Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 28 kwietnia 2026 23:17
Data zakończenia: 28 kwietnia 2026 23:50

Egzamin zdany!

Wynik: 39/40 punktów (97,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. #CONST

B. #INCLUDE

C. static

D. const

W języku C, aby zadeklarować stałą, należy użyć słowa kluczowego 'const'. Użycie 'const' umożliwia programiście zdefiniowanie zmiennej, której wartość nie może być zmieniana w trakcie działania programu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi i minimalizuje ryzyko przypadkowej modyfikacji istotnych wartości. Na przykład, jeżeli chcemy zdefiniować stałą wartość liczby pi, możemy użyć: 'const double PI = 3.14159;'. Taka deklaracja zapewnia, że PI pozostanie niezmienne w trakcie działania programu. Użycie 'const' jest również istotne w kontekście bezpieczeństwa kodu, ponieważ zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia błędów związanych z modyfikacją wartości, które powinny pozostać stałe. Warto również zauważyć, że używanie stałych w programowaniu zwiększa czytelność kodu, ponieważ jasno wskazuje na zamiar programisty, że pewne wartości nie powinny być zmieniane. Dodatkowo, stałe mogą być używane w kontekście makr preprocesora, co wprowadza dodatkowe możliwości zdefiniowania stałych, które mogą być używane w całym kodzie przy zachowaniu zasad programowania defensywnego.

Pytanie 2

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.

B. Przenikanie zdjęć.

C. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.

D. Zmiana jasności zdjęć.

Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 3

Wskaż wszystkie symbole, które pozwalają na komentowanie kodu w języku PHP.

A. <?php ?> oraz //

B. /* */ oraz // oraz #

C. tylko /* */

D. /* */ oraz

Odpowiedź, która wskazuje na znaki /* */, // oraz # jako metody komentowania w PHP jest poprawna. W języku PHP istnieją różne sposoby na dodawanie komentarzy, co jest kluczowe dla dokumentacji kodu i ułatwiania jego późniejszego zrozumienia. Komentarze wieloliniowe otaczane są przez znaki /* i */. Umożliwiają one opisanie złożonych fragmentów kodu, co jest przydatne w przypadku długich wyjaśnień. Z kolei // umożliwia tworzenie komentarzy jednoliniowych, co jest idealne dla krótkich notatek czy opisów funkcji. Dodatkowo, znak # również pozwala na tworzenie komentarzy jednoliniowych, co czyni go użytecznym w kontekście skryptów PHP, szczególnie w połączeniu z plikami konfiguracyjnymi. Właściwe stosowanie komentarzy jest częścią dobrych praktyk programistycznych, które pozwalają na lepszą współpracę w zespole oraz przyszłą konserwację kodu. Przykładowo, użycie komentarzy do wyjaśnienia zastosowania konkretnej funkcji w kodzie może znacznie ułatwić pracę innym programistom, którzy będą musieli pracować z tym kodem w przyszłości.

Pytanie 4

Jaką złożoność obliczeniową mają problemy związane z przeprowadzaniem operacji na łańcuchach lub tablicach w przypadku dwóch zagnieżdżonych pętli przetwarzających wszystkie elementy?

A. O(n)

B. O(n2)

C. O(n!)

D. O(log n)

Odpowiedź O(n²) jest jak najbardziej trafna. Wiesz, jak to działa? Gdy masz dwie zagnieżdżone pętle, które przetwarzają elementy w kolekcji, to liczba operacji rośnie kwadratowo w zależności od tego, ile tych elementów masz. Dla n elementów w tablicy, każda z tych n elementów wymaga n operacji w drugiej pętli, co daje razem n*n, czyli n². Przykłady? Algorytmy sortowania bąbelkowego czy przez wstawianie świetnie to ilustrują – obydwa działają w czasie O(n²). Pamiętaj, że jako programiści musimy zwracać uwagę na złożoność algorytmów, bo to wpływa na wydajność naszych aplikacji, szczególnie gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych. Dobrze jest próbować optymalizować złożoność, żeby nie wpaść w pułapki wydajnościowe. No i fakt, przy problemach, gdzie musimy porównywać wszystkie elementy, O(n²) to często jedyna opcja, która się sprawdza.

Pytanie 5

Który z akapitów został sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Odpowiedź A

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź D

Paragraf oznaczony jako C został poprawnie sformatowany według przedstawionego stylu CSS. Styl ten określa kilka kluczowych właściwości: padding na poziomie 20 pikseli, kolor tekstu jako niebieski, pogrubienie tekstu ustawione na 900 oraz obramowanie o grubości 1 piksela z pełną linią. Padding określa wewnętrzne wcięcie, które wpływa na zwiększenie odległości między tekstem a krawędzią kontenera, co widać w odpowiedzi C jako przestrzeń wokół tekstu. Kolor tekstu zmienia się na niebieski, co również jest zgodne z wyglądem tej odpowiedzi. Font-weight ustawiony na 900 oznacza, że tekst powinien być wyraźnie pogrubiony, co jest zauważalne w porównaniu do innych opcji. Obramowanie wokół tekstu jest delikatne, ale widoczne, co odpowiada deklaracji border: 1px solid. Te właściwości są zgodne z powszechnymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie czytelność i estetyka odgrywają kluczową rolę. Praktyczne zastosowanie takich reguł CSS można znaleźć w projektowaniu intuicyjnych interfejsów użytkownika, gdzie spójność stylów ułatwia nawigację.

Pytanie 6

Jaką wiadomość należy umieścić w przedstawionym fragmencie kodu PHP zamiast znaków zapytania? $a=mysql_connect('localhost','adam','mojeHasło'); if(!$a) echo "?????????????????????????";

A. Błąd połączenia z serwerem SQL

B. Wybrana baza danych nie istnieje

C. Rekord został pomyślnie dodany do bazy

D. Błąd w przetwarzaniu zapytania SQL

W sytuacji, gdy nie udaje się nawiązać połączenia z serwerem baz danych MySQL, komunikat błędu powinien jasno wskazywać na problem związany z połączeniem. W kodzie PHP, używając funkcji mysql_connect(), jeśli połączenie się nie powiedzie, zwracany jest błąd, który powinien być odpowiednio obsłużony. W tym przypadku odpowiednia treść komunikatu powinna brzmieć 'Błąd połączenia z serwerem SQL'. Ważne jest, aby programiści dbali o poprawne komunikaty błędów, ponieważ ułatwiają one diagnozowanie problemów. Dobrą praktyką jest także stosowanie obsługi wyjątków, co zwiększa stabilność aplikacji. Przykład: zamiast używać mysql_connect(), zaleca się korzystanie z mysqli lub PDO, które oferują bardziej zaawansowane opcje zarządzania błędami oraz obsługę wyjątków. W przypadku użycia mysqli, mógłbyś to zrobić w następujący sposób: $mysqli = new mysqli('localhost', 'adam', 'mojeHasło'); if ($mysqli->connect_error) { echo 'Błąd połączenia z serwerem SQL: ' . $mysqli->connect_error; } Poprawne raportowanie błędów jest kluczowym elementem programowania, ponieważ pozwala na szybką identyfikację i naprawę potencjalnych problemów.

Pytanie 7

Która z poniższych definicji funkcji w języku C++ przyjmuje argument typu rzeczywistego i zwraca wynik typu całkowitego?

A. int fun1(float a);

B. float fun1(void a);

C. float fun1(int a);

D. void fun1(int a);

Odpowiedź 'int fun1(float a);' jest jak najbardziej trafna. Zauważ, że ta deklaracja ma parametr typu float, czyli rzeczywisty, a do tego zwraca wartość typu całkowitego (int). W C++ funkcje mogą mieć różne typy parametrów, a typ zwracanej wartości to coś, co warto podkreślić, bo mówi nam, co dostaniemy po wywołaniu tej funkcji. Takie podejście jest super przydatne, gdy musimy pracować z danymi zmiennoprzecinkowymi i chcemy uzyskać liczbę całkowitą. Przykładowo, wyobraź sobie funkcję, która przelicza liczbę rzeczywistą na zaokrągloną całkowitą za pomocą 'static_cast<int>()'. Zgoda co do typów jest kluczowa w programowaniu, a dobra praktyka to jedno – zawsze lepiej jasno określać typy danych, co w efekcie zwiększa czytelność i niezawodność kodu, a potem też łatwiej się w nim poruszać.

Pytanie 8

Aby umieścić plik wideo na stronie internetowej z widocznymi przyciskami sterującymi oraz zapętlonym odtwarzaniem, należy w znaczniku <video> użyć atrybutów

A. controls i autoplay

B. controls i loop

C. autoplay i preload

D. loop i muted

Odpowiedź "controls i loop" jest całkiem dobra, bo te dwa atrybuty są naprawdę istotne, żeby wideo działało jak należy na stronie. Atrybut "controls" dodaje do odtwarzacza przyciski, które pozwalają na zatrzymywanie, odtwarzanie i regulowanie głośności, co jest bardzo wygodne dla ludzi. Z kolei "loop" sprawia, że filmik odtwarza się w kółko, co może być super użyteczne, szczególnie w prezentacjach albo reklamach, które chcemy pokazać kilka razy. Przykładowo, <video src='video.mp4' controls loop> wstawia wideo z przyciskami, które można łatwo obsługiwać, no i od razu się zapętla. W ogóle, korzystanie z tych atrybutów to dobra praktyka, bo sprawia, że strony są bardziej przyjazne dla użytkowników oraz poprawia ich doświadczenia.

Pytanie 9

Tabele Osoby i Adresy są połączone relacją jeden do wielu. Które zapytanie SQL należy wykonać, aby korzystając z tej relacji, prawidłowo wyświetlić nazwiska oraz przyporządkowane im miasta?

A. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy WHERE Osoby.id = Adresy.id;

B. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby.Adresy_id = Adresy.id FROM Osoby, Adresy;

C. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby, Adresy;

D. SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;

Poprawne zapytanie korzysta z jawnego złączenia tabel: SELECT nazwisko, Miasto FROM Osoby JOIN Adresy ON Osoby.Adresy_id = Adresy.id;. Kluczowe są tu dwie rzeczy: użycie słowa kluczowego JOIN oraz właściwy warunek ON, który łączy klucz obcy z kluczem głównym. W tabeli Osoby kolumna Adresy_id jest kluczem obcym (FK), który wskazuje na kolumnę id w tabeli Adresy. To dokładnie odzwierciedla relację jeden‑do‑wielu narysowaną na diagramie. Dzięki temu baza danych wie, które miasto przypisać do którego nazwiska. Takie podejście jest zgodne ze standardem SQL i dobrą praktyką w relacyjnych bazach danych. Jawne JOIN-y są czytelne, łatwe do modyfikacji (np. dodanie kolejnych tabel lub warunków filtrowania) i dobrze współpracują z optymalizatorem zapytań. W praktycznych projektach, np. w aplikacjach webowych, właśnie tak buduje się zapytania: łączymy tabelę użytkowników lub klientów z tabelą adresów, zamówień, faktur, logów itp. zawsze po kluczach głównych i obcych, a nie po przypadkowo dobranych kolumnach. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk pisania nazw tabel przy kolumnach, czyli Osoby.nazwisko, Adresy.Miasto – zmniejsza to ryzyko konfliktu nazw i poprawia czytelność kodu SQL. Gdyby w przyszłości w którejś tabeli pojawiła się druga kolumna o nazwie Miasto, zapytanie nadal byłoby jednoznaczne. W większych systemach, gdzie dochodzą dodatkowe warunki (WHERE, ORDER BY, GROUP BY), taka struktura zapytania z JOIN ON jest po prostu dużo łatwiejsza w utrzymaniu i debugowaniu. Warto też pamiętać, że relacja jeden‑do‑wielu oznacza, że jedna osoba może mieć wiele adresów albo jeden adres może być przypisany do wielu osób – dokładne powiązanie zależy od modelu, ale technika złączenia po kluczu obcym pozostaje taka sama.

Pytanie 10

Funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript ma na celu

A. wyświetlić kolejne liczby od a do n

B. pokazać wynik mnożenia a przez n

C. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a

D. zwrócić wynik potęgowania an

Funkcja w języku JavaScript przedstawiona w pytaniu wykonuje operację potęgowania poprzez iteracyjne mnożenie liczby a przez siebie n razy. Jest to klasyczny sposób realizacji potęgowania, polegający na zastosowaniu pętli for. W momencie inicjalizacji zmiennej wynik przypisujemy jej wartość 1, co jest typowym sposobem rozpoczęcia mnożenia w algorytmach iteracyjnych. Następnie pętla for iteruje n razy, za każdym razem mnożąc wynik przez a, co odpowiada matematycznemu działaniu a razy a razy a, aż do n razy. Po zakończeniu pętli funkcja zwraca wynik, który jest wartością an. Takie podejście jest stosowane w przypadkach, gdy nie mamy bezpośredniego dostępu do wbudowanych funkcji potęgowania, jak Math.pow, jednak w praktyce, dla lepszej wydajności i czytelności kodu, zaleca się korzystanie z wbudowanych metod. Potęgowanie jest powszechnie stosowane w obliczeniach matematycznych, fizyce oraz w algorytmach wymagających szybkiego przetwarzania dużych ilości danych. Zrozumienie mechaniki działania pętli for i operacji iteracyjnych jest kluczowe w programowaniu, co czyni to pytanie istotnym elementem egzaminu certyfikacyjnego.

Pytanie 11

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <q>

B. <blockquote>

C. <blockq>

D. <indent>

Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 12

Z którego z pól klasy ```Dane``` można będzie uzyskać dostęp z zewnątrz, korzystając z obiektu stworzonego jako instancja tej klasy? ```class Dane { public $a; private $b; protected $c; }```

A. Do pola $a.

B. Do pola $b.

C. Do pola $c.

D. Do wszystkich pól.

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zadeklarowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz klasy i może być modyfikowane oraz odczytywane przez instancje tej klasy oraz inne klasy. Publiczne modyfikatory dostępu są standardową praktyką w programowaniu obiektowym, umożliwiającą swobodny dostęp do danych, co jest szczególnie przydatne w przypadku, gdy chcemy, aby dane były łatwo dostępne dla innych komponentów systemu. Na przykład, jeśli klasa Dane jest używana w aplikacji, możemy tworzyć obiekty tej klasy i bezpośrednio operować na polu $a, co sprzyja elastyczności i prostocie w zarządzaniu danymi. W dobrych praktykach programistycznych często wykorzystuje się publiczne pola w prostych strukturach danych, gdzie dostęp do danych musi być łatwy i szybki. Warto także pamiętać, że dostępność publicznych pól może być użyteczna w kontekście serializacji obiektów, gdzie prosto jest zmapować dane obiektu na format JSON lub XML.

Pytanie 13

Jakie polecenie powinno być zastosowane, aby tekst TEKST był widoczny w kolorze czarnym w oknie przeglądarki internetowej?

A. <font color="czarny">TEKST</font>

B. <font color="#000000">TEKST</font>

C. <body color="black">TEKST</font>

D. <body bgcolor="black">TEKST</body>

Aby wyraz TEKST został wyświetlony w kolorze czarnym w oknie przeglądarki internetowej, należy skorzystać z tagu <font> z atrybutem color ustawionym na wartości #000000, co stanowi standardowy kod heksadecymalny dla koloru czarnego. Atrybut ten pozwala na precyzyjne określenie koloru tekstu, co jest zgodne z zasadami HTML i daje możliwość dostosowania wyglądu strony do wymagań projektowych. Tag <font> jest przestarzały w HTML5, jednak wciąż może być używany w kontekście starszych dokumentów HTML. Warto zauważyć, że dla bardziej nowoczesnych praktyk zaleca się korzystanie z CSS (Cascading Style Sheets), gdzie definiowanie kolorów odbywa się w ramach stylów, zamiast bezpośrednio w znacznikach. Przykładowo, w CSS można użyć: .czarnyTekst { color: #000000; } i następnie zastosować tę klasę w znaczniku. Takie podejście poprawia semantykę kodu i ułatwia zarządzanie stylami na stronie, co jest istotne w kontekście optymalizacji SEO i dostępności dla różnych urządzeń."

Pytanie 14

W tabeli produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po roku 2000, posiadające pola nazwa oraz rok_produkcji. Jakie zapytanie SQL pokaże listę artykułów wyprodukowanych?

A. po roku 2017

B. przed rokiem 2017

C. w latach innych niż 2017

D. w roku 2017

Klauzula SQL wykorzystuje funkcję SUBSTR aby wyekstrahować dwie cyfry z roku produkcji zaczynając od trzeciej pozycji. To oznacza że bierze dwie cyfry odpowiadające końcówce roku. W ten sposób SELECT * FROM produkt WHERE SUBSTR(rok_produkcji3 2)=17; wyszukuje przedmioty których rok produkcji kończy się na 17 co wskazuje że zostały wyprodukowane w 2017 roku. Jest to efektywna metoda pod warunkiem że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane jako ciągi znaków i spełniają wymagany format YYYY. Praktyczne zastosowanie tego podejścia jest szczególnie przydatne w bazach danych gdzie mogą występować różne formaty zapisu dat. Ważne jest aby zawsze upewnić się że dane są odpowiednio ujednolicone. Korzystanie z funkcji jak SUBSTR jest standardową praktyką w SQL umożliwiającą dynamiczne manipulowanie tekstem co czyni zapytania bardziej elastycznymi. Zrozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania bazami danych w kontekście filtrowania danych na podstawie ich struktur tekstowych.

Pytanie 15

Czy możliwa jest przedstawiona transformacja obrazu rastrowego dzięki funkcji?

A. odcienie szarości

B. barwienie

C. ustawienia jasności i kontrastu

D. zmniejszenie liczby kolorów

Barwienie to proces edycji obrazu rastrowego, który polega na modyfikacji istniejących kolorów poprzez nałożenie nowego odcienia na całość lub część obrazu. Dzięki temu możemy uzyskać efekt jak na przedstawionym obrazie, gdzie oryginalne kolory zostały zastąpione jednolitą barwą. Barwienie jest powszechnie stosowane w grafice komputerowej do nadawania dramatyzmu lub zmiany nastroju obrazu, co jest szczególnie przydatne w fotografii artystycznej czy projektach reklamowych. Narzędzia takie jak Adobe Photoshop czy GIMP oferują funkcje barwienia, pozwalając artystom na twórcze eksperymenty z kolorami. Technika ta może być stosowana również w procesie tworzenia materiałów wizualnych w branży marketingowej, gdzie spójna kolorystyka jest kluczowa dla budowania rozpoznawalności marki. Ważne jest, aby pamiętać o zachowaniu naturalnego balansu i harmonii w barwach, co jest zgodne z zasadami dobrych praktyk w projektowaniu graficznym. Barwienie umożliwia również korektę kolorystyczną, co jest istotne w procesie przygotowania materiałów do druku, gdzie kolory muszą być dostosowane do specyfikacji technicznych drukarni.

Pytanie 16

Aby obraz umieszczony na stronie www automatycznie dostosowywał się do rozmiaru ekranu, na którym strona jest wyświetlana, należy

A. ustawić jego szerokość w wartościach procentowych

B. ustawić jeden z jego wymiarów w pikselach

C. ustawić oba jego wymiaru w pikselach

D. nie zmieniać obu jego wymiarów przy użyciu stylów CSS

Ustalenie szerokości obrazu w procentach jest kluczowym krokiem w responsywnym projektowaniu stron internetowych. Pozwala to na automatyczne dopasowanie szerokości obrazu do szerokości kontenera, w którym się znajduje, co jest istotne w przypadku różnych rozmiarów ekranów, od komputerów stacjonarnych po urządzenia mobilne. Kiedy szerokość obrazu jest zadana w procentach, np. 'width: 100%;', obraz będzie zajmował 100% szerokości swojego rodzica, co umożliwia rozciąganie lub zmniejszanie obrazu w zależności od dostępnej przestrzeni. Jest to zgodne z zasadami responsywnego web designu (RWD), które zakładają elastyczność i dostosowanie UI do różnych warunków wyświetlania. Dodatkowo, stosowanie jednostek procentowych jest praktyką zalecaną przez W3C w kontekście utrzymania proporcji i jakości obrazu na różnych urządzeniach. Warto również dodać, że w przypadku używania CSS warto określić maksymalną szerokość obrazu (max-width), aby uniknąć nadmiernego rozciągania na dużych ekranach.

Pytanie 17

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

B. <br>ALTER TABLE lakier<br> ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

D. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

Odpowiedź 4 jest poprawna, ponieważ dokładnie określa, jak należy zdefiniować relację między tabelą samochody a tabelą lakier w kontekście bazy danych. W tym przypadku, pole kolor w tabeli samochody pełni rolę klucza obcego, który odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. To połączenie jest niezbędne, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić korzystanie z relacyjnych własności baz danych. Klucz obcy stosowany w relacjach między tabelami pozwala na ograniczenie wartości, które mogą być wprowadzone do pola kolor, zapewniając, że będą one zgodne z wartościami zdefiniowanymi w tabeli lakier. Przykładowo, jeśli chcemy zapewnić, że każdy samochód ma przypisany kolor z określonej palety, stosowanie kluczy obcych jest najlepszą praktyką. Tego rodzaju podejście jest zgodne z normami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), co zwiększa niezawodność operacji na bazie danych.

Pytanie 18

W semantycznym HTML odpowiednikiem tagu <b>, który nie tylko pogrubia tekst, ale również oznacza go jako istotniejszy, jest

A. <ins>

B. <strong>

C. <em>

D. <mark>

Znacznik <strong> w języku HTML semantycznym służy do oznaczania tekstu, który ma szczególne znaczenie w kontekście treści. Oprócz stylistycznego pogrubienia czcionki, <strong> wskazuje, że dany fragment tekstu jest ważny dla zrozumienia treści dokumentu. Przykładowo, w artykule omawiającym bezpieczeństwo w Internecie, można użyć <strong> do wyróżnienia kluczowych terminów, takich jak 'szyfrowanie' czy 'firewall', co podkreśla ich znaczenie w ochronie danych. Użycie znaczników semantycznych, takich jak <strong>, jest zgodne z najlepszymi praktykami dostępności, co zapewnia lepszą interpretację treści przez technologie asystujące, takie jak czytniki ekranu. Takie podejście poprawia nie tylko nawigację po stronie, ale również SEO, ponieważ wyszukiwarki lepiej rozumieją kontekst i hierarchię treści. Warto również zauważyć, że w przeciwieństwie do <b>, który jedynie zmienia wygląd tekstu, <strong> wnosi dodatkowy sens do struktury dokumentu, co jest szczególnie istotne w kontekście tworzenia witryn internetowych, które są zarówno estetyczne, jak i funkcjonalne.

Pytanie 19

Ile razy powtórzy się pętla w JavaScript?

var x=1, i=0;
do{
    x*=3;
    i++;
}
while(x!=27);

A. 3 razy

B. 26 razy

C. 2 razy

D. 27 razy

W przedstawionym kodzie JavaScript, pętla do-while wykonuje się do momentu, gdy zmienna x nie jest równa 27. Zaczynając od wartości x równej 1, przy każdym przejściu przez pętlę zmienna x jest mnożona przez 3. Kolejno, x przyjmuje wartości: 3, 9, 27. Zatem pętla wykonuje się trzy razy, ponieważ dopiero po trzecim cyklu x osiąga wartość 27, co powoduje zakończenie pętli. Do-while zawsze wykonuje przynajmniej jedno przejście, niezależnie od warunku końcowego, dzięki czemu jest przydatna w sytuacjach, gdy operacja musi być przeprowadzona co najmniej raz. Dobrym przykładem wykorzystania tego mechanizmu jest oczekiwanie na spełnienie określonego warunku, np. uzyskanie poprawnej odpowiedzi od użytkownika. Warto zwrócić uwagę, że w przypadku operacji matematycznych wymagających określonej liczby iteracji, pętla do-while zapewnia prostotę i przejrzystość implementacji, zgodnie z dobrymi praktykami zapewniającymi łatwość w czytaniu i utrzymaniu kodu.

Pytanie 20

Które z wywołań funkcji PHP round() da wynik równy 1?

A. round(0.60)

B. round(-1.40)

C. round(-4.60)

D. round(0.29)

Funkcja round() w PHP zaokrągla liczbę do najbliższej wartości całkowitej. W przypadku wywołania round(0.60), wartość ta zostanie zaokrąglona do 1. Jest to zgodne z zachowaniem funkcji, która dąży do zaokrąglania liczb w kierunku najbliższej liczby całkowitej. Dla porównania, wartości bliskie 0.5 są zaokrąglane w górę, co w tym przypadku dotyczy liczby 0.60. W praktyce, zastosowanie funkcji round() jest szerokie i obejmuje wszelkie operacje wymagające precyzyjnego zaokrąglenia wartości, na przykład w obliczeniach finansowych, gdzie istotne jest zaokrąglanie do dwóch miejsc po przecinku, czy w aplikacjach naukowych obliczających wartości eksperymentalne. Warto pamiętać, że w zależności od wersji PHP, round() może przyjmować dodatkowy parametr, który określa liczbę miejsc po przecinku, co umożliwia jeszcze bardziej precyzyjne dostosowanie zaokrąglania do potrzeb konkretnego zastosowania.

Pytanie 21

W języku SOL komenda INSERT INTO

A. modyfikuje rekordy ustaloną wartością

B. wprowadza dane do tabeli

C. tworzy tabelę

D. wprowadza pola do tabeli

Polecenie INSERT INTO w języku SQL (Structured Query Language) jest kluczowym komponentem do wprowadzania danych do tabeli w bazie danych. Używając tego polecenia, użytkownicy mogą dodać nowe rekordy, co jest podstawowym zadaniem w zarządzaniu informacjami w systemach zarządzania bazą danych (DBMS). Przykładowo, jeśli mamy tabelę 'Użytkownicy', możemy dodać nowego użytkownika za pomocą: INSERT INTO Użytkownicy (Imię, Nazwisko) VALUES ('Jan', 'Kowalski'). Warto zauważyć, że wprowadzanie danych powinno być zgodne z definicją tabeli, co oznacza, że typy danych w wartości muszą odpowiadać typom zdefiniowanym w tabeli. Dobrą praktyką jest również walidacja danych przed ich wprowadzeniem, aby zapewnić spójność i integralność danych. W przypadku pracy z dużymi zbiorami danych, warto rozważyć użycie transakcji, aby zapewnić, że operacje wprowadzania są atomowe i nie wprowadzą niezgodności w bazie danych, co jest zgodne ze standardami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability).

Pytanie 22

W MS SQL Server instrukcja RESTORE DATABASE jest używana do

A. reorganizacji bazy danych na podstawie zapisanych danych

B. aktualizacji bazy danych z kontrolą więzów integralności

C. usunięcia bazy danych z głównego serwera subskrybenta

D. przywrócenia bazy danych z kopii zapasowej

Fajnie, że się zabrałeś za temat RESTORE DATABASE w MS SQL Server! To naprawdę ważne narzędzie, które pomaga w sytuacjach kryzysowych, tak jak wtedy, gdy coś pójdzie nie tak z bazą danych. Wiesz, jak to jest, czasem coś się popsuje albo niechcący usuniemy ważne dane. Dzięki temu poleceniu można szybko wrócić do wcześniejszego stanu. Istnieją różne sposoby przywracania, jak pełne, różnicowe czy punktowe, co daje dużą swobodę w pracy z danymi. Warto też pamiętać, że regularne robienie kopii zapasowych i testowanie, czy można je przywrócić, to bardzo mądra praktyka. Dzięki temu, w razie problemów, można szybko odzyskać dane. No i nie zapominaj o monitorowaniu kopii zapasowych, by mieć pewność, że wszystko działa jak należy. To naprawdę kluczowe dla bezpieczeństwa danych!

Pytanie 23

W SQL, aby ustawić klucz główny na polu id w tabeli uczniowie, można użyć polecenia

A. ADD TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

B. ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

C. INSERT TABLE uczniowie PRIMARY KEY (id)

D. INSERT TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id)

Odpowiedź 'ALTER TABLE uczniowie ADD PRIMARY KEY (id);' jest poprawna, ponieważ polecenie ALTER TABLE w SQL służy do modyfikacji istniejącej struktury tabeli. W tym przypadku chcemy dodać klucz podstawowy do istniejącej tabeli uczniowie, co jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych. Klucz podstawowy jest unikalnym identyfikatorem dla każdego rekordu, co zapewnia integralność danych. Przykładowo, jeśli tabela uczniowie zawiera kolumnę id, która jest już zdefiniowana, użycie polecenia ALTER TABLE pozwala na dodanie klucza podstawowego do tej kolumny. Ważne jest, aby pamiętać, że przed dodaniem klucza podstawowego, kolumna musi być unikalna i nie może zawierać wartości NULL. Dodatkowo, zgodnie z najlepszymi praktykami, warto wcześniej sprawdzić, czy w tabeli nie ma duplikatów w kolumnie, aby uniknąć błędów w trakcie dodawania klucza. W kontekście systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, poprawne zarządzanie kluczami podstawowymi jest kluczowe dla zapewnienia efektywności operacji na tabelach oraz dla poprawności logiki aplikacji korzystającej z bazy danych.

Pytanie 24

W języku PHP pętla umieści liczby w tablicy

$x=0;
for($i=0; $i<10; $i++)
{
    $tab[$i]=$x;
    $x=$x+10;
}

A. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100

B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10

C. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90

D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

Pętla w języku PHP przedstawiona w kodzie używa zmiennej $x, która początkowo jest ustawiona na 0. Pętla for inicjalizuje zmienną $i na 0 i wykonuje się dopóki $i jest mniejsze od 10, inkrementując $i o 1 przy każdym obiegu. Wewnątrz pętli, do tablicy $tab dla indeksu $i przypisywana jest obecna wartość $x, która następnie jest zwiększana o 10. Dzięki temu w wyniku działania pętli wartości przypisywane do tablicy to 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90. To podejście jest zgodne z dobrą praktyką iteracyjnego budowania tablicy w oparciu o logiczną sekwencję wartości. Takie rozwiązanie jest przydatne w sytuacjach, gdzie potrzebujemy stworzyć serię danych np. przy generowaniu serii zdarzeń czasowych czy też w programach finansowych do obliczeń w stałych odstępach. Wykorzystywanie pętli do wypełniania tablicy wartościami sekwencyjnymi w oparciu o ustalony krok jest powszechne w wielu zastosowaniach programistycznych i jest przykładem efektywnego zarządzania danymi w pamięci.

Pytanie 25

W języku JavaScript, by zmodyfikować wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById należy użyć

A. metody setAttribute

B. pola innerHTML

C. metody getAttribute

D. pola attribute oraz wskazać nazwę atrybutu

Metoda setAttribute w JavaScript jest kluczowym narzędziem do zmiany wartości atrybutów elementów HTML. Po uzyskaniu dostępu do elementu za pomocą getElementById, zastosowanie setAttribute pozwala nie tylko na modyfikację istniejących atrybutów, ale także na dodawanie nowych, co jest istotne w dynamicznym zarządzaniu dokumentem HTML. Przykładowo, jeśli mamy element <img id='myImage' src='oldImage.png'>, możemy zmienić źródło obrazu na nowy plik, używając kodu: document.getElementById('myImage').setAttribute('src', 'newImage.png'). Warto pamiętać, że setAttribute przyjmuje dwa argumenty: nazwę atrybutu oraz nową wartość. Zgodnie z najlepszymi praktykami, zawsze warto upewnić się, że element istnieje przed próbą zmiany jego atrybutów, co można osiągnąć poprzez sprawdzenie, czy zwrócony obiekt nie jest nullem. Dzięki temu kod staje się bardziej odporny na błędy i bezpieczniejszy.

Pytanie 26

Który zapis w języku JavaScript daje jednakowy rezultat do przedstawionego kodu?

x = 0;
x += 10;

A. x = 0; x++; x = x + 9;

B. x = 10; x = x + 10;

C. x = 10; x = 0;

D. x = 0; x--; x *= 9;

Wybrana przez Ciebie odpowiedź, niestety nie jest zgodna z przykładem kodu przedstawionym na zdjęciu. Wszystkie niepoprawne odpowiedzi zawierają błędny rozumowanie dotyczące operacji na zmiennych w JavaScript. Bardzo częstym błędem jest mylenie operatorów inkrementacji i dekrementacji. Operator '--' w JavaScript zmniejsza wartość zmiennej o 1, a nie zwiększa. Również, operator '*=' jest skrótem dla mnożenia i przypisania wyniku do zmiennej, a nie dla dodawania. Kolejnym błędem jest niezrozumienie przypisania wartości do zmiennej. Instrukcja 'x = 10; x = 0;' przypisuje najpierw wartość 10 do zmiennej 'x', a potem nadpisuje ją wartością 0, co jest niezgodne z kodem na zdjęciu. To są typowe błędy, które prowadzą do niepoprawnych wniosków na temat działania JavaScript. Ważne jest zrozumienie podstawowych operatorów i ich działania, aby uniknąć takich pomyłek. Pamiętaj, że zrozumienie zasad działania języka programowania jest kluczowe dla tworzenia poprawnych i efektywnych kodów.

Pytanie 27

Podano fragment kodu HTML, który nie przechodzi walidacji. Problemy z walidacją tego kodu będą dotyczyć:

<!DOCTYPE HTML>
<html>
<head>
    <title>Test</title>
</head>
<body>

<img src="obraz.gif">
<br>
<img src="obraz.gif">

</body>
</html>

A. braku zamknięcia znacznika <img>

B. braku zamknięcia znacznika <br>

C. duplikacji nazwy pliku graficznego

D. braku atrybutu alt w znaczniku <img>

W tym zadaniu kluczowy był brak atrybutu alt w znaczniku <img>. To jest jeden z tych wymagań, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się tylko formalnością, a jednak mają ogromne znaczenie, szczególnie z punktu widzenia dostępności. Standardy W3C (zwłaszcza WCAG) jasno mówią, że każdy obrazek w HTML powinien mieć opis alternatywny, czyli właśnie atrybut alt. Dzięki temu osoby korzystające z czytników ekranu albo mające wyłączone ładowanie grafik, czy nawet boty indeksujące wyszukiwarki, wiedzą, co obrazek przedstawia lub jaką pełni funkcję. Jeżeli alt jest pusty, to też jest dozwolone, ale wtedy obrazek powinien być czysto dekoracyjny, a tutaj ewidentnie nie ma żadnego alt. Przykład praktyczny: jeśli budujesz stronę dla urzędu, sklepu internetowego albo jakąkolwiek witrynę publiczną, brak alt przy obrazkach to poważny minus jakościowy i prawny. Nawet na prostych stronach wizytówkach może się to odbić negatywnie na SEO czy po prostu na wygodzie użytkownika. Ja kiedyś przez taki drobiazg nie przeszedłem walidacji projektu, więc uczulam na to każdą osobę, która zaczyna z HTML-em – zawsze pamiętaj o atrybucie alt. To nie jest coś, co można ignorować, bo przeglądarki tego nie „wybaczą” podczas walidacji, a użytkownicy mogą na tym stracić. Szczerze, moim zdaniem to jeden z tych podstawowych nawyków, które warto sobie wyrobić już na starcie.

Pytanie 28

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. przeglądarki internetowej

B. serwera MySQL

C. serwera WWW

D. debuggera JavaScript

Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 29

Jaki zapis w HTML służy do określenia kodowania znaków w dokumencie?

A. <meta encoding="UTF-8">

B. <encoding="UTF-8">

C. <meta charset="UTF-8">

D. <charset="UTF-8">

Poprawna odpowiedź to <meta charset="UTF-8">, która jest standardowym sposobem deklaracji kodowania znaków w dokumentach HTML. Użycie tego tagu w sekcji <head> dokumentu HTML informuje przeglądarki internetowe o tym, jakie znaki będą używane w danym dokumencie, co jest kluczowe dla prawidłowego wyświetlania treści. Deklaracja 'UTF-8' jest szczególnie powszechna, ponieważ obsługuje wiele różnych znaków i symboli z różnych języków, co czyni ją uniwersalnym wyborem dla większości stron internetowych. Przykłady zastosowań obejmują strony wielojęzyczne, gdzie ważne jest, aby tekst został prawidłowo wyświetlony bez błędów z powodu nieodpowiedniego kodowania. Zgodnie z najlepszymi praktykami w branży, zawsze zaleca się umieszczanie tego tagu na początku sekcji <head> dokumentu, aby zapewnić, że wszystkie elementy strony będą renderowane zgodnie z zamierzeniem twórcy. Użycie odpowiedniego kodowania znaków jest również istotne z punktu widzenia SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą mieć problemy z indeksowaniem treści, jeśli kodowanie jest nieprawidłowo ustawione.

Pytanie 30

SELECT count(*) FROM Uczniowie WHERE srednia = 5;

Wynikiem uruchomienia przedstawionego zapytania SQL jest:

A. Suma ocen uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

B. Liczba uczniów, których średnia ocen wynosi 5.

C. Średnia ocen wszystkich uczniów.

D. Liczba wszystkich uczniów.

Poprawnie – to zapytanie zwraca liczbę uczniów, których kolumna „srednia” ma wartość równą dokładnie 5. Funkcja agregująca COUNT(*) w SQL nie liczy sumy ani średniej, tylko po prostu zlicza wiersze spełniające warunek w klauzuli WHERE. W tym przypadku tabela Uczniowie jest filtrowana warunkiem srednia = 5, więc do liczenia trafiają wyłącznie rekordy uczniów, którzy mają średnią ocen równą 5. Dopiero na takim przefiltrowanym zbiorze wykonywany jest COUNT(*), który zwraca jedną liczbę – ile takich rekordów istnieje. Moim zdaniem to jedno z najczęściej używanych połączeń: WHERE + COUNT(*), bo w praktyce non stop chcemy wiedzieć „ile jest elementów spełniających warunek”. W raportach, panelach administracyjnych, dashboardach – np. ile jest klientów z określonym statusem, ilu użytkowników ma aktywne konto, ilu pracowników ma premię powyżej jakiegoś progu itd. Warto też zauważyć, że COUNT(*) liczy wszystkie wiersze, niezależnie od tego, czy jakieś inne kolumny są NULL, a kluczowe jest tylko to, że warunek WHERE jest spełniony. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne określanie warunku filtrowania, bo drobna zmiana, np. srednia >= 5 zamiast srednia = 5, całkowicie zmienia znaczenie zapytania. W projektowaniu baz danych i zapytań SQL takie precyzyjne myślenie o warunkach i funkcjach agregujących jest absolutną podstawą profesjonalnej pracy z danymi.

Pytanie 31

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. znak

B. łańcuch znaków

C. liczbę rzeczywistą

D. liczbę całkowitą

Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.

Pytanie 32

Który program komputerowy zamienia kod źródłowy, stworzony w danym języku programowania, na język zrozumiały dla komputera?

A. Kompilator

B. Debugger

C. Środowisko programistyczne

D. Edytor kodu źródłowego

Kompilator to program komputerowy, który przekształca kod źródłowy, napisany w konkretnym języku programowania, na język maszynowy, czyli zrozumiały dla procesora komputera. Proces ten polega na analizie kodu źródłowego, optymalizacji go oraz generowaniu odpowiedniego kodu maszynowego, który może być bezpośrednio wykonany przez komputer. Kompilatory są kluczowymi narzędziami w tworzeniu oprogramowania, ponieważ umożliwiają programistom pisanie kodu w bardziej zrozumiałych i wysokopoziomowych językach, takich jak C++, Java czy Python, które zostają następnie przekształcone w wydajny kod maszynowy. Przykłady popularnych kompilatorów to GCC dla języka C/C++, javac dla Javy oraz Clang, który jest nowoczesnym kompilatorem dla C, C++ i Objective-C. Warto również wspomnieć o standardach, takich jak ANSI C, które definiują zasady pisania kodu w języku C, a kompilatory implementują te zasady, aby zapewnić zgodność i przenośność kodu między różnymi systemami operacyjnymi i platformami sprzętowymi. Kompilatory mogą również oferować dodatkowe funkcje, takie jak analiza statyczna kodu czy generowanie dokumentacji, co czyni je nieocenionym narzędziem w każdym nowoczesnym środowisku programistycznym.

Pytanie 33

Wskaż poprawne zdanie dotyczące poniższego polecenia. ```CREATE TABLE IF NOT EXISTS ADRES (ulica VARCHAR(70)) CHARACTER SET utf8); ```

A. Nie można dodawać do tabeli ulic, które zawierają polskie znaki w nazwie

B. Rekord tabeli nie może mieć wartości 3 MAJA

C. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest wymagana

D. IF NOT EXISTS używa się opcjonalnie, żeby potwierdzić, że taka tabela nie istnieje w bazie danych

Klauzula IF NOT EXISTS w poleceniu CREATE TABLE jest używana do zapobiegania błędom, które mogą wystąpić, gdy próbujesz stworzyć tabelę, która już istnieje w danej bazie danych. Dzięki temu operatorowi, jeśli tabela o podanej nazwie już istnieje, polecenie nie zostanie wykonane, co pozwala na uniknięcie konfliktów oraz zbędnych błędów w aplikacji. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy skrypty są uruchamiane wielokrotnie, na przykład podczas aktualizacji lub migracji bazy danych. Użycie IF NOT EXISTS jest opcjonalne, ale zalecane dla poprawności i stabilności kodu SQL. Przykład praktyczny: można stworzyć tabelę 'klienci' z poleceniem 'CREATE TABLE IF NOT EXISTS klienci (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(100));', co zapobiega próbie utworzenia tabeli, która już istnieje. Zgodnie z standardami SQL, operator ten jest powszechnie akceptowany w większości systemów zarządzania bazami danych, takich jak MySQL, PostgreSQL czy SQLite, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem w projektach opartych na bazach danych.

Pytanie 34

Tabela Pracownicy zawiera informacje o zatrudnionych w różnych działach, co jest określone przez pole liczbowe dzial. Z uwagi na to, że zazwyczaj wykonuje się kwerendy jedynie dla działu równego 2, można uprościć zapytania do tej tabeli, tworząc wirtualną tabelę o nazwie Prac_dzial2 przy użyciu zapytania

A. CREATE VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

B. VIEW Prac_dzial2 FROM Pracownicy WHERE dzial=2

C. CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2

D. VIEW Prac_dzial2 SELECT FROM Pracownicy WHERE dzial=2

Odpowiedź 'CREATE VIEW Prac_dzial2 AS SELECT * FROM Pracownicy WHERE dzial=2;' jest poprawna, ponieważ syntaktycznie i semantycznie odnosi się do standardów SQL używanych do tworzenia widoków. Komenda 'CREATE VIEW' służy do zdefiniowania wirtualnej tabeli, która agreguje dane według określonych kryteriów. W tym przypadku, widok 'Prac_dzial2' wyciąga wszystkie rekordy z tabeli 'Pracownicy', które spełniają warunek, że wartość pola 'dzial' wynosi 2. Używanie widoków jest praktyką zalecaną, ponieważ pozwala na uproszczenie złożonych zapytań oraz zabezpiecza przed niepożądanym dostępem do danych. Dzięki temu, użytkownicy mogą łatwiej filtrować dane, co zwiększa wydajność zapytań i poprawia organizację kodu. Widoki są także korzystne w kontekście zarządzania danymi, ponieważ mogą być zaktualizowane, a ich struktura może być zmieniana w zależności od potrzeb użytkownika, co czyni je elastycznym narzędziem w bazach danych.

Pytanie 35

W systemie baz danych dla sklepu znajduje się tabela artykuly, która zawiera kolumnę o nazwie nowy. Jak należy skonstruować zapytanie, aby przypisać wartość TRUE dla tego pola w każdym rekordzie?

A. INSERT INTO nowy FROM artykuly SET TRUE

B. INSERT INTO artykuly VALUE nowy=TRUE

C. UPDATE artykuly SET nowy=TRUE

D. UPDATE nowy FROM artykuly VALUE TRUE

Odpowiedź UPDATE artykuly SET nowy=TRUE; jest poprawna, ponieważ wykorzystuje standardową składnię zapytań SQL, która pozwala na aktualizację istniejących danych w tabeli. W tym przypadku kwerenda ta zmienia wartość pola 'nowy' na TRUE dla każdego rekordu w tabeli 'artykuły'. W praktyce, używając tej kwerendy, można efektywnie zaktualizować wiele rekordów jednocześnie bez konieczności wprowadzania danych indywidualnie. Dobrą praktyką w pracy z bazami danych jest korzystanie z transakcji, aby zapewnić integralność danych, zwłaszcza w przypadku operacji, które mogą wpływać na dużą liczbę rekordów. Ponadto, warto wiedzieć, że używanie wartości logicznych, takich jak TRUE/FALSE, jest powszechną praktyką w projektowaniu relacyjnych baz danych, co pozwala na lepszą semantykę i łatwiejszą obsługę danych. Na przykład, jeśli w bazie danych istnieje konieczność oznaczania produktów jako nowe, odpowiednia aktualizacja wszystkich rekordów przy użyciu tej kwerendy jest szybkim rozwiązaniem.

Pytanie 36

Wskaź, która instrukcja jest równoważna z instrukcją switch w języku PHP?

A. Instrukcja 2

B. Instrukcja 1

C. Instrukcja 4

D. Instrukcja 3

Instrukcja switch w PHP służy do wykonywania różnych bloków kodu w zależności od wartości wyrażenia. W podanym przykładzie, jeśli zmienna $liczba wynosi 10 lub 20, zostanie zwiększona o 1. W przeciwnym razie $liczba zostanie ustawiona na 0. Instrukcja 2 używa warunku if z operatorem or, który sprawdza, czy $liczba jest równa 10 lub 20, co odpowiada logice w switch. Dzięki temu, mimo że struktura instrukcji if różni się od switch, logika działania jest identyczna. Praktycznie, użycie instrukcji if z operatorem or w takich sytuacjach jest czytelne i wydajne zwłaszcza jeśli mamy do czynienia z ograniczoną liczbą warunków. Warto zauważyć, że switch jest bardziej efektywny, gdy mamy wiele przypadków do sprawdzenia, ale if z operatorami logicznymi jest bardziej elastyczny, co czyni go przydatnym w różnorodnych scenariuszach programistycznych. Dobre praktyki wskazują na wybór struktury kontrolnej w zależności od złożoności i specyfiki problemu, co pozwala na optymalizację czytelności i utrzymania kodu.

Pytanie 37

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie uwzględnia się

A. błędów w składni kodu

B. źródła pochodzenia narzędzi edytorskich

C. działania hiperłączy

D. zgodności z różnymi przeglądarkami

Walidacja stron internetowych to proces, który ma na celu zapewnienie, że HTML, CSS oraz inne elementy technologii webowych są zgodne ze standardami określonymi przez W3C (World Wide Web Consortium). W kontekście walidacji nie bada się źródła pochodzenia narzędzi edytorskich, ponieważ te narzędzia, takie jak edytory tekstu czy IDE (Integrated Development Environment), są jedynie medium do tworzenia kodu, a nie jego treści. Z perspektywy walidacji, kluczowe jest, aby kod był syntaktycznie poprawny oraz spełniał standardy interoperability, takie jak HTML5 czy CSS3. Przykładem walidacji może być użycie narzędzi takich jak W3C Validator, które analizują kod strony i wskazują błędy składniowe, problemy z dostępnością oraz niezgodności z różnymi przeglądarkami. Dzięki walidacji, developers mogą zapewnić, że ich strony będą działały poprawnie na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co wpływa na lepsze doświadczenia użytkowników. Walidacja jest zatem kluczowym krokiem w procesie tworzenia stron internetowych, zapewniającym ich jakość i zgodność ze światowymi standardami.

Pytanie 38

Aby utworzyć strukturę strony internetowej za pomocą znaczników semantycznych języka HTML 5, zgodnie z przedstawionym na ilustracji projektem, SEKCJA B powinna być zawarta w znaczniku

A. <header></header>

B. <article></article>

C. <nav></nav>

D. <section></section>

Poprawnie – sekcja B na ilustracji to klasyczne menu nawigacyjne strony, więc w semantycznym HTML5 powinna być zawarta w znaczniku <nav>. Ten element został wprowadzony właśnie po to, żeby jasno oznaczać blok linków służących do poruszania się po serwisie: główne menu, nawigacja w stopce, paginacja artykułów itp. Przeglądarki, czytniki ekranu i roboty wyszukiwarek rozpoznają <nav> jako specjalny region nawigacyjny i dzięki temu lepiej „rozumieją” strukturę strony. To jest bardzo ważne z punktu widzenia dostępności (WCAG) i SEO. W typowym szkielecie strony HTML5 nagłówek z tytułem umieszcza się w <header>, menu w <nav>, główną treść w <main>, artykuły w <article>, a poboczne informacje w <aside>. U Ciebie: sekcja A to najpewniej <header>, sekcja B – <nav>, a sekcja C – jakiś <section> lub <article>. W praktyce kod dla pokazanej sekcji B wyglądałby np.: <nav><a href="index.html">Główna</a><a href="onas.html">O nas</a><a href="kontakt.html">Kontakt</a></nav>. Moim zdaniem dobrze jest od początku wyrabiać nawyk używania <nav> tylko dla głównych bloków nawigacji, a nie dla każdego przypadkowego linka w tekście. Dzięki temu dokument ma czytelną hierarchię, łatwiej się go styluje w CSS i utrzymuje w większych projektach.

Pytanie 39

Do czego można wykorzystać program FileZilla?

A. do interpretacji kodu PHP

B. do weryfikacji strony internetowej

C. do testowania prędkości ładowania strony

D. do publikowania strony internetowej

FileZilla to dosyć popularny program, który służy do przesyłania plików za pomocą FTP. W dużym skrócie, jest to narzędzie, które umożliwia publikację stron internetowych. Dzięki niemu można łatwo wrzucać różne pliki, takie jak HTML, CSS czy JavaScript, na serwer. Jego obsługa jest naprawdę prosta – można tworzyć foldery, przenosić, kopiować czy usuwać pliki, co jest bardzo ważne, kiedy zarządza się stroną. Na przykład, jeżeli projektujesz stronę na swoim komputerze i chcesz, żeby była dostępna w Internecie, wystarczy, że skonfigurujesz połączenie FTP w FileZilla, wpiszesz dane logowania do serwera i przeciągniesz pliki do odpowiedniego folderu. Używanie FTP do publikacji to standard w branży, bo jest to bezpieczny i skuteczny sposób na zarządzanie swoimi stronami.

Pytanie 40

Walidacja strony internetowej polega na

A. sprawdzeniu jej w celu usunięcia błędów

B. udostępnianiu w Internecie

C. zestawie działań mających na celu podniesienie liczby odwiedzin

D. reklamie strony

Proces walidacji strony internetowej to kluczowy etap w cyklu życia witryny, który ma na celu identyfikację i eliminację błędów technicznych oraz zgodność z określonymi standardami. Walidacja obejmuje sprawdzenie struktury HTML, CSS oraz JavaScript, co pozwala na upewnienie się, że strona działa poprawnie na różnych przeglądarkach i urządzeniach. Techniki walidacji mogą obejmować użycie narzędzi online, takich jak W3C Validator, który ocenia zgodność kodu z aktualnymi standardami W3C. Przykładowo, błędy w składni HTML mogą prowadzić do niepoprawnego renderowania strony, co negatywnie wpływa na doświadczenia użytkowników. Dodatkowo, walidacja może obejmować testy funkcjonalności oraz bezpieczeństwa, co jest szczególnie istotne w kontekście przetwarzania danych osobowych. Niezależnie od celu witryny - czy to e-commerce, blog, czy portal informacyjny - regularna walidacja pozwala na ich optymalizację oraz zwiększenie efektywności SEO. Przestrzeganie standardów nie tylko poprawia jakość strony, ale także może wpływać na jej pozycjonowanie w wynikach wyszukiwania.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej