Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:46
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 18:04

Egzamin zdany!

Wynik: 37/40 punktów (92,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Znacznik <i> w języku HTML ma na celu

A. ustalenie nagłówka w treści

B. dodanie grafiki

C. zmianę czcionki na kursywę

D. określenie formularza

Znacznik <i> w języku HTML jest używany do formatowania tekstu, aby uzyskać efekt pochylonego kroju pisma. Jest to element semantyczny, który wprowadza do dokumentu wizualną różnicę, ale także ma swoje miejsce w kontekście znaczeniowym. Użycie <i> może wskazywać na zmianę intonacji w tekście, taką jak nazwy książek, filmów, czy obcych wyrazów. W standardach HTML5, <i> jest zalecany do użytku, aby wyróżnić elementy tekstowe w sposób, który jest zgodny z zasadami dostępności i semantyki. Przykład zastosowania: <p>W książce <i>W pustyni i w puszczy</i> autorstwa Henryka Sienkiewicza...</p>. Oznaczanie tekstu w ten sposób wspiera nie tylko estetykę strony, ale również poprawia doświadczenie użytkowników korzystających z technologii asystujących, które mogą interpretować znaczenie tak oznaczonego tekstu. Warto również pamiętać o odpowiednich stylach CSS, które można zastosować do tego znacznika, aby dostosować jego wygląd do reszty witryny.

Pytanie 2

Który z podanych znaczników HTML nie jest używany do formatowania tekstu?

A. <div>

B. <sub>

C. <strong>

D. <em>

<div> jest znacznikiem HTML, który służy do grupowania elementów na stronie, co ułatwia ich stylizację i manipulację w CSS oraz JavaScript. W przeciwieństwie do znaczników takich jak <em>, <sub> i <strong>, które mają konkretne zastosowania związane z formatowaniem tekstu, <div> pełni rolę kontenera, co czyni go bardziej uniwersalnym narzędziem do strukturyzacji treści. Przykładowo, można użyć <div> do utworzenia sekcji nagłówka, stopki lub bocznego panelu na stronie. Zgodnie z standardami W3C, <div> jest elementem blokowym, co oznacza, że zajmuje całą szerokość dostępną w swoim rodzicu. W praktyce, <div> pozwala na efektywne zarządzanie układem strony i jest często stosowany w połączeniu z CSS w celu uzyskania pożądanej prezentacji wizualnej. Przykład zastosowania: <div class='container'>...</div> może być użyty do zawarcia innych elementów jak <h1>, <p> czy <img>. Dzięki temu można łatwo manipulować stylem i zachowaniem tych elementów, co czyni <div> kluczowym narzędziem w nowoczesnym web designie.

Pytanie 3

Wskaż polecenie, które zostało opisane w ramce.

Dla każdego przebiegu pętli aktualna wartość elementu tablicy jest przypisywana do zmiennej, a wskaźnik tablicy jest przesuwany o jeden, aż do osiągnięcia ostatniego elementu tablicy

A. foreach

B. while

C. for

D. next

Instrukcja 'foreach' jest używana do iteracji po elementach zbioru, takich jak tablice lub kolekcje, w sposób bardziej deklaratywny i zwięzły niż tradycyjne pętle 'for'. W wielu językach programowania, takich jak C#, Java czy PHP, pętla 'foreach' pozwala automatycznie przechodzić przez każdy element kolekcji, przypisując go do zmiennej tymczasowej bez konieczności jawnego zarządzania indeksem. Jest to szczególnie przydatne, gdy chcemy po prostu przetwarzać elementy jednej po drugiej, nie martwiąc się o ich indeksy. Przykładowo, w C# można użyć składni: 'foreach (var item in collection)', gdzie 'collection' jest kolekcją, a 'item' to zmienna reprezentująca aktualny element. Takie podejście jest uważane za standardową praktykę w sytuacjach, gdzie chcemy tylko odczytywać wartości. Korzystanie z 'foreach' sprzyja czytelności kodu i minimalizuje ryzyko błędów związanych z obsługą indeksów, co jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi.

Pytanie 4

Zamieszczony kod HTML formularza zostanie wyświetlony przez przeglądarkę w sposób:

<form>
stanowisko: <input type="text"> <br>
obowiązki: <br>
<input type="checkbox" name="obowiazki1" value="1" disabled checked> sporządzanie dokumentacji<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki2" value="2" checked>pisanie kodu<br>
<input type="checkbox" name="obowiazki3" value="3">testy oprogramowania<br>
</form>

A. C

B. A

C. B

D. D

Poprawna odpowiedź to forma, w której przeglądarka wyświetli treść formularza, uwzględniając zarówno etykiety, jak i wszystkie zaznaczone opcje. W tym przypadku, po wypełnieniu formularza, użytkownik zobaczy: "stanowisko: obowiązki: sporządzanie dokumentacji pisanie kodu testy oprogramowania". Kluczowym aspektem jest to, że w formularzu użyto atrybutu 'disabled' dla pierwszego checkboxa, co oznacza, że nie będzie on mógł zostać odznaczony przez użytkownika, ale mimo to jego etykieta zostanie wyświetlona. Przeglądarki internetowe renderują formularze na podstawie struktury HTML, a to, co jest niewidoczne dla użytkownika (checkboxy, które są odznaczone lub zablokowane), nie wpływa na wyświetlanie tekstowych etykiet. Zgodnie z zasadami dostępności i użyteczności, ważne jest, aby użytkownik miał pełny wgląd w dostępne opcje, co poprawia interakcję z formularzem. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania interfejsów użytkownika, które promują przezroczystość i jasność w komunikacji z użytkownikiem.

Pytanie 5

W PHP, aby stworzyć obiekt pkt dla klasy Punkt, której definicja znajduje się poniżej, należy użyć polecenia

class Punkt {
  public $x;
  public $y;
}

A. Punkt() pkt;

B. pkt Punkt;

C. pkt = new Punkt();

D. pkt Punkt();

W języku PHP tworzenie obiektu z zdefiniowanej klasy wymaga użycia słowa kluczowego new. Poprawna instrukcja to pkt = new Punkt();. Słowo new jest używane do dynamicznego alokowania pamięci na nowy obiekt klasy Punkt. W tym przypadku Punkt jest klasą, która została wcześniej zdefiniowana w kodzie i zawiera właściwości publiczne takie jak $x i $y. Kiedy wykonujemy new Punkt(), wywoływany jest konstruktor klasy, który w tym przypadku jest domyślny, ponieważ klasa Punkt nie definiuje własnego konstruktora. Warto zauważyć, że zgodnie z dobrymi praktykami programowania w PHP, każda deklaracja nowego obiektu powinna być poprzedzona słowem new, co zapewnia czytelność i jednoznaczność kodu. Ten sposób tworzenia obiektów jest zgodny ze standardem PSR-12. Praktyczne zastosowanie tworzenia obiektów w PHP jest szerokie i obejmuje m.in. modelowanie danych w aplikacjach, obsługę struktur danych oraz implementację wzorców projektowych, takich jak singleton czy fabryka. Korzystanie z obiektów pozwala na przejrzyste i zorganizowane zarządzanie kodem oraz łatwą jego rozbudowę o nowe funkcje.

Pytanie 6

W HTML, aby utworzyć sekcję z cytatem, która może zawierać wiele akapitów i aby przeglądarka dodała wspólne wcięcie, trzeba użyć znacznika

A. <blockq>

B. <q>

C. <blockquote>

D. <indent>

Znacznik <blockquote> jest odpowiedni do definiowania sekcji cytatu w HTML, szczególnie gdy cytat obejmuje kilka paragrafów. Użycie tego znacznika nie tylko wizualnie oddziela cytat od reszty tekstu, ale także automatycznie dodaje standardowe wcięcie, co poprawia czytelność i estetykę strony. Warto zauważyć, że <blockquote> jest zgodny z wytycznymi W3C dotyczącymi semantyki kodu HTML, co oznacza, że jego użycie wpływa na poprawę SEO oraz dostępności witryny. Przykładowe zastosowanie znacznika może wyglądać następująco: <blockquote><p>Tekst pierwszego paragrafu cytatu.</p><p>Tekst drugiego paragrafu cytatu.</p></blockquote>. Taki układ sprawia, że przeglądarki i czytniki ekranu prawidłowo interpretują treść jako całość, co jest szczególnie ważne dla osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo, stosowanie <blockquote> w połączeniu z odpowiednimi stylami CSS może znacznie poprawić wizualny aspekt cytatów na stronie.

Pytanie 7

Tabela o nazwie naprawy posiada kolumny klient oraz czyNaprawione. W celu usunięcia rekordów, w których wartość pola czyNaprawione wynosi prawda, należy użyć komendy

A. DELETE naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

B. DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

C. DELETE FROM naprawy;

D. DELETE klient FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;

Odpowiedź "DELETE FROM naprawy WHERE czyNaprawione = TRUE;" jest poprawna, ponieważ wykorzystuje właściwą składnię SQL do usunięcia rekordów z tabeli. Komenda DELETE jest używana do usuwania danych z bazy danych, a klauzula WHERE precyzuje, które rekordy mają być usunięte na podstawie określonych warunków. W tym przypadku, usuwane są tylko te rekordy, które mają wartość TRUE w polu czyNaprawione. Zastosowanie klauzuli WHERE jest kluczowe, ponieważ umożliwia precyzyjne wybranie danych do usunięcia, co zapobiega przypadkowemu skasowaniu wszystkich rekordów w tabeli. W praktyce, taką komendę można wykorzystać w różnych aplikacjach związanych z zarządzaniem danymi, np. w systemach informatycznych do obsługi klienta, gdzie zachodzi potrzeba bieżącego zarządzania statusami napraw. Dobre praktyki w programowaniu baz danych nakazują zawsze stosować klauzulę WHERE przy usuwaniu danych, aby uniknąć niezamierzonych skutków. Warto również przetestować zapytania w środowisku testowym przed ich zastosowaniem w produkcji, co zwiększa bezpieczeństwo operacji na danych.

Pytanie 8

Jakie kodowanie w języku HTML pozwala na sformatowanie paragrafu dla tekstu

 Tekst może być zaznaczony albo istotny dla autora

należy użyć polecenia?

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ stosuje prawidłowe znaczniki HTML do formatowania tekstu. Użycie <mark> dla słowa 'zaznaczony' wskazuje, że jest to istotna informacja, podczas gdy <em> dla słowa 'istotny' podkreśla jego znaczenie w kontekście treści. Zgodnie z W3C i HTML5, <mark> jest używany do oznaczania części tekstu, która jest wyróżniona w kontekście przeszukiwanym lub istotnym. Oznaczenie tekstu jako <em> nie tylko wskazuje na akcent, ale również ma znaczenie semantyczne, ponieważ może wpłynąć na sposób, w jaki czytniki ekranu interpretują treść, co jest kluczowe dla dostępności. Przykładem zastosowania może być strona internetowa, na której chcemy wyróżnić ważne informacje lub kluczowe definicje, co zwiększa czytelność i funkcjonalność przekazu. Poprawne użycie znaczników HTML jest zgodne z dobrymi praktykami tworzenia stron internetowych, co sprzyja lepszej nawigacji i zrozumieniu tekstu przez użytkowników.

Pytanie 9

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <audio>

B. <media>

C. <video>

D. <movie>

Znacznik <video> jest właściwym elementem HTML używanym do osadzania filmów na stronach internetowych. Jest on częścią standardu HTML5, który wprowadził nowoczesne podejścia do multimediów w sieci. Umożliwia on nie tylko osadzanie wideo, ale także dostosowywanie jego odtwarzania, takie jak automatyczne odtwarzanie, powtarzanie oraz kontrolowanie głośności. Przykład użycia znacznika <video>: <video src='film.mp4' controls>Odtwarzacz wideo</video>. Warto również dodać atrybuty, takie jak 'controls', które dodają przyciski do odtwarzania, pauzowania i regulacji głośności, co znacząco poprawia użyteczność dla użytkowników. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutu 'poster' do określenia miniatury, która będzie wyświetlana przed rozpoczęciem odtwarzania, co przyciąga uwagę i zwiększa estetykę strony. Znacznik <video> wspiera różne formaty plików, takie jak MP4, WebM i Ogg, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami internetowymi, co jest kluczowe w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku online.

Pytanie 10

W dokumentacji CMS WordPress znajduje się zdanie:
"Enable comments for this post"
Co oznacza to zdanie?

A. Włącz możliwość dodawania komentarzy do wpisu.

B. Włącz edycję wpisu.

C. Włącz formatowanie wpisu.

D. Włącz publikację wpisu.

Poprawnie – komunikat „Enable comments for this post” w WordPressie oznacza dokładnie włączenie możliwości dodawania komentarzy do konkretnego wpisu. W praktyce jest to po prostu przełącznik, który decyduje, czy pod danym postem będzie widoczny formularz komentowania i lista komentarzy użytkowników. Z mojego doświadczenia to jedna z podstawowych opcji zarządzania interakcją z czytelnikami w systemach CMS. WordPress ma wbudowany system komentarzy i dla każdego wpisu z osobna można zdecydować, czy chcesz dopuścić dyskusję, czy raczej ma to być „statyczna” treść bez opinii użytkowników. Włączenie komentarzy nie wpływa na możliwość edycji, publikacji ani formatowania treści – to zupełnie osobne funkcje. Edycja odbywa się w edytorze blokowym lub klasycznym, publikacja jest kontrolowana przyciskiem „Opublikuj” / „Zaktualizuj”, a formatowanie dotyczy układu tekstu, nagłówków, obrazków, list itd. Włączanie komentarzy to raczej kwestia konfiguracji modułu dyskusji. W dobrych praktykach administracji WordPressa zaleca się świadome zarządzanie komentarzami: włączać je tam, gdzie istotna jest interakcja (np. blog, poradniki, aktualności), a wyłączać na stronach typu regulamin, polityka prywatności czy strony czysto informacyjne. W ustawieniach dyskusji można też ustawić moderację, wymóg zatwierdzania komentarzy, filtrowanie spamu czy ograniczenia dla niezalogowanych. W poważniejszych serwisach często łączy się natywne komentarze WordPressa z dodatkowymi wtyczkami (np. antyspam, integracja z social media), ale podstawowy przełącznik zawsze oznacza to samo: czy ten konkretny wpis ma mieć aktywną sekcję komentarzy, czy nie.

Pytanie 11

Zapis w języku JavaScript:

x = przedmiot.nazwa();

wskazuje, że

A. Zmienna x będzie przechowywać rezultat działania funkcji przedmiot.

B. Zmienna x będzie przechowywać rezultat wykonania metody nazwa.

C. nazwa jest polem w klasie przedmiot.

D. nazwa stanowi właściwość obiektu przedmiot.

W kodzie JavaScript zapis x = przedmiot.nazwa(); oznacza, że zmienna x będzie przechowywać wynik działania metody nazwa, która jest zdefiniowana w obiekcie przedmiot. W JavaScript metody są funkcjami przypisanymi do obiektów, co oznacza, że mogą one operować na danych wewnątrz tych obiektów. Przykładem może być klasa 'Osoba', która ma metodę 'pobierzImie', zwracającą imię danej osoby. W wywołaniu 'let imie = osoba.pobierzImie();', zmienna imie przechowa wynik działania tej metody. Dobrą praktyką jest, aby metody były odpowiedzialne za operacje związane z danymi, które przechowują, co zwiększa modularność i czytelność kodu. W kontekście standardów programowania, zachowanie to wspiera zasady OOP (programowania obiektowego), umożliwiając enkapsulację oraz ponowne wykorzystanie kodu. Dobrze zdefiniowane metody zwiększają spójność i ułatwiają testowanie jednostkowe. W efekcie, zawsze warto dążyć do klarownego definiowania metod w obiektach, aby poprawić jakość i efektywność pisania kodu.

Pytanie 12

O czym informuje przeglądarkę internetową zapis <!DOCTYPE html>?

A. Dokument został zapisany w języku HTML 5.

B. W dokumencie każda etykieta musi być zamknięta, nawet te samozamykające.

C. W dokumencie wszystkie tagi są zapisane wielkimi literami.

D. Dokument jest zapisany w wersji HTML 4.

Zapisywanie <!DOCTYPE html> na początku dokumentu informuje przeglądarkę, że dokument jest napisany w HTML5, co ma istotne znaczenie dla jego poprawnej interpretacji. HTML5 wprowadza wiele nowych elementów i atrybutów, które są kluczowe dla nowoczesnych aplikacji webowych, takich jak <header>, <footer>, <article> czy <section>, a także wspiera multimedia poprzez <audio> i <video>. Dzięki deklaracji <!DOCTYPE html> przeglądarki mogą stosować najnowsze standardy, co zapewnia lepszą zgodność i wsparcie dla responsywności, co jest niezbędne w erze urządzeń mobilnych. Ponadto, HTML5 wprowadza zasady dotyczące semantyki, co może poprawić SEO (optymalizację pod kątem wyszukiwarek) i dostępność treści dla osób z niepełnosprawnościami. W praktyce oznacza to, że tworząc nową stronę internetową, warto zawsze używać tej deklaracji, aby zapewnić, że przeglądarki renderują zawartość zgodnie z aktualnymi standardami.

Pytanie 13

Który model barw opisuje kolor za pomocą stożka przestrzeni barw?

A. CIE

B. HSV

C. CMYK

D. CMY

Model barw HSV (Hue, Saturation, Value) jest jednym z najbardziej znanych modeli opisujących kolory w przestrzeni barwnej, który można graficznie przedstawić w formie stożka. W modelu tym kolor definiowany jest przez trzy parametry: odcień (Hue), nasycenie (Saturation) i jasność (Value). Odcień określa kolor, nasycenie odnosi się do intensywności koloru, a jasność wskazuje na jego jasność. Przykładem zastosowania modelu HSV może być grafika komputerowa, gdzie użytkownicy często korzystają z suwaków do wyboru koloru; suwak odcienia pozwala na wybór koloru bazowego, suwak nasycenia modyfikuje jego intensywność, a suwak jasności pozwala na kontrolowanie poziomu jasności koloru. Model HSV jest szeroko używany w oprogramowaniu do edycji zdjęć oraz w programowaniu gier, co sprawia, że jest niezwykle praktyczny w zastosowaniach cyfrowych. Jest zgodny z wieloma standardami, takimi jak sRGB czy Adobe RGB, co czyni go uniwersalnym narzędziem w pracy z kolorami.

Pytanie 14

Który z przedstawionych obrazów ma zastosowany poniższy styl CSS?

img {
    padding: 5px;
    border: 1px solid grey;
    border-radius: 10px;
}

A. B.

B. C.

C. D.

D. A.

Obraz A został sformatowany za pomocą stylu CSS, który określa podstawowe cechy estetyczne elementu graficznego. Pierwszym aspektem jest zastosowanie właściwości padding wynoszącej 5px, co oznacza, że wokół obrazu znajduje się wewnętrzny margines o szerokości 5 pikseli. To zapewnia przestrzeń między obrazem a jego ramką, zwiększając czytelność i estetykę wizualną. Następnie, użyto border o grubości 1px z kolorem solid grey. Ten cienki, szary obrys dodaje subtelny akcent, który pomaga wyróżnić obraz na tle strony. Wartość border-radius wynosi 10px, co dodaje zaokrąglone rogi, nadając nowoczesny wygląd. Takie zaokrąglenie jest często stosowane w nowoczesnym designie, aby nadać strony bardziej przyjazny i estetyczny wygląd. Stylizacja obrazów w ten sposób jest zgodna z zasadami responsywności i dostępności, co jest istotne w projektowaniu interfejsów użytkownika. Stosowanie takich technik pozwala na tworzenie spójnych i estetycznych stron internetowych, które są zgodne z obecnymi standardami UX i UI.

Pytanie 15

Wynikiem działania algorytmu dla c = 3 jest liczba

A. 60

B. 24

C. 6

D. 12

Poprawna odpowiedź 24 wynika z dokładnego prześledzenia działania algorytmu krok po kroku. Algorytm najpierw wczytuje wartość c, potem ustawia zmienne: a = 1 oraz b = 2. Następnie sprawdza warunek b <= c + 1. Dla c = 3 mamy c + 1 = 4, więc pętla działa tak długo, jak b <= 4. Teraz iteracje: 1) b = 2, 2 <= 4 – warunek spełniony, więc wykonujemy a = a * b, czyli a = 1 * 2 = 2, potem zwiększamy b: b = 3. 2) b = 3, 3 <= 4 – znowu TAK, więc a = 2 * 3 = 6, b zwiększa się do 4. 3) b = 4, 4 <= 4 – nadal TAK, więc a = 6 * 4 = 24, b rośnie do 5. 4) b = 5, 5 <= 4 – warunek już fałszywy, wychodzimy z pętli i wypisujemy a, czyli 24. W praktyce ten algorytm oblicza iloczyn kolejnych liczb naturalnych od 2 do c+1, czyli w tym przypadku 2 * 3 * 4. To jest po prostu część silni: 4! = 1 * 2 * 3 * 4, tylko bez początkowego 1, więc wynik jest taki sam. Warto tu zauważyć dobry nawyk: inicjacja zmiennej a wartością 1 jest klasycznym wzorcem przy obliczaniu iloczynów (neutralny element mnożenia). Tego typu konstrukcje pętli z warunkiem porównującym do c+1 pojawiają się bardzo często w programowaniu – zarówno w algorytmach obliczających silnię, jak i przy różnego rodzaju iteracjach po zakresach, np. w JavaScript czy PHP. Z mojego doświadczenia dobrze jest zawsze rozpisać sobie kolejne kroki na kartce, szczególnie gdy warunek zawiera dodawanie lub odejmowanie, bo to właśnie tam najłatwiej o pomyłkę o jeden krok (tzw. błąd off-by-one).

Pytanie 16

Który z poniższych znaczników jest używany do definiowania list w HTML?

A. <td>

B. <ul>

C. <tr>

D. <th>

<ul> jest znacznikami HTML, które definiuje nieuporządkowaną listę. Użycie tego znacznika pozwala na przedstawienie elementów listy w formie graficznej, gdzie każdy element jest oznaczony punktem. Jest to podstawowy element w HTML, który jest zgodny z wytycznymi W3C i szeroko stosowany w tworzeniu responsywnych i estetycznych interfejsów użytkownika. Przykładowe zastosowanie <ul> może obejmować listy składników, funkcji, czy też elementów menu na stronie internetowej. Stosując <ul>, można także użyć znacznika <li>, aby określić poszczególne elementy listy, co zwiększa czytelność i strukturalizację treści. Znajomość i umiejętność stosowania tych znaczników jest kluczowa dla każdego web developera, aby tworzyć dostępne i zrozumiałe dla użytkowników interfejsy, a także wspierać praktyki SEO poprzez odpowiednią organizację treści.

Pytanie 17

Na podstawie przydzielenia wartości do zmiennych w języku PHP można zauważyć, że

$zmienna1 = 15;
$zmienna2 = "15";
$zmienna3 = (string) $zmienna1;

A. zmienna1 i zmienna3 mają ten sam typ.

B. zmienna2 i zmienna3 mają ten sam typ.

C. zmienna1 i zmienna2 mają ten sam typ.

D. wszystkie zmienne mają ten sam typ.

Dobrze widzisz, że $zmienna2 i $zmienna3 mają ten sam typ. Obie przechowują wartości jako stringi, co jest spoko. $zmienna2 to łańcuch z "15", a $zmienna3 to wynik rzutowania $zmienna1 (która jest liczbą całkowitą) na string. W PHP takie rzutowanie to normalna sprawa i nie zmienia wartości, tylko jej format. W praktyce, jeżeli dobrze rozumiesz typy danych, to ułatwia Ci to życie w programowaniu. Różne typy mogą wpływać na to, jak działają operacje i jak dane są przechowywane. Warto więc pamiętać, żeby w kodzie jasno definiować typy zmiennych i używać rzutowania tam, gdzie trzeba, bo to pomaga unikać błędów. Jak się w to wczujesz, to łatwiej będzie Ci ogarniać pamięć i optymalizować kod, zwłaszcza w większych projektach.

Pytanie 18

W systemie bazy danych dotyczącej pojazdów, pole kolor w tabeli samochody może przyjmować wartości tylko z listy lakier. Aby zrealizować połączenie między tabelami samochody a lakier przez relację, należy użyć kwerendy

A. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

B. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

C. <br>ALTER TABLE samochody<br> ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

D. <br>ALTER TABLE lakier<br> ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

Wszystkie błędne odpowiedzi opierają się na nieprawidłowym przypisaniu kluczy obcych lub niewłaściwych odniesieniach między tabelami. Przykładowo, pierwsza z odpowiedzi próbuje dodać klucz obcy do tabeli lakier, co jest niezgodne z zasadami relacyjnych baz danych, gdzie klucze obce powinny być definiowane w tabeli, która zawiera pole odnoszące się do innej tabeli. Klucz obcy powinien zawsze znajdować się w tabeli, która zawiera dane odnoszące się do innej tabeli, a nie w tabeli, z której te dane pochodzą. Druga odpowiedź sugeruje, że można dodać klucz obcy do kolumny kolor bez wskazania tabeli docelowej oraz właściwego klucza, co czyni tę odpowiedź niekompletną i błędną. Odpowiedź trzecia z kolei próbuje powiązać kolumnę barwa z tabelą samochody, co nie ma sensu w kontekście relacji; klucz obcy w tabeli samochody powinien odnosić się do klucza głównego w tabeli lakier, a nie do innej kolumny w tej samej tabeli. Typowym błędem jest także nieznajomość zasad normalizacji baz danych, co prowadzi do błędnych wniosków na temat relacji między tabelami. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe dla właściwego projektowania struktury bazy danych oraz zapewnienia jej efektywności i integralności.

Pytanie 19

Kwalifikatory dostępu: private, protected oraz public określają mechanizm

A. hermetyzacji

B. przeładowania

C. polimorfizmu

D. rekurencji

Kwalifikatory dostępu: private, protected i public, są kluczowymi elementami hermetyzacji w programowaniu obiektowym. Hermetyzacja polega na ukrywaniu wewnętrznych szczegółów implementacji obiektu i ograniczaniu dostępu do jego danych oraz metod. Dzięki tym kwalifikatorom programista może definiować, które elementy klasy są dostępne dla innych klas, co znacząco poprawia bezpieczeństwo kodu oraz jego czytelność. Na przykład, deklarując zmienną jako private, uniemożliwiamy jej bezpośredni dostęp z zewnątrz, co zapobiega przypadkowemu lub niezamierzonemu modyfikowaniu jej wartości. Dzięki temu kod staje się bardziej odporny na błędy oraz łatwiejszy do utrzymania. W praktyce, hermetyzacja jest jedną z podstawowych zasad programowania obiektowego i jest zgodna z najlepszymi praktykami, takimi jak SOLID, które promują pisanie przejrzystego i elastycznego kodu. Dobrze zaprojektowane klasy, które stosują hermetyzację, są bardziej modułowe i ułatwiają współpracę w zespołach programistycznych, co jest niezmiernie istotne w dużych projektach.

Pytanie 20

Który z poniższych sposobów na dodawanie komentarzy do kodu nie jest używany w języku PHP?

A. // komentarz

B. /* komentarz */

C. # komentarz

D.

Odpowiedź  jest poprawna, ponieważ jest to typowy sposób komentowania w HTML, a nie w PHP. W PHP stosujemy inne konwencje do komentowania kodu. Najczęściej używane metody to: # oraz // dla komentarzy jedno-liniowych oraz /* komentarz */ dla komentarzy wielo-liniowych. Przykładowo, użycie // w kodzie PHP pozwala na dodanie komentarza do linii kodu, co może być pomocne w wyjaśnieniu działania danej sekcji. Komentarze są istotnym elementem kodu, ponieważ pomagają programistom w zrozumieniu logiki programu, zwłaszcza przy pracy w zespole lub przy dłuższych projektach. Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, komentarze powinny być jasne i zwięzłe, co ułatwia innym programistom lub przyszłym wersjom siebie zrozumienie kodu. Warto również pamiętać, że odpowiednie komentowanie kodu zwiększa jego czytelność oraz ułatwia późniejsze wprowadzanie zmian.

Pytanie 21

Jakie jest zastosowanie zapytania z klauzulą JOIN?

A. uzyskać wynik tylko z jednej tabeli

B. określić klucz obcy dla tabeli

C. pozyskać dane z dwóch tabel, które są ze sobą powiązane

D. wywołać funkcję agregującą

Zapytania z klauzulą JOIN są fundamentalnym narzędziem w relacyjnych bazach danych, umożliwiającym łączenie danych z różnych tabel na podstawie określonych warunków. Klauzula JOIN pozwala na uzyskanie wyników, które są wynikiem relacji między tabelami, co jest kluczowe w przypadku, gdy dane są rozproszone w różnych miejscach. Na przykład, w przypadku bazy danych e-commerce, możemy mieć jedną tabelę z informacjami o klientach i inną z zamówieniami. Używając JOIN, możemy połączyć te dwie tabele, aby uzyskać pełen obraz zamówień dokonanych przez konkretnego klienta. W praktyce, korzystanie z JOIN jest zgodne z zasadami normalizacji bazy danych, co przyczynia się do efektywnego zarządzania danymi i minimalizowania redundancji. Przy właściwym zastosowaniu, JOIN może również poprawić wydajność zapytań, limitując ilość danych do przesłania, kiedy to tylko niezbędne informacje są łączone w jeden wynik. To podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami w inżynierii oprogramowania oraz zarządzaniu danymi.

Pytanie 22

Kolor Chartreuse przedstawiony w formie heksadecymalnej jako #7FFF00 odpowiada wartości RGB wynoszącej

A. rgb(192, 255, 0)

B. rgb(128, 255, 0)

C. rgb(64, 255, 0)

D. rgb(127, 255, 0)

Analizując pozostałe odpowiedzi, można zauważyć, że każda z nich nieprawidłowo interpretuje wartości heksadecymalne koloru Chartreuse, co prowadzi do błędnych konwersji na model RGB. Na przykład, odpowiedź z rgb(64, 255, 0) błędnie interpretuje wartość czerwonego odcienia jako 64, podczas gdy w rzeczywistości wartość ta wynosi 127. Błąd ten wynika z nieprawidłowego przeliczenia heksadecymalnej wartości 7F na system dziesiętny, co może być spowodowane błędnym założeniem, że każdy z dwóch symboli heksadecymalnych oznacza jedną z dwóch składowych RGB. Podobnie, odpowiedzi rgb(128, 255, 0) oraz rgb(192, 255, 0) również nie zgadzają się z rzeczywistą wartością, co jest wynikiem niewłaściwego zrozumienia zasady konwersji. Wartości te są zbyt wysokie, co może sugerować, że osoba udzielająca tych odpowiedzi nie miała pełnej wiedzy o systemie kolorów. W praktyce, niepoprawne obliczenia lub pomyłki w konwersji kolorów mogą prowadzić do niezgodności w projektach graficznych, co w efekcie wpływa na estetykę oraz spójność wizualną. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że system heksadecymalny jest oparty na szesnastkowej reprezentacji kolorów, gdzie każdy kolor składa się z trzech wartości: czerwonej, zielonej i niebieskiej, a ich prawidłowe przeliczenie jest podstawą profesjonalnego projektowania.

Pytanie 23

Jakiej opcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie w taki sposób, aby widoczna była tylko część znajdująca się w obrębie ramki?

A. Odbicie

B. Kadrowanie

C. Perspektywa

D. Skalowanie

Kadrowanie to proces polegający na usuwaniu niechcianych części obrazu w celu skupienia uwagi na jego istotnych elementach. W kontekście przygotowywania rysunku do wyświetlenia na stronie internetowej, kadrowanie pozwala na wyeksponowanie tylko tych fragmentów grafiki, które mają być widoczne dla odbiorcy, jednocześnie usuwając zbędne tło czy elementy. Jest to technika szeroko stosowana w branży graficznej i fotograficznej, gdzie precyzyjne dostosowanie kompozycji wizualnej ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz komunikacji wizualnej. Kadrowanie wspiera także optymalizację plików graficznych, redukując ich rozmiar i poprawiając czas ładowania strony. W edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kadrowanie jest intuicyjnym narzędziem, które pozwala na szybkie i efektywne dostosowanie kadru do wymogów projektu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne kadrowanie w celu zwiększenia czytelności i nadania profesjonalnego wyglądu materiałom wizualnym. Poprawnie wykadrowany obraz nie tylko poprawia estetykę, ale również może wpłynąć na przekaz oraz zaangażowanie użytkowników. Wybór właściwych proporcji i skali podczas kadrowania jest istotny dla uzyskania spójnego i harmonijnego efektu końcowego, który będzie zgodny z założeniami projektu oraz oczekiwaniami odbiorcy.

Pytanie 24

Systemem zarządzania wersjami w projekcie oprogramowania, który jest rozproszony, jest

A. Eclipse

B. TotalCommander

C. FileZilla

D. GIT

GIT jest rozproszonym systemem kontroli wersji, który umożliwia programistom śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami w zespole. Rozproszona architektura GIT pozwala każdemu deweloperowi na posiadanie pełnej kopii repozytorium, co zwiększa bezpieczeństwo i elastyczność pracy. W przeciwieństwie do centralnych systemów kontroli wersji, gdzie jedna centralna kopia repozytorium jest głównym źródłem, GIT umożliwia każdemu użytkownikowi wprowadzanie zmian lokalnie, a następnie synchronizację z innymi. Przykładem zastosowania GIT-a jest platforma GitHub, która umożliwia hosting projektów oraz wspiera pracę zespołową poprzez funkcje takie jak pull requesty czy zarządzanie problemami. GIT jest zgodny z wieloma standardami, w tym z Open Source, co czyni go narzędziem dostępnym dla szerokiej społeczności deweloperów. Jego wszechstronność i bogate możliwości, takie jak branżowanie i łączenie gałęzi, sprawiają, że jest on niezbędnym narzędziem w pracy nad nowoczesnymi projektami programistycznymi.

Pytanie 25

W języku C++ stworzono zmienną char zm1[10]; Jakim typem zmiennej jest ta zmienna?

A. tablicą znaków

B. znakiem

C. tablicą łańcuchów

D. liczbą

Zmienna char zm1[10] w języku C++ jest tablicą znaków, co oznacza, że jest to struktura danych przechowująca sekwencję znaków. Tablica ta ma rozmiar 10, co oznacza, że może pomieścić do 10 znaków. W praktyce, zmienne tego typu są często używane do przechowywania łańcuchów tekstowych, które są kończone znakiem null ('\0'). Używając tablicy znaków, programista ma kontrolę nad pamięcią oraz sposobem przechowywania i modyfikowania tekstów. Na przykład, aby przypisać wartość do tej tablicy, można użyć funkcji strcpy, która kopiuje łańcuch znaków do tablicy: strcpy(zm1, "Hello"). W kontekście standardów, korzystanie z tablic znaków w C++ jest zgodne z tradycyjnymi praktykami programowania w językach z rodziny C, gdzie zarządzanie pamięcią i efektywne operowanie na danych tekstowych jest kluczowe. Warto również zauważyć, że w nowszych wersjach C++ możliwe jest użycie typu std::string, który automatycznie zarządza pamięcią i rozmiarem, ale zrozumienie tablic znaków jest fundamentalne dla każdego programisty. Zatem ta odpowiedź jest poprawna, ponieważ odzwierciedla istotę zmiennej zdefiniowanej jako tablica znaków.

Pytanie 26

W języku JavaScript, aby zweryfikować, czy liczba leży w zakresie (100, 200>, należy użyć następującego zapisu:

A. If (liczba < 100 && liczba <=200)

B. If (liczba < 100 || liczba >=200)

C. If (liczba > 100 && liczba <=200)

D. If (liczba > 100 || liczba <=200)

Wyrażenie warunkowe 'if (liczba > 100 && liczba <= 200)' jest całkiem dobrze skonstruowane. Precyzyjnie wskazuje, że interesują nas liczby od 101 do 200, z tym że 200 jest uwzględniona, a 100 już nie. Operator '&&' (AND) działa tutaj, bo musi być spełniony zarówno pierwszy, jak i drugi warunek, co jest bardzo istotne w tym przypadku. W praktyce takie warunki można często spotkać w aplikacjach webowych, szczególnie przy walidacji danych. Na przykład w formularzach, gdzie użytkownicy muszą podać wartości mieszczące się w danym zakresie. Umiejętne korzystanie z operatorów logicznych to dobra praktyka w programowaniu. Dzięki temu kod jest bardziej czytelny oraz łatwiejszy do utrzymania. Warto też pamiętać, że różne biblioteki i frameworki mają własne metody walidacji, ale znajomość podstawowych zasad programowania w JavaScript jest kluczowa, żeby móc je dobrze wykorzystywać.

Pytanie 27

W HTML-u, aby umieścić animację FLASH w formacie .swf na stronie internetowej, należy skorzystać ze znacznika

A. <audio>

B. <img>

C. <object>

D. <video>

Aby dodać animację FLASH z rozszerzeniem .swf na stronę internetową, należy użyć znacznika <object>. Ten znacznik jest zgodny z wieloma standardami HTML i pozwala na osadzanie różnorodnych mediów, w tym plików FLASH. Użycie <object> umożliwia nie tylko wyświetlenie animacji, ale także interakcję z nią, co jest niezbędne w przypadku interaktywnych aplikacji FLASH. Warto zauważyć, że HTML5 wprowadził nowe elementy, takie jak <video> i <audio>, które są bardziej odpowiednie do obsługi multimediów w nowoczesnych aplikacjach internetowych, ale jeśli chodzi o pliki FLASH, to <object> pozostaje właściwym wyborem. Przykład użycia: <object data='animacja.swf' type='application/x-shockwave-flash' width='550' height='400'></object>. Pomimo, że wsparcie dla FLASH jest obecnie ograniczone, zrozumienie tego znacznika i jego zastosowania jest kluczowe dla pracy z większą ilością multimediów w HTML. Ponadto, zgodność z danymi standardami zapewnia, że strona będzie działać poprawnie w różnych przeglądarkach.

Pytanie 28

W HTML-u utworzono formularz. Jaki efekt działania poniższego kodu zostanie pokazany przez przeglądarkę, jeśli w drugie pole użytkownik wprowadził tekst "ala ma kota"?

<form>
    <select>
        <option value="v1">Kraków</option>
        <option value="v2">Poznań</option>
        <option value="v3">Szczecin</option>
    </select><br>
    <input type="password" />
</form>

A. C

B. B

C. D

D. A

Odpowiedź B jest prawidłowa, ponieważ pokazuje typowy sposób renderowania formularza HTML z elementem wyboru i polem hasła w przeglądarce. W kodzie HTML widzimy element select z trzema opcjami wyboru. Po zaznaczeniu jednej z opcji, jak Kraków, tworzy się rozwijane menu, które jest widoczne na obrazie jako pole z wybraną wartością. Drugim elementem formularza jest pole input typu password. Ten typ pola zamienia wpisany tekst na znaki maskujące, takie jak kropki lub gwiazdki, co widzimy na obrazie w odpowiedzi B. To jest standardowe zachowanie przeglądarek w przypadku pól hasła, mające na celu ochronę prywatności. W kodzie HTML nie ma elementów typu checkbox ani radio, co eliminowałoby inne prezentacje danych, takie jak checkboxy czy przyciski radiowe. Dobrą praktyką jest używanie pól hasła w formularzach tam, gdzie wymagane jest wprowadzenie danych, które powinny być chronione. Odpowiednie użycie elementów HTML zwiększa użyteczność i bezpieczeństwo aplikacji internetowej i jest zgodne z konwencjami projektowania UI.

Pytanie 29

Który zbiór znaczników, określających projekt strony internetowej w sposób semantyczny, jest zgodny z normą HTML 5?

A. Zbiór 1

B. Zbiór 2

C. Zbiór 4

D. Zbiór 3

Wykaz 4 jest zgodny ze standardem HTML 5, ponieważ poprawnie używa semantycznych znaczników do strukturyzacji zawartości strony. <header> jest używany do definiowania nagłówka dokumentu lub sekcji, co jest poprawne dla Bloku 1. Znacznik <main> w Bloku 2 wskazuje na główną treść strony, co jest zgodne z jego przeznaczeniem. <aside> w Bloku 3 jest trafnie używany do treści pobocznych, które są związane, ale niekonieczne dla głównego wątku treści, co odpowiada typowej strukturze witryny, gdzie treści poboczne są często wyświetlane obok głównej treści. Na koniec, <footer> w Bloku 4 jest poprawnie przypisany, gdyż zamyka i podsumowuje zawartość strony. HTML5 kładzie duży nacisk na semantykę, co pomaga w optymalizacji pod kątem SEO oraz ułatwia rozumienie struktury strony zarówno przez ludzi, jak i maszyny. Takie podejście poprawia dostępność, ułatwia stylizowanie za pomocą CSS oraz wspiera lepsze praktyki w zakresie zgodności z przyszłymi standardami.

Pytanie 30

Który z akapitów został sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem, zakładając, że pozostałe właściwości akapitu mają wartości domyślne?

A. Odpowiedź D

B. Odpowiedź B

C. Odpowiedź C

D. Odpowiedź A

Paragraf oznaczony jako C został poprawnie sformatowany według przedstawionego stylu CSS. Styl ten określa kilka kluczowych właściwości: padding na poziomie 20 pikseli, kolor tekstu jako niebieski, pogrubienie tekstu ustawione na 900 oraz obramowanie o grubości 1 piksela z pełną linią. Padding określa wewnętrzne wcięcie, które wpływa na zwiększenie odległości między tekstem a krawędzią kontenera, co widać w odpowiedzi C jako przestrzeń wokół tekstu. Kolor tekstu zmienia się na niebieski, co również jest zgodne z wyglądem tej odpowiedzi. Font-weight ustawiony na 900 oznacza, że tekst powinien być wyraźnie pogrubiony, co jest zauważalne w porównaniu do innych opcji. Obramowanie wokół tekstu jest delikatne, ale widoczne, co odpowiada deklaracji border: 1px solid. Te właściwości są zgodne z powszechnymi praktykami projektowania stron internetowych, gdzie czytelność i estetyka odgrywają kluczową rolę. Praktyczne zastosowanie takich reguł CSS można znaleźć w projektowaniu intuicyjnych interfejsów użytkownika, gdzie spójność stylów ułatwia nawigację.

Pytanie 31

W języku Javascript obiekt typu array służy do przechowywania

A. wielu wartości lub funkcji

B. wielu wartości tylko tekstowych

C. wielu wartości różnego rodzaju

D. wielu wartości tylko liczbowych

Obiekt typu array w języku JavaScript jest niezwykle elastycznym narzędziem, które pozwala na przechowywanie wielu wartości dowolnego typu. Arrays mogą zawierać liczby, stringi, obiekty, a nawet inne tablice, w ramach jednego zbioru. Taka struktura danych jest bardzo przydatna w programowaniu, szczególnie w kontekście pracy z danymi, gdyż umożliwia tworzenie kolekcji o zmiennej długości, które można łatwo przetwarzać. Na przykład, w aplikacjach webowych można wykorzystać tablice do grupowania danych z formularzy lub przechowywania wyników zapytań do bazy danych. Dzięki metody takim jak .push(), .pop() czy .map(), programiści mogą łatwo manipulować danymi w tablicach. Ważnym aspektem jest również to, że tablice są obiektami w JavaScript, co oznacza, że można do nich przypisywać dodatkowe właściwości i metody, zwiększając ich funkcjonalność. Przykładem zaawansowanego zastosowania tablic jest wykorzystanie ich do implementacji algorytmów, takich jak sortowanie czy przeszukiwanie danych. Zgodnie z dokumentacją MDN, tablice w JavaScript są dynamiczne, co oznacza, że ich rozmiar może być dostosowywany w czasie działania programu, co czyni je bardzo wszechstronnym narzędziem w pracy programisty.

Pytanie 32

Innym terminem określającym saturację koloru jest

A. przezroczystość koloru

B. nasycenie koloru

C. jasność koloru

D. dopełnienie koloru

Saturacja koloru, znana również jako nasycenie koloru, to jeden z kluczowych parametrów opisujących barwę w przestrzeni kolorów. Nasycenie odnosi się do intensywności koloru; im wyższe nasycenie, tym kolor jest bardziej żywy i intensywny, natomiast niższe nasycenie sprawia, że kolor wydaje się bardziej szary lub wyblakły. W praktyce, nasycenie jest często regulowane w programach graficznych, takich jak Adobe Photoshop, gdzie użytkownicy mogą manipulować suwakiem nasycenia, aby uzyskać pożądany efekt wizualny. W sztuce i designie nasycenie jest kluczowe w tworzeniu harmonijnych kompozycji kolorystycznych, które przyciągają wzrok i wywołują określone emocje. Standardy takie jak HSV (Hue, Saturation, Value) oraz HSL (Hue, Saturation, Lightness) są powszechnie stosowane do opisywania kolorów w odniesieniu do ich nasycenia, pozwalając artystom i projektantom na precyzyjne definiowanie kolorów w różnych mediach. Przykładem może być wykorzystanie intensywnego czerwonego koloru w reklamie, gdzie wysoka saturacja przyciąga uwagę potencjalnych klientów, co jest istotnym aspektem marketingowym.

Pytanie 33

W celu uzyskania efektu widocznego na rysunku, w kodzie HTML, należy umieścić znacznik skrótu <abbr> z atrybutem

A. title

B. name

C. dfn

D. alt

Gratulacje, to jest prawidłowa odpowiedź. Znacznik <abbr> w HTML jest używany do określenia skrótu lub akronimu. Atrybut 'title' jest używany w połączeniu z tym znacznikiem, aby dostarczyć pełną formę skrótu, która jest wyświetlana, gdy użytkownik najedzie na skrót. Jest to zgodne ze standardami i dobrymi praktykami branżowymi, które zalecają ułatwianie zrozumienia treści dla wszystkich użytkowników, w tym tych z dysfunkcjami. Atrybut 'title' jest zatem przydatny, gdy skrót jest ryzykowny lub ma wiele znaczeń. Na przykład, skrót 'WHO' może oznaczać 'World Health Organization' lub 'Whois protocol' w zależności od kontekstu. Dlatego atrybut 'title' pomaga wyjaśnić zamierzone znaczenie.

Pytanie 34

Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?

A. aside {float: left; }

B. nav { float: left; } aside { float: left; }

C. nav { float: right; }

D. nav { float: right; } section { float: right; }

Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie. W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie. Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.

Pytanie 35

Jakim zapisem w języku PHP można określić komentarz, który rozciąga się na wiele linii?

A. /* */

B. //

C. #

D.

W języku PHP komentarz wieloliniowy definiuje się za pomocą zapisu /* */. Taki komentarz może obejmować wiele linii tekstu, co czyni go niezwykle przydatnym do opisywania fragmentów kodu, które są zbyt obszerne, by umieścić je w pojedynczej linii. Używanie komentarzy wieloliniowych pozwala programistom na dodawanie szczegółowych wyjaśnień dotyczących funkcji, algorytmów czy też sposobu działania poszczególnych sekcji kodu. Dobrą praktyką jest stosowanie takich komentarzy, aby ułatwić innym programistom zrozumienie kodu lub przypomnienie sobie samego siebie, co dany fragment robi. Przykładowo: /* Funkcja oblicza sumę dwóch liczb Parametr 1: pierwsza liczba Parametr 2: druga liczba Zwraca: suma obu liczb */ Ponadto, stosowanie komentarzy jest zgodne z zasadami programowania zorientowanego na zrozumiałość, które są kluczowe w projektach zespołowych oraz w długofalowym utrzymaniu kodu. Poprawne stosowanie komentarzy pomaga w dokumentowaniu kodu oraz w jego przyszłym rozwoju.

Pytanie 36

W języku PHP do zmiennej a wprowadzono tekst, w którym wielokrotnie występuje fraza Kowalski. Jakim poleceniem można jednocześnie zamienić wszystkie pojawienia się słowa Kowalski na słowo Nowak w zmiennej a?

A. $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a);

B. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski', $a);

C. $a = str_replace('Nowak', 'Kowalski');

D. $a = str_rep('Kowalski', 'Nowak', $a);

Odpowiedź $a = str_replace('Kowalski', 'Nowak', $a); jest poprawna, ponieważ wykorzystuje funkcję str_replace, która jest standardowym narzędziem w PHP do zamiany wszystkich wystąpień określonego ciągu znaków na inny w danym tekście. W tym przypadku zamieniamy słowo 'Kowalski' na 'Nowak' wewnątrz zmiennej $a. Funkcja str_replace działa w sposób, który jest zgodny z dobrymi praktykami programistycznymi, pozwalając na prostą i efektywną manipulację łańcuchami tekstowymi. Przykład zastosowania: jeśli $a = 'Jan Kowalski jest programistą. Kowalski ma doświadczenie.', to po wykonaniu powyższego polecenia zmienna $a stanie się 'Jan Nowak jest programistą. Nowak ma doświadczenie.'. Warto pamiętać, że str_replace jest wrażliwa na wielkość liter, co oznacza, że najlepiej stosować ją w kontekście, gdzie zapisy są jednolite. Dodatkowo, funkcja ta zwraca nowy łańcuch znaków, co oznacza, że oryginalna zmienna $a pozostaje niezmieniona, co jest zgodne z zasadami programowania funkcyjnego.

Pytanie 37

Poniżej przedstawiono sposób obsługi:

<?php
if (!isset($_COOKIE[$nazwa]))
    echo "nie ustawiono!";
else
    echo "ustawiono, wartość: " . $_COOKIE[$nazwa];
?>

A. zmiennych tekstowych

B. baz danych

C. ciasteczek

D. sesji

Kod PHP przedstawiony w pytaniu ilustruje użycie mechanizmu ciasteczek w przeglądarce. Ciasteczka to małe pliki tekstowe, które serwer umieszcza na komputerze użytkownika, aby przechowywać informacje między sesjami HTTP. W tym przypadku kod sprawdza, czy zmienna o nazwie $nazwa jest ustawiona w tablicy superglobalnej $_COOKIE. Jeśli ciasteczko o danej nazwie nie zostało ustawione, skrypt zwraca komunikat 'nie ustawiono!'. Gdy ciasteczko istnieje, wyświetlana jest jego wartość. Ciasteczka są powszechnie stosowane do śledzenia sesji użytkowników, przechowywania preferencji czy zachowania stanu zalogowania. Ważnym aspektem jest zrozumienie, że ciasteczka działają po stronie klienta i mogą być modyfikowane przez użytkownika, dlatego powinny być używane z ostrożnością i w połączeniu z innymi mechanizmami zabezpieczeń. Warto pamiętać, że ciasteczka mają ograniczenia co do wielkości i liczby, które mogą być przechowywane przez przeglądarkę. Implementacja ciasteczek powinna być zgodna z regulacjami dotyczącymi prywatności, takimi jak RODO, które nakładają obowiązek informowania użytkowników o ich używaniu oraz uzyskiwania zgody.

Pytanie 38

W tabeli psy znajdują się kolumny: imię, rasa, telefon_właściciela, rok_szczepienia. Jakie polecenie SQL należy zastosować, aby znaleźć numery telefonów właścicieli psów, które zostały zaszczepione przed 2015 rokiem?

A. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia < 2015

B. SELECT telefon_właściciela FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

C. SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015

D. SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015

Wybór odpowiedzi, które nie są zgodne z wymaganiami pytania, zazwyczaj wynika z nieprawidłowego zrozumienia zarówno struktury zapytania SQL, jak i kontekstu problemu. Na przykład, pierwsza odpowiedź sugeruje użycie 'SELECT psy FROM rok_szczepienia < 2015', co jest błędne, ponieważ polecenie to nie zawiera kolumn, które chcemy wybrać, a także nieprawidłowo formułuje warunek. SQL wymaga, aby w klauzuli SELECT wskazać konkretne kolumny, a nie całą tabelę. Kolejna odpowiedź, wskazująca na 'SELECT imię, rasa FROM psy WHERE rok_szczepienia > 2015', jest również błędna, ponieważ zamiast telefonów właścicieli, wybiera dane dotyczące imion i ras psów oraz zawiera niewłaściwy warunek dotyczący roku szczepienia. Z kolei ostatnia odpowiedź zawiera błąd w interpretacji, wybierając telefony właścicieli psów, które były szczepione po 2015 roku, co jest sprzeczne z założeniem problemu. Tego typu błędy myślowe, jak pomylenie kryteriów wyboru lub wybór nieodpowiednich kolumn, mogą prowadzić do nieprawidłowych wyników w bazach danych. Aby skutecznie korzystać z SQL, kluczowe jest zrozumienie, jak funkcjonują podstawowe konstrukcje zapytań oraz jak poprawnie stosować warunki filtrowania w kontekście wymaganych rezultatów. Właściwe umiejscowienie warunków w klauzuli WHERE oraz precyzyjne definiowanie wybieranych kolumn to fundamenty, które każdy, kto pracuje z bazami danych, powinien opanować.

Pytanie 39

Poniższy fragment kodu PHP funkcjonuje poprawnie i ma na celu wyświetlenie na stronie internetowej informacji pobranych kwerendą z bazy danych. Ile pól zostanie wyświetlonych na stronie?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++) 
{
    $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie); 
    echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z dwóch pól

B. Z jednego pola

C. Z trzech pól

D. Z czterech pól

Kod PHP wyświetla dane z bazy danych przy użyciu funkcji mysqli_fetch_row, która zwraca wiersz danych jako tablicę. W tym przypadku, wiersz zawiera trzy elementy: '$wiersz[0]', '$wiersz[1]' oraz '$wiersz[2]'. Pierwszy element '$wiersz[0]' odpowiada nazwisku klienta, drugi '$wiersz[1]' to imię klienta, a trzeci '$wiersz[2]' to adres. Wyświetlanie danych w formacie HTML (znacznik <p>) wskazuje, że wszystkie trzy elementy są używane do stworzenia czytelnej prezentacji. W praktyce, korzystanie z mysqli_num_rows do określenia liczby zwróconych wierszy pozwala na dynamiczne przetwarzanie danych z bazy danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania PHP. Zastosowanie pętli for umożliwia iterację przez wszystkie wiersze wynikowe i wyświetlenie ich w odpowiedniej formie. Takie podejście jest powszechnie stosowane przy budowaniu aplikacji webowych, gdzie wyświetlanie danych z bazy jest kluczowym elementem interakcji z użytkownikiem.

Pytanie 40

Jaką relację typu uzyskuje się w wyniku powiązania kluczy głównych dwóch tabel?

A. jeden do wielu

B. wiele do wielu

C. jeden do jednego

D. wiele do jednego

Odpowiedź „jeden do jednego” jest poprawna, ponieważ relacja typu jeden do jednego oznacza, że każdy rekord w jednej tabeli jest powiązany z dokładnie jednym rekordem w drugiej tabeli. Tego rodzaju relacje są często wykorzystywane w sytuacjach, gdzie istnieje potrzeba rozdzielenia danych w celu zwiększenia organizacji lub wydajności, na przykład w przypadku wrażliwych informacji, które są przechowywane oddzielnie od podstawowych danych użytkowników. Praktycznym przykładem może być relacja między tabelą użytkowników a tabelą profili, gdzie każdy użytkownik ma dokładnie jeden profil. W dobrych praktykach projektowania baz danych, takie relacje są stosowane, aby zapewnić integralność danych oraz umożliwić skuteczne zarządzanie informacjami w systemach. Ponadto, stosowanie relacji jeden do jednego może pomóc w optymalizacji zapytań, ponieważ zminimalizowane jest ryzyko duplikacji danych, co przyczynia się do efektywniejszego przetwarzania operacji w bazach danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej