Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 18 kwietnia 2026 19:20
  • Data zakończenia: 18 kwietnia 2026 19:43

Egzamin zdany!

Wynik: 23/40 punktów (57,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Instrukcja w języku JavaScript

var napis1 = new napisy();
ma na celu
A. wykonanie metody obiektu napisy
B. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz uruchomienie funkcji, która przyjmuje jako argument napis1
C. stworzenie obiektu napis1 z klasy napisy
D. stworzenie nowej klasy napis1
Odpowiedź jest poprawna, ponieważ zapis "var napis1 = new napisy();" faktycznie tworzy nowy obiekt o nazwie "napis1" na podstawie klasy "napisy". W JavaScript, użycie słowa kluczowego "new" jest niezbędne do instancjonowania obiektu z klasy. Klasy w JavaScript definiują strukturę obiektów, a w tym przypadku "napisy" może być zdefiniowaną przez programistę klasą, która zawiera różne metody i właściwości związane z obiektami tego typu. Przykładowo, jeśli klasa "napisy" ma metody do manipulacji tekstem, to obiekt "napis1" może wykorzystywać te metody do operacji na łańcuchach tekstowych. W praktyce, prawidłowe stosowanie klas i obiektów w programowaniu obiektowym pozwala na lepsze organizowanie kodu, zwiększa jego czytelność oraz umożliwia ponowne wykorzystanie kodu. Warto również zauważyć, że tworzenie obiektów w ten sposób jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi, co przyczynia się do bardziej strukturalnego podejścia do rozwoju aplikacji webowych.
Pytanie 2

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))
B. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))
C. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))
D. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))
Pierwsza odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100)) opiera się na błędnym założeniu, że oba warunki muszą być spełnione jednocześnie, co jest sprzeczne z wymaganiami. W kontekście tego pytania, aby warunek był prawdziwy, wystarczy, że przynajmniej jeden z podanych warunków będzie spełniony. To podejście prowadzi do niepotrzebnej ścisłości, ograniczając funkcjonalność programu. Druga odpowiedź (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100)) również jest myląca; operator logiczny '||' w kontekście zmiennej b sugeruje, że b może być mniejsze niż 10 lub większe niż 100, co nie spełnia wymagań, które określają, że b musi być w przedziale 10-100. Trzecia odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100)) wprowadza dodatkowe zamieszanie, ponieważ druga część warunku znowu nie wymusza, aby b znajdowało się w odpowiednim zakresie. Przypadki takie jak te wskazują na typowe błędy logiczne, gdzie programiści mogą mylnie interpretować potrzeby warunku, co skutkuje błędami w kodzie. Kluczowe jest zrozumienie, jak działają operatory logiczne oraz jakie są ich konsekwencje w kontekście projektowania warunków. Właściwe użycie operatorów jest fundamentem skutecznego programowania, a unikanie takich pułapek jest kluczowe dla tworzenia stabilnych aplikacji.
Pytanie 3

Aby włączyć zewnętrzny skrypt JavaScript o nazwie skrypt.js, konieczne jest umieszczenie w kodzie HTML

A. <link rel="script" href="/skrypt.js" />
B. <script src="/skrypt.js"></script>
C. <link rel="JavaScript" type="js" href="/skrypt.js" />
D. <script> skrypt.js </script>
Poprawna odpowiedź to <script src="/skrypt.js"></script>. Wykorzystanie atrybutu src w tagu <script> to standardowa metoda do ładowania zewnętrznych skryptów JavaScript w HTML. Dzięki temu przeglądarka wie, żeby pobrać i uruchomić kod z pliku skrypt.js. To z kolei pozwala na lepszą organizację, bo możemy używać tego samego skryptu w różnych miejscach projektu. No i w praktyce, to przynosi dużo korzyści, jak łatwiejsze utrzymanie czy debugowanie aplikacji. Jak mamy porządnie zorganizowany kod, to strona się szybciej ładuje, a przeglądarka może buforować te skrypty. Na koniec warto dodać, że dobrze osadzone skrypty wpływają też pozytywnie na SEO, bo wyszukiwarki lubią strony, które są zorganizowane i zoptymalizowane. Warto pamiętać, żeby umieszczać tagi <script> na końcu dokumentu HTML, zaraz przed zamknięciem tagu </body>, bo to pozwala na szybsze wyświetlanie zawartości.
Pytanie 4

W kodzie JavaScript aby wywołać okno z polem do wprowadzania danych i przyciskami OK i ANULUJ, należy zastosować metodę

A. message();
B. prompt();
C. confirm();
D. alert();
Prawidłowa metoda to prompt(). W JavaScripcie właśnie prompt() służy do wyświetlenia okna dialogowego z polem tekstowym, w które użytkownik może coś wpisać, oraz z przyciskami OK i Anuluj. Funkcja zwraca napis (string) wpisany przez użytkownika albo null, jeśli użytkownik kliknie Anuluj lub zamknie okno. Typowe użycie wygląda tak: const imie = prompt("Podaj swoje imię:"); if (imie !== null) { console.log("Witaj, " + imie); } Z mojego doświadczenia prompt() jest fajne do szybkich testów, prostych przykładów na lekcji, czy małych zadań domowych, bo nie trzeba tworzyć formularza w HTML. Jednak w profesjonalnych aplikacjach webowych raczej się go unika, bo to okno blokuje działanie całej strony (tzw. modalne, synchroniczne okno dialogowe) i wygląda różnie w zależności od przeglądarki. Zgodnie z dobrymi praktykami UI/UX lepiej budować własne okna dialogowe w HTML/CSS/JS, które są spójne z wyglądem strony. Warto też wiedzieć, że prompt() zawsze zwraca tekst, więc jeśli potrzebujesz liczby, trzeba ją przekonwertować, np. Number(prompt("Podaj wiek:")) albo parseInt(). No i trzeba pamiętać o obsłudze sytuacji, gdy użytkownik kliknie Anuluj – wtedy dostajesz null i dobrze jest to sprawdzić, zanim zaczniesz coś liczyć. Podsumowując: jeśli w pytaniu jest mowa o oknie z polem do wprowadzania danych oraz przyciskami OK i ANULUJ – klasyczne okienko przeglądarki – to w JavaScripcie odpowiada za to właśnie metoda prompt().
Pytanie 5

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. wartości bezwzględnej liczby
B. wartości przybliżonej liczby
C. pierwiastka kwadratowego liczby
D. potęgi liczby
Funkcja Math.pow() w JavaScript służy do obliczania potęgi liczby, co oznacza, że można jej użyć do podnoszenia liczby do wybranej potęgi. Poprawna składnia tej funkcji to Math.pow(base, exponent), gdzie 'base' to liczba, którą chcemy podnieść do potęgi, a 'exponent' to wykładnik. Na przykład, aby obliczyć 2 do potęgi 3, używamy Math.pow(2, 3), co zwraca 8. Ta funkcja jest niezwykle przydatna w różnych kontekstach programistycznych, takich jak obliczenia matematyczne, grafika komputerowa, czy modelowanie rzeczywistych zjawisk. W praktyce, korzystając z Math.pow(), można zrealizować wiele bardziej zaawansowanych obliczeń, takich jak obliczanie wartości funkcji wygładzających, symulacji fizycznych czy operacji na danych statystycznych. Kluczowe jest, aby pamiętać, że w JavaScript dostępne są również operator potęgowania (**), wprowadzony w ECMAScript 2016, co czyni kod bardziej czytelnym, na przykład 2 ** 3 również zwraca 8. Warto być świadomym tych narzędzi, aby optymalizować i upraszczać kod w swoich projektach.
Pytanie 6

W ramce przedstawiono kod JavaScript z błędem logicznym. Program powinien wypisywać informację, czy liczby są sobie równe, czy nie, lecz nie wykonuje tego. Wskaż odpowiedź, która dotyczy błędu.

var x=5;
var y=3;
if(x=y) document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne są równe';
else    document.getElementById("demo").innerHTML='zmienne się różnią';
A. Zawartość sekcji if oraz else powinna być zamieniona miejscami
B. W klauzuli if użyto przypisania zamiast porównania
C. Brak średnika przed klauzulą else
D. Zmienne zostały zadeklarowane w niewłaściwy sposób
W kontekście analizy błędów w kodzie JavaScript, istnieje kilka odpowiedzi, które nie są poprawne. Po pierwsze, stwierdzenie, że zmienne zostały nieprawidłowo zadeklarowane, jest mylące. W rzeczywistości zmienne x i y zostały zadeklarowane poprawnie za pomocą słowa kluczowego var, co jest standardową praktyką w JavaScript. Wartości, które przypisano do tych zmiennych, są również poprawne i zgodne z typem liczbowym. Po drugie, stwierdzenie, że przed klauzulą else nie powinno być średnika, również nie jest adekwatne. W JavaScript średnik jest opcjonalny na końcu instrukcji, a jego brak w tym przypadku nie wpływa na działanie programu. Klauzula else działa prawidłowo, niezależnie od obecności średnika w kodzie. Ponadto, twierdzenie, że instrukcje wewnątrz sekcji if oraz else powinny być zamienione miejscami, jest błędne, ponieważ logika programu nie wymaga takiej zamiany. Program powinien najpierw sprawdzić, czy zmienne są równe, a następnie zareagować w zależności od wyniku tego porównania. Właściwa struktura kontrolna jest kluczowa dla poprawności działania kodu, dlatego zamiana sekcji if i else prowadziłaby do wyświetlania błędnych komunikatów.
Pytanie 7

Zapis przedstawiony w języku JavaScript oznacza, że

x = przedmiot.nazwa();
A. nazwa to pole klasy przedmiot.
B. zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa.
C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot.
D. nazwa to właściwość obiektu przedmiot.
Rozważając inne proponowane odpowiedzi, należy zrozumieć, że język JavaScript często wykorzystuje programowanie obiektowe, gdzie właściwości i metody obiektów różnią się w użyciu. Pierwsza opcja sugeruje, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, co jest błędne w kontekście przedstawionego kodu, ponieważ użyto nawiasów okrągłych, co jednoznacznie wskazuje na wywołanie metody, a nie na odwołanie się do właściwości. Druga opcja mówi o nazwie jako polu klasy przedmiot, co jest mylące, ponieważ w JavaScript nie istnieje formalny podział na pola i metody w taki sposób, jak w statycznie typowanych językach jak Java czy C++. JavaScript, jako język dynamiczny, używa właściwości obiektu do przechowywania zarówno danych, jak i funkcji. Czwarta propozycja, że zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot, również jest błędna, ponieważ w kodzie widzimy wywołanie metody nazwa() na obiekcie przedmiot, a nie wywołanie funkcji przedmiot. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z niewłaściwego rozróżnienia między funkcjami i metodami, czy też z niepoprawnego przypisywania ról poszczególnym elementom składni w dynamicznie typowanych językach, co prowadzi do nieporozumień w kontekście konwencji programistycznych stosowanych w JavaScript.
Pytanie 8

Która z komend w języku JavaScript pozwala na zmianę koloru tekstu na niebieski w akapicie określonym w pliku HTML?

A. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";
B. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";
C. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";
D. document.getElementById("jeden").color = "blue";
Patrząc na błędne odpowiedzi, warto zrozumieć, dlaczego niektóre z nich są błędne w kontekście JavaScript oraz DOM. W pierwszym przypadku, document.getElementById("jeden").color = "blue" nie zadziała poprawnie, bo używasz właściwości color bezpośrednio na elemencie, a powinna być ona w obiekcie style. Trzeba użyć style.color, żeby zmieniać kolory, to zasada w CSS. W drugim przypadku, document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue" też jest do bani, bo w JavaScript musisz używać notacji camelCase, czyli powinno być backgroundColor, a nie background-color. I jeszcze ostatnia błędna opcja, document.getElementById("jeden").background-color = "blue" również nie działa, bo background-color to właściwość CSS, a nie bezpośrednio właściwość obiektu JavaScript. Często takie błędy wynikają z braku zrozumienia różnic między notacjami CSS i JavaScript. Dlatego ważne jest, żeby się tego trzymać i wiedzieć, jak te technologie współpracują, żeby unikać typowych pułapek przy programowaniu.
Pytanie 9

W języku JavaScript przedstawiona poniżej definicja jest definicją
var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"];

A. obiektu.
B. tablicy.
C. klasy.
D. kolekcji.
W języku JavaScript definicja var imiona=["Anna", "Jakub", "Iwona", "Krzysztof"]; przedstawia tablicę, która jest jednym z fundamentalnych typów danych w tym języku. Tablice są używane do przechowywania zbiorów danych w sposób uporządkowany. W tym przypadku tablica imiona przechowuje cztery stringi, każdy reprezentujący imię. Wartością dodaną tablicy jest możliwość dostępu do poszczególnych elementów za pomocą indeksów, które zaczynają się od zera. Na przykład, imiona[0] zwróci \"Anna\", a imiona[1] zwróci \"Jakub\". W praktyce tablice są niezwykle przydatne w programowaniu, ponieważ pozwalają na łatwe zarządzanie i manipulację danymi. Dobrą praktyką jest używanie tablic do przechowywania związków danych, co umożliwia ich efektywne przetwarzanie i iterację za pomocą pętli, co zwiększa czytelność i organizację kodu. Warto również zaznaczyć, że tablice w JavaScript są obiektami, co daje dodatkowe możliwości manipulacji, takie jak metody tablicowe (np. push, pop, map, filter) do operacji na zbiorach danych. Poznanie i zrozumienie tablic jest kluczowe dla każdego programisty, ponieważ są one podstawą wielu algorytmów i struktur danych."
Pytanie 10

W JavaScript metoda Math.random() ma na celu

A. porównać dwie sekwencje znaków
B. zwrócić liczbę pseudolosową
C. zwrócić liczbę po zaokrągleniu
D. zaokrąglić liczbę do najbliższej większej liczby całkowitej
Odpowiedzi sugerujące, że Math.random() zaokrągla liczby lub porównuje napisy, bazują na nieporozumieniach dotyczących podstawowych funkcjonalności tej metody. Zaokrąglanie liczb odnosi się do operacji, która manipulowałaby wartością liczbową, co nie ma miejsca w działaniu Math.random(). Metoda ta generuje zmiennoprzecinkowe liczby losowe, które mogą być następnie zaokrąglane, ale sama w sobie nie wykonuje tej operacji, co czyni takie odpowiedzi błędnymi. Twierdzenie, że Math.random() zwraca zaokrągloną liczbę również jest mylne, ponieważ wynik jej działania to wartość w przedziale od 0 do 1, która nie jest zaokrąglana, lecz jest to liczba o zmiennoprzecinkowej reprezentacji. Porównywanie napisów to zupełnie inna operacja, która dotyczy analizy tekstów, a nie generowania liczb. Takie pomyłki często wynikają z braku zrozumienia różnicy między różnymi typami operacji w języku programowania. Przykładem tego może być zamiana kontekstu funkcji, gdzie użytkownik myli operacje numeryczne z logicznymi. Zrozumienie, kiedy i jak używać poszczególnych funkcji, jest kluczowe dla efektywnego programowania i unikania podstawowych błędów w kodzie.
Pytanie 11

W formularzu, wartości z pola input o typie number zostały przypisane do zmiennej a, a następnie przetworzone w skrypcie JavaScript w pokazany sposób. Jaki typ będzie miała zmienna x?

var x = parseInt(a);
A. zmiennoprzecinkowy
B. liczbowy, całkowity
C. NaN
D. napisowy
Rzeczywiście, rozumienie tego, jak działa parseInt(), to klucz do ogarnięcia problemów związanych z danymi liczbowymi w JavaScript. Często można spotkać błąd polegający na myśleniu, że parseInt() zwraca liczby zmiennoprzecinkowe, co jest totalnie nieprawidłowe, bo zawsze dostajesz liczbę całkowitą, obcinając część dziesiętną. Inny typowy błąd to oczekiwanie, że dostaniemy NaN, kiedy dane wejściowe to liczby. NaN pojawia się tylko wtedy, gdy string nie zaczyna się od cyfry, a parseInt() nie może nic wyciągnąć. Ważne jest też to, że ta funkcja daje ci liczbę całkowitą, a nie tekst. W praktyce, jeśli nie rozumiesz dobrze konwersji typów, możesz narobić błędów w aplikacjach, co jest istotne, zwłaszcza gdy dokładność danych ma duże znaczenie. Programiści powinni mieć to na uwadze, żeby dobrze zarządzać danymi i unikać zaskakujących rezultatów, co jest zgodne z tym, co mówią najlepsze praktyki w pisaniu kodu. Warto także pamiętać o dodaniu podstawy liczbowej jako drugiego argumentu dla parseInt(), żeby uniknąć pomyłek przy interpretacji danych liczbowych w różnych systemach liczbowych, jak na przykład ósemkowy czy szesnastkowy. To naprawdę wpływa na poprawność działania aplikacji w praktyce.
Pytanie 12

W języku JavaScript należy sformułować warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna a będzie jakąkolwiek liczbą naturalną dodatnią (również nie zerową) lub gdy zmienna b będzie liczbą mieszczącą się w przedziale od 10 do 100, włącznie. Wyrażenie logiczne zastosowane w tym warunku powinno mieć formę

A. (a>0) && ((b>=10) || (b<=100))
B. (a>0) || ((b>=10) && (b<=100))
C. (a>0) && ((b>=10) && (b<=100))
D. (a>0) || ((b>=10) || (b<=100))
Analizując inne odpowiedzi, widać, że zawierają one różne błędne koncepcje w interpretacji warunków logicznych. W przypadku (a>0) && ((b>=10) || (b<=100)), użycie operatora || w drugiej części powoduje, że warunek dla b zawsze będzie spełniony, niezależnie od wartości b, co jest niezgodne z założeniem, że b powinno znajdować się w przedziale od 10 do 100. Takie błędne zrozumienie operatorów logicznych prowadzi do niepoprawnych interpretacji. W odpowiedzi (a>0) || ((b>=10) || (b<=100)), ponownie użycie operatora || w drugiej części sprawia, że warunek b również nie działa zgodnie z założeniem, ponieważ b może być każdą liczbą, co nie spełnia wymogu ograniczenia do przedziału 10-100. Kolejna odpowiedź, (a>0) && ((b>=10) && (b<=100)), wprowadza błędny wniosek, że obie części muszą być spełnione jednocześnie. Takie podejście jest zrozumiałe, ale nie odpowiada na pierwotne założenie, że wystarczy, aby jeden z warunków był spełniony. Rozumienie logiki warunkowej w programowaniu jest kluczowe dla tworzenia efektywnych algorytmów i unikania problemów z bezpieczeństwem danych. Dlatego ważne jest, aby dokładnie analizować składnię i semantykę wyrażeń logicznych, co przekłada się na jakość kodu i jego łatwość w utrzymaniu.
Pytanie 13

Sprawdzanie poprawności wypełnienia formularza, które ma przebiegać po stronie klienta, powinno być wykonane w języku

A. JavaScript
B. CSS
C. Ruby on Rails
D. PHP
Weryfikacja kompletności formularza po stronie przeglądarki jest kluczowym elementem interakcji użytkownika z aplikacją internetową. Do realizacji tego zadania najczęściej wykorzystuje się język JavaScript, który umożliwia dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz reagowanie na zdarzenia użytkownika, takie jak kliknięcia czy wprowadzanie danych. Przykładem może być zdefiniowanie funkcji, która sprawdza, czy wszystkie wymagane pola formularza zostały uzupełnione przed jego wysłaniem. W tym celu można użyć zdarzenia 'submit', aby przechwycić moment wysłania formularza i przeprowadzić odpowiednie sprawdzenie. Standardy, takie jak W3C, zalecają stosowanie walidacji po stronie klienta, jako sposób na poprawę doświadczeń użytkownika i zmniejszenie obciążenia serwera. Przykład kodu JavaScript do walidacji formularza mógłby wyglądać następująco: function validateForm() { var x = document.forms["myForm"]["fname"].value; if (x == "") { alert("Imię musi być wypełnione"); return false; } }. Takie podejście nie tylko zwiększa użyteczność aplikacji, ale również pozwala na wczesne wykrywanie błędów, co może znacznie poprawić jakość danych przesyłanych do serwera.
Pytanie 14

Które wyrażenie logiczne należy zastosować w języku JavaScript, aby wykonać operacje tylko dla dowolnych liczb ujemnych z przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100)?

A. (liczba >= -200) && (liczba < -100)
B. (liczba -100)
C. (liczba <= -200) && (liczba < -100)
D. (liczba >= -200) || (liczba > -100)
Poprawne wyrażenie to (liczba >= -200) && (liczba < -100), bo dokładnie odwzorowuje zapis matematyczny przedziału jednostronnie domkniętego <-200, -100). W matematyce nawias kwadratowy oznacza, że granica jest włączona do przedziału, a nawias okrągły – że granica jest wyłączona. Czyli chcemy wszystkie liczby większe lub równe -200, ale jednocześnie mniejsze niż -100. W JavaScript przekłada się to właśnie na dwa porównania połączone operatorem logicznym AND, czyli &&. Warunek liczba >= -200 pilnuje dolnej granicy, a liczba < -100 pilnuje górnej, która jest otwarta. Jeśli którakolwiek z tych części będzie fałszywa, całe wyrażenie zwróci false, co jest dokładnie tym, czego oczekujemy przy opisie takiego przedziału. W praktyce taki zapis pojawia się bardzo często, np. przy walidacji danych wejściowych, filtrowaniu wyników, ustawianiu zakresów sliderów w interfejsie użytkownika albo przy sprawdzaniu warunków w grach (np. pozycja x obiektu ma być w jakimś zakresie). Przykład w JS: if (liczba >= -200 && liczba < -100) { // wykonaj kod tylko dla liczb z tego zakresu } Moim zdaniem warto od razu wyrobić sobie nawyk zapisywania zakresów w postaci dwóch prostych porównań połączonych &&, bo to jest czytelne dla innych programistów i zgodne z powszechną praktyką w branży. W wielu językach (nie tylko JavaScript, ale też C, Java, PHP) taki schemat warunków jest standardem. Trzeba też pamiętać, że w JS nie ma osobnego operatora „przedziału”, więc zawsze rozbijamy to właśnie na takie składowe porównania logiczne.
Pytanie 15

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

Ilustracja do pytania
A. 26 razy
B. 27 razy
C. 3 razy
D. 2 razy
Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.
Pytanie 16

Aby poprawnie skomentować linię kodu w języku JavaScript, należy po znakach // wprowadzić komentarz x = Math.max(a,b,c); //

A. nieprawidłowe dane
B. wybór wartości maksymalnej spośród zmiennych a, b oraz c
C. w zmiennej x minimalna wartość ze zmiennych a, b, c
D. w zmiennej x maksymalna wartość ze zmiennych a, b, c
W analizowanych odpowiedziach znajdują się stwierdzenia, które nie oddają rzeczywistego działania funkcji wykorzystywanej w tej linii kodu. Stwierdzenie dotyczące wyboru losowej wartości ze zmiennych a, b i c jest błędne, ponieważ funkcja Math.max nie dokonuje wyboru losowego, ale precyzyjnie analizuje wartości i zwraca największą z nich. Takie myślenie może prowadzić do poważnych nieporozumień w kontekście programowania, gdzie deterministyczne wyniki są kluczowe. Inne z kolei stwierdzenie, że w zmiennej x znajduje się minimalna wartość ze zmiennych a, b, c, jest całkowicie sprzeczne z logiką funkcji Math.max, która z definicji nakazuje jej zwracać maksymalną, a nie minimalną wartość. Użytkownik, bazując na tym błędnym rozumowaniu, mógłby wprowadzić niepoprawne dane do dalszego przetwarzania. Natomiast ostatnia błędna odpowiedź sugerująca, że zmienna x zawiera maksymalną wartość bez uwzględnienia kontekstu, jest niepoprawna w tym sensie, że nie precyzuje, iż funkcja Math.max porównuje konkretnie wartości a, b i c. Aby uniknąć takich nieporozumień, ważne jest zrozumienie mechanizmu działania wbudowanych funkcji w JavaScript oraz ich zastosowania w praktyce.
Pytanie 17

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 && a<100) || b<0)
B. if (a>0 || a<100 || b<0)
C. if (a>0 && a<100 && b>0)
D. if ((a>0 || a<100) && b>0)
Wybór odpowiedzi 'if (a>0 && a<100 && b>0)' jest prawidłowy, ponieważ precyzyjnie spełnia określone wymagania zawarte w pytaniu. Warunek ten sprawdza, czy zmienna 'a' mieści się w przedziale od 0 do 100 (wyłączając 0 i 100), a także potwierdza, że zmienna 'b' jest większa od zera. Operator '&&' (AND) jest kluczowy w tym przypadku, ponieważ wymaga spełnienia wszystkich zdefiniowanych warunków jednocześnie. Przykładowo, jeśli mamy zmienne 'a' równe 50 i 'b' równe 10, to warunek zostanie spełniony i kod wewnątrz instrukcji 'if' zostanie wykonany. Zastosowanie takich warunków jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających walidacji danych, gdzie musimy upewnić się, że wszystkie kryteria są spełnione przed kontynuowaniem dalszych operacji. Standardy kodowania zalecają wykorzystanie prostych i jednoznacznych instrukcji warunkowych, co przyczynia się do lepszej przejrzystości i utrzymywalności kodu. Stosując odpowiednią logikę w warunkach, minimalizujemy ryzyko wystąpienia błędów w logice aplikacji.
Pytanie 18

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();
wskazuje, że
A. nazwa jest polem w klasie przedmiot.
B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.
C. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.
D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.
W kontekście przedstawionego pytania, niepoprawne odpowiedzi sugerują nieporozumienia dotyczące struktury obiektów w JavaScript oraz różnicy pomiędzy metodami a właściwościami. W szczególności, wskazanie, że nazwa jest właściwością obiektu przedmiot, jest mylne, ponieważ w tej konstrukcji 'nazwa' nie jest statycznym atrybutem, lecz metodą, co implikuje, że jest funkcją, a nie prostą wartością. Istotne jest zrozumienie, że właściwości obiektów przechowują dane, ale metody wykonują operacje na tych danych. Dodatkowo, mylenie metody z polem klasy prowadzi do błędnego postrzegania obiektów. W JavaScript, metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, podczas gdy pola klasy, nazywane właściwościami, są zupełnie innym bytem. Typowe błędy myślowe w tym kontekście obejmują również nieznajomość pojęcia kontekstu wykonania, który w JavaScript jest kluczowy dla zrozumienia, jak metody działają w odniesieniu do obiektów. Właściwe zrozumienie tych różnic jest fundamentalne dla efektywnego programowania obiektowego. Używanie obiektów w JavaScript powinno opierać się na jasnym rozróżnieniu pomiędzy ich właściwościami a funkcjami, co skutkuje bardziej zorganizowanym i zrozumiałym kodem.
Pytanie 19

W JavaScript, aby wyodrębnić fragment tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, powinno się zastosować metodę

A. concat()
B. slice()
C. trim()
D. replace()
Wybór innych metod do manipulacji ciągami tekstowymi sugeruje niezrozumienie ich właściwości. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków z początku i końca napisu, co nie ma nic wspólnego z wydobywaniem fragmentów. Użytkownicy mogą mylnie sądzić, że trim() jest przydatna do ekstrakcji, jednak jej zastosowanie jest zupełnie inne i polega na oczyszczaniu danych. Metoda concat() łączy dwa lub więcej ciągów tekstowych, co również nie odpowiada na potrzebę wydobywania podciągu. Zrozumienie, że concat() nie jest odpowiedzią na pytanie o wydobycie fragmentu, jest kluczowe dla efektywnego korzystania z języka JavaScript. Z kolei replace() służy do zamiany określonego fragmentu tekstu na inny, co może wprowadzać w błąd, gdyż nie wydobywa fragmentów, lecz je modyfikuje. Użytkownicy mogą mylić te metody, nie dostrzegając różnic między modyfikacją a wydobywaniem, co jest istotne w kontekście manipulacji danymi. Ważne jest, aby rozumieć specyfikę każdej metody oraz jej zastosowanie w codziennym programowaniu, co pozwala na efektywniejsze i bardziej precyzyjne pisanie kodu w JavaScript.
Pytanie 20

Kod przedstawiony poniżej został napisany w języku JavaScript. W zdefiniowanym obiekcie metoda to element o nazwie 

 var obj1 = {
    czescUlamkowa: 10,
    czescCalkowita: 20,
    oblicz: function () { ... }
}
A. oblicz
B. obj1
C. czescUlamkowa
D. czescCalkowita
Odpowiedź 'oblicz' jest poprawna, ponieważ w przedstawionym kodzie JavaScript to właśnie ta właściwość jest metodą obiektu 'obj1'. Metoda to funkcja zdefiniowana w kontekście obiektu, która może operować na danych przechowywanych w tym obiekcie. W tym przypadku, 'oblicz' definiuje funkcję, której szczegóły nie zostały pokazane (zaznaczone jako '…'), ale można domyślić się, że jej zadaniem jest wykonanie pewnych operacji na wartościach 'czescUlamkowa' i 'czescCalkowita'. Praktyczne zastosowanie metod obiektowych polega na umożliwieniu organizacji kodu w sposób, który łączy dane i operacje na tych danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki temu kod staje się bardziej czytelny, łatwiejszy w utrzymaniu i rozwoju. Dobre praktyki w JavaScript podkreślają znaczenie metod w obiektach, co pozwala na lepsze modelowanie rzeczywistych problemów, jak na przykład obliczanie wartości matematycznych w aplikacjach webowych, gdzie metody obiektowe zapewniają modularność i reusability kodu.
Pytanie 21

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki:

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
   następnie po zatwierdzeniu
2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
   wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
należy w znaczniku <script> umieścić kod 
A. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

B. A = prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " .A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A << prompt("Podaj kwalifikację: ");
   document.write("Kwalifikacja: " + A);
A. C.
B. D.
C. B.
D. A.
Dobra robota! W JavaScript, aby wyświetlić okno, w którym użytkownik może wpisać swoje kwalifikacje, najlepiej użyć funkcji `prompt`. Ta funkcja wyświetla okienko, w które można coś wpisać, a to co wprowadzisz, zostaje zwrócone. Potem, żeby pokazać te dane na stronie, używamy funkcji `document.write`. Dzięki temu możemy dynamicznie dodawać tekst na stronę, co jest super przydatne, gdy chcemy, żeby użytkownik wpisał jakieś informacje, które od razu wyświetlamy. Moim zdaniem, to fajny sposób na interakcję z użytkownikami!
Pytanie 22

W JavaScript zdarzenie onKeydown zostanie wywołane, gdy klawisz

A. klawiatury będzie wciśnięty
B. klawiatury będzie zwolniony
C. myszki będzie wciśnięty
D. myszki będzie zwolniony
Odpowiedź, że zdarzenie onKeydown jest wywoływane, gdy klawisz klawiatury został naciśnięty, jest prawidłowa, ponieważ onKeydown jest zdarzeniem, które reaguje na pierwszą interakcję użytkownika z klawiaturą. W praktyce oznacza to, że gdy użytkownik naciśnie dowolny klawisz na klawiaturze, np. literę, cyfrę lub klawisz funkcyjny, zdarzenie onKeydown zostanie wywołane. Jest to kluczowe w kontekście tworzenia interaktywnych aplikacji webowych, ponieważ pozwala programistom na obsługę wejścia użytkownika w czasie rzeczywistym. Na przykład, w aplikacji do edycji tekstu, można wykorzystać onKeydown do aktualizacji zawartości edytora na podstawie wprowadzanego tekstu, co zapewnia płynne doświadczenie użytkownika. Dobrym przykładem zastosowania tego zdarzenia jest również implementacja gier, w których ruchy postaci lub akcje są wykonywane w odpowiedzi na naciśnięcia klawiszy. W standardach W3C dotyczących dostępu i interakcji z użytkownikiem, zdarzenie onKeydown uwzględnia również kwestie dostępności, co jest istotne dla projektowania inkluzywnych aplikacji.
Pytanie 23

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że x=przedmiot.nazwa);

A. nazwa jest cechą obiektu przedmiot
B. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa
C. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot
D. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot
Niepoprawne odpowiedzi wskazują na brak zrozumienia koncepcji obiektów w JavaScript oraz różnic pomiędzy właściwościami a metodami. Stwierdzenie, że 'nazwa jest polem klasy przedmiot', jest mylące, ponieważ w JavaScript nie ma klas w tradycyjnym sensie znanym z innych języków, jak Java czy C#. W JavaScript mamy do czynienia z prototypami, a atrybuty obiektów są nazywane właściwościami, a nie polami klasy. Kolejne stwierdzenie, że 'nazwa jest właściwością obiektu przedmiot', jest częściowo prawdziwe, ale w kontekście zadania nie jest wystarczająco precyzyjne, ponieważ może sugerować, że 'nazwa' jest statyczną wartością, podczas gdy w rzeczywistości może to być metoda, której wynikiem jest dynamiczna wartość. Ostatnia błędna odpowiedź, sugerująca, że 'zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot', również jest niepoprawna, ponieważ 'przedmiot' nie jest funkcją, lecz obiektem. W JavaScript, aby wywołać funkcję, potrzebujemy jej nazwy i odpowiednich nawiasów, co w tym przypadku nie ma miejsca. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla efektywnego programowania w tym języku oraz korzystania z jego pełnych możliwości.
Pytanie 24

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}
A. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.
B. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.
C. Nie zastosowano wyrażenia default.
D. Nie zastosowano instrukcji break.
Super, twoja odpowiedź jest prawidłowa! Wybierając odpowiedź 'w instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x', zrozumiałeś istotny punkt w porównywaniu wartości w JavaScript. W przeciwieństwie do wielu innych języków, porównania w JavaScript są typowo 'strict comparison'. Oznacza to, że pod uwagę brane są zarówno wartość, jak i typ danych. W naszym przypadku, zmienna x jest liczbą 10, podczas gdy w instrukcji case porównywana jest z ciągiem znaków '10'. Mimo, że obie reprezentują tę samą wartość, są różnymi typami danych. Dlatego też warunek nie jest spełniony i alert nie zostanie wyświetlony. To jest bardzo ważne do zapamiętania podczas pracy z JavaScript, ponieważ może prowadzić do nieoczekiwanych wyników. Pamiętaj zawsze o typach danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.
Pytanie 25

Którego polecenia JavaScript należy użyć, aby w oknie przeglądarki wyświetliło się okno przedstawione na obrazie?

Ilustracja do pytania
A. prompt(’Ile masz lat?’)
B. confirm(’Ile masz lat?’)
C. document.write(’Ile masz lat?’)
D. alert(’Ile masz lat?’)
Prawidłowo – żeby wyświetlić w przeglądarce okno z polem tekstowym do wpisania odpowiedzi, trzeba użyć funkcji prompt(). W JavaScript wywołanie prompt('Ile masz lat?') powoduje pokazanie natywnego okna dialogowego z komunikatem oraz jednym polem input typu tekstowego. Funkcja zwraca to, co użytkownik wpisze, jako łańcuch znaków (string), albo null, jeśli kliknie „Anuluj”. Dzięki temu od razu możesz przypisać wynik do zmiennej, np.: const wiek = prompt('Ile masz lat?'); i dalej go przetwarzać w skrypcie, np. konwertować na liczbę: const wiekNum = Number(wiek); albo parseInt(wiek, 10). Z mojego doświadczenia prompt() jest często używany w prostych przykładach dydaktycznych, do szybkiego testowania logiki programu, np. pytanie o imię, wiek, hasło dostępu w wersji „demo”. W realnych aplikacjach produkcyjnych raczej unika się prompt(), bo jest mało elastyczny, trudno go ostylować i blokuje interfejs (jest modalny i synchroniczny). Standardem branżowym jest budowanie własnych okien dialogowych w HTML/CSS/JS, np. z użyciem <dialog>, frameworków UI albo bibliotek typu modal. Jednak do nauki podstaw JavaScript, zrozumienia przepływu danych między użytkownikiem a skryptem i pokazania prostych interakcji prompt() jest bardzo wygodny. Warto też pamiętać, że prompt zawsze zwraca tekst, więc jeśli dalej chcesz wykonywać obliczenia, to zgodnie z dobrymi praktykami najpierw jawnie rzutuj go na typ liczbowy i sprawdź, czy użytkownik nie wpisał bzdury (isNaN, walidacja zakresu itp.).
Pytanie 26

Które z pojęć programowania obiektowego w języku JavaScript odnosi się do dostępu do pól i metod jedynie z poziomu klasy, w której zostały one zadeklarowane?

A. private
B. const
C. static
D. public
Użycie słowa kluczowego 'const' w języku JavaScript odnosi się do deklaracji stałych, a nie do poziomu dostępu do pól i metod w klasach. 'const' pozwala na tworzenie zmiennych, których wartości nie mogą być zmieniane, co może prowadzić do nieporozumień w kontekście obiektowości. W rzeczywistości stałe są dostępne w zasięgu bloku, w którym zostały zadeklarowane, co nie ma związku z dostępem do pól i metod klas. Z kolei 'public' to słowo kluczowe, które oznacza, że pola i metody są dostępne z zewnątrz klasy, co stoi w kontraście do prywatnych elementów. Często programiści mylą te dwa podejścia, co prowadzi do błędów w projektowaniu systemów, które wymagają ukrycia implementacji. Dodatkowo, 'static' odnosi się do pól i metod, które są powiązane z klasą, a nie z instancją obiektu. Oznacza to, że takie elementy można wywoływać bez tworzenia instancji klasy. Jest to przydatne w sytuacjach, gdy nie zachodzi potrzeba operowania na danych instancji. Przy wyborze odpowiednich słów kluczowych kluczowe jest zrozumienie ich roli w kontekście obiektowym oraz ich wpływu na architekturę systemu. Dlatego warto przywiązywać wagę do technicznych niuansów, aby unikać typowych pułapek związanych z dostępem do danych.
Pytanie 27

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. dwójkową
B. ósemkową
C. szesnastkową
D. dziesiętną
Liczba 0x142 jest zapisana w systemie szesnastkowym, co oznacza, że jest reprezentowana w bazie 16. W systemie szesnastkowym posługujemy się cyframi od 0 do 9 oraz literami od A do F, gdzie A odpowiada 10, B to 11, C to 12, D to 13, E to 14, a F to 15 w systemie dziesiętnym. Przykład zastosowania tego systemu można zauważyć w programowaniu oraz w różnych standardach, takich jak HTML, gdzie kolory są często reprezentowane w formacie szesnastkowym, np. #FFFFFF dla bieli. Można także spotkać się z systemem szesnastkowym w adresacji pamięci oraz w reprezentacji liczb dużych, co jest szczególnie przydatne w kontekście programowania niskopoziomowego i systemów wbudowanych. Zrozumienie różnych systemów liczbowych, w tym szesnastkowego, jest niezbędne dla każdego programisty, szczególnie podczas pracy z danymi binarnymi, hex i podczas obliczeń niskopoziomowych.
Pytanie 28

W jakim języku została napisana podana linia kodu

Ilustracja do pytania
A. C#
B. JavaScript
C. Python
D. PHP
Kod pokazany na obrazku jest zapisany w języku JavaScript. JavaScript jest językiem programowania, który odgrywa kluczową rolę w tworzeniu dynamicznych i interaktywnych stron internetowych. Linia kodu wykorzystuje metodę document.getElementById która jest częścią Document Object Model (DOM) w JavaScript. DOM pozwala na manipulację elementami HTML strony internetowej. W tym wypadku, metoda getElementById odwołuje się do elementu o identyfikatorze paragraf1, a właściwość innerHTML umożliwia zmianę zawartości tego elementu. To podejście jest powszechnie stosowane w celu dynamicznej aktualizacji treści na stronach bez konieczności przeładowania całej strony. Znajomość JavaScriptu pozwala na tworzenie bardziej responsywnych i atrakcyjnych wizualnie aplikacji webowych. JavaScript jest integralną częścią stosu technologii sieciowych i jest szeroko stosowany w praktycznie każdej nowoczesnej witrynie internetowej. Standardy ECMAScript definiują zasady i poprawne użycie JavaScript, co wspiera rozwój profesjonalny i zgodny z dobrymi praktykami.
Pytanie 29

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję potega. Funkcja ta

function potega(a, b = 2) { ... return wynik; }
A. nie przyjmuje żadnych argumentów
B. może być wywołana z jedną wartością
C. wymaga podania dwóch argumentów przy wywołaniu
D. nie zwraca wartości
W JavaScript funkcja może przyjmować parametry, zwracać wartości i być wywoływana z różną liczbą argumentów. Odpowiedź, że funkcja potega nie przyjmuje parametrów, jest nieprawidłowa. W kodzie widzimy, że przyjmuje dwa parametry (a, b), z czego drugi ma wartość domyślną. Funkcja w JavaScript może zwracać wartość poprzez instrukcję return, co jest standardową praktyką w celu uzyskania wyniku operacji. Zatem stwierdzenie, że nie zwraca żadnej wartości, jest błędne. W kodzie widoczna jest instrukcja return, co oznacza, że funkcja zwraca wynik. Koncepcja, że funkcja wymaga podania dwóch parametrów przy wywołaniu, również jest błędna, ponieważ jeden z parametrów ma przypisaną wartość domyślną i może być pominięty podczas wywołania funkcji. Wartości domyślne w JavaScript pozwalają na bardziej elastyczne użycie funkcji, co jest ugruntowaną praktyką od czasu wprowadzenia standardu ES6, umożliwiając łatwe zarządzanie brakującymi argumentami bez komplikowania kodu.
Pytanie 30

Język JavaScrypt umożliwia obsługę

A. funkcji wirtualnych
B. wysyłania ciastek z identycznymi informacjami do wielu klientów strony
C. obiektów DOM
D. klas abstrakcyjnych
JavaScript to język programowania, który ma silne wsparcie dla obiektów DOM (Document Object Model), co pozwala na dynamiczne manipulowanie strukturą HTML oraz stylami CSS w czasie rzeczywistym. DOM jest interfejsem programowania aplikacji, który reprezentuje strukturę dokumentów HTML oraz XML jako zhierarchizowane drzewo obiektów. Dzięki JavaScript, programiści mogą dodawać, usuwać oraz modyfikować elementy na stronie internetowej, co prowadzi do interaktywnych i responsywnych doświadczeń użytkowników. Na przykład, za pomocą metody document.getElementById() można uzyskać dostęp do konkretnego elementu HTML, a następnie zmienić jego zawartość lub styl. Możliwości manipulacji DOM w JavaScript są szerokie, obejmują takie operacje jak dodawanie klas CSS, obsługa zdarzeń użytkownika, czy tworzenie nowych elementów. Standardy, takie jak W3C DOM, definiują sposób, w jaki te operacje powinny być realizowane, zapewniając interoperacyjność w różnych przeglądarkach. Zrozumienie obsługi DOM w JavaScript jest kluczowe dla każdego, kto chce tworzyć nowoczesne aplikacje internetowe, ponieważ umożliwia pełne wykorzystanie możliwości interakcji na stronach WWW.
Pytanie 31

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy 

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");
A. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych
B. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else
C. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'
D. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach
Wstawienie znaków $ przed zmiennymi a i b jest podejściem, które nie ma zastosowania w standardowym JavaScript, gdyż nie jest to sposób na wskazywanie zmiennych w tym języku. W rzeczywistości, znaki $ są używane w niektórych bibliotekach, takich jak jQuery, ale nie wpływają na samą składnię JavaScript. Użycie apostrofów zamiast cudzysłowów również nie rozwiązuje problemu, gdyż JavaScript zezwala na użycie zarówno cudzysłowów, jak i apostrofów do definiowania ciągów tekstowych, jednak nie wpływa to na wykonanie bloków kodu. Zmiana zmiennych na ciągi znakowe w liniach 2 i 5 wprowadza błąd, ponieważ zamiast wartości zmiennych a i b, kod wyświetli dosłownie tekst 'a' oraz 'b', co nie jest zamierzonym celem. W programowaniu, ważne jest nie tylko zrozumienie składni, ale także logiki, jaką ona za sobą niesie. Regularne stosowanie dobrych praktyk, takich jak wstawianie nawiasów klamrowych, pozwala uniknąć takich typowych błędów, które mogą prowadzić do niewłaściwego działania kodu. Ponadto, poznanie i przestrzeganie standardów programistycznych znacznie zwiększa jakość i niezawodność tworzonych aplikacji.
Pytanie 32

W języku JavaScript, aby zmienić wartość atrybutu elementu HTML, po uzyskaniu obiektu za pomocą metody getElementById, należy zastosować

A. metodę getAttribute
B. metodę setAttribute
C. pole attribute i podać nazwę atrybutu
D. pole innerHTML
Wybór innych metod lub pól do zmiany wartości atrybutów w elementach HTML wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące sposobu działania DOM w JavaScript. Metoda getAttribute służy do odczytywania wartości atrybutu, a nie do jego modyfikacji. Użytkownik może mylnie sądzić, że wystarczy odczytać wartość atrybutu, aby następnie ją zmienić, co jest błędne. Podobnie, pole innerHTML jest używane do manipulacji zawartością wewnętrzną elementu, a nie bezpośrednio do zmiany atrybutów. Umożliwia to wstawienie lub zmianę HTML w obrębie elementu, ale nie wpływa na atrybuty, co może prowadzić do niezamierzonych efektów, takich jak utrata istniejących atrybutów. W przypadku, gdy ktoś zdecyduje się użyć pola attribute, wprowadza zamieszanie, ponieważ nie istnieje takie pole w standardowym obiekcie DOM. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnicy pomiędzy odczytem a zapisem atrybutów, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania w JavaScript. Aby uniknąć typowych błędów, programiści powinni skupić się na wykorzystaniu właściwych metod i narzędzi, co zapewni prawidłowe zarządzanie atrybutami w dokumentach HTML.
Pytanie 33

Podana linia kodu została napisana w języku?

document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;
A. PHP
B. Python
C. JavaScript
D. C#
Odpowiedź JavaScript jest prawidłowa, ponieważ linia kodu, którą przedstawiono, wykorzystuje standardową metodę DOM (Document Object Model) do dynamicznej manipulacji zawartością HTML. W kodzie 'document.getElementById("paragraf1").innerHTML = wynik;' funkcja 'getElementById' służy do odnajdywania elementu HTML o identyfikatorze 'paragraf1'. Następnie, przypisanie wartości zmiennej 'wynik' do 'innerHTML' tego elementu zmienia jego zawartość tekstową. JavaScript jest głównym językiem do tworzenia interaktywnych stron internetowych i umożliwia programistom tworzenie dynamicznych funkcjonalności. Przykład praktycznego użycia to sytuacja, gdy na stronie internetowej chcemy wyświetlić obliczone wyniki w czasie rzeczywistym, np. w aplikacjach kalkulatorów online. W kontekście standardów branżowych, używanie DOM do manipulacji elementami HTML w JavaScript jest uważane za dobrą praktykę, a jego znajomość jest niezbędna dla każdego web developera.
Pytanie 34

Który z poniższych fragmentów kodu JavaScript zwróci true?

A. "def" > "abc"
B. "ab" > "c"
C. "abc" > "def"
D. "a" > "b"
Porównania 'a' > 'b', 'ab' > 'c' oraz 'abc' > 'def' nie zwracają wartości true z powodu zasad leksykalnego porównania ciągów tekstowych w JavaScript. W pierwszym przypadku, porównując 'a' do 'b', 'a' ma wartość Unicode 97, a 'b' wartość 98. Ponieważ 97 jest mniejsze niż 98, porównanie zwraca false. W drugim przypadku, 'ab' i 'c' są analizowane w ten sposób, że 'a' (97) jest mniejsze niż 'c' (99), co również skutkuje wynikiem false, ponieważ porównanie zaczyna się od pierwszych znaków. Ostatnie porównanie 'abc' > 'def' także zwraca false, ponieważ pierwszy znak 'd' (100) jest większy niż 'a' (97), co sprawia, że całe porównanie jest fałszywe. Warto zauważyć, że w przypadku porównań ciągów tekstowych, wielkość liter ma wpływ na wynik, dlatego 'A' będzie mniejsze od 'a', co może prowadzić do nieporozumień, szczególnie przy pracy z danymi użytkowników lub przy sortowaniu. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla programistów, aby unikać błędów logicznych w kodzie.
Pytanie 35

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
    następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
    wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."
A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);
B. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
C. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
D. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);
Gratulacje, wybrałeś prawidłową odpowiedź! Kiedy chcemy wykonać interakcje z użytkownikiem poprzez okno dialogowe w JavaScript, używamy funkcji 'prompt()'. Ta funkcja wyświetla okno dialogowe z komunikatem tekstowym, polem do wprowadzania danych i przyciskami OK / Anuluj. Wartość wprowadzona przez użytkownika jest następnie zwracana przez funkcję 'prompt()'. W tym przypadku, używamy funkcji 'prompt()' do pobrania kwalifikacji od użytkownika. Następnie, używamy funkcji 'document.write()' do wyświetlenia zdobytej kwalifikacji na stronie internetowej. Operator '+' jest używany do łączenia łańcuchów znaków (stringów) w JavaScript, co pozwala na połączenie wartości wprowadzonej przez użytkownika z komunikatem 'Kwalifikacja: '. Pamiętaj, że choć 'document.write()' jest łatwym sposobem na wyświetlanie wyników na stronie, jest to metoda zarezerwowana głównie do testowania i debugowania, a nie do użytku produkcyjnego, ze względu na możliwość nadpisania zawartości strony.
Pytanie 36

Skrypt w języku JavaScript, który zajmuje się płacami pracowników, ma na celu stworzenie raportu dla osób zatrudnionych na umowę o pracę, które otrzymują wynagrodzenie w przedziale 4000 do 4500 zł, w tym przedziale obustronnie domkniętym. Jakie jest kryterium do wygenerowania raportu?

A. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
B. umowa == 'praca' || (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
C. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 || pensja <= 4500)
D. umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500)
Odpowiedź, którą wybrałeś, to umowa == 'praca' && (pensja >= 4000 && pensja <= 4500). To jest faktycznie odpowiednia opcja, bo spełnia warunki do wygenerowania raportu. To ważne, żeby oba warunki były spełnione – pracownik musi mieć umowę o pracę i pensja powinna być w zakresie od 4000 do 4500 zł. Na przykład, jeśli ktoś zarabia 4200 zł, to wtedy wszystko gra i raport się pojawi. W programowaniu używanie operatorów logicznych, takich jak '&&', jest kluczowe, bo pozwalają one precyzyjnie ustalić kryteria. Dobrze zrozumiane operatory '&&' i '||' pomagają unikać niejasności i błędów w logice, a to jest podstawa dobrego pisania kodu.
Pytanie 37

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości różnego rodzaju
B. wielu wartości tylko liczbowych
C. wielu wartości tylko tekstowych
D. wielu wartości lub funkcji
Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.
Pytanie 38

Wskaż definicję metody, którą należy wstawić w miejscu kropek, aby na stronie WWW wyświetlił się tekst: Jan Kowalski

<p id="wynik"></p>
<script type="text/javascript">
    var osoba = { nazwisko: "Kowalski", imie: "Jan" };
    …
    document.getElementById("wynik").innerHTML = osoba.dane();
</script>

osoba.dane = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 A.

dane() = function() {
    return this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 B.

osoba.dane = function() {
    return imie+" "+nazwisko;
};                 C.

dane() = function {
    this.imie+" "+this.nazwisko;
};                 D.
A. D.
B. A.
C. C.
D. B.
Fajnie, że wybrałeś dobrą odpowiedź! Metoda 'dane' jest powiązana z obiektem 'osoba', co pozwala ci używać słowa kluczowego 'this', żeby odwołać się do 'imię' i 'nazwisko'. To naprawdę ważna zasada w programowaniu obiektowym. 'This' to taki klucz, dzięki któremu możesz wskazać, z którego obiektu korzystasz w danej chwili. W tym przypadku odnosisz się do obiektu 'osoba'. Wyobraź sobie, że tworzysz aplikację i chcesz pokazać informacje o użytkowników, na przykład na stronie profilu. Dzięki metodzie 'dane', która jest częścią obiektu 'osoba', możesz łatwo wyświetlić imię i nazwisko. O to chodzi w programowaniu!
Pytanie 39

Na stronie internetowej znajduje się formularz, do którego trzeba zaprogramować następujące funkcje:
– walidacja: podczas wypełniania formularza na bieżąco jest kontrolowana poprawność danych
– przesyłanie danych: po wypełnieniu formularza i jego zatwierdzeniu informacje są przesyłane do bazy danych na serwerze
Aby zrealizować tę funkcjonalność w możliwie najprostszy sposób, należy zapisać

A. walidację w skrypcie PHP, a przesyłanie danych w JavaScript
B. walidację i przesyłanie danych w języku PHP
C. walidację w języku JavaScript, a przesyłanie danych w skrypcie PHP
D. walidację i przesyłanie danych w języku JavaScript
Wybór walidacji i przesyłania danych w języku PHP jest nieefektywny w kontekście nowoczesnych aplikacji webowych. Język PHP jest używany głównie po stronie serwera i nie jest przeznaczony do walidacji danych w czasie rzeczywistym. Oczekiwanie na przesłanie formularza do serwera, aby uzyskać informację o błędach, prowadzi do nieprzyjemnych doświadczeń użytkowników. Użytkownik musi czekać na odpowiedź serwera, co może być czasochłonne i frustrujące. Ponadto, walidacja po stronie serwera może sprawić, że użytkownik straci wprowadzone dane, jeśli wystąpią błędy. To podejście nie tylko obniża użyteczność formularzy, ale także może prowadzić do większych obciążeń serwera, ponieważ każde wprowadzenie danych wymaga zaangażowania zasobów serwerowych. Implementując walidację w JavaScript, można natychmiast informować użytkownika o niewłaściwych danych, co nie tylko zaspokaja potrzeby użytkownika, ale także zmniejsza ilość niepotrzebnych zapytań do serwera. Ostatecznie, korzystanie z jednego języka do obu zadań jest sprzeczne z zasadą separacji obowiązków, co jest kluczowe w inżynierii oprogramowania. Zamiast tego, prawidłową praktyką jest wykorzystanie JavaScript do walidacji danych przed ich przesłaniem, co pozwala na znacznie bardziej responsywne i przyjazne dla użytkownika doświadczenia.
Pytanie 40

Jakie znaki lub sekwencje oznaczają początek komentarza w języku JavaScript?

A. <?
B. #
C. //
D. <!--
W języku JavaScript komentarze są oznaczane na dwa podstawowe sposoby. Najbardziej powszechnym sposobem jest użycie podwójnego ukośnika, co wygląda jak '//' i jest stosowane do tworzenia komentarzy jednolinijkowych. Komentarze te są ignorowane przez interpreter JavaScript, co oznacza, że nie mają wpływu na działanie kodu. Na przykład, w kodzie można napisać: // To jest komentarz, który nie wpływa na wykonanie kodu. Oprócz tego, JavaScript obsługuje też komentarze wielolinijkowe, które rozpoczynają się od '/*' i kończą na '*/'. Umożliwiają one wstawienie dłuższego opisu, obejmującego kilka linii. Przykład: /* To jest komentarz, który zajmuje kilka linii. */ Komentarze w kodzie są niezwykle istotne, ponieważ poprawiają czytelność skryptu, umożliwiają dokumentację oraz ułatwiają pracę z zespołem. Warto zaznaczyć, że zgodność z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript, wymaga użycia tych znaczników w celu prawidłowego komentowania kodu.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej