Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 9 czerwca 2026 07:08
  • Data zakończenia: 9 czerwca 2026 07:18

Egzamin niezdany

Wynik: 14/40 punktów (35,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Które polecenie MySQL porządkuje tabelę i odzyskuje miejsce zajmowane przez usunięte wcześniej wiersze?

A.
ANALYZE TABLE
B.
OPTIMIZE TABLE
C.
UPDATE TABLE
D.
MODIFY TABLE
Po wielu operacjach usuwania i aktualizacji tabela bywa pofragmentowana i zajmuje więcej miejsca, niż potrzeba. Polecenie OPTIMIZE TABLE porządkuje ją: reorganizuje dane i indeksy oraz zwalnia nieużywaną przestrzeń, co bywa też korzystne dla wydajności. Dlatego do uporządkowania tabeli i odzyskania miejsca służy OPTIMIZE TABLE.

Pytanie 2

Co realizuje polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ...?

A. usunięcie tabeli USA
B. modyfikację (zmianę struktury) tabeli USA
C. nadpisanie starej tabeli USA
D. utworzenie nowej tabeli USA
Polecenie zaczynające się od ALTER TABLE USA ... modyfikuje STRUKTURĘ istniejącej tabeli USA - w zależności od dalszej części doda, usunie lub zmieni kolumnę albo ograniczenie. ALTER znaczy „zmień”, a TABLE USA wskazuje, której tabeli dotyczy. Dlatego polecenie realizuje modyfikację struktury tabeli USA.

Pytanie 3

Która wartość tekstowa nie pasuje do podanego w ramce wzorca wyrażenia regularnego?

(([A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})(-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,})?)
A. Kowalski
B. Kasprowicza
C. Jelenia Góra
D. Nowakowska-Kowalska
Wyrażenie regularne, które zostało podane w pytaniu, to [A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}-[A-ZŁŻ][a-ząęóżźćńłś]{2,}. Wyrażenie to jest używane do walidacji polskich nazwisk, gdzie pierwsza litera musi być dużą literą z zakresu A-Z oraz polskimi znakami diakrytycznymi, następnie muszą występować co najmniej dwa znaki małe, również z zestawu polskich liter. Po pierwszej części, która odpowiada za pierwsze nazwisko, mamy opcjonalny fragment, który zaczyna się od znaku '-', co oznacza, że można podać drugie nazwisko, które także musi spełniać te same warunki. Przykład poprawnych wartości to Kowalski oraz Nowakowska-Kowalska. Wartość 'Jelenia Góra' nie pasuje do tego wzorca, ponieważ zawiera spację, która nie jest dozwolona w tym kontekście. Dodatkowo, spację można interpretować jako rozdzielenie dwóch słów, co wykracza poza przyjęty format. W związku z tym, prawidłowa odpowiedź to 'Jelenia Góra'.

Pytanie 4

Grafik chce zamienić obraz JPG na PNG tak, by białe miejsca stały się przezroczyste. Co powinien zrobić?

A. dodać kanał alfa
B. obniżyć rozdzielczość obrazu
C. zamienić obraz na odcienie szarości
D. zaimportować obraz do edytora wektorowego
Przezroczystość daje wyłącznie kanał alfa. Obniżenie rozdzielczości zmienia tylko liczbę pikseli, zamiana na odcienie szarości - kolory, a import do edytora wektorowego zmienia typ grafiki - żadne z tych nie tworzy przezroczystych obszarów. Trzeba dodać kanał alfa.

Pytanie 5

Aby utworzyć nową bazę danych, należy użyć polecenia SQL:

A.
CREATE TABLE
B.
NEW DATABASE
C.
CREATE DATABASE
D.
ALTER DATABASE
Nową bazę danych zakłada polecenie CREATE DATABASE, po którym podaje się jej nazwę, np. CREATE DATABASE sklep. Dopiero w utworzonej bazie tworzy się tabele poleceniem CREATE TABLE. Oba należą do języka DDL. Dlatego do utworzenia bazy służy CREATE DATABASE.

Pytanie 6

Która komenda algorytmu odpowiada graficznej wizualizacji bloku przedstawionego na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. n > 20
B. Wypisz n
C. n <- n + 5
D. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t
Blok przedstawiony na rysunku to romb który symbolizuje operację decyzyjną w schemacie blokowym algorytmu. Taki blok decyzyjny jest używany do przedstawienia pytania które ma dwie możliwe odpowiedzi: prawda lub fałsz. W kontekście programowania instrukcja warunkowa pozwala na podjęcie decyzji w zależności od spełnienia określonego warunku. W tym przypadku wyrażenie n>20 jest warunkiem logicznym który weryfikuje czy wartość zmiennej n jest większa niż 20. Jeśli warunek ten jest spełniony algorytm wykonuje określoną sekwencję instrukcji natomiast w przeciwnym razie może przejść do innego fragmentu kodu. Tego typu struktury są powszechnie stosowane w programowaniu proceduralnym i obiektowym oraz są kluczowym elementem w tworzeniu algorytmów elastycznych i responsywnych na różne scenariusze operacyjne. Stanowią także fundamentalną część logiki w systemach takich jak automatyczne kontrolery procesów gdzie decyzje muszą być podejmowane dynamicznie w oparciu o zmienne warunki wejściowe. Zrozumienie i umiejętność implementacji bloków decyzyjnych jest niezbędne dla każdego programisty co ułatwia tworzenie efektywnych i skalowalnych rozwiązań technologicznych.

Pytanie 7

Linia kodu przedstawiona w PHP ma na celu

Ilustracja do pytania
A. porównać dwa ciągi znaków
B. przypisać wartości do tablicy
C. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA
D. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA
W języku PHP funkcja define() służy do definiowania stałych które są wartościami niezmiennymi po zdefiniowaniu. W przykładzie define(OSOBA Anna Kowalska) definiujemy stałą o nazwie OSOBA z przypisaną wartością Anna Kowalska. Stałe są używane gdy potrzebujemy zagwarantować że dana wartość pozostanie niezmienna przez cały czas działania programu co jest kluczowe w zapewnieniu spójności i integralności danych. PHP odróżnia stałe wielkością liter więc zgodnie z konwencją stałe zapisuje się wielkimi literami dla lepszej czytelności. Funkcja ta jest często używana do definiowania wartości konfiguracyjnych takich jak ścieżki do plików czy dane dostępowe które nie powinny być zmieniane podczas wykonywania skryptu. Dzięki funkcji define() unikamy przypadkowego nadpisania istotnych wartości co jest jedną z dobrych praktyk programistycznych. Warto zaznaczyć że od PHP 7 istnieje możliwość definiowania stałych tablicowych co ułatwia organizację bardziej złożonych danych.

Pytanie 8

Aby na stronie internetowej wyswietlic logo, ktorego tlo jest przezroczyste, nalezy zastosowac format:

A. JPG
B. CDR
C. PNG
D. BMP
PNG (Portable Network Graphics) to jedyny z wymienionych formatow, ktory zachowa przezroczyste tlo logo na stronie internetowej. Decyduje o tym kanal alfa - dodatkowa informacja o przezroczystosci kazdego piksela, dzieki ktorej miejsca bez grafiki pozostaja puste i przepuszczaja tlo strony. Logo wpasowuje sie wtedy w dowolne tlo bez bialego prostokata dookola. PNG stosuje przy tym kompresje bezstratna, wiec ostre krawedzie liter i jednolite barwy logo nie zostaja rozmyte. Format jest obslugiwany przez wszystkie przegladarki, co czyni go standardowym wyborem dla grafik z przezroczystoscia w sieci WWW.

Pytanie 9

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. FTP
B. ICMP
C. SMTP
D. NNTP
FTP, czyli File Transfer Protocol, to taki standard, który pozwala na przesyłanie plików między komputerami w sieci. Jest to dość ważne, bo bez FTP nie moglibyśmy publikować stron w internecie. Dzięki temu protokołowi można wysyłać różne pliki, jak HTML, CSS, JavaScript czy nawet grafiki i filmy, na serwery WWW. Z perspektywy praktycznej, to przy publikacji nowej strony wchodzi w grę użycie klienta FTP, na przykład FileZilla. Łączysz się z serwerem, logujesz się swoimi danymi i przesyłasz pliki do odpowiednich folderów. No i nie zapomnij o portach - standardowy port dla FTP to 21. A jeśli zależy Ci na bezpieczeństwie, warto pomyśleć o SFTP albo FTPS, bo to też istotne w kontekście ochrony danych. Jak dla mnie, dobrze jest znać te praktyki, żeby nie martwić się o swoje pliki podczas przesyłania.

Pytanie 10

W wyniku przedstawionego polecenia w tabeli zostanie

ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;
A. zmieniona kolumna z nazwa1 na nazwa2
B. zmieniony typ kolumny nazwa2 na DOUBLE
C. dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym
D. dodana kolumna nazwa2 z wymuszoną wartością DOUBLE
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL "ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;" definiuje dodanie nowej kolumny o nazwie "nazwa2" do istniejącej tabeli "nazwa1". Typ danych DOUBLE oznacza, że kolumna ta będzie mogła przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe, co jest przydatne w przypadku danych wymagających wysokiej precyzji, takich jak wartości finansowe czy pomiary naukowe. Oprócz tego, klauzula "NOT NULL" oznacza, że w kolumnie nie mogą znajdować się żadne wartości NULL, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych. W praktyce, dodawanie kolumn w bazach danych jest często używane do wzbogacania istniejących struktur danych, aby dostosować je do zmieniających się wymagań aplikacji. Dobrą praktyką jest również odpowiednie indeksowanie nowych kolumn, aby zwiększyć wydajność zapytań, które będą z nich korzystały. W kontekście standardów, ważne jest, aby zmiany w strukturze tabeli były wprowadzane w sposób, który nie wpływa negatywnie na istniejące dane i aplikacje.

Pytanie 11

W CSS, aby zastosować efekt przekreślenia, a także podkreślenia dolnego lub górnego w tekście, należy użyć

A. text-decoration
B. text-align
C. text-transform
D. text-indent
Odpowiedź 'text-decoration' jest prawidłowa, ponieważ ta właściwość CSS umożliwia dodawanie różnych efektów dekoracyjnych do tekstu, takich jak przekreślenie, podkreślenie oraz nadkreślenie. Przykładowo, aby przekreślić tekst, możesz użyć następującego kodu: 'text-decoration: line-through;'. Z kolei dla podkreślenia tekstu zastosujesz 'text-decoration: underline;'. W kontekście standardów CSS3, 'text-decoration' ma na celu nie tylko estetykę, ale także poprawę czytelności, co jest kluczowe w projektowaniu responsywnych i dostępnych stron internetowych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak unikanie nadmiernego stosowania dekoracji, które mogą odwracać uwagę od treści. W praktyce, kontrolowanie wyglądu tekstu za pomocą 'text-decoration' pozwala na tworzenie bardziej zróżnicowanych i atrakcyjnych interfejsów użytkownika, co w efekcie może zwiększyć zaangażowanie odwiedzających stronę.

Pytanie 12

Jaką funkcję pełni atrybut name w polu formularza, np. <input type="text" name="login">?

A. ustawia pole jako tylko do odczytu
B. ogranicza maksymalną długość pola
C. określa wartość domyślną pola
D. określa nazwę pola, pod którą dane trafiają na serwer
Atrybut name nadaje polu formularza nazwę, pod którą jego wartość jest przesyłana na serwer. To po niej skrypt odbierający (np. w PHP przez $_POST["login"]) rozpoznaje konkretne pole. Bez name wartość pola zwykle nie zostanie wysłana. Dlatego name określa nazwę pola w formularzu.

Pytanie 13

Jaką instrukcję algorytmu ilustruje graficzna prezentacja bloku na zamieszczonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. n ← n + 5
B. n > 20
C. Wypisz n
D. Wykonaj podprogram sortowania tablicy t
Blok decyzyjny w diagramach przepływu jest kluczowym elementem algorytmów, ponieważ umożliwia podejmowanie decyzji na podstawie warunków logicznych. Reprezentowany jest przez romb i oznacza miejsce w algorytmie, gdzie następuje sprawdzenie warunku. W tym przypadku warunek to n > 20. Jeśli warunek zostanie spełniony, algorytm podąża jedną ścieżką, w przeciwnym razie inną. Jest to zgodne z praktykami programistycznymi, gdzie instrukcje warunkowe, takie jak if lub switch, kontrolują przepływ programu. Przykładowo, w systemach kontroli dostępu możemy użyć warunku n > 20 do sprawdzenia, czy użytkownik ma wystarczające uprawnienia, co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa IT. W systemach czasu rzeczywistego, takich jak kontrola jakości w produkcji, warunki te zapewniają, że błędy są wykrywane i obsługiwane odpowiednio, co jest kluczowe dla utrzymania standardów jakości. Wiedza o blokach decyzyjnych jest podstawą dla efektywnego projektowania algorytmów, co ma zastosowanie w szerokim zakresie technologii informatycznych, od baz danych po aplikacje mobilne.

Pytanie 14

W zaprezentowanym schemacie bazy danych o nazwie biblioteka, składniki: czytelnik, wypożyczenie oraz książka są

Ilustracja do pytania
A. encjami
B. polami
C. atrybutami
D. krotkami
W modelowaniu relacyjnych baz danych encje są kluczowymi elementami, które reprezentują obiekty rzeczywistego świata, wokół których zbudowana jest struktura bazy. W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteki encjami są czytelnik wypozyczenie i ksiazka. Każda z tych encji posiada swoje własne atrybuty, które opisują jej właściwości na przykład encja czytelnik ma takie atrybuty jak imię nazwisko i adres. W kontekście praktycznym encje są odwzorowywane na tabele w bazie danych gdzie wiersze tabeli reprezentują poszczególne instancje encji a kolumny reprezentują atrybuty. Rozumienie różnicy między encjami a atrybutami jest istotne dla efektywnego projektowania baz danych zgodnie z dobrymi praktykami takimi jak normalizacja, która pomaga unikać redundancji danych. W związku z tym prawidłowe zrozumienie i identyfikacja encji ma kluczowe znaczenie w budowaniu skalowalnych i wydajnych baz danych. W praktyce analizy danych encje są podstawą do tworzenia modeli relacyjnych które umożliwiają generowanie raportów i analizowanie danych w sposób zorganizowany i logiczny

Pytanie 15

Wskaż NIEPRAWIDŁOWE stwierdzenie dotyczące normalizacji dźwięku

A. Normalizacja polega na obniżeniu poziomu najgłośniejszej próbki w sygnale do ustalonej wartości, a następnie proporcjonalnym zwiększeniu głośności pozostałych części sygnału
B. Opcja normalizacja znajduje się w menu programu do edycji dźwięku
C. W wyniku normalizacji następuje wyrównanie poziomu głośności całego nagrania
D. Jeśli najgłośniejszy element dźwięku osiąga połowę skali, wszystko zostanie zwiększone razy dwa - tak, aby najgłośniejszy element dotarł do maksimum na skali
Pojęcia związane z normalizacją sygnału dźwiękowego mogą być mylnie interpretowane, co często prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że normalizacja polega na zmniejszeniu poziomu najgłośniejszej próbki, jest mylące. Normalizacja w rzeczywistości nie zmienia relacji pomiędzy poszczególnymi próbami sygnału, lecz dostosowuje głośność całego nagrania względem najgłośniejszego fragmentu. Kolejnym błędnym podejściem jest myślenie, że proces normalizacji wyrównuje poziom głośności całego nagrania, co może sugerować, że dźwięki cichsze stają się głośniejsze, co nie jest w pełni poprawne. Normalizacja dostosowuje głośność do określonego poziomu, ale nie zmienia dynamiki nagrania. W praktyce, jeżeli najgłośniejszy fragment osiąga wartość połowy skali, sugerowanie, że wszystko zostanie pogłośnione razy dwa, jest uproszczeniem i nie oddaje rzeczywistego charakteru normalizacji, która operuje na zasadzie maksymalizacji głównego sygnału bez zmiany jego struktury. Warto pamiętać, że celem normalizacji jest osiągnięcie konsystencji w poziomie głośności, a nie manipulowanie poszczególnymi elementami nagrania w sposób, który zaburzyłby jego naturalny charakter. W rzeczywistych aplikacjach, takich jak produkcja muzyczna czy edycja audio, zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla uzyskania profesjonalnych rezultatów.

Pytanie 16

Jaką instrukcję w JavaScript można uznać za równoważną pod względem funkcjonalności do zaprezentowanej?

Ilustracja do pytania
A. Kod 3
B. Kod 2
C. Kod 1
D. Kod 4
Kod 2 jest poprawny, ponieważ struktura instrukcji warunkowych w JavaScript jest równoważna z wyrażeniem switch przedstawionym w pytaniu. Instrukcja switch pozwala na wykonanie jednej z wielu gałęzi kodu w zależności od wartości wyrażenia, w tym przypadku zmiennej 'dzialanie'. Każdy 'case' w switch odpowiada warunkowi 'if' w strukturze if-else if. W Kodzie 2 każda operacja matematyczna, jak dodawanie czy odejmowanie, jest przypisana do odpowiedniego warunku dzięki zastosowaniu if-else if, co dokładnie odwzorowuje zachowanie switch. Jest to zgodne z dobrą praktyką programistyczną, gdzie wybór między switch a if-else if zależy od przejrzystości i liczby porównywanych przypadków. Kod 2 jest bardziej czytelny, co jest ważne w utrzymywaniu i rozwijaniu kodu produkcyjnego. Praktyczne zastosowanie takiej struktury można znaleźć w budowaniu aplikacji, gdzie decyzje podejmowane są na podstawie wielu możliwych wartości zmiennej.

Pytanie 17

Pierwszym etapem w procesie konwersji sygnału analogowego na cyfrowy jest

A. filtracja
B. kodowanie
C. próbkowanie
D. kwantyzacja

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Próbkowanie to naprawdę ważny proces, jeśli chodzi o przekształcanie sygnałów analogowych w cyfrowe. Chodzi w zasadzie o to, że co pewien czas mierzymy te wartości sygnału, co pozwala nam na późniejsze przetwarzanie. Wyobraź sobie, że fala dźwiękowa, która jest cały czas w ruchu, nagle staje się zestawem punktów, które możemy analizować w systemach cyfrowych. Na przykład, w nagrywaniu muzyki cyfrowej wykorzystujemy próbkowanie z częstotliwością 44,1 kHz. To oznacza, że wartość fali jest mierzona 44,100 razy na sekundę. To ważne, żeby częstotliwość próbkowania była dostatecznie wysoka, bo musimy spełniać standardy, takie jak zasada Nyquista, żeby mieć pewność, że nie stracimy jakości dźwięku. Właściwie przeprowadzone próbkowanie jest kluczowe, żeby uzyskać dobry sygnał cyfrowy, co jest istotne w różnych branżach, od telekomunikacji po multimedia.

Pytanie 18

Aby dołączyć kaskadowy arkusz stylów zapisany w zewnętrznym pliku, należy użyć następującego fragmentu kodu HTML:

A.
<option value="styl.css" type="text/css">
B.
<link rel="stylesheet" type="text/css" href="styl.css">
C.
<meta charset="styl.css">
D.
<div id="styl.css" relation="css">

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny jest znacznik <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">link</span> <span class="code-variable">rel</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"stylesheet"</span> <span class="code-variable">type</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"text/css"</span> <span class="code-variable">href</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"styl.css"</span><span class="code-text">&gt;</span></code>. Zewnętrzny arkusz stylów to osobny plik <code><span class="code-text">.css</span></code>, który dołączasz do strony w sekcji <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">head</span><span class="code-text">&gt;</span></code> dokumentu HTML właśnie znacznikiem <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">link</span><span class="code-text">&gt;</span></code>. Atrybut <code><span class="code-variable">rel</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"stylesheet"</span></code> mówi przeglądarce, że powiązany plik to arkusz stylów, <code><span class="code-variable">href</span></code> wskazuje jego ścieżkę, a <code><span class="code-variable">type</span><span class="code-text">=</span><span class="code-string">"text/css"</span></code> (opcjonalny w HTML5) określa typ zawartości. Taki sposób dołączania CSS oddziela wygląd od treści i pozwala użyć jednego arkusza na wielu podstronach.

Pytanie 19

Które z pól edycyjnych zostało wystylizowane według poniższego wzoru, zakładając, że pozostałe atrybuty pola mają wartości domyślne, a użytkownik wpisał imię Krzysztof w przeglądarce?

input {
    padding: 10px;
    background-color: Teal;
    color: white;
    border: none;
    border-radius: 7px;
}
Ilustracja do pytania
A. Pole 2
B. Pole 4
C. Pole 1
D. Pole 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Pole 2 zostało sformatowane zgodnie z podanym stylem CSS Ponieważ właściwość padding została ustawiona na 10px pole tekstowe ma wewnętrzny odstęp wokół zawartości co sprawia że tekst nie dotyka bezpośrednio krawędzi pola Kolor tła ustawiony na Teal odróżnia to pole od innych które mogą mieć domyślne kolory tła Biały kolor tekstu zapewniony przez właściwość color sprawia że tekst jest czytelny na ciemnym tle Brak obramowania dzięki border none powoduje że pole nie ma widocznej linii wokół siebie co nadaje mu czysty wygląd Zaokrąglenie krawędzi ustawione na 7px border-radius daje bardziej nowoczesny wygląd a także ułatwia integrację z różnymi projektami interfejsu użytkownika Takie podejście do stylizacji elementów formularzy jest zgodne z nowoczesnymi trendami projektowania stron internetowych gdzie używane są łagodne zaokrąglenia oraz odpowiednio dobrane kontrasty kolorystyczne W praktyce takie style są nie tylko estetyczne ale także poprawiają użyteczność interfejsu poprzez zwiększenie czytelności i intuicyjności obsługi formularzy Warto również zauważyć że zastosowanie CSS do formatowania elementów pozwala na zachowanie spójności wyglądu na różnych stronach oraz łatwą modyfikację w przyszłości

Pytanie 20

W PHP zmienna $_GET stanowi zmienną

A. predefiniowaną, służącą do przesyłania informacji do skryptów PHP przez adres URL
B. zwykłą, utworzoną przez autora strony
C. predefiniowaną, wykorzystywaną do zbierania danych formularza po nagłówkach żądania HTTP (informacje z formularza nie są widoczne w URL)
D. utworzoną przez autora strony, przeznaczoną do przesyłania danych z formularza przez adres URL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna $_GET w języku PHP jest predefiniowaną superglobalną tablicą, która służy do zbierania danych przesyłanych metodą GET, co oznacza, że dane te są dołączane do adresu URL po znaku zapytania. Umożliwia to łatwe przekazywanie informacji, takich jak wartości z formularzy, parametry zapytań czy identyfikatory produktów, w sposób czytelny dla użytkowników. Przykładowo, gdy użytkownik wypełnia formularz na stronie, a następnie klika przycisk przesyłania, dane są przesyłane do skryptu PHP, co można zobaczyć w adresie URL: `example.com/index.php?name=John&age=30`. Wartości te można następnie odczytać w skrypcie za pomocą $_GET['name'] i $_GET['age']. Warto dodać, że korzystanie z metody GET ma swoje ograniczenia, takie jak maksymalna długość adresu URL oraz możliwość przesyłania tylko danych tekstowych. W standardach bezpieczeństwa warto również pamiętać o sanitizacji i walidacji danych wejściowych, aby zapobiec atakom typu injection czy cross-site scripting (XSS).

Pytanie 21

Uprawnienia obiektowe przyznawane użytkownikom serwera bazy danych mogą umożliwiać lub ograniczać

A. zmieniać role i konta użytkowników
B. przechodzić uprawnienia
C. realizować operacje na bazie, takie jak wstawianie lub modyfikowanie danych
D. wykonywać polecenia, takie jak tworzenie kopii zapasowej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uprawnienia obiektowe w kontekście baz danych pozwalają na kontrolowanie dostępu do różnych zasobów, takich jak tabele, widoki czy procedury składowane. Odpowiedź dotycząca wykonywania operacji na bazie, takich jak wstawianie czy modyfikowanie danych, jest prawidłowa, ponieważ uprawnienia te bezpośrednio wpływają na możliwości użytkownika w zakresie manipulacji danymi. Przykładowo, jeśli użytkownik posiada uprawnienie do INSERT, może dodawać nowe rekordy do tabeli, natomiast uprawnienie UPDATE pozwala na zmianę istniejących danych. Takie zarządzanie uprawnieniami jest kluczowe w kontekście bezpieczeństwa danych oraz zapewnienia integralności systemu, ponieważ pozwala na ograniczenie dostępu tylko do tych operacji, które są niezbędne dla danego użytkownika. W praktyce administratorzy baz danych stosują zasady minimalnych uprawnień, przyznając użytkownikom tylko te uprawnienia, które są niezbędne do wykonywania ich pracy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania bezpieczeństwem baz danych.

Pytanie 22

Znaczniki HTML <strong> oraz <em>, które mają na celu podkreślenie istotności tekstu, pod względem formatowania odpowiadają znacznikom

A. <u> oraz <sup>
B. <b> oraz <u>
C. <b> oraz <i>
D. <i> oraz <mark>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaczniki HTML <strong> oraz <em> mają kluczowe znaczenie w kontekście semantyki i formatowania tekstu w dokumentach HTML. Znacznik <strong> wskazuje na tekst o zwiększonej ważności, co jest zgodne z jego domyślnym formatowaniem, które w większości przeglądarek wyświetla tekst pogrubiony. Z kolei znacznik <em> sugeruje tekst, który powinien być akcentowany w odpowiedni sposób, a jego domyślne formatowanie to kursywa. W związku z tym, ich odpowiednikami pod względem formatowania są znaczniki <b> oraz <i>. Znacznik <b> służy do pogrubienia tekstu, ale nie niesie ze sobą żadnej dodatkowej semantyki, natomiast <i> używany jest do kursywy bez wskazania na ważność. W praktyce, należy używać <strong> i <em> tam, gdzie semantyka jest kluczowa dla zrozumienia treści, a dodatkowe znaczenie przekłada się na lepsze pozycjonowanie w wyszukiwarkach oraz dostępność dla osób korzystających z technologii asystujących. Ważne jest, by przestrzegać dobrych praktyk webowych i stosować znaczniki semantyczne, co pozwoli na efektywne przekazywanie informacji zarówno użytkownikom, jak i robotom indeksującym.

Pytanie 23

Rodzaj programowania, w którym sekwencja poleceń (instrukcji) dostarczanych komputerowi jest traktowana jako program, określa się mianem programowania

A. funkcyjnego
B. logicznogo
C. imperatywnego
D. stanowego

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Programowanie imperatywne to taki sposób myślenia w kodowaniu, gdzie dajemy komputerowi jasne instrukcje, co ma robić krok po kroku. Oznacza to, że mówimy mu, jak dojść do celu. To całkiem inne podejście niż w programowaniu funkcyjnym, gdzie raczej koncentrujemy się na funkcjach i operacjach na danych. W imperatywnym korzystamy z różnych elementów, jak zmienne, pętle czy warunki, żeby kontrolować, co się dzieje w programie. Można tu wymienić języki takie jak C, C++, Java czy Python – wszystkie są bardzo popularne w branży, zwłaszcza przy tworzeniu różnorodnych aplikacji lub systemów operacyjnych. Myślę, że połączenie programowania imperatywnego z obiektowym to świetny pomysł, bo dzięki temu łatwiej zarządzać kodem i korzystać z różnych wzorców projektowych, co zazwyczaj poprawia jego czytelność i efektywność.

Pytanie 24

Czym jest w PHP zmienna $_GET?

A. zmienną utworzoną przez autora strony, do przesyłania danych z formularza przez URL
B. predefiniowaną, zbierającą dane z nagłówków HTTP (niewidoczne w adresie)
C. predefiniowaną, przekazującą dane do skryptu przez adres URL
D. zwykłą zmienną zdefiniowaną przez autora strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna <code><span class="code-text">$</span><span class="code-variable">_GET</span></code> to PREDEFINIOWANA (wbudowana) tablica superglobalna PHP, która przekazuje do skryptu dane wysłane przez adres URL - np. parametry z <code><span class="code-text">?</span><span class="code-variable">id</span><span class="code-text">=</span><span class="code-number">5</span><span class="code-text">&amp;</span><span class="code-variable">str</span><span class="code-text">=</span><span class="code-number">2</span></code>. Programista jej nie tworzy, jest gotowa. Dlatego <code><span class="code-text">$</span><span class="code-variable">_GET</span></code> przekazuje dane przez URL.

Pytanie 25

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

<style> h3 { background-color: grey; } </style>

<h3 style="background-color: orange;">Rozdział 1.2.2.</h3>

A. kolor tekstu będzie szary
B. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości
C. tło nagłówka będzie pomarańczowe
D. kolor tekstu będzie pomarańczowy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że tło będzie pomarańczowe, jest jak najbardziej trafna. W kodzie HTML użyto atrybutu "style" w tagu <h3>, który ma wyższy priorytet niż to, co jest zapisane w sekcji <style>. Wartość background-color to "orange", więc tło nagłówka trzeciego stopnia naprawdę będzie pomarańczowe. Znamy zasady kaskadowych arkuszy stylów, które mówią, że style bezpośrednio przypisane do elementów HTML mają pierwszeństwo. Kiedy chcemy, aby nagłówki miały różne kolory w zależności od tego, gdzie są użyte, inline styles są bardzo przydatne – zwłaszcza w prototypach. Ale z drugiej strony, z mojego doświadczenia, nadmiar inline styles może skomplikować późniejsze zarządzanie kodem, dlatego lepiej trzymać się klas CSS, żeby wszystko było bardziej uporządkowane.

Pytanie 26

W języku PHP znajduje się poniższa instrukcja pętli. Ile iteracji wykona ta pętla, zakładając, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w jej wnętrzu i nie zastosowano instrukcji przerywającej pętlę typu break?

for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10)
A. 11 iteracji
B. 9 iteracji
C. 10 iteracji
D. 100 iteracji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Podana pętla w języku PHP jest zdefiniowana jako: for ($i = 10; $i <= 100; $i += 10). W tym przypadku, zmienna sterująca $i jest inicjalizowana na wartość 10 i jest inkrementowana o 10 w każdej iteracji, aż osiągnie wartość 100 włącznie. Zatem, możliwe wartości zmiennej $i podczas powtórzeń pętli będą: 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100. W sumie daje to 10 powtórzeń, ponieważ pętla wykonuje się także dla wartości 100. W praktyce, znajomość struktur pętli w PHP jest kluczowa, szczególnie podczas przetwarzania dużych zbiorów danych, gdzie efektywność i precyzyjne kontrolowanie liczby iteracji mogą znacznie wpłynąć na wydajność skryptów. Przy implementacji pętli, warto również pamiętać o standardach czystości kodu oraz zasadach DRY (Don't Repeat Yourself), co pozwala na utrzymanie czytelności i ułatwia przyszłe modyfikacje kodu.

Pytanie 27

Pomiędzy jakimi znakami umieszcza się komentarz w kodzie PHP?

A.
<?  ?>
B.
/?  ?/
C.
/*  */
D.
<!--  -->

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Komentarz blokowy (wieloliniowy) w PHP umieszcza się między <code><span class="code-text">/</span><span class="code-text">*</span></code> a <code><span class="code-text">*</span><span class="code-text">/</span></code> - wszystko w środku interpreter pomija, np. <code><span class="code-text">/</span><span class="code-text">*</span> <span class="code-variable">opis</span> <span class="code-variable">funkcji</span><span class="code-text">\</span><span class="code-variable">n</span> <span class="code-variable">na</span> <span class="code-variable">kilka</span> <span class="code-variable">linii</span> <span class="code-text">*</span><span class="code-text">/</span></code>. Dla pojedynczego wiersza są jeszcze <code><span class="code-text">/</span><span class="code-text">/</span></code> i <code><span class="code-text">#</span></code>. Zapamiętaj: <code><span class="code-text">/</span><span class="code-text">*</span> <span class="code-text">*</span><span class="code-text">/</span></code> obejmuje dowolnie długi fragment, także wiele linii.

Pytanie 28

Które ze znaczników HTML umożliwią wyświetlenie na stronie tekstu w jednym wierszu, jeżeli żadne formatowanie CSS nie zostało zdefiniowane?

Dobre strony mojej strony

A. <p>Dobre strony </p><p style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</p>
B. <h3>Dobre strony </h3><h3 style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</h3>
C. <div>Dobre strony </div><div style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</div>
D. <span>Dobre strony </span><span style=”letter-spacing:3px”>mojej strony</span>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś znacznik <span>, który jest znacznikiem liniowym w HTML. Znaczniki liniowe nie zaczynają nowego wiersza po swoim zakończeniu, co oznacza, że tekst zawarty w kolejnych znacznikach <span> będzie wyświetlany w jednym wierszu, o ile nie zdefiniowano inaczej za pomocą CSS. Jest to bardzo ważne, kiedy chcemy utworzyć strukturę strony, która nie zależy od domyślnych formatowań. Przykładowo, używając <span>, możemy skonstruować skomplikowane layouty, które są niemożliwe do osiągnięcia za pomocą samych znaczników blokowych. Pamiętaj jednak, że odpowiednie stosowanie znaczników liniowych i blokowych jest ważnym elementem tworzenia semantycznie poprawnych stron internetowych, co może pomóc w poprawie SEO i dostępności Twojej strony.

Pytanie 29

Która zasada użycia semantycznych znaczników HTML5 jest PRAWDZIWA?

A. <main> może wystąpić tylko RAZ w dokumencie
B. <nav> jest charakterystyczny dla <article>
C. <footer> powinien być na górze, a <header> na dole
D. <aside> służy do GŁÓWNEJ treści strony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">main</span><span class="code-text">&gt;</span></code> obejmuje GŁÓWNĄ, unikalną treść strony, dlatego może wystąpić w dokumencie tylko RAZ. Dlatego prawdziwa jest ta zasada.

Pytanie 30

Zapytanie przedstawione poniżej zwróci wynik:

SELECT COUNT(cena) FROM uslugi;
A. wszystkie wartości cen usług w tabeli
B. średnią wartość cen usług w tabeli
C. liczbę wszystkich cen usług w tabeli
D. sumę wartości cen usług w tabeli

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL, które zostało przedstawione, korzysta z funkcji agregującej COUNT(), która zlicza ilość wierszy w tabeli, w której znajduje się kolumna 'cena'. W kontekście tego zapytania, COUNT(cena) zbiera wszystkie wartości w kolumnie 'cena', co oznacza, że zwróci liczbę wszystkich wierszy, w których wartość kolumny 'cena' nie jest NULL. Jest to istotne, ponieważ w praktycznych zastosowaniach bazy danych często potrzebujemy znać ilość elementów dostępnych w danym zbiorze danych, co ma kluczowe znaczenie przy analizowaniu danych oraz generowaniu raportów. Na przykład, jeśli prowadzisz firmę oferującą różne usługi, takie zapytanie pozwala Ci szybko określić, ile różnych usług posiadasz w swojej ofercie oraz jakie są ich ceny. Dobrą praktyką jest używanie funkcji COUNT() w połączeniu z klauzulą WHERE, aby dokładnie określić, które wiersze mają być zliczane, co pozwala na bardziej precyzyjne analizy.

Pytanie 31

W bazie danych MySQL utworzono tabelę. Aby jednoznacznie zdefiniować, że pole ID jest kluczem głównym, należy dopisać

CREATE TABLE Osoby (
  ID int NOT NULL,
  nazwisko varchar(255) NOT NULL,
  wiek int
);
A. PK w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.
B. PRIMARY KEY (ID) przed zamknięciem nawiasu.
C. PK (ID) przed zamknięciem nawiasu.
D. FOREIGN KEY w linii, w której jest zdefiniowane pole ID.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest prawidłowa. W języku SQL, i w szczególności w systemie baz danych MySQL, aby zdefiniować pole ID jako klucz główny, należy użyć klauzuli PRIMARY KEY. Składnia jest dość prosta i wymaga umieszczenia wyrażenia 'PRIMARY KEY (ID)' przed zamknięciem nawiasu definiującego strukturę tabeli. Klucz główny jest kluczem unikalnym, który identyfikuje rekord w tabeli. Nie mogą istnieć dwa rekordy w tabeli z tą samą wartością klucza głównego, co gwarantuje unikalność każdego rekordu. Klucze główne są też często używane do tworzenia powiązań między tabelami, co jest podstawą relacyjnych baz danych. Wykorzystanie kluczy głównych jest zgodne ze standardami i dobrą praktyką w projektowaniu baz danych.

Pytanie 32

Sklep online używa tabeli faktury. W trakcie generowania faktury pole dataPlatnosci nie zawsze zostaje uzupełnione. Aby to skorygować, na zakończenie dnia trzeba wpisać bieżącą datę do rekordów, w których to pole nie jest wypełnione. Można to osiągnąć za pomocą kwerendy

A. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataplatnosci = '0000-00-00';
B. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE id = 3;
C. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURTIME() WHERE dataPlatnosci IS NOT NULL;
D. UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, którą wybrałeś, jest jak najbardziej trafna. Kwerenda UPDATE faktury SET dataPlatnosci=CURDATE() WHERE dataPlatnosci IS NULL rzeczywiście aktualizuje pole dataPlatnosci w tabeli faktur, ale tylko wtedy, gdy jest ono puste. Super, że korzystasz z CURDATE(), bo to daje nam bieżącą datę. W SQL ważne jest, żeby nie tracić czasu na aktualizowanie wierszy, które już mają datę. Dobrze widzieć, że zastosowałeś IS NULL, bo to pozwala uniknąć kłopotów z porównywaniem dat i wydobywaniem takich wartości jak '0000-00-00', co na pewno by namieszało z interpretacją. Twoje podejście jest zgodne z tym, co powinno być w bazach danych – minimalizowanie zbędnych danych i dbanie o ich spójność. Z mojego doświadczenia, zawsze lepiej korzystać z funkcji datowych, bo to pozwala mieć pewność, że wprowadzane wartości są aktualne i pasują do reszty aplikacji.

Pytanie 33

Przy założeniu, że użytkownik nie miał wcześniej żadnych uprawnień, polecenie SQL

GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;
nada użytkownikowi anna uprawnienia wyłącznie do
A. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych w tabeli o nazwie klienci
B. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury tabeli o nazwie klienci
C. wybierania, wstawiania oraz aktualizacji danych we wszystkich tabelach w bazie o nazwie klienci
D. wybierania, dodawania kolumn oraz zmiany struktury wszystkich tabel w bazie o nazwie klienci

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie SQL 'GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON klienci TO anna;' przyznaje użytkownikowi 'anna' konkretne uprawnienia do tabeli 'klienci'. Oznacza to, że użytkownik ten będzie miał możliwość wybierania (SELECT), wstawiania (INSERT) oraz aktualizacji (UPDATE) danych w tej konkretnej tabeli. To podejście jest zgodne z zasadą minimalnych uprawnień, co oznacza, że użytkownik powinien mieć jedynie te prawa, które są niezbędne do wykonywania jego zadań. Na przykład, jeśli 'anna' jest pracownikiem działu sprzedaży, może być konieczne, aby miała dostęp do aktualizacji informacji o klientach, ale nie potrzebuje uprawnień do usuwania rekordów (DELETE) czy zmiany struktury tabeli (ALTER). Praktyczne zastosowanie takiego przydzielania uprawnień pomaga w zabezpieczeniu danych oraz minimalizuje ryzyko nieautoryzowanych zmian, co jest standardem w zarządzaniu bazami danych. Dodatkowo, stosowanie takich restrykcji w przydzielaniu ról jest zgodne z najlepszymi praktykami bezpieczeństwa w branży IT, aby zapobiegać potencjalnym nadużyciom.

Pytanie 34

Z którego z pól klasy

class Dane {
    public $a;
    private $b;
    protected $c;
}
będzie można uzyskać dostęp z zewnątrz przy użyciu obiektu stworzonego jako instancja tej klasy?
A. Do wszystkich pól.
B. Do pola $a.
C. Do pola $b.
D. Do pola $c.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'Do pola $a' jest prawidłowa, ponieważ pole $a jest zdefiniowane jako publiczne, co oznacza, że jest dostępne z zewnątrz dla instancji klasy oraz dla kodu, który jest poza tą klasą. W praktyce, gdy tworzysz obiekt klasy Dane, możesz łatwo uzyskać dostęp do tego pola, na przykład za pomocą $obiekt->a. Zastosowanie publicznych pól jest typowe, gdy chcesz, aby dane były szeroko dostępne, na przykład w interfejsach API lub podczas tworzenia prostych klas modelujących dane. W przypadku pól prywatnych oraz chronionych, dostęp do nich jest ograniczony. Pole $b jest prywatne, co oznacza, że może być używane tylko wewnątrz tej samej klasy, a pole $c, będące chronionym, może być używane przez klasę i jej podklasy, ale nie przez kod zewnętrzny. Warto zaznaczyć, że dobre praktyki programowania obiektowego sugerują ograniczanie dostępu do pól, co sprzyja enkapsulacji i ochronie integralności danych, a publiczne pola należy stosować z ostrożnością, aby nie naruszyć zasad projektowania systemów oprogramowania.

Pytanie 35

Który selektor stylizuje akapity z klasą tekst ORAZ element blokowy z identyfikatorem obrazki?

A.
p.tekst, div#obrazki
B.
p#tekst, div.obrazki
C.
p.tekst + div#obrazki
D.
p#tekst + div.obrazki

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klasę oznacza kropka (<code><span class="code-variable">p</span><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">tekst</span></code> = akapity klasy tekst), a identyfikator krzyżyk (<code><span class="code-variable">div</span><span class="code-text">#</span><span class="code-variable">obrazki</span></code> = <code><span class="code-text">&lt;</span><span class="code-keyword">div</span><span class="code-text">&gt;</span></code> o id obrazki). PRZECINEK łączy oba selektory w grupę, więc reguła obejmie jedno i drugie. Dlatego poprawny jest <code><span class="code-variable">p</span><span class="code-text">.</span><span class="code-variable">tekst</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">div</span><span class="code-text">#</span><span class="code-variable">obrazki</span></code>.

Pytanie 36

Jakie zapytanie należy zastosować, aby pokazać tylko imię, nazwisko oraz ulicę wszystkich mieszkańców?

Ilustracja do pytania
A. SELECT * FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.id = Adresy.id
B. SELECT * FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Adresy.id = Mieszkancy.Adresy.id
C. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy, Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id
D. SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje funkcję JOIN, aby połączyć tabele Mieszkancy i Adresy na podstawie wspólnego klucza, czyli Adresy_id z tabeli Mieszkancy i id z tabeli Adresy. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami baz danych, ponieważ zapewnia, że tylko powiązane wiersze są zwracane w wyniku. W zapytaniu SELECT imie, nazwisko, ulica FROM Mieszkancy JOIN Adresy ON Mieszkancy.Adresy_id = Adresy.id jasno określamy, że chcemy wyciągnąć tylko kolumny imie, nazwisko oraz ulica, co minimalizuje ilość przetwarzanych danych, a co za tym idzie, zwiększa wydajność. W rzeczywistych scenariuszach, takie zapytania są kluczowe w aplikacjach, gdzie konieczne jest uzyskanie pełnych danych dotyczących mieszkańców i ich adresów bez zbędnych informacji. Dobre praktyki SQL sugerują, aby zawsze wybierać tylko te kolumny, które są potrzebne, co pomaga w optymalizacji zasobów serwera i poprawie szybkości przetwarzania zapytań. JOIN jest preferowany nad starym stylem, jakim jest użycie przecinków i warunku w WHERE, z powodu lepszej czytelności i mniejszej podatności na błędy, co czyni kod bardziej zrozumiałym i łatwiejszym do utrzymania.

Pytanie 37

Jaki program jest wykorzystywany do edycji dźwięku?

A. GIMP
B. Audacity
C. Inkscape
D. CorelDRAW

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Audacity to naprawdę fajny program do obróbki dźwięku, który jest używany przez wielu, zarówno hobbystów, jak i profesjonalistów. Jest to open-source, więc można go ściągnąć za darmo. Dzięki niemu możesz nagrywać dźwięki z mikrofonu lub z innych źródeł, co jest super przydatne. Możliwości edytowania ścieżek dźwiękowych są ogromne – masz różne efekty, jak kompresja, EQ czy reverb, które naprawdę mogą wzbogacić Twoje nagrania. Obsługuje też wiele formatów plików, jak WAV, MP3 czy OGG, co sprawia, że jest wszechstronny. Sam z niego korzystam do nagrywania podcastów i muszę przyznać, że dobrze się sprawdza. Ważne, żeby pamiętać, że Audacity jest popularne w branży, bo pozwala na solidną pracę z dźwiękiem, co jest kluczowe, jeśli planujesz coś profesjonalnego. Jest też duża społeczność użytkowników, więc program ciągle się rozwija i aktualizuje. To na pewno coś, czego warto spróbować!

Pytanie 38

Przedstawiony blok reprezentuje czynność

Ilustracja do pytania
A. zastosowania gotowej procedury lub funkcji.
B. wczytania danych.
C. wyświetlenia danych.
D. podjęcia decyzji.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ten blok w kształcie rombu to klasyczny symbol decyzji w schemacie blokowym algorytmu. Zgodnie z przyjętymi standardami notacji (np. ANSI/ISO dla diagramów przepływu), romb oznacza miejsce, w którym program musi coś sprawdzić i na podstawie wyniku tej kontroli wybrać jedną z gałęzi dalszego działania. Innymi słowy: następuje podjęcie decyzji na podstawie warunku logicznego, który zwykle daje odpowiedź typu TAK/NIE (TRUE/FALSE). W praktyce, w kodzie programistycznym taki romb odpowiada instrukcjom warunkowym, takim jak if, if...else, switch, operator trójargumentowy itp. Przykład: „jeśli użytkownik jest zalogowany, pokaż panel administracyjny, w przeciwnym razie przekieruj do logowania”. W schemacie blokowym byłby to właśnie romb z pytaniem „Użytkownik zalogowany?”. Z rombu wychodziłyby dwie strzałki: jedna podpisana „tak”, druga „nie”, prowadzące do różnych bloków akcji. Moim zdaniem warto wyrobić sobie nawyk automatycznego kojarzenia: romb = warunek = rozgałęzienie przepływu. Dzięki temu łatwiej później projektować algorytmy, niezależnie od języka programowania. W praktyce webowej też ma to duże znaczenie: np. sprawdzenie, czy dane z formularza są poprawne, czy użytkownik ma odpowiednie uprawnienia, czy plik istnieje na serwerze. Za każdym razem, gdy w głowie pojawia Ci się „jeśli… to… w przeciwnym razie…”, w schemacie blokowym powinien pojawić się właśnie taki romb, czyli blok podjęcia decyzji. To jest fundament logicznej struktury programu i jedna z podstawowych konstrukcji algorytmicznych.

Pytanie 39

Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do

A. usuwania całego projektu.
B. usuwania wyników kompilacji projektu.
C. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.
D. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – funkcja „Clean Project” w typowym IDE służy właśnie do usuwania wyników kompilacji, czyli wszystkich plików pośrednich i końcowych wygenerowanych podczas builda. Chodzi o katalogi typu bin, obj, target, build, różne *.class, *.o, *.exe tworzone automatycznie przez kompilator i linker. IDE po wywołaniu „Clean” nie rusza Twoich plików źródłowych, projektów, konfiguracji czy bibliotek w repozytorium – usuwa tylko artefakty budowania. Po co to się robi? Głównie po to, żeby wymusić tzw. „czystą kompilację” (clean build). Przydaje się to, gdy: zmieniłeś konfigurację projektu lub środowiska, dodałeś/zmieniłeś biblioteki, zmieniła się wersja kompilatora lub pluginów, a projekt zaczyna zachowywać się dziwnie, mimo że kod wygląda OK. Z mojego doświadczenia, w dużych projektach webowych (np. aplikacje w PHP z kompilowanym frontendem, czy Java/JavaScript z bundlerami) „Clean” pomaga pozbyć się starych, zcache’owanych plików, które potrafią powodować bardzo mylące błędy: IDE widzi jedno, a uruchamia się coś innego. Dobrą praktyką jest robienie pełnego „Clean & Build” przed wypuszczeniem wersji na produkcję albo przed puszczeniem testów integracyjnych, żeby mieć pewność, że wszystko zostało zbudowane od zera na podstawie aktualnego kodu. W wielu narzędziach CI/CD analogiczną rolę spełnia usuwanie katalogu build/ lub target/ przed kompilacją. W skrócie: Clean nie jest operacją destrukcyjną dla projektu, tylko porządkuje środowisko kompilacji i usuwa „śmieci” po poprzednich buildach, co wpisuje się w standardowe dobre praktyki pracy z kodem.

Pytanie 40

W języku SQL polecenie INSERT INTO

A. dodaje tabelę.
B. dodaje pola do tabeli.
C. wprowadza dane do tabeli.
D. aktualizuje rekordy określoną wartością.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie INSERT INTO w SQL służy dokładnie do tego, co wskazuje poprawna odpowiedź: do wprowadzania danych do istniejącej tabeli. W praktyce oznacza to dodanie nowego wiersza (rekordu) do tabeli, która ma już zdefiniowaną strukturę: kolumny, typy danych, klucze itp. Najprostszy przykład w standardowym SQL wygląda tak: INSERT INTO klienci (imie, nazwisko, email) VALUES ('Jan', 'Kowalski', '[email protected]'); Tutaj tabela klienci już istnieje, a polecenie tylko dopisuje nowy rekord. Moim zdaniem warto zapamiętać, że INSERT pracuje na danych, a nie na strukturze tabeli. Do tworzenia tabel służy CREATE TABLE, do zmiany struktury ALTER TABLE, a do modyfikacji istniejących rekordów UPDATE. W codziennej pracy z bazami danych INSERT INTO jest jednym z absolutnie podstawowych poleceń. Używa się go przy obsłudze formularzy rejestracji użytkownika, dodawaniu zamówień w sklepie internetowym, logowaniu zdarzeń w systemie (logi), czy zapisywaniu wyników pomiarów z czujników. Dobrą praktyką jest zawsze podawanie listy kolumn, do których wstawiamy dane, zamiast polegać na kolejności kolumn w tabeli. Dzięki temu kod SQL jest czytelniejszy i mniej podatny na błędy po zmianach w strukturze tabeli. Warto też wiedzieć, że istnieją różne warianty INSERT, np. INSERT ... SELECT (wstawianie danych na podstawie wyników zapytania), INSERT IGNORE czy INSERT ... ON CONFLICT/ON DUPLICATE KEY w konkretnych systemach (PostgreSQL, MySQL). To wszystko dalej jest ta sama rodzina poleceń: celem zawsze jest dodanie nowych rekordów, a nie modyfikacja starych czy zmiana schematu bazy. Z mojego doświadczenia, kto dobrze ogarnie różne formy INSERT, temu dużo łatwiej budować sensowne aplikacje bazodanowe.