Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik archiwista
Kwalifikacja: EKA.03 - Opracowywanie materiałów archiwalnych
Data rozpoczęcia: 2 lutego 2026 16:44
Data zakończenia: 2 lutego 2026 16:58

Egzamin zdany!

Wynik: 32/40 punktów (80,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie elementy zawiera sygnatura archiwalna map, które nie są wszyte do akt?

A. obejmuje skrót nazwy archiwum i numer nabytku

B. składa się z numeru archiwum, skrótu nazwy zespołu oraz numeru pozycji inwentarzowej

C. tworzy ją data przyjęcia mapy do archiwum oraz numer zespołu

D. zawiera datę uporządkowania oraz skrót nazwy zespołu

W kontekście archiwizacji, każdy element sygnatury archiwalnej odgrywa istotną rolę w zapewnieniu, że dokumenty są właściwie klasyfikowane i łatwo dostępne. Odpowiedzi, które wskazują na inne elementy, mogą prowadzić do nieporozumień w zakresie organizacji dokumentów. Na przykład, sygnatura oparta na dacie przyjęcia mapy do archiwum i numerze zespołu nie uwzględnia kluczowego elementu, jakim jest numer pozycji inwentarzowej, który precyzyjnie lokalizuje dokument w obrębie zbioru. Taki sposób klasyfikacji mógłby wprowadzać chaos, gdyż wiele dokumentów mogłoby być przyjętych w tym samym czasie, co znacząco utrudniałoby ich identyfikację. Odpowiedzi bazujące na skrócie nazwy archiwum i numerze nabytku również nie oddają pełnego obrazu, bowiem brak w nich odniesienia do konkretnego zespołu oraz pozycji w inwentarzu, co jest fundamentalne dla zachowania porządku w dokumentacji. W archiwistyce kluczowe jest utrzymanie jednoznaczności i przejrzystości w klasyfikacji, a pominięcie jakiegokolwiek z elementów składających się na pełną sygnaturę archiwalną może prowadzić do pogubienia ważnych informacji oraz spowolnienia procesów archiwizacyjnych. Dlatego niezwykle ważne jest zrozumienie, że każdy fragment sygnatury ma swoje zastosowanie i nie może zostać pominięty, co jest podstawą efektywnego zarządzania zbiorami archiwalnymi.

Pytanie 2

Ile egzemplarzy należy przygotować dla metryczki nagrania?

A. W pięciu egzemplarzach

B. W trzech egzemplarzach

C. W czterech egzemplarzach

D. W dwóch egzemplarzach

W przypadku metryczki nagrania, kluczowym aspektem jest zrozumienie, jakie są potrzeby związane z jej sporządzaniem. Odpowiedzi sugerujące, że należy wykonać więcej niż dwa egzemplarze, mogą wynikać z mylnego przekonania o potrzebie intensywnej dokumentacji w różnych lokalizacjach lub przez różne zespoły. W praktyce jednak, posiadanie trzech, czterech czy pięciu egzemplarzy metryczki w większości przypadków jest zbędne i może prowadzić do nieefektywności w zarządzaniu dokumentacją. Przechowywanie zbyt wielu kopii może również wprowadzać zamieszanie, utrudniając identyfikację aktualnych i ważnych dokumentów. Warto zauważyć, że w kontekście archiwizacji, najważniejsze jest, aby mieć dostęp do odpowiednich informacji, a nie do ich nadmiaru. Niekiedy zbyt duża liczba egzemplarzy może prowadzić do nieścisłości, gdyż różne wersje mogą wprowadzać niespójności w danych. Ponadto, standardy branżowe wskazują, że kluczowym celem dokumentacji jest zapewnienie jej dostępności oraz łatwości w obiegu, a nie jej nadmiar. Dlatego najrozsądniejszym podejściem jest sporządzanie dwóch egzemplarzy, które są wystarczające dla większości zastosowań.

Pytanie 3

Który z podanych elementów identyfikacyjnych archiwaliów należy do charakterystyk zewnętrznych przy tworzeniu zespołu?

A. Nagłówek pisma

B. Pieczątkę własnościową

C. Notę marginalną

D. Dekretację kierownika

Pieczątka własnościowa to jeden z kluczowych elementów rozpoznawczych archiwaliów, który zalicza się do cech zewnętrznych przy opracowaniu zespołu. Jej obecność na dokumentach stanowi istotny aspekt identyfikacji źródła ich pochodzenia oraz właściciela. W archiwistyce, pieczątka własnościowa pełni nie tylko funkcję identyfikacyjną, ale także prawno-dokumentacyjną, co jest szczególnie ważne w kontekście zarządzania dokumentacją i ochrony dziedzictwa kulturowego. Przykładem zastosowania pieczątki własnościowej jest sytuacja, gdy archiwista analizuje dokumenty z różnych jednostek organizacyjnych; pieczątka pozwala na szybkie przypisanie dokumentu do konkretnego archiwum, co ułatwia dalsze prace związane z opracowaniem i udostępnianiem materiałów. W standardach archiwalnych, takich jak ISAD(G), podkreśla się znaczenie takich elementów w kontekście opracowywania jednostek archiwalnych oraz zapewnienia ich autentyczności i integralności.

Pytanie 4

Każdy wpis w indeksie archiwalnym stworzonym dla grupy dokumentów, po haśle, powinien zawierać

A. opis materialny oraz daty skrajne

B. dawne sygnatury

C. sygnaturę oraz numer karty

D. liczbę stron

Sygnatura i numer karty to kluczowe elementy, które powinny znaleźć się w każdej pozycji indeksu archiwalnego sporządzonego dla zespołu akt. Sygnatura jest unikalnym identyfikatorem dokumentów, który pozwala na ich precyzyjne zlokalizowanie w archiwum. Jest to istotne, aby uniknąć pomyłek w identyfikacji akt oraz umożliwić ich sprawne wydobycie na żądanie użytkowników. Numer karty natomiast odnosi się do konkretnej pozycji w dokumentacji archiwalnej, co jest pomocne podczas przeszukiwania zbiorów oraz przy pracy z dużymi ilościami akt. W praktyce, każdy archiwista powinien dążyć do jak najdokładniejszego opisu akt, aby zapewnić ich łatwe wyszukiwanie oraz dostępność. Posiadanie standardowych formatów indeksowania, w tym sygnatury i numeru karty, jest zgodne z najlepszymi praktykami archiwalnymi, co zwiększa efektywność pracy archiwum oraz satysfakcję jego użytkowników.

Pytanie 5

Na jakim etapie porządkowania dokumentacji powinno się zaznajomić ze strukturą organizacyjną aktotwórcy?

A. Etap segregacji dokumentacji

B. Etap systematyzacji materiałów

C. Etap studiów wstępnych

D. Etap kwalifikacji archiwalnej

Zrozumienie struktury organizacyjnej aktotwórcy jest fundamentalne, jednak nie jest to proces, który powinien być realizowany w trakcie kwalifikacji archiwalnej, segregacji dokumentów czy systematyzacji materiałów. Kwalifikacja archiwalna ma na celu określenie wartości dokumentów oraz ich przydatności do zachowania w archiwum. W tym kontekście, niewłaściwe jest zakładać, że można skutecznie przeprowadzić tę ocenę bez wcześniejszej analizy kontekstu organizacyjnego. Przykładowo, nieznajomość struktury organizacyjnej może prowadzić do błędnej klasyfikacji dokumentów, co w przyszłości wpłynie na ich dostępność i użyteczność. Segregacja dokumentacji natomiast zajmuje się podziałem dokumentów na poszczególne grupy, bazując na kryteriach takich jak temat czy typ, co również wymaga wcześniejszego zrozumienia organizacyjnych aspektów działalności. Systematyzacja materiałów to kolejny etap, który opiera się na wcześniejszych decyzjach podjętych podczas kwalifikacji i segregacji, jednak bez kontekstu organizacyjnego, te procesy mogą być chaotyczne i nieefektywne. W praktyce, pominięcie etapu studiów wstępnych może prowadzić do poważnych błędów, które będą miały długofalowy wpływ na zarządzanie dokumentacją w danej organizacji.

Pytanie 6

Na podstawie jakich dokumentów dokonuje się przekazywania elektronicznych materiałów na cyfrowych nośnikach do archiwum zakładowego?

A. informacji e-mail

B. podpisu elektronicznego

C. wykazu akt

D. spisu zdawczo-odbiorczego

Spis zdawczo-odbiorczy to naprawdę ważny dokument, kiedy mówimy o przekazywaniu dokumentów do archiwum zakładowego. Jest to taki formalny dowód, który powinien zawierać szczegóły o tym, co dokładnie przekazujesz, czyli ilość, rodzaj i stan tych dokumentów. Dobrym pomysłem jest, żeby ten spis był w formie elektronicznej i podpisały go osoby odpowiedzialne. Dzięki temu mamy pewność, że wszystko jest w porządku i że nie ma co do tego wątpliwości. W praktyce, taki spis ułatwia archiwizację i późniejsze szukanie dokumentów. Działa też jak zabezpieczenie, żeby uniknąć nieporozumień przy przekazywaniu akt. Zgodnie z normami ISO 15489, spis zdawczo-odbiorczy powinien być częścią procesu archiwizacji. To podkreśla, jak ważny jest on w systemach zarządzania dokumentami i informacją.

Pytanie 7

W archiwizacji elektronicznej formą przechowywania kopii zabezpieczającej dokumentację fotograficzną jest

A. negatyw.

B. kserokopia.

C. skan.

D. mikrofilm.

Skan to właściwie sposób na zamienienie papierowych dokumentów na ich cyfrowe wersje. Dzięki temu można je trzymać w komputerze i łatwiej do nich dotrzeć, a także są bardziej bezpieczne przed zniszczeniem. Gdy skanujemy zdjęcia, zachowujemy detale, które mogą być ważne, szczególnie dla archiwów. No i dobrze pamiętać, że według standardu ISO 19005-1:2005, są ustalone zasady, które mówią, jak prawidłowo archiwizować dokumenty w formacie PDF/A. To wszystko sprawia, że skany są lepsze, bo zajmują mniej miejsca i są tańsze w utrzymaniu niż np. mikrofilmy czy tradycyjne papierowe archiwa.

Pytanie 8

Jakie kryterium jest odpowiednie do klasyfikacji map górniczych?

A. Typ wydobywanego minerału

B. Etap planowania

C. Kolejność publikacji

D. Typ sektora górniczego

Kryteria porządkowania map górniczych mają kluczowe znaczenie dla efektywnego zarządzania zasobami mineralnymi, jednakże wybór nieodpowiednich kryteriów może prowadzić do istotnych błędów w analizach oraz w planowaniu działalności górniczej. Rozważając kolejność wydania map górniczych, można zauważyć, że daty wydania mogą się różnić w zależności od projektów, ale nie są one istotne w kontekście ich praktycznego zastosowania. To podejście nie uwzględnia specyfiki poszczególnych minerałów ani ich wpływu na wybór technologii wydobycia czy metod przetwarzania, co powoduje, że takie kryterium nie odzwierciedla rzeczywistych potrzeb branży. Z kolei stadium planowania, choć ważne z perspektywy zarządzania projektem, również nie odzwierciedla charakterystyki samych zasobów. Mapy górnicze powinny być przede wszystkim ukierunkowane na konkretne złoża, co oznacza, że stadium planowania to zbyt ogólny i nieprecyzyjny sposób na ich porządkowanie. Natomiast rodzaj branży górniczej mógłby być stosowany w pewnych kontekstach, lecz w praktyce różnorodność minerałów w ramach jednej branży czyni to kryterium niewystarczającym do tworzenia użytecznych map. Typowe błędy myślowe związane z tymi podejściami to skupienie się na aspekcie czasowym czy branżowym, co prowadzi do pominięcia fundamentalnych cech minerałów, które są kluczowe dla ich efektywnego wydobycia i przetwarzania.

Pytanie 9

Jak określa się zorganizowany zbiór nośników danych w informatyce, który zawiera dokumentację w wersji elektronicznej?

A. Zbiór usystematyzowanych dokumentów

B. Skład informatycznych nośników danych

C. Rzeczowy skład dokumentów

D. Skład chronologiczny

Poprawna odpowiedź to "Skład informatycznych nośników danych", ponieważ termin ten odnosi się do zorganizowanego zbioru danych przechowywanych w formie elektronicznej. W kontekście zarządzania informacją, skład informatycznych nośników danych jest kluczowy dla efektywnego przechowywania, przetwarzania oraz archiwizacji informacji. W praktyce, tego rodzaju skład jest stosowany w instytucjach, które muszą zarządzać dużymi ilościami danych, na przykład w firmach zajmujących się badaniami naukowymi, gdzie różnorodne dane są przechowywane na nośnikach cyfrowych. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, organizacje powinny stosować standardy, takie jak ISO 27001, aby zapewnić bezpieczeństwo i integralność danych w takich zbiorach. Ponadto, efektywne zarządzanie składami informatycznych nośników danych przyczynia się do szybszego dostępu do informacji oraz redukcji ryzyka utraty danych, co jest niezbędne w dobie cyfryzacji.

Pytanie 10

Wskaź termin odnoszący się do działań archiwalnych zmierzających do przygotowania materiałów archiwalnych do udostępnienia?

A. Nadzór archiwalny

B. Opracowanie archiwalne

C. Zasób archiwalny

D. Brakowanie archiwalne

Nadzór archiwalny, brakowanie archiwalne oraz zasób archiwalny to pojęcia, które mogą być mylnie utożsamiane z procesem opracowania archiwalnego. Nadzór archiwalny odnosi się głównie do kontroli i monitorowania działalności archiwów, co jest istotne, ale nie dotyczy bezpośrednio procesu przygotowania archiwaliów do udostępnienia. W kontekście archiwizacji, nadzór ma na celu zapewnienie zgodności z przepisami prawa oraz regulacjami wewnętrznymi instytucji. Z kolei brakowanie archiwalne to proces eliminacji dokumentów, które nie mają już wartości archiwalnej, co jest zupełnie odmiennym działaniem od opracowania. Brakowanie nie prowadzi do udostępnienia archiwaliów, lecz do ich usunięcia, co wymaga starannej analizy, aby nie stracić cennych danych. Zasób archiwalny to pojęcie odnoszące się do całości zbioru dokumentów, jednak sama definicja nie obejmuje czynności związanych z ich udostępnieniem. Często mylące może być, że zasoby archiwalne są gotowe do bezpośredniego udostępnienia, co wymaga jednak wcześniejszego opracowania. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego podejścia do zarządzania dokumentacją archiwalną oraz efektywnego korzystania z zasobów archiwalnych.

Pytanie 11

Zespół dokumentów o skomplikowanej strukturze, z powodu istnienia w ramach jednego twórcy kilku niezależnych, najczęściej równorzędnych kancelarii bądź w wyniku przekształcenia dokumentacji innych aktodawców lub w efekcie działania obu tych elementów, to zespół

A. przykładowy

B. typowy

C. złożony

D. szczątkowy

Odpowiedź "złożony" jest prawidłowa, ponieważ zespół archiwalny o układzie powikłanym charakteryzuje się posiadaniem wielu równorzędnych kancelarii lub sukcesji dokumentacji, co prowadzi do złożoności w zarządzaniu i klasyfikacji tych dokumentów. W praktyce, archiwa złożone mogą powstawać w wyniku procesów fuzji instytucji, gdzie różne kancelarie łączą swoje zbiory, co skutkuje skomplikowaną strukturą dokumentacyjną. Dobrym przykładem mogą być archiwa instytucji publicznych, które obsługują wiele działów lub projektów, gdzie każdy wydział generuje swoją dokumentację, tworząc mieszankę materiałów archiwalnych. W takich przypadkach kluczowe jest stosowanie jasnych kryteriów klasyfikacji oraz opracowanie spójnych zasad archiwizacji, aby umożliwić późniejsze wyszukiwanie i dostęp do dokumentów. W standardach archiwalnych, takich jak ISAD(G) (Międzynarodowy standard opisu archiwalnego), podkreśla się znaczenie dokładnego opisu zespołów archiwalnych, co pozwala na ich efektywne zarządzanie i użytkowanie przez badaczy oraz inne zainteresowane strony.

Pytanie 12

Jakim terminem nazywa się zbiór logicznie związanych z dokumentem elektronicznym, uporządkowanych informacji, które opisują ten dokument, a także ułatwiają jego odnajdywanie, kontrolowanie, rozumienie oraz długoterminowe przechowywanie i zarządzanie?

A. Kwalifikatory

B. Metadane

C. Identyfikatory

D. Formaty

Metadane to taki zbiór informacji, który pomaga nam opisać różne dane, na przykład dokumenty, które mamy w formie elektronicznej. Dzięki nim łatwiej jest nam wyszukiwać i ogólnie zarządzać tymi dokumentami. Przykład? No, w systemach do zarządzania treścią metadane zawierają różne info, jak autor, data stworzenia, format czy słowa kluczowe. To naprawdę przyspiesza wyszukiwanie. W branży informacji i dokumentacji mamy różne standardy, jak Dublin Core czy ISO 19115, które mówią o zestawach metadanych. Są one szeroko stosowane do opisywania zasobów, zarówno w bibliotekach, jak i w systemach GIS. Jak masz dobrze zaprojektowane metadane, to nie tylko łatwiej sięgać po info, ale też lepiej przechowujesz te zasoby. Można powiedzieć, że dzięki metadanym kontekst i znaczenie dokumentów są zachowane, co przydaje się przyszłym użytkownikom.

Pytanie 13

Zespół dokumentów stworzonych przez jedną kancelarię, która nie przeszła zmian organizacyjnych, powinien być określany mianem zespołu archiwalnego?

A. złożonym

B. otwartym

C. martwym

D. prostym

Odpowiedź "prosty" jest poprawna, ponieważ termin ten odnosi się do zespołu archiwalnego składającego się z dokumentów wytworzonych przez jedną kancelarię, które nie podlegały żadnym zmianom organizacyjnym. W archiwistyce zespół archiwalny prosty charakteryzuje się jednolitością źródłową, co oznacza, że wszystkie dokumenty pochodzą z tego samego miejsca i są powiązane ze sobą tematycznie oraz chronologicznie. Istotne jest, że brak zmian organizacyjnych umożliwia łatwiejsze zarządzanie dokumentami, ich klasyfikację oraz udostępnianie. Przykładem mogą być akta sprawy rozwodowej prowadzone w jednej kancelarii prawnej, które zachowują swoją integralność i są przechowywane razem jako spójny zespół. W praktyce, klasyfikacja dokumentów w zespole archiwalnym prostym ułatwia nie tylko proces archiwizacji, ale również późniejsze wyszukiwanie i analizowanie danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami zarządzania dokumentami.

Pytanie 14

Badanie oznaczeń pochodzących od autora zespołu archiwalnego, na przykład odcisków pieczęci, to

A. systematyzacja

B. rozpoznanie przynależności zespołowej

C. segregacja

D. sprawdzenie stanu zachowania zbioru (zespołu)

Odpowiedź "rozpoznanie przynależności zespołowej" jest prawidłowa, ponieważ odnosi się do procesu identyfikacji źródła pochodzenia dokumentów archiwalnych na podstawie ich oznaczeń, takich jak odciski pieczęci. W kontekście archiwistyki, skuteczne rozpoznanie przynależności zespołowej jest kluczowe dla właściwej klasyfikacji i przechowywania zbiorów. Przykładem zastosowania tej wiedzy jest analiza pieczęci na dokumentach historycznych, co może ujawnić informacje o organizacji, instytucji lub osobie, która je stworzyła. Dobrze przeprowadzona analiza pozwala na lepsze zrozumienie kontekstu powstania dokumentu, co jest niezbędne do jego późniejszego badania i wykorzystania. W praktyce archiwalnej, rozpoznanie przynależności zespołowej oparte jest na standardach takich jak ISAD(G), które podkreślają znaczenie dokładnego opisywania źródeł informacji oraz ich kontekstu, co sprzyja lepszej organizacji zbiorów i ich udostępnianiu w przyszłości.

Pytanie 15

Wzorcowe kopie materiałów archiwalnych tworzone w trakcie digitalizacji są przekazywane do

A. Centralnej Komisji Archiwalnej Oceny

B. Rady Dziedzictwa Narodowego

C. Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych

D. Centralnego Repozytorium Cyfrowego

Kopia wzorcowa materiałów archiwalnych sporządzona podczas digitalizacji jest przekazywana do Centralnego Repozytorium Cyfrowego (CRC), które pełni kluczową rolę w zarządzaniu i przechowywaniu zasobów cyfrowych. CRC jest instytucją, która gromadzi cyfrowe zasoby archiwalne, zapewniając ich długoterminowe przechowywanie oraz dostępność dla przyszłych pokoleń. W ramach dobrych praktyk archiwizacji, wszystkie cyfryzowane materiały powinny być rejestrowane w systemie, co umożliwia śledzenie ich pochodzenia i stanu. Przykładem zastosowania tych praktyk może być współpraca archiwów z instytucjami badawczymi, które korzystają z zasobów CRC do prowadzenia badań nad historią i kulturą. Zgodnie z normami ISO 14721 (OAIS - Open Archival Information System), CRC powinno również zapewniać odpowiednie metadane, co ułatwia użytkownikom odnalezienie i zrozumienie zasobów. Przekazywanie wzorcowych kopii do CRC jest więc kluczowym elementem efektywnego zarządzania archiwami, co przyczynia się do sukcesywnego rozwoju cyfrowego dziedzictwa narodowego.

Pytanie 16

Materiałami filmowymi, które nie stanowią jednostki inwentarzowej, są

A. zbiór tematów, tworzących razem z komentarzem całość

B. jednolity film, posiadający pojedynczy tytuł

C. oddzielnie pakowany odcinek taśmy filmowej

D. niezależny temat filmowy

Odpowiedź "odrębnie opakowany odcinek taśmy filmowej" nie jest jednostką inwentarzową dla materiałów filmowych, ponieważ jednostki inwentarzowe powinny odzwierciedlać integralność twórczą i narracyjną utworów filmowych. W branży filmowej standardem jest traktowanie całości, takich jak jednolity utwór filmowy lub samodzielny temat filmowy, jako jednostek inwentarzowych. Odrębnie opakowany odcinek taśmy filmowej może być jedynie fragmentem większego dzieła, co nie pozwala na przypisanie mu statusu jednostki inwentarzowej. W praktyce, dokumentacja materiałów filmowych wymaga precyzyjnego definiowania jednostek, co ma kluczowe znaczenie dla zarządzania zasobami filmowymi oraz ich archiwizacji. Przykładowo, w przypadku archiwizacji filmów, ważne jest, aby każdy utwór był zidentyfikowany jako całość, co umożliwia późniejsze odnalezienie i wykorzystanie materiałów. Warto również wspomnieć, że w kontekście standardów branżowych, takich jak ISO 11179 dotyczący metadanych, kluczowe jest, aby jednostki inwentarzowe były jasno zdefiniowane i spójne z kontekstem ich użycia.

Pytanie 17

Działanie, które prowadzi do zarejestrowania zespołu archiwalnego oraz opracowania dla każdej jednostki fizycznej opisu informacyjnego w celu udostępnienia tego zespołu, to

A. inwentaryzacja

B. ekstradycja

C. akcesja

D. selekcja

Inwentaryzacja to kluczowy proces w zarządzaniu archiwami, który polega na zewidencjonowaniu zespołu archiwalnego oraz przygotowaniu opisu informacyjnego dla każdej jednostki fizycznej. W praktyce oznacza to, że każda dokumentacja jest systematycznie katalogowana, co umożliwia skuteczne zarządzanie i dostęp do materiałów archiwalnych. Dzięki inwentaryzacji, archiwiści mogą tworzyć bazy danych, które zawierają szczegółowe informacje na temat zawartości zespołów archiwalnych, co jest niezbędne do ich późniejszego udostępniania. W kontekście standardów branżowych, inwentaryzacja powinna być przeprowadzana zgodnie z wytycznymi, takimi jak ISAD(G) (International Standard Archival Description), które określają struktury opisu archiwalnego. Przykładem praktycznego zastosowania inwentaryzacji jest możliwość szybkiego odnalezienia potrzebnych dokumentów przez użytkowników, co zwiększa efektywność pracy w instytucjach archiwalnych oraz pozwala na lepszą ochronę i przechowywanie zasobów archiwalnych.

Pytanie 18

Jakie elementy składają się na sygnaturę archiwalną map, które nie zostały wszyte do akt?

A. z daty przyjęcia mapy do archiwum oraz numeru zespołu

B. ze skrótu nazwy archiwum oraz numeru nabytku

C. z daty uporządkowania oraz skrótu nazwy zespołu

D. ze skrótu nazwy zespołu i numeru pozycji inwentarzowej

Wiesz, jak to jest z sygnaturą archiwalną? Dla map, które nie są wszyte w akta, używamy skrótu nazwy zespołu oraz numeru pozycji inwentarzowej. To wszystko ma na celu, żeby łatwiej było znaleźć i zidentyfikować dokumenty w archiwach. Skrót zespołu daje nam szybko wiedzieć, z jakiego zbioru pochodzi mapa, co jest super ważne, bo często w archiwum jest mnóstwo materiałów. Z kolei numer pozycji inwentarzowej to taki unikalny identyfikator, który umożliwia śledzenie, gdzie jest dany dokument w naszym systemie. Biorąc na przykład archiwum państwowe – każda mapa musi być zarejestrowana według określonych zasad, co sprawia, że zarządzanie materiałami jest dużo łatwiejsze. Dzięki temu też badacze i historycy mogą szybciej znaleźć to, czego szukają. Jak dla mnie, ten system naprawdę działa, bo ułatwia dostęp do informacji.

Pytanie 19

Dokument archiwalny nie stanowi

A. inwentarz kartkowy

B. przewodnik po zasobie archiwum

C. wypis zdawczo-odbiorczy

D. preliminarz

Spis zdawczo-odbiorczy i inwentarz kartkowy to dokumenty, które mają naprawdę duże znaczenie w archiwizacji. Spis zdawczo-odbiorczy rejestruje, co się dzieje z dokumentami, kto co przekazuje. Bez niego może być bałagan, bo ciężko będzie znaleźć ważne dokumenty. Inwentarz kartkowy służy do katalogowania zasobów, co powinno ułatwić dostęp do informacji. Jeśli źle zrozumiemy te dokumenty, to może być spory problem w archiwum. Przewodniki po zasobach archiwum też są istotne, bo informują, co mamy i gdzie to leży. Często sądzi się, że dokumenty, które nie są fizycznie w archiwum, są nieistotne, ale to nieprawda. Dobre dokumenty muszą spełniać określone normy, bo inaczej można zgubić coś ważnego. Obecnie archiwa stosują różne standardy, takie jak ISAD(G) czy ISAAR(CPF), które mówią, jak powinno się prowadzić dokumentację.

Pytanie 20

Jak określa się proces usunięcia z dokumentacji materiałów, które straciły znaczenie praktyczne (czas przechowywania już minął)?

A. Kwalifikacja

B. Paginacja

C. Systematyzacja

D. Brakowanie

Brakowanie to tak naprawdę wywalenie dokumentów, które już nic nie znaczy i minął czas, kiedy można je trzymać. To ważne w kwestii zarządzania dokumentacją. Każda firma ma swoje zasady, które trzeba przestrzegać, jak to z dokumentami jest - po jakimś czasie musisz się ich pozbyć. Na przykład, dokumenty finansowe powinny być przechowywane tylko przez 5 lat, a potem można je zniszczyć, jeśli nie ma potrzeby ich kontrolować. Fajnie jest też mieć wszystko załatwione w dokumentach, żeby pokazać, że działasz zgodnie z przepisami. Dobrym pomysłem jest tworzenie harmonogramów brakowania, bo to ułatwia życie i porządkuje sprawy. Dzięki temu nie trzymasz niepotrzebnych papierów i masz więcej miejsca, a do tego zachowujesz bezpieczeństwo informacji. Jak dla mnie, to klucz do porządku w dokumentach.

Pytanie 21

Inwentarz archiwalny dla zorganizowanego zespołu (zbioru) tworzy się wyłącznie dla dokumentów kategorii

A. B25

B. B10

C. B50

D. A

Odpowiedź A jest poprawna, ponieważ inwentarz archiwalny sporządza się wyłącznie dla dokumentacji kategorii A, co oznacza najważniejsze i najcenniejsze dokumenty, które mają długoterminowe znaczenie dla instytucji lub społeczeństwa. Kategoria A obejmuje dokumenty, które są niezbędne do pełnienia funkcji organizacyjnych oraz mają wartość historyczną i prawną. Przykładem zastosowania inwentarza archiwalnego może być dokumentacja związana z aktami prawnymi, decyzjami administracyjnymi lub projektami, które miały istotny wpływ na rozwój regionalny lub narodowy. W praktyce, sporządzanie inwentarzy archiwalnych dla dokumentacji kategorii A jest kluczowym elementem zarządzania zasobami informacyjnymi, umożliwiającym efektywne przechowywanie, udostępnianie oraz ochronę najważniejszych dokumentów. Zgodnie z normami ISO 15489 dotyczącymi zarządzania dokumentacją, prawidłowe prowadzenie inwentarzy archiwalnych wspiera transparentność i odpowiedzialność organizacji w zakresie przechowywania informacji.

Pytanie 22

Które z kryteriów oceny dokumentacji technicznej nie jest zaliczane do kryteriów pomocniczych?

A. Aktualnej użyteczności dokumentacji technicznej

B. Znaczenia i głębokości informacyjnej

C. Wygodnej postaci dokumentacji

D. Rangi twórcy dokumentacji technicznej oraz jego wpływu w życiu publicznym kraju lub regionu

Wybór odpowiedzi związanej z dogodną formą dokumentacji, bieżącą użytecznością oraz ważnością twórcy dokumentacji wskazuje na pewne nieporozumienia w zakresie kryteriów wartościowania dokumentacji technicznej. Dogodna forma dokumentacji jest z pewnością istotna, ale odnosi się bardziej do sposobu prezentacji informacji, co nie wpływa na ich wartość merytoryczną. Forma dokumentacji, choć kluczowa dla odbioru, nie może być uważana za kryterium, które decyduje o wartości samej treści. Bieżąca użyteczność dokumentacji może sugerować, że dokumentacja powinna być aktualna, jednak to nie wystarcza, aby ocenić jej głębię i ważność. Użytkownicy mogą mylnie myśleć, że dostępność i aktualność informacji są najważniejsze, podczas gdy sama jakość i głębokość merytoryczna mają kluczowe znaczenie dla podejmowania decyzji. Analizując rolę twórcy dokumentacji, warto zauważyć, że chociaż jego reputacja może wpływać na postrzeganie dokumentu, nie determinuje to jej wartości w kontekście użytkowym. Kryteria te, związane z formą, użytecznością oraz wpływem osoby twórcy, są bardziej subiektywne i nie powinny być traktowane jako główne czynniki wartościujące dokumentację techniczną. Kluczowym błędem myślowym jest zatem pomylenie jakości informacji z jej prezentacją oraz związanie wartości dokumentacji z osobą, która ją stworzyła, zamiast z jej zawartością i praktycznym zastosowaniem.

Pytanie 23

Która zasada archiwalna uwzględnia związki między materiałami archiwalnymi wchodzącymi w skład zespołu archiwalnego i określa jednocześnie niepodzielność tego zespołu?

A. Wspólnego dziedzictwa

B. Wolnej proweniencji

C. Przynależności terytorialnej

D. Przynależności zespołowej

Zasada przynależności zespołowej to naprawdę ważny temat w archiwistyce. Mówi o tym, jak istotne jest, aby materiały archiwalne były przechowywane razem, bo tylko wtedy zachowujemy ich kontekst i sens. Wyobraź sobie, że archiwizujesz dokumenty konkretnej instytucji. Jeśli wszystkie akta są w jednym miejscu, to łatwiej analizować, co ta instytucja robiła w danym czasie. No i to wszystko jest zgodne z międzynarodowymi standardami, jak ISO 15489, które mówią o tym, jak ważne jest gromadzenie dokumentacji w taki sposób, by odzwierciedlała jej pierwotny kontekst. W sumie, zachowanie przynależności zespołowej pomaga nie tylko w badaniach, ale też ułatwia zarządzanie wiedzą w archiwach.

Pytanie 24

Materiały archiwalne (kat. A) dotyczące określonej sprawy powinny być zorganizowane

A. zgodnie z numerami dziennika podawczego

B. według klas jednolitego rzeczowego wykazu akt

C. chronologicznie

D. alfabetycznie

Dokumenty, które są materiałami archiwalnymi (kat. A), powinny być uporządkowane chronologicznie. To jest mega ważne, bo dzięki temu można łatwo zrozumieć, co się działo w danej sprawie i w jakiej kolejności. Jak poskładasz wszystko według dat, to potem łatwiej śledzić, co się działo na przestrzeni czasu, a to bardzo pomaga w analizie czy badaniach historycznych. Na przykład, kiedy archiwizujesz dokumenty związane z jakimś postępowaniem sądowym, to trzeba mieć na uwadze, że kolejność zdarzeń, takich jak złożenie pozwu, rozprawy czy wydanie wyroków, jest kluczowa dla zrozumienia całej sprawy. Właściwie, to najlepsze praktyki mówią, że porządkowanie chronologiczne poprawia zarządzanie informacjami, co jest istotne do późniejszej analizy. Z mojego doświadczenia, jak się trzymasz takich zasad, to potem wszystko działa lepiej. Warto zauważyć, że to wszystko jest zgodne z wytycznymi archiwów krajowych i międzynarodowych standardów, które zwracają uwagę na to, jak ważny jest kontekst czasowy w dokumentacji archiwalnej.

Pytanie 25

Materiał dźwiękowy lub filmowy zarejestrowany oraz odtwarzany za pomocą urządzeń mechanicznych nosi nazwę dokumentu

A. cyfrowy

B. aktowy

C. techniczny

D. audiowizualny

Odpowiedź "audiowizualny" jest poprawna, ponieważ dokumenty audiowizualne to materiały, które łączą w sobie zarówno dźwięk, jak i obraz, co jest kluczowe w kontekście ich zapisu i odtwarzania. W praktyce dokumenty audiowizualne są niezwykle ważne w wielu dziedzinach, takich jak edukacja, media czy archiwizacja. Na przykład, filmy edukacyjne lub nagrania wykładów stanowią doskonałe źródło informacji, które może być wykorzystywane w różnych formatach, takich jak CD, DVD czy streaming online. W branży filmowej standardy dotyczące produkcji i archiwizacji dokumentów audiowizualnych są ściśle określone przez organizacje takie jak SMPTE (Society of Motion Picture and Television Engineers), co podkreśla ich znaczenie w zachowaniu jakości i dostępności materiałów. Dobrą praktyką jest również stosowanie metadanych, które pozwalają na lepsze katalogowanie i wyszukiwanie tego typu dokumentów. Użytkownik powinien w pełni rozumieć, jak ważne są dokumenty audiowizualne w procesie komunikacji wizualnej i jak efektywnie można je wykorzystywać w codziennym życiu oraz w pracy.

Pytanie 26

Testament stanowi przykład rodzaju dokumentacji

A. sądowej

B. osobowej

C. normatywnej

D. notarialnej

Testament jest dokumentem notarialnym, co oznacza, że musi być sporządzony w formie aktu notarialnego, aby miał moc prawną. Dokumenty notarialne są tworzone przez notariusza, który czuwa nad ich prawidłowością oraz zgodnością z obowiązującym prawem. Testament jako dokument notarialny zapewnia większe bezpieczeństwo dla spadkodawcy, ponieważ notariusz potwierdza tożsamość osób oraz ich zdolność do sporządzania takiego dokumentu. Przykładem praktycznym zastosowania testamentu jest możliwość precyzyjnego określenia, kto ma odziedziczyć majątek po śmierci spadkodawcy, co pozwala na uniknięcie konfliktów rodzinnych. Dodatkowo, testament notarialny jest trudniejszy do podważenia w sądzie, co zwiększa jego wiarygodność w oczach wszystkich zainteresowanych. Warto również pamiętać, że testament notarialny powinien być przechowywany przez notariusza, co zabezpiecza go przed zgubieniem lub zniszczeniem, a także ułatwia dostęp do dokumentu po śmierci spadkodawcy. W kontekście dobrych praktyk, zaleca się konsultację z prawnikiem przed sporządzeniem testamentu, aby upewnić się, że dokument jest zgodny z wolą spadkodawcy oraz z przepisami prawa.

Pytanie 27

Zespół działań mających na celu zewidencjonowanie zbioru archiwalnego oraz przygotowanie opisu informacyjnego dla każdej jednostki fizycznej, co umożliwia udostępnienie tego zbioru, to

A. inwentaryzacja

B. akcesja

C. selekcja

D. ekstradycja

Inwentaryzacja to kluczowy proces w zarządzaniu archiwami, który obejmuje zewidencjonowanie zbiorów oraz przygotowanie szczegółowego opisu informacyjnego dla każdej jednostki archiwalnej. W praktyce oznacza to, że podczas inwentaryzacji pracownicy archiwum dokonują szczegółowego przeglądu dokumentów, tworzą spisy, a także klasyfikują materiały zgodnie z przyjętymi standardami. Dzięki inwentaryzacji, archiwa są w stanie efektywnie zarządzać swoimi zbiorami, co przekłada się na łatwiejszy dostęp do informacji dla użytkowników. Standardy takie jak ISO 15489 dotyczące zarządzania dokumentacją, podkreślają znaczenie systematycznego i dokładnego podejścia do inwentaryzacji. Przykładem zastosowania inwentaryzacji może być wprowadzenie systemów elektronicznych, które umożliwiają archiwistom szybkie aktualizowanie danych oraz udostępnianie ich zainteresowanym stronom. Inwentaryzacja jest zatem fundamentem, na którym opiera się dalsze zarządzanie dokumentami oraz ich udostępnianie.

Pytanie 28

Proces porządkowania map zaczyna się od

A. oceny stanu zachowania

B. inwentaryzacji pojedynczych jednostek

C. wydzielania egzemplarzy nieczytelnych

D. określenia przynależności kancelaryjnej

Analiza stanu zachowania, wydzielanie egzemplarzy nieczytelnych oraz inwentaryzacja pojedynczych jednostek są ważnymi, lecz wtórnymi krokami w procesie porządkowania map. Ustalenie przynależności kancelaryjnej jest fundamentem, na którym opierają się wszystkie dalsze działania. Bez jasnego przypisania dokumentów do określonej kancelarii, nie można skutecznie ocenić stanu zachowania tych dokumentów ani ich czytelności. Wydzielanie egzemplarzy nieczytelnych może prowadzić do sytuacji, w której istotne dokumenty zostaną pominięte lub niewłaściwie sklasyfikowane, co ma negatywny wpływ na całościową organizację. Inwentaryzacja pojedynczych jednostek, choć istotna dla zarządzania zasobami, nie dostarcza kontekstu potrzebnego do zrozumienia, dlaczego dany dokument znajduje się w danej kancelarii i jakie ma znaczenie dla szerszej struktury archiwizacji. Często w praktyce pojawia się błąd polegający na skupieniu się na szczegółach, takich jak identyfikacja pojedynczych egzemplarzy, bez odniesienia do szerszego kontekstu kancelaryjnego. Właściwe podejście do porządkowania dokumentacji geodezyjnej wymaga zatem holistycznego spojrzenia, które zaczyna się od przynależności kancelaryjnej, co jest fundamentem dla wszelkich późniejszych działań związanych z analizą, wydzielaniem czy inwentaryzacją.

Pytanie 29

Zestaw (kolekcja) zdjęć klasyfikuje się według

A. tematów

B. dat wykonania

C. formatów

D. nazwisk autorów

Odpowiedź wskazująca na tematy jako kryterium opracowywania zbioru fotografii jest właściwa z kilku powodów. Po pierwsze, kategoryzowanie zdjęć według tematów pozwala na efektywne zarządzanie kolekcją, umożliwiając łatwe wyszukiwanie i przeglądanie. Przykładowo, w przypadku archiwizacji zdjęć z różnych wydarzeń, segregacja według tematów, takich jak 'śluby', 'wydarzenia sportowe' czy 'krajobrazy', znacząco ułatwia odnalezienie odpowiednich fotografii. Po drugie, w praktyce fotograficznej, tematy są kluczowe dla określenia kontekstu i narracji, co jest szczególnie istotne w projektach artystycznych czy dokumentalnych. Przykłady z branży pokazują, że wiele galeryjnych wystaw fotografii organizowanych jest wokół określonych tematów, co przyciąga widzów i angażuje ich emocjonalnie. Tematyzacja wpływa także na marketing fotografii, gdzie różne segmenty rynkowe mogą poszukiwać obrazów dotyczących określonych obszarów, co jeszcze bardziej uzasadnia wybór tej metody. Dobre praktyki w archiwizacji fotografii sugerują, aby każdy zbiór zdjęć był jednoznacznie powiązany z tematem, co ułatwia zarówno organizację, jak i przyszłe przeszukiwanie zbiorów.

Pytanie 30

Inwentarz, który stracił wartość użytkową w wyniku swojej praktycznej dezaktualizacji to inwentarz

A. idealny

B. rozstawniczy

C. realny

D. historyczny

Inwentarz historyczny odnosi się do zbiorów, które straciły swoją wartość użytkową z powodu dezaktualizacji, co czyni go przestarzałym w kontekście współczesnych potrzeb. W praktyce oznacza to, że taki inwentarz nie spełnia już wymaganych standardów ani nie jest używany w aktualnych procesach. Przykłady inwentarza historycznego to stare maszyny, które nie są już produkowane i ze względu na postęp technologiczny nie mogą być używane w nowoczesnych zakładach produkcyjnych. W branży muzealnej i archiwalnej, inwentarz historyczny jest niezwykle ważny, ponieważ pozwala zrozumieć ewolucję technologii i kultury, co jest istotne dla zachowania dziedzictwa kulturowego. Utrzymywanie takiego inwentarza w odpowiednich warunkach jest kluczowe dla edukacji i badań naukowych, a także dla przyszłych pokoleń. W związku z tym, klasyfikacja inwentarza historycznego jest niezbędna w zarządzaniu zasobami kulturowymi oraz ich konserwacji, co wpisuje się w standardy najlepszych praktyk w dziedzinie zarządzania zasobami i archiwizacji.

Pytanie 31

Jakie urządzenie powinno być użyte do otwierania dokumentacji zapisanej na płytach CD?

A. Skaner

B. Kserokopiarka

C. Ploter

D. Komputer

Aby odtwarzać dokumentację przechowywaną na płytach CD, najodpowiedniejszym urządzeniem jest komputer. Komputery są wyposażone w napędy CD, które umożliwiają odczyt danych oraz ich interpretację przez odpowiednie oprogramowanie. Dzięki temu użytkownicy mogą przeglądać, edytować oraz zarządzać dokumentami zapisanymi na płytach. Komputery obsługują różne formaty plików, co czyni je uniwersalnym narzędziem do pracy z dokumentacją. Na przykład, korzystając z systemów operacyjnych takich jak Windows czy macOS, wystarczy umieścić płytę w napędzie, a system automatycznie rozpozna zawartość, umożliwiając jej łatwy dostęp. Dodatkowo, komputery pozwalają na zapisanie danych z płyt CD na dysku twardym, co ułatwia organizację dokumentów oraz ich późniejsze archiwizowanie. W związku z tym, wykorzystanie komputera w kontekście odtwarzania dokumentacji z płyt CD jest zgodne z najlepszymi praktykami w zarządzaniu informacją.

Pytanie 32

Jednym z formatów odpowiednich dla cyfrowej formy archiwalnej dokumentacji fotograficznej w kontekście plików pozytywowych jest

A. PDF

B. ACM

C. XML

D. TIFF

Format TIFF (Tagged Image File Format) jest uznawany za jeden z najbardziej odpowiednich dla archiwizacji dokumentacji fotograficznej, zwłaszcza w przypadku plików pozytywowych. TIFF jest formatem bezstratnym, co oznacza, że nie utraci on jakości obrazu podczas zapisów i zapisów ponownych, co jest kluczowe dla długoterminowego przechowywania wartościowych materiałów wizualnych. Umożliwia on również przechowywanie metadanych dotyczących zdjęcia, takich jak informacje o autorze, dacie wykonania czy ustawieniach aparatu. Dzięki wysokiej rozdzielczości oraz wsparciu dla różnych przestrzeni kolorów, TIFF jest często wykorzystywany w profesjonalnych procesach obróbki zdjęć, skanowania oraz druku. W kontekście archiwizacji, wiele instytucji i archiwów zaleca użycie formatu TIFF jako standardowego formatu zapisu dla dokumentacji fotograficznej, co wpisuje się w najlepsze praktyki w dziedzinie zarządzania informacją oraz archiwizacji. Przykłady zastosowania obejmują takie instytucje jak biblioteki narodowe oraz muzea, które archiwizują swoje zbiory w tym formacie, aby zapewnić ich długotrwałą dostępność i integralność.

Pytanie 33

Sygnatura archiwalna obejmuje numer spisu zdawczo-odbiorczego oraz

A. numer spisu w zestawieniu spisów zdawczo-odbiorczych.

B. numer pozycji w tym spisie.

C. symbol z repertorium akt.

D. symbol twórcy akt.

Sygnatura archiwalna odgrywa kluczową rolę w systemie zarządzania dokumentacją, ponieważ pozwala na jednoznaczną identyfikację akt w archiwum. Poprawna odpowiedź, czyli numer pozycji na spisie zdawczo-odbiorczym, jest istotna, ponieważ ten numer wskazuje na konkretne miejsce w zbiorze dokumentów przekazanych do archiwum. Spis zdawczo-odbiorczy stanowi podstawowy dokument, który rejestruje akta przekazywane do archiwum, a jego numeracja odpowiada poszczególnym pozycjom, co umożliwia efektywne wyszukiwanie. W praktyce oznacza to, że w przypadku potrzeby odnalezienia konkretnego dokumentu, możemy korzystać z sygnatury archiwalnej, aby zlokalizować odpowiednią pozycję. Wiele instytucji archiwalnych stosuje standardy, takie jak ISAD(G) czy ISAAR(CPF), które uwzględniają zasady tworzenia i zarządzania sygnaturami archiwalnymi, co wpływa na spójność i efektywność procesów archiwalnych. Wiedza na temat właściwego użycia sygnatury archiwalnej jest zatem niezbędna dla specjalistów zajmujących się archiwizacją i zarządzaniem dokumentacją.

Pytanie 34

Po ponownym zorganizowaniu zespołu aktowego w celu skojarzenia wcześniejszych sygnatur z nowymi, co należy przygotować?

A. wykaz

B. konkordancję

C. indeks

D. skorowidz

Konkordancja to narzędzie, które służy do powiązania różnych sygnatur, zapewniając jednocześnie łatwy dostęp do informacji na temat ich związków. Przygotowanie konkordancji jest szczególnie istotne w kontekście archiwizacji i zarządzania dokumentacją, gdzie istnieje potrzeba odnalezienia dawnych sygnatur w nowym systemie oznaczeń. Przykładem zastosowania konkordancji może być biblioteka, gdzie stare kategorie książek są przekształcane w nowy system klasyfikacji. W takim przypadku, konkordancja może zawierać zarówno starą, jak i nową sygnaturę książki, co ułatwia pracownikom odnalezienie publikacji. Dobre praktyki w tworzeniu konkordancji zalecają stosowanie czytelnych formatów oraz dokładnych opisów, co minimalizuje ryzyko pomyłek i pozwala na efektywniejsze zarządzanie zasobami. Ponadto, konkordancja powinna być regularnie aktualizowana, aby odzwierciedlała wszelkie zmiany w systemie klasyfikacji, co jest kluczowe w zachowaniu integralności bazy danych.

Pytanie 35

Dokumenty oznaczone jako 'B5' powinny być przechowywane przez jaki okres czasu?

A. Bezterminowo

B. 10 lat

C. 1 rok

D. 5 lat

Oznaczenie 'B5' w kontekście przechowywania dokumentów odnosi się do kategorii dokumentów, które powinny być przechowywane przez okres 5 lat. Zasady archiwizacji dokumentów w Polsce są ściśle regulowane, a stosowanie takich oznaczeń pomaga w utrzymaniu porządku i przestrzeganiu przepisów. Dokumenty oznaczone jako 'B' (określające czas przechowywania) są przechowywane przez określony czas, po którym mogą zostać zniszczone, chyba że inne przepisy stanowią inaczej. W praktyce oznacza to, że po upływie 5 lat można przystąpić do ich brakowania, czyli selekcjonowania i niszczenia. Ważne jest, aby archiwiści i osoby odpowiedzialne za zarządzanie dokumentacją w firmach i instytucjach były świadome tych regulacji oraz umiały je właściwie stosować. W ten sposób zapewnione jest nie tylko spełnienie wymogów prawnych, ale również efektywne zarządzanie dokumentacją, co pozwala na oszczędność miejsca i zasobów. Z mojego doświadczenia, jeśli zarządzanie dokumentacją jest prowadzone zgodnie z tymi standardami, procesy archiwizacji przebiegają sprawniej i bezproblemowo.

Pytanie 36

Negatyw na szklanym podłożu ukazujący widok Kopca Kościuszki w Krakowie z lat 20-tych XX wieku stanowi przykład dokumentacji

A. elektronicznej

B. audiowizualnej

C. aktowej

D. technicznej

Negatyw na szklanym podłożu przedstawiający widok Kopca Kościuszki w Krakowie z lat 20-tych XX wieku jest klasyfikowany jako dokumentacja audiowizualna, ponieważ dokumenty tego rodzaju łączą w sobie cechy zarówno obrazu, jak i dźwięku, co służy do zachowania i prezentacji informacji wizualnych. W kontekście archiwizacji i muzealnictwa, dokumentacja audiowizualna jest kluczowa dla utrzymania dziedzictwa kulturowego. Przykłady zastosowania obejmują archiwa filmowe, które wykorzystują takie materiały do tworzenia wystaw, badań historycznych oraz edukacji. W standardach archiwalnych, takich jak ISO 15489, podkreśla się znaczenie zachowania kontekstu i formy dokumentów audiowizualnych, co umożliwia ich późniejsze wykorzystanie w badaniach oraz popularyzacji wiedzy o historii i kulturze. Dobrze opracowana dokumentacja audiowizualna zapewnia dostępność materiałów dla przyszłych pokoleń oraz przyczynia się do lepszego zrozumienia przeszłości.

Pytanie 37

Przekształcenie tradycyjnych materiałów audiowizualnych (takich jak zdjęcia, filmy czy nagrania muzyczne) w formę elektroniczną, to

A. fotokopiowanie

B. archiwizacja

C. digitalizacja

D. skanowanie

Digitalizacja to proces, w którym klasyczne materiały audiowizualne, takie jak zdjęcia, filmy i utwory muzyczne, są konwertowane do postaci elektronicznej. Dzięki digitalizacji, te materiały zyskują nowe życie w formacie, który jest bardziej dostępny i łatwiejszy do przechowywania oraz udostępniania. Na przykład, skanowanie zdjęć i negatywów pozwala na ich zachowanie w formacie cyfrowym, co umożliwia ich edytowanie oraz udostępnianie przez internet. W przypadku filmów, konwersja ich do formatu cyfrowego pozwala na ich archiwizację w bazach danych oraz wykorzystanie w różnych aplikacjach multimedialnych. Digitalizacja jest zgodna z międzynarodowymi standardami, takimi jak ISO 15489 dotyczący zarządzania dokumentacją oraz najlepszymi praktykami w zakresie ochrony dziedzictwa kulturowego. Oprócz tego, digitalizacja umożliwia poprawę jakości materiałów poprzez zastosowanie technologii takich jak rozdzielczość wyższa niż w oryginale oraz różnorodne techniki naprawy uszkodzeń, co czyni ten proces kluczowym w zakresie archiwizacji i konserwacji.

Pytanie 38

Na zamieszczonej ilustracji przedstawiono dokumentację

A. obrazową.

B. aktową.

C. kartograficzną.

D. sfragistyczną.

Poprawna odpowiedź to dokumentacja aktowa, którą ilustruje przedstawiona na zdjęciu legitymacja. Dokumentacja aktowa obejmuje różnorodne dokumenty urzędowe, takie jak legitymacje, umowy, protokoły, czy zaświadczenia. W praktyce, dokumentacja ta jest niezbędna w wielu obszarach życia codziennego oraz w działalności instytucji publicznych i prywatnych. Przykładem może być legitymacja studencka, która potwierdza status studenta i umożliwia korzystanie z ulg i zniżek. Ważne jest, aby dokumenty aktowe były zgodne z obowiązującymi przepisami prawnymi oraz standardami archiwalnymi, co zapewnia ich wiarygodność i trwałość. Dobrą praktyką jest również regularne aktualizowanie takich dokumentów, aby odzwierciedlały bieżący stan faktyczny. W kontekście administracji publicznej, odpowiednia klasyfikacja i przechowywanie dokumentacji aktowej są kluczowe dla efektywności działania urzędów.

Pytanie 39

Inwentarz rzeczywisty zespołu zawiera dane

A. o tytule, datach oraz uwagach dotyczących jednostek archiwalnych danego zespołu

B. o treści poszczególnych jednostek archiwalnych

C. o wszystkich jednostkach archiwalnych danego zespołu przechowywanych w określonym archiwum

D. o wszystkich jednostkach archiwalnych zespołu, w tym także tych w innych archiwach

Inwentarz realny zespołu archiwalnego to coś jak spis rzeczy w Twoim pokoju, ale bardziej skomplikowane. Umożliwia nam ogarnięcie dokumentów w archiwum, co jest mega ważne. Odpowiedź, która dotyczy wszystkich archiwalnych jednostek w danym archiwum, jest jak najbardziej trafna, bo inwentarz realny to narzędzie, które pomaga w śledzeniu i ochronie tych zasobów. Działa to świetnie, zwłaszcza przy badaniach genealogicznych lub historycznych, gdy szukamy konkretnych dokumentów. Standardy takie jak ISAD(G) mówią, że musimy dokładnie opisywać jednostki archiwalne, żeby wszystko było jasne i zrozumiałe, a to przecież klucz do skutecznego zarządzania dokumentami w lokalnym archiwum.

Pytanie 40

Jak określa się elektroniczną wersję treści, która pierwotnie występuje w formie nieelektronicznej, umożliwiającą jej przyswojenie i zrozumienie bez konieczności dostępu do oryginału?

A. Pierwowzór wydruku

B. Kserokopia dokumentu

C. Odwzorowanie cyfrowe

D. Kopia użytkowa

Odwzorowanie cyfrowe odnosi się do procesu tworzenia elektronicznej kopii treści, która jest identyczna lub bardzo zbliżona do jej pierwowzoru w formie nieelektronicznej. Tego typu kopia umożliwia użytkownikom dostęp do informacji bez potrzeby posiadania oryginalnego dokumentu, co jest szczególnie istotne w kontekście archiwizacji i digitalizacji zasobów. Przykładem zastosowania odwzorowania cyfrowego może być skanowanie książek, dokumentów, czy diagramów, które następnie są zapisywane w formacie PDF lub innym elektronicznym formacie. Wdrożenie takiej praktyki jest zgodne z dobrą praktyką w dziedzinie zarządzania informacją, ponieważ pozwala na łatwe przechowywanie, przeszukiwanie oraz udostępnianie treści. W obliczu rosnącej potrzeby ochrony środowiska i ograniczenia zużycia papieru, odwzorowanie cyfrowe staje się kluczowym elementem efektywnego zarządzania zasobami informacyjnymi.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej