Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 14:16
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 14:23

Egzamin niezdany

Wynik: 9/40 punktów (22,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Którego atrybutu użyć, aby wartości w kolumnie NIE mogły się powtarzać?

NOT NULL

UNIQUE

DEFAULT

IDENTITY

Atrybut UNIQUE wymusza, by wartości w kolumnie się NIE powtarzały - baza odrzuci próbę wstawienia duplikatu. Stosuje się go np. dla adresów e-mail czy numerów PESEL. Dlatego unikalność zapewnia UNIQUE.

Pytanie 2

Który z poniższych kodów stanowi alternatywę dla kodu umieszczonego w ramce?

A. <?php
for($x=2;$x<=54;$x+=2){echo $x." ";}
?>

B. <?php
for($x=1;$x<=55;$x++){echo $x." ";}
?>

C. <?php
for($x=2;$x<=56;$x+=2){echo $x." ";}
?>

D. <?php
for($x=1;$x<=55;$x+=1){echo $x." ";}
?>

W wielu odpowiedziach widać, że nie do końca rozumiesz, jak działają pętle i warunki w PHP. Kod w ramce przyzwoicie wypisuje liczby parzyste od 2 do 54, ale pomija nieparzyste tylko dzięki warunkowi if i continue. Jak masz niepoprawne odpowiedzi, to pojawia się kilka problemów. Na przykład, jak pętla startuje od x=1 i zwiększa x o 1, to wszystkie liczby się drukują, a to nie jest to, co chcesz uzyskać. Zmiana kroku na zwiększanie x o 2 byłaby dobra, ale możesz też mieć za szeroki lub zbyt wąski zakres, tak jak w przypadku, gdy pętla kończy się na 56 zamiast 54. Żeby kod był poprawny, musisz zrozumieć, że każda iteracja musi spełniać konkretny warunek, który rozwiązuje problem. Często mylimy się, myśląc, że drobne zmiany w kodzie, jak zmiana zakresu czy kroku, same z siebie załatwią sprawę. Ważne, żeby przemyśleć, jak zaplanować strukturę pętli i warunków, żeby wszystko działało tak, jak powinno i wykorzystanie zasobów było efektywne.

Pytanie 3

W relacyjnym modelu baz danych, termin krotka odnosi się do

A. wszystkich kolumn tabeli, które zawierają atrybuty danego obiektu

B. liczby rekordów w danej tabeli

C. wierszy tabeli, z wyjątkiem wiersza nagłówkowego, w którym znajdują się nazwy kolumn

D. wszystkich wierszy tabeli łącznie z wierszem nagłówkowym

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że krotki to liczba rekordów tabeli. Jednak w rzeczywistości krotki są pojedynczymi wierszami zawierającymi zbiory atrybutów, a nie ich ilość. Liczba rekordów, czyli krotek, jest zmienną miarą, która jest istotna dla analizy danych, ale sama w sobie nie definiuje krotek. Kolejna odpowiedź zakłada, że krotki obejmują wszystkie wiersze tabeli wraz z wierszem nagłówkowym. Wiersz nagłówkowy, który zawiera nazwy kolumn, nie jest częścią krotek, ponieważ krotki reprezentują tylko dane użytkownika. W związku z tym, takie ujęcie błędnie interpretuje strukturę danych w tabeli. Ostatnia niepoprawna odpowiedź sugeruje, że krotki to wszystkie kolumny tabeli zawierające atrybuty obiektu. Kolumny definiują atrybuty i zapewniają strukturę dla danych, ale same w sobie nie są krotkami. Krotka odnosi się do konkretnego zestawu wartości atrybutów w jednym wierszu, a nie do ich zbioru jako całości. Te nieścisłości odzwierciedlają fundamentalne różnice między strukturą relacyjnych baz danych a ich interpretacją w kontekście pojedynczych rekordów.

Pytanie 4

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a

będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna

$b

będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))

B. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))

C. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))

D. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))

W analizowanych odpowiedziach występują różne nieprawidłowe założenia dotyczące użycia operatorów logicznych. W przypadku wyrażenia ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75)), warunek wymaga, aby oba kryteria były spełnione jednocześnie, co nie odpowiada treści pytania, w której wystarczy spełnienie jednego z nich. Z kolei odpowiedź ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75)) wprowadza błąd przez użycie operatora 'or' w niewłaściwy sposób, ponieważ drugi człon pozwala na spełnienie jednego z warunków niezależnie od drugiego, co sprawia, że warunek dotyczący zmiennej $b staje się zbyt ogólny. Odpowiedź ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75)) również jest błędna, ponieważ wymaga zarówno, aby zmienna $a była mniejsza od -10, jak i aby $b było większe niż 25 lub mniejsze niż 75, co wprowadza niepotrzebne ograniczenia. Te błędne odpowiedzi wskazują na typowe trudności w zrozumieniu logiki warunkowej w programowaniu, w szczególności przy użyciu operatorów 'and' i 'or'. Kluczowe jest, aby zawsze dokładnie analizować wymagania dotyczące warunków logicznych oraz zrozumieć ich konsekwencje w kontekście wykonania kodu.

Pytanie 5

Według zasad walidacji HTML5, jakie jest prawidłowe użycie znacznika hr?

A. </hr?>

B. <hr>

C. </ hr>

D. </ hr />

Wszystkie inne odpowiedzi dotyczące znacznika <hr> są błędne, i to z kilku powodów. Po pierwsze, odpowiedź </ hr> sugeruje, że <hr> potrzebuje zamknięcia, co nie jest zgodne z zasadami HTML5. Znaczniki samodzielne, jak <hr>, nie mają zamykających wersji, bo to właśnie ich urok. Następnie, </hr?> ma ten dziwny znak zapytania, co sprawia, że trudno to rozczytać. Tego typu znaki nie mogą być w nazwach znaczników, więc przeglądarki się w tym gubią. I jeszcze inna odpowiedź, </ hr />, wraca do starych wersji HTML, gdzie można było takie rzeczy robić, ale teraz to nie ma sensu. Niepoprawne znaczniki mogą sprawić, że strona będzie działać dziwnie, a to nie jest fajne dla użytkowników. Lepiej trzymać się aktualnych zasad, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 6

W którym z przedstawionych bloków powinien być umieszczony warunek pętli?

A. Rys. B

B. Rys. C

C. Rys. A

D. Rys. D

Pozostałe rysunki reprezentują inne elementy diagramu przepływu które nie nadają się do reprezentowania warunku pętli. Rysunek A to prostokąt symbolizujący operację lub proces w przepływie programu. Jest używany do przedstawiania konkretnego kroku algorytmu takiego jak obliczenie czy przypisanie wartości ale nie do wyrażania warunków. Użycie go do reprezentacji warunku pętli wprowadziłoby zamieszanie co do natury tego kroku ponieważ nie oddaje on dwoistości decyzji tak jak romb. Rysunek B przedstawia owal który często jest używany do oznaczania początku lub końca procesu. W kontekście pętli nie jest on odpowiedni ponieważ nie pozwala na wyrażenie logicznego warunku kontrolującego przebieg pętli. Wprowadzenie warunku w owalnym bloku mogłoby sugerować że jest to punkt rozpoczęcia lub zakończenia całego algorytmu co jest mylące. Rysunek D to symbol oznaczający połączenie między różnymi częściami diagramu i nie ma zastosowania przy definiowaniu logiki warunkowej. Role tego symbolu dotyczą bardziej struktury diagramu niż jego logiki. Wprowadzenie warunku w takim bloku mogłoby utrudnić śledzenie przepływu danych i logiczne rozumienie procesu co jest krytyczne dla poprawnego działania pętli. Dlatego stosowanie odpowiednich symboli zgodnych z ich przeznaczeniem jest kluczowe w tworzeniu czytelnych i zrozumiałych diagramów algorytmicznych a wybór rombu do reprezentacji warunku pętli jest zgodny z tymi zasadami i wspiera dobry styl programistyczny poprzez ułatwienie zrozumienia logiki algorytmu.

Pytanie 7

Aby ustawić marginesy wewnętrzne elementu: górny 50px, prawy 20px, dolny 40px, lewy 30px, należy użyć deklaracji CSS:

padding: 20px 40px 30px 50px;

padding: 50px 40px 20px 30px;

padding: 30px 20px 40px 50px;

padding: 50px 20px 40px 30px;

Pozostałe zapisy mają wartości w złej kolejności. Skrót padding czyta cztery liczby jako górę, prawo, dół i lewo - po kolei, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Wariant padding: 50px 40px 20px 30px; zamienia miejscami prawy (powinno 20) z dolnym (powinno 40). Pozostałe zaczynają od innej wartości niż wymagane 50px dla góry, więc również nie odwzorują zadanych marginesów. Poprawny zapis to padding: 50px 20px 40px 30px; (góra-prawo-dół-lewo), dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 8

Jak określa się podzbiór strukturalnego języka zapytań, który dotyczy formułowania zapytań do bazy danych przy użyciu polecenia SELECT?

A. SQL DCL (ang. Data Control Language)

B. SQL DQL (ang. Data Query Language)

C. SQL DML (ang. Data Manipulation Language)

D. SQL DDL (ang. Data Definition Language)

Wybór SQL DML, SQL DDL lub SQL DCL jako odpowiedzi na pytanie dotyczące podzbioru języka SQL, który służy do formułowania zapytań do bazy danych, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące struktury i funkcji języka SQL. SQL DML (Data Manipulation Language) obejmuje polecenia takie jak INSERT, UPDATE i DELETE, które umożliwiają manipulację danymi w bazie, jednak nie jest to odpowiedź na zapytania, lecz na operacje modyfikujące dane. Z kolei SQL DDL (Data Definition Language) służy do definiowania struktury bazy danych, w tym tworzenia, modyfikowania i usuwania tabel oraz indeksów. Obejmuje polecenia takie jak CREATE, ALTER i DROP, które są kluczowe dla administracji bazy danych, ale nie dotyczą bezpośrednio pobierania danych. SQL DCL (Data Control Language) koncentruje się na zarządzaniu uprawnieniami i dostępem do danych w bazie, obejmując polecenia takie jak GRANT i REVOKE. Każda z tych odpowiedzi wprowadza w błąd, ponieważ nie odnosi się do kluczowych funkcji DQL, które skupiają się na wydobywaniu i analizie danych. Przy wyborze odpowiedzi ważne jest, aby zrozumieć różnice między tymi podzbiorami SQL i ich zastosowanie w praktyce. Typowe błędy myślowe obejmują mylenie manipulacji danymi z ich zapytaniem oraz niezrozumienie roli, jaką każda z tych kategorii pełni w zarządzaniu bazami danych. Kluczowe jest zatem, aby w kontekście pracy z bazami danych dokładnie rozróżniać te funkcje, co wpływa na efektywność i poprawność wykonywanych operacji.

Pytanie 9

Które zapytanie SQL zwróci wszystkie kolumny z tabeli produkty?

SELECT * FROM produkty;

GET * FROM produkty;

SELECT produkty FROM *;

FETCH * FROM produkty;

Pozostałe zapisy nie są poprawnym SQL. SELECT produkty FROM * odwraca składnię - po FROM powinna stać tabela, a nie gwiazdka. FETCH i GET nie są poleceniami pobierającymi dane (do odczytu służy SELECT). Wszystkie kolumny zwraca SELECT * FROM produkty;.

Pytanie 10

Określ rodzaj powiązania pomiędzy tabelami: Tabela1 oraz Tabela3

A. Wiele do wielu

B. Jeden do wielu

C. Jeden do jednego

D. Wiele do jednego

Zrozumienie typów relacji w bazach danych jest kluczowym aspektem projektowania efektywnych i zrównoważonych systemów informatycznych. Jednym z najczęstszych błędów jest mylenie relacji wiele do wielu z innymi rodzajami relacji, takimi jak jeden do wielu lub jeden do jednego. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli jest powiązany z wieloma rekordami w innej tabeli, co w przypadku Tabela1 i Tabela3 nie jest stosowne, ponieważ wymagałoby to bezpośredniego połączenia między tymi tabelami bez użycia tabeli pośredniej. Z kolei relacja jeden do jednego implikuje, że każdy rekord w jednej tabeli odpowiada dokładnie jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co ogranicza elastyczność danych i nie pasuje do struktur gdzie występuje wiele powiązań, jak w przypadku szkół, gdzie wielu uczniów może mieć zajęcia z tym samym nauczycielem. Wreszcie, relacja wiele do jednego jest odwrotnością relacji jeden do wielu, gdzie wiele rekordów w jednej tabeli odpowiada jednemu rekordowi w drugiej tabeli, co również nie znajduje odzwierciedlenia w przedstawionym schemacie, jako że nie opisuje wzajemnych powiązań uczniów i nauczycieli. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie relacji wiele do wielu eliminuje redundancję danych i umożliwia efektywne przechowywanie oraz przetwarzanie informacji w systemach zarządzania bazami danych. Kluczem do sukcesu jest tutaj wykorzystanie tabel pośrednich do prawidłowego mapowania powiązań między tabelami, co jest standardem w dobrych praktykach projektowania baz danych.

Pytanie 11

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 && a<100) || b<0)

B. if ((a>0 || a<100) && b>0)

C. if (a>0 && a<100 && b>0)

D. if (a>0 || a<100 || b<0)

Analizując inne odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich zawiera błędne założenia dotyczące logiki warunkowej. W przypadku pierwszej odpowiedzi, użycie operatora '||' (OR) w połączeniu z warunkiem 'b<0' jest niewłaściwe, ponieważ nie spełnia kryteriów podanych w pytaniu. Ten warunek pozwalałby na zaakceptowanie sytuacji, w której wartość 'b' może być ujemna, co jest sprzeczne z wymaganym sprawdzeniem, że 'b' musi być większe od zera. Druga odpowiedź nie uwzględnia w pełni przedziału dla 'a', ponieważ stosuje operator '||', co oznacza, że warunek może być spełniony, jeśli 'a' jest mniej niż 0 lub więcej niż 100, co jest sprzeczne z wymaganiami. Trzecia odpowiedź posługuje się z kolei zbyt szerokim zakresem warunków, wprowadzając możliwość, że 'a' może być poniżej 0 lub większe niż 100, oraz akceptując wartość 'b' mniejszą od zera. Wszystkie te błędy wynikają z niewłaściwego zrozumienia operatorów logicznych oraz ich zastosowania w kontekście warunków, co jest kluczowym aspektem programowania w JavaScript. Aby stosować logikę warunkową prawidłowo, programiści powinni dokładnie analizować, jakie warunki muszą zostać spełnione i jak operatorzy wpływają na całą logikę instrukcji. Zrozumienie tych zasad jest fundamentem efektywnego programowania.

Pytanie 12

W przypadku przedstawionego fragmentu kodu walidator HTML zgłosi błąd, ponieważ

<img src="kwiat.jpg alt="kwiat">

A. wprowadzono nieznany atrybut alt

B. nie odnaleziono pliku kwiat.jpg

C. nie zamknięto cudzysłowu

D. użyto niewłaściwego znacznika do wyświetlenia obrazu

Poprawna odpowiedź to nie domknięto cudzysłowu ponieważ w kodzie HTML atrybuty muszą być poprawnie zamknięte aby poprawnie interpretować ich wartości. W przedstawionym fragmencie kodu dla znacznika img brakuje końcowego cudzysłowu po wartości src co stanowi błąd składniowy. Tego typu błędy mogą prowadzić do nieprawidłowego działania strony ponieważ przeglądarka nie jest w stanie jednoznacznie określić końca wartości atrybutu co może skutkować nieprawidłowym renderowaniem danych. Zgodnie z najlepszymi praktykami każde otwarte cudzysłowie powinno być zamknięte aby zapewnić poprawną interpretację kodu. Ponadto stosowanie poprawnego zamykania cudzysłowów zwiększa czytelność kodu co jest istotne przy współpracy zespołowej i ułatwia jego utrzymanie. Warto także korzystać z walidatorów HTML które automatycznie wykrywają takie błędy pomagając w ich szybkim usunięciu. Tego rodzaju narzędzia są kluczowe w procesie tworzenia stron internetowych ponieważ umożliwiają weryfikację zgodności kodu z obowiązującymi standardami co ma bezpośredni wpływ na jego wydajność i kompatybilność z różnymi przeglądarkami.

Pytanie 13

W tabeli mieszkancy znajdują się dane o osobach z całego kraju. Aby ustalić, ile unikalnych miast występuje w tej tabeli, trzeba zapisać kwerendę

A. SELECT COUNT(DISTINCT miasto) FROM mieszkancy;

B. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;

C. SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;

D. SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;

Wybór odpowiedzi, która polega na użyciu tylko funkcji COUNT, jak w "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy;" nie jest najlepszy. To zapytanie zlicza wszystkie wystąpienia miast, w tym duplikaty, więc dostajesz łączną liczbę wierszy w kolumnie 'miasto', a to nie pokazuje, ile tak naprawdę jest unikalnych miejscowości. Moim zdaniem, ta pomyłka może prowadzić do złych wniosków, bo nie uwzględniasz różnorodności danych. Użycie DISTINCT, na przykład w "SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy;", też nie daje ci liczby unikalnych miast, tylko listę ich. Niektórzy mogą myśleć, że wystarczy wylistować unikalne wartości, żeby wiedzieć, ile ich jest, ale to błędne podejście do zliczania. A ta odpowiedź "SELECT COUNT(miasto) FROM mieszkancy DISTINCT;" jest też niepoprawna, bo nie możesz używać DISTINCT w takim kontekście. Z doświadczenia wiem, że zrozumienie zasad dotyczących funkcji agregujących i filtrujących w SQL jest naprawdę kluczowe, jeśli chcesz dobrze zarządzać danymi i prowadzić sensowne analizy. Dlatego warto zastanowić się nad tym, jak używasz tych funkcji, żeby uniknąć typowych błędów przy interpretacji wyników zapytań w bazach danych.

Pytanie 14

W SQL, aby w tabeli Towar dodać kolumnę rozmiar typu znakowego z maksymalną długością 20 znaków, jakie polecenie należy wykonać?

A. ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20)

B. ALTER TABLE Towar DROP COLUMN rozmiar varchar(20)

C. ALTER TABLE Towar CREATE COLUMN rozmiar varchar(20)

D. ALTER TABLE Towar ALTER COLUMN rozmiar varchar(20)

Odpowiedź 'ALTER TABLE Towar ADD rozmiar varchar(20);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE jest używane do modyfikacji struktury istniejącej tabeli. W tym przypadku chcemy dodać nową kolumnę o nazwie 'rozmiar', a typ 'varchar(20)' oznacza, że kolumna ta będzie przechowywać dane tekstowe o maksymalnej długości 20 znaków. Jest to standardowa praktyka w języku SQL, która pozwala na elastyczne zarządzanie danymi w bazach danych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, w której w tabeli 'Towar' chcemy przechowywać informacje o rozmiarze odzieży, co pomaga w lepszym zarządzaniu stanem magazynowym. Prawidłowe zweryfikowanie typów kolumn i ich ograniczeń jest kluczowe dla zapewnienia integralności danych. Warto także pamiętać o tym, że operacje na strukturze bazy danych powinny być przeprowadzane z zachowaniem odpowiednich zasad, takich jak wykonywanie kopii zapasowych przed wprowadzeniem zmian oraz testowanie zmian w środowisku deweloperskim przed wdrożeniem ich w środowisku produkcyjnym.

Pytanie 15

Co oznacza termin „upload” danych?

A. pobieranie plików z serwera

B. przesyłanie plików na serwer

C. opóźnienie w transmisji pliku

D. trasę transferu pliku

Pozostałe opisy dotyczą czego innego. POBIERANIE plików z serwera to „download” (kierunek odwrotny). „Trasa transferu” i „opóźnienie w transmisji” to pojęcia sieciowe niezwiązane z samym kierunkiem przesyłu. Wysyłanie plików na serwer to upload.

Pytanie 16

Co umożliwia polecenie CREATE USER w MySQL?

A. utworzenie użytkownika i nadanie mu uprawnień

B. utworzenie nowego użytkownika

C. wyświetlenie danych o użytkowniku

D. zmianę hasła istniejącego użytkownika

Pozostałe odpowiedzi przypisują CREATE USER zadania innych poleceń. Zmianę hasła istniejącego użytkownika wykonuje ALTER USER lub SET PASSWORD, a nie CREATE USER. Wyświetlenie informacji o użytkowniku to zadanie zapytań (np. do tabeli systemowej mysql.user). Nadanie uprawnień wymaga osobnego GRANT - CREATE USER samo praw nie przyznaje. Dlatego CREATE USER jedynie tworzy użytkownika, co czyni pierwszą odpowiedź poprawną.

Pytanie 17

W CSS zapis w formie: p{background-image: url"rysunek.jpg")} spowoduje, że rysunek.png stanie się

A. tłem całej witryny

B. pokazany, jeśli w kodzie użyty będzie znacznik img

C. wyświetlany obok każdego bloku tekstowego

D. tłem każdego bloku tekstowego

Pierwsza niepoprawna odpowiedź twierdzi, że obrazek ma być tłem całej strony. W rzeczywistości, żeby ustawić tło dla całej strony, używa się body, a nie <p>. Tło ustawione dla paragrafów nie zmienia wyglądu całej strony. Druga niepoprawna odpowiedź sugeruje, że obrazek ma być obok każdego paragrafu. To mógłbyś osiągnąć innymi właściwościami, jak float czy display inline-block, ale background-image nie wyświetla go obok, to działa jako tło. Ostatnia niepoprawna odpowiedź mówi o użyciu znacznika img. Użycie img to inna sprawa – obrazek dodany w takim znaczniku będzie oddzielnym elementem, a nie tłem. W skrócie, background-image i img to różne techniki i używa się ich w różnych sytuacjach, więc te odpowiedzi nie mają sensu w kontekście pytanie.

Pytanie 18

W którym znaczniku HTML5 stosuje się atrybut action?

<body>

<form>

<head>

<code>

Pozostałe znaczniki nie obsługują wysyłki danych. <code> prezentuje fragment kodu, <body> to kontener całej treści strony, a <head> zawiera metadane dokumentu. Atrybut action należy do <form>.

Pytanie 19

Która reguła dotycząca sekcji <head> w HTML jest poprawna?

A. w <head> zawiera się sekcję <body>

B. w <head> mogą wystąpić <meta>, <title>, <link>

C. w <head> nie można umieszczać CSS, tylko odwołanie do pliku

D. w <head> definiuje się szablon strony znacznikami <div>

Pozostałe reguły są nieprawdziwe. <body> to osobna sekcja z treścią strony - nie jest zagnieżdżona w <head>, lecz występuje obok niej. Układ strony znacznikami <div> buduje się w <body>, a nie w nagłówku. Kod CSS wolno też umieścić bezpośrednio w <head> wewnątrz <style>, nie tylko jako odwołanie do pliku. Prawdziwe jest zdanie o <meta>, <title> i <link>.

Pytanie 20

Który z formatów to format grafiki WEKTOROWEJ?

A. SVG

B. PNG

C. GIF

D. JPG

Pozostałe formaty są RASTROWE - przechowują obraz jako siatkę pikseli, więc przy powiększaniu tracą ostrość. JPG kompresuje stratnie (zdjęcia), PNG bezstratnie (z przezroczystością), a GIF obsługuje proste animacje. Wektorowy z tej listy jest tylko SVG.

Pytanie 21

Na ilustracji pokazano tabelę z połączonymi komórkami. Jakie atrybuty scalania zastosowano, aby uzyskać ten efekt?

A. rowspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz colspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

B. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu i czwartym wierszu

C. colspan w drugim wierszu we wszystkich trzech komórkach oraz rowspan w trzecim wierszu ostatniej komórce

D. colspan w drugim wierszu i pierwszej komórce oraz rowspan w trzecim wierszu, trzeciej komórce

Niepoprawne odpowiedzi wynikają z błędnego przypisania atrybutów colspan i rowspan w tabeli HTML. Rozważając zastosowanie rowspan w drugim wierszu i pierwszej komórce, błędnie zakłada się, że komórka ta miałaby rozciągać się na kilka wierszy, co nie jest prawdą dla przedstawionego układu. Zastosowanie colspan w trzecim wierszu i trzeciej komórce również jest nieprawidłowe, gdyż komórki te nie są rozciągane poziomo na kilka kolumn. Kolejne błędne przypisanie to colspan we wszystkich trzech komórkach drugiego wiersza - w rzeczywistości tylko jedna z komórek wymaga takiego scalania, aby uzyskać pokazany efekt. Podobnie, użycie rowspan w czwartym wierszu nie znajduje zastosowania w załączonym obrazie, gdzie komórki są jednolicie rozmieszczone. Takie błędy w zrozumieniu mechaniki tabel HTML mogą wynikać z braku doświadczenia z praktycznym zastosowaniem tych atrybutów. Ważne jest, aby dokładnie analizować strukturę tabel i zrozumieć specyfikę ich projektowania, co pozwala na poprawne i efektywne wykorzystanie dostępnych narzędzi. Edukacja w zakresie semantyki HTML i praktyczne ćwiczenia mogą znacznie poprawić umiejętność tworzenia i zarządzania złożonymi układami tabelarycznymi na stronach internetowych, a także przyczynić się do lepszej dostępności i responsywności stron.

Pytanie 22

W każdej iteracji wartość bieżącego elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik przesuwa się o jeden - aż do ostatniego elementu. Opis ten pasuje do instrukcji:

foreach

next

if

switch

Pozostałe instrukcje nie iterują po tablicy w opisany sposób. if to instrukcja warunkowa - wykonuje kod tylko, gdy warunek jest spełniony, i nie powtarza się w pętli. switch wybiera jedną z gałęzi w zależności od wartości wyrażenia, również bez iteracji po kolejnych elementach. next faktycznie przesuwa wewnętrzny wskaźnik tablicy o jeden, ale samodzielnie nie tworzy pętli przechodzącej przez całość - służy do ręcznego poruszania się po tablicy. Automatyczne przejście przez wszystkie elementy realizuje foreach, dlatego to ona jest poprawna.

Pytanie 23

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqldump

B. mysqlreplicate

C. mysqlslap

D. mysqlcheck

Polecenie mysqldump jest standardowym narzędziem w systemie MySQL, które służy do tworzenia kopii zapasowych baz danych. Umożliwia on eksportowanie danych oraz struktury wszystkich tabel w postaci pliku tekstowego, co sprawia, że jest niezwykle przydatny przy przeprowadzaniu migracji, aktualizacji lub przywracania danych. Przykładowe użycie mysqldump może wyglądać następująco: 'mysqldump -u użytkownik -p nazwa_bazy_danych > kopia_zapasowa.sql', co tworzy plik o nazwie 'kopia_zapasowa.sql' zawierający wszystkie dane i strukturę wskazanej bazy. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych, szczególnie przed wprowadzeniem istotnych zmian w schemacie bazy danych lub podczas aktualizacji systemu. Ponadto, mysqldump umożliwia także eksportowanie danych w formacie CSV, co ułatwia ich dalszą analizę lub przeniesienie do innych systemów. Warto także pamiętać, że polecenie to oferuje różnorodne opcje, takie jak --single-transaction, które zapewniają spójność danych podczas tworzenia kopii zapasowej w bazach danych o dużym ruchu.

Pytanie 24

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. nav { float: right; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. aside {float: left; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, jak naprawdę działa float, a nie tylko samo skojarzenie, że „left to lewo, right to prawo”. Wiele osób myśli, że wystarczy ustawić jeden element na lewo, drugi na prawo i wszystko magicznie się poukłada. W praktyce przeglądarka trzyma się bardzo konkretnych reguł: najpierw liczy kolejność elementów w HTML, potem dopiero stosuje float i układa je możliwie jak najwyżej i jak najbliżej odpowiedniej krawędzi.

Jeśli nada się float tylko dla aside albo tylko dla nav, to zmienia się ich pozycja, ale układ trzech bloków nie spełni warunku z zadania: aside i nav nie zamienią się miejscami z pozostawieniem section w środku. Przykładowo, samo float: left na aside niczego nie „zamieni”, bo element i tak pojawia się jako pierwszy w kodzie, więc będzie u góry, tylko że „przyklejony” do lewej. Z kolei ustawienie nav na prawą stronę bez odpowiedniego floatowania section prowadzi do sytuacji, gdzie section nadal zachowuje się jak normalny blok, zwykle ląduje pod elementami pływającymi albo obok nich w sposób mało przewidywalny dla początkującego.

Częsty błąd myślowy polega też na tym, że ktoś próbuje wszystkim elementom dać float: left, licząc na to, że przeglądarka „ułoży je po swojemu”. Wtedy jednak wszystkie te bloki ustawiają się w jednym kierunku, w kolejności z HTML, więc nie ma mowy o świadomym „zamienianiu miejsc”. Brak zrozumienia, że float wyjmuje element z normalnego przepływu i wpływa na to, jak kolejne elementy zawijają się wokół niego, prowadzi właśnie do takich błędnych odpowiedzi. Z mojego doświadczenia lepiej jest najpierw narysować sobie prosty schemat: w jakiej kolejności idą znaczniki i które z nich mają pływać w prawo, a które zostać w naturalnym układzie. Dopiero wtedy dobiera się konkretne deklaracje CSS. Takie myślenie przydaje się nie tylko przy float, ale też przy nauce flexboxa czy grida, gdzie kolejność w DOM i własności układu też grają ogromną rolę.

Pytanie 25

Jak nazywa się czynność wykrywania i usuwania błędów w kodzie źródłowym programu?

A. normalizacja

B. kompilowanie

C. debugowanie

D. standaryzacja

Czynność wykrywania i usuwania błędów w kodzie źródłowym nazywa się debugowaniem (od ang. debugging) - programista lokalizuje usterkę i poprawia kod. Dlatego ta czynność to debugowanie.

Pytanie 26

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

B. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

C. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

D. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 27

Którego znacznika użyć, aby utworzyć pole hasła (tekst maskowany kropkami)?

<form input type="password">

<form="password" type="password">

<input type="password">

<input name="password">

<input name="password"> nadaje tylko NAZWĘ pola (domyślnie typ tekstowy), więc nie maskuje znaków. Zapisy z <form ...> mieszają znacznik formularza z polem - są błędne składniowo. Pole hasła daje <input type="password">.

Pytanie 28

W języku CSS zapis

h2 {background-color: green;}

spowoduje, że kolor zielony będzie dotyczył:

A. tła całej strony

B. tła tekstu nagłówka drugiego stopnia

C. czcionki każdego nagłówka na stronie

D. czcionki nagłówka drugiego stopnia

Zrozumienie, jak działa CSS i jakie są efekty przypisania stylów do elementów, jest kluczowe dla prawidłowego projektowania stron internetowych. Odpowiedzi sugerujące, że kolor zielony dotyczyłby czcionki nagłówka drugiego stopnia oraz czcionki każdego nagłówka na stronie, bazują na powszechnym błędzie w interpretacji właściwości CSS. Warto zauważyć, że właściwość <b>background-color</b> nie wpływa na kolor tekstu, ale na jego tło. Oznacza to, że zmiana koloru tła nie zmienia koloru czcionki, co mogłoby prowadzić do mylnego wrażenia, że tekst nabierze nowego koloru, gdy w rzeczywistości będzie on pozostał bez zmian, co prowadzi do obniżenia czytelności. Kolejną nieprawidłowością jest sugerowanie, że tło całej strony mogłoby być zmienione przez ten zapis. Właściwość <b>background-color</b> zdefiniowana dla elementu <h2> dotyczy wyłącznie tego konkretnego elementu, a nie całej strony. To ważna zasada w CSS, gdzie style są dziedziczone w specyficzny sposób. Ogólnie rzecz biorąc, nieprawidłowe interpretacje mogą prowadzić do niezgodności w projektach, a także do frustracji, gdy oczekiwany efekt na stronie nie jest osiągany. Kluczowym wnioskowaniem jest zrozumienie struktury CSS oraz hierarchii stylów, co jest niezbędne do skutecznego tworzenia i modyfikowania stylów w HTML.

Pytanie 29

Znacznik

<pre> </pre>

służy do prezentacji:

A. znaku wielokropka

B. treści czcionką o stałej szerokości

C. treści polską czcionką

D. znaku przekreślenia

Interpretacja znacznika <pre> jako narzędzia do wyświetlania znaku przekreślenia lub wielokropka jest błędna, ponieważ te elementy nie mają związku z funkcją, jaką pełni <pre>. W kontekście HTML, znacznik <pre> nie jest zaprojektowany do formatowania treści na podstawie stylów czcionek, takich jak 'polska czcionka', ale skupia się na zachowaniu oryginalnego formatowania tekstu. Próba zrozumienia <pre> w kontekście czcionek wyłącznie ze względu na ich wygląd prowadzi do pomyłek, ponieważ nie dotyczy to głównego celu tego znacznika. Ponadto, używanie <pre> dla treści, które nie wymagają stałej szerokości czcionki, może prowadzić do złożonych problemów w responsywności układu strony oraz trudności w dostosowaniu treści do różnych urządzeń. Znaki przekreślenia i wielokropka są raczej reprezentowane przez inne znaczniki HTML, takie jak <s> lub <span>, które są bardziej odpowiednie do stylizacji tekstu. Właściwe zrozumienie roli każdego znacznika HTML jest kluczowe dla skutecznego projektowania stron internetowych i aplikacji, co podkreśla znaczenie edukacji w zakresie web developmentu.

Pytanie 30

Do czego stosuje się zapytanie z klauzulą JOIN?

A. do wywołania funkcji agregującej

B. do zdefiniowania klucza obcego

C. do uzyskania danych z dwóch powiązanych tabel

D. do uzyskania wyniku z jednej tabeli

JOIN nie definiuje klucza obcego (robi to FOREIGN KEY) ani nie jest funkcją agregującą. Pobranie danych z JEDNEJ tabeli nie wymaga złączenia. JOIN łączy dane z dwóch powiązanych tabel.

Pytanie 31

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;

A. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

B. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

C. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.

D. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.

Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 32

Ile razy należy wprowadzić instrukcję warunkową, aby zrealizować przedstawiony algorytm w danym języku programowania?

A. Dwa razy.

B. Cztery razy.

C. Trzy razy.

D. Raz.

Instrukcja warunkowa jest kluczowym elementem w programowaniu, pozwalającym na podejmowanie decyzji w trakcie wykonywania programu. W algorytmie przedstawionym na diagramie, widzimy dwie sytuacje, w których możliwe są różne ścieżki działania w zależności od spełnienia określonych warunków. Każda z tych sytuacji wymaga użycia instrukcji warunkowej w kodzie. W praktyce, oznacza to konieczność zapisania instrukcji takich jak if-else dwa razy, aby poprawnie odwzorować logikę algorytmu. Jest to zgodne ze standardami programowania, które promują klarowność i czytelność kodu. Stosowanie instrukcji warunkowych umożliwia optymalizację przepływu sterowania, co jest istotne dla efektywności i wydajności programów. Przykład z życia codziennego to system zarządzania ruchem sygnalizacji świetlnej, który używa wielu instrukcji warunkowych do reagowania na zmienne warunki ruchu. Zrozumienie, gdzie i jak zastosować instrukcje warunkowe, jest kluczowe dla tworzenia elastycznych i skalowalnych rozwiązań programistycznych. Ważne jest także stosowanie dobrych praktyk, takich jak unikanie nadmiernego zagnieżdżania instrukcji, co wpływa na czytelność i utrzymywalność kodu.

Pytanie 33

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

B. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

C. obraz1.png zostanie zniknięty

D. obraz2.png zostanie zniknięty

Błędne odpowiedzi opierają się na nieporozumieniach dotyczących działania JavaScript i manipulacji DOM. Wskazanie, że 'obraz1.png' zostanie ukryty, jest niepoprawne, ponieważ w kodzie nie ma żadnej instrukcji odnoszącej się do tego elementu; zmiany dotyczą tylko 'obraz2.png'. Innym błędnym wnioskiem jest twierdzenie, że 'obraz2.png' zostanie zastąpiony przez 'obraz1.png'. Taki scenariusz wymagałby zmiany źródła obrazu, a nie ukrycia elementu. Ponadto, stwierdzenie, że 'obraz1.png' zostanie zastąpiony przez 'obraz2.png', również ignoruje fakt, że w kodzie nie ma operacji przypisania ani zmiany źródła. Zrozumienie, jak JavaScript interaguje z HTML, jest kluczowe dla efektywnego tworzenia stron internetowych. Programiści muszą być świadomi, że ukrywanie elementów nie wpływa na inne elementy w dokumencie, a jedynie zmienia ich styl wyświetlania. Dlatego ważne jest, aby dobrze zrozumieć koncepcje manipulacji DOM oraz różnice między ukrywaniem elementów a ich usuwaniem, co pozwala na bardziej złożone i interaktywne doświadczenia na stronach internetowych.

Pytanie 34

Na obrazie przedstawiono projekt układu bloków witryny internetowej. Zakładając, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, ich formatowanie w CSS, oprócz ustawionych szerokości dla bloków: 1, 2,
3, 4 (blok 5 nie ma ustawionej szerokości), powinno zawierać właściwość

A. clear: both dla wszystkich bloków.

B. float: left dla wszystkich bloków.

C. clear: both dla bloku 5 oraz float: left jedynie dla 1 i 2 bloku.

D. clear: both dla bloku 5 oraz float: left dla pozostałych bloków.

Twoja odpowiedź nie jest poprawna, ale nie przejmuj się, błąd może wynikać z niepełnego zrozumienia zastosowania właściwości 'float' i 'clear' w CSS. Zastosowanie 'float: left' dla wszystkich bloków nie jest dobrym pomysłem, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą się starały zmieścić w jednym rzędzie, co jest niezgodne z założonym układem. Podobnie, dodawanie 'clear: both' do wszystkich bloków też nie jest poprawne, ponieważ spowoduje to, że wszystkie bloki będą wyświetlane jeden pod drugim, zamiast obok siebie. Właściwość 'clear' powinna być stosowana do bloków, które chcemy wyświetlić poniżej innych bloków, natomiast 'float: left' powinien być stosowany do bloków, które chcemy wyświetlić obok siebie. Pamiętaj, że zrozumienie tych właściwości i umiejętność ich stosowania jest kluczowe dla tworzenia efektywnych i atrakcyjnych layoutów stron internetowych.

Pytanie 35

W SQL uprawnienie SELECT przydzielone za pomocą polecenia GRANT umożliwia użytkownikowi bazy danych

A. uzyskiwanie danych z tabeli

B. usuwanie danych z tabeli

C. generowanie tabeli

D. zmienianie danych w tabeli

Wybór odpowiedzi sugerujących modyfikowanie danych, tworzenie tabeli czy usuwanie danych z tabeli wskazuje na niepełne zrozumienie podstawowych przywilejów w SQL. Przywilej SELECT jest ściśle związany z dostępem do danych, co oznacza, że jego rola ogranicza się do umożliwienia użytkownikowi odczytu informacji, a nie ich modyfikowania. Modyfikowanie danych w tabeli zarezerwowane jest dla przywileju UPDATE, który pozwala na zmianę istniejących danych. Tworzenie tabeli wiąże się z przywilejem CREATE, który z kolei umożliwia użytkownikom dodawanie nowych struktur danych do bazy. Z kolei usunięcie danych z tabeli realizowane jest przez przywilej DELETE, pozwalający na eliminowanie zapisów z bazy. Te różnice są fundamentalne dla zrozumienia zarządzania dostępem w systemach baz danych. Typowe błędy w myśleniu o uprawnieniach mogą prowadzić do nieprawidłowego zarządzania danymi i naruszeń bezpieczeństwa. Użytkownicy muszą mieć jasną świadomość, że każdy przywilej w SQL ma swoje specyficzne zastosowanie, a nieprawidłowe przypisanie uprawnień może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu lub utraty danych. Właściwe zrozumienie hierarchii i ról przywilejów jest kluczowe dla efektywnego i bezpiecznego zarządzania bazami danych.

Pytanie 36

Aby obraz w filmie zmieniał się płynnie, liczba klatek na sekundę powinna wynosić co najmniej:

A. 24 - 30 fps

B. 20 - 23 fps

C. 31 - 36 fps

D. 16 - 19 fps

Płynność ruchu na ekranie zależy od liczby wyświetlanych klatek na sekundę (fps). Ludzkie oko odbiera ruch jako ciągły mniej więcej od 24 klatek na sekundę - to klasyczny standard filmowy (telewizja używa 25 lub 30). Poniżej tej wartości ruch wydaje się szarpany. Dlatego minimalny zakres dający płynny obraz to 24 - 30 fps.

Pytanie 37

Wskaż, jak wygląda komentarz wieloliniowy w języku PHP?

A. //

B. /* */

C.

D. #

Wybór symbolu '//' wskazuje na komentarz jednoliniowy, który służy do komentowania pojedynczej linii kodu. Chociaż może być przydatny do szybkich notatek, nie jest odpowiednim narzędziem do tworzenia długich opisów, co czyni go nieodpowiednim w kontekście tego pytania. Kolejnym błędnym wyborem jest '', który jest syntaktyką HTML i nie powinien być używany w kodzie PHP. Użycie tej konstrukcji w kodzie PHP nie będzie działać, ponieważ PHP nie interpretuje znaczników HTML jako komentarzy, co może prowadzić do nieoczekiwanych błędów. Inna odpowiedź, symbol '#', to również komentarz jednoliniowy, powszechnie używany w skryptach powłoki (shell). Choć PHP akceptuje ten typ komentarzy, w kontekście tego pytania nie jest on właściwy, gdyż nie umożliwia tworzenia komentarzy wieloliniowych. Wybierając niewłaściwe typy komentarzy, można doprowadzić do zjawiska, gdzie kod staje się trudniejszy do zrozumienia i utrzymania. Przy pisaniu kodu warto stosować odpowiednie typy komentarzy, aby zapewnić przejrzystość i łatwość w nawigacji, a także przestrzegać standardów programistycznych, które podkreślają znaczenie stosowania właściwej składni dla konkretnego języka programowania.

Pytanie 38

Co stanie się z polem, dla którego w CREATE TABLE użyto klauzuli PRIMARY KEY?

A. stanie się indeksem klucza

B. stanie się indeksem unikalnym

C. stanie się kluczem obcym

D. stanie się kluczem podstawowym (głównym)

Pozostałe odpowiedzi opisują efekty pochodne lub błędne. Pole nie staje się kluczem OBCYM (to FOREIGN KEY, wiążący z inną tabelą). Choć dla klucza głównego powstaje indeks unikalny, sednem klauzuli jest nadanie roli klucza PODSTAWOWEGO - to ona jednoznacznie identyfikuje rekord. PRIMARY KEY czyni pole kluczem podstawowym.

Pytanie 39

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElementById('p1')

B. getElementsByTagName('p')[0]

C. getElement('p')

D. getElementsByClassName('p.1')[0]

Metoda getElementsByClassName("p.1")[0]; jest niepoprawna, ponieważ jej użycie zakłada, że w dokumencie HTML występuje element z klasą "p.1", a w podanym fragmencie HTML nie ma żadnego elementu, który spełniałby ten warunek. Klasy w HTML definiuje się za pomocą atrybutu class, a nie poprzez dotację z kropką w nazwie. W przypadku użycia getElementById("p1");, ta metoda zakłada, że istnieje element z unikalnym identyfikatorem "p1". W przedstawionym fragmencie również tego identyfikatora nie ma, co czyni tę odpowiedź błędną. Metoda getElement("p"); jest nieprawidłowa, ponieważ takiej metody nie ma w standardowym obiekcie document w JavaScript. Programista, zamiast tego, powinien użyć getElementById lub getElementsByTagName. Użycie getElementsByTagName jest najlepszą praktyką, ponieważ pozwala na selekcję wszystkich elementów danego typu. Często mylące są koncepcje związane z selekcją elementów; kluczowe jest zrozumienie, że metody JavaScript są czułe na typy i struktury dokumentu. Dlatego ważne jest, aby dokładnie wiedzieć, jakie elementy chcemy wybrać i jakie metody są do tego dostępne w standardzie DOM.

Pytanie 40

Na rysunku została przedstawiona relacja jeden do wielu. Łączy ona

A. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

B. klucz obcy reżyserzy_id tabeli filmy z kluczem obcym id tabeli reżyserzy.

C. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem podstawowym id tabeli reżyserzy.

D. klucz podstawowy id tabeli filmy z kluczem obcym reżyserzy_id tabeli reżyserzy.

Wszystkie błędne odpowiedzi zawierają pewne mylące koncepcje związane z rolą kluczy obcych i podstawowych w relacyjnych bazach danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem rekordu w tabeli, a klucz obcy wskazuje na klucz podstawowy w innej tabeli, tworząc w ten sposób relację między danymi. Błędne odpowiedzi sugerują, że klucz podstawowy z jednej tabeli może wskazywać na klucz podstawowy w innej tabeli lub że klucz obcy może wskazywać na inny klucz obcy. To są niepoprawne interpretacje, które mogą prowadzić do błędów w projektowaniu bazy danych, utrudniając efektywne zarządzanie danymi. Dobrze zrozumienie roli kluczy obcych i podstawowych jest kluczowe dla prawidłowego projektowania i zarządzania relacyjnymi bazami danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej