Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 kwietnia 2026 13:49
  • Data zakończenia: 8 kwietnia 2026 14:15

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Na przedstawionej grafice widać fragment bazy danych. Jakie kwerendę należy zastosować, aby uzyskać nazwy produktów zakupionych przez klienta o id = 1?

Ilustracja do pytania
A. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) JOIN transakcje USING(nr_transakcji) WHERE nr_klienta = 1
B. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje ON nr_produktu = nr_klienta WHERE nr_klienta = 1
C. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty USING(nr_produktu) WHERE nr_klienta = 1
D. SELECT nazwa FROM produkty JOIN transakcje_produkty JOIN transakcje WHERE nr_klienta = 1
Prawidłowa odpowiedź używa właściwego połączenia tabel baz danych aby otrzymać nazwy produktów zakupionych przez klienta o konkretnym identyfikatorze. W SQL kwerenda z JOIN umożliwia łączenie danych z więcej niż jednej tabeli na podstawie wspólnego pola. W tym przypadku tabela produkty jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_produktu oraz tabela transakcje jest połączona z transakcje_produkty przez pole nr_transakcji. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie pełnego obrazu transakcji dla klienta o id = 1. Zastosowanie USING(nr_produktu) i USING(nr_transakcji) upraszcza kwerendę eliminując konieczność jawnego określania kolumn po obu stronach klauzuli ON. Praktyczne zastosowanie takich kwerend jest podstawą w analizie danych sprzedażowych gdzie analiza historii zakupów klientów może dostarczyć cennych informacji dla działów marketingu oraz logistyki. Dobre praktyki obejmują również optymalizację zapytań SQL aby były jak najbardziej efektywne co jest kluczowe przy pracy z dużymi zbiorami danych.

Pytanie 2

Na przedstawionej tabeli samochody wykonano zapytanie SQL SELECT

SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016;
idmarkamodelrocznikkolorstan
1FiatPunto2016czerwonybardzo dobry
2FiatPunto2002czerwonydobry
3FiatPunto2007niebieskibardzo dobry
4OpelCorsa2016grafitowybardzo dobry
5OpelAstra2003niebieskiporysowany lakier
6ToyotaCorolla2016czerwonybardzo dobry
7ToyotaCorolla2014szarydobry
8ToyotaYaris2004granatowydobry
A. Fiat, Opel, Toyota.
B. Punto, Corsa, Astra, Corolla, Yaris.
C. Czerwony, grafitowy.
D. Punto, Corsa, Corolla.
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Zapytanie SQL 'SELECT model FROM samochody WHERE rocznik = 2016' miało na celu wydobycie informacji o modelach samochodów z rocznika 2016 z tabeli 'samochody'. SQL (Structured Query Language) jest standardowym językiem służącym do manipulowania danymi w bazach danych. W tym przypadku, użyliśmy klauzuli WHERE do nakierowania zapytania na konkretne rekordy - te, dla których wartość w kolumnie 'rocznik' to 2016. Dlatego też poprawna odpowiedź to 'Punto, Corsa, Corolla', ponieważ to właśnie te modele samochodów są z rocznika 2016. To jest praktyczne zastosowanie zapytań SQL - pozwalają one na filtrowanie danych na podstawie konkretnych kryteriów. Dobrym zwyczajem jest tworzenie zapytań SQL, które są jak najbardziej precyzyjne, co przekłada się na efektywność i wydajność pracy z bazą danych.

Pytanie 3

W tabeli podzespoly należy zaktualizować wartość pola URL na "toshiba.pl" dla wszystkich wierszy, gdzie producent to TOSHIBA. W SQL zapis tej modyfikacji będzie wyglądać następująco:

A. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl'
B. UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';
C. UPDATE podzespoly.producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
D. UPDATE producent = 'TOSHIBA' SET URL = 'toshiba.pl';
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zawiera właściwą składnię polecenia SQL do aktualizacji wartości w tabeli. W SQL, instrukcja UPDATE jest używana do modyfikacji danych w istniejących rekordach. W tym przypadku, polecenie 'UPDATE podzespoly SET URL = 'toshiba.pl' WHERE producent = 'TOSHIBA';' zmienia wartość pola URL na 'toshiba.pl' tylko dla tych rekordów, gdzie producent jest równy 'TOSHIBA'. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu bazami danych, ponieważ pozwala na precyzyjne określenie, które rekordy mają zostać zaktualizowane. W praktyce, przed wykonaniem takiej aktualizacji, zaleca się zawsze wykonać zapytanie SELECT, aby zweryfikować, które rekordy zostaną zmodyfikowane. Zapewnia to dodatkową warstwę kontroli i zabezpiecza przed niezamierzonymi zmianami. Prawidłowe użycie klauzuli WHERE jest kluczowe, aby nie zmienić wszystkich rekordów w tabeli, co mogłoby doprowadzić do utraty danych. Zrozumienie struktury SQL i zasad działania instrukcji jest fundamentem pracy z relacyjnymi bazami danych.

Pytanie 4

Który z elementów relacyjnej bazy danych, będący kodem w języku SQL, może być użyty w zapytaniach zmieniających kolumny danych przedstawiane w formie tabeli, niezależnie od tego, czy jest tworzony ręcznie, czy też dynamicznie?

A. Funkcja zdefiniowana
B. Procedura składowa
C. Wyzwalacz
D. Reguła
Reguła, wyzwalacz oraz procedura składowa to inne obiekty, które jednak nie spełniają wymogów opisanych w pytaniu. Reguły, które są defektem w SQL, pozwalają na określenie, jak dane powinny być modyfikowane, ale są mniej elastyczne i nie pozwalają na dynamiczne przetwarzanie. Nie są one już powszechnie używane w nowoczesnych systemach zarządzania bazami danych (DBMS), ze względu na problemy z wydajnością i zrozumiałością kodu. Wyzwalacze to mechanizmy uruchamiane automatycznie w odpowiedzi na określone operacje na danych, takie jak INSERT, UPDATE lub DELETE. Chociaż wyzwalacze mogą być przydatne do automatycznego przetwarzania danych, nie mogą być wywoływane bezpośrednio w zapytaniach SQL, co ogranicza ich zastosowanie w przypadku złożonych logik. Procedura składowa natomiast, choć może zawierać logikę modyfikacji danych i być wywoływana w odpowiedzi na określone zdarzenia, jest zdefiniowana jako zestaw instrukcji, który nie zwraca wartości ani nie może być używana bezpośrednio w zapytaniach modyfikujących kolumny danych. Procedury składowe są bardziej złożone, a ich wywołanie często wymaga dodatkowych parametrów oraz kontekstu, co czyni je mniej odpowiednimi w sytuacjach, w których potrzebna jest prostota i elastyczność.

Pytanie 5

Instrukcja SQL przedstawiona w formie graficznej

ALTER TABLE 'miasta'
ADD 'kod' text;
A. zmienia nazwę tabeli miasta na nazwę kod
B. w tabeli miasta zmienia nazwę kolumny kod na nazwę text
C. dodaje do tabeli kolumnę o nazwie kod typu text
D. wprowadza do tabeli dwie kolumny o nazwach: kod i text
Polecenie ALTER TABLE w SQL to naprawdę przydatne narzędzie, które pozwala na modyfikowanie struktury tabeli w bazie danych. W Twoim przypadku dodajesz nową kolumnę o nazwie 'kod' typu text do tabeli 'miasta'. To słowo kluczowe ADD oznacza, że chcemy coś dorzucić do tej tabeli. Typ text jest fajny, bo jest używany do przechowywania różnych dłuższych tekstów, co sprawia, że idealnie nadaje się do takich danych jak opisy czy kody pocztowe. Pamiętaj, że przed robieniem zmian w tabelach warto pomyśleć, jak to wpłynie na całe działanie aplikacji i procesów w firmie. Na przykład, jeśli musisz przechować dodatkowe info o miastach, jak właśnie kody pocztowe, to dodanie tego jest super pomysłem. Znajomość ALTER TABLE jest mega przydatna w zarządzaniu bazami danych, bo pozwala na elastyczne dostosowanie tabel do zmieniających się potrzeb. To naprawdę może zwiększyć efektywność systemu, jeśli dobrze to ogarniesz.

Pytanie 6

W SQL polecenie ALTER TABLE służy do

A. zmiany kolumn w tabeli
B. dodawania tabeli do bazy danych
C. usuwania tabeli z bazy danych
D. zmiany danych w rekordach tabeli
Polecenie ALTER TABLE w języku SQL jest kluczowym narzędziem do modyfikacji struktury tabeli w bazie danych. Umożliwia dodawanie, modyfikowanie oraz usuwanie kolumn, co jest niezbędne w przypadku zmieniających się wymagań biznesowych lub technicznych. Na przykład, jeśli firma decyduje się na dodanie nowego atrybutu do produktu, można to zrobić za pomocą ALTER TABLE, co zapewni elastyczność w zarządzaniu danymi. Przykładowe polecenie może wyglądać tak: ALTER TABLE produkty ADD COLUMN kolor VARCHAR(30); Warto podkreślić, że zmiany wprowadzone za pomocą ALTER TABLE są trwałe i mogą wpływać na już istniejące dane, dlatego przed ich zastosowaniem zaleca się wykonanie kopii zapasowej bazy danych. Praktyki związane z właściwym używaniem ALTER TABLE powinny obejmować także testowanie w środowisku developerskim przed wdrożeniem zmian w produkcji, aby uniknąć nieprzewidzianych problemów.

Pytanie 7

Parametr face w znaczniku <font> jest używany do określenia

A. stylów czcionki
B. rozmiaru czcionki
C. koloru czcionki
D. typy czcionki
Parametr <b>face</b> znacznika <b>&lt;font&gt;</b> jest używany do określenia nazwy czcionki, co jest kluczowe dla stylizacji tekstu w dokumentach HTML. Umożliwia on deweloperom wybór konkretnej czcionki, która będzie używana do wyświetlania tekstu, co wpływa na jego estetykę oraz czytelność. Przykładowo, można użyć wartości takiej jak 'Arial', 'Times New Roman' czy 'Courier New', aby zdefiniować preferowaną czcionkę, co jest szczególnie ważne w przypadku identyfikacji wizualnej brandu. W praktyce, dobór odpowiedniej czcionki wpływa na doświadczenie użytkownika, a także na dostępność treści. Warto zaznaczyć, że w nowoczesnych praktykach webowych, stosowanie CSS do stylizacji tekstu stało się bardziej zalecane niż używanie znaczników <font>, co wynika z dążenia do separacji treści od prezentacji. Dobre praktyki wskazują na użycie właściwości CSS takich jak 'font-family', co jest bardziej elastyczne i zgodne z aktualnymi standardami sieciowymi.

Pytanie 8

Poniższy fragment kodu w PHP wyświetli

$n = '[email protected]';
$dl = strlen($n);
$i = 0;
while($i < $dl && $n[$i] != '@')
{
    echo $n[$i];
    $i++;
}
A. nazwa konta z symbolem @, czyli "adres@"
B. samą nazwę domeny, czyli "host.pl"
C. tylko nazwę konta, czyli "adres"
D. cały adres e-mail, czyli "[email protected]"
Analizując poszczególne odpowiedzi, można zrozumieć, gdzie mogą tkwić typowe błędy myślowe. Pierwsza odpowiedź zakłada, że kod wypisze nazwę konta ze znakiem '@'. Jednak kod zatrzymuje się przed '@', więc ten znak nie jest wypisywany. Jest to typowy błąd wynikający z niezrozumienia warunku pętli, która przerywa iterację, gdy napotka '@'. Druga odpowiedź poprawnie wskazuje, co kod faktycznie robi, czyli wypisuje nazwę konta. Trzecia odpowiedź myli się, oczekując, że cały adres e-mail zostanie wypisany. W rzeczywistości kod nigdy nie przejdzie przez '@', więc ani domena, ani '@' nie zostaną uwzględnione w wyniku. Jest to błąd wynikający z założenia, że pętla obsłuży cały ciąg bez przerwania. Brak zrozumienia logiki warunku pętli while może prowadzić do takiego błędnego wniosku. Czwarta odpowiedź sugeruje, że kod wypisze nazwę domeny, co jest błędne, ponieważ iteracja kończy się przed '@', nie osiągając części domenowej. Takie błędy mogą wynikać z mylnego zrozumienia przepływu sterowania w kodzie lub założenia, że kod wykonuje parsowanie zupełne, co w tym przypadku jest nieprawidłowe. W praktykach programistycznych ważne jest zrozumienie iteracji i warunków, co pozwala uniknąć takich nieporozumień w analizie kodu. Podstawowe zrozumienie logicznych warunków i iteracji w językach programowania jest kluczowe do prawidłowej analizy kodu i jego przewidywanego działania.

Pytanie 9

Na przedstawionym obrazie zobrazowano wybór formatu pliku do zaimportowania bazy danych. Który z formatów należy wybrać, jeśli dane zostały wyeksportowane z programu Excel i zapisane w formie tekstowej z użyciem przecinka do oddzielania wartości pól?

Ilustracja do pytania
A. CSV
B. XML
C. ESRI
D. SQL
CSV to skrót od Comma-Separated Values czyli wartości oddzielone przecinkami Jest to powszechnie stosowany format plików tekstowych używany do przechowywania danych tabelarycznych Takie pliki są łatwe do utworzenia edytowania i odczytu przez różnorodne aplikacje co czyni je wszechstronnym wyborem dla transferu danych między różnymi systemami i programami Główną zaletą formatu CSV jest jego prostota i szeroka kompatybilność zwłaszcza z programami do obsługi arkuszy kalkulacyjnych takimi jak Microsoft Excel czy Google Sheets Kiedy dane są eksportowane z Excela jako tekst z przecinkami oddzielającymi wartości CSV to optymalny wybór dla importu do baz danych czy innych aplikacji gdzie dane muszą być szybko i bezproblemowo przetworzone Standard ten nie zawiera informacji o typach danych kolorach czy formatach co sprawia że jest lekki i niezawodny CSV jest również obsługiwany przez większość języków programowania co znacznie ułatwia jego obsługę i integrację w procesach automatyzacji Jest to idealne rozwiązanie gdy potrzebujemy prostego i szybkiego sposobu na przeniesienie danych bez skomplikowanych zależności

Pytanie 10

Na ilustracji zaprezentowano koncepcję układu bloków strony internetowej. Przyjmując, że bloki są realizowane za pomocą znaczników sekcji, a szerokość jest określona tylko dla bloków 2, 3 oraz 4, ich stylowanie powinno uwzględniać właściwość

Ilustracja do pytania
A. clear: both dla bloku 5 i float: left jedynie dla bloków 2, 3 oraz 4
B. float: left dla wszystkich bloków
C. float: left jedynie dla bloków 3 i 4 oraz clear: both dla bloku 2
D. clear: both dla wszystkich bloków
Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ wykorzystanie float: left dla bloków 2, 3 i 4 pozwala na ich ustawienie obok siebie w poziomie. Jest to klasyczna technika stosowana w CSS do tworzenia layoutów, gdzie elementy mają płynąć obok siebie. Definiując float: left, elementy zaczynają od lewej krawędzi rodzica i układają się w linii poziomej. Użycie clear: both dla bloku 5 zapewnia, że blok ten zacznie się poniżej pływających bloków 2, 3 i 4, a nie obok nich. Clear: both jest konieczne, aby zapewnić, że blok 5 nie zostanie zakłócony przez floating, co jest powszechną praktyką przy tworzeniu wielokolumnowych layoutów. Kiedy float jest używany bez clear, może prowadzić do overlapania elementów, co jest niepożądane w strukturze layoutu. Praktyczne zastosowanie tego podejścia obejmuje układy z nagłówkiem, treścią i stopką, gdzie nagłówek i stopka powinny być pełnej szerokości, a treść podzielona na kolumny obok siebie. To podejście jest zgodne z tradycyjnymi metodami budowania stron przed wprowadzeniem flexboxa i grida, gdzie float był jednym z podstawowych narzędzi do zarządzania układem strony. Współczesne dobre praktyki wciąż uznają jego istotność, zwłaszcza w kontekście starszych projektów utrzymywanych z biegiem czasu.

Pytanie 11

W języku JavaScript zapisano kod, którego wynikiem działania jest

var osoba = prompt("Podaj imię", "Adam");
A. wyświetlenie okna z pustym polem edycyjnym.
B. wyświetlenie okna z polem edycyjnym, w którym jest wpisany domyślny tekst "Adam".
C. bezpośrednie wpisanie do zmiennej osoba wartości "Adam".
D. pobranie z formularza wyświetlonego na stronie HTML imienia "Adam".
Twoja odpowiedź jest poprawna. W JavaScript metoda prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym dla użytkownika. Pierwszy argument metody to wiadomość, która jest wyświetlana w oknie dialogowym, natomiast drugi argument to domyślna wartość, jaka jest wpisana w polu tekstowym. W przypadku podanego kodu, drugi argument to 'Adam', co oznacza, że w polu edycyjnym domyślnie będzie wpisany tekst 'Adam'. Metoda ta jest często stosowana do zbierania od użytkownika informacji w prosty i szybki sposób. Pamiętaj jednak, że nie jest to bezpieczny sposób przekazywania danych, ponieważ informacje wpisane przez użytkownika mogą być łatwo przechwycone przez nieautoryzowane osoby.

Pytanie 12

W edytorze grafiki wektorowej stworzono przedstawiony kształt, który powstał z dwóch figur: trójkąta i koła. W celu stworzenia tego kształtu, po narysowaniu figur i odpowiednim ich ustawieniu, należy skorzystać z funkcji

Ilustracja do pytania
A. sumy.
B. rozdzielenia.
C. różnicy.
D. wykluczenia.
Dobrze, że wybrałeś odpowiedź 'Sumy'. W rzeczywistości, aby uzyskać efekt przedstawiony na zdjęciu w edytorze grafiki wektorowej, trzeba skorzystać z opcji 'Sumy'. Ta funkcja łączy dwie różne figury w jedną, co pozwala na tworzenie złożonych kształtów. W praktyce, po rysowaniu i odpowiednim ustawieniu figurek, funkcja 'Sumy' jest używana do ich połączenia, tworząc unikalny obiekt. Taka metoda jest często stosowana w przemyśle graficznym, zwłaszcza w projektowaniu logo, gdzie unikalne kształty są istotne. Jest to zgodne ze standardami i dobrymi praktykami w branży graficznej, które zalecają efektywne wykorzystanie narzędzi edytora grafiki wektorowej do tworzenia złożonych kształtów.

Pytanie 13

Który standard video cechuje się rozdzielczością 1920 px na 1080 px?

A. 4K
B. Ultra HD 
C. Full HD
D. HD Ready
Prawidłowa odpowiedź to „Full HD”, bo właśnie ten standard oznacza rozdzielczość 1920 × 1080 pikseli w proporcjach 16:9. W praktyce, gdy mówimy o filmach na YouTube, streamach, nagraniach z kamery czy materiałach promocyjnych na stronę WWW, opcja 1080p to właśnie Full HD. Litera „p” oznacza skanowanie progresywne (progressive), czyli wyświetlanie całych klatek po kolei, co daje płynniejszy obraz niż przeplot („i” jak interlaced). W branży webowej Full HD to taki „złoty standard” jakości wideo – pliki mają jeszcze rozsądny rozmiar, a obraz jest już bardzo szczegółowy, więc nadaje się zarówno do odtwarzania w przeglądarce, jak i do osadzania w prezentacjach czy materiałach e‑learningowych. Moim zdaniem, przy projektowaniu serwisu z treściami multimedialnymi, warto domyślnie przygotowywać materiały właśnie w 1920×1080 i ewentualnie generować niższe wersje (np. 1280×720) dla urządzeń mobilnych lub słabszych łączy. W pracy grafika czy twórcy stron WWW dobrze jest też kojarzyć nazwy standardów: HD Ready to 1280×720, Full HD to 1920×1080, a 4K/Ultra HD to okolice 3840×2160. Dzięki temu łatwiej dobrać odpowiedni format eksportu z programów typu Premiere, DaVinci Resolve czy nawet z prostszych edytorów online. Z doświadczenia powiem, że klienci często mówią „chcę film w HD”, a mają na myśli właśnie Full HD, więc świadomość dokładnej rozdzielczości pomaga uniknąć nieporozumień i zbyt niskiej jakości materiałów.

Pytanie 14

Aby wykorzystać skrypt znajdujący się w pliku przyklad.js, konieczne jest połączenie go ze stroną przy użyciu kodu

A. <script link="przyklad.js"></script>
B. <script>przyklad.js</script>
C. <link rel="script" href="przyklad.js">
D. <script src="przyklad.js"></script>
Odpowiedź <script src="przyklad.js"></script> jest naprawdę na miejscu, bo użycie atrybutu 'src' w znaczniku <script> to taki standardowy sposób dołączania zewnętrznych skryptów JS do HTML-a. Atrybut 'src' mówi przeglądarce, gdzie znaleźć ten skrypt, więc może go załadować i wykonać. Dzięki temu, skrypt z pliku 'przyklad.js' wchodzi w interakcję ze stroną i może dodawać różne funkcje, jak na przykład reagowanie na działania użytkownika czy manipulowanie elementami na stronie. Pamiętaj, że najlepiej dołączać skrypty na końcu dokumentu, zaraz przed </body>, bo wtedy cała zawartość strony ładuje się najpierw. Warto też pomyśleć o atrybucie 'defer' lub 'async', żeby lepiej zoptymalizować ładowanie skryptów i nie blokować renderowania strony. Na przykład, <script src="przyklad.js" defer></script> pozwoli na asynchroniczne ładowanie, co z pewnością poprawia wydajność.

Pytanie 15

Grafik pragnie przekształcić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby wszędzie tam, gdzie w oryginalnym obrazie występuje kolor biały, w docelowej wersji była przezroczystość. W tym celu powinien

A. przekształcić obraz w odcienie szarości
B. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej
C. dodać kanał alfa
D. obniżyć rozdzielczość obrazu
Dodanie kanału alfa do obrazu jest kluczowym krokiem, aby przekształcić JPEG w PNG z zachowaniem przezroczystości. Format PNG obsługuje kanał alfa, który może przechowywać informacje o przezroczystości każdego piksela, co oznacza, że można zdefiniować, które części obrazu są w pełni widoczne, a które są całkowicie przezroczyste. W praktyce, po dodaniu kanału alfa, można użyć narzędzi edycyjnych, aby ustawić białe obszary na przezroczyste. Na przykład w programie GIMP lub Adobe Photoshop, można użyć narzędzia 'Magiczne różdżka' do zaznaczenia białego tła, a następnie usunąć je, co zamieni białe piksele na przezroczystość. Istotne jest, aby pamiętać, że JPEG nie wspiera przezroczystości, dlatego przekształcenie do formatu PNG jest niezbędne. Dobrą praktyką jest zawsze pracować na kopii oryginalnego obrazu, aby móc wrócić do źródłowego pliku, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Pytanie 16

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=parseFloat(3/2)
B. var i=Number(3/2)
C. var i=parseInt(3/2)
D. var i=3/2
Wybór pozostałych opcji jest błędny z kilku powodów związanych z typem zwracanej wartości oraz sposobem, w jaki JavaScript obsługuje konwersję typów. Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi, która korzysta z operatora dzielenia 3/2, zwraca wartość 1.5, a następnie wykorzystuje ją w konstrukcji var i=3/2; bez jakiejkolwiek konwersji. Rezultatem jest wartość zmiennoprzecinkowa, co nie odpowiada wymaganiu przechowywania wyniku jako liczby całkowitej. Druga odpowiedź wykorzystuje funkcję Number, co również skutkuje zwróceniem wartości 1.5. Funkcja Number konwertuje każdy argument na typ liczbowy, ale nie zaokrągla go w dół do najbliższej liczby całkowitej, co jest celem tego zadania. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi, var i=parseFloat(3/2);, również prowadzi do tego samego rezultatu: 1.5. Funkcja parseFloat przekształca argument na liczbę zmiennoprzecinkową, a nie całkowitą, co jest sprzeczne z wymaganiami dotyczącymi uzyskania wyniku 1. W kontekście tego pytania, kluczowe znaczenie ma zrozumienie różnic między tymi funkcjami oraz ich zastosowania w praktyce programistycznej.

Pytanie 17

Które z poniższych poleceń pozwala na dodanie kolumny zadanie_kompletne do tabeli zadania?

A. ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania
B. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int
C. CREATE INDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int
D. INSERT INTO zadania VALUES zadanie_kompletne
Wszystkie trzy pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w kontekście dodawania nowej kolumny do tabeli. Pierwsze z zaproponowanych poleceń, które sugeruje utworzenie indeksu, jest niepoprawne, ponieważ CREATE INDEX służy do tworzenia indeksów, które poprawiają wydajność zapytań, a nie do modyfikacji struktury tabeli. Indeks może być pomocny w optymalizacji wyszukiwania danych w tabeli, jednak nie ma związku z dodawaniem nowych kolumn. Drugie polecenie, INSERT INTO, jest przeznaczone do dodawania nowych rekordów do istniejącej tabeli, a nie do modyfikacji jej struktury. To polecenie umożliwia dodawanie danych do kolumn, które już istnieją, ale nie może być użyte do dodawania nowych kolumn. Ostatnia nieprawidłowa odpowiedź dotycząca 'ADD COLUMN zadanie_kompletne WITH zadania' jest również błędna, ponieważ nie jest to poprawna składnia SQL. Nie ma polecenia 'WITH' w kontekście dodawania kolumn do tabeli; zamiast tego powinno być używane polecenie ALTER TABLE. W rezultacie, niezrozumienie celu każdego z tych poleceń może prowadzić do błędnych prób modyfikacji struktury bazy danych, co w praktyce może skutkować utratą danych lub rozczarowującymi wynikami operacji.

Pytanie 18

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkańcy, która zawiera pola: nazwisko, imię oraz miasto. Następnie przygotowano poniższe zapytanie do bazy:
SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Kraków';
Wskaż zapytanie, które zwróci takie same dane.

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy AS 'Poznań' OR 'Kraków';
B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków';
C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto HAVING 'Poznań' OR 'Kraków';
D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto BETWEEN 'Poznań' OR 'Kraków';
Wybór odpowiedzi SELECT nazwisko, imie FROM mieszkańcy WHERE miasto='Poznań' OR miasto='Kraków' jest prawidłowy, ponieważ wykorzystuje operator logiczny OR, który umożliwia filtrowanie danych z tabeli mieszkańcy na podstawie wartości w polu miasto. To zapytanie zwraca wszystkich mieszkańców, którzy są z Poznania lub Krakowa, co odpowiada wymaganiom postawionym w pytaniu. Warto zauważyć, że taka konstrukcja jest efektywna, ponieważ nie używa złożonych zapytań ani nie tworzy zbiorów, które następnie muszą być łączone. Operator OR jest powszechnie stosowany w SQL do łączenia wielu warunków, co czyni go łatwym w użyciu. Dodatkowo, zgodnie z dobrymi praktykami baz danych, unikanie zbędnych operacji, jak UNION, gdy wystarczy proste OR, zwiększa wydajność i czytelność zapytań. Przykładowe zastosowanie tego zapytania może mieć miejsce w aplikacjach, które potrzebują zidentyfikować użytkowników z konkretnego regionu, co jest istotne w przypadku personalizacji treści lub promocji regionalnych.

Pytanie 19

Znaczniki HTML <strong> oraz <em> używane do wyróżniania istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. ```<b>``` oraz ```<i>```
B. ```<b>``` oraz ```<u>```
C. ```<u>``` oraz ```<sup>```
D. ```<i>``` oraz ```<mark>```
Znaczniki HTML <strong> oraz <em> są używane do podkreślenia ważności tekstu, przy czym <strong> wskazuje na silniejsze akcentowanie, a <em> na akcentowanie mniej intensywne, pełniące rolę stylizacji typograficznej. W kontekście formatowania, ich odpowiednikami są znaczniki <b> oraz <i>. Oznacznik <b> wprowadza tekst w pogrubieniu, co sygnalizuje jego ważność, ale nie ma semantycznego znaczenia, podczas gdy <i> oznacza kursywę, która jest często używana do podkreślenia tytułów, obcojęzycznych wyrazów czy terminów technicznych. W praktyce, użycie <strong> i <em> jest zgodne z zasadami semantycznego HTML, które mają na celu zrozumienie treści przez maszyny oraz poprawę dostępności, co ma fundamentalne znaczenie w projektowaniu stron internetowych. Warto także pamiętać, że stosowanie semantycznych znaczników wpływa na SEO, umożliwiając lepsze indeksowanie treści przez wyszukiwarki, a także poprawia doświadczenia osób korzystających z technologii asystujących. Przykładowo, użycie <strong> w nagłówkach lub kluczowych informacjach na stronie pozwala na lepsze zrozumienie struktury treści przez użytkowników oraz boty wyszukiwarek.

Pytanie 20

Do jakich celów wykorzystywany jest certyfikat SSL?

A. do przechowywania informacji o sesjach tworzonych na stronie
B. do eliminowania złośliwego oprogramowania na stronie
C. w celu identyfikacji właściciela domeny
D. do deszyfrowania przesyłanych danych
Wybór innych odpowiedzi może prowadzić do nieporozumień dotyczących roli certyfikatu SSL w zabezpieczaniu komunikacji internetowej. Zapisanie danych o sesjach tworzonych w witrynie nie jest funkcją certyfikatu SSL; te informacje zazwyczaj są przechowywane w plikach cookie lub bazach danych. Certyfikat SSL nie jest odpowiedzialny za deszyfrację transmitowanych danych, lecz za ich szyfrowanie. Szyfrowanie odbywa się na poziomie transportu, co oznacza, że dane są zabezpieczane w trakcie przesyłania między serwerem a klientem, ale nie są one 'deszyfrowywane' przez certyfikat jako taki. Kolejnym typowym błędem jest mylenie certyfikatów SSL z narzędziami do ochrony przed złośliwym oprogramowaniem. Chociaż certyfikaty SSL mogą zapewniać pewien poziom bezpieczeństwa, ich głównym celem nie jest blokowanie szkodliwego oprogramowania, lecz ochrona danych przesyłanych przez sieć. To pokazuje, jak istotne jest zrozumienie specyficznych funkcji technologii zabezpieczeń i ich zastosowań w kontekście cyberbezpieczeństwa.

Pytanie 21

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju
B. wielu wartości tylko tekstowych
C. wielu wartości lub funkcji
D. wielu wartości tylko liczbowych
Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 22

1       <script>
2       const liczba = 1;
3       let gora = 10, dol = 1;
4       let podaj = parseInt(prompt("Podaj liczbę całkowitą z zakresu <1-10>"));
5       liczba = Math.random() * ( gora - dol + 1 ) + dol;
6       liczba = parseInt(liczba);
7       if (liczba == podaj) {
8           document.write("Liczba została odgadnięta");
9       } else {
10          document.write("Niestety nie tym razem");
11      }
12      </script>
Przedstawiony fragment kodu JavaScript powinien wylosować liczbę całkowitą z zakresu <1 , 10> i porównać ją z liczbą podaną przez użytkownika w oknie dialogowym. Skrypt po uruchomieniu generuje błąd, którego przyczyną jest
A. błędna składnia instrukcji warunkowej if ... else.
B. przypisanie wartości do stałej liczba w piątej linii skryptu .
C. błędna składnia deklaracji zmiennych gora i dol w drugiej linii skryptu.
D. niepotrzebne użycie konwersji z funkcji prompt do liczby całkowitej.
Przyczyną błędu w tym skrypcie jest próba nadpisania stałej zadeklarowanej słowem kluczowym const. W drugiej linii kodu mamy `const liczba = 1;`, czyli tworzymy stałą o nazwie `liczba` i nadajemy jej wartość początkową 1. Zgodnie ze specyfikacją ECMAScript, zmienne zadeklarowane przez `const` nie mogą być później modyfikowane poprzez przypisanie. Innymi słowy: raz ustawiona wartość const jest niezmienna. Tymczasem w piątej linii skryptu występuje instrukcja `liczba = Math.random() * (gora - dol + 1) + dol;`, która dokładnie próbuje przypisać nową wartość do tej stałej. Przeglądarka reaguje na to błędem typu `TypeError` lub `Assignment to constant variable`, i skrypt się sypie zanim w ogóle dojdzie do porównania z wartością wprowadzoną przez użytkownika. W praktyce, jeśli chcemy losować liczbę, zmienna powinna być zadeklarowana przez `let` lub `var`, np. `let liczba;` w drugiej linii, a dopiero potem przypisywać wartość wylosowaną z `Math.random()`. Dobra praktyka jest taka, żeby do `const` dawać rzeczy, które naprawdę nie będą zmieniane w logice programu, np. `const GORA = 10; const DOL = 1;` albo stałe konfiguracyjne, adresy URL API itp. Natomiast zmienne, które w czasie działania skryptu mają się zmieniać (liczniki pętli, wyniki obliczeń, losowania), deklarujemy jako `let`. Z mojego doświadczenia jednym z częstszych błędów początkujących jest właśnie mechaniczne używanie `const` „bo jest nowoczesne” bez zrozumienia, że to blokuje późniejsze przypisania. Warto też zauważyć, że sama konstrukcja losowania liczby całkowitej z przedziału <1,10> jest poprawna: `Math.random()` daje liczbę z zakresu <0,1), potem skalujemy ją do odpowiedniego przedziału i na końcu obcinamy część ułamkową przez `parseInt` lub lepiej `Math.floor`. Gdyby `liczba` była zadeklarowana jako `let`, skrypt by działał zgodnie z założeniami.

Pytanie 23

Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu

A. ułatwienia wprowadzania, edytowania i usuwania danych
B. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych
C. wyszukiwania rekordów, które spełniają określone kryteria
D. generowania raportów z danych
Formularze do obsługi baz danych odgrywają kluczową rolę w procesie zarządzania danymi, pozwalając na wygodne wprowadzanie, edytowanie oraz usuwanie informacji. Są one interfejsem, który umożliwia użytkownikom interakcję z bazą danych w sposób bardziej intuicyjny niż bezpośrednie operacje na tabelach. Dzięki formularzom można zminimalizować ryzyko błędów, które mogą wystąpić podczas ręcznego wprowadzania danych, a także zautomatyzować proces weryfikacji. Przykładem może być formularz rejestracji użytkownika, w którym wszystkie dane są wprowadzane w zorganizowanej formie, co pozwala na szybkie i efektywne przetwarzanie. Formularze mogą być powiązane z regułami walidacji, co zapewnia, że jedynie poprawne dane są wprowadzane do bazy. Przykładowo, można ustawić ograniczenia na pola tekstowe, aby akceptowały jedynie określone formaty danych, takie jak adresy e-mail czy numery telefonów. Standardy, takie jak SQL i normy dotyczące projektowania baz danych, wskazują na znaczenie formularzy w kontekście utrzymania integralności danych oraz ułatwienia ich obsługi.

Pytanie 24

Który efekt został zaprezentowany na filmie?

A. Zwiększenie ostrości zdjęcia.
B. Zmniejszenie kontrastu zdjęcia.
C. Zmiana jasności zdjęć.
D. Przenikanie zdjęć.
Poprawnie wskazany efekt to przenikanie zdjęć, często nazywane też płynnym przejściem (ang. crossfade). Polega to na tym, że jedno zdjęcie stopniowo zanika, jednocześnie drugie pojawia się z narastającą widocznością. W praktyce technicznej realizuje się to najczęściej przez zmianę przezroczystości (opacity) dwóch warstw – jedna warstwa z pierwszym obrazem ma zmniejszaną wartość opacity z 1 do 0, a druga z kolejnym zdjęciem zwiększaną z 0 do 1. Na stronach WWW taki efekt robi się zwykle za pomocą CSS (transition, animation, keyframes) albo JavaScriptu, czasem z użyciem bibliotek typu jQuery czy gotowych sliderów. Moim zdaniem to jest jeden z podstawowych efektów, który warto umieć odtworzyć, bo pojawia się w galeriach, sliderach na stronach głównych, prezentacjach produktów czy prostych pokazach slajdów. W materiałach multimedialnych, np. w edycji wideo, dokładnie ten sam efekt nazywa się przejściem typu „cross dissolve” lub „fade”, i zasada działania jest identyczna – płynne nakładanie się dwóch klatek obrazu w czasie. Dobre praktyki mówią, żeby nie przesadzać z czasem trwania przenikania: zwykle 0,5–1,5 sekundy daje przyjemny, profesjonalny wygląd, bez wrażenia „zamulenia” interfejsu. Warto też pilnować spójności – jeśli na stronie używasz przenikania w jednym miejscu, dobrze jest utrzymać podobny styl animacji w innych elementach, żeby całość wyglądała konsekwentnie i nie rozpraszała użytkownika. W kontekście multimediów na WWW przenikanie jest też korzystne wydajnościowo, bo operuje głównie na właściwości opacity i transformacjach, które przeglądarki potrafią optymalizować sprzętowo.

Pytanie 25

Do czego służy znacznik <i> w języku HTML?

A. umieszczania obrazu
B. zdefiniowania nagłówka w treści
C. zmiany kroju pisma na pochylony
D. zdefiniowania formularza
Znacznik <i> w języku HTML jest używany do przedstawienia tekstu w stylu kursywy. Jest to jeden z najprostszych znaczników, który jest często stosowany do podkreślenia pewnych elementów tekstowych, takich jak tytuły książek, nazwy filmów czy inne wyrazy, które mają znaczenie kontekstowe. Użycie tego znacznika jest zgodne z zasadami semantyki HTML, co oznacza, że zachowuje on znaczenie treści, a nie tylko jej wygląd. Warto również zauważyć, że w CSS istnieje wiele możliwości stylizacji tekstu, a znacznik <i> jest jednym z elementów, które w łatwy sposób można połączyć z regułami stylów, aby stworzyć atrakcyjne wizualnie strony internetowe. Przykładem zastosowania może być: <p>Ostatnio przeczytałem <i>Harry'ego Pottera</i> i bardzo mi się podobał.</p>. W tym przypadku tytuł książki jest wyróżniony, co przyciąga uwagę czytelnika. Warto pamiętać, że w nowoczesnym HTML zamiast <i> dla stylizacji można używać CSS, jednak <i> pozostaje ważnym elementem dla zachowania semantyki treści.

Pytanie 26

Jaką rolę odgrywa kwerenda krzyżowa w programie MS Access?

A. Zmienia istniejące dane w tabeli
B. Prezentuje zliczone wartości z pola i układa je w wiersze oraz kolumny
C. Usuwa rekordy z tabel według określonych kryteriów
D. Dodaje do wybranej tabeli rekordy z innej tabeli
Kwerenda krzyżowa w bazie danych MS Access pełni kluczową rolę w analizie danych, umożliwiając użytkownikom prezentację zliczonych wartości w formacie tabelarycznym, gdzie wyniki są układane w wiersze i kolumny. To narzędzie jest niezwykle przydatne w przypadku, gdy chcemy zsyntetyzować dane na podstawie dwóch lub więcej kryteriów, co pozwala na szybką analizę zależności i trendów. Na przykład, możemy stworzyć kwerendę krzyżową, która zlicza sprzedaż według miesięcy i kategorii produktów. W rezultacie otrzymujemy czytelny raport, który pozwala na natychmiastowe zrozumienie, które produkty sprzedają się najlepiej w danym okresie. Kwerendy krzyżowe są zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie analizy danych, umożliwiając użytkownikom szybkie podejmowanie decyzji na podstawie wizualizacji wyników. Standardy projektowania baz danych zalecają korzystanie z takich kwerend tam, gdzie potrzebne są złożone analizy, a ich struktura jest zgodna z zasadami normalizacji danych, co z kolei ułatwia ich późniejsze przetwarzanie.

Pytanie 27

W CSS zapis selektora p > i { color: red;} wskazuje, że kolorem czerwonym zostanie zdefiniowany

A. wszelki tekst w znaczniku <p> lub wszelki tekst w znaczniku <i>
B. tylko ten tekst w znaczniku <i>, który znajduje się bezpośrednio wewnątrz znacznika <p>
C. tylko ten tekst w znaczniku <p>, który posiada klasę o nazwie i
D. wszelki tekst w znaczniku <p>, z wyjątkiem tych w znaczniku <i>
Zapis selektora p > i w CSS oznacza, że styl zostanie zastosowany jedynie do znaczników <i>, które są bezpośrednimi dziećmi znacznika <p>. W praktyce oznacza to, że jeśli w dokumencie HTML mamy strukturę, gdzie znacznik <i> znajduje się bezpośrednio wewnątrz <p>, tekst w tym <i> zostanie sformatowany na czerwono. Takie podejście do stylizacji jest zgodne z zasadami kaskadowego arkusza stylów, gdzie selektory mogą precyzyjnie określać, które elementy mają być stylizowane. Użycie operatora > jest dobrym przykładem zastosowania selektorów potomków w CSS, co pozwala na bardziej precyzyjne i efektywne zarządzanie stylami. Dobrą praktyką jest unikanie nadmiernej hierarchii w selektorach, co może prowadzić do złożonych i trudnych do utrzymania arkuszy stylów. W związku z tym, zrozumienie działania selektorów jest kluczowe dla efektywnego korzystania z CSS.

Pytanie 28

Jaką właściwość należy zastosować w stylu CSS, aby określić krój czcionki?

A. text-family
B. font-family
C. text-style
D. font-style
Odpowiedź 'font-family' jest poprawna, ponieważ w CSS to właśnie ta właściwość służy do określenia rodziny czcionek, które mają być używane w danym elemencie. Właściwość 'font-family' pozwala na zdefiniowanie podstawowych czcionek, a także alternatywnych, które mogą być użyte, jeśli preferowana czcionka nie jest dostępna. Przykładowo, zapisywanie: `font-family: Arial, sans-serif;` wskazuje, że przeglądarka powinna używać czcionki Arial, a w przypadku jej braku - czcionki z rodziny sans-serif. To podejście jest szczególnie ważne w kontekście tworzenia responsywnych i dostępnych interfejsów użytkownika, gdzie różne urządzenia mogą obsługiwać różne czcionki. Dodatkowo, zgodnie z wytycznymi W3C i zasadami projektowania, zaleca się określanie co najmniej dwóch czcionek: głównej i alternatywnej, aby zapewnić odpowiednią estetykę i czytelność tekstu. Znajomość właściwości 'font-family' jest kluczowa dla każdego, kto zajmuje się projektowaniem stron internetowych, pozwalając na lepsze dostosowanie wyglądu i funkcjonalności serwisów oraz aplikacji webowych.

Pytanie 29

Która z właściwości grafiki wektorowej jest słuszna?

A. Grafika wektorowa jest niezależna od rozdzielczości
B. Nie można jej przekształcić w grafikę rastrową
C. Po utworzeniu nie jest możliwa edycja
D. Grafika wektorowa nie podlega skalowaniu
Pierwsza z błędnych odpowiedzi sugeruje, że raz utworzoną grafikę wektorową nie można edytować. W rzeczywistości, grafika wektorowa jest tworzona z wykorzystaniem obiektów, które można modyfikować w dowolnym momencie. Można zmieniać kształty, kolory, rozmiary czy też dodać nowe elementy, co sprawia, że jest to bardzo elastyczny format. Kolejna niepoprawna odpowiedź mówi o tym, że grafika wektorowa jest nieskalowalna. Właśnie odwrotnie, grafika wektorowa jest zaprojektowana w taki sposób, aby była nieskalowalna, co oznacza, że można ją powiększać i pomniejszać bez utraty jakości. Ostatnia błędna odpowiedź twierdzi, że nie można przetworzyć grafiki wektorowej na grafikę rastrową. To również jest nieprawda, ponieważ istnieją metody konwersji grafiki wektorowej do formatu rastrowego, co jest przydatne w wielu zastosowaniach, np. w druku czy publikacjach internetowych. Oba formaty mają swoje miejsce w pracy projektanta, jednak różnią się w sposobie reprezentacji obrazu i zastosowaniach.

Pytanie 30

Instrukcję for można zastąpić inną instrukcją

A. case
B. switch
C. continue
D. while
Instrukcja `while` jest poprawnym zamiennikiem dla instrukcji `for` w kontekście iteracji, ponieważ obie służą do powtarzania bloków kodu, dopóki spełniony jest określony warunek. Główna różnica polega na sposobie deklaracji warunków iteracji. W instrukcji `for` często używamy jej do iteracji po znanym zakresie, np. od 0 do n, co jest typowe w wielu zastosowaniach, takich jak przetwarzanie elementów tablicy. Natomiast `while` idealnie nadaje się do sytuacji, gdzie liczba iteracji jest nieznana na początku i zależy od dynamicznie ocenianych warunków. Przykładem może być przetwarzanie danych, gdzie pętla `while` kontynuuje działanie, aż do momentu, gdy nie napotka na wartość końcową, co jest szczególnie przydatne w algorytmach przetwarzania strumieni danych. Ponadto, od strony wydajnościowej, wybór między `for` a `while` powinien być uzależniony od contextu, w jakim są używane. Dobrą praktyką jest dopasowanie rodzaju pętli do specyfiki problemu, co zwiększa czytelność i efektywność kodu.

Pytanie 31

Jakie są prawidłowe kroki w kolejności, które należy podjąć, aby nawiązać współpracę między aplikacją internetową działającą na serwerze a bazą SQL?

A. wybór bazy danych, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, zapytanie do bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
B. wybór bazy, zapytanie do bazy, nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
C. nawiązanie połączenia z serwerem baz danych, wybór bazy, zapytanie do bazy - wyświetlane na stronie WWW, zamknięcie połączenia
D. zapytanie do bazy, wybór bazy, wyświetlenie na stronie WWW, zamknięcie połączenia
Analizując inne odpowiedzi, można dostrzec kilka kluczowych nieprawidłowości. W pierwszej z nich podano, że należy najpierw wybrać bazę, co jest nielogiczne, ponieważ przed dokonaniem wyboru bazy konieczne jest nawiązanie połączenia z serwerem. Bez tego połączenia aplikacja nie ma możliwości komunikacji z bazą danych, a zatem nie można dokonać wyboru bazy. Kolejna odpowiedź sugeruje, że zapytanie do bazy powinno nastąpić przed dokonaniem wyboru bazy, co także jest błędne. Zapytania SQL są wykonywane w kontekście określonej bazy danych, więc konieczne jest jej wcześniejsze wybranie. Podobnie, trzecia odpowiedź wprowadza mylne rozumienie kolejności operacji, sugerując, że wyświetlenie danych może nastąpić bez wcześniejszego zapytania do bazy. To podejście ignoruje fakt, iż dane muszą być najpierw pobrane przed ich prezentacją na stronie. Te błędne koncepcje często wynikają z braku zrozumienia procesu interakcji z bazą danych oraz jego podstawowych zasad. W praktyce, aby efektywnie współpracować z bazą danych, istotne jest, by każdy krok był realizowany w odpowiedniej kolejności, co nie tylko zwiększa efektywność, ale również minimalizuje ryzyko błędów oraz problemów z bezpieczeństwem. Dlatego tak ważne jest, aby zrozumieć i stosować się do ustalonych standardów i dobrych praktyk w tym zakresie.

Pytanie 32

Zidentyfikuj styl CSS, który doprowadził do uzyskania pokazanego efektu.

Ilustracja do pytania
A. Styl 2
B. Styl 1
C. Styl 3
D. Styl 4
Odpowiedź Styl 2 jest prawidłowa, ponieważ zastosowanie border-radius w wartości 50px pozwala osiągnąć efekt zaokrąglenia narożników elementu do kształtu koła, o ile element jest kwadratem. W tym przypadku obraz ma szerokość 100px, co oznacza, że promień zaokrąglenia równy 50px sprawia, że wszystkie narożniki zbiegają się w punktach centralnych ścianek kwadratu, tworząc idealny okrąg. Ta technika jest szeroko stosowana w projektowaniu stron internetowych zwłaszcza w odniesieniu do awatarów lub elementów graficznych, które wymagają zaokrąglonego kształtu. Stosowanie odpowiednich wartości border-radius jest zgodne z dobrymi praktykami w CSS, co pozwala projektantom na eleganckie i efektywne kształtowanie wyglądu witryny. Dzięki temu można tworzyć intuicyjne i estetyczne interfejsy użytkownika. Ważne jest również, aby testować wyświetlanie na różnych urządzeniach, ponieważ CSS powinien być responsywny i adaptowalny do różnorodnych rozdzielczości wyświetlaczy co zwiększa dostępność oraz użyteczność witryn.

Pytanie 33

Aby w HTML uzyskać odpowiednie formatowanie paragrafu dla tekstu:

Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora
A. <p>Tekst może być <mark>wyróżniony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>
B. <p>Tekst może być <mark>wyróżniony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>
C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>
D. <p>Tekst może być <mark>wyróżniony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>
Aby uzyskać odpowiednie formatowanie tekstu w języku HTML, ważne jest zastosowanie właściwych znaczników semantycznych, które nie tylko wpływają na wygląd tekstu, ale także na jego znaczenie w kontekście SEO oraz dostępności. W przypadku tego pytania, poprawne użycie znaczników <mark> i <em> jest kluczowe. Znacznik <mark> służy do wyróżnienia fragmentu tekstu, co informuje użytkowników, że jest on istotny lub wymaga szczególnej uwagi. Natomiast znacznik <em> (emphasis) jest używany do podkreślenia ważności słów, co również ma znaczenie semantyczne. Przykładowo, kod <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p> skutecznie oddziela dwa różne aspekty tekstu, zachowując przy tym poprawność strukturalną HTML. Zgodność z W3C oraz z zasadami dostępności WCAG (Web Content Accessibility Guidelines) jest fundamentalna, aby zapewnić, że strona internetowa jest przyjazna dla wszystkich użytkowników, w tym osób z niepełnosprawnościami. Właściwe użycie tych znaczników wpływa na indeksację treści przez wyszukiwarki, co może poprawić widoczność strony w wynikach wyszukiwania.

Pytanie 34

Pojęcie krotka odpowiada

A. kolumnie
B. tabeli
C. relacji
D. wierszowi
Krotka to struktura danych, która reprezentuje pojedynczy wiersz w tabeli relacyjnej. W kontekście baz danych krotka składa się z zestawu wartości, z których każda odpowiada kolumnie w tej tabeli. Przykładowo, w przypadku tabeli 'Użytkownicy', krotka może zawierać informacje o jednym użytkowniku, takie jak imię, nazwisko, adres e-mail i data rejestracji. Używanie krotek w bazach danych jest zgodne z koncepcją relacyjnych baz danych, gdzie dane organizowane są w tabelach, a każda krotka jest unikalnym wpisem. W praktyce programiści często korzystają z krotek w językach programowania, takich jak Python, gdzie krotki są używane do grupowania danych, które nie powinny być modyfikowane. Dzięki zastosowaniu krotek zwiększa się czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie. W kontekście standardów, krotki odzwierciedlają zasady normalizacji danych, co jest kluczowe dla utrzymania integralności oraz spójności danych w bazach.

Pytanie 35

W PHP, przy wykonywaniu działań na bazie danych MySQL, aby zakończyć sesję z bazą, należy użyć

A. mysqli_rollback();
B. mysqli_commit();
C. mysqli_exit();
D. mysqli_close();
Funkcja mysqli_close() jest właściwym sposobem na zakończenie pracy z połączeniem do bazy danych MySQL w języku PHP. Użycie tej funkcji zwalnia zasoby skojarzone z danym połączeniem, co jest kluczowe w kontekście wydajności aplikacji. Po zakończeniu operacji na bazie danych, zwłaszcza w przypadku aplikacji intensywnie korzystających z zasobów, takich jak serwery webowe, ważne jest, aby zamknąć połączenie, aby uniknąć wycieków pamięci oraz ograniczyć liczbę otwartych połączeń. Przykładowo, po wykonaniu zapytań do bazy danych, stosując mysqli_close($connection), gdzie $connection to uchwyt do otwartego połączenia, można skutecznie zakończyć interakcję z bazą. Dobrą praktyką jest zamykanie połączeń w blokach finally, aby upewnić się, że zasoby są zwalniane nawet w przypadku wystąpienia wyjątków. Kiedy zamykasz połączenie, pamiętaj, że nie będziesz w stanie już korzystać z tego uchwytu połączenia, co jest zgodne z filozofią zarządzania zasobami, gdzie każdy otwarty zasób powinien być odpowiednio zamykany po zakończeniu jego użycia.

Pytanie 36

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
B. nieprawidłowe dane
C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
D. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c
W analizowanej linii kodu JavaScript, wykorzystujemy funkcję Math.max, która służy do określenia maksymalnej wartości spośród podanych argumentów. W tym przypadku, wartości te są reprezentowane przez zmienne a, b oraz c. Zastosowanie funkcji Math.max jest standardem w programowaniu w JavaScript, co pozwala na efektywne przeprowadzenie operacji porównawczych. Użycie operatora przypisania '=' pozwala na zapisanie wyniku operacji do zmiennej x, co z kolei umożliwia dalsze przetwarzanie tej wartości w programie. Przykład użycia tej funkcji wygląda następująco: var x = Math.max(a, b, c);. Warto również zwrócić uwagę na to, że funkcja Math.max zwraca wartości numeryczne, co czyni ją niezastąpioną w przypadkach, gdy potrzebne jest porównanie różnych liczb w celu wyłonienia największej. W kontekście standardów, Math.max jest częścią obiektu Math, który jest wbudowany w JavaScript i podlega ogólnym zasadom ECMAScript. Dlatego znajomość i umiejętność stosowania tej funkcji jest kluczowa dla każdego programisty JavaScript.

Pytanie 37

Jaką wartość zwróci funkcja zao, która została zdefiniowana w języku C++, gdy zostanie wywołana z argumentem 3.55?

int zao(float x) {
    return x+0.5;
}
A. 4
B. 3
C. 4.05
D. 3.5
Wartości zwracane przez funkcje w C++ mogą być mylące, gdy nie zrozumiemy, jak działa zaokrąglanie i operacje na liczbach zmiennoprzecinkowych. Rozważając odpowiedzi 3, 3.5 i 4.05, można zauważyć, że każda z tych odpowiedzi opiera się na błędnym zrozumieniu zastosowania funkcji zaofloat. Odpowiedź 3 wynika z błędu myślowego, który zakłada, że dodanie 0.5 do wartości 3.55 skutkuje zmniejszeniem wartości do najbliższej liczby całkowitej, co jest niezgodne z zasadami matematycznymi. Z kolei odpowiedź 3.5 może wydawać się logiczna dla kogoś, kto może pomyśleć, że dodanie 0.5 w jakimś sensie zmienia wartość do tej liczby, jednak w rzeczywistości, gdyby tak było, funkcja nie spełniałaby swojej podstawowej roli. Odpowiedź 4.05, mimo że jest poprawnym wynikiem dodania do 3.55 wartości 0.5, nie jest właściwą odpowiedzią w kontekście pytania, ponieważ nie uwzględnia zasady zaokrąglania do najbliższej liczby całkowitej. W praktyce programiści często napotykają podobne problemy i dlatego dobrym zwyczajem jest, aby jasno określać wymagania dotyczące wyników i stosować odpowiednie metody zaokrąglania, kiedy to konieczne, aby uniknąć nieporozumień.

Pytanie 38

Tabela o nazwie naprawy zawiera kolumny: klient, czyNaprawione. Jakie polecenie należy użyć, aby wykasować rekordy, w których pole czyNaprawione ma wartość prawdziwą?

A. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
B. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
C. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;
D. DELETE FROM naprawy;
Poprawna odpowiedź to 'DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;'. To polecenie SQL jest zgodne z syntaksą używaną do usuwania rekordów z tabeli, gdzie spełniony jest określony warunek. W tym przypadku, usuwamy wszystkie rekordy z tabeli 'naprawy', dla których pole 'czyNaprawione' ma wartość TRUE. Użycie słowa kluczowego 'FROM' jest niezbędne, aby wskazać, z której tabeli chcemy usunąć dane. Przykładowo, jeśli w tabeli 'naprawy' mamy wielu klientów, z którymi nie zostały jeszcze dokonane naprawy, a chcemy zachować tylko te, które zostały zakończone, takie polecenie jest idealne. W praktyce, stosowanie takich zapytań jest istotne, aby utrzymywać bazę danych w porządku i eliminować nieaktualne informacje. Ponadto, zgodnie z dobrymi praktykami, przed wykonaniem polecenia DELETE warto wykonać zapytanie SELECT z tym samym warunkiem, aby zobaczyć, które rekordy zostaną usunięte.

Pytanie 39

Aby obraz wstawiony na stronę internetową mógł dostosować się automatycznie do wymiarów ekranu, na którym jest wyświetlany, konieczne jest

A. niezmienianie obu jego wymiarów za pomocą stylów CSS
B. ustawienie jego szerokości w wartościach procentowych
C. ustawienie jednego z jego wymiarów w pikselach
D. ustawienie obu jego rozmiarów w pikselach
Ustawienie wymiarów obrazu w pikselach ogranicza jego elastyczność, co prowadzi do nieidealnego wyświetlania na różnych urządzeniach. Obrazy o stałych wymiarach mogą nie zmieścić się na ekranach o mniejszych rozmiarach, co skutkuje koniecznością przewijania w poziomie lub zniekształceniem obrazu, gdy przeglądarka jest zmniejszana. Ponadto, ustawienie jednego z wymiarów w pikselach również nie rozwiązuje problemu responsywności, ponieważ drugi wymiar nadal będzie stały, co może prowadzić do nieproporcjonalnego wyświetlania. Nie modyfikowanie obu wymiarów stylami CSS neguje możliwości dostosowania obrazów do zmieniających się rozmiarów ekranów, co jest istotnym aspektem nowoczesnego web designu. Praktyczna implementacja responsywnych zdjęć wymaga przemyślenia koncepcji elastyczności, co obejmuje użycie CSS, aby zapewnić optymalne wyświetlanie obrazów na wszystkich urządzeniach. Użytkownicy powinni być świadomi, że dobrą praktyką jest stosowanie technik takich jak media queries oraz CSS Flexbox, co pozwala na precyzyjne dostosowywanie layoutu do wymagań urządzenia. Podsumowując, podejście to nie tylko wpływa na estetykę strony, ale również na jej funkcjonalność i dostępność, co jest kluczowe w obecnych czasach, gdy użytkownicy korzystają z szerokiej gamy urządzeń.

Pytanie 40

Jakie właściwości stylu CSS poprawnie definiują dla akapitu czcionkę: Arial; jej wielkość: 16 pt; oraz styl czcionki: kursywa?

A. p {font-family: Arial; font-size: 16px; font-variant: normal;}
B. p {font-style: Arial; font-size: 16pt; font-variant: normal;}
C. p {font-family: Arial; font-size: 16pt; font-style: italic;}
D. p {font-style: Arial; size: 16px; font-weight: normal;}
Odpowiedź p {font-family: Arial; font-size: 16pt; font-style: italic;} jest poprawna, ponieważ zawiera wszystkie istotne właściwości, które definiują krój, rozmiar oraz styl czcionki dla akapitu. Właściwość font-family definiuje krój czcionki, w tym przypadku Arial, co jest zgodne z wymaganiami. Właściwość font-size ustawia rozmiar czcionki na 16 punktów (pt), co jest standardowym sposobem definiowania wielkości czcionki w kontekście typografii. Ponadto właściwość font-style została poprawnie użyta do określenia stylu pochylenia czcionki, co w CSS jest reprezentowane przez wartość italic. Te właściwości są zgodne z dobrymi praktykami w CSS, które zalecają precyzyjne definiowanie czcionek, aby zapewnić spójność w prezentacji tekstu. Przykładowo, stosując ten styl w dokumencie HTML, uzyskasz wyraźnie wyodrębniony akapit, który będzie atrakcyjny wizualnie i czytelny. Zastosowanie odpowiednich jednostek, takich jak pt dla rozmiaru czcionki, jest również istotne dla zapewnienia odpowiedniej skalowalności na różnych urządzeniach.