzenie zajęć w duchu Montessori polega na tworzeniu przestrzeni, w której dzieci mogą eksplorować otoczenie, co jest fundamentem dla ich przyszłej niezależności oraz umiejętności życiowych.

Pytanie 20

Którą fazę choroby sierocej charakteryzuje zamieszczony opis?

Gwałtowne reakcje dziecka, ciągły krzyk i płacz, odrzucenie jakichkolwiek kontaktów społecznych, agresja, brak zainteresowania otoczeniem, brak apetytu, zaburzenia snu, zaburzenia trawienia, wymioty.

A. Wyobcowania.

B. Rozpaczy.

C. Protestu.

D. Akceptacji.

Faza protestu jest kluczowym etapem w reakcji dzieci na rozłąkę z opiekunem, co jest dobrze udokumentowane w literaturze dotyczącej rozwoju emocjonalnego dzieci. Zachowania takie jak krzyk, płacz, czy agresja są typowymi reakcjami, które mają na celu wyrażenie frustracji i bólu związanym z utratą bliskiej osoby. Z perspektywy psychologii dziecięcej, faza ta jest istotna, ponieważ pomaga dzieciom w procesie adaptacyjnym, gdzie wyrażają swoje uczucia i emocje, co jest niezbędne do przejścia do kolejnych etapów żalu. Rozpoznanie tych objawów przez opiekunów i specjalistów jest niezbędne, aby mogli oni adekwatnie reagować i wspierać dziecko w trudnym czasie. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce może być wprowadzenie rutynowych aktywności, które oferują dzieciom poczucie bezpieczeństwa i stabilności, co może pomóc w łagodzeniu objawów protestu. Działania takie jak zabawa, czy wspólne spędzanie czasu, mogą być skutecznymi metodami na zminimalizowanie negatywnych skutków emocjonalnych związanych z separacją.

Pytanie 21

Główna intencją rehabilitacji dzieci z dysfunkcjami jest osiągnięcie

A. wzrostu masy oraz siły mięśniowej

B. eliminacji przyczyn niepełnosprawności

C. maksymalnego usprawnienia zaburzonych funkcji

D. nabycia automatyzmów ruchowych

Podstawowym celem rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnością jest maksymalne usprawnienie zaburzonych funkcji, co oznacza dążenie do osiągnięcia jak największej autonomii w codziennym życiu. Proces rehabilitacji skupia się na indywidualnych potrzebach dziecka oraz na dostosowaniu odpowiednich metod terapeutycznych, które wspierają rozwój motoryczny, komunikacyjny oraz poznawczy. Przykładowo, w przypadku dzieci z ograniczeniami ruchowymi, terapeuci mogą stosować różnorodne techniki, jak terapia zajęciowa czy fizjoterapia, aby zwiększyć zakres ruchu i siłę mięśniową. Celem tych działań jest nie tylko poprawa funkcjonowania fizycznego, lecz także wsparcie w budowaniu umiejętności społecznych i emocjonalnych. Warto zwrócić uwagę na standardy postępowania, takie jak Metoda Bobath czy PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation), które kładą nacisk na aktywne uczestnictwo dziecka w rehabilitacji oraz na integrację sensoryczną. W związku z tym, maksymalne usprawnienie zaburzonych funkcji powinno być centralnym punktem każdej strategii rehabilitacyjnej.

Pytanie 22

W jakim miesiącu życia dziecko, które rozwija się prawidłowo, zaczyna używać wyrazów dźwiękonaśladowczych?

A. W dwunastym

B. W dziewiątym

C. W szóstym

D. W trzecim

Pojęcie dźwiękonaśladowczości w kontekście rozwoju mowy niemowląt jest kluczowe i często mylone z innymi etapami ich rozwoju. Wybór odpowiedzi dotyczącej trzeciego, szóstego czy dziewiątego miesiąca życia opiera się na powszechnych, acz nieprecyzyjnych przekonaniach na temat rozwoju mowy. W rzeczywistości, w trzecim miesiącu życia, niemowlęta głównie eksplorują swoje umiejętności wokalne poprzez bełkot i różnorodne dźwięki, ale nie są jeszcze w stanie formułować dźwięków, które można by uznać za dźwiękonaśladowcze. W wieku sześciu miesięcy dzieci zaczynają bawić się dźwiękami, co może prowadzić do tworzenia sylab, jednak terminowe naśladowanie dźwięków, które są charakterystyczne dla dźwiękonaśladowczości, nie zostało jeszcze osiągnięte. W dziewiątym miesiącu życia postępy w mówieniu są widoczne, ale są to głównie kombinacje dźwięków i samogłoskowe sekwencje, a nie pełnoprawne wyrazy dźwiękonaśladowcze. Kiedy rodzice lub opiekunowie nie zdają sobie sprawy z tego, że rozwój mowy jest złożonym procesem, mogą wyciągać błędne wnioski dotyczące osiąganych przez dzieci umiejętności. Zrozumienie tego etapu rozwoju jest istotne, ponieważ pozwala na lepsze wsparcie dzieci w nauce języka poprzez odpowiednią interakcję i stymulację. Kluczowe jest, aby rodzice mieli świadomość, że każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie, a stosowanie standardów i norm rozwojowych powinno być jedynie punktem odniesienia, a nie sztywną regułą.

Pytanie 23

Według aktualnych zasad żywienia zdrowych niemowląt, zalecanych przez Polskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, gluten można wprowadzać do diety dziecka najwcześniej

A. w siódmym-ósmym miesiącu życia

B. w dziewiątym-dziesiątym miesiącu życia

C. w piątym-szóstym miesiącu życia

D. w trzecim-czwartym miesiącu życia

Wprowadzenie glutenu do diety niemowląt zaleca się w piątym-szóstym miesiącu życia zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci. To kluczowy moment w rozwoju malucha, gdy układ pokarmowy zaczyna być gotowy na nowe pokarmy. Zbyt wczesne wprowadzenie glutenu, przed ukończeniem przez dziecko czwartego miesiąca, może zwiększać ryzyko wystąpienia nietolerancji i celiakii, ponieważ układ odpornościowy niemowlęcia jest jeszcze w fazie rozwijania odporności na różne białka. Wprowadzenie glutenu w zalecanym czasie pozwala na stopniowe adaptowanie dziecka do różnorodnych pokarmów, co wspiera rozwój mikrobiomu jelitowego. W praktyce, rodzice mogą zacząć od podawania niewielkich ilości produktów zawierających gluten, takich jak kaszki pszenne czy pieczywo, obserwując reakcje dziecka. Ważne jest także, aby pozostałe składniki diety były wprowadzane z zachowaniem kilku dni odstępu, co pozwala na lepszą identyfikację ewentualnych alergii pokarmowych.

Pytanie 24

Opiekunka zajmująca się dzieckiem z zapaleniem płuc powinna zapewnić, aby leżało ono w łóżeczku w pozycji

A. półwysokiej

B. na wznak

C. na boku

D. niskiej

Odpowiedź 'półwysokiej' jest prawidłowa, ponieważ w przypadku dzieci z zapaleniem płuc, pozycja półwysoka (około 30-45 stopni) jest zalecana, aby wspomagać oddychanie oraz ułatwiać drenaż wydzieliny z dróg oddechowych. Taka pozycja zmniejsza ryzyko aspiracji oraz umożliwia lepszą wentylację płuc, co jest kluczowe dla dzieci z problemami oddechowymi. Praktycznym przykładem zastosowania tej pozycji jest umieszczenie dziecka w łóżeczku z użyciem klinów lub poduszek, które stabilizują jego plecy i głowę w odpowiedniej pozycji. Zgodnie z wytycznymi pediatrycznymi, opiekunowie powinni także monitorować samopoczucie dziecka i dostosowywać pozycję w zależności od jego komfortu. Warto również pamiętać, że pozycja półwysoka jest standardowo zalecana w wielu przypadkach medycznych, a jej stosowanie w opiece nad dziećmi z zapaleniem płuc jest zgodne z najlepszymi praktykami w pediatrii.

Pytanie 25

W codziennym rozkładzie zajęć w żłobku opiekunka grupy niemowlęcej powinna uwzględnić czas na sen dzieci wynoszący minimum

A. 4 godziny

B. 1 godzinę

C. 2 godziny

D. 3 godziny

Odpowiedzi sugerujące krótszy czas snu, takie jak 1 czy 2 godziny, nie uwzględniają potrzeb rozwojowych niemowląt, które wymagają znacznie więcej snu w ciągu dnia. Tego rodzaju podejście może prowadzić do niedoboru snu, co ma negatywne konsekwencje dla zdrowia i samopoczucia dzieci. Niemowlęta w pierwszym roku życia są w fazie intensywnego rozwoju, co wiąże się z potrzebą regularnego odpoczynku. W przypadku 4 godzin również warto zauważyć, że nadmierny czas snu w ciągu dnia może skutkować zaburzeniem rytmu dobowego dzieci, co w dłuższej perspektywie prowadzi do trudności z zasypianiem w nocy. Często błędne wnioski opierają się na przekonaniach, że dzieci są mniej aktywne i nie potrzebują tyle snu, co dorośli. Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna – dzieci są w ciągłym procesie adaptacyjnym, a ich rozwój jest ściśle związany z odpowiednią ilością snu, co potwierdzają badania naukowe. Nieodpowiedni czas snu, niezależnie od jego długości, może prowadzić do problemów z koncentracją, a także do zaburzeń emocjonalnych. Warto zwracać uwagę na indywidualne potrzeby dzieci i dostosowywać harmonogramy do ich naturalnych cykli snu.

Pytanie 26

Jakie zabawy wspierają rozwój percepcji słuchowej oraz pamięci u dzieci?

A. Formowanie z plasteliny

B. Zabawa w berka

C. Identifikacja dźwięków zwierząt

D. Rozróżnianie kolorów owoców i warzyw

Rozpoznawanie głosów zwierząt to aktywność, która znacząco rozwija percepcję słuchową u dzieci, a także wspiera pracę nad pamięcią. W trakcie tej zabawy dzieci są zmuszone do aktywnego słuchania oraz identyfikowania dźwięków, co angażuje różne obszary ich mózgu odpowiedzialne za przetwarzanie informacji dźwiękowych. Zastosowanie tej gry w praktyce można obserwować w kontekście edukacji przedszkolnej, gdzie nauczyciele często wykorzystują ją do wyrabiania umiejętności krytycznego myślenia. Przykładem jest zabawa, w której dzieci mają za zadanie odgadnąć, jakie zwierzę wydaje dany dźwięk. Takie podejście angażuje dzieci w interakcję i stymuluje ich zdolności poznawcze. Dodatkowo, poprzez ćwiczenie rozpoznawania głosów, dzieci rozwijają także zdolności językowe i społeczne, co jest zgodne z ogólnymi założeniami programów edukacyjnych, takich jak programy wczesnej edukacji, które kładą nacisk na rozwój całościowy.

Pytanie 27

Kiedy u dziecka nagle wystąpi gorączka bez towarzyszących objawów, ostateczna dawka leku przeciwgorączkowego, którą należy podać, jest uzależniona od

A. czasu występowania oraz rodzaju infekcji.

B. poziomu temperatury ciała dziecka.

C. momentu zażycia leku w ciągu dnia.

D. wiek i masa ciała dziecka.

Wybór niewłaściwej odpowiedzi może prowadzić do nieefektywnego zarządzania gorączką u dzieci. Czas trwania i rodzaj infekcji są istotne z klinicznego punktu widzenia, jednak nie determinują one bezpośrednio dawkowania leków przeciwgorączkowych. Podobnie, pora dnia, w której lek jest podawany, nie wpływa na ustalenie dawki, ponieważ kluczowe są indywidualne cechy dziecka. Wysokość temperatury ciała również nie jest bezpośrednim czynnikiem w ustalaniu dawki, ponieważ niektóre dzieci mogą potrzebować leczenia już przy umiarkowanej gorączce, podczas gdy inne mogą tolerować wyższe temperatury bez interwencji. Takie podejście może prowadzić do zaniżonego lub zawyżonego dawkowania, co może zwiększać ryzyko powikłań. Ustalenie dawki na podstawie wieku i masy ciała jest zgodne z zasadami farmakologii pediatrycznej, które uwzględniają różnice metaboliczne i farmakokinetyczne w populacji dziecięcej. Zbagatelizowanie tych aspektów może prowadzić do błędów w terapii, co jest niedopuszczalne w praktyce medycznej. Właściwe podejście do dawkowania nie tylko zwiększa efektywność leczenia, ale także minimalizuje ryzyko powikłań związanych z leczeniem farmakologicznym.

Pytanie 28

Jakie choroby matki bezwzględnie uniemożliwiają karmienie piersią?

A. Narkomania, zakażenie wirusem HIV, nieleczona gruźlica

B. Galaktozemia, choroba syropu klonowego, wrodzona nietolerancja glukozy

C. Cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa

D. Przeziębienie, katar, kaszel

Odpowiedź wskazująca na narkomanię, zakażenie wirusem HIV oraz nieleczoną gruźlicę jako choroby matki, które bezwzględnie wykluczają karmienie naturalne, jest poprawna z kilku kluczowych powodów. Narkomania wiąże się z uzależnieniem od substancji, które mogą przenikać do mleka matki, a tym samym stanowić zagrożenie dla zdrowia noworodka. Zakażenie wirusem HIV również jest jednoznacznie przeciwwskazaniem do karmienia piersią, gdyż wirus może przenikać do mleka i prowadzić do zakażenia dziecka. Nieleczona gruźlica, będąca chorobą zakaźną, może być niebezpieczna zarówno dla matki, jak i dla dziecka, a ryzyko transmisji bakterii przez mleko matki jest znaczące. Dlatego w przypadku tych chorób zaleca się stosowanie alternatywnych metod karmienia, takich jak mleko modyfikowane, aby zapewnić bezpieczeństwo i zdrowie niemowlęcia, co jest zgodne z aktualnymi wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia oraz krajowych towarzystw pediatrycznych.

Pytanie 29

W jaki sposób opiekunka może zapewnić dziecku z autyzmem poczucie psychicznego bezpieczeństwa?

A. Błyskawiczne zaspokajanie potrzeb dziecka

B. Zastosowanie wzmocnień odroczonych

C. Wykorzystanie naprzemienności zabaw

D. Utrzymanie stałego rozkładu dnia

Stały rozkład dnia to naprawdę ważna rzecz, jeśli chodzi o wsparcie dzieci z autyzmem. Wiem ze swojego doświadczenia, że takie dzieci czasami miewają trudności z radzeniem sobie z niespodziewanymi zmianami. Jak nie mają jasno określonej rutyny, to mogą czuć się niepewnie i zestresowane. Więc dobrym pomysłem jest ustalenie harmonogramu, który obejmuje regularne godziny na jedzenie, zabawę i naukę. Dzięki temu dzieci będą wiedziały, czego się spodziewać, a to bardzo im pomaga w rozwoju emocjonalnym i społecznym. Fajnie jest też wizualizować ten rozkład dnia, na przykład używając obrazków czy diagramów. To może naprawdę ułatwić im orientację w czasie. A to wszystko przyczynia się do mniejszego stresu i większej samodzielności.

Pytanie 30

Niemowlę wydaje dźwięki, aby przyciągnąć uwagę, reaguje na podstawowe polecenia oraz na swoje imię, a także poszukuje wzrokiem przedmiotów, które były określone przez dorosłych. Jakie dziecko jest opisane?

A. pięciomiesięcznego

B. dziewięciomiesięcznego

C. sześciomiesięcznego

D. siedmiomiesięcznego

Wybór odpowiedzi dotyczących pięciomiesięcznego, sześciomiesięcznego lub siedmiomiesięcznego dziecka jest niepoprawny, ponieważ nie uwzględnia kluczowych etapów rozwoju komunikacyjnego, które zachodzą w wieku dziewięciu miesięcy. Dzieci w wieku pięciu miesięcy są na etapie intensywnego odkrywania zmysłów, ale nie wykazują jeszcze umiejętności gaworzenia ani ograniczonej reakcji na imię. Gaworzenie, które jest ważnym krokiem w rozwoju językowym, pojawia się zazwyczaj później, a w wieku pięciu miesięcy dzieci mogą jedynie wydawać różne dźwięki, ale nie są w stanie łączyć ich w formie komunikatu. Sześciomiesięczne niemowlęta, choć mogą wykazywać większą aktywność, pozostają na wczesnym etapie przyswajania dźwięków i nie są w stanie rozumieć poleceń ani reagować na imię. Podobnie, siedmiomiesięczne dzieci mogą już wykazywać pewne oznaki interakcji, ale wciąż nie osiągają pełnej zdolności do szukania wzrokiem przedmiotów na podstawie nazw. Najważniejszym błędem myślowym w tych odpowiedziach jest niedocenienie znaczenia wieku dziewięciu miesięcy jako punktu zwrotnego w rozwoju umiejętności komunikacyjnych, które są kluczowe dla dalszego rozwoju językowego i społecznego dziecka. W praktyce, zrozumienie tych etapów jest niezbędne dla rodziców i opiekunów do wspierania prawidłowego rozwoju ich dzieci, zwłaszcza w kontekście komunikacji i interakcji z otoczeniem.

Pytanie 31

Jakie objawy są typowe dla dzieci cierpiących na ADHD?

A. Nadruchliwość, zaburzenia koncentracji, impulsywność

B. Nadruchliwość, reakcje izolacyjne, impulsywność

C. Impulsywność, tiki, nadruchliwość

D. Zaburzenia koncentracji, jąkanie, impulsywność

Odpowiedź numer 1 jest jak najbardziej trafna! Nadruchliwość, zaburzenia koncentracji i impulsywność to rzeczywiście kluczowe objawy ADHD u dzieci. Nadruchliwość to taka nadmierna energia, która może objawiać się w bieganiu, skakaniu czy ciągłym poruszaniu się. Zaburzenia koncentracji oznaczają, że dziecko ma trudności w skupieniu się na zadaniach, co może być problematyczne w szkole. Impulsywność to z kolei brak kontroli nad reakcjami, co czasem prowadzi do nierozważnych decyzji. Wiedza o tych objawach jest ważna nie tylko dla rodziców, ale i nauczycieli, aby mogli rozpoznać dzieci z ADHD i wprowadzić odpowiednie wsparcie. Dobrze jest też pamiętać, że rozpoznanie ADHD powinno opierać się na dokładnej ocenie tych symptomów, co ułatwia dalsze leczenie i pomoc.

Pytanie 32

Jakie zaburzenie mowy charakteryzuje się wymową głosek: sz, ż, cz, dż, jako: s, z, c, dz?

A. Rotacyzm

B. Jąkanie

C. Reranie

D. Seplenienie

Seplenienie to zaburzenie mowy, które charakteryzuje się niewłaściwą wymową głoskowych dźwięków, takich jak sz, ż, cz, dż, które są artykułowane jako s, z, c, dz. Jest to powszechny problem, który może występować u dzieci, ale także u dorosłych, jeśli nie był wcześniej zdiagnozowany i leczony. W przypadku seplenienia, dźwięki syczane są wypowiadane w sposób zbliżony do dźwięków dentalnych, co wpływa na zrozumiałość mowy i może prowadzić do frustracji oraz obniżenia pewności siebie u osoby z tym zaburzeniem. W terapii mowy, która może być prowadzona przez logopedów, stosuje się różnorodne metody, takie jak ćwiczenia artykulacyjne, aby poprawić wymowę i przywrócić prawidłowe wzorce dźwiękowe. Warto również uwzględnić, że seplenienie ma różne formy, w tym seplenienie międzyzębowe, które jest najczęściej spotykane u dzieci. Kluczowe jest, aby zrozumieć, że wczesna interwencja jest kluczowa dla skutecznego leczenia i minimalizacji potencjalnych problemów w przyszłości.

Pytanie 33

Główna metoda kształtowania nawyków kulturowych i grzecznościowych u małych dzieci to

A. organizowanie zabaw manualnych.

B. dawanie pozytywnego wzoru przez dorosłych.

C. nagradzanie dziecka niewielkimi prezentami za kulturalne zachowanie.

D. organizowanie zajęć edukacyjnych.

Dawanie dobrego przykładu przez osoby dorosłe jest kluczową metodą kształtowania nawyków kulturalno-grzecznościowych u małych dzieci. Dzieci uczą się głównie przez naśladowanie, co oznacza, że obserwacja zachowań dorosłych ma ogromny wpływ na ich rozwój społeczny. Osoby dorosłe, jako główne wzorce, powinny prezentować postawy i zachowania, które promują szacunek, uprzejmość i empatię. Przykładem może być sposób, w jaki dorosły wita się z innymi – jeśli dziecko widzi, że dorosły używa grzecznych zwrotów, na pewno zacznie je naśladować. Dodatkowo, w sytuacjach, w których występują niegrzeczne zachowania, ważne jest, aby dorosły potrafił je skorygować w sposób konstruktywny, pokazując alternatywne, kulturalne reakcje. Takie podejście nie tylko kształtuje odpowiednie nawyki, ale również buduje silniejsze więzi emocjonalne między dorosłymi a dziećmi, co sprzyja lepszemu przyswajaniu norm społecznych. W praktyce, jako rodzic lub nauczyciel, warto być świadomym własnych zachowań i dbać o to, aby były one zgodne z wartościami, które chcemy przekazać dzieciom. W literaturze dotyczącej wychowania dzieci podkreśla się znaczenie modelowania zachowań jako skutecznej metody wychowawczej.

Pytanie 34

Aby zapewnić bezpieczeństwo trzynastomiesięcznemu dziecku, należy unikać podawania mu zabawek, które

A. są lekkie oraz w różnych kolorach

B. wydają odgłosy

C. są wykonane z plastiku

D. posiadają małe elementy

Podawanie zabawek dla trzynastomiesięcznych dzieci wymaga szczególnej uwagi, a jednym z kluczowych aspektów bezpieczeństwa jest unikanie zabawek z drobnymi elementami. Dzieci w tym wieku są z natury ciekawe i mają tendencję do wkładania różnych przedmiotów do ust. Drobne elementy mogą stanowić zagrożenie zadławienia, co jest jednym z najczęstszych wypadków w przypadku małych dzieci. Zgodnie z normami bezpieczeństwa, takimi jak EN 71 dotyczące bezpieczeństwa zabawek, producent powinien zapewnić, że zabawki nie mają elementów, które mogą być łatwo odrywane lub połykane. Przykładem dobrej praktyki jest wybieranie zabawek wykonanych z jednego kawałka materiału lub takich, które nie zawierają małych części. Zamiast zabawek z drobnymi elementami, rekomendowane są większe, łatwe do chwytania przedmioty, które wspierają rozwój motoryczny i sensoryczny dzieci.

Pytanie 35

Którego etapu rozwoju motoryki dotyczy opis?

Opis sposobu poruszania się dziecka.
Niemowlę w III kwartale życia unosi tułów i przemieszcza się na dłoniach i kolanach.

A. Chodzenia.

B. Pełzania.

C. Raczkowania.

D. Turlania.

Wybór odpowiedzi dotyczących pełzania, turlania lub chodzenia wskazuje na niepełne zrozumienie etapu rozwoju motorycznego niemowląt. Pełzanie, choć często mylone z raczkowaniem, charakteryzuje się innym sposobem poruszania się, polegającym na opieraniu się na brzuchu oraz używaniu rąk do przesuwania ciała, co nie zgadza się z opisanym w pytaniu sposobem przemieszczania się na dłoniach i kolanach. Turlanie to z kolei kolejny etap, który występuje później, zazwyczaj jako element zabawy i eksploracji przestrzeni, jednak nie jest bezpośrednio związane z aktywnym przemieszczaniem się, jak ma to miejsce w przypadku raczkowania. Chodzenie jest już zaawansowanym etapem, który wymaga wcześniejszego opanowania raczkowania i innych form ruchu, takich jak stanie. Warto zwrócić uwagę na znaczenie prawidłowego etapu rozwoju, ponieważ każdy z tych procesów jest zbudowany na wcześniejszych umiejętnościach. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do błędnych odpowiedzi, obejmują mylenie etapów lub nie zrozumienie, że rozwój motoryczny jest sekwencyjny i złożony. Kluczowe jest zatem, aby wiedzieć, że raczkowanie to fundament, który przygotowuje dziecko do kolejnych kroków w rozwoju motorycznym.

Pytanie 36

Najbardziej dynamiczny etap rozwoju motorycznego oraz fizycznego zdrowo rozwijającego się dziecka to

A. 4. rok życia

B. 1. rok życia

C. 2. rok życia

D. 3. rok życia

Najbardziej intensywnym okresem rozwoju motorycznego i fizycznego dziecka jest pierwszy rok życia, w którym zachodzi szereg kluczowych zmian. W tym czasie dziecko przechodzi przez ważne etapy rozwoju, takie jak podnoszenie głowy, przewracanie się, siedzenie, raczkowanie oraz pierwsze kroki. To właśnie w tym okresie rozwija się również koordynacja ruchowa oraz siła mięśniowa, co stanowi fundament dla późniejszego, bardziej skomplikowanego rozwoju ruchowego. W praktyce, obserwacja tych etapów pozwala rodzicom i opiekunom na wspieranie dziecka poprzez odpowiednie zabawy i ćwiczenia, które stymulują rozwój motoryczny. Warto także zaznaczyć, że zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), dzieci powinny mieć zapewniony odpowiedni czas na zabawę oraz eksplorację otoczenia, co jest kluczowe dla ich fizycznego i emocjonalnego rozwoju. Dobrą praktyką jest również regularne monitorowanie postępów rozwojowych i konsultacja z pediatrą, aby upewnić się, że dziecko rozwija się zgodnie z przyjętymi normami.

Pytanie 37

10-miesięczne zdrowe niemowlę powinno mieć w ciągu dnia zapewnione 2-3 godziny snu, w postaci

A. trzech drzemek

B. dwóch drzemek

C. czterech drzemek

D. jednej drzemki

Wybór trzech drzemek może wydawać się logiczny, ponieważ niestety wiele osób sądzi, że więcej snu oznacza lepszy rozwój. Jednak w rzeczywistości, zbyt wiele drzemek w ciągu dnia może prowadzić do zaburzeń snu nocnego. Niemowlęta w wieku 10 miesięcy zaczynają przestawiać się na bardziej uregulowany rytm snu, co oznacza, że nadmiar drzemek może zakłócać ich nocny sen oraz prowadzić do trudności z zasypianiem. Podobnie, wybór jednej drzemki nie dostarcza wystarczającej ilości snu, co jest niezbędne dla ich prawidłowego rozwoju. Niemowlęta potrzebują snu na różnych etapach dnia, aby wspierać ich wzrost, zdolności poznawcze i emocjonalne. Zbyt mała ilość snu może prowadzić do problemów behawioralnych oraz obniżenia odporności. Warto pamiętać, że w przypadku snu dzieci, kluczowe znaczenie ma nie tylko ilość, ale także jakość snu, która jest wspierana przez odpowiednią liczba drzemek w ciągu dnia. Dlatego stosowanie się do ustalonych zaleceń w tym zakresie jest kluczowe dla zdrowego rozwoju dziecka.

Pytanie 38

Wykonywanie ćwiczeń ruchowych polegających na przemieszczaniu się po ławeczce szwedzkiej z ramionami rozłożonymi na boki oraz z kręglami plastykowymi w dłoniach można prowadzić z dziećmi, które rozwijają się prawidłowo

A. w II półroczu 2. roku życia

B. w I półroczu 2. roku życia

C. w I półroczu 3. roku życia

D. w II półroczu 3. roku życia

Przejście po ławeczce szwedzkiej z ramionami odwiedzionymi w bok oraz z kręglami plastykowymi w dłoniach jest ćwiczeniem, które angażuje wiele grup mięśniowych oraz rozwija koordynację ruchową. W II półroczu 3. roku życia dzieci osiągają już na tyle zaawansowany poziom rozwoju motorycznego, że są w stanie wykonać takie zadanie z odpowiednią kontrolą ciała. W tym okresie następuje intensyfikacja umiejętności związanych z równowagą i koordynacją, co sprawia, że dzieci mogą skutecznie łączyć różne ruchy, takie jak chodzenie po wąskiej powierzchni i jednoczesne trzymanie przedmiotów w rękach. Dobrym przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest wprowadzanie tego ćwiczenia na zajęciach z rytmiki czy gimnastyki, gdzie dzieci mają okazję rozwijać swoje zdolności motoryczne w zabawowy sposób. Zgodnie z wytycznymi dla programów wychowania fizycznego dzieci, takie ćwiczenia są zalecane, ponieważ wspierają rozwój fizyczny oraz społeczny maluchów, a także zwiększają ich pewność siebie w wykonywaniu zadań ruchowych.

Pytanie 39

Niemowlę zaczyna z entuzjazmem naśladować proste gesty takie jak pa-pa, swobodnie przekładać zabawkę z jednej ręki do drugiej oraz siedzieć z podparciem. Te rozwijające się umiejętności sugerują, że dziecko ma

A. siedmiu-ośmiu miesięcy

B. trzech-czterech miesięcy

C. dziewięciu-dziesięciu miesięcy

D. pięciu-sześciu miesięcy

No więc, odpowiedź, że pięć lub sześć miesięcy to świetny wybór! W tym wieku maluchy zaczynają naprawdę pokazywać różne umiejętności, które są typowe dla tego etapu. Jak mają pięć miesięcy, to często potrafią już siedzieć przy wsparciu, co oznacza, że ich mięśnie są wystarczająco mocne, by utrzymać ich ciężar. Co ciekawe, umiejętność przekładania zabawek z ręki do ręki pokazuje, że ich koordynacja motoryczna się rozwija, co jest mega ważne dla dalszego rozwoju. A jeszcze naśladowanie prostych ruchów, jak pa-pa, świadczy o tym, że zaczynają budować relacje z opiekunami i uczą się interakcji przez zabawę. Fajnie jest zauważyć, że te umiejętności są zgodne z tym, co mówią różne organizacje, jak American Academy of Pediatrics, które zwracają uwagę na to, jak ważne jest śledzenie rozwoju dzieci w tym okresie życia.

Pytanie 40

Dziecko cierpiące na hipotoniczne porażenie mózgowe, które ma niedowład nóg, może napotykać trudności przede wszystkim w samodzielnym zaspokojeniu potrzeby

A. wiązkowania

B. ruchu

C. żywienia

D. odpoczynku

Dziecko z hipotonicznym porażeniem mózgowym dziecięcym, które doświadcza niedowładu kończyn dolnych, ma trudności w zakresie ruchu z powodu osłabienia siły mięśniowej oraz ograniczonej kontroli nad ruchami. Hipotonia oznacza zmniejszone napięcie mięśniowe, co skutkuje trudnościami w wykonywaniu codziennych czynności, takich jak chodzenie, wspinanie się czy nawet siedzenie. Przykładem praktycznym może być sytuacja, w której dziecko chce się przemieszczać w obrębie swojego otoczenia - z uwagi na niedowład kończyn dolnych, może to być dla niego znacznie trudniejsze, co wpływa na ogólną niezależność i samodzielność. W codziennym wsparciu dziecka szczególnie ważne są interwencje terapeutyczne, takie jak fizjoterapia, która ma na celu poprawę mobilności oraz siły mięśniowej. Standardy w rehabilitacji dzieci z porażeniem mózgowym wskazują na zaletę wczesnej interwencji oraz zindywidualizowanego podejścia, co może znacząco poprawić jakość życia tych dzieci oraz pomóc im w lepszym zaspokajaniu ich potrzeb ruchowych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej