Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 2 maja 2026 16:32
Data zakończenia: 2 maja 2026 16:46

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. jedynie liczby całkowite

B. wartości logiczne

C. wartości nieliczbowe

D. wartości zmiennoprzecinkowe

W języku PHP zmienne typu float są używane do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że mogą przechowywać zarówno wartości całkowite, jak i wartości z częścią ułamkową. Typ float w PHP jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdzie precyzyjne obliczenia są niezbędne, na przykład w aplikacjach finansowych, gdzie obliczenia z użyciem pieniędzy wymagają uwzględnienia centów. W praktyce, operacje na zmiennych typu float mogą obejmować dodawanie, odejmowanie, mnożenie oraz dzielenie. Warto również zauważyć, że PHP obsługuje zarówno liczby w formacie dziesiętnym, jak i w notacji naukowej. Dobrą praktyką jest używanie funkcji takich jak round() do zaokrąglania wyników obliczeń zmiennoprzecinkowych, aby uniknąć problemów z precyzją, które mogą występować w wyniku ograniczeń reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. W dokumentacji PHP, typ float jest jasno zdefiniowany jako liczba zmiennoprzecinkowa, co podkreśla jego kluczową rolę w różnych zastosowaniach programistycznych. Zrozumienie tego typu zmiennych jest fundamentem dla efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 2

W instrukcjach mających na celu odtwarzanie dźwięku jako muzyki tła na stronie internetowej NIE stosuje się atrybutu

A. volume="-100"

B. balance="-10"

C. href="C:/100.wav"

D. loop="10"

Atrybuty volume, loop i balance są używane w kontekście odtwarzania dźwięku, co może prowadzić do nieporozumień dotyczących ich zastosowania. Atrybut volume, choć nie jest standardowo stosowany w HTML5, odnosi się do głośności dźwięku i powinien być regulowany w sposób programowy za pomocą JavaScript, a nie jako część atrybutów tagu audio. Implementacja głośności powinna być realizowana poprzez metody JavaScript, takie jak audioElement.volume, co daje większą kontrolę nad odtwarzanym dźwiękiem. Z kolei atrybut loop jest używany do wskazania, że dźwięk powinien być odtwarzany w pętli, co jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników, którzy chcą, aby muzyka grała w tle bez przerwy. Balance, podobnie jak volume, nie jest standardowym atrybutem HTML i w praktyce nie jest obsługiwany przez przeglądarki. Użytkownicy mogą mylnie zakładać, że te atrybuty są bezpośrednio dostępne w HTML, podczas gdy w rzeczywistości wymagają one wsparcia z poziomu skryptów. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że konstruując interaktywne aplikacje webowe, należy opierać się na aktualnych specyfikacjach, aby uniknąć typowych pułapek związanych z niepoprawnym użyciem atrybutów.

Pytanie 3

W języku SQL wydano polecenie

CREATE USER 'anna'@'localhost' IDENTIFIED BY '54RTu8';

Jednak operacja ta zakończyła się niepowodzeniem z powodu błędu: #1396 - Operation CREATE USER failed for 'anna'@'localhost'. Możliwą przyczyną tego problemu bazy danych może być:

A. błędna składnia polecenia CREATE USER

B. nieznane polecenie CREATE USER

C. istnienie użytkownika anna w bazie danych

D. niewystarczająca siła hasła dla konta anna

Dobra robota! Odpowiedź, którą wybrałeś, jest słuszna. Problem z utworzeniem użytkownika 'anna' wynika z tego, że już taki użytkownik istnieje w bazie. W systemach baz danych, jak MySQL, każdy użytkownik musi mieć unikalną nazwę i hosta, z którego się łączy. Kiedy próbujesz dodać kogoś, kto już jest, dostajesz błąd z kodem #1396. Fajnie jest przed dodawaniem nowego użytkownika sprawdzić, czy już nie jest zarejestrowany, żeby uniknąć nieporozumień. Jeśli już ktoś istnieje, można też pomyśleć o edytowaniu tego konta zamiast tworzenia nowego, używając komendy ALTER USER. Takie podejście sprawia, że zarządzanie użytkownikami jest dużo prostsze i bezpieczniejsze.

Pytanie 4

W poniższym zapisie CSS kolor zielony zostanie zastosowany do

h2
{
    background-color: green;
}

A. czcionki nagłówka drugiego poziomu

B. czcionki wszystkich nagłówków na stronie

C. tła całej witryny

D. tła tekstu nagłówka drugiego poziomu

Zapis CSS h2 { background-color: green; } oznacza, że każdemu elementowi nagłówka drugiego stopnia przypisany zostanie zielony kolor tła. W CSS selektor h2 odnosi się bezpośrednio do wszystkich elementów HTML o tagu <h2>. Właściwość background-color służy do definiowania koloru tła elementu, nie wpływając na kolor czcionki samego nagłówka. W praktyce takie podejście pozwala na wyraźne wyróżnienie nagłówków na tle innych elementów strony, co może być kluczowe dla poprawy czytelności. Przyjęte w kodzie standardy zapewniają zgodność z najnowszymi wytycznymi W3C, pozwalając na efektywne zarządzanie stylami w projekcie. Wiedza o tym jak stylizować nagłówki za pomocą background-color jest fundamentalna dla każdego web developera, umożliwiając tworzenie atrakcyjnych i czytelnych interfejsów użytkownika w sposób zgodny z zasadami responsywnego projektowania. Ponadto, stosowanie takich stylizacji wspiera semantyczne podejście do strukturyzacji treści, co jest ważne dla optymalizacji SEO.

Pytanie 5

Tabele: Firmy oraz Zamówienia są ze sobą powiązane relacją jeden do wielu. Aby uzyskać tylko identyfikatory zamówień wraz z odpowiadającymi im nazwami firm dla przedsiębiorstw, których poziom wynosi 4, należy użyć polecenia

A. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy WHERE poziom = 4

B. SELECT id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

C. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.Firmy_id = Firmy.id WHERE poziom = 4

D. SELECT Zamówienia.id, nazwa FROM Zamówienia JOIN Firmy ON Zamówienia.id = Firmy.id WHERE poziom = 4

Odpowiedź numer 2 jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawne połączenie między tabelami Zamowienia i Firmy przy użyciu klucza obcego Firmy_id, co jest zgodne z praktykami projektowania relacyjnych baz danych. Klucz obcy w tabeli Zamowienia wskazuje na klucz główny w tabeli Firmy, co odzwierciedla relację jeden do wielu, gdzie jedna firma może mieć wiele zamówień. Właściwe stosowanie kluczy obcych nie tylko poprawia integralność danych, ale także ułatwia zrozumienie struktury danych. Właściwe użycie klauzuli JOIN z warunkiem ON pozwala na efektywne powiązanie rekordów z obu tabel. Warunek WHERE poziom = 4 pozwala na filtrowanie wyników, co jest kluczowe w analizie danych, umożliwiając wyodrębnienie tylko tych rekordów, które spełniają określone kryteria. Dzięki temu możemy uzyskać zestaw danych zawierający tylko te zamówienia, które pochodzą od firm o określonym poziomie, co jest częstym wymogiem w raportach biznesowych. Praktyczne użycie tego typu zapytań jest niezastąpione w aplikacjach analitycznych i systemach raportowania, gdzie precyzyjne filtrowanie i łączenie danych ma kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji biznesowych. Dbając o zgodność z najlepszymi praktykami, takie zapytania powinny być dobrze testowane i optymalizowane, aby zapewnić ich efektywność w dużych zbiorach danych.

Pytanie 6

Istnieje tabela o nazwie wycieczki z kolumnami: nazwa, cena oraz miejsca (reprezentujące liczbę dostępnych miejsc). Aby wyświetlić tylko nazwy wycieczek, których cena jest mniejsza od 2000 zł oraz mają co najmniej cztery wolne miejsca, należy użyć zapytania

A. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4

B. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4

C. SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3

D. SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3

Twoja odpowiedź jest jak najbardziej na miejscu, bo trafnie wskazuje, jakie warunki trzeba spełnić, żeby uzyskać odpowiednie nazwy wycieczek. W tym zapytaniu SQL 'SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3' użyto operatora AND, co oznacza, że oba warunki muszą być spełnione naraz. Pierwszy mówi, że cena wycieczki musi być mniejsza niż 2000 zł, co pomaga znaleźć tańsze oferty. Drugi warunek wymaga, żeby było przynajmniej cztery wolne miejsca, co jest ważne, gdy ktoś myśli o podróżach z rodziną lub przyjaciółmi. Takie podejście jest zgodne z tym, co powinniśmy stosować, pisząc zapytania SQL, bo powinny być one precyzyjne i skuteczne. Warto też pamiętać o dobrym używaniu operatorów logicznych, żeby uzyskać oczekiwane rezultaty. Dlatego zrozumienie, jak te operatory działają oraz jak je zastosować w kontekście danych, jest kluczowe w pracy z bazami danych.

Pytanie 7

Jaką kwerendę w bazie MariaDB należy zastosować, aby wybrać artykuły z cenami mieszczącymi się w zakresie obustronnie domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

Odpowiedź ta jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealnym narzędziem do określenia przedziału wartości w bazie danych. W przypadku tego zapytania, operator BETWEEN obejmuje wszystkie wartości z przedziału obustronnie domkniętego od 10 do 20, co oznacza, że zostaną uwzględnione zarówno wartości 10 jak i 20. Tego typu zapytanie jest niezwykle przydatne w praktyce, gdy chcemy szybko wyselekcjonować dane spełniające określone kryteria. Wartością dodaną stosowania BETWEEN jest oszczędność czasu i zwiększenie czytelności zapytań, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w programowaniu SQL. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy w firmie potrzebujemy analizować sprzedaż produktów w określonym przedziale cenowym, aby ocenić efektywność promocji. Dzięki temu rozwiązaniu możemy szybko i efektywnie uzyskać potrzebne dane, co ułatwia podejmowanie decyzji biznesowych.

Pytanie 8

W przedstawionym stylu CSS w ramce zdefiniowano klasę uzytkownik. Tekst na stronie będzie wyświetlany czcionką w kolorze niebieskim dla

p.uzytkownik { color: blue; }

A. dowolnych znaczników w sekcji <body>, które mają przypisaną klasę uzytkownik

B. wyłącznie znaczników tekstowych takich jak <p>, <h1>

C. wszystkich akapitów

D. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik

Styl CSS przedstawiony w ramce definiuje regułę, która stosuje kolor tekstu niebieski do wszystkich elementów <p> posiadających klasę uzytkownik. W CSS selektory klasowe są reprezentowane przez kropkę (.), co oznacza, że tylko te elementy, które mają przypisaną daną klasę, zostaną sformatowane zgodnie z regułami stylu. W tym przypadku, ponieważ selektor to p.uzytkownik, dotyczy on tylko paragrafów oznaczonych klasą uzytkownik. To precyzyjne zastosowanie selektorów umożliwia projektantom stron internetowych dokładne dostosowanie wyglądu poszczególnych elementów. Takie podejście zapewnia większą elastyczność w projektowaniu i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Praktyką jest stosowanie klas, aby stylować specyficzne elementy w różny sposób, co zwiększa użyteczność i przejrzystość kodu CSS. Warto zaznaczyć, że używanie selektorów klasowych w ten sposób jest zgodne z zasadą separacji treści od prezentacji, co jest kluczowym aspektem w tworzeniu nowoczesnych i responsywnych stron internetowych.

Pytanie 9

W dokumencie HTML utworzono formularz wysyłający dane do skryptu formularz.php. Po naciśnięciu przycisku typu submit, przeglądarka przekierowuje nas do określonego adresu. Na podstawie podanego linku można wywnioskować, że dane do pliku formularz.php przesłano metodą

.../formularz.php?imie=Anna&nazwisko=Kowalska

A. COOKIE

B. SESSION

C. POST

D. GET

Metoda GET w HTTP jest używana do przesyłania danych w adresie URL. Dane są dołączane jako parametry zapytania po znaku zapytania w formacie klucz=wartość. Przykład w pytaniu pokazuje, że dane imie=Anna oraz nazwisko=Kowalska są przesyłane jako część adresu URL do formularz.php. Jest to typowe dla metody GET, która umożliwia łatwe przesyłanie danych przez przeglądarkę i ich późniejsze przetwarzanie po stronie serwera. Metoda GET jest często stosowana w przypadku, gdy dane nie zawierają poufnych informacji, a ich objętość jest niewielka. Standard HTTP rekomenduje używanie metody GET do pobierania danych i niepowinno być używane do przesyłania lub modyfikowania danych. Dokumentacja W3C wskazuje, że GET jest metodą idempotentną, co oznacza, że wielokrotne wykonanie tego samego zapytania nie spowoduje dodatkowych efektów ubocznych. W praktyce GET jest używana np. w zapytaniach wyszukiwania w witrynach, gdzie parametry wyszukiwania są umieszczane w URL.

Pytanie 10

Który z grafikowych formatów umożliwia zapis przezroczystego tła?

A. BMP

B. GIF

C. JPEG

D. RAW

RAW to format, który przechowuje dane obrazu w formie nieprzetworzonej, co oznacza, że nie zawiera informacji o przejrzystości. Pliki RAW są wykorzystywane głównie w profesjonalnej fotografii, gdzie istotne jest zachowanie jak największej ilości szczegółów w obrazie, jednak nie oferują one żadnej funkcji przejrzystości, co czyni je nieodpowiednimi do zastosowań, gdzie przezroczystość tła jest kluczowa. BMP (Bitmap) to kolejny format, który nie wspiera przezroczystości. Jest to format bezstratny, który przechowuje szczegółowe informacje o każdym pikselu, ale nie umożliwia określenia żadnego koloru jako przezroczystego. BMP jest szeroko stosowany w aplikacjach graficznych, jednak jego duża objętość plików oraz brak wsparcia dla przezroczystości ogranicza jego zastosowanie w sieci. JPEG to format skompresowany, który również nie obsługuje przejrzystości. Chociaż JPEG jest świetny do przechowywania zdjęć ze względu na jego zdolność do kompresji z zachowaniem jakości, nie jest w stanie zapisać informacji o przezroczystości, co czyni go mało użytecznym w sytuacjach, w których wymagane jest zastosowanie przezroczystego tła. W związku z tym, dla projektów wymagających przezroczystości, format GIF pozostaje najlepszym wyborem.

Pytanie 11

Wskaż styl CSS za pomocą którego został uzyskany przedstawiony efekt.

psy
koty
chomiki
świnki morskie
rybki

A. ul li:active { background-color: DodgerBlue; }

B. ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }

C. ul li:nth-child(odd) { background-color: DodgerBlue; }

D. ul li:hover { background-color: DodgerBlue; }

Dokładnie tak, poprawna odpowiedź to 'ul li:nth-child(even) { background-color: DodgerBlue; }'. Użycie selektora :nth-child(even) pozwala na zastosowanie stylu CSS do każdego parzystego elementu listy, co można zaobserwować na załączonym obrazku - każdy drugi (parzysty) element ma niebieskie tło. Jest to praktyczne rozwiązanie stosowane m.in. w celu poprawy czytelności długich list danych, gdzie koloryzmowanie na przemian pozwala na łatwiejsze zlokalizowanie poszczególnych elementów. Pamiętaj, że CSS oferuje wiele innych pseudoklas pozwalających na zastosowanie różnych efektów w zależności od stanu lub położenia elementu na stronie. Przy wykorzystaniu pseudoklas CSS warto odwoływać się do standardów i dobrych praktyk branżowych, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania selektorów, co może utrudniać czytelność i utrzymanie kodu.

Pytanie 12

Wskaż styl CSS za pomocą, którego uzyskano przedstawiony efekt

Styl 1.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 10%;
}

Styl 2.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 50px;
}

Styl 3.
img {
  width: 100px;
  border: 50% green;
}

Styl 4.
img {
  width: 100px;
  shape: circle;
}

A. Styl 1.

B. Styl 3.

C. Styl 4.

D. Styl 2.

Niestety, wybrałeś niepoprawną odpowiedź. Poprawną odpowiedzią jest 'Styl 2.', który wykorzystuje właściwość CSS border-radius z wartością 50px do zaokrąglania rogów obrazka. Zobaczmy, dlaczego pozostałe style są niepoprawne. 'Styl 1.' ma za małą wartość zaokrąglenia, co nie daje oczekiwanego efektu. Właściwość border-radius musi mieć odpowiednią wartość, aby uzyskać pożądane zaokrąglenie. 'Styl 3.' zawiera niepoprawną wartość, a mianowicie kolor. Kolor nie jest właściwą wartością dla border-radius, co pokazuje, jak ważne jest zrozumienie, jakie wartości są akceptowane dla różnych właściwości CSS. 'Styl 4.' używa właściwości shape, która nie istnieje w CSS. To jest błąd typowy dla osób, które nie są jeszcze pewne, które właściwości są dostępne w CSS. Jest to jasnym przykładem, dlaczego nauka i praktyka CSS są tak ważne do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 13

Technologia, w której komunikacja użytkownika z serwerem odbywa się bez konieczności przeładowywania całego dokumentu HTML, to

A. AJAX

B. Django

C. PHP

D. Ruby

Poprawna odpowiedź to AJAX, bo właśnie ta technologia pozwala na komunikację z serwerem bez przeładowywania całej strony HTML. W praktyce chodzi o to, że skrypt JavaScript w przeglądarce wysyła żądanie HTTP (np. GET lub POST) do serwera w tle, pobiera dane (często w formacie JSON) i na ich podstawie aktualizuje tylko wybrane fragmenty dokumentu, modyfikując DOM. Użytkownik widzi wtedy płynne odświeżanie zawartości, bez irytującego migania strony. Moim zdaniem to jest jeden z kluczowych fundamentów nowoczesnych aplikacji webowych typu SPA i ogólnie tzw. „rich internet applications”. AJAX nie jest jednym konkretnym językiem, tylko podejściem/technicznym zestawem: HTML + CSS + JavaScript + obiekt XMLHttpRequest lub fetch() + protokół HTTP + najczęściej JSON lub czasem XML. Standardy W3C i WHATWG opisują m.in. API do wykonywania żądań asynchronicznych oraz manipulacji DOM, a dobre praktyki mówią, żeby logikę AJAX trzymać w oddzielnych modułach JS, stosować obsługę błędów, time-outy, a także unikać przeładowywania serwera zbyt częstymi zapytaniami. Przykład z życia: wyszukiwarka podpowiedzi w polu tekstowym (autocomplete w Google), dynamiczne ładowanie komentarzy pod artykułem, paginacja „dociągająca” kolejne rekordy po przewinięciu strony czy formularz, który po wysłaniu zwraca komunikat „zapisano” bez zmiany adresu URL. Z mojego doświadczenia dobrze napisany kod AJAX poprawia UX i zmniejsza transfer, bo zamiast całej strony przesyłamy tylko dane. W połączeniu z frameworkami typu React, Vue czy Angular AJAX jest podstawą komunikacji klient–serwer w aplikacjach webowych klasy enterprise.

Pytanie 14

Określ słowo kluczowe w języku C++, które umieszcza się przed wbudowanym typem danych, aby ograniczyć zakres do liczb wyłącznie nieujemnych.

A. const

B. long

C. short

D. unsigned

Słowo 'unsigned' w C++ to naprawdę ważna rzecz, bo mówi kompilatorowi, że dany typ może trzymać tylko liczby dodatnie. Kiedy dodasz 'unsigned' przed takim typem jak 'int', 'short' albo 'long', to zakres wartości się zmienia. Na przykład, 'unsigned int' może mieć wartości od 0 do 4 294 967 295, a 'int' to od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. Dzięki temu programiści mogą korzystać z większej ilości wartości, co jest super przy takich rzeczach jak liczniki czy indeksy w tablicach. Kiedy używasz 'unsigned', to twój kod jest nie tylko bardziej efektywny, ale też bezpieczniejszy, bo unikasz pomyłek z liczbami, które nie powinny być ujemne. Z mojego doświadczenia, warto czasem sięgnąć po to słowo kluczowe w odpowiednich sytuacjach, bo naprawdę poprawia przejrzystość i jakość kodu.

Pytanie 15

Metainformacja “Description" zawarta w pliku źródłowym HTML powinna zawierać

<head>
     <meta name="Description" content="..." >
 </head>

A. nazwę programu, przy użyciu którego została stworzona strona.

B. informację, kto jest autorem strony.

C. opis, co znajduje się na stronie.

D. wyrazy kluczowe, z których korzystają wyszukiwarki sieciowe.

Poprawna odpowiedź to 'opis, co znajduje się na stronie'. Metainformacja 'Description' w pliku źródłowym HTML jest wykorzystywana przez wyszukiwarki internetowe do wyświetlania opisu strony w wynikach wyszukiwania. Dzięki temu użytkownik może zobaczyć na pierwszy rzut oka, czy strona jest związana z jego zapytaniem, czy też nie. Jest to jedno z kluczowych narzędzi w SEO (Search Engine Optimization), które ma na celu zwiększenie widoczności strony w wynikach wyszukiwania. W praktyce, opis powinien być krótki, zwięzły i zawierać ważne informacje o treści strony. Dobrą praktyką jest również uwzględnienie kluczowych słów, na które użytkownicy mogą szukać. Opis ten powinien być zrozumiały dla użytkowników, a także jest to miejsce, gdzie można wykorzystać strategie marketingowe, aby zachęcić do odwiedzenia strony.

Pytanie 16

Jaką wartość zobaczymy po wykonaniu poniższego kodu JavaScript?

<script> 
 document.write(Math.round(4.51)+Math.pow(2,3)); 
 </script>

A. 13

B. 14

C. 11

D. 12

W przedstawionym kodzie JavaScript użyto dwóch metod wbudowanych obiektu Math Math.round i Math.pow. Math.round zaokrągla wartość do najbliższej liczby całkowitej. W przypadku liczby 4.51 zostanie to zaokrąglone do 5 ponieważ 0.51 jest bliżej 1 niż 0. Math.pow wykonuje potęgowanie czyli podnosi liczbę do określonej potęgi. W przypadku Math.pow(2 3) mamy do czynienia z potęgowaniem 2 do potęgi 3 co jest równe 8 ponieważ 2 * 2 * 2 = 8. Następnie te dwie wartości są dodawane do siebie co daje 5 + 8 = 13. Wartość 13 jest wyświetlana na stronie za pomocą document.write co jest prostym sposobem na wypisywanie wyników w kontekście przeglądarki. W praktyce jednak korzystanie z document.write jest odradzane na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań jak manipulacja DOM czy używanie innerHTML. Dzięki tym metodom możemy skutecznie zarządzać i wyświetlać dane na stronach internetowych co jest kluczowe w nowoczesnym tworzeniu stron WWW. Zrozumienie działania takich funkcji wbudowanych pozwala na efektywne rozwiązywanie problemów związanych z obliczeniami w języku JavaScript co jest bardzo przydatne w pracy programisty.

Pytanie 17

Dla strony internetowej stworzono styl, który będzie stosowany tylko do wybranych znaczników, takich jak niektóre nagłówki oraz kilka akapitów. W tej sytuacji, aby przypisać styl do konkretnych znaczników, najodpowiedniejsze będzie użycie

A. klasy

B. pseudoklasy

C. selektora akapitu

D. identyfikatora

Użycie klasy w CSS jest najlepszym rozwiązaniem, gdy chcemy zastosować ten sam styl do wielu elementów HTML, ale nie do wszystkich. Klasy w CSS są definiowane za pomocą kropki przed nazwą klasy, np. .nazwa-klasy, i mogą być przypisane do dowolnego elementu HTML za pomocą atrybutu class. Dzięki temu możemy elastycznie i efektywnie zarządzać stylami na stronie internetowej. Klasy są bardzo przydatne w dużych projektach, gdzie powtarzalność i spójność stylów są kluczowe. Pozwalają także na ponowne wykorzystanie tych samych stylów w różnych miejscach projektu bez konieczności kopiowania kodu CSS. Użycie klas zwiększa czytelność i organizację kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania. Stosowanie klas jest także zalecane w kontekście frameworków CSS, takich jak Bootstrap, które intensywnie wykorzystują klasy do definiowania komponentów i układów. Przykład zastosowania klasy: .align-right { text-align: right; } można przypisać do różnych nagłówków czy akapitów, które mają być wyrównane do prawej.

Pytanie 18

Aby w tabeli praca, tworzonej w języku SQL, dodać do kolumny stawka warunek, który wymusza, aby przyjmowane były jedynie wartości dodatnie, a jednocześnie mniejsze niż 50, należy zastosować zapis

A. … stawka foat CHECK (stawka BETWEEN 0 AND 50.00)

B. … stawka foat CHECK (stawka IN (0, 50.00))

C. … stawka foat CHECK (stawka>0 OR stawka<50.00)

D. … stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)

Poprawna odpowiedź to zapis '… stawka foat CHECK (stawka>0 AND stawka<50.00)', ponieważ warunek ten precyzyjnie określa, że wartość w kolumnie 'stawka' musi być większa od zera oraz mniejsza od 50, co oznacza, że akceptowane będą tylko rzeczywiste wartości dodatnie mieszczące się w tym przedziale. Zastosowanie warunku CHECK jest kluczowym elementem w zapewnieniu integralności danych w bazach danych. Dzięki temu, przy wstawianiu lub aktualizacji danych w tabeli 'praca', system zablokuje wszelkie operacje, które nie spełniają tego kryterium, co z kolei zapobiega wprowadzaniu błędnych danych. W praktyce, stosowanie takich warunków w definicji kolumn w SQL jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych, które kładą nacisk na walidację danych już na poziomie schematu bazy. Przykładowo, jeżeli chcemy zapewnić, aby stawka wynagrodzenia pracowników nie przekraczała określonego limitu, stosowanie CHECK z warunkiem 'stawka<50.00' stanowi efektywny sposób na wymuszenie tej zasady. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko poprawiają jakość danych, ale również ułatwiają przyszłe analizy statystyczne oraz raportowanie.

Pytanie 19

Jaki typ powinien być wykorzystany, aby pole danych mogło przyjmować liczby zmiennoprzecinkowe?

A. VARCHAR

B. FLOAT

C. INT

D. CHAR

Typ danych FLOAT jest idealnym rozwiązaniem do przechowywania liczb rzeczywistych, ponieważ umożliwia reprezentację wartości z przecinkiem dziesiętnym. W przeciwieństwie do typu INT, który obsługuje jedynie liczby całkowite, FLOAT potrafi przechowywać znacznie szerszy zakres wartości, w tym liczby z miejscami po przecinku. Użycie typu FLOAT jest szczególnie korzystne w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń, takich jak kalkulatory, systemy finansowe czy analizy danych. Przykładowo, w systemach baz danych SQL, definiując kolumnę jako FLOAT, możemy przechowywać wartości takie jak 3.14, -0.001 lub 2.71828. Standard SQL określa, że FLOAT może posiadać różne precyzje, co pozwala na dostosowanie pamięci do potrzeb konkretnej aplikacji. W praktyce, FLOAT jest wykorzystywany w złożonych obliczeniach inżynieryjnych, gdzie precyzyjne wartości są kluczowe dla wyników obliczeń.

Pytanie 20

W przedstawionym kodzie HTML, zaprezentowany styl CSS jest stylem:

<p style="color:red;">To jest przykładowy akapit.</p>

A. lokalnym

B. zewnętrznym

C. dynamicznym

D. nagłówkowym

Styl CSS określony wewnątrz elementu HTML poprzez atrybut style jest przykładem stylu lokalnego. Styl lokalny pozwala na bezpośrednie przypisanie konkretnych własności CSS do pojedynczego elementu co umożliwia szybkie i łatwe testowanie oraz modyfikacje wyglądu bez potrzeby edytowania zewnętrznych plików CSS. Praktyczne zastosowanie stylów lokalnych odnajdujemy w sytuacjach gdy chcemy wprowadzić zmiany dla pojedynczego elementu na stronie nie wpływając na inne elementy. Na przykład jeśli w jednym miejscu chcemy podkreślić wagę tekstu stosując kolor czerwony możemy użyć stylu lokalnego jak pokazano w pytaniu. Jednak styl lokalny nie jest zalecany dla większych projektów czy skomplikowanych stron ze względu na fakt że utrudnia zarządzanie i utrzymywanie spójnego stylu w całym projekcie. W takich przypadkach lepiej korzystać ze stylów zewnętrznych lub nagłówkowych które oferują lepszą organizację i elastyczność. Warto również pamiętać że implementacja stylu lokalnego może nadpisywać inne style co jest istotne przy rozwiązywaniu problemów związanych z dziedziczeniem stylów CSS.

Pytanie 21

Testy aplikacji webowej, mające na celu ocenę wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, noszą nazwę testów

A. kompatybilności

B. bezpieczeństwa

C. użyteczności

D. funkcjonalnych

Testy użyteczności zajmują się tym, jak łatwo i intuicyjnie użytkownicy mogą korzystać z aplikacji. Obejmują analizę interfejsu użytkownika oraz ogólne wrażenia z korzystania. Choć oczywiście są ważne, to nie mają bezpośredniego związku z testowaniem skalowalności czy tego, jak działa architektura serwera. Z kolei testy funkcjonalne sprawdzają, czy aplikacja działa tak, jak powinna, testując jej funkcje w kontekście poszczególnych zadań, ale też nie obejmują tego, jak aplikacja radzi sobie pod dużym obciążeniem. Testy bezpieczeństwa są o tym, jak znaleźć luki w zabezpieczeniach aplikacji, a nie odnoszą się do skalowalności ani architektury systemu. Często ludzie błędnie mylą cele różnych testów, co prowadzi do wyboru złych odpowiedzi. Ważne jest, żeby zrozumieć, że każdy test ma swoją specyfikę i cele, które pomagają zapewnić, że aplikacja nie tylko działa, ale żeby działała efektywnie w różnych warunkach i na różnych platformach. Dlatego dobrze jest znać kontekst testów kompatybilności, bo to kluczowe do projektowania i wdrażania aplikacji internetowych, które mogą sprostać wymaganiom użytkowników.

Pytanie 22

Jaką postać ma kolor zdefiniowany w formacie szesnastkowym jako #11FE07 w modelu RGB?

A. rgb(17, 255, 7)

B. rgb(17, 254, 7)

C. rgb(ll, 127, 7)

D. rgb(17, FE, 7)

Odpowiedź rgb(17, 254, 7) jest jak najbardziej trafna, bo wartości RGB ustalamy na podstawie kolorów, które mamy w formacie szesnastkowym. Dla koloru #11FE07, pierwsza część '11' to czerwień (R), druga część 'FE' to zieleń (G), a ostatnia '07' to niebieski (B). Jak to zliczamy? Wartości szesnastkowe przeliczamy na dziesiętne. Czyli '11' w szesnastkowym to 17 w dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to po prostu 7. Te kolory RGB są super ważne w wielu dziedzinach, jak na przykład w projektowaniu stron www czy w grafice komputerowej. W3C ustala standardy dla tych wartości, dlatego są one spójne i użyteczne w sieci. Dopasowanie kolorów RGB jest kluczowe, kiedy tworzymy ładne palety kolorów, które są nie tylko estetyczne, ale też dostępne dla wszystkich. Takim przykładem może być dobór kolorów dla przycisków na stronie - jak dobrze je dobierzemy, to użytkownik łatwiej zauważy, co ma kliknąć.

Pytanie 23

Jak nazywa się komponent oznaczony znakiem zapytania w architekturze platformy .NET, który pozwala na tworzenie własnych aplikacji za pomocą frameworków oraz przekształcanie skompilowanego kodu pośredniego na kod maszynowy procesora zainstalowanego w systemie?

A. Infrastruktura językowa (CLI)

B. Biblioteka klas bazowych (BCL)

C. Wspólne środowisko uruchomieniowe (CLR)

D. Wspólne środowisko programistyczne (CLP)

Często ludzie mylą CLI, czyli infrastrukturę językową, z CLR, ale to jednak różne rzeczy. CLI to specyfikacja, która mówi, jak języki mają współpracować w ramach .NET, a nie zajmuje się wykonywaniem kodu, co jest robotą CLR. A CLP, czyli wspólne środowisko programistyczne, w ogóle nie jest częścią oficjalnych terminów .NET, więc można się w tym pogubić. Jeśli chodzi o bibliotekę klas bazowych BCL, to jest to zestaw klas i interfejsów, które programiści wykorzystują, ale to też nie ma nic wspólnego z wykonywaniem kodu, to rolę CLR. BCL dostarcza różne przydatne narzędzia, na przykład do obsługi plików czy pracy z danymi. Błąd, który wiele osób popełnia, to mylenie BCL z CLR, mimo że mają różne funkcje i cele. Zrozumienie tych różnic jest naprawdę ważne, żeby dobrze korzystać z platformy .NET i uniknąć typowych nieporozumień dotyczących jej struktury.

Pytanie 24

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. wykluczenia.

B. sumy.

C. grupowania.

D. części wspólnej.

Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 25

Polecenie SQL:

GRANT CREATE, ALTER ON sklep.* TO adam;

Zakładając, że użytkownik adam wcześniej nie posiadał żadnych uprawnień, to powyższe polecenie SQL przyzna mu prawa jedynie do:

A. dodawania oraz modyfikacji danych w tabeli sklep

B. tworzenia oraz modyfikacji struktury w tabeli sklep

C. dodawania oraz modyfikacji danych we wszystkich tabelach bazy sklep

D. tworzenia oraz modyfikacji struktury wszystkich tabel w bazie sklep

Wiele błędnych odpowiedzi opiera się na mylnym zrozumieniu zakresu przyznawanych uprawnień. Przede wszystkim, uprawnienia 'CREATE' i 'ALTER' odnoszą się wyłącznie do struktury tabel i innych obiektów, a nie do danych przechowywanych w tabelach. Stąd wstawianie (INSERT) i zmiana danych (UPDATE) nie są umożliwione przez polecenie 'GRANT CREATE, ALTER', co jest kluczowym błędem w niektórych odpowiedziach. Wstawianie danych wymaga przyznania uprawnień 'INSERT', a zmiana danych 'UPDATE', których w tym przypadku nie przyznano. Kolejnym powszechnym nieporozumieniem jest mylenie odniesienia do jednej tabeli z odniesieniem do całej bazy danych. Uprawnienie 'ON sklep.*' wyraźnie sugeruje, że dotyczy wszystkich tabel w bazie danych o nazwie 'sklep', a nie tylko pojedynczej tabeli. To zrozumienie jest fundamentem dla odpowiedniego zarządzania prawami dostępu w praktyce administracyjnej baz danych. Najlepsze praktyki wskazują, że przy przyznawaniu uprawnień należy dokładnie określać, do jakich obiektów użytkownik ma mieć dostęp, co zmniejsza ryzyko nieautoryzowanych zmian i naruszeń bezpieczeństwa.

Pytanie 26

Jaką właściwość CSS należy zastosować, aby ustawić wewnętrzne marginesy dla danego elementu?

A. padding

B. margin

C. hight

D. width

Właściwość CSS, którą należy zastosować do definiowania marginesów wewnętrznych elementu, to padding. Padding określa przestrzeń wewnętrzną między zawartością elementu a jego granicami. Przy pomocy paddingu możemy dostosować, jak dużo przestrzeni chcemy mieć wokół tekstu, obrazów czy innych elementów wewnątrz danego kontenera. Na przykład, zastosowanie padding: 20px; w CSS sprawi, że wewnętrzny margines będzie wynosił 20 pikseli od wszystkich stron wokół zawartości. Na poziomie praktycznym, padding jest niezwykle użyteczny w projektowaniu responsywnych interfejsów użytkownika, ponieważ pozwala na lepsze dostosowanie elementów do różnych rozmiarów ekranów. Dobrą praktyką jest używanie paddingu w połączeniu z innymi właściwościami, takimi jak margin, aby uzyskać pełną kontrolę nad położeniem i rozkładem elementów na stronie. Warto także pamiętać, że w CSS możemy ustalać padding oddzielnie dla górnej, prawej, dolnej i lewej strony, co daje jeszcze większą elastyczność w projektowaniu.

Pytanie 27

Która funkcja języka PHP służy do zapisu danych do pliku?

A. readfile()

B. fgets()

C. fread()

D. fwrite()

Poprawna odpowiedź to fwrite(), ponieważ jest to podstawowa funkcja PHP służąca do zapisu danych do pliku. W typowym scenariuszu najpierw otwierasz plik funkcją fopen(), np. w trybie 'w' (zapis, nadpisanie) albo 'a' (dopisywanie na koniec), a dopiero potem używasz fwrite($uchwyt, $dane). Taki schemat: $fp = fopen('log.txt', 'a'); fwrite($fp, "Nowy wpis\n"); fclose($fp); to w praktyce standardowy wzorzec pracy z plikami w PHP. Moim zdaniem warto od początku wyrabiać sobie nawyk sprawdzania, czy fopen() się udało (czy nie zwróciło false) oraz czy fwrite() nie zwróciło 0 lub false, bo to jedna z podstawowych dobrych praktyk w programowaniu webowym. W kontekście aplikacji internetowych fwrite() często wykorzystuje się do zapisywania logów (np. własny prosty system logowania błędów), przechowywania prostych danych konfiguracyjnych, cache’owania wygenerowanych stron HTML do plików statycznych, a nawet do eksportu danych do plików CSV. W realnych projektach PHP zapis do pliku trzeba łączyć z odpowiednimi uprawnieniami katalogów na serwerze oraz z kontrolą błędów, żeby aplikacja zachowywała się przewidywalnie nawet wtedy, gdy system plików odmawia zapisu. Dobre praktyki mówią też, żeby nie mieszać logiki aplikacji z zapisem do pliku w losowych miejscach kodu, tylko wydzielić osobne funkcje lub klasy (np. Logger, FileStorage). fwrite() jest wtedy używane pod spodem, a reszta aplikacji tylko woła te wyższe warstwy. Warto też pamiętać o kodowaniu znaków (UTF-8) i o tym, żeby przy danych binarnych (np. obrazki, PDF-y) otwierać plik w trybie 'wb' lub 'ab'. To niby drobiazgi, ale w praktyce często decydują o tym, czy program działa stabilnie na różnych serwerach i systemach operacyjnych.

Pytanie 28

W PHP tablice asocjacyjne to struktury, w których

A. indeks może być dowolnym ciągiem znaków

B. są co najmniej dwa wymiary

C. elementy tablicy są zawsze numerowane od zera

D. w każdej pozycji tablicy znajduje się inna tablica

Tablice asocjacyjne w języku PHP są strukturami danych, które łączą unikalne klucze (indeksy) z wartościami. Klucze mogą być dowolnymi napisami, co oznacza, że programista ma dużą swobodę w definiowaniu, jak będą wyglądały indeksy. Na przykład, można używać nazw użytkowników jako kluczy, co pozwala na łatwe odwoływanie się do powiązanych danych. Przykład zastosowania tablic asocjacyjnych to przechowywanie informacji o użytkownikach w formacie: $użytkownicy = array('jan' => 'Jan Kowalski', 'ania' => 'Anna Nowak'). W praktyce, tablice asocjacyjne są niezwykle użyteczne, gdyż pozwalają na bardziej intuicyjny dostęp do danych, a także umożliwiają organizowanie danych w sposób, który jest zrozumiały dla programisty oraz osób współpracujących z kodem. Dobrą praktyką jest stosowanie nazw kluczy, które jednoznacznie opisują przechowywane dane, co zwiększa czytelność i ułatwia późniejsze modyfikacje w kodzie. Warto również dodać, że tablice asocjacyjne w PHP są implementowane jako hashe, co zapewnia szybki dostęp do wartości na podstawie kluczy. To czyni je efektywnym narzędziem w codziennej pracy programisty, szczególnie przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 29

Wskaź poprawną formę kodowania polskich znaków w pliku HTML?

A. <meta char set= "UTF-8">

B. <meta "content=UTF-8">

C. <meta charset="UTF-8">

D. <meta content='UTF8'>

Odpowiedź <meta charset="UTF-8"> to strzał w dziesiątkę! To zgodny z nowoczesnymi standardami HTML sposób na określenie kodowania znaków w dokumencie. Dzięki temu, że używamy atrybutu 'charset' z wartością 'UTF-8', mówimy przeglądarkom, że tekst powinien być interpretowany według tego kodowania. UTF-8 jest super popularne, bo obsługuje wszystkie znaki w Unicode. To oznacza, że możemy pisać wszystkie polskie znaki diakrytyczne, czyli te jak ą, ć, ę, ł itd., bez obaw o błędy w wyświetlaniu. Jeśli wstawisz ten tag w sekcji <head> swojego dokumentu HTML, masz pewność, że strona będzie dobrze wyglądać w różnych przeglądarkach i na różnych urządzeniach. Dobrze jest umieszczać go na początku sekcji <head>, żeby uniknąć problemów z pokazywaniem treści. Co więcej, korzystanie z UTF-8 jest rekomendowane przez W3C, więc to naprawdę dobry wybór dla nowoczesnych aplikacji webowych.

Pytanie 30

Jak można utworzyć kopię zapasową bazy danych MySQL?

A. agregowaniem danych

B. modyfikowaniem danych

C. eksportowaniem bazy

D. importowaniem bazy

Eksport bazy danych MySQL to proces, który pozwala na tworzenie kopii zapasowych danych znajdujących się w bazie. Narzędzie do eksportu, takie jak mysqldump, umożliwia nie tylko zapisanie danych w formacie SQL, ale także w innych formatach, takich jak CSV czy JSON. Eksport jest kluczowy w przypadku migracji danych pomiędzy różnymi środowiskami baz danych lub w sytuacji, gdy zachodzi potrzeba odzyskania danych po awarii. Proces ten można zautomatyzować, korzystając z harmonogramów zadań (cron), co zapewnia regularne tworzenie kopii zapasowych. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zaleca się, aby eksportować bazy danych regularnie oraz przechowywać kopie zapasowe w bezpiecznych lokalizacjach, aby zminimalizować ryzyko utraty danych. Standardy takie jak ISO 27001 podkreślają znaczenie odpowiednich procedur zarządzania danymi, w tym tworzenia kopii zapasowych, co czyni eksportu kluczowym elementem strategii ochrony danych w organizacjach.

Pytanie 31

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

A. Kod 2

B. Kod 3

C. Kod 4

D. Kod 1

Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 32

W językach programowania strukturalnego do przechowywania danych o 50 uczniach (ich imionach, nazwiskach, średniej ocen) należy zastosować

A. tablicę 50 elementów o składowych strukturalnych.

B. klasę 50 elementów typu tablicowego.

C. tablicę 50 elementów o składowych typu łańcuchowego.

D. strukturę 50 elementów o składowych tablicowych.

Wybór nieodpowiedniej struktury danych w programowaniu może prowadzić do nieefektywnego zarządzania danymi i trudności w ich przetwarzaniu. Propozycja użycia struktury 50 elementów o składowych typu tablicowego z reguły nie jest optymalnym podejściem. Tablice w programowaniu są jednorodne, co oznacza, że przechowują tylko jeden typ danych. W przypadku przechowywania informacji o uczniach, takich jak imiona, nazwiska i średnie ocen, każdy z tych atrybutów powinien być reprezentowany przez różne typy danych (np. łańcuchy dla imion i nazwisk oraz liczby zmiennoprzecinkowe dla ocen). Oparcie się na tablicy elementów o składowych tablicowych prowadziłoby do sytuacji, w której trudno byłoby obsługiwać różne typy danych, co jest niepraktyczne i może prowadzić do wielu błędów. Wybór tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych jest także niewłaściwy, ponieważ ponownie nie umożliwia zarządzania różnorodnymi danymi, a jedynie danymi tekstowymi. Przy tego rodzaju podejściu nie można efektywnie przechowywać i operować na różnych typach danych. Kolejny błąd to korzystanie z klasy 50 elementów typu tablicowego, co nie jest zgodne z założeniami programowania obiektowego, które zaleca modelowanie obiektów jako jednostek zawierających różne atrybuty. Wybierając odpowiednią strukturę danych, programiści powinni zwracać uwagę na złożoność danych oraz na to, jak będą one używane w kodzie, co z kolei wpływa na wydajność oraz czytelność aplikacji.

Pytanie 33

Na serwerze MySQL do odebrania praw użytkownikowi służy polecenie

A. RENAME

B. CREATE

C. GRANT

D. REVOKE

Poprawna komenda do odebrania uprawnień użytkownikowi w MySQL to REVOKE i warto ją sobie dobrze zakodować w głowie, bo w administracji bazą używa się jej naprawdę często. Składnia w najprostszym wariancie wygląda np. tak: REVOKE SELECT, INSERT ON baza.tabela FROM 'user'@'localhost'; – tutaj odbierasz konkretne prawa (SELECT, INSERT) do wskazanej tabeli danemu użytkownikowi. Można też odebrać wszystkie uprawnienia: REVOKE ALL PRIVILEGES, GRANT OPTION FROM 'user'@'localhost';, co jest przydatne, gdy chcesz „odciąć” konto od bazy, ale jeszcze go nie usuwać. Z mojego doświadczenia lepiej jest właśnie ograniczać i porządkować uprawnienia, niż od razu kasować użytkowników, bo często wracasz do tych kont np. w środowisku testowym. W MySQL cały mechanizm praw opiera się na parze GRANT/REVOKE: GRANT nadaje uprawnienia, REVOKE je odbiera. To jest zgodne z dobrymi praktykami bezpieczeństwa – minimalny dostęp, tylko tyle, ile jest faktycznie potrzebne (zasada least privilege). W realnych projektach webowych np. aplikacja PHP powinna mieć konto w MySQL z ściśle ograniczonym zakresem operacji, a gdy zmienia się rola aplikacji, zamiast tworzyć nowe konto „na pałę”, lepiej doprecyzować lub cofnąć stare uprawnienia właśnie przez REVOKE. Warto też pamiętać, że po większych zmianach praw dobrze jest wykonać FLUSH PRIVILEGES w starszych wersjach MySQL lub po modyfikacjach bezpośrednio w tabelach systemowych, chociaż standardowo przy GRANT/REVOKE nie jest to już konieczne. Moim zdaniem opanowanie REVOKE to podstawa świadomej administracji serwerem bazodanowym, szczególnie gdy mówimy o środowiskach produkcyjnych, gdzie każdy nadmiarowy przywilej może być potencjalnym zagrożeniem.

Pytanie 34

W teorii relacji operacja selekcji polega na

A. wybraniu krotek, które nie zawierają wartości NULL

B. eliminuje krotki z powtarzającymi się polami

C. pozbywaniu się pustych wierszy

D. wybraniu krotek, które spełniają określone warunki

Operacja selekcji w algebrze relacji polega na wydobywaniu z bazy danych krotek, które spełniają określone warunki. Tego rodzaju operacje są kluczowe w kontekście zapytań do baz danych, ponieważ pozwalają na precyzyjne filtrowanie danych. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'Klienci' z informacjami o klientach, możemy użyć selekcji, aby wybrać tylko tych, którzy mają status 'aktywny', co pozwala nam skoncentrować się na aktualnych użytkownikach. Takie podejście jest zgodne z podstawowymi zasadami zarządzania danymi, w tym z zasadą minimalizacji danych, która mówi, że należy pracować tylko z tymi informacjami, które są istotne do danego zadania. Ponadto, operacja selekcji jest często używana w połączeniu z innymi operacjami, takimi jak projekcja czy łączenie, co pozwala na budowanie bardziej złożonych zapytań i uzyskiwanie bardziej szczegółowych informacji. W praktyce, umiejętność skutecznego stosowania selekcji jest niezbędna dla każdego, kto pracuje z bazami danych, a znajomość tej operacji stanowi podstawę dla bardziej zaawansowanych technik analizy danych.

Pytanie 35

W języku PHP znajduje się poniższa instrukcja pętli. Ile iteracji wykona ta pętla, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu i nie zastosowano instrukcji przerywającej pętlę typu break?

for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10)

A. 11 iteracji

B. 10 iteracji

C. 9 iteracji

D. 100 iteracji

Podana pętla w języku PHP jest zdefiniowana jako: for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10). W tym przypadku, zmienna sterująca $i jest inicjalizowana na wartość 10 i jest inkrementowana o 10 w każdej iteracji, aż osiągnie wartość 100 włącznie. Zatem, możliwe wartości zmiennej $i podczas powtórzeń pętli będą: 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100. W sumie daje to 10 powtórzeń, ponieważ pętla wykonuje się także dla wartości 100. W praktyce, znajomość struktur pętli w PHP jest kluczowa, szczególnie podczas przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie efektywność i precyzyjne kontrolowanie liczby iteracji mogą znacznie wpłynąć na wydajność skryptów. Przy implementacji pętli, warto również pamiętać o standardach czystości kodu oraz zasadach DRY (Don't Repeat Yourself), co pozwala na utrzymanie czytelności i ułatwia przyszłe modyfikacje kodu.

Pytanie 36

W efekcie wykonania przedstawionego w ramce kodu JavaScript, zmienna x jest równa

A. 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

B. 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

C. 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

D. 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

Kod w ramce to prosty przykład operacji na zmiennej i użycia konsoli w JavaScript: <script> var x = 10; x++; console.log(x); </script> Najpierw deklarowana jest zmienna `x` z użyciem słowa kluczowego `var` i przypisana jest do niej wartość 10. Następnie operator `x++` to tzw. inkrementacja postfiksowa – zwiększa wartość zmiennej `x` o 1. Po wykonaniu tej instrukcji `x` nie jest już równe 10, tylko 11. Ostatnia linia `console.log(x);` wypisuje aktualną wartość zmiennej do konsoli deweloperskiej przeglądarki, a nie do okna strony czy do popupu. Z mojego doświadczenia w pracy z JavaScript, `console.log()` to podstawowe narzędzie debugowania. W praktyce, gdy testujesz np. działanie pętli, obsługę formularzy, komunikację AJAX czy manipulację DOM, bardzo często wypisujesz dane właśnie do konsoli, żeby nie zaśmiecać interfejsu użytkownika. To jest zgodne z dobrymi praktykami front-endu: logi techniczne trafiają do konsoli, a nie do użytkownika końcowego. Warto też zauważyć różnicę między `x++` i `++x`. W tym konkretnym kodzie nie ma znaczenia, bo wartość jest tylko zwiększana i potem logowana, ale w wyrażeniach z przypisaniem kolejność ma już znaczenie. Operator `++` jest typowym elementem składni wielu języków (C, C++, Java, JavaScript), więc dobrze go rozumieć. W nowoczesnym kodzie częściej używa się `let` lub `const` zamiast `var`, ale mechanizm inkrementacji i logowania do konsoli pozostaje taki sam. Podsumowując: po inkrementacji `x` ma wartość 11 i ta wartość jest wyświetlana w konsoli przeglądarki przez `console.log()` – dokładnie tak, jak wskazuje poprawna odpowiedź.

Pytanie 37

W bazie danych MySQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, posiadająca kolumny: nazwa, producent, rokWydania. Jaką kwerendę SELECT należy zastosować, aby uzyskać listę wszystkich producentów, unikając powtórzeń?

A. SELECT UNIQUE producent FROM programy

B. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE

C. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE

D. SELECT DISTINCT producent FROM programy

Aby uzyskać unikalne wartości z kolumny w bazie danych MySQL, należy użyć słowa kluczowego DISTINCT. W przypadku zapytania SELECT DISTINCT producent FROM programy; zapytanie to zwraca wszystkie unikalne nazwy producentów z tabeli programy. Słowo kluczowe DISTINCT działa na poziomie wierszy, co oznacza, że przeszukuje kolumnę producent, eliminując z wyników wszelkie powtarzające się wartości. Jest to szczególnie przydatne w analizie danych, gdzie istotne jest uzyskanie przeglądu unikalnych elementów. Na przykład, jeżeli tabela zawiera kilka wierszy z tym samym producentem, zapytanie to zwróci jedynie jeden wiersz dla każdego producenta. Przykład zastosowania: w przypadku tabeli zawierającej wartości jak 'Microsoft', 'Apple', 'Microsoft', wynik zapytania DISTINCT będzie obejmował 'Microsoft' i 'Apple'. W MySQL użycie DISTINCT jest zgodne ze standardem SQL i jest wspierane w większości systemów baz danych, co czyni je bardzo uniwersalnym narzędziem w pracy z danymi.

Pytanie 38

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

B. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

C. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

D. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 39

Na podstawie fragmentu dokumentu HTML, określ co należy wpisać w miejsce kropek w odnośniku w menu, aby przenosił on do rozdziału 2.

Fragment menu
<a ...>Rozdział 2</a>

Fragment dalej w dokumencie
<h1 id="r2" name="sekcja2" class="rozdzial2">Rozdział 2<h1>

A. href = "#sekcja2"

B. href = "r2"

C. href = "#r2"

D. href = "sekcja2"

Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'href="#r2"', co jest poprawne, ponieważ w HTML, atrybut 'href' w tagu 'a' służy do określenia miejsca docelowego odnośnika. W tym przypadku, miejsce docelowe to identyfikator (id) elementu na tej samej stronie. Przed identyfikatorem umieszcza się znak '#', który informuje przeglądarkę, że ma poszukać elementu z danym 'id' na tej samej stronie. W tym konkretnym przypadku, 'r2' jest identyfikatorem rozdziału 2 na stronie, dlatego 'href="#r2"' skieruje odnośnik do tego rozdziału. W praktyce, używanie identyfikatorów pozwala na tworzenie skomplikowanych stron z wieloma sekcjami, gdzie odsyłacze umożliwiają łatwe i szybkie nawigowanie. To jest zgodne ze standardami i dobrymi praktykami dla tworzenia stron internetowych.

Pytanie 40

Przedstawiony błąd, który pojawił się podczas interpretacji kodu PHP, może być spowodowany

Notice: Trying to access array offset on value of type null in C:\xampp\htdocs\1\biuro.php on line 38

A. niepowodzeniem w wykonaniu kwerendy na bazie danych

B. próbą odwołania do nieistniejącego elementu tablicy

C. brakiem bazy danych o nazwie podanej w funkcji mysqli_connect

D. odwołaniem do niezadeklarowanej zmiennej

Próba odwołania się do nieistniejącego elementu tablicy w języku PHP jest częstym źródłem błędów. Komunikat błędu wskazuje, że program próbował uzyskać dostęp do wartości w tablicy, która była typu null, czyli nie istniała. Dzieje się tak zazwyczaj, gdy indeks lub klucz, do którego próbujemy się odwołać, nie został wcześniej zainicjalizowany lub zawiera pustą wartość. Aby uniknąć takich błędów, dobrą praktyką jest zawsze sprawdzanie, czy dany indeks istnieje w tablicy przed próbą jego użycia. Można to zrobić za pomocą funkcji isset() lub array_key_exists(). Przykład poprawnego podejścia: jeżeli chcemy uzyskać dostęp do elementu tablicy $tablica['klucz'], najpierw możemy sprawdzić if(isset($tablica['klucz'])). Taka weryfikacja pozwala na unikanie błędów wykonawczych i zapewnia większą stabilność i niezawodność kodu. W kontekście większych aplikacji, gdzie dane są często przetwarzane dynamicznie, takie podejście znacząco zwiększa odporność na błędy, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej