Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 11 czerwca 2026 13:36
  • Data zakończenia: 11 czerwca 2026 13:52

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

W zaprezentowanym fragmencie zapytania SQL, instrukcja SELECT ma za zadanie zwrócić

SELECT COUNT(wartosc) FROM ...
A. suma w kolumnie wartosc
B. liczby rekordów
C. średniej wartości tabeli
D. średniej w kolumnie wartosc
Komenda SELECT COUNT w języku SQL jest używana do zwracania liczby wierszy w rezultacie zapytania. Użycie funkcji COUNT z nazwą kolumny, jak w przykładzie SELECT COUNT(wartosc), pozwala policzyć wszystkie niepuste wartości w danej kolumnie wartosc w tabeli. Jest to przydatne w przypadkach, gdy chcemy zrozumieć, ile danych spełnia określone kryteria, lub gdy interesuje nas liczba wierszy zawierających wartości w konkretnej kolumnie. Funkcja COUNT jest jedną z podstawowych funkcji agregujących w SQL, co oznacza, że podsumowuje dane w określony sposób. Stosowanie tej funkcji jest zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie często potrzebujemy analizować dane w sposób ilościowy. Przykładowo, jeśli prowadzimy bazę danych klientów, możemy użyć SELECT COUNT(id) FROM klienci, aby dowiedzieć się, ilu mamy zarejestrowanych klientów. Ta funkcja jest także kluczowym elementem w optymalizacji zapytań, ponieważ pozwala na szybkie uzyskanie informacji o liczbie rekordów bez konieczności przetwarzania wszystkich danych z tabeli. Zrozumienie działania COUNT i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego przetwarzania danych i tworzenia wydajnych zapytań w języku SQL.

Pytanie 2

Którą funkcję z menu Kolory programu GIMP użyto, w celu uzyskania efektu przedstawionego w filmie?

A. Krzywe.
B. Inwersja.
C. Barwienie.
D. Progowanie.
Prawidłowo wskazana funkcja to „Progowanie”, bo dokładnie ona zamienia obraz kolorowy lub w odcieniach szarości na obraz dwuwartościowy: piksel jest albo czarny, albo biały, w zależności od tego, czy jego jasność przekracza ustawiony próg. W GIMP-ie znajdziesz ją w menu Kolory → Progowanie. Suwakami ustalasz zakres poziomów jasności, które mają zostać potraktowane jako „białe”, a wszystko poza tym zakresem staje się „czarne”. Efekt, który się wtedy uzyskuje, jest bardzo charakterystyczny: mocno kontrastowy, bez półtonów, coś w stylu skanu czarno-białego lub grafiki do druku na ploterze tnącym. Z mojego doświadczenia progowanie świetnie nadaje się do przygotowania logotypów, szkiców technicznych, schematów, a także do wyciągania konturów z lekko rozmytych zdjęć. Często używa się go też przed wektoryzacją, żeby program śledzący krawędzie miał wyraźne granice między czernią a bielą. W pracy z grafiką na potrzeby stron WWW próg bywa stosowany np. przy tworzeniu prostych ikon, piktogramów albo masek (maski przezroczystości można przygotować właśnie na bazie obrazu progowanego). Dobrą praktyką jest najpierw sprowadzenie obrazu do odcieni szarości i dopiero potem użycie progowania, bo wtedy masz większą kontrolę nad tym, jak rozkłada się jasność i gdzie wypadnie granica progu. Warto też pamiętać, że progowanie jest operacją destrukcyjną – traci się informacje o półtonach – więc najlepiej pracować na kopii warstwy, żeby w razie czego móc wrócić do oryginału i poprawić ustawienia progu.

Pytanie 3

Które z pól edycyjnych zostało przedstawione w opisanym stylu, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

Ilustracja do pytania
A. Pole 3
B. Pole 2
C. Pole 1
D. Pole 4
Dobrze, że dopasowałeś Pole 2 do stylu z kodu CSS. Widać, że dobrze ogarniasz te rzeczy! Ten padding 10px, co dałeś, naprawdę robi różnicę. Dzięki temu tekst ma więcej przestrzeni wokół siebie. A kolor tła Teal? Super wybór, bo to taki fajny pośredni odcień między niebieskim a zielonym. Biały tekst na tym tle jest świetnie widoczny, co jest mega ważne. No i brak obramowania, czyli border none, dodaje nowoczesności! Zaokrąglenie krawędzi, które ustawiłeś na 7px, sprawia, że pole wygląda przyjemniej. Takie rzeczy są często stosowane, by przygotować interfejsy, które są estetyczne i funkcjonalne. Jak projektujesz, pamiętaj o kontrastach, bo to naprawdę podnosi jakość aplikacji. Troska o estetykę i użyteczność to kluczowa sprawa. Dobra robota!

Pytanie 4

Która właściwość CSS przyjmuje wartości underline, overline, line-through?

A.
font-style
B.
font-weight
C.
text-decoration
D.
text-style
Właściwość text-decoration steruje ozdobą tekstu liniami: underline (podkreślenie), overline (nadkreślenie), line-through (przekreślenie) oraz none. Dlatego te wartości przyjmuje text-decoration.

Pytanie 5

W instrukcji warunkowej języka JavaScript należy zweryfikować sytuację, w której wartość zmiennej a mieści się w zakresie (0, 100), a wartość zmiennej b jest większa od zera. Taki warunek można zapisać w sposób następujący

A. if ((a>0 || a<100) && b>0)
B. if ((a>0 && a<100) || b<0)
C. if (a>0 || a<100 || b<0)
D. if (a>0 && a<100 && b>0)
Wybór odpowiedzi 'if (a>0 && a<100 && b>0)' jest prawidłowy, ponieważ precyzyjnie spełnia określone wymagania zawarte w pytaniu. Warunek ten sprawdza, czy zmienna 'a' mieści się w przedziale od 0 do 100 (wyłączając 0 i 100), a także potwierdza, że zmienna 'b' jest większa od zera. Operator '&&' (AND) jest kluczowy w tym przypadku, ponieważ wymaga spełnienia wszystkich zdefiniowanych warunków jednocześnie. Przykładowo, jeśli mamy zmienne 'a' równe 50 i 'b' równe 10, to warunek zostanie spełniony i kod wewnątrz instrukcji 'if' zostanie wykonany. Zastosowanie takich warunków jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w sytuacjach wymagających walidacji danych, gdzie musimy upewnić się, że wszystkie kryteria są spełnione przed kontynuowaniem dalszych operacji. Standardy kodowania zalecają wykorzystanie prostych i jednoznacznych instrukcji warunkowych, co przyczynia się do lepszej przejrzystości i utrzymywalności kodu. Stosując odpowiednią logikę w warunkach, minimalizujemy ryzyko wystąpienia błędów w logice aplikacji.

Pytanie 6

Przedstawiona funkcja napisana w kodzie JavaScript ma na celu:

function oblicz(a, n)
{
    wynik = 1;
    for(i = 0; i < n; i++)
        wynik *= a;
    return (wynik);
}
A. wpisać kolejne liczby od a do n
B. zwrócić wynik potęgowania a^n
C. wpisać wyniki mnożenia a przez n
D. zwrócić iloczyn kolejnych liczb od 1 do a
Funkcja w kodzie JavaScript przedstawionym w pytaniu ma na celu zwrócenie wyniku potęgowania liczby a do potęgi n. Widzimy to poprzez analizę kodu: rozpoczyna się od inicjalizacji zmiennej wynik z wartością 1, a następnie w pętli for realizowana jest operacja mnożenia wyniku przez a dokładnie n razy. W ten sposób wynik = wynik * a jest wykonywane iteracyjnie, co oznacza że a jest mnożone przez siebie n razy. Taka operacja jest definicją potęgowania: a do potęgi n oznacza a mnożone n-krotnie. Tego rodzaju funkcje są fundamentalne w programowaniu, szczególnie w kontekście matematycznych obliczeń czy symulacji wymagających wielokrotnych potęgowań, np. w zastosowaniach naukowych i inżynieryjnych. Dobrą praktyką jest również optymalizacja tego typu funkcji używając wbudowanych metod jak Math.pow w JavaScript, co zwiększa czytelność i efektywność kodu. Rozumienie potęgowania jest kluczowe w algorytmach opartych na teorii liczb, kryptografii czy w grafice komputerowej, gdzie operacje te mogą być wysoce złożone i wymagają szczególnej optymalizacji.

Pytanie 7

W SQL warunek ten odpowiada warunkowi liczba >= 10 AND liczba <= 100?

A. liczba LIKE '10%'
B. liczba BETWEEN 10 AND 100
C. liczba IN (10, 100)
D. NOT (liczba < 10 AND liczba > 100)
Odpowiedź 'liczba BETWEEN 10 AND 100' jest prawidłowa, ponieważ odpowiada warunkowi, który sprawdza, czy wartość zmiennej 'liczba' mieści się w przedziale od 10 do 100, włączając oba końce. W SQL konstrukcja 'BETWEEN' jest preferowana, ponieważ jest bardziej czytelna i zrozumiała dla programistów, co sprzyja utrzymaniu kodu. Przykładowe zapytanie SQL używające tego warunku mogłoby wyglądać tak: 'SELECT * FROM tabela WHERE liczba BETWEEN 10 AND 100;'. Zastosowanie 'BETWEEN' unika potencjalnych błędów związanych z używaniem operatorów porównawczych i zapewnia, że obie granice przedziału są respektowane. W praktyce, korzystanie z 'BETWEEN' w zapytaniach SQL jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, gdyż poprawia czytelność i ułatwia analizę kodu. Dodatkowo, warto zauważyć, że 'BETWEEN' działa również z datami, co czyni go uniwersalnym narzędziem w SQL.

Pytanie 8

Dana jest tabela firmy zawierająca następujące kolumny: nazwa, adres, NIP, obrot (obrót w ostatnim miesiącu), rozliczenie, status. Wykonanie kwerendy SQL SELECT sprawi, że zostaną wyświetlone

SELECT nazwa, NIP FROM firmy WHERE obrot < 4000;
A. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.
B. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł.
C. jedynie nazwa oraz numer NIP firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.
D. wszystkie dane firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót co najmniej 4000 zł.
Twoja odpowiedź jest poprawna. Przy wykonywaniu zapytań SQL często wybieramy nie wszystkie, a jedynie niektóre kolumny z tabeli. W tym przypadku, pytanie dotyczyło wybrania tylko nazwy i NIPu firm, które w ostatnim miesiącu miały obrót mniejszy niż 4000 zł. Do realizacji tego zadania użyliśmy kwerendy SELECT z określeniem kolumn oraz warunku w klauzuli WHERE. Jest to częsty scenariusz w praktyce, gdy potrzebujemy wyfiltrować dane według określonych kryteriów. Ważne jest zrozumienie, że instrukcja SELECT jest używana do wybrania jednej lub wielu kolumn, które chcemy zobaczyć w wynikach, a klauzula WHERE służy do definiowania warunków, które muszą spełniać dane wyświetlane w wynikach.

Pytanie 9

Która jednostka CSS jest WZGLĘDNA i zależy od rozmiaru czcionki?

A.
em
B.
pt
C.
in
D.
px
Pozostałe jednostki są STAŁE (bezwzględne). px to piksele, pt to punkty typograficzne (1/72 cala), a in to cale - nie zależą od rozmiaru czcionki. Zależnością od rozmiaru pisma cechuje się em.

Pytanie 10

Który plik konfiguracyjny pozwala ustawić parametry PHP dla całego serwera?

A.
my.ini
B.
httpd.conf
C.
config.inc.php
D.
php.ini
Plik php.ini to główny plik konfiguracyjny interpretera PHP - ustawia się w nim parametry działające dla całego serwera, np. dyrektywy obsługi błędów (display_errors, log_errors), limity (memory_limit, max_execution_time, upload_max_filesize) czy strefę czasu. Aktualne ustawienia można podejrzeć funkcją phpinfo(). Dlatego parametry PHP dla całego serwera definiuje php.ini.

Pytanie 11

Tabela wycieczki ma pola nazwa, cena, miejsca. Która kwerenda zwróci nazwy wycieczek tańszych niż 2000 i z CO NAJMNIEJ 4 wolnymi miejscami?

A.
SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 4;
B.
SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 OR miejsca > 3;
C.
SELECT * FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 4;
D.
SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3;
Oba kryteria muszą być spełnione naraz, więc łączymy je operatorem AND: cena poniżej 2000 (cena < 2000) i co najmniej 4 wolne miejsca. „Co najmniej 4” to miejsca >= 4, równoważne miejsca > 3. Wybieramy same nazwy: SELECT nazwa FROM wycieczki WHERE cena < 2000 AND miejsca > 3;. Dlatego ta kwerenda jest poprawna.

Pytanie 12

Angielskim odpowiednikiem słowa „zapytanie”, używanym w bazach danych SQL, jest:

A. keyword
B. select
C. query
D. asterisk
W terminologii baz danych zapytanie to po angielsku „query” - polecenie kierowane do bazy w celu pobrania lub zmiany danych. Stąd pojęcia takie jak query language (język zapytań) czy subquery (podzapytanie). Dlatego angielskim odpowiednikiem słowa „zapytanie” jest query.

Pytanie 13

W stylu CSS ustalono obramowanie pojedyncze, które ma następujące kolory dla krawędzi:

border: solid 1px; border-color: red blue green yellow;
A. lewa – czerwona, dolna – niebieska, prawa – zielona, górna – żółta
B. prawa – czerwona, dolna – niebieska, lewa – zielona, górna – żółta
C. górna – czerwona, prawa – niebieska, dolna – zielona, lewa – żółta
D. górna – czerwona, lewa – niebieska, dolna – zielona, prawa – żółta
Przy definiowaniu obramowania za pomocą CSS warto zrozumieć jak działa właściwość border-color. Gdy podajemy cztery wartości kolorów w tej właściwości dotyczą one krawędzi w kolejności zgodnej ze wskazówkami zegara: górna prawa dolna i lewa. To oznacza że pierwsza wartość odnosi się do krawędzi górnej druga do prawej trzecia do dolnej a czwarta do lewej. Częstym błędem jest przypisywanie kolorów w innej kolejności co prowadzi do błędnych interpretacji i niewłaściwego wyświetlania na stronie. Należy również zwrócić uwagę na to że brak zrozumienia tej kolejności może skutkować niespójnym wyglądem różnych części interfejsu co obniża jakość projektu. W praktyce warto przetestować różne konfiguracje obramowań aby upewnić się że interfejs jest nie tylko estetyczny ale i funkcjonalny. Właściwe stosowanie CSS do stylizacji obramowań jest kluczowe dla tworzenia profesjonalnych i atrakcyjnych stron internetowych co jest uznawane za dobrą praktykę w branży.

Pytanie 14

Jakie będzie działanie podanych instrukcji JavaScript?

var elementy = document.getElementsByClassName("styl1");
  for(var i = 0; i < elementy.length; i++)
    elementy[i].style.fontWeight = "bolder";
A. Wyłącznie dla pierwszego elementu przypisanego do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder
B. Jedynie dla elementu o id równym styl1 będzie przypisany styl pogrubienia tekstu na bolder
C. Dla wszystkich elementów przypisanych do klasy styl1 zostanie nadany styl pogrubienia tekstu bolder
D. Dla wszystkich elementów na stronie zostanie zastosowany styl pogrubienia tekstu na bolder
Instrukcje JavaScript w pytaniu wykorzystują metodę getElementsByClassName aby pobrać kolekcję wszystkich elementów na stronie które posiadają przypisaną klasę styl1. Metoda ta zwraca obiekt typu HTMLCollection który przypomina tablicę i zawiera odniesienia do elementów DOM posiadających określoną klasę. Następnie za pomocą pętli for przechodzimy przez każdy z tych elementów i zmieniamy ich styl na bolder przypisując nową wartość do właściwości style.fontWeight. Dzięki temu każdy element w kolekcji zostaje zmodyfikowany i wyświetlany z pogrubioną czcionką. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie manipulacji DOM w JavaScript gdyż jest to sposób efektywny i bezpośredni. Użycie klas do grupowania elementów HTML pozwala na jednoczesne stosowanie stylów i operacji na grupach elementów co jest kluczowe w dynamicznym modelu tworzenia stron internetowych. Warto zwrócić uwagę na fakt że nazwy klas są czułe na wielkość liter co oznacza że styl1 i Styl1 byłyby traktowane jako różne klasy.

Pytanie 15

Jak należy prawidłowo udokumentować wzorcowanie pola nazwa we fragmencie kodu JavaScript?

function validateForm(Form)
{
reg=/^\[1-9\]*[A-ZŻŹĘĄĆŚÓŁŃ]{1}[a-zżźćńółęąś]{2,}$/;
wyn = Form.nazwa.value.match(reg);
if (wyn == null) {
    alert("Proszę podać poprawną nazwę");
    return false;
}
return true;
}
A. /* Pole nazwa może zawierać dowolny ciąg cyfr (z wyłączeniem 0), następnie musi zawierać dużą literę i ciąg minimum dwóch małych liter. */
B. /* Pole nazwa musi składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i dwóch małych liter. */
C. /* Pole nazwa powinno składać się w kolejności: z ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), następnie dużej litery i ciągu małych liter. */
D. /* Pole nazwa może składać się z dowolnego ciągu cyfr (z wyłączeniem 0), małych i dużych liter. */
Weryfikacja pola nazwa przy użyciu wyrażeń regularnych w aplikacji JavaScript jest kluczowym elementem zapewnienia integralności danych wejściowych. Niektóre przedstawione opcje zawierają błędne założenia na temat porządku i wymogów składniowych wzorca. Przykładowo, nieprawidłowe jest założenie, że jedynie dowolny ciąg cyfr (bez zer) wystarczy, ponieważ kod wyraźnie wymaga, aby po cyfrach nastąpiła jedna duża litera, a następnie minimum dwie małe litery. Niezrozumienie tego może prowadzić do błędnych założeń dotyczących logiki walidacji. Niedokładne opisy wzorca mogą prowadzić do błędów w implementacji, co może skutkować działaniem niezgodnym z oczekiwaniami. Ponadto, dobre praktyki programistyczne zawsze sugerują, aby dokumentacja była dokładna i odzwierciedlała rzeczywiste wymagania kodu, co w tym przypadku oznacza precyzyjne określenie kolejności i wymogów dotyczących znaków. Niewłaściwe rozumienie wyrażeń regularnych może również prowadzić do błędów bezpieczeństwa, takich jak podatność na wstrzykiwanie danych, dlatego kluczowe jest poprawne udokumentowanie wzorca, aby zapewnić bezpieczne przetwarzanie danych użytkowników.

Pytanie 16

Istnieje tabela programisci z polami: id, nick, ilosc_kodu, ocena. Wartość w polu ilosc_kodu przedstawia liczbę linii kodu, które dany programista stworzył w określonym miesiącu. Aby obliczyć całkowitą liczbę linii kodu napisanych przez wszystkich programistów, należy zastosować następujące polecenie

A. SELECT SUM(ilosc_kodu) FROM programisci;
B. SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;
C. SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;
D. SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;
Pierwsza z błędnych odpowiedzi, "SELECT COUNT(programisci) FROM ilosc_kodu;" zawiera fundamentalny błąd, gdyż funkcja COUNT() nie jest odpowiednia, gdy chcemy zsumować wartości liczby linii kodu. Funkcja COUNT() zlicza wiersze, ale nie sumuje wartości w kolumnach. Użycie jej w tym kontekście prowadzi do nieprawidłowych wyników i jest sprzeczne z zamiarem analizy danych. Z kolei odpowiedź "SELECT SUM(ocena) FROM ilosc_kodu;" łączy nieadekwatne elementy; pole "ocena" nie ma związku z analizowaną sumą linii kodu, co skutkuje brakiem sensu w kontekście zapytania. Warto zauważyć, że w SQL każda kolumna musi być właściwie zdefiniowana w kontekście używanych funkcji, a mieszanie danych z różnych pól bez logicznego uzasadnienia to typowy błąd myślowy. Ostatnia odpowiedź, "SELECT MAX(ilosc_kodu) FROM programisci;" także nie spełnia wymagań, ponieważ funkcja MAX() zwraca maksymalną wartość, a nie sumę. W praktyce, takie błędy mogą prowadzić do mylnych wniosków na temat produktywności zespołu, szczególnie gdy zapytania są używane do podejmowania decyzji biznesowych. Kluczowe jest, aby zrozumieć semantykę każdej funkcji SQL oraz zastosować je w odpowiednich kontekstach, co jest istotne dla skutecznej analizy danych w każdej organizacji.

Pytanie 17

Które z rozszerzeń NIE jest związane z plikiem wideo?

A. MP4
B. GIF
C. MOV
D. AVI
Pozostałe rozszerzenia to formaty WIDEO: AVI, MP4 i MOV to kontenery przechowujące obraz ruchomy (zwykle z dźwiękiem). GIF jest inny - to format graficzny/animacja bez dźwięku, więc to on nie należy do plików wideo.

Pytanie 18

Aby sprawdzić, czy kod JavaScript działa poprawnie, należy skorzystać z:

A. interpretera PERL
B. konsoli w przeglądarce internetowej
C. interpretera PHP
D. kompilatora C++
JavaScript jest językiem wykonywanym po stronie klienta, czyli bezpośrednio w przeglądarce internetowej. Dlatego do sprawdzenia, czy kod działa, służy konsola w narzędziach deweloperskich przeglądarki (otwierana zwykle klawiszem F12). Można w niej uruchamiać fragmenty kodu, oglądać wypisane wartości, a przede wszystkim czytać komunikaty o błędach składniowych i logicznych wraz z numerem linii. To podstawowe środowisko testowe front-end developera - i dlatego jest poprawną odpowiedzią.

Pytanie 19

Czego użyć, aby zbadać ROZKŁAD ILOŚCIOWY kolorów (jasności) na zdjęciu?

A. rozmycia Gaussa
B. balansu kolorów
C. desaturacji
D. histogramu
Pozostałe pojęcia to operacje EDYCJI obrazu, a nie analizy. Desaturacja odbiera nasycenie (szarość), balans kolorów zmienia proporcje barw, a rozmycie Gaussa wygładza obraz - żadne z nich nie pokazuje rozkładu. Rozkład ilościowy jasności obrazuje histogram.

Pytanie 20

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody document.write()
B. metody window.alert()
C. funkcji MessageBox()
D. własności innerHTML
Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox.

Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład:

const div = document.getElementById('wynik');
div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>';

To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS).

Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład:

alert('Komunikat dla użytkownika');

W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem.

Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania:

document.write('Hello world');

Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild).

Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 21

Do której właściwości można przypisać wartości: static, relative, fixed, absolute oraz sticky?

A. list-style-type
B. position
C. text-transform
D. display
Wybór czegoś innego niż 'position' pokazuje, że mogło dojść do małego miszmaszu z rozumieniem CSS. Na przykład, 'display' decyduje, jak elementy się wyświetlają – czy są blokowe, czy liniowe – ale nie ma nic wspólnego z ich pozycjonowaniem. 'display: block' sprawia, że element zajmuje całą szerokość, a 'display: inline' pozwala na mniejszy wpływ na inne elementy, co może wprowadzić w błąd, jeśli chodzi o pozycjonowanie. 'list-style-type' to kwestia stylizacji list, więc to też nie ma związku z układem elementów na stronie. Tak samo, 'text-transform' zmienia wygląd tekstu, na przykład na wielkie litery, ale nie wpływa na to, gdzie elementy są umieszczone. Wydaje mi się, że warto by było jeszcze raz przestudiować, jak działa pozycjonowanie w CSS. Fajnie by było też zajrzeć do dokumentacji i zobaczyć konkretne przykłady, żeby lepiej to zrozumieć.

Pytanie 22

Narzędziem do zarządzania bazą danych, które jest zintegrowane w pakiecie XAMPP, jest

A. MySQL Workbench
B. SQLite
C. phpMyAdmin
D. pgAdmin
phpMyAdmin jest popularnym narzędziem wbudowanym w pakiet XAMPP, które służy do zarządzania bazą danych MySQL. Umożliwia użytkownikom łatwe wykonywanie operacji takich jak tworzenie, edytowanie i usuwanie baz danych oraz tabel, a także zarządzanie użytkownikami i uprawnieniami. Interfejs phpMyAdmin jest oparty na przeglądarkach internetowych, co sprawia, że jego obsługa jest intuicyjna nawet dla osób bez zaawansowanej wiedzy technicznej. Przykładowo, można szybko importować lub eksportować dane w różnych formatach, takich jak SQL, CSV czy XML, co jest niezwykle przydatne podczas migracji danych między różnymi środowiskami. Standardy dobrych praktyk przewidują korzystanie z narzędzi takich jak phpMyAdmin w celu minimalizacji ryzyka błędów manualnych, a także w celu zwiększenia efektywności pracy z bazami danych. Dzięki phpMyAdmin, użytkownicy mogą również łatwo monitorować wydajność bazy danych i optymalizować zapytania, co jest kluczowe dla utrzymania wysokiej jakości aplikacji webowych.

Pytanie 23

Rekordowi z tabeli A może odpowiadać wiele rekordów z tabeli B, a każdemu rekordowi z B - dokładnie jeden z A. To relacja:

A. nieoznaczona
B. wiele do wielu
C. jeden do wielu
D. jeden do jednego
Gdy rekordowi z tabeli A może odpowiadać WIELE rekordów z B, a każdemu rekordowi z B - dokładnie JEDEN z A, mamy relację jeden-do-wielu (1:n). To najczęstszy typ relacji, np. jeden autor i wiele jego książek. Zapamiętaj: „jeden po stronie A, wielu po stronie B” = 1:n.

Pytanie 24

W hurtowni danych stworzono tabelę sprzedaz, która zawiera pola: id, kontrahent, grupa_cenowa, obrot. Jakie polecenie trzeba zastosować, aby znaleźć tylko kontrahentów z grupy cenowej numer dwa, których obrót przekracza 4000 zł?

A. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE obrot > 4000;
B. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 OR obrot > 4000;
C. SELECT kontrahent FROM sprzedaz WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;
D. SELECT sprzedaz FROM kontrahent WHERE grupa_cenowa = 2 AND obrot > 4000;
Twoja odpowiedź jest na właściwej drodze. Wykorzystałeś klauzulę SELECT w zapytaniu SQL, żeby wydobyć konkretne dane z tabeli sprzedaz. Świetnie, że zastosowałeś WHERE z warunkami 'grupa_cenowa = 2' oraz 'obrot > 4000', bo to dokładnie filtruje wyniki do tych kontrahentów, którzy są w drugiej grupie cenowej i mają obrót większy niż 4000 zł. Takie operacje są bardzo ważne w analizie danych, szczególnie w hurtowniach danych, gdzie musisz dobrze filtrować i agregować informacje, żeby wyciągnąć sensowne wnioski. W praktyce takie zapytania mogą być przydatne przy tworzeniu raportów sprzedażowych czy ocenie rentowności klientów. Warto też pamiętać, żeby tabele i kolumny były jasno nazwane, bo to zdecydowanie ułatwia tworzenie zapytań SQL.

Pytanie 25

Jaki jest domyślny port serwera HTTP?

A. 21
B. 8080
C. 80
D. 443
Pozostałe numery to porty innych usług lub zastosowań. 8080 bywa stosowany jako alternatywny port HTTP - na przykład przez serwery aplikacyjne i środowiska deweloperskie - ale nie jest domyślny dla zwykłego HTTP. 443 to domyślny port HTTPS, czyli HTTP zabezpieczonego szyfrowaniem TLS. 21 obsługuje protokół FTP, służący do przesyłania plików. Standardowy, domyślny port HTTP to 80, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 26

Deklaracja background-attachment: scroll sprawia, że:

A. tło będzie przewijane razem z zawartością strony
B. tło będzie nieruchome, a treść będzie się przewijać
C. grafika tła pojawi się w prawym górnym rogu
D. grafika tła będzie powtarzana (kafelki)
Właściwość background-attachment określa, jak zachowuje się tło podczas przewijania strony. Wartość scroll (domyślna) sprawia, że tło przewija się razem z zawartością elementu - znika z widoku, gdy przewiniemy stronę. Przeciwna wartość fixed „przykleja” tło do okna, więc treść przesuwa się po nieruchomym tle. Dlatego scroll oznacza, że tło przewija się z treścią.

Pytanie 27

Proces przetwarzania sygnału wejściowego w czasie, wykorzystujący zasadę superpozycji, jest związany z filtrem

A. o skończonej odpowiedzi impulsowej
B. przyczynowym
C. liniowym
D. niezmiennym w czasie
Wybór odpowiedzi związanej z filtrami przyczynowymi, niezmiennymi w czasie i o skończonej odpowiedzi impulsowej może prowadzić do nieporozumień w kontekście filtracji sygnałów. Filtr przyczynowy, chociaż może być liniowy, niekoniecznie musi spełniać wszystkie założenia dotyczące superpozycji, ponieważ jego odpowiedź impulsowa ogranicza się do przeszłych wartości sygnału, co może wprowadzać dodatkowe zniekształcenia w analizie sygnałów. Stosowanie filtrów niezmiennych w czasie w kontekście superpozycji również wymaga ostrożności, ponieważ mogą one wprowadzać zmiany w amplitudzie i fazie sygnałów, co prowadzi do złożonych interakcji. Z kolei filtry o skończonej odpowiedzi impulsowej (FIR) są typem filtru liniowego, ale nie zawsze są przyczynowe; można je zaprojektować jako filtry nieprzyczynowe, co podważa ich użyteczność w kontekście rzeczywistych zastosowań przetwarzania sygnałów. Warto zauważyć, że w praktyce, projektowanie filtrów wymaga zrozumienia i analizy zarówno ich właściwości liniowych, jak i nieliniowych, a także wpływu na jakość przetwarzanych sygnałów. Kluczowe jest również uwzględnienie spektrum sygnału oraz jego cech, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi, aby uzyskać optymalne wyniki w aplikacjach inżynieryjnych.

Pytanie 28

Który ze sposobów komentowania NIE jest stosowany w kodzie PHP?

A.
# komentarz
B.
// komentarz
C.
/* komentarz */
D.
<!-- komentarz -->
PHP udostępnia trzy sposoby komentowania: jednoliniowe // oraz #, a także wieloliniowe (blokowe) /* ... */. Zapis <!-- ... --> to komentarz języka HTML - PHP go nie interpretuje jako własnego komentarza; trafi on do kodu wynikowego strony. Dlatego w kodzie PHP NIE używa się <!-- ... -->.

Pytanie 29

Która reguła CSS pozwala stosować różne style w zależności od szerokości ekranu (kluczowa w RWD)?

A.
@font-face
B.
@media
C.
@import
D.
@keyframes
Reguła @media (media query) pozwala uzależnić style od warunków urządzenia - najczęściej od szerokości okna. Zapisuje się w niej warunek, np. @media (max-width: 600px) { ... }, a style w środku zadziałają tylko, gdy jest on spełniony. To podstawowe narzędzie RWD: dzięki niemu ten sam dokument inaczej wygląda na telefonie i na monitorze. Dlatego kluczowa dla responsywności jest reguła @media.

Pytanie 30

W deklaracji w języku JavaScript:

var x=true;
zmienna x przyjmuje typ
A. liczbowym
B. logicznym
C. wyliczeniowym
D. ciąg znaków
Odpowiedź logicznego jest poprawna, ponieważ w języku JavaScript wyrażenie `var x = true;` przypisuje do zmiennej `x` wartość typu boolean, która jest jednym z dwóch stanów: `true` lub `false`. Typ boolean jest kluczowym elementem programowania, służącym do wykonywania logiki warunkowej, co jest niezbędne w większości aplikacji. Na przykład, używając warunków if-else, możemy podejmować decyzje na podstawie wartości boolean. W praktyce, po przypisaniu `x`, możemy używać go w instrukcjach warunkowych, jak w poniższym przykładzie: `if (x) { console.log('X jest prawdą'); } else { console.log('X jest fałszem'); }`. Ponadto, dobrym standardem jest oznaczanie zmiennych typem boolean poprzez użycie prefiksów, jak `is` lub `has`, co poprawia czytelność kodu. Wspieranie logiki programowania przy użyciu typów prostych jest kluczowe w inżynierii oprogramowania, co czyni tę wiedzę istotną.

Pytanie 31

Jakie informacje można uzyskać na temat normalizacji tej tabeli?

Ilustracja do pytania
A. Tabela nie jest znormalizowana
B. Tabela znajduje się w trzeciej postaci normalnej
C. Tabela jest w drugiej postaci normalnej
D. Tabela znajduje się w pierwszej postaci normalnej
Tabela przedstawiona w pytaniu nie spełnia wymogów żadnej z trzech podstawowych postaci normalnych co oznacza że nie jest znormalizowana. Pierwsza postać normalna wymaga aby wszystkie wartości w tabeli były atomowe co oznacza że kolumna Adres powinna być podzielona na kilka kolumn takich jak ulica miasto i kod pocztowy. Druga postać normalna wymaga że wszystkie atrybuty niekluczowe muszą być deterministycznie zależne od całego klucza głównego co w tym przypadku nie ma zastosowania ponieważ tabela zawiera tylko dwa atrybuty i brak jest klucza złożonego. Trzecia postać normalna eliminuje wszelkie przejściowe zależności funkcyjne pomiędzy atrybutami niekluczowymi co również nie ma zastosowania w tej prostej strukturze. Typowe błędy myślowe prowadzące do niewłaściwych wniosków mogą obejmować niepełne zrozumienie zasad atomowości danych oraz błędne założenie że nieskomplikowana struktura tabeli automatycznie spełnia zasady normalizacji. Dlatego kluczowe jest aby dokładnie rozumieć i identyfikować zależności między danymi oraz jak te zależności wpływają na integralność i efektywność bazy danych co jest szczególnie istotne w dużych systemach gdzie dane są intensywnie modyfikowane i wykorzystywane przez wiele aplikacji jednocześnie. Właściwa normalizacja pozwala na optymalizację czasu dostępu do danych oraz minimalizację redundancji co jest uznawane za dobrą praktykę w branży projektowania baz danych. W kontekście projektowania systemów informatycznych poprawna normalizacja jest nieodłącznym elementem cyklu życia projektu zapewniającym że struktura danych jest odporna na zmiany w wymaganiach użytkowników oraz skalowalna w przypadku wzrostu ilości danych do obsługi przez system. Dlatego zrozumienie i prawidłowe stosowanie zasad normalizacji jest kluczowe dla przyszłych profesjonalistów w dziedzinie IT którzy będą odpowiedzialni za projektowanie i utrzymanie złożonych systemów bazodanowych.

Pytanie 32

W CSS zapisany w ten sposób:

p { background-image: url("rysunek.png"); }

spowoduje, że rysunek.png stanie się

A. tłem całej witryny
B. wyświetlony, jeśli w kodzie użyty zostanie znacznik img
C. tłem każdego akapitu
D. widoczny obok każdego akapitu
Zapis CSS p { background-image: url("rysunek.png"); } oznacza, że dla każdego elementu akapitowego <p> w dokumencie zostanie ustawione tło w postaci grafiki o nazwie rysunek.png. Ta reguła selektora p dotyczy wyłącznie znaczników akapitu, więc nie wpłynie na inne elementy strony, takie jak body czy img. Tak się to stosuje w praktyce: projektując na przykład bloga, możesz dodać delikatny deseń lub obrazek w tle akapitu, żeby całość wyglądała ciekawiej albo podkreślała styl witryny. Co ciekawe, background-image w CSS pozwala na olbrzymią elastyczność — możesz wykorzystać obrazy, gradienty czy nawet SVG jako tło. Standardy CSS jasno to definiują: background-image działa zawsze na tym elemencie, dla którego zadeklarowano regułę w selektorze. Warto pamiętać, że tło nie przesłoni tekstu w akapicie, tylko się pod nim wyświetli, więc czytelność jest zachowana. Z własnego doświadczenia uważam, że umiejętność stosowania background-image do konkretnych elementów to jedno z podstawowych narzędzi webdevelopera — pozwala przygotować naprawdę estetyczne i przejrzyste layouty. Dobrym nawykiem jest także testowanie widoczności tła na różnych urządzeniach, bo rozdzielczości i skalowanie potrafią zaskoczyć. Dla porządku, jeśli podasz background-image bez żadnych dodatkowych parametrów (jak powtarzanie czy pozycjonowanie), obrazek domyślnie będzie się powtarzał w poziomie i pionie, aż pokryje cały akapit.

Pytanie 33

Jak w języku strukturalnym przechować dane 50 uczniów (imię, nazwisko, średnia)?

A. struktury 50 elementów o składowych tablicowych
B. tablicy 50 elementów o składowych strukturalnych
C. klasy 50 elementów typu tablicowego
D. tablicy 50 elementów o składowych łańcuchowych
Dane jednego ucznia (imię, nazwisko, średnia) to różne pola opisujące jeden obiekt - w języku strukturalnym grupuje je STRUKTURA. Aby przechować 50 uczniów, tworzy się tablicę 50 elementów, gdzie każdy element jest taką strukturą. Dlatego potrzebna jest tablica o składowych strukturalnych.

Pytanie 34

W bibliotece mysqli w PHP, aby uzyskać najbardziej aktualny komunikat o błędzie, można użyć funkcji

A. mysqli_use_result()
B. mysqli_error_list()
C. mysqli_errno()
D. mysqli_error()
W kontekście użycia funkcji do uzyskania komunikatów o błędach w bibliotece mysqli, niektóre z odpowiedzi mogą prowadzić do nieporozumień. Na przykład, mysqli_use_result() jest funkcją, która służy do pobierania zestawu wyników z zapytania SELECT w trybie pamięci. Jej głównym zadaniem jest przetwarzanie wyników, a nie błędów, co czyni ją nieodpowiednią w tym kontekście. Użycie tej funkcji nie zapewnia informacji o błędach, czego można się spodziewać w przypadku zapytań, które mogą zakończyć się niepowodzeniem. Z kolei mysqli_errno() zwraca numer błędu związanego z ostatnią operacją, co może być przydatne, ale samo w sobie nie dostarcza opisu błędu, a tym samym nie spełnia wymagań dotyczących uzyskania ostatniego komunikatu o błędzie w formie tekstowej. Mimo że może być użyteczne w niektórych kontekstach, np. w logice warunkowej, nie jest w stanie dostarczyć pełnego opisu, którego można oczekiwać. Funkcja mysqli_error_list() zwraca tablicę wszystkich błędów związanych z ostatnią operacją, co również jest przydatne w określonych sytuacjach, jednak wciąż nie spełnia wymagań dotyczących prostego i bezpośredniego uzyskania ostatniego komunikatu o błędzie. Ostatecznie, przy wyborze metody obsługi błędów, kluczowe jest zrozumienie, że funkcje te mają różne zastosowania i nie każda z nich będzie odpowiednia w kontekście uzyskania pełnego opisu błędu. Podsumowując, wybór odpowiednich funkcji do obsługi błędów jest kluczowy dla efektywnego debugowania i poprawnego działania aplikacji opartych na PHP.

Pytanie 35

Który z czterech podstawowych kolorów modelu CMYK to:

A. zielony
B. czarny
C. pomarańczowy
D. brązowy
CMYK to model barw stosowany w druku, oparty na czterech kolorach: Cyan (niebieskozielony), Magenta (purpurowy), Yellow (żółty) oraz Key/blacK, czyli CZARNY. Dlatego jednym z czterech kolorów CMYK jest czarny.

Pytanie 36

Jaką relację w projekcie bazy danych powinno się ustalić pomiędzy tabelami przedstawionymi na rysunku, przy założeniu, że każdy klient sklepu internetowego złoży co najmniej dwa zamówienia?

Ilustracja do pytania
A. 1:n, gdzie 1 znajduje się po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta
B. 1:n, gdzie 1 jest po stronie Klienta, a wiele po stronie Zamówienia
C. n:n
D. 1:1
Analizując różne możliwe relacje między tabelami, warto zrozumieć, dlaczego niektóre podejścia są błędne. Relacja 1:1 zakłada, że jedna jednostka w pierwszej tabeli odpowiada dokładnie jednej jednostce w drugiej tabeli. W kontekście sklepu internetowego sugerowałoby to, że jeden klient może mieć tylko jedno zamówienie, co nie odpowiada rzeczywistości, gdzie klienci zazwyczaj dokonują wielu transakcji. Relacja 1:n, gdzie 1 jest po stronie Zamówienia, a wiele po stronie Klienta, również jest niepoprawna, ponieważ sugeruje, że jedno zamówienie może być przypisane do wielu klientów, co jest sprzeczne z indywidualnym charakterem zakupów. Relacja n:n, choć teoretycznie pozwalałaby na przypisanie wielu klientów do wielu zamówień, w rzeczywistości wymagałaby dodatkowej tabeli pośredniej do przechowywania tych powiązań, co wprowadzałoby niepotrzebną złożoność i mogłoby prowadzić do błędów w przetwarzaniu danych. Typowym problemem przy projektowaniu baz danych jest błędne zrozumienie relacji między danymi, co może prowadzić do nieefektywnych struktur, utrudniających zarówno utrzymanie jak i rozwój systemu. Dlatego tak ważne jest dokładne zrozumienie specyfiki relacji między danymi i stosowanie odpowiednich modeli, które zapewnią zarówno integralność jak i wydajność systemu informatycznego na dłuższą metę.

Pytanie 37

Czym charakteryzują się systemy CMS?

A. możliwością programowania w zaawansowanych frameworkach
B. wbudowanym serwerem poczty
C. wbudowanym edytorem grafiki wektorowej
D. możliwością edycji treści bez znajomości HTML
CMS to system do zarządzania TREŚCIĄ, a nie edytor grafiki wektorowej czy serwer poczty. Nie wymaga też programowania w zaawansowanych frameworkach - przeciwnie, jego sens to praca osób bez wiedzy technicznej. CMS cechuje możliwość edycji treści bez znajomości HTML.

Pytanie 38

Jaki wynik daje poniższy kod PHP?

$dane = array ('imie' => 'Anna', 'nazwisko' => 'Nowak', 'wiek' => 21);
A. definiuje tablicę z trzema wartościami
B. określa tablicę zawierającą sześć wartości
C. jest błędny, ponieważ indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite
D. jest niepoprawny, nieznany operator =>
Ten kod w PHP pokazuje, jak zdefiniować tablicę asocjacyjną z trzema elementami. To fajna sprawa, bo tablice asocjacyjne pozwalają na użycie kluczy, które nie muszą być tylko liczbami, a mogą być także opisowe, jak w tym przypadku. Klucze to 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek', a ich wartości to odpowiednio 'Anna', 'Nowak' i 21. Operator '=>' służy do przypisywania wartości do klucza - to dość typowa konstrukcja, bo ułatwia organizację danych. Podoba mi się, że tablice asocjacyjne w PHP są przydatne w różnych sytuacjach, na przykład do przechowywania danych użytkowników czy różnych ustawień. W sumie, ważne, żeby dbać o typy danych przypisywanych do kluczy, bo dzięki temu później łatwiej będzie się z nimi pracować. PHP ma dużo funkcji do pracy z tablicami, jak sortowanie czy iteracja, więc na pewno warto to znać.

Pytanie 39

Funkcja PHP var_dump() wyświetla informację na temat zmiennej: jej typ i wartość. Wynikiem dla przedstawionego fragmentu kodu jest:

$x = 59.85;
var_dump($x);
A. string(5) "59.85"
B. int(59)
C. array(2) { [0]=> int(59) [1]=> int(85) }
D. float(59.85)
Niestety, Twoja odpowiedź nie była poprawna. Niepoprawne odpowiedzi sugerowały różne typy danych i struktury, które nie odpowiadają prawdziwemu wynikowi funkcji var_dump() dla zmiennej o wartości 59.85. Na przykład, jedna z niepoprawnych odpowiedzi sugerowała, że wynikiem jest int(59), co by było prawdą, gdyby wartość zmiennej była liczbą całkowitą, a nie liczbą zmiennoprzecinkową. Inna niepoprawna odpowiedź sugeruje, że wynikiem jest string(5) "59.85". W tym przypadku, wartość jest prawidłowa, ale typ jest nieprawidłowy. PHP nie zamienia automatycznie liczb na stringi bez jawnego żądania. Jeszcze inna błędna odpowiedź sugeruje, że wynikiem jest tablica składająca się z dwóch liczb całkowitych, co jest niezgodne z rzeczywistością. PHP nie tworzy automatycznie tablic z pojedynczych zmiennych. Sugerowane przez te niepoprawne odpowiedzi błędy wynikają z niezrozumienia typów danych w PHP oraz zasady działania funkcji var_dump(). Zrozumienie jak PHP obsługuje różne typy danych jest kluczowe do poprawnego korzystania z tego języka.

Pytanie 40

W kodzie HTML zamieszczono link do strony internetowej:

<a href="http://google.com">strona Google</a>
Jakie dodatkowe zmiany należy wprowadzić, aby link otwierał się w nowym oknie lub zakładce przeglądarki, dodając do definicji linku odpowiedni atrybut?
A. rel = "external"
B. target = "_parent"
C. target = "_blank"
D. rel = "next"
Atrybut target w HTML ma na celu określenie, w jaki sposób ma być otwierany odnośnik. Wartość _blank wskazuje przeglądarkę, że nowa strona powinna zostać otwarta w nowym oknie lub zakładce. Jest to istotne dla poprawy użyteczności strony internetowej, gdyż użytkownicy mogą łatwo wrócić do oryginalnej strony po otwarciu nowego linku. W kontekście dobrych praktyk w projektowaniu stron internetowych, otwieranie odnośników w nowym oknie jest zalecane w przypadku linków zewnętrznych, aby użytkownik nie opuścił aktualnej witryny. Przykładem zastosowania jest link do dokumentacji czy zasobów zewnętrznych, gdzie ma to na celu zachowanie kontekstu przeglądania. Stosując ten atrybut, warto jednak pamiętać o tym, aby nie nadużywać go, ponieważ może to być irytujące dla użytkowników, którzy wolą kontrolować, kiedy nowe okno jest otwierane. Warto również pamiętać, że w nowoczesnych standardach HTML5 atrybut target jest często stosowany w połączeniu z atrybutem rel, aby określić, czy link jest zaufany czy nie. Umożliwia to jeszcze lepsze zarządzanie bezpieczeństwem użytkowników.