Wyniki egzaminu

Nowy egzamin
Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 7 maja 2026 08:25
  • Data zakończenia: 7 maja 2026 08:41

Egzamin niezdany

Wynik: 17/40 punktów (42,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Facebook
X.com
LinkedIn
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Aby cofnąć uprawnienia dostępu do serwera MySQL, należy wykorzystać polecenie

A. USAGE
B. GRANT
C. DELETE
D. REVOKE
Polecenie USAGE w MySQL nie przyznaje ani nie odbiera żadnych praw dostępu. Jest to typ uprawnienia, które de facto oznacza brak uprawnień do wykonywania jakichkolwiek operacji na danym obiekcie. Użycie USAGE nie ma zastosowania w kontekście odbierania praw, a jedynie w definiowaniu minimalnego poziomu dostępu. Z kolei GRANT to polecenie służące do przyznawania uprawnień, a nie do ich odbierania. GRANT pozwala administratorom na udzielanie użytkownikom różnych poziomów dostępu do zasobów, co czyni je odwrotnością REVOKE. Wreszcie DELETE jest to polecenie SQL, które służy do usuwania danych z tabel, a nie do zarządzania uprawnieniami dostępu. Używanie DELETE w kontekście odbierania praw dostępu jest całkowicie niewłaściwe, ponieważ nie odnosi się ono do autoryzacji użytkowników w systemie. Wszelkie te trzy odpowiedzi są niepoprawne w kontekście pytania, ponieważ nie spełniają celu zarządzania dostępem do bazy danych, jakim jest odebranie praw dostępu, co precyzyjnie realizuje polecenie REVOKE.
Pytanie 2

Jakie będzie efektem zastosowanego formatowania CSS dla nagłówka trzeciego stopnia

<style> h3 { background-color: grey; } </style>
…
<h3 style="background-color: orange;">Rozdział 1.2.2.</h3>

A. tło nagłówka będzie w odcieniu szarości
B. kolor tekstu będzie szary
C. tło nagłówka będzie pomarańczowe
D. kolor tekstu będzie pomarańczowy
Wybranie odpowiedzi, że tło będzie szare, to nie jest dobry wybór. W kodzie, który widzimy w pytaniu, styl w sekcji <style> ma niższy priorytet od tego, co jest ustawione w atrybucie style dla elementu <h3>. I nawet jeśli w sekcji <style> tło nagłówka jest szare, to inline style z wartością background-color równą "orange" ma pierwszeństwo. Często pojawia się błąd myślenia, że style muszą być stosowane w jakiejś określonej kolejności, a tak naprawdę CSS działa na zasadzie kaskady. Co do kolorów czcionek, w tym przypadku nie było konkretnego ustawienia, więc będzie korzystać z domyślnej wartości przeglądarki lub jakiegoś innego stylu, jeśli taki istnieje. Żeby uniknąć takich zamieszania, warto zawsze zwracać uwagę na zasady kaskadowości i priorytety stylów, bo to pomoże lepiej zrozumieć, jak zmiany wpływają na to, co widzimy na stronie.
Pytanie 3

Jakie parametry powinny być ustawione w funkcji biblioteki mysqli, aby umożliwić połączenie z serwerem oraz bazą danych?

mysqli_connect($a, $b, $c, $d) or die('Brak połączenia z serwerem MySQL.');
A. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $b, login - $c, hasło - $d
B. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $a, hasło - $b
C. adres serwera - $a, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $c
D. adres serwera - $c, nazwa bazy danych - $d, login - $b, hasło - $a
W przypadku niepoprawnych odpowiedzi można zauważyć typowe błędy związane z zrozumieniem argumentów funkcji mysqli_connect. Wiele osób myli kolejność zmiennych oraz ich znaczenie. Na przykład, podanie adresu serwera jako $c lub $d jest błędne, ponieważ pierwszy argument zawsze powinien wskazywać na adres serwera. Warto również zwrócić uwagę na znaczenie loginu i hasła – nie można ich zamieniać miejscami, ponieważ każdy z tych parametrów pełni inną funkcję w kontekście autoryzacji do bazy danych. W ramach dobrych praktyk programistycznych, istotne jest także stosowanie raz jeszcze uwierzytelnienia użytkownika, co pozwala uniknąć nieautoryzowanego dostępu do danych. Przykłady niepoprawnych odpowiedzi pokazują też, że błędne przypisanie nazw bazy danych do zmiennych może prowadzić do błędów w aplikacji, co w efekcie utrudnia jej działanie oraz zwiększa ryzyko wycieków danych. Kluczowe jest zrozumienie, że każdy parametr pełni specyficzną rolę w tworzeniu połączenia. Niezrozumienie tego kontekstu może prowadzić do trudności w dalszym programowaniu oraz w diagnostyce problemów z bazą danych.
Pytanie 4

Polecenie DBCC CHECKDB 'sklepAGD', Repair_fast) w systemie MS SQL Server

A. zweryfikuje spójność danej tabeli
B. potwierdzi spójność bazy danych i utworzy kopię zapasową
C. zweryfikuje spójność danej tabeli oraz naprawi uszkodzone rekordy
D. sprawdzi spójność bazy danych i naprawi uszkodzone indeksy
Odpowiedzi sugerujące, że polecenie DBCC CHECKDB sprawdza spójność jedynie określonej tabeli są nieprecyzyjne, ponieważ w rzeczywistości działa na całej bazie danych. Choć istnieje możliwość sprawdzania poszczególnych tabel za pomocą innych poleceń, DBCC CHECKDB jest narzędziem, które analizuje całą strukturę bazy danych wraz z jej indeksami i danymi. Twierdzenie, że to polecenie jedynie sprawdza spójność bazy danych oraz wykonuje kopię bezpieczeństwa, jest mylące. DBCC CHECKDB nie tworzy kopii zapasowych, a jego głównym celem jest identyfikacja i raportowanie błędów, co jest kluczowe w kontekście utrzymania zdrowia bazy danych. Użytkownicy mogą zatem błędnie zakładać, że polecenie zapewnia automatyczną naprawę danych, co w rzeczywistości wymaga zastosowania dodatkowych opcji naprawy, takich jak Repair_fast lub Repair_rebuild. Ponadto, niektóre odpowiedzi wskazują na naprawę uszkodzonych rekordów, co nie jest precyzyjne, ponieważ DBCC CHECKDB zajmuje się głównie naprawą indeksów oraz strukturalnych problemów w bazie danych, a nie pojedynczych rekordów. Rzetelne zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla skutecznego zarządzania bazą danych i unikania nieporozumień dotyczących działania narzędzi diagnostycznych w MS SQL Server.
Pytanie 5

Zmienna o typie integer lub int jest w stanie przechowywać

A. liczbę całkowitą
B. łańcuch znaków
C. liczbę rzeczywistą
D. znak
Zmienna typu integer, znana również jako int, jest podstawowym typem danych w wielu językach programowania, takich jak C, C++, Java czy Python. Jej kluczową zaletą jest możliwość przechowywania tylko liczb całkowitych, co czyni ją idealnym wyborem do operacji arytmetycznych, które wymagają precyzyjnego zarządzania wartościami całkowitymi bez części dziesiętnych. Przykłady zastosowania to m.in. przechowywanie ilości przedmiotów w magazynie, zliczanie punktów w grze lub reprezentowanie indeksów w tablicach. W praktyce, użycie zmiennych typu integer umożliwia efektywne wykorzystanie pamięci, ponieważ zajmują one mniej miejsca niż zmienne typu zmiennoprzecinkowego, a ich operacje są wykonywane szybciej. Ponadto, stosowanie zmiennych całkowitych jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dobór odpowiednich typów danych do specyficznych potrzeb aplikacji, co zwiększa ich wydajność i czytelność kodu. Warto także zrozumieć, że w kontekście programowania, typ zmiennej determinuje zakres wartości, które można przechowywać, co w przypadku typu integer zwykle wynosi od -2,147,483,648 do 2,147,483,647 w standardzie 32-bitowym, co czyni go wystarczającym dla wielu zastosowań.
Pytanie 6

W trakcie weryfikacji stron internetowych nie uwzględnia się

A. źródła pochodzenia narzędzi edytorskich
B. zgodności z różnymi przeglądarkami
C. błędów w składni kodu
D. działania hiperłączy
Walidacja stron internetowych to proces, który ma na celu zapewnienie, że HTML, CSS oraz inne elementy technologii webowych są zgodne ze standardami określonymi przez W3C (World Wide Web Consortium). W kontekście walidacji nie bada się źródła pochodzenia narzędzi edytorskich, ponieważ te narzędzia, takie jak edytory tekstu czy IDE (Integrated Development Environment), są jedynie medium do tworzenia kodu, a nie jego treści. Z perspektywy walidacji, kluczowe jest, aby kod był syntaktycznie poprawny oraz spełniał standardy interoperability, takie jak HTML5 czy CSS3. Przykładem walidacji może być użycie narzędzi takich jak W3C Validator, które analizują kod strony i wskazują błędy składniowe, problemy z dostępnością oraz niezgodności z różnymi przeglądarkami. Dzięki walidacji, developers mogą zapewnić, że ich strony będą działały poprawnie na różnych urządzeniach i przeglądarkach, co wpływa na lepsze doświadczenia użytkowników. Walidacja jest zatem kluczowym krokiem w procesie tworzenia stron internetowych, zapewniającym ich jakość i zgodność ze światowymi standardami.
Pytanie 7

Kiedy zestawi się relacją kluczy głównych dwie tabele, uzyskuje się relację o typie

A. wiele do jednego
B. jeden do jednego
C. wiele do wielu
D. jeden do wielu
Zrozumienie relacji między tabelami w bazach danych często prowadzi do nieporozumień związanych z typami połączeń. Odpowiedzi sugerujące relacje wiele do wielu, wiele do jednego czy nawet jeden do wielu są niepoprawne w kontekście tego pytania. Relacja wiele do wielu zakłada, że wiele rekordów z jednej tabeli może być powiązanych z wieloma rekordami z drugiej tabeli. Przykładem może być sytuacja, w której studenci zapisani są na wiele kursów, a kursy mogą mieć wielu studentów. Tego typu relacje wymagają dodatkowej tabeli łączącej, co komplikuje strukturę bazy. Relacja wiele do jednego sugeruje, że wiele rekordów w jednej tabeli może odnosić się do jednego rekordu w drugiej tabeli, co nie odpowiada na pytanie o połączenie z relacjami kluczy głównych. Natomiast relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord w jednej tabeli może mieć wiele powiązanych rekordów w drugiej tabeli, co również nie jest zgodne z definicją relacji jeden do jednego. Często błędne interpretacje wynikają z niepełnego zrozumienia zasad relacyjnej teorii baz danych, co może prowadzić do nieefektywnego projektowania baz danych i problemów z integralnością danych. Kluczowe jest zrozumienie, że każda relacja powinna być definiowana w kontekście jej celu oraz struktury danych, co jest fundamentalne w dobrych praktykach w zakresie projektowania baz danych.
Pytanie 8

Jakie znaczenie ma przedstawiony fragment kodu w języku C++?

Ilustracja do pytania
A. Typ strukturalny składający się z trzech pól.
B. Zbiór zmiennych w hierarchii.
C. Interakcja między zmiennymi globalnymi a lokalnymi.
D. Trzy niezwiązane ze sobą zmienne.
Ten fragment kodu w C++ definiuje strukturę o nazwie CONTACT, która ma trzy pola: nazwisko i telefon jako typy std::string oraz numer jako int. Struktury w C++ pozwalają na grupowanie różnych typów danych w jedną całość, co jest super przydatne w programowaniu, szczególnie gdy pracujemy z danymi. Dzięki strukturze kod widzi te dane jako jedno, co czyni go bardziej zorganizowanym. Na przykład w aplikacjach, gdzie musimy przetwarzać różne typy informacji, takie jak bazy danych czy systemy CRM, struktury sprawdzają się świetnie. Warto też dodać, że w nowoczesnym C++ wolemy korzystać z stringów, bo są łatwiejsze w użyciu niż tradycyjne tablice znaków, a standardowa biblioteka daje nam dodatkowe opcje. To podejście ułatwia życie programistom!
Pytanie 9

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");
A. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row
B. pokazać zmienną $db
C. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię
D. użyć polecenia mysql_fetch
W przypadku wyświetlania wyników zapytania SQL w PHP, ważne jest zrozumienie mechanizmu działania funkcji dostępnych w bibliotece mysqli. Wśród niewłaściwych koncepcji można wymienić próbę wyświetlenia zmiennej $db, która jest zazwyczaj uchwytem połączenia do bazy danych a nie bezpośrednim wynikiem zapytania. To podejście często prowadzi do błędów logicznych, ponieważ $db reprezentuje połączenie a nie dane wynikowe. Polecenie mysql_fetch, choć kiedyś używane w starszej wersji PHP, obecnie nie jest zalecane z powodu przestarzałości i braku wsparcia dla rozszerzenia mysql, które zostało zastąpione przez mysqli i PDO. Próba zaindeksowania zmiennej tab jako tab[0] bez odpowiedniego pobrania danych wynikowych jest również błędna. Zmienna tab przechowuje rezultat zapytania w postaci obiektu typu mysqli_result, a bez użycia odpowiednich funkcji fetch nie można bezpośrednio uzyskać dostępu do danych. Takie podejście wynika z niezrozumienia struktury danych zwracanych przez zapytania. Iteracyjne pobieranie wyników za pomocą funkcji typu mysqli_fetch_row czy mysqli_fetch_assoc jest standardem w nowoczesnych aplikacjach PHP, ponieważ umożliwia elastyczne i efektywne zarządzanie danymi. Zastosowanie odpowiednich mechanizmów fetch pozwala na bezbłędne iterowanie przez wiersze wynikowe co jest kluczowe dla poprawnego przetwarzania danych z bazy.
Pytanie 10

W tabeli pracownicy zdefiniowano klucz główny jako INTEGER z atrybutami NOT NULL oraz AUTO_INCREMENT. Dodatkowo zdefiniowano kolumny imie oraz nazwisko. W przypadku wykonania poniższej kwerendy SQL wprowadzającej dane, w której pominięto pole klucza, w bazie danych MySQL wystąpi:

INSERT INTO pracownicy (imie, nazwisko) VALUES ('Anna', 'Nowak');
A. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana wartość NULL
B. ignorowanie polecenia, tabela nie ulegnie zmianie
C. błąd związany z nieprawidłową liczbą kolumn
D. dodanie rekordu do tabeli, dla klucza głównego zostanie przypisana kolejna wartość naturalna
Kiedy pomijasz wartość klucza głównego w instrukcji INSERT, to naprawdę może to prowadzić do zamieszania, jeśli nie rozumiesz, jak działają klucze w bazach danych. Mówienie, że pojawi się błąd z nieprawidłową liczbą pól, to tak, jakbyś nie znał zasad działania tabel w MySQL. Jak masz klucz główny ustawiony na AUTO_INCREMENT, to naprawdę nie musisz go podawać, bo system zrobi to za Ciebie. Powinieneś wiedzieć, że klucz główny jest mega ważny do identyfikacji rekordów w tabeli i jest potrzebny, żeby wszystko działało jak należy. Z kolei druga błędna odpowiedź, która mówi, że MySQL zignoruje polecenie, pokazuje, że nie łapiesz koncepcji, jak silnik bazy danych zajmuje się brakującymi danymi. MySQL nie zignoruje tego, tylko zareaguje i przydzieli nową wartość klucza. A jeszcze jedna rzecz – przypisanie wartości NULL do klucza głównego to już w ogóle zła droga, bo klucz musi być unikalny i nigdy nie może być pusty. Tego rodzaju myślenie wskazuje na typowe błędy, które wynikają z niepełnego rozumienia działania kluczy w bazach danych i jak to się ma do wprowadzania nowych rekordów.
Pytanie 11

Jakie zagadnienie powinno być uwzględnione w dokumentacji użytkownika aplikacji?

A. Szczegóły dotyczące kodu źródłowego
B. Opis zastosowanych algorytmów w kodzie
C. Wyjaśnienie działania funkcji systemu
D. Charakterystyka użytej technologii oraz bibliotek
Opisy algorytmów zastosowanych w kodzie, technologii i bibliotek oraz kodu źródłowego, choć ważne, nie są elementami, które powinny znaleźć się w dokumentacji użytkownika. Dokumentacja użytkownika skupia się na interakcji użytkownika z systemem, a nie na szczegółach technicznych, które są bardziej odpowiednie dla dokumentacji dewelopera. Opis algorytmów jest istotny dla programistów, którzy chcą zrozumieć sposób działania aplikacji, jednak przeciętny użytkownik nie będzie w stanie wykorzystać tej wiedzy w praktyce, co czyni ją nieistotną w kontekście obsługi. Opis technologii i bibliotek również nie jest przydatny dla końcowego użytkownika, który nie jest zainteresowany technicznymi aspektami budowy systemu, ale raczej jego funkcjonalnością. Co więcej, dokumentacja kodu źródłowego jest skierowana do programistów i osób technicznych, które chcą zrozumieć strukturę i logikę aplikacji, co nie odpowiada potrzebom użytkownika końcowego, który szuka jasnych instrukcji i wskazówek dotyczących obsługi. Dlatego, tworząc dokumentację użytkownika, kluczowe jest skupienie się na tym, co jest istotne z perspektywy użytkownika, aby ułatwić mu korzystanie z aplikacji i poprawić jego doświadczenia.
Pytanie 12

Wykonanie zapytania SQL: DELETE FROM mieszkania WHERE status=1; spowoduje usunięcie

A. pola o nazwie status w tabeli mieszkania
B. tabel, w których pole status ma wartość 1, z bazy danych mieszkania
C. rekordów, gdzie pole status ma wartość 1, z tabeli mieszkania
D. tabeli mieszkania w bazie danych
Wiele osób błędnie interpretuje znaczenie polecenia DELETE w SQL, co prowadzi do mylnych wniosków. Na przykład, stwierdzenie, że polecenie to usunie tabelę mieszkania z bazy danych, jest niewłaściwe. W rzeczywistości kwerenda DELETE jest stosowana do usuwania konkretnych rekordów z tabeli, a nie samej tabeli. Aby usunąć całą tabelę, stosuje się polecenie DROP TABLE, które ma zupełnie inną funkcję i konsekwencje. Ponadto, twierdzenie, że polecenie usunie pole o nazwie status, jest również błędne. W SQL pole DELETE działa na poziomie rekordów, a nie kolumn, co oznacza, że można usunąć tylko dane wierszy, a nie struktury tabeli. Innym nieporozumieniem jest sugestia, że cała baza danych mieszkań zostanie zmodyfikowana. Każda tabela w bazie danych jest niezależna, a operacje na jednej tabeli nie mają wpływu na inne, chyba że są powiązane kluczami obcymi. Właściwe zrozumienie działania kwerendy DELETE oraz zasad przeprowadzania operacji na bazach danych jest kluczowe w programowaniu i administracji bazami danych, aby unikać niezamierzonych skutków i zapewnić integralność danych.
Pytanie 13

W CSS, żeby uzyskać efekt kursywy dla tekstu, należy zastosować właściwość

A. font-size
B. font-style
C. font-family
D. font-variant
W języku CSS, aby uzyskać efekt pochylenia tekstu, należy zastosować właściwość font-style, która umożliwia określenie stylu czcionki. Właściwość ta ma kilka wartości, z których najczęściej używaną jest 'italic', która pochyla tekst w sposób naturalny, przypominający ręczne pismo. Można także użyć wartości 'oblique', która również powoduje pochylenie, ale w nieco inny sposób, dając efekt bardziej syntetyczny. Przykładem może być następujący kod CSS: p { font-style: italic; }. Wartości te są zgodne z dokumentacją W3C, która definiuje standardy CSS. Użycie font-style jest kluczowe w projektowaniu responsywnych stron internetowych, gdzie estetyka i typografia odgrywają istotną rolę w odbiorze wizualnym. Pochylenie tekstu może być także użyte do wyróżniania cytatów lub nazw własnych, co zwiększa czytelność i przejrzystość dokumentu. Dobrą praktyką jest również testowanie stylów na różnych przeglądarkach, aby upewnić się, że efekt pochylenia jest zgodny z oczekiwaniami we wszystkich środowiskach.
Pytanie 14

Na podstawie tabeli Towar zrealizowano poniższe zapytanie SQL: ```SELECT nazwa_towaru FROM `Towar` WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC``` Jaki będzie rezultat tej operacji?

Ilustracja do pytania
A. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5
B. Papier ksero A4, Kredki 24 kolory, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie
C. Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
D. Zeszyt A5 w linie, Zeszyt A5, Kredki 24 kolory, Papier ksero A4
Przy analizie pytania należy zwrócić uwagę na kluczowe elementy zapytania SQL, które wpływają na wynik. W zapytaniu SELECT nazwa_towaru FROM Towar WHERE cena_katalogowa < 65 ORDER BY waga DESC kluczowe są dwa elementy: filtracja po cenie katalogowej mniejszej niż 65 oraz sortowanie wyników malejąco według kolumny waga. Błąd w rozumowaniu może wynikać z braku uwzględnienia jednego z tych kryteriów. Częstym błędem jest nieuwzględnienie kolejności sortowania lub niewłaściwe zrozumienie, które kolumny są używane do sortowania. W podanej tabeli, po zastosowaniu filtra cenowego, zostają cztery towary: Papier ksero A4, Zeszyt A5, Zeszyt A5 w linie i Kredki 24 kolory. Istotne jest, aby zrozumieć, że sortowanie malejące według wagi wymaga umieszczenia towarów od najcięższego do najlżejszego. Zatem nieprawidłowe odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowej kolejności sortowania, co jest częstym błędem wśród osób początkujących w SQL. Aby uniknąć takich błędów, warto wizualizować wyniki po każdej operacji SQL i upewnić się, że każdy krok jest zgodny z oczekiwaniami, co jest dobrą praktyką w analizie danych.
Pytanie 15

W SQL po wykonaniu zapytania ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; co się stanie?

A. kolumna grupa zostanie usunięta
B. nazwa tabeli zmieni się na grupa
C. kolumna grupa zostanie dodana
D. nazwa kolumny zmieni się na grupa
No więc dobrze trafiłeś. To zapytanie SQL ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa; jest używane do usunięcia kolumny 'grupa' z tabeli 'osoba'. To polecenie jest częścią SQL, który służy do zmieniania struktury tabel. Usunięcie kolumny może być fajne, gdy już nie jest potrzebna, albo jeśli wprowadzasz jakieś zmiany w danych. Na przykład, może się zdarzyć, że kolumna 'grupa' ma dane, które są już nieaktualne, bo zmieniłeś sposób klasyfikacji. A tak w ogóle, dobrze jest przed taką operacją zrobić kopię zapasową danych, bo usunięcie kolumny to trwała zmiana. To podejście jest powszechnie wykorzystywane w zarządzaniu bazami danych oraz w procesach ETL, gdzie ważne jest, by dane były dobrze zorganizowane.
Pytanie 16

Który atrybut należy wstawić w miejsce kropek, aby przeglądarka wyświetliła komunikat o błędzie w przypadku kliknięcia przycisku "Zapisz" bez wypełnionego pola nazwisko?

<form action="/skrypt.php" method="post">
  <input type="text" name="nazwisko" ...>
  <input type="submit" value="Zapisz">
</form>
A. checked
B. required
C. disable
D. pattern
Poprawną odpowiedzią jest atrybut „required”. Ten atrybut jest częścią wbudowanego mechanizmu walidacji formularzy HTML5 po stronie przeglądarki. Jeśli dodasz go do pola typu input, textarea czy select, przeglądarka automatycznie sprawdzi, czy użytkownik coś tam wpisał lub wybrał, zanim pozwoli wysłać formularz. W naszym przykładzie: <input type="text" name="nazwisko" required> sprawi, że kliknięcie przycisku „Zapisz” bez wypełnionego nazwiska wywoła komunikat błędu i formularz nie zostanie wysłany. To działa bez żadnego JavaScriptu i bez dodatkowego kodu po stronie serwera. Moim zdaniem warto pamiętać, że „required” to nie tylko wygoda, ale też dobra praktyka UX – użytkownik od razu widzi, czego brakuje, a nie dopiero po przeładowaniu strony. Standard HTML5 jasno opisuje ten atrybut jako tzw. boolean attribute, czyli taki, który samą swoją obecnością w znaczniku włącza daną funkcję. Nie trzeba pisać required="required", chociaż przeglądarka i tak to zrozumie. W praktyce używa się go bardzo często w formularzach rejestracji, logowania, zamówień: imię, nazwisko, e‑mail, hasło – wszędzie tam, gdzie pole jest obowiązkowe. Dobrze jest łączyć required z innymi atrybutami walidacyjnymi, np. type="email" czy pattern, żeby od razu kontrolować nie tylko to, czy coś wpisano, ale też czy ma poprawny format. Mimo wszystko, nawet przy użyciu required, nigdy nie wolno rezygnować z walidacji po stronie serwera, bo walidacja w przeglądarce może być wyłączona albo ominięta. Required traktuj jako pierwszą linię obrony i wygodne wsparcie dla użytkownika, a nie jedyne zabezpieczenie.
Pytanie 17

Jakie dane zostaną pokazane w wyniku wykonania podanego zapytania SQL na 8 rekordach w tabeli zwierzeta?

SELECT imie FROM zwierzeta
WHERE rodzaj = 2
AND szczepienie = 2016;
idrodzajimiewlascicielszczepienieopis
11FafikAdam Kowalski2016problemy z uszami
21BrutusAnna Wysocka2016zapalenie krtani
41SabaMonika Nowak2015antybiotyk
51AlmaJan KowalewskiNULLantybiotyk
62FigaroAnna KowalskaNULLproblemy z uszami
72DikaKatarzyna Kowal2016operacja
82FuksJan Nowak2016antybiotyk
A. Figaro, Dika, Fuks
B. Dika, Fuks
C. Anna Kowalska, Jan Nowak
D. Fafik, Brutus, Dika, Fuks
W zapytaniu SQL określono, że chcemy wybrać kolumnę 'imie' z tabeli 'zwierzeta' dla rekordów, które spełniają dwa warunki: 'rodzaj' równa się 2 oraz 'szczepienie' równa się 2016. Analizując dane z tabeli, widzimy, że rekordy spełniające oba te kryteria to rekordy o ID 7 i 8, gdzie imiona to 'Dika' i 'Fuks'. Jest to poprawna odpowiedź, ponieważ jedynie te dwa rekordy mają 'rodzaj' równe 2 i 'szczepienie' równe 2016. Takie podejście do zapytań SQL jest zgodne z praktykami branżowymi, które uczą, by precyzyjnie definiować warunki filtrowania danych. Dzięki temu można efektywnie zarządzać danymi i uzyskiwać jedynie te informacje, które są istotne dla bieżącej analizy czy raportu. Warto zauważyć, że zastosowanie logicznej operacji 'AND' jest kluczowe, gdy chcemy, aby wszystkie określone warunki były spełnione jednocześnie. W różnych systemach baz danych, takich jak MySQL czy PostgreSQL, takie zapytania są powszechne i pomagają w utrzymaniu precyzyjnych i wydajnych operacji na danych.
Pytanie 18

Jakie jest polecenie SQL, które pozwala na usunięcie bazy danych o nazwie firma?

A. DROP DATABASE firma;
B. ALTER firma DROP DATABASE;
C. ALTER firma DROP;
D. DROP firma;
Polecenia 'DROP firma;', 'ALTER firma DROP;' oraz 'ALTER firma DROP DATABASE;' są nieprawidłowe z różnych powodów, które dotyczą zarówno składni SQL, jak i logiki związanej z zarządzaniem bazami danych. Pierwsze polecenie, 'DROP firma;', jest błędne, ponieważ brakuje w nim specyfikacji, że operacja dotyczy bazy danych. 'DROP' to ogólne polecenie, które wymaga podania pełnej struktury, takiej jak 'DATABASE', aby określić, co dokładnie ma zostać usunięte. W przypadku drugiego polecenia, 'ALTER firma DROP;', występuje niepoprawne użycie słowa kluczowego 'ALTER', które służy do modyfikacji istniejących obiektów w bazie danych, a nie do ich usuwania. 'DROP' i 'ALTER' pełnią różne funkcje i nie mogą być stosowane zamiennie. Ponadto, trzecie polecenie 'ALTER firma DROP DATABASE;' jest błędne, ponieważ nie można modyfikować bazy danych w taki sposób, aby ją usunąć; usunięcie wymaga użycia polecenia 'DROP DATABASE', które wykonuje tę operację w sposób bezpośredni. W praktyce, powszechnym błędem jest mylenie funkcji poleceń DDL i DML, co prowadzi do niepoprawnych prób modyfikacji i usuwania obiektów w bazach danych. Kluczową zasadą w zarządzaniu bazami danych jest dobra znajomość składni SQL oraz zrozumienie, jakie operacje są dostępne dla różnych typów obiektów, co pozwala na unikanie takich pułapek w przyszłości.
Pytanie 19

Co chce osiągnąć poniższe zapytanie MySQL?

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. Zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki
B. Usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki
C. Zmienić typ kolumny w tabeli ksiazki
D. Dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul
Rozważając inne odpowiedzi, warto zrozumieć, dlaczego nie są poprawne. Dodanie kolumny do tabeli w SQL realizowane jest za pomocą polecenia ADD, co różni się od użytego tutaj MODIFY. Polecenie ADD jest używane, gdy chcemy wprowadzić nową kolumnę, której wcześniej w tabeli nie było. Z kolei usunięcie kolumny wymaga użycia DROP COLUMN, co także odbiega od przedstawionego polecenia. Polecenie DROP COLUMN jest bardziej destrukcyjne, ponieważ usuwa całą kolumnę i jej dane. Zmiana nazwy kolumny w SQL zazwyczaj wymaga użycia polecenia RENAME, które służy do zmiany nazewnictwa kolumn lub tabel. W zależności od systemu zarządzania bazą danych (DBMS), składnia może się różnić, ale w MySQL często używa się RENAME COLUMN. Błędne rozumienie tych poleceń często wynika z niewystarczającego zapoznania się z dokumentacją danego DBMS, co może prowadzić do zastosowania nieodpowiednich poleceń. Praktyka i znajomość standardów SQL pomagają uniknąć takich pomyłek, zapewniając poprawną i efektywną pracę z bazą danych.
Pytanie 20

Jakie polecenie należy wykorzystać, aby przypisać użytkownikowi uprawnienia do tabel w bazie danych?

A. GRANT
B. SELECT
C. CREATE
D. REVOKE
Odpowiedzi SELECT, CREATE i REVOKE mogą wydawać się związane z zarządzaniem dostępem do bazy danych, ale żadna z nich nie jest prawidłowym sposobem na nadanie uprawnień. SELECT to polecenie wykorzystywane do odczytywania danych z tabeli, a nie do nadawania uprawnień. Użytkownik, który nie ma odpowiednich uprawnień, nie będzie w stanie wykonać SELECT, ale to polecenie nie przyznaje tych uprawnień. CREATE z kolei służy do tworzenia nowych obiektów w bazie danych, takich jak tabele czy bazy danych, i również nie ma związku z zarządzaniem uprawnieniami. REVOKE to polecenie, które służy do odbierania wcześniej nadanych uprawnień, co oznacza, że jego funkcjonalność jest odwrotnością GRANT. Niezrozumienie tych podstawowych różnic może prowadzić do błędów w zarządzaniu dostępem do zasobów bazy danych. Kluczowe jest, aby użytkownicy mieli świadomość, jak te polecenia działają i jakie mają zastosowanie, by unikać sytuacji, w których nieodpowiednie uprawnienia są przyznawane lub odbierane, co może wpłynąć na bezpieczeństwo oraz integralność danych.
Pytanie 21

Podczas zapisywania hasła użytkownika w serwisie internetowym (np. w bankowości online), w celu zabezpieczenia go przed ujawnieniem, zazwyczaj stosuje się funkcję

A. cyklometrycznych
B. mieszających
C. abstrakcyjnych
D. klucza
Zrozumienie błędnych odpowiedzi wymaga analizy koncepcji zabezpieczeń haseł w kontekście cyberbezpieczeństwa. Mieszające funkcje, mimo że są ważne w kontekście algorytmów kryptograficznych, nie są odpowiednie do bezpiecznego przechowywania haseł. Ich głównym celem jest zapewnienie, że wyjście funkcji jest trudne do przewidzenia na podstawie wartości wejściowych, ale nie spełniają one wymagań dotyczących przechowywania haseł. Cyklometryczne podejścia nie są związane z mechanizmami zabezpieczeń haseł i dotyczą bardziej analizy algorytmów. Abstrakcyjne koncepcje również nie wnoszą istotnych wartości w kontekście zabezpieczeń, ponieważ nie odnoszą się do rzeczywistych praktyk zabezpieczających dane. Prowadzi to do powszechnego błędu myślowego, polegającego na zakładaniu, że różne techniki kryptograficzne mogą być stosowane zamiennie bez zrozumienia ich specyfiki i zastosowania. W kontekście przechowywania haseł kluczowe jest zrozumienie, że ich skuteczne zabezpieczenie wymaga zastosowania odpowiednich algorytmów oraz dobrych praktyk w zakresie zarządzania danymi użytkowników. Dlatego nie można lekceważyć znaczenia klucza w procesie zapewniania bezpieczeństwa informacji.
Pytanie 22

Baza danych księgarni zawiera tabelę o nazwie książki, w której znajdują się: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Aby wygenerować raport dotyczący sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, co należy zrobić?

A. zdefiniować relację 1..n pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele
B. zdefiniować relację 1..1 pomiędzy tabelami książki i autorzy, a następnie przygotować kwerendę łączącą obie tabele
C. stworzyć kwerendę wyszukującą tytuły książek
D. przygotować dwie oddzielne kwerendy: pierwszą wyszukującą tytuły książek, drugą wyszukującą nazwiska autorów
Wybranie odpowiedzi, która mówi tylko o tym, żeby stworzyć kwerendę do wyszukiwania tytułów książek, to nie jest dobry pomysł, bo nie bierze pod uwagę związku między książkami a autorami. Bez połączenia tych dwóch rzeczy raport byłby niespójny i brakowałoby ważnych informacji o autorach. Co do odpowiedzi, która mówi o relacji 1..1 - to też nie jest to prawda, bo tak naprawdę w naszym przypadku autorzy mogą mieć kilka książek, więc relacja powinna być 1..n. W innym wypadku, mogłoby to wprowadzić w błąd. Dodatkowo, robienie dwóch oddzielnych kwerend to nie jest efektywne podejście, bo nie integruje danych, a to jest kluczowe, gdy chcemy mieć pełny obraz sytuacji. Łączenie danych w jednej kwerendzie za pomocą JOIN to standard w analizie baz danych i daje lepszą organizację oraz czytelność wyników.
Pytanie 23

Testy aplikacji webowej, których celem jest ocena wydajności aplikacji oraz bazy danych, a także architektury serwera i konfiguracji, określane są mianem testów

A. funkcjonalności
B. bezpieczeństwa
C. użyteczności
D. kompatybilności
Testy bezpieczeństwa koncentrują się na ocenie, jak dobrze aplikacja chroni dane użytkowników oraz jak reaguje na próby nieautoryzowanego dostępu. W tym kontekście testy te mają na celu identyfikację luk bezpieczeństwa, które mogłyby być wykorzystane przez atakujących. Testy te nie koncentrują się na aspektach skalowalności ani architektury serwera, a ich celem jest zapewnienie, że aplikacja jest odporna na zagrożenia. Z kolei testy funkcjonalności mają na celu weryfikację, czy wszystkie elementy aplikacji działają zgodnie z wymaganiami. Obejmują one testowanie poszczególnych funkcji i ich interakcji, ale nie badają wydajności systemu w warunkach dużego obciążenia ani nie analizują architektury bazy danych. Funkcjonalność aplikacji może być poprawna, ale nieprzystosowana do obsługi wzrastającej liczby użytkowników, co jest istotne w kontekście skalowalności. Testy użyteczności oceniają, jak łatwo użytkownicy mogą korzystać z aplikacji, koncentrując się na interfejsie, ergonomii oraz ogólnym doświadczeniu użytkownika. Choć te aspekty są niezwykle ważne, nie mają one bezpośredniego związku z testowaniem architektury serwera czy skalowalności systemu, co jest kluczowe dla odpowiedzi na postawione pytanie.
Pytanie 24

Którego znacznika nie powinno się umieszczać w nagłówku dokumentu HTML?

A. <meta>
B. <link>
C. <title>
D. <h2>
Znacznik <h2> jest używany do definiowania nagłówków drugiego poziomu w dokumencie HTML. Jest to element, który powinien być umieszczony w treści dokumentu, a nie w jego nagłówku. Wartości semantyczne nagłówków od <h1> do <h6> są istotne z punktu widzenia SEO oraz dostępności stron internetowych. Poprawne użycie nagłówków pomaga w organizacji treści oraz umożliwia lepszą nawigację zarówno dla użytkowników, jak i dla wyszukiwarek internetowych. Przykładowo, jeśli mamy artykuł na blogu, <h1> może być tytułem artykułu, <h2> może być użyte do oznaczenia sekcji, a <h3> do podsekcji. Użycie tych znaczników w odpowiednich miejscach nie tylko poprawia strukturę dokumentu, ale także przyczynia się do lepszego indeksowania treści przez roboty wyszukiwarek. Zgodnie z wytycznymi W3C, nagłówki powinny być stosowane hierarchicznie, co oznacza, że nie możemy stosować <h2> przed <h1>.
Pytanie 25

W skrypcie JavaScript użyto metody DOM getElementsByClassName('akapit'). Ta metoda odniesie się do akapitu

A. <p class="akapit">akapit4</p>
B. <p>akapit</p>
C. <p id="akapit">akapit2</p>
D. <p href="/akapit">akapit3</p>
Metoda DOM getElementsByClassName jest jedną z najważniejszych funkcji w JavaScript, która pozwala na selekcję elementów na stronie internetowej na podstawie ich klas CSS. W tym przypadku, odpowiedź <p class="akapit">akapit4</p> jest poprawna, ponieważ element ten ma przypisaną klasę "akapit", co czyni go bezpośrednim kandydatem do selekcji przez metodę getElementsByClassName('akapit'). Metoda ta zwraca kolekcję elementów (HTMLCollection), które mają podaną klasę, a następnie można z nimi pracować w kodzie JavaScript. Na przykład, możemy zmieniać ich style, zawartość lub dodawać zdarzenia. Dobrą praktyką jest stosowanie klas do stylizacji oraz manipulacji DOM, co pozwala na lepszą organizację kodu i zwiększa jego czytelność. Pamiętaj, że klasy są bardziej uniwersalne i elastyczne niż identyfikatory (ID), które powinny być unikalne na stronie. W przypadku konieczności stosowania metod do manipulacji elementami DOM, warto znać również inne metody, takie jak querySelector i querySelectorAll, które oferują bardziej zaawansowane opcje selekcji, umożliwiające wykorzystanie kombinacji klas, identyfikatorów i innych atrybutów.
Pytanie 26

Który z obrazków ilustruje efekt działania podanego fragmentu kodu HTML?

Ilustracja do pytania
A. Obrazek A
B. Obrazek D
C. Obrazek C
D. Obrazek B
Odpowiedzi inne niż C są niepoprawne ponieważ nie uwzględniają poprawnie działania atrybutu rowspan co prowadzi do błędnego renderowania tabeli. W przypadku błędnego rozumienia atrybutu rowspan możemy obserwować sytuacje gdzie komórki tabeli są wyświetlane w niewłaściwych miejscach co może sugerować że atrybut ten jest błędnie zrozumiany jako wpływający na szerokość a nie na wysokość komórki. Często spotykanym błędem jest zakładanie że rowspan działa podobnie jak colspan co prowadzi do błędnego ułożenia komórek w tabeli. Ważne jest aby zrozumieć że rowspan definiuje ile wierszy ma zajmować dana komórka a nie ile kolumn co jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia układów tabelarycznych w HTML. Takie błędy mogą prowadzić do nieczytelnych i niepoprawnie zorganizowanych danych na stronie WWW co jest szczególnie problematyczne w przypadku stron które muszą być kompatybilne z różnymi urządzeniami i technologiami asystującymi. Poprawne stosowanie atrybutów rowspan i colspan jest fundamentalne dla tworzenia dostępnych i estetycznych układów tabelarycznych.
Pytanie 27

Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (tryb powtarzalnego odczytu) używany przez MS SQL jest związany z problemem

A. niepowtarzalnych odczytów
B. odczytów widm
C. utraty aktualizacji
D. brudnych odczytów
Poziom izolacji transakcji Repeatable Read (powtarzalny odczyt) w systemach zarządzania bazami danych, takich jak MS SQL, wprowadza mechanizm, który zapewnia, że dane odczytane w trakcie transakcji pozostaną niezmienne do momentu jej zakończenia. Oznacza to, że jeżeli jedna transakcja odczyta pewne dane, to inne transakcje nie będą mogły ich zmodyfikować, aż do zakończenia pierwszej transakcji. Mimo że ten poziom izolacji zapobiega niepowtarzalnym odczytom, to jednak wprowadza zjawisko odczytów widm, które występuje, gdy nowa transakcja wprowadza nowe wiersze, które spełniają kryteria odczytu pierwszej transakcji. W efekcie, podczas powtórnego odczytu tych samych danych, mogą pojawić się nowe wiersze, co prowadzi do niespójności wyników. Przykładem może być sytuacja, w której jedna transakcja wykonuje odczyt danych klientów, a w tym czasie inna transakcja dodaje nowego klienta. Przy kolejnych odczytach pierwsza transakcja może zobaczyć inny zestaw danych niż początkowo, co generuje problem odczytów widm. Praktyczne zastosowanie tego poziomu izolacji wymaga ostrożności w projektowaniu aplikacji, aby uniknąć sytuacji, w których dane mogą się dynamicznie zmieniać w trakcie ich odczytu, co jest szczególnie istotne w kontekście finansowym i e-commerce, gdzie dokładność danych jest kluczowa.
Pytanie 28

W języku JavaScript zdefiniowano następującą funkcję:

function fun1(f) {
    if (f < 0) f = f * (-1);
    return f;
}
Jej celem jest:
A. Wypisać wartość bezwzględną argumentu f
B. Wypisać wartość odwrotną do argumentu f
C. Zwrócić wartość bezwzględną argumentu f
D. Zwrócić wartość odwrotną do argumentu f
Niepoprawne odpowiedzi wynikają z niepełnego zrozumienia funkcji i jej założeń. Wypisanie wartości bezwzględnej z f sugerowałoby że funkcja korzysta z mechanizmu wyjściowego takiego jak console.log co nie ma miejsca w tym przypadku. Funkcja jedynie zwraca wynik za pomocą return a nie wypisuje go na konsolę. Zwrócenie wartości odwrotnej do f oznaczałoby że funkcja miałaby inny cel: przekształcenie liczby na jej odwrotność czyli wartość 1/f co wymagało by dodatkowej logiki i warunkowania aby uniknąć dzielenia przez zero. Podobnie wypisanie wartości odwrotnej do f również wskazywałoby na potrzebę użycia mechanizmu wyjściowego a nie tylko return. Kluczowym błędem w takich rozumowaniach jest nieodróżnianie funkcji zwracających wartość od tych które wypisują wynik oraz niedocenienie znaczenia przekształcania wartości co jest fundamentem programowania funkcyjnego. Dobre praktyki programistyczne wymagają jasno zdefiniowanego celu funkcji co w tym przypadku jest poprawnie zrealizowane poprzez zwracanie wartości bezwzględnej co jest częstym i użytecznym wzorcem w wielu zastosowaniach praktycznych.
Pytanie 29

Została stworzona baza danych z tabelą podzespoły, która zawiera pola: model, producent, typ, cena. W celu wyświetlenia wszystkich modeli pamięci RAM od firmy Kingston w porządku rosnącym według ceny, należy skorzystać z następującej kwerendy:

A. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
B. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY cena DESC
C. SELECT model FROM producent WHERE typ='RAM' OR producent='Kingston' ORDER BY podzespoly ASC
D. SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC
Aby skutecznie wyświetlić wszystkie modele pamięci RAM firmy Kingston w kolejności od najtańszej do najdroższej, konieczne jest zrozumienie składni zapytań SQL oraz zasad filtrowania danych w bazie danych. Kwerenda SELECT model FROM podzespoly WHERE typ='RAM' AND producent='Kingston' ORDER BY cena ASC; jest poprawna, ponieważ precyzyjnie określa, że chcemy wybrać pole 'model' z tabeli 'podzespoly', gdzie warunki są spełnione dla typu 'RAM' oraz producenta 'Kingston'. Kluczowym aspektem jest użycie operatora AND, który zapewnia, że oba warunki muszą być spełnione, co pozwala na uzyskanie dokładnych wyników. Następnie, zastosowanie klauzuli ORDER BY cena ASC pozwala na posortowanie wyników w kolejności rosnącej według ceny, co jest istotne dla użytkowników poszukujących najtańszych opcji. Przykładem zastosowania tej kwerendy w praktyce może być analiza konkurencyjności cenowej produktów na rynku pamięci RAM, co jest istotne dla sprzedawców i konsumentów. W kontekście standardów SQL, konstrukcja ta przestrzega zasad definiowanych przez ANSI SQL, co czyni ją zgodną z większością systemów zarządzania bazami danych.
Pytanie 30

Dodanie do tabeli Produkty kolumny data_produkcji zostanie wykonane kwerendą SQL

A. ALTER TABLE Produkty ADD DATE data_produkcji;
B. ALTER TABLE Produkty DROP COLUMN data_produkcji DATE;
C. ALTER TABLE Produkty DROP data_produkcji DATE;
D. ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;
Prawidłowa odpowiedź wykorzystuje dokładną składnię polecenia ALTER TABLE, którą stosuje się w SQL do modyfikowania struktury istniejącej tabeli. Instrukcja `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE;` robi dwie kluczowe rzeczy: wskazuje tabelę, którą zmieniamy (`Produkty`) oraz dodaje nową kolumnę (`data_produkcji`) z określonym typem danych (`DATE`). Taka forma jest zgodna z typową składnią w popularnych systemach bazodanowych, jak MySQL, PostgreSQL, SQL Server czy Oracle (choć drobne różnice składniowe mogą się pojawiać w innych, bardziej egzotycznych systemach). W praktyce oznacza to, że po wykonaniu tej komendy tabela zyska nową kolumnę, w której można przechowywać datę produkcji każdego produktu. Typ `DATE` służy do przechowywania samej daty (rok, miesiąc, dzień), bez czasu. To jest dobre rozwiązanie, jeśli interesuje nas tylko kiedy produkt został wyprodukowany, a nie konkretna godzina. W wielu projektach w technikum czy w pracy zawodowej taka kolumna przydaje się np. do wyliczania terminu przydatności, raportów wiekowania towaru, filtrowania produktów po dacie produkcji, a nawet do prostych analiz, kiedy dana partia była wytwarzana. Moim zdaniem warto od razu kojarzyć sobie taką komendę z dobrymi praktykami modelowania danych: nazwa kolumny powinna być czytelna i jednoznaczna (tutaj `data_produkcji` bardzo dobrze opisuje zawartość), typ danych powinien być możliwie najbardziej dopasowany do przechowywanej informacji (tu `DATE`, a nie np. `VARCHAR`), a zmiany struktury tabeli trzeba wykonywać świadomie, najlepiej mając kopię zapasową bazy lub przynajmniej danej tabeli. W realnych systemach produkcyjnych często dodaje się też ograniczenia, np. `NOT NULL` albo domyślną wartość, na przykład: `ALTER TABLE Produkty ADD data_produkcji DATE NOT NULL DEFAULT CURRENT_DATE;` W testach i nauce zaczyna się jednak od prostszej wersji, takiej jak w tym pytaniu, żeby dobrze zapamiętać podstawowy schemat: `ALTER TABLE <nazwa_tabeli> ADD <nazwa_kolumny> <typ_danych>;`.
Pytanie 31

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }
B. tr:hover { background-color: Pink; }
C. tr { background-color: Pink; }
D. td, th { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.
Pytanie 32

Wskaż właściwą sekwencję kroków w procesie projektowania relacyjnej bazy danych?

A. Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie relacji
B. Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Selekcja, Określenie zbioru danych
C. Selekcja, Określenie relacji, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie zbioru danych
D. Określenie zbioru danych, Selekcja, Określenie kluczy głównych tabel, Określenie relacji
Wybranie błędnej odpowiedzi sugeruje, że nie do końca rozumiesz, jak działa proces projektowania relacyjnej bazy danych. Kiedy kolejność kroków jest pomijana, mogą się pojawić problemy. Czasem widziałem, że klucze podstawowe są określane jeszcze przed zdefiniowaniem zbioru danych. To może prowadzić do błędnego przypisania kluczy do tabel. Klucz podstawowy powinien być oparty na wcześniej zdefiniowanych danych, żeby wszystko było unikalne i wartościowe. Jak się nie rozumie, jakie dane mają być w bazie, to ustalanie relacji na wyrost nie ma sensu. W praktyce, jeśli źle podchodzimy do projektowania bazy danych, to później mogą być kłopoty z zarządzaniem danymi, co wpłynie na efektywność naszej aplikacji. Dlatego warto skupić się na dobrze przemyślanym zbiorze danych zanim zaczniemy myśleć o kluczach i relacjach.
Pytanie 33

W CSS zastosowano stylowanie elementu listy, przy czym żadne inne style CSS nie zostały ustalone. Użyte stylowanie spowoduje, że

li :hover { color: Maroon; }
A. Wszystkie teksty elementów listy będą w kolorze Maroon.
B. Kolor Maroon będzie dotyczył co drugiego elementu listy.
C. Po najechaniu kursorem na element listy, kolor tekstu zmieni się na Maroon.
D. Teksty wszystkich elementów, którym nadano id „hover”, będą w kolorze Maroon.
Twoja odpowiedź jest na pewno trafna, bo reguła CSS li:hover { color: Maroon; } działa w kontekście pseudo-klasy :hover. To znaczy, że jak najedziesz kursorem na element listy (li), to jego kolor tekstu zmienia się na Maroon. Fajnie, że to wiesz! Takie podejście jest zgodne z zasadami CSS, które pozwalają na dynamiczne zmiany wyglądu elementów, gdy użytkownik z nimi interaguje. Na przykład, jeżeli masz listę z elementami <li>, to najeżdżając na nie, kolor tekstu zmienia się na Maroon. To może naprawdę poprawić użytkowanie strony i wyróżnić ważne elementy w interfejsie. Używanie pseudo-klas, jak :hover, to standard w projektowaniu stron, które są responsywne i interaktywne, co znacznie podnosi komfort przeglądania.
Pytanie 34

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>
A. To jest styl lokalny
B. Akapit będzie konwertowany na małe litery
C. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów
D. Określono dwie kategorie
Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.
Pytanie 35

Jaki znacznik HTML umożliwia dynamiczne generowanie grafiki na stronie bez konieczności dodawania dodatkowych plików?

A. <object>
B. <img>
C. <embed>
D. <canvas>
Znaczniki <object>, <embed> oraz <img> są używane do osadzania różnych typów mediów na stronach internetowych, jednak nie służą do dynamicznego generowania grafiki w taki sposób, jak <canvas>. Znak <object> jest przeznaczony do osadzania obiektów multimedialnych, takich jak pliki PDF czy aplikacje Java, ale wymaga, aby te obiekty były dostępne jako zewnętrzne pliki. Podobnie, <embed> umożliwia osadzanie mediów, ale jest bardziej ograniczone w zakresie kontroli nad wyświetlaną grafiką i interaktywnością. Z kolei <img> ma wyłącznie charakter statyczny; służy do wyświetlania obrazów, które są z góry zdefiniowane i nie mogą być modyfikowane w czasie rzeczywistym. Wybór tych znaczników może prowadzić do błędnych założeń, że można osiągnąć podobną funkcjonalność jak w przypadku <canvas>. Użytkownicy często myślą, że wystarczy osadzić plik graficzny, aby uzyskać dynamiczne efekty, jednak tego typu podejście nie pozwala na interakcję, animację czy tworzenie złożonych wizualizacji. Ważne jest, aby zrozumieć, że <canvas> jest przeznaczony do tworzenia grafik w locie, co wymaga umiejętności programowania w JavaScript, a inne znaczniki nie oferują takich możliwości. Dlatego tak istotne jest dobieranie odpowiednich narzędzi do zadań, które chcemy zrealizować na stronie internetowej.
Pytanie 36

W języku C, aby zdefiniować stałą, należy zastosować

A. const
B. static
C. #CONST
D. #INCLUDE
W języku C, aby zadeklarować stałą, należy użyć słowa kluczowego 'const'. Użycie 'const' umożliwia programiście zdefiniowanie zmiennej, której wartość nie może być zmieniana w trakcie działania programu. To podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, ponieważ pozwala na większą kontrolę nad danymi i minimalizuje ryzyko przypadkowej modyfikacji istotnych wartości. Na przykład, jeżeli chcemy zdefiniować stałą wartość liczby pi, możemy użyć: 'const double PI = 3.14159;'. Taka deklaracja zapewnia, że PI pozostanie niezmienne w trakcie działania programu. Użycie 'const' jest również istotne w kontekście bezpieczeństwa kodu, ponieważ zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia błędów związanych z modyfikacją wartości, które powinny pozostać stałe. Warto również zauważyć, że używanie stałych w programowaniu zwiększa czytelność kodu, ponieważ jasno wskazuje na zamiar programisty, że pewne wartości nie powinny być zmieniane. Dodatkowo, stałe mogą być używane w kontekście makr preprocesora, co wprowadza dodatkowe możliwości zdefiniowania stałych, które mogą być używane w całym kodzie przy zachowaniu zasad programowania defensywnego.
Pytanie 37

Aby w tabeli praca, tworzonej w SQL, dodać warunek w kolumnie stawka, który nakazuje przyjmowanie dodatnich wartości rzeczywistych mniejszych niż 50, należy zastosować zapis

A. ... stawka float CHECK(stawka>0 OR stawka<50.00)
B. ... stawka float CHECK(stawka>0 AND stawka<50.00)
C. ... stawka float CHECK(stawka BETWEEN 0 AND 50.00)
D. ... stawka float CHECK(stawka IN (0, 50.00))
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi wykorzystuje operator IN, który nie jest odpowiedni dla tego przypadku. Operator IN służy do sprawdzania, czy wartość znajduje się w zbiorze dozwolonych wartości. W kontekście stawki, nie ma sensu ograniczać się tylko do wartości 0 i 50.00, ponieważ chcemy, by 'stawka' mogła przyjmować wiele wartości w przedziale od 0 do 50, a nie tylko te dwa. Kolejna odpowiedź stosuje operator OR, co prowadzi do błędnej interpretacji wymagań. Użycie OR oznacza, że 'stawka' mogłaby być większa od 0 lub mniejsza od 50, co w efekcie pozwalałoby na wprowadzenie wartości, które nie spełniają założonego kryterium, takich jak liczby ujemne. Ostatnia z odpowiedzi używa operatora BETWEEN, który również nie jest odpowiedni, ponieważ tworzy zakres od 0 do 50, co nie spełnia warunku, że stawka musi być większa od 0. Zatem, wszystkie trzy odpowiedzi nie zapewniają poprawnej weryfikacji danych w kolumnie 'stawka' w tabeli SQL, co jest kluczowe dla utrzymania jakości i integralności danych.
Pytanie 38

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel będą zwrócone wiersze w wyniku podanego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis WHERE
producent.nr_id = hurtownia.nr_id AND
producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id AND
hurtownia.nr_id = sklep.nr_id AND
sklep.nr_id = serwis.nr_id AND
producent.nr_id = 1;
A. Na podstawie parametru nr_id tylko dla trzech tabel
B. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel
C. Na podstawie parametru wyrob_id tylko dla trzech tabel
D. Na podstawie parametru nr_id dla wszystkich tabel
Analizując błędne odpowiedzi można zauważyć że kluczowym aspektem w tym pytaniu jest zrozumienie zastosowania parametrów w klauzuli WHERE Odpowiedzi sugerujące selekcję według parametru wyrob_id są nieprawidłowe ponieważ w klauzuli WHERE dominującą rolę odgrywa parametr nr_id choć występuje tam także warunek dotyczący wyrob_id to jednak główną funkcją jest połączenie tabel według nr_id Jest to typowy błąd wynikający z nieuwzględnienia hierarchii oraz sposobu połączenia tabel w relacyjnych bazach danych Ponadto niektóre odpowiedzi ograniczają się wyłącznie do trzech tabel co również jest błędne ponieważ zapytanie obejmuje wszystkie cztery wymienione tabele producent hurtownia sklep i serwis Koncentracja na jednej lub dwóch tabelach często bierze się z pominięcia kluczowych związków logicznych między tabelami jak w przypadku odpowiedzi które ograniczają scope do mniejszej liczby tabel niż rzeczywiście obejmuje zapytanie Kluczową umiejętnością jest zrozumienie jak różne parametry mogą wpływać na wybór danych zwłaszcza w kontekście tworzenia złożonych zapytań SQL gdzie przemyślane zastosowanie klauzul jest niezbędne do efektywnego zarządzania danymi i unikania niepoprawnych interpretacji wyników Właściwe zrozumienie jak parametry takie jak nr_id czy wyrob_id funkcjonują w zapytaniach pozwala na ich poprawne i skuteczne zastosowanie co jest kluczowe w profesjonalnym podejściu do pracy z bazami danych
Pytanie 39

W CSS wartości: underline, overline, blink są powiązane z atrybutem

A. font-weight
B. text-style
C. font-style
D. text-decoration
Atrybut text-decoration w CSS jest tym, co pozwala na dodawanie różnych efektów do tekstu. Możemy dzięki niemu użyć takich rzeczy jak underline, overline czy nawet blink, chociaż to ostatnie nie jest już zbyt popularne, bo wiele przeglądarek to ignoruje ze względu na dostępność. Dzięki tym efektom tekst może wyglądać bardziej estetycznie, a czytelność też się poprawia. Na przykład, jeśli użyjesz 'p { text-decoration: underline; }', to cały tekst w tym paragrafie będzie podkreślony. W CSS3 dodano też nowe możliwości, jak text-decoration-color czy text-decoration-style, co daje jeszcze większą kontrolę nad tym, jak nasz tekst będzie wyglądał. Dlatego myślę, że umiejętność korzystania z text-decoration jest naprawdę ważna dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem stron internetowych.
Pytanie 40

Jakie jest oznaczenie typu stało-znakowego w SQL?

A. bool
B. time
C. char
D. text
Typ stało-znakowy char w języku SQL jest używany do przechowywania łańcuchów znaków o stałej długości. Oznacza to, że każdy zapisany ciąg będzie miał dokładnie taką samą liczbę znaków, co jest definiowane podczas tworzenia tabeli. Najczęściej stosowana długość to 1 do 8000 znaków, chociaż w niektórych bazach danych ta ilość może być różna. Typ char jest szczególnie przydatny, gdy z góry wiadomo, że wszystkie wartości w danej kolumnie będą miały tę samą długość, co pozwala na efektywniejsze przechowywanie danych i optymalizację wydajności. Na przykład, jeśli tworzymy tabelę użytkowników, w której każdy użytkownik ma przypisany identyfikator w postaci stałej długości, można użyć char(10) do przechowywania tych identyfikatorów. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na różnice między typem char a typem varchar, który przechowuje zmienną długość łańcuchów, co może prowadzić do większego zużycia pamięci w przypadkach, gdy długość przechowywanych danych jest różna. Typ char jest zgodny z wieloma standardami SQL, co czyni go powszechnie stosowanym rozwiązaniem w relacyjnych bazach danych.
Rozpocznij nowy egzamin
Powrót do strony głównej