Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 10 kwietnia 2026 14:58
  • Data zakończenia: 10 kwietnia 2026 14:58

Egzamin niezdany

Wynik: 0/40 punktów (0,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu— sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W CSS, aby ustalić nietypowe odległości między słowami, używa się właściwości

A. word-spacing
B. line-spacing
C. white-space
D. letter-space

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku CSS właściwość word-spacing jest używana do definiowania odstępu między wyrazami w elemencie tekstowym. Zwiększenie lub zmniejszenie odstępu między wyrazami może znacznie wpłynąć na czytelność i estetykę tekstu. Wartość tej właściwości można ustawić w jednostkach długości, takich jak piksele (px), em, rem lub procenty. Na przykład, zastosowanie word-spacing: 5px; w kodzie CSS spowoduje zwiększenie odstępu między wyrazami o 5 pikseli. Wartością domyślną tej właściwości jest 0, co oznacza, że odstępy są ustalane przez przeglądarkę na podstawie czcionki i innych parametrów tekstu. Użycie word-spacing może być szczególnie przydatne w przypadku projektowania stron internetowych, gdzie estetyka tekstu ma kluczowe znaczenie dla doświadczeń użytkownika. Dlatego, aby osiągnąć pożądany efekt wizualny, projektanci często manipulują odstępami między wyrazami w swoich stylach CSS, co jest zgodne z wytycznymi W3C dotyczącymi dostępności i czytelności treści na stronach internetowych.
Pytanie 2

W języku HTML, aby uzyskać następujący efekt formatowania, należy zapisać kod:

pogrubiony pochylony lub w górnym indeksie

A. <b>pogrubiony <i>pochylony</i></b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>
B. <i>pogrubiony <b>pochylony lub w </i><sup>górnym indeksie</sup>
C. <i>pogrubiony </i><b>pochylony</b> lub w <sub>górnym indeksie</sub>
D. <b>pogrubiony </b><i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to: <b>pogrubiony </b><i>pochylony</i> lub w <sup>górnym indeksie</sup>. Ta odpowiedź prawidłowo wykorzystuje trzy kluczowe tagi HTML do formatowania tekstu: <b>, <i> i <sup>. Tag <b> służy do wyświetlania tekstu w pogrubionym formacie, co pozwala na podkreślenie istotnych fragmentów tekstu. Przykładem może być wyróżnienie tytułów, nagłówków lub kluczowych punktów w treści. Tag <i> jest używany do wyświetlania tekstu w formacie kursywy, co jest często używane do wyróżnienia tytułów książek, filmów, cytowań lub podkreślenia ważnych punktów. Tag <sup> jest używany do wyświetlania napisów jako tekst górnego indeksu, co jest często używane do wskazania numerów stron, przypisów, lub dla oznaczeń matematycznych lub naukowych. Pamiętaj, że prawidłowe użycie tych tagów jest kluczowe dla tworzenia jasnej, czytelnej i profesjonalnie wyglądającej strony internetowej.
Pytanie 3

Przykład zapytania SQL przedstawia instrukcję:

UPDATE katalog SET katalog.cena = [cena]*1.1;
A. krzyżowej
B. aktualizującej
C. usuwającej
D. dołączającej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja SQL przedstawiona w pytaniu używa słowa kluczowego UPDATE co jest charakterystyczne dla kwerend aktualizujących. Komenda ta modyfikuje istniejące dane w tabeli poprawiając je zgodnie z podanymi kryteriami. W tym przykładzie wszystkie wartości w kolumnie cena tabeli katalog są zwiększane o 10 procent co jest typowym zastosowaniem instrukcji aktualizującej. W praktyce takie zmiany są niezbędne w przypadku modyfikacji cen produktów lub aktualizacji informacji biznesowych. Stosowanie kwerend aktualizujących wymaga zachowania szczególnej ostrożności aby nie naruszyć integralności danych. Dobre praktyki obejmują przygotowanie backupu danych przed wykonaniem operacji oraz przetestowanie kwerendy na mniejszym zbiorze danych w celu uniknięcia błędów. Aktualizacja danych to jedna z najczęstszych operacji w systemach bazodanowych dlatego zrozumienie mechanizmu działania kwerend SQL tego typu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w każdej organizacji. SQL jako język deklaratywny umożliwia łatwe definiowanie co chcemy osiągnąć bez konieczności szczegółowego opisywania jak to zrobić co ułatwia pracę z dużymi i złożonymi zbiorami danych.
Pytanie 4

Jakie działanie wykonuje poniższy fragment kodu w języku JavaScript? n = "Napis1"; s = n.length;

A. Przypisuje do zmiennej s część napisu z zmiennej n, o długości określonej przez zmienną length
B. Przypisuje do zmiennej s wartość odpowiadającą długości napisu z zmiennej n
C. Zwraca długość napisu zawartego w zmiennej n
D. Przypisuje wartość zmiennej n do zmiennej s

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Fragment skryptu w języku JavaScript, w którym zmienne n i s są definiowane, wykonuje przypisanie wartości długości napisu z zmiennej n do zmiennej s. Metoda length jest właściwością obiektów typu string, która zwraca liczbę znaków w danym napisie. W tym przypadku, jeśli zmienna n zawiera napis "Napis1", to zmienna s po wykonaniu tego skryptu przyjmie wartość 6, ponieważ napis ten składa się z 6 znaków. Praktyczne zastosowanie tej funkcji polega na możliwości dynamicznego określenia długości wprowadzanych danych, co jest kluczowe przy walidacji formularzy, obliczaniu rozmiaru danych czy tworzeniu interfejsów użytkownika. Dobrą praktyką w programowaniu jest zawsze uwzględnienie długości napisu w algorytmach przetwarzania tekstu, aby uniknąć błędów podczas operacji na stringach. Warto również wiedzieć, że w JavaScript właściwość length nie wymaga wywołania metody, co jest zgodne z ogólnym założeniem o uproszczeniu użycia obiektów, a tym samym podnosi czytelność kodu.
Pytanie 5

W języku SQL operator arytmetyczny odpowiadający reszcie z dzielenia to

A. &
B. /
C. %
D. ||

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Operator arytmetyczny modulo, czyli ten %, to coś, co moim zdaniem jest naprawdę przydatne w SQL. Używamy go do obliczania reszty z dzielenia, co pokazuje na przykład taki kod: 'SELECT 10 % 3;', który zwraca 1. Chodzi o to, że 10 dzielone przez 3 to 3, a reszta to właśnie 1. To może być super pomocne, kiedy chcemy sprawdzić, czy liczba jest parzysta czy nie. Na przykład, możemy użyć takiego zapytania: 'SELECT CASE WHEN 5 % 2 = 0 THEN 'Parzysta' ELSE 'Nieparzysta' END;' i dostaniemy 'Nieparzysta'. Operator modulo przydaje się też w programowaniu, na przykład do tworzenia cykli lub rozdzielania danych w algorytmach. Dobrze jest pamiętać, że używając tego operatora w SQL, warto mieć na uwadze czytelność kodu. Szczególnie przy większych bazach danych, gdzie to ma znaczenie.
Pytanie 6

W stylu CSS ustalono obramowanie pojedyncze, które ma następujące kolory dla krawędzi:

border: solid 1px; border-color: red blue green yellow;
A. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta
B. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta
C. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta
D. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Definicja obramowania za pomocą stylu CSS z użyciem właściwości border-color pozwala na określenie kolorów każdej z krawędzi elementu w kolejności zgodnej ze wskazówkami zegara. Gdy podano cztery wartości jak w border-color: red blue green yellow; oznaczają one odpowiednio kolory krawędzi górnej prawej dolnej i lewej. Właściwość border: solid 1px; definiuje typ obramowania jako solidne i jego szerokość jako 1px. Warto zaznaczyć że podanie czterech wartości kolorów w border-color jest zgodne z zasadami CSS i umożliwia konfigurowanie wyglądu elementów w sposób szczegółowy i zindywidualizowany. Projektanci stron internetowych często używają tej techniki do tworzenia graficznych stylów które zwiększają czytelność i estetykę witryny. W praktyce wiedza o manipulacji stylem obramowania w CSS jest kluczowa dla tworzenia responsywnych i wizualnie atrakcyjnych interfejsów użytkownika. Takie podejście wspiera zachowanie spójności wizualnej co jest jedną z dobrych praktyk w projektowaniu front-endu.
Pytanie 7

Jaki typ powinien być zastosowany, aby pole w bazie danych mogło przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe?

A. FLOAT
B. CHAR
C. INT
D. VARCHAR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź FLOAT jest poprawna, ponieważ ten typ danych w systemach baz danych jest zaprojektowany do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że może reprezentować liczby rzeczywiste z ułamkami. Typ FLOAT jest szczególnie przydatny w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń matematycznych, takich jak finanse, nauki przyrodnicze czy inżynieria. W przeciwieństwie do INT, który przechowuje tylko liczby całkowite, FLOAT pozwala na dużą elastyczność w zakresie wartości. Przykładem może być aplikacja bankowa, która potrzebuje przechowywać wartości depozytów oraz wypłat, które mogą być liczone z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Dobrą praktyką jest także zrozumienie, że FLOAT, w zależności od implementacji, może mieć ograniczenia precyzyjności, dlatego w sytuacjach wymagających ekstremalnej dokładności, takich jak obliczenia naukowe, warto rozważyć użycie typu DOUBLE, który oferuje większą precyzję. W kontekście zarządzania bazą danych, istotne jest również, aby typ danych był zgodny z wymaganiami aplikacji oraz stosowany w odpowiednich konwencjach i standardach branżowych.
Pytanie 8

W języku C++ utworzono zmienną: char zml;. Jak można przypisać jej wartość, zgodnie ze składnią tego języka?

A. zml = "wiadro";
B. zml == 0x35;
C. zml[2] = 32;
D. zml = ' w ' ;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź zml = ' w '; jest poprawna, ponieważ w języku C++ przypisywanie wartości do zmiennej typu char może być wykonane za pomocą pojedynczych cudzysłowów. Zmienna char przechowuje pojedynczy znak, a użycie podwójnych cudzysłowów sugeruje, że zamierzamy przypisać łańcuch znaków (string), co jest niezgodne z deklarowanym typem zmiennej. Przykład zastosowania to sytuacja, w której chcemy przechować literę, na przykład: char zml = 'A'; co jest prawidłowym przypisaniem. Dzięki temu, wywołując zmienną zml, otrzymamy przechowywaną wartość, co jest kluczowe w programowaniu, gdyż pozwala na manipulację danymi na poziomie znaków. Warto również pamiętać, że w C++ możemy używać zmiennych typu char w kontekście kodowania ASCII, gdzie każdemu znakowi przypisany jest unikalny numer, co czyni je niezwykle użytecznymi w operacjach na tekstach i danych.
Pytanie 9

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.
B. sumy.
C. wykluczenia.
D. części wspólnej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.
Pytanie 10

Zastosowana w dokumencie HTML definicja multimediów sprawi, że na stronie

<video controls>
    <source src="video1.mp4" type="video/mp4">
    <source src="video1.ogg" type="video/ogg">
    Komunikat dotyczący video
</video>
A. wyświetlony film zostanie automatycznie uruchomiony zaraz po załadowaniu strony internetowej.
B. zostaną wyświetlone obok siebie dwa filmy z plików: video1.mp4 oraz video1.ogg.
C. pod wyświetlanym filmem zostanie wyświetlony napis "Komunikat dotyczący video".
D. zostanie wyświetlony film z pliku video1.mp4 lub w przypadku nierozpoznania formatu MPEG-4 – video1.ogg.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Element HTML video umożliwia osadzenie filmów w stronach internetowych bez konieczności korzystania z zewnętrznych wtyczek. W przykładzie kodu HTML, który analizujemy, zauważamy, że element video zawiera atrybut controls, co umożliwia użytkownikom kontrolowanie odtwarzania filmu. Wewnątrz elementu video znajdują się dwa elementy źródła - video1.mp4 z typem video/mp4 i video1.ogg z typem video/ogg. Przeglądarka internetowa najpierw spróbuje odtworzyć plik MP4. Jeśli nie rozpozna formatu MPEG-4, spróbuje odtworzyć plik OGG. Jest to praktyczne zastosowanie technologii HTML5, która umożliwia tworzenie bardziej interaktywnych i angażujących stron internetowych. Stosowanie różnych formatów plików video jest również dobrą praktyką, ponieważ różne przeglądarki mogą obsługiwać różne formaty.
Pytanie 11

W języku HTML aby zdefiniować słowa kluczowe strony, należy użyć zapisu

A. <meta name = "description" content = "psy, koty, gryzonie">
B. <meta name = "keywords" = "psy, koty, gryzonie">
C. <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">
D. <meta keywords = "psy, koty, gryzonie">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to <meta name = "keywords" content = "psy, koty, gryzonie">, ponieważ jest to właściwy sposób definiowania słów kluczowych w sekcji <head> dokumentu HTML. Element <meta> służy do dostarczania metadanych o stronie internetowej, a atrybut 'name' określa, jakie informacje są zawarte w danym elemencie. W przypadku 'keywords', atrybut 'content' z kolei zawiera listę słów kluczowych, które są związane z treścią strony. Chociaż znaczenie słów kluczowych w SEO zmienia się, wciąż są one używane przez niektóre wyszukiwarki do kategoryzowania zawartości strony. Przykładowo, jeśli strona dotyczy zwierząt domowych, użycie fraz takich jak 'psy', 'koty', czy 'gryzonie' w atrybucie 'content' może pomóc w poprawie widoczności w wynikach wyszukiwania. Dobrą praktyką jest, aby słowa kluczowe były specyficzne, związane z tematyką strony i nie przekraczały rozsądnej liczby, aby nie wprowadzać w błąd algorytmy wyszukiwarek. Używanie odpowiednich metatagów to kluczowy element optymalizacji SEO.
Pytanie 12

Semantyczny znacznik sekcji języka HTML 5 przeznaczony do umieszczenia stopki strony WWW to

A. <footer>
B. <figcaption>
C. <aside> 
D. <header>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to <footer>, bo właśnie ten znacznik w HTML5 jest semantycznie przeznaczony na stopkę strony lub stopkę sekcji. W specyfikacji HTML5 wyraźnie podkreślono, że <footer> służy do umieszczania informacji końcowych: praw autorskich (copyright), linków do polityki prywatności, kontaktu, autorów, krótkich podsumowań czy nawigacji pomocniczej. Moim zdaniem warto traktować <footer> jak miejsce na „meta‑informacje” o stronie albo o danej części dokumentu. Co ważne, <footer> nie musi występować tylko raz – możesz mieć stopkę całej strony w obrębie <body>, ale też osobne stopki np. dla artykułu (<article>) czy sekcji (<section>). To jest dobra praktyka, bo poprawia strukturę dokumentu i czytelność kodu. W praktyce wygląda to np. tak: <footer><p>© 2026 Firma XYZ</p><nav><a href="/regulamin">Regulamin</a> | <a href="/kontakt">Kontakt</a></nav></footer>. Czytniki ekranowe i roboty wyszukiwarek lepiej rozumieją wtedy, że ta część strony to zakończenie i informacje dodatkowe. To się przekłada na lepszą dostępność (WCAG) i trochę sensowniejsze SEO. Z mojego doświadczenia warto pilnować, żeby nie wrzucać do <footer> całej reszty layoutu, tylko właśnie elementy typowo „stopkowe”. Dobrą praktyką jest też trzymanie się spójnej struktury na wszystkich podstronach, żeby użytkownik intuicyjnie wiedział, że w stopce znajdzie np. link do pliku RODO albo dane firmy. HTML5 mocno stawia na semantykę, więc używanie <footer> zamiast jakiegoś bezsensownego <div id="stopka"> to po prostu nowocześniejsze i zgodne ze standardami podejście.
Pytanie 13

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. Aby uzyskać listę wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston uporządkowanych od najniższej do najwyższej ceny, należałoby użyć kwerendy:

A. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
B. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
C. SELECT model FROM podzespoły WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC
D. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoły ASC

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybrana kwerenda jest poprawna, ponieważ dokładnie spełnia wymagania zadania. Użycie klauzuli SELECT do wyboru pola 'model' z tabeli 'podzespoły' pozwala na uzyskanie właściwych informacji. Warunek WHERE ogranicza wyniki do tych, które dotyczą pamięci RAM (typ='RAM') oraz producenta Kingston (producent='Kingston'). Kluczowym elementem tej kwerendy jest zastosowanie ORDER BY cena ASC, które sortuje wyniki według ceny w porządku rosnącym, co jest zgodne z wymaganiem wyświetlenia modeli od najtańszej do najdroższej. Przykłady zastosowania takiej kwerendy mogą obejmować systemy zarządzania zapasami, gdzie klienci poszukują najlepszych ofert, czy aplikacje e-commerce, które chcą dostarczyć użytkownikom najbardziej korzystne opcje zakupowe. Stosowanie jasnych i precyzyjnych kwerend SQL, według dobrych praktyk branżowych, jest kluczowe dla wydajności i przejrzystości danych.
Pytanie 14

Jednym z kluczowych identyfikatorów wpisu w bazie danych jest pole

A. numeryczne
B. klucza podstawowego
C. klucza obcego
D. relacji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem każdej relacyjnej bazy danych, ponieważ jednoznacznie identyfikuje każdy rekord w tabeli. Jego główną cechą jest unikalność, co oznacza, że żaden z rekordów w tabeli nie może mieć tego samego klucza podstawowego. Klucz podstawowy może składać się z jednego lub więcej atrybutów (kolumn), ale zawsze musi zapewniać jednoznaczność identyfikacji. Przykładem może być tabela 'Użytkownicy', gdzie 'ID_Użytkownika' działa jako klucz podstawowy, pozwalając na łatwe i szybkie wyszukiwanie konkretnych użytkowników. Zgodnie z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, klucze podstawowe powinny być stabilne i niezmienne w czasie, aby uniknąć komplikacji związanych z aktualizacją wartości. Klucz podstawowy jest również kluczowy dla relacji między tabelami, ponieważ inne tabele mogą odwoływać się do niego poprzez klucze obce. Dzięki temu, struktura bazy danych staje się bardziej zorganizowana i lepiej znormalizowana, co z kolei prowadzi do zwiększonej wydajności i integralności danych.
Pytanie 15

Dokument HTML określa akapit oraz obrazek. Aby obrazek był wyświetlany przez przeglądarkę w tej samej linii co akapit po jego lewej stronie, należy w stylu CSS obrazka uwzględnić właściwość

A. style: left;
B. float: left;
C. align: left;
D. alt: left;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "float: left;" jest naprawdę trafna. Ta właściwość w CSS sprawia, że elementy układają się obok siebie, co w tym przypadku oznacza, że rysunek wyląduje po lewej stronie akapitu. Jak użyjemy float, to rysunek 'przesuwa się' na lewo, a tekst z akapitu otacza go z prawej strony. To taki popularny sposób w webdesignie, który pozwala na ładniejsze połączenie obrazków z tekstem. Warto pamiętać, że czasem trzeba zastosować clearfix, zwłaszcza gdy mamy pływające elementy w większym układzie, żeby uniknąć problemów z rozmieszczeniem. Stosowanie float w CSS to dobra praktyka, bo pomaga zachować czytelność i estetykę tekstu. Na przykład, jeśli mamy sekcję artykułu z obrazem, który ilustruje omawiany temat, to zastosowanie float: left; sprawi, że treść będzie ładnie się układać i poprawi wrażenia użytkownika.
Pytanie 16

Programista stworzył pętlę w języku C++ mającą na celu obliczenie wartości 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny polegający na tym, że

int a = 1;
for (int i = 1; i < 5; i++)
{
    a = a * i;
}
cout << a;
A. w drugim warunku pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5
B. parametr i pętli powinien być inicjowany wartością 0, a nie 1
C. parametr i pętli powinien być zmniejszany zamiast zwiększany
D. zmienna a powinna być ustawiona na 0 zamiast 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pętla for w języku C++ jest często używana do wykonywania określonej liczby iteracji. W przypadku obliczania silni liczby 5, czyli 5!, iteracja powinna przebiegać od 1 do 5 włącznie, co oznacza, że zmienna sterująca i powinna przyjąć wartości 1, 2, 3, 4 i 5. Dlatego warunek zakończenia pętli powinien być zapisany jako i <= 5 lub alternatywnie i < 6. W zestawie egzaminacyjnym podano kod z warunkiem i < 5, co powoduje, że pętla kończy się przy czwartej iteracji, a ostatnia potrzebna mnożenie przez 5 nie jest wykonane. Poprawnym rozwiązaniem problemu jest zmiana warunku na i < 6. Przykład praktyczny: przy obliczaniu silni w programach obliczeniowych często stosujemy pętlę o poprawnym zakresie, co jest kluczowe dla uzyskania prawidłowych wyników. Ponadto, w kontekście dobrych praktyk programistycznych, warto zawsze dokładnie analizować warunki pętli, aby uniknąć nieoczekiwanych błędów logicznych, które mogą prowadzić do niepoprawnych wyników końcowych.
Pytanie 17

Fragment tabeli gory prezentuje polskie łańcuchy górskie oraz ich najwyższe szczyty. Przedstaw kwerendę, która oblicza średnią wysokość szczytów dla każdego łańcucha górskiego.

Idpasmonazwa wysokosc
134Góry Bystrzyckie(brak nazwy)949
137Góry BystrzyckieAnielska Kopa871
74Beskid ŻywieckiBabia Góra (Diablak)1725
41Beskid ŚląskiBarania Góra1220
145Góry KarczewskieBaraniec723
128Góry BardzkieBardzka Góra (Kalwaria)583
297TatryBeskid2012
A. SELECT pasmo, COUNT(wysokosc) FROM gory ORDER BY pasmo
B. SELECT pasmo, SUM(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
C. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo
D. SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory LIMIT pasmo

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź: SELECT pasmo, AVG(wysokosc) FROM gory GROUP BY pasmo; jest właściwa, ponieważ pozwala na wyliczenie średniej wysokości szczytów dla każdego pasma górskiego indywidualnie. Kwerenda ta wykorzystuje klauzulę GROUP BY, która grupuje rekordy na podstawie kolumny pasmo, co jest niezbędne do uzyskania agregatów danych w SQL. Funkcja AVG() jest używana do obliczania średniej wartości w grupie, co w tym przypadku odnosi się do średniej wysokości szczytów. W praktyce takie zapytania są często używane w analizie danych, gdzie istnieje potrzeba podsumowania informacji w sposób umożliwiający wyciąganie wniosków na podstawie agregacji danych. Ważne jest również zrozumienie, że bez klauzuli GROUP BY funkcja AVG() obliczyłaby średnią z całej tabeli, a nie w ramach poszczególnych pasm. Dlatego poprawne użycie tej klauzuli jest kluczowe w kontekście uzyskania precyzyjnych wyników grupowania danych w relacyjnych bazach danych. Tego rodzaju operacje są fundamentalne w analizie danych i raportowaniu biznesowym, gdzie wymagana jest konsolidacja informacji z podziałem na różne kategorie czy segmenty.
Pytanie 18

Jaka linia w języku HTML wskazuje kodowanie znaków używane w dokumencie?

A. <meta encoding="UTF-8">
B. <meta charset="UTF-8">
C. <charset="UTF-8">
D. <encoding="UTF-8">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapis <meta charset="UTF-8"> jest poprawną deklaracją kodowania znaków w dokumencie HTML, ponieważ jest zgodny z aktualnymi standardami W3C. Element <meta> powinien znajdować się w sekcji <head> dokumentu HTML i pozwala przeglądarkom na właściwe interpretowanie znaków w treści strony. Kodowanie UTF-8 jest szeroko stosowane, ponieważ obsługuje wszystkie znaki w standardzie Unicode, co czyni go idealnym dla aplikacji wielojęzycznych. Użycie poprawnego kodowania jest kluczowe, aby uniknąć problemów z wyświetlaniem tekstu, takich jak błędne znaki lub krzaki, które pojawiają się, gdy przeglądarka nie wie, jak zinterpretować dane. Przykładowo, jeżeli mamy stronę internetową w kilku językach, użycie UTF-8 zapewnia, że znaki diakrytyczne w języku polskim, czeskim czy niemieckim będą poprawnie wyświetlane. Warto również pamiętać, aby zawsze umieszczać tę deklarację jako pierwszą w sekcji <head>, aby zapewnić, że przeglądarka prawidłowo zinterpretuje wszystkie inne elementy. W kontekście SEO oraz dostępności, poprawne kodowanie jest istotne, ponieważ wpływa na indeksowanie treści przez wyszukiwarki oraz ich prezentację dla użytkowników.
Pytanie 19

Jaki jest cel funkcji napisanej w PHP?

function fun1($liczba)
{
  if($liczba % 2 == 0)
    return 1;

  return 0;
}
A. Zwrócenie wartości 0, gdy liczba jest parzysta
B. Wypisanie liczby parzystej
C. Wypisanie liczby nieparzystej
D. Zwrócenie wartości 1, gdy liczba jest parzysta

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja w języku PHP została zaprogramowana w taki sposób, aby najpierw sprawdzić, czy podana liczba jest parzysta, używając operatora modulo (%). Operacja $liczba % 2 == 0 sprawdza resztę z dzielenia przez 2, która dla liczb parzystych wynosi 0. Jeśli warunek jest spełniony, funkcja natychmiast zwraca wartość 1, co oznacza, że liczba jest parzysta. Taki sposób kodowania jest wydajny, ponieważ funkcja zakończy działanie natychmiast po spełnieniu warunku, bez dalszego przetwarzania. Jest to dobry przykład stosowania operacji warunkowych w funkcjach, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi, zwłaszcza gdy zależność logiczna jest prosta i może być szybko zidentyfikowana. Takie funkcje często wykorzystywane są w systemach walidacji danych, gdzie szybkie potwierdzenie poprawności danych jest kluczowe dla wydajności całego systemu. Pozwala również na łatwe rozszerzenie logiki, jeśli w przyszłości zajdzie taka potrzeba.
Pytanie 20

Rozmiary ekranu w formacie 16:9 (zakładając, że piksel jest kwadratem) można osiągnąć przy rozdzielczości

A. 320 na 240 pikseli
B. 800 na 480 pikseli
C. 1366 na 768 pikseli
D. 2560 na 2048 pikseli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1366 na 768 pikseli jest poprawna, ponieważ proporcja szerokości do wysokości wynosi dokładnie 16:9. Aby to obliczyć, dzielimy szerokość przez wysokość: 1366 / 768 = 1,78, co jest bliskie wartości 1,77 (16:9). Proporcje 16:9 stały się standardem w telewizji wysokiej rozdzielczości oraz w produkcji wideo, co oznacza, że są szeroko stosowane w przemysłach związanych z mediami i technologią. Przykładem zastosowania tej rozdzielczości może być wyświetlanie filmów na nowoczesnych telewizorach, gdzie forma obrazu 16:9 pozwala na pełne wykorzystanie ekranu bez czarnych pasków po bokach. Stosując to w projektach multimedialnych, warto zawsze dążyć do zgodności z tymi standardami, aby zapewnić optymalne wrażenia wizualne dla użytkowników. Zrozumienie tych proporcji jest kluczowe dla profesjonalistów zajmujących się grafiką, filmem i projektowaniem UX/UI.
Pytanie 21

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID. Tabela reżyserzy posiada klucz główny id. Obie tabele są powiązane relacją jeden do wielu, gdzie strona reżyserzy jest po stronie jeden, a filmy po stronie wiele. Aby wykonać kwerendę SELECT łączącą tabele filmy i reżyserzy, należy użyć zapisu

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.filmyID ...
B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id=rezyserzy.filmyID ...
C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id=rezyserzy.id ...
D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserzyID=rezyserzy.id ...

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W odpowiedzi na to pytanie, prawidłowa instrukcja SQL do połączenia tabel 'filmy' i 'rezyserzy' brzmi: '... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.id ...'. W tym przypadku używamy klucza obcego 'rezyserID' z tabeli 'filmy', który wskazuje na klucz główny 'id' w tabeli 'rezyserzy'. Taka konstrukcja jest zgodna z zasadą relacyjnych baz danych, gdzie klucz obcy w jednej tabeli odwołuje się do klucza głównego w drugiej tabeli, co umożliwia powiązanie rekordów. Dzięki temu możemy uzyskać dane o filmach oraz ich reżyserach w jednym zapytaniu. Przykładowe zapytanie SELECT mogłoby wyglądać następująco: 'SELECT filmy.nazwa, rezyserzy.imie, rezyserzy.nazwisko FROM filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID=rezyserzy.id;'. Warto pamiętać, że poprawne użycie kluczy jest kluczowe dla integritety danych w bazie, a także ułatwia późniejsze analizy i raportowanie. W kontekście standardów SQL, ta metoda łączenia tabel jest zgodna z normami ANSI SQL, które definiują struktury zapytań dla relacyjnych baz danych.
Pytanie 22

Jaką rolę odgrywa kwerenda krzyżowa w systemie baz danych MS Access?

A. Eliminuje rekordy z tabel zgodnie z określonymi kryteriami
B. Prezentuje zliczone wartości z określonego pola, organizując je w wiersze oraz kolumny
C. Zmienia już istniejące dane w tabeli
D. Dodaje do wskazanej tabeli dane z innej tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda krzyżowa w MS Access jest niezwykle przydatnym narzędziem, które umożliwia prezentację zliczonych wartości w formie tabeli przestawnej. Dzięki tej funkcji użytkownicy mogą analizować dane w sposób bardziej zrozumiały i przejrzysty, przyporządkowując wartości do odpowiednich wierszy i kolumn. Na przykład, w przypadku bazy danych sprzedaży, kwerenda krzyżowa może przedstawiać zliczenie sprzedaży według miesięcy w układzie tabelarycznym, gdzie wiersze reprezentują poszczególne miesiące, a kolumny różne kategorie produktów. To znacznie ułatwia porównania i analizę trendów. Kwerendy krzyżowe są zgodne z najlepszymi praktykami analizy danych, ponieważ pozwalają na efektywne podsumowywanie informacji i umożliwiają łatwe generowanie raportów, co jest kluczowe w procesach decyzyjnych w organizacjach. W kontekście analizy danych, warto również zwrócić uwagę na możliwość stosowania dodatkowych funkcji agregujących, takich jak SUMA, ŚREDNIA czy MAX, co zwiększa elastyczność i dokładność wyników.
Pytanie 23

Narzędziem do zarządzania bazą danych, które jest zintegrowane w pakiecie XAMPP, jest

A. SQLite
B. MySQL Workbench
C. phpMyAdmin
D. pgAdmin

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
phpMyAdmin jest popularnym narzędziem wbudowanym w pakiet XAMPP, które służy do zarządzania bazą danych MySQL. Umożliwia użytkownikom łatwe wykonywanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel, a także zarządzanie użytkownikami i uprawnieniami. Interfejs phpMyAdmin jest oparty na przeglądarkach internetowych, co sprawia, że jego obsługa jest intuicyjna nawet dla osób bez zaawansowanej wiedzy technicznej. Przykładowo, można szybko importować lub eksportować dane w różnych formatach, takich jak SQL, CSV czy XML, co jest niezwykle przydatne podczas migracji danych między różnymi środowiskami. Standardy dobrych praktyk przewidują korzystanie z narzędzi takich jak phpMyAdmin w celu minimalizacji ryzyka błędów manualnych, a także w celu zwiększenia efektywności pracy z bazami danych. Dzięki phpMyAdmin, użytkownicy mogą również łatwo monitorować wydajność bazy danych i optymalizować zapytania, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości aplikacji webowych.
Pytanie 24

Rezultatem wykonania podanego zapytania SQL jest

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;
A. Średnia ocen wszystkich uczniów.
B. Liczba uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5.
C. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.
D. Całkowita liczba uczniów.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, używa funkcji `COUNT(*)` w celu zliczenia wszystkich wierszy w tabeli `Uczniowie`, które spełniają określone kryterium w klauzuli `WHERE`. W tym przypadku kryterium to jest `srednia = 5`. Oznacza to, że zapytanie zlicza wszystkich uczniów, których średnia ocen wynosi dokładnie 5. Takie użycie `COUNT(*)` jest zgodne ze standardami SQL, gdzie funkcja ta służy do zliczania wszystkich wierszy w zbiorze wyników, które spełniają dane warunki. W praktyce, uzyskanie liczby uczniów z określoną średnią może być przydatne w analizie statystycznej lub raportowaniu wyników akademickich. Zrozumienie, jak korzystać z `COUNT(*)` w połączeniu z różnymi warunkami `WHERE`, jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i analizowania danych w bazach danych SQL. Dzięki temu można wydobywać konkretne informacje, które wspierają podejmowanie decyzji w edukacji i zarządzaniu danymi.
Pytanie 25

Używa się zapytania z klauzulą JOIN, aby

A. wykonać funkcję agregującą
B. otrzymać wynik tylko z jednej tabeli
C. uzyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane
D. określić klucz obcy dla tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie z klauzulą JOIN jest kluczowym narzędziem w języku SQL, które umożliwia łączenie danych z dwóch lub więcej tabel na podstawie relacji między nimi. Używając JOIN, możemy uzyskać bardziej złożone i użyteczne zestawienia danych, które nie byłyby możliwe do uzyskania, gdybyśmy korzystali tylko z pojedynczej tabeli. Na przykład, jeśli mamy tabelę klientów oraz tabelę zamówień, możemy z łatwością połączyć je, aby uzyskać informacje o tym, jakie zamówienia złożył dany klient. Przykładowe zapytanie może wyglądać tak: "SELECT klienci.imie, zamowienia.data FROM klienci JOIN zamowienia ON klienci.id = zamowienia.klient_id;" W takim przypadku wykorzystanie JOIN pozwala na integrowanie danych z obu tabel w jedną spójną odpowiedź. Takie podejście jest szeroko stosowane w branży, ponieważ standardy relacyjnych baz danych wymagają efektywnej organizacji i analizy danych, a JOIN jest jednym z podstawowych mechanizmów umożliwiających realizację takich zadań.
Pytanie 26

W systemie MySQL należy użyć polecenia REVOKE, aby odebrać użytkownikowi anna możliwość wprowadzania zmian tylko w definicji struktury bazy danych. Odpowiednie polecenie do zrealizowania tej operacji ma formę

A. REVOKE CREATE INSERT DELETE ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
B. REVOKE ALL ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
C. REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'
D. REVOKE CREATE UPDATE DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to 'REVOKE CREATE ALTER DROP ON tabela1 FROM 'anna'@'localhost''. To polecenie skutecznie odbiera użytkownikowi 'anna' prawo do wykonywania zmian w strukturze bazy danych, w tym do tworzenia nowych tabel, modyfikowania istniejących oraz usuwania tabel. W kontekście MySQL, polecenie REVOKE jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu uprawnieniami użytkowników. W praktyce, gdy administrator bazy danych chce ograniczyć możliwości danej osoby, aby nie mogła na przykład zmieniać struktury bazy, musi precyzyjnie określić, które uprawnienia chce cofnąć. Dobrym przykładem byłoby zastosowanie tego polecenia w sytuacji, gdy użytkownik nie przestrzega zasad bezpieczeństwa lub nieautoryzowanie modyfikuje dane. Warto również zauważyć, że użycie 'ALTER' w poleceniu wskazuje na prawo do zmiany definicji tabeli, co jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych. Użycie polecenia REVOKE jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania dostępem, które zalecają minimalizację uprawnień przyznawanych użytkownikom, aby zredukować ryzyko przypadkowych lub złośliwych działań.
Pytanie 27

W SQL, aby zmienić dane w tabeli, wykorzystuje się instrukcję

A. UPDATE
B. CREATE
C. JOIN
D. SELECT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'UPDATE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL polecenie to służy do modyfikacji danych w istniejących rekordach tabeli. Umożliwia aktualizację wartości w jednym lub więcej polach w wybranych wierszach, których identyfikacja może być dokonana poprzez zastosowanie klauzuli WHERE. Na przykład, aby zaktualizować nazwisko użytkownika w tabeli 'Użytkownicy', można użyć polecenia: 'UPDATE Użytkownicy SET nazwisko = 'NoweNazwisko' WHERE id = 1;'. Dobrą praktyką jest zawsze uwzględnienie klauzuli WHERE, aby uniknąć przypadkowego zaktualizowania wszystkich rekordów w tabeli. Polecenie UPDATE jest częścią standardu SQL i szeroko stosowane w codziennej pracy z bazami danych, co czyni je kluczowym narzędziem w zarządzaniu danymi. Warto również pamiętać, że przed wykonaniem aktualizacji zaleca się wykonanie kopii zapasowej danych, aby zabezpieczyć się przed niezamierzonymi zmianami.
Pytanie 28

W języku SQL wykonano przedstawione poniżej polecenia GRANT. Kto będzie miał prawo do przeglądania danych oraz ich zmiany?

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@localhost;
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';
A. Jedynie Tomasz
B. Tomasz i Adam
C. Anna i Tomasz
D. Adam i Anna

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Tomasz i Adam' jest poprawna, ponieważ obaj użytkownicy mają przypisane odpowiednie uprawnienia do przeglądania oraz modyfikacji danych w bazie 'firmy'. Adam otrzymał pełne uprawnienia, co oznacza, że może przeglądać (SELECT) oraz modyfikować (INSERT, UPDATE, DELETE) dane, a także zmieniać strukturę tabel (ALTER, CREATE, DROP). Tomasz, z kolei, ma przydzielone szczegółowe uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz ich modyfikacji (INSERT, UPDATE). W praktyce, przydzielanie uprawnień w bazach danych odbywa się zgodnie z zasadą minimalnych uprawnień, co oznacza, że każdy użytkownik powinien mieć tylko te uprawnienia, które są mu niezbędne do realizacji przydzielonych zadań. Dobrą praktyką jest regularna weryfikacja przydzielonych uprawnień oraz ich dostosowywanie do zmieniających się potrzeb organizacji.
Pytanie 29

W MS SQL Server rola predefiniowana o nazwie dbcreator umożliwia użytkownikowi

A. zarządzanie plikami na dysku
B. wykonywanie wszelkich operacji na serwerze i posiadanie praw do każdej bazy
C. tworzenie, modyfikowanie, usuwanie oraz przywracanie bazy danych
D. zarządzanie bezpieczeństwem systemu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rola dbcreator w MS SQL Server rzeczywiście pozwala użytkownikowi na tworzenie, modyfikowanie, usuwanie i odzyskiwanie baz danych. Użytkownicy, którzy mają przypisaną tę rolę, mogą łatwo zarządzać bazami danych w danym serwerze, co jest kluczowe w środowiskach, gdzie bazy danych muszą być regularnie aktualizowane lub tworzone od podstaw. Przykładowo, w przypadku rozwijania aplikacji biznesowej, programista może korzystać z tej roli do tworzenia nowych baz danych na potrzeby testów, co pozwala na szybkie wdrażanie oraz iterację w procesie rozwoju oprogramowania. W praktyce, przypisanie roli dbcreator powinno być stosowane z uwagą, aby ograniczyć do minimum dostęp do krytycznych operacji tylko dla zaufanych użytkowników. Dobre praktyki sugerują regularne przeglądanie i audyt przypisania ról oraz monitorowanie działań użytkowników, aby zapobiegać nieautoryzowanym zmianom w strukturze baz danych.
Pytanie 30

Jakiego języka skryptowego ogólnego zastosowania powinno się użyć do tworzenia aplikacji internetowych, które są zintegrowane z HTML i działają na serwerze?

A. Perl
B. C#
C. PHP
D. JavaScript

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP (Hypertext Preprocessor) to język skryptowy ogólnego przeznaczenia, który został zaprojektowany do tworzenia dynamicznych stron internetowych, co czyni go idealnym rozwiązaniem do budowy aplikacji webowych. Jako język uruchamiany po stronie serwera, PHP generuje HTML, który jest następnie przesyłany do przeglądarki użytkownika, co pozwala na interakcję z bazami danych, sesjami użytkowników i innymi elementami. Dzięki bogatej bibliotece funkcji oraz rozbudowanej społeczności, PHP jest często wykorzystywany w aplikacjach takich jak WordPress, Drupal czy Joomla. Ponadto, PHP wspiera różnorodne bazy danych, w tym MySQL, co umożliwia tworzenie zaawansowanych aplikacji zintegrowanych z danymi. Przykładem dobrych praktyk w PHP jest stosowanie wzorców projektowych, takich jak MVC (Model-View-Controller), które zwiększają czytelność i modularność kodu. Dzięki temu, programiści mogą łatwiej utrzymywać i rozwijać aplikacje, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się świecie technologii webowych.
Pytanie 31

Aby przenieść stronę internetową na serwer, można wykorzystać program

A. Bugzilla
B. FileFilla
C. CloneZilla
D. Go!Zilla

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FileFilla to oprogramowanie, które umożliwia przesyłanie plików na serwer oraz zarządzanie nimi w sposób efektywny i przejrzysty. Jest to klient FTP, co oznacza, że wykorzystuje protokół File Transfer Protocol do komunikacji między komputerem użytkownika a serwerem. Dzięki FileFilla, użytkownik ma możliwość przenoszenia plików z lokalnej maszyny na serwer w sposób zorganizowany, co jest kluczowe przy migracji witryn internetowych. Program obsługuje różne protokoły, takie jak SFTP i FTPS, co zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo podczas przesyłania danych. Praktycznym przykładem zastosowania FileFilla może być sytuacja, w której twórca strony internetowej aktualizuje treść na serwerze, przesyłając nowe pliki lub foldery. Zastosowanie tego oprogramowania pozwala nie tylko na szybkie przenoszenie plików, ale także na monitorowanie postępu transferu oraz zarządzanie plikami na serwerze, co czyni go nieocenionym narzędziem dla administratorów stron. Warto również wspomnieć, że FileFilla jest zgodna z wieloma standardami, co sprawia, że jest uniwersalnym rozwiązaniem w świecie technologii webowej.
Pytanie 32

Jak umieścić komentarz w kodzie PHP?

A. /* ... */
B. <!-- ... -->
C. <? ... ?>
D. /? ... ?/

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarze w kodzie PHP są kluczowym elementem, który pozwala programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek czy informacji o kodzie, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Komentarze w PHP można umieszczać za pomocą podwójnego ukośnika (//) dla pojedynczych linii lub za pomocą /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Wybrana odpowiedź /* ... */ jest poprawna, ponieważ umożliwia dodawanie dłuższych bloków tekstu, co jest praktyczne w przypadku skomplikowanych funkcji czy klas. Stosowanie komentarzy jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dokumentowanie kodu, aby ułatwić współpracę w zespole oraz pomóc innym programistom w zrozumieniu funkcji i celu poszczególnych fragmentów kodu. Na przykład, podczas tworzenia złożonej aplikacji webowej, dobrze udokumentowany kod pozwoli zespołowi szybciej rozwiązywać problemy i wprowadzać zmiany, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się środowisku IT.
Pytanie 33

Zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY w poleceniu CREATE TABLE sprawi, że dane pole stanie się

A. indeksem unikalnym
B. kluczem podstawowym
C. kluczem obcym
D. indeksem klucza

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klauzula PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE definiuje unikalny identyfikator dla każdej rekord w tabeli, co oznacza, że pole oznaczone jako klucz podstawowy musi mieć unikalne wartości i nie może zawierać wartości NULL. Klucz podstawowy jest fundamentalnym elementem w relacyjnych bazach danych, ponieważ umożliwia tworzenie relacji między tabelami oraz zapewnia integralność danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy' z kolumną 'ID', która jest kluczem podstawowym, to każda wartość w tej kolumnie będzie unikalna, co pozwala na jednoznaczne identyfikowanie użytkowników. Zgodnie z normami SQL, klucz podstawowy może składać się z jednej lub wielu kolumn, a w przypadku złożonego klucza podstawowego, wszystkie kolumny muszą spełniać warunki unikalności oraz nie mogą mieć wartości NULL. W praktyce, użycie klucza podstawowego jest kluczowe dla organizacji danych i optymalizacji zapytań, ponieważ bazy danych mogą tworzyć indeksy na tych polach, co przyspiesza operacje wyszukiwania i sortowania.
Pytanie 34

Angielskim tłumaczeniem słowa "zapytanie", używanym w bazach danych SQL jest

A. select.
B. keyword.
C. query.
D. asterisk.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – w kontekście baz danych SQL angielskim odpowiednikiem słowa „zapytanie” jest „query”. W całym ekosystemie bazodanowym, zarówno w dokumentacji technicznej, jak i w praktyce zawodowej, przyjęło się, że query to właśnie żądanie skierowane do silnika bazy danych o zwrócenie, modyfikację lub analizę danych. Może to być zarówno proste zapytanie SELECT, jak i bardziej złożone polecenia typu INSERT, UPDATE, DELETE czy nawet zagnieżdżone podzapytania. Mówiąc, że „piszemy query do bazy”, mamy na myśli kompletne zapytanie SQL, które serwer interpretuje i wykonuje. W praktyce, w narzędziach takich jak phpMyAdmin, SQL Server Management Studio, pgAdmin czy nawet w ORM-ach (np. w Laravelu, Django), wszędzie pojawia się pojęcie „query builder”, „query log”, „query optimization”. To wszystko odnosi się właśnie do zapytań. Warto też kojarzyć, że w literaturze i kursach często rozróżnia się pojęcie „query” (czyli konkretne zapytanie) od „statement” (instrukcja, polecenie w języku SQL), ale w mowie potocznej programistów często się to miesza. Dobrą praktyką jest używanie słowa „query” zawsze wtedy, gdy mówimy o operacji odczytu lub ogólnie o wysłaniu zapytania SQL do bazy, a nie np. o nazwie słowa kluczowego czy znaku specjalnym. W projektach komercyjnych, logach aplikacji, monitoringu wydajności, wszędzie będzie pojawiać się termin „slow queries”, „expensive queries” – i to zawsze oznacza wolno działające zapytania. Moim zdaniem warto się szybko przyzwyczaić do tego terminu, bo jest absolutnie podstawowy w pracy z bazami danych.
Pytanie 35

Jaki wynik przyjmie zmienna a po zakończeniu pętli w podanym fragmencie kodu PHP?

$i = 10; $a = 0;
while ($i)
{
    $a = $a + 2;
    $i--;
}
A. 2
B. 0
C. 20
D. 10

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W podanym fragmencie kodu PHP zmienna a przyjmuje wartość 20 po zakończeniu pętli. Dzieje się tak, ponieważ pętla while wykonuje się, dopóki zmienna i jest różna od zera. Na początku i jest równe 10, a podczas każdej iteracji pętli zmienna a jest zwiększana o 2, a zmienna i jest dekrementowana o 1. W efekcie pętla wykonuje się dokładnie 10 razy, a w każdej iteracji wartość zmiennej a zwiększa się o 2. W rezultacie po 10 iteracjach zmienna a osiąga wartość 20. Takie podejście do pętli while jest często stosowane w programowaniu, gdy chcemy wykonać określoną liczbę iteracji, dopóki warunek logiczny jest spełniony. Jest to przykład dobrej praktyki, gdy kod jest czytelny i łatwy do zrozumienia. W praktyce programowania PHP pętle tego typu są używane do różnych operacji, takich jak przetwarzanie danych, iterowanie po elementach tablic, czy wykonywanie złożonych obliczeń, co ilustruje zrozumiałe i efektywne zastosowanie tej konstrukcji w PHP.
Pytanie 36

Algorytm przedstawiony dla tablicy n-elementowej t[n] ma na celu obliczenie sumy:

// K1
i = 0; wynik = 0;
// K2
while i < n do
// K3
wynik = wynik + t[i];
// K4
i = i + 2;
// K5
wypisz(wynik);
A. n-elementów tablicy.
B. co drugi element tablicy.
C. wszystkie elementy tablicy.
D. elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
To właśnie jest sedno tego algorytmu – on faktycznie sumuje co drugi element tablicy. Spójrz na ten fragment: „i = i + 2;”. To kluczowa linia! Po każdym dodaniu elementu do sumy, indeks zwiększa się o dwa, a nie o jeden, jak bywa w klasycznym przeglądaniu tablicy. W praktyce oznacza to, że najpierw bierzemy element t[0], potem t[2], potem t[4] i tak dalej, aż do końca tablicy. Taki sposób iteracji często spotyka się w zadaniach, gdzie zależy nam na analizie tylko parzystych indeksów, np. kiedy chcemy oddzielić wartości z pozycji parzystych od nieparzystych albo przy optymalizacjach związanych z przetwarzaniem dużych zbiorów danych. Co ciekawe, podobna konstrukcja pojawia się w algorytmach, gdzie trzeba obrobić strumień danych fragmentami, np. podczas przeglądania jednej połowy tablicy lub w algorytmach filtrujących sygnały. Z mojego doświadczenia wynika, że taki schemat jest nie tylko szybki, ale też czytelny dla innych programistów. Dobre praktyki zalecają zawsze wyraźnie pokazywać, które elementy są brane pod uwagę w pętli – tutaj jest to bardzo klarowne. Można byłoby to jeszcze rozwinąć, np. obsługując sytuacje, gdzie tablica ma nieparzystą liczbę elementów, ale generalnie, jeśli potrzebujesz sumy co drugiego elementu – taki algorytm jest idealny.
Pytanie 37

W kodzie CSS zapis ```a[target="_blank"] {color:yellow;}``` spowoduje, że kolor żółty zostanie przypisany do tekstu

A. linków, które są otwierane w tej samej karcie
B. tekstów w paragrafie
C. wszystkich linków
D. linków, które otwierają się w nowej karcie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź dotycząca odnośników, które otwierają się w osobnej karcie, jest poprawna, ponieważ selektor CSS 'a[target="_blank"]' precyzyjnie odnosi się do elementów <a> (odnośników), które mają atrybut target ustawiony na '_blank'. W HTML, atrybut target z wartością '_blank' informuje przeglądarkę, aby otworzyła link w nowej karcie lub oknie. W związku z tym, reguła CSS 'a[target="_blank"] {color:yellow;}' zmienia kolor tekstu tych konkretnych odnośników na żółty. Dobre praktyki w projektowaniu stron internetowych sugerują, aby wizualnie wyróżniać odnośniki otwierające się w nowej karcie, aby użytkownicy byli świadomi tego, że nowa zawartość zostanie otwarta, co zwiększa przejrzystość i użyteczność strony. Przykładem może być formularz kontaktowy, gdzie odnośniki do polityki prywatności mogą być otwierane w nowej karcie, a ich wyróżnienie kolorem może poprawić nawigację po stronie.
Pytanie 38

Aby zdefiniować pole w klasie, do którego dostęp mają wyłącznie metody tej klasy i które nie jest dostępne dla klas dziedziczących, należy zastosować kwalifikator dostępu

A. public
B. private
C. published
D. protected

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwalifikator dostępu 'private' jest kluczowy w programowaniu obiektowym, ponieważ pozwala na ukrycie szczegółów implementacji klasy przed innymi klasami. Deklarując pole klasy jako 'private', zapewniamy, że dostęp do niego mają jedynie metody tej samej klasy, co zwiększa enkapsulację i bezpieczeństwo danych. Na przykład, w języku Java, pole 'private' może być używane do przechowywania stanu obiektu, który nie powinien być bezpośrednio modyfikowany przez inne klasy. Korzystanie z getterów i setterów to jedna z najlepszych praktyk, która pozwala na kontrolowanie dostępu i modyfikacji prywatnych pól. Dzięki temu można wprowadzać dodatkową logikę przy pobieraniu lub ustawianiu wartości, co jest zgodne z zasadą pojedynczej odpowiedzialności. W standardach projektowania oprogramowania, takich jak SOLID, podkreśla się znaczenie ograniczania widoczności pól, co prowadzi do bardziej elastycznej i łatwiejszej w utrzymaniu architektury oprogramowania.
Pytanie 39

Jaką funkcję pełni instrukcja DROP w języku SQL?

A. zmienić właściwości obiektu
B. aktualizować dane obiektu
C. wprowadzić nowy obiekt
D. usunąć już istniejący obiekt

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja DROP w języku SQL jest kluczowym narzędziem do zarządzania bazami danych, używaną do usuwania istniejących obiektów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Kiedy używamy polecenia DROP, nie tylko usuwamy obiekt z bazy danych, ale również wszystkie dane z nim związane, co sprawia, że operacja ta jest nieodwracalna. Przykładowo, jeśli chcemy usunąć tabelę o nazwie 'Użytkownicy', musimy użyć polecenia DROP TABLE Użytkownicy. Ważne jest, aby przed wykonaniem takiej operacji upewnić się, że dane są już zarchiwizowane lub nie są już potrzebne, ponieważ ta instrukcja nie da nam możliwości ich odzyskania po wykonaniu. W praktyce, DROP powinno być stosowane z rozwagą — zaleca się przed wykonaniem operacji wykorzystanie polecenia SELECT, aby sprawdzić, jakie dane są w danym obiekcie. Zgodnie z najlepszymi praktykami, organizacje powinny wprowadzać polityki dotyczące usuwania danych, aby zminimalizować ryzyko przypadkowej utraty ważnych informacji.
Pytanie 40

Zdefiniowano bazę danych z tabelą sklepy, zawierającą pola: nazwa, ulica, miasto, branża. Aby odnaleźć wszystkie nazwy sklepów spożywczych znajdujących się wyłącznie we Wrocławiu, należy użyć kwerendy:

A. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza='spożywczy' AND miasto='Wrocław';
B. SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza='spożywczy' OR miasto='Wrocław';
C. SELECT sklepy FROM nazwa WHERE branza='spożywczy' BETWEEN miasto='Wrocław';
D. SELECT sklepy FROM branza='spożywczy' WHERE miasto='Wrocław';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Żeby znaleźć wszystkie sklepy spożywcze tylko we Wrocławiu, stosujemy kwerendę SQL: SELECT nazwa FROM sklepy WHERE branza='spożywczy' AND miasto='Wrocław'; Ta kwerenda jest OK, bo używa klauzuli WHERE, żeby zawęzić wyniki. Klauzula AND jest bardzo ważna, bo tak naprawdę pozwala na spełnienie obu warunków naraz. Jeśli mamy tabelę 'sklepy', gdzie są różne dane o sklepach, to ta kwerenda zwróci tylko te, które pasują do obu kryteriów. Myślę, że to dobrze pokazuje, jak działa normalizacja baz danych, która mówi, żeby unikać duplikatów przez dokładne filtrowanie. Użycie AND gwarantuje, że dostaniemy wyniki, które są naprawdę zgodne z naszym zapytaniem. Na przykład jeśli w tabeli mamy 'Sklep A, ul. X, Wrocław, spożywczy' i 'Sklep B, ul. Y, Poznań, spożywczy', to nasza kwerenda odda tylko 'Sklep A'.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej