Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 26 kwietnia 2026 15:29
Data zakończenia: 26 kwietnia 2026 15:30

Egzamin niezdany

Wynik: 2/40 punktów (5,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Określ rodzaj relacji między tabelami: Tabela1 oraz Tabela3?

A. Jeden do wielu

B. Jeden do jednego

C. Wiele do jednego

D. Wiele do wielu

Rozważając różne typy relacji pomiędzy tabelami w relacyjnych bazach danych, istotne jest zrozumienie konceptu kluczy i połączeń. Relacja jeden do jednego implikuje, że każdemu rekordowi w jednej tabeli odpowiada dokładnie jeden rekord w drugiej. Stosuje się ją tam, gdzie dane można logicznie podzielić na dwie części, jak np. dane osobowe i szczegółowe informacje kontaktowe danej osoby. Relacja jeden do wielu oznacza, że jeden rekord z pierwszej tabeli łączy się z wieloma rekordami w drugiej. Przykładowo, jeden autor może napisać wiele książek. Taka struktura jest typowa przy modelowaniu hierarchii danych i przy relacjach typu rodzic-dziecko. W przypadku relacji wiele do wielu, potrzebna jest trzecia tabela, która pośredniczy między dwoma głównymi tabelami, przechowując ich klucze obce. Umożliwia to powiązanie wielu rekordów z obu stron. Typowe błędy polegają na niepoprawnym wyborze typu relacji, co prowadzi do redundancji danych i problemów z integralnością. Zrozumienie i prawidłowe zastosowanie tych koncepcji jest kluczowe dla projektowania efektywnych i skalowalnych baz danych, wspierając jednocześnie złożone operacje i analizy. Wybór niewłaściwego typu relacji może prowadzić do trudności w zarządzaniu danymi i skomplikowanych zapytań, co jest znanym wyzwaniem w zarządzaniu bazami danych.

Pytanie 2

Jak można dodać zewnętrzny arkusz stylów do dokumentu HTML?

A. <css>

B. <link>

C. <meta>

D. <style>

Dołączenie zewnętrznego arkusza stylów do kodu HTML realizowane jest przy użyciu znacznika <link>, który znajduje się w sekcji <head> dokumentu HTML. Ten znacznik umożliwia przeglądarkom internetowym odnalezienie i załadowanie zewnętrznego pliku CSS, co pozwala na zastosowanie stylów do elementów HTML. Przy użyciu atrybutu 'href' wskazujemy lokalizację arkusza stylów, natomiast atrybut 'rel' definiuje relację między dokumentem HTML a plikiem stylów, zazwyczaj ustawiając go na 'stylesheet'. Przykładowa struktura to: <link rel='stylesheet' href='styles.css'>. Taki sposób organizacji stylów pozwala na lepsze zarządzanie kodem, umożliwia wielokrotne wykorzystanie tych samych stylów w różnych dokumentach oraz przyspiesza ładowanie strony poprzez caching. Użycie zewnętrznych arkuszy stylów jest zgodne z najlepszymi praktykami programowania front-endowego, co wpływa pozytywnie na wydajność oraz SEO, umożliwiając lepszą indeksację przez wyszukiwarki. Dodatkowo, umożliwia to łatwiejsze wprowadzanie zmian w stylach bez potrzeby edytowania każdego pliku HTML z osobna.

Pytanie 3

Aby utworzyć tabelę w systemie baz danych, trzeba użyć komendy SQL

A. PLUS TABLE

B. ADD TABLE

C. CREATE TABLE

D. NEW TABLE

Żeby stworzyć tabelę w bazie danych, musisz użyć polecenia CREATE TABLE. To jest taki standard w SQL, który jest mega popularny w zarządzaniu bazami danych. Jak używasz tego polecenia, to definiujesz, jak ma wyglądać twoja tabela – nazwę, kolumny i jakie dane będą w tych kolumnach. Na przykład, jeśli chcesz mieć tabelę z informacjami o użytkownikach, będziesz mógł napisać coś takiego: `CREATE TABLE users (id INT PRIMARY KEY, name VARCHAR(100), email VARCHAR(100));`. Fajnie jest również ustawić klucz główny (PRIMARY KEY), bo to zabezpiecza unikalność danych w tabeli. To wszystko jest zgodne z zasadami normalizacji danych, co pomaga uniknąć dublowania informacji i poprawia integralność bazy. Tak więc, znajomość CREATE TABLE to podstawa, gdy pracujesz z bazami danych, bo to klucz do dalszego działania z danymi, ich modyfikowania i zarządzania nimi.

Pytanie 4

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z dwóch pól

B. Z jednego pola

C. Z trzech pól

D. Z czterech pól

W analizowanym fragmencie kodu PHP wykorzystano funkcję mysqli_fetch_row do pobrania danych z wyników kwerendy wykonanej na bazie danych. Wiersz z wyników jest zwracany jako tablica indeksowana liczbowo co jest kluczowe dla zrozumienia jakie dane zostaną wyświetlone. W kodzie używane są trzy elementy tej tablicy: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza danych pobierane są trzy pola które następnie są wykorzystywane do budowy dynamicznego paragrafu HTML. Częstym błędem w interpretacji tego kodu jest założenie że funkcja mysqli_fetch_row zwraca tylko jedno pole. W rzeczywistości zwraca ona cały wiersz jako tablicę gdzie każdy element odpowiada jednemu polu z zapytania SQL. Inny błąd może wynikać z mylnego utożsamiania indeksu tablicy z liczbą wyświetlanych pól. Warto zawsze weryfikować strukturę danych zwracanych przez funkcje bazy danych i zrozumieć sposób ich przetwarzania. W kontekście dobrych praktyk ważne jest również unikanie potencjalnych zagrożeń związanych z nieodpowiednim przetwarzaniem danych z bazy oraz stosowanie odpowiednich mechanizmów zabezpieczeń takich jak walidacja i sanitacja danych wejściowych aby zapewnić bezpieczne działanie aplikacji webowych. Poprawne zrozumienie działania funkcji przetwarzających dane jest kluczowe dla tworzenia wydajnych i bezpiecznych systemów informatycznych

Pytanie 5

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. dowolną całkowitą wartość liczbową

B. pusty ciąg znaków

C. wartość, która nie jest liczbą

D. dowolną dodatnią wartość liczbową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 6

Jakie znaki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla tego języka?

A. HTML 4.01 Strict

B. HTML 4.01 Transitional

C. XHTML 1.1

D. HTML 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są częścią specyfikacji HTML5, która wprowadziła bardziej semantyczne podejście do strukturyzacji dokumentów webowych. Te elementy umożliwiają programistom tworzenie bardziej przejrzystych i zrozumiałych dokumentów, zarówno dla ludzi, jak i dla maszyn. Na przykład, znacznik <header> definiuje nagłówek strony lub sekcji, <article> służy do oznaczania samodzielnych treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane, <section> grupuje powiązane tematycznie elementy, a <footer> zawiera informacje o końcu strony lub sekcji. Użycie tych znaczników ma kluczowe znaczenie dla SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej zrozumieć strukturę treści na stronie. Dodatkowo, zastosowanie tych elementów wspiera dostępność, ułatwiając nawigację osobom korzystającym z czytników ekranu. W praktyce, stosując te znaczniki, programiści tworzą bardziej uporządkowane i zrozumiałe strony, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 7

Zapis tagu HTML w formie <a href="#hobby">przejdź</a>?

A. jest błędny, w atrybucie href trzeba wpisać adres URL

B. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik aktualna strona zostanie przewinięta do elementu o nazwie "hobby"

C. jest poprawny, po kliknięciu w odnośnik otworzy się strona internetowa o adresie "hobby"

D. jest błędny, niepoprawnie użyto znaku "#" w atrybucie href

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Twoja odpowiedź jest trafna, bo znacznik <a href="#hobby">przejdź</a> naprawdę jest zgodny z tym, co mówi HTML. Jak to działa? No, ten znak '#' wskazuje na lokalny odnośnik, co oznacza, że przeglądarka szuka elementu na stronie, który ma id "hobby". Przykładowo, jeśli w kodzie HTML mamy coś jak <div id="hobby">, to klikając w link, przewinie widok do tej sekcji. To jest super przydatne, zwłaszcza w długich dokumentach czy różnych aplikacjach, bo pozwala szybko skakać do interesujących nas części. Z mojego doświadczenia, używanie takich lokalnych odnośników nie tylko ułatwia nawigację, ale też poprawia SEO i interakcję użytkowników z treścią. Warto to stosować!

Pytanie 8

Na podstawie jakiego parametru oraz z ilu tabel zostaną zwrócone wiersze w wyniku przedstawionego zapytania?

SELECT * FROM producent, hurtownia, sklep, serwis
WHERE producent.nr_id = hurtownia.nr_id
AND producent.wyrob_id = serwis.wyrob_id
AND hurtownia.nr_id = sklep.nr_id
AND sklep.nr_id = serwis.nr_id
AND producent.nr_id = 1;

A. Na podstawie parametru wyrob_id ze wszystkich tabel

B. Na podstawie parametru nr_id wyłącznie z trzech tabel

C. Na podstawie parametru wyrob_id wyłącznie z trzech tabel

D. Na podstawie parametru nr_id ze wszystkich tabel

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SQL używa parametru nr_id jako kluczowego elementu łączącego cztery tabele producent hurtownia sklep oraz serwis Dzięki temu zapytanie zwraca wiersze dla wszystkich tych tabel gdzie istnieje wspólna wartość nr_id W praktyce klucz taki jak nr_id jest używany do tworzenia relacji pomiędzy różnymi tabelami co jest podstawą w relacyjnych bazach danych Użycie tego samego klucza w zapytaniu umożliwia efektywne łączenie danych i jest zgodne z zasadami normalizacji danych która zmniejsza redundancję i poprawia integralność danych Praktycznym przykładem może być analiza danych sprzedażowych gdzie nr_id reprezentuje unikalny identyfikator zamówienia łączący dane producenta dystrybutora sklepu i serwisu W ten sposób można uzyskać pełny widok na procesy biznesowe we wszystkich etapach cyklu życia produktu Zachowanie tej struktury relacyjnej pozwala na szybkie i dokładne analizy co jest kluczowe w podejmowaniu decyzji biznesowych

Pytanie 9

Jaką funkcję spełnia atrybut value w polu formularza XHTML?

<input type="text" name="name" value="value">

A. określa domyślną wartość

B. definiuje maksymalną długość pola

C. czyni pole jedynie do odczytu

D. określa nazwę pola

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut value w polu formularza XHTML określa domyślną wartość, jaka pojawi się w polu tekstowym po załadowaniu strony. Jest to przydatne, gdy chcemy zasugerować użytkownikowi domyślne dane lub ułatwić wprowadzanie informacji. Przykładem może być formularz logowania, gdzie atrybut value jest używany do wczytywania zapisanego wcześniej adresu e-mail użytkownika. W formularzach XHTML stosuje się ten atrybut zgodnie z dobrymi praktykami, aby poprawić doświadczenie użytkownika i ułatwić interakcję z witryną. Warto zauważyć, że w przypadku innych typów pól formularzy, na przykład checkbox lub radio, atrybut value określa wartość, która zostanie przesłana, gdy dane pole zostanie zaznaczone. W kontekście dobrych praktyk należy także pamiętać o zabezpieczeniach formularzy, takich jak walidacja danych po stronie serwera, aby zapobiec potencjalnym lukom bezpieczeństwa wynikającym z nieoczekiwanych danych wejściowych. Stosowanie atrybutu value w sposób przemyślany pozwala również na lepszą integrację formularzy z mechanizmami autouzupełniania przeglądarek, co jest korzystne dla użytkowników

Pytanie 10

Tabela faktury w bazie danych zawiera pola: numer, data, id_klienta, wartość oraz status. Każdego dnia tworzony jest raport dotyczący faktur z dnia bieżącego. Zawiera on jedynie numery oraz wartości faktur. Która z poniższych kwerend SQL pozwoli na wygenerowanie tego raportu?

A. SELECT * FROM faktury;

B. SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

C. SELECT numer, wartość FROM faktury;

D. SELECT * FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Aby wygenerować raport faktur z bieżącego dnia, kluczowe jest zastosowanie odpowiednich filtrów oraz wybranie tylko tych pól, które są istotne w kontekście raportu. Kwerenda SQL, która prawidłowo odpowiada na postawiony problem, to 'SELECT numer, wartosc FROM faktury WHERE data=CURRENT_DATE();'. Dzięki temu zapytaniu, system wyciąga z bazy danych jedynie numery i wartości faktur, które zostały wystawione w dniu dzisiejszym. Użycie funkcji CURRENT_DATE() pozwala na dynamiczne filtrowanie danych według aktualnej daty, co jest niezbędne do stworzenia codziennego raportu. W praktyce, taka kwerenda może być używana w aplikacjach do zarządzania finansami, gdzie użytkownicy chcą szybko uzyskać podsumowanie transakcji z danego dnia. Standardy SQL wymagają precyzyjnego określenia, które kolumny mają być wyświetlane, a także jakiego rodzaju dane mają być filtrowane. W związku z tym, zastosowanie warunku WHERE jest kluczowe, aby ograniczyć wyniki do faktur z dzisiaj, co zwiększa efektywność analizy danych.

Pytanie 11

Wskaż, jaki błąd walidacyjny zawiera przedstawiony fragment kodu w języku HTML 5.

<h6>CSS</h6>
<p>Kaskadowe arkusze stylów (<b>ang. <i>Cascading Style Sheets</b></i>)<br>to język służący ...</p>

A. Znacznik h6 nie jest używany w HTML5

B. Znacznik br nie powinien znajdować się wewnątrz znacznika p

C. Znacznik br nie został prawidłowo zamknięty

D. Znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W analizowanym fragmencie kodu HTML, znacznik zamykający /b jest niezgodny z zasadą zagnieżdżania. W prawidłowej konstrukcji HTML, znaczniki powinny być zamykane w odwrotnej kolejności do ich otwierania — nazywa się to zasadą LIFO (Last In, First Out). W przedstawionym kodzie, znacznik <b> jest otwierany przed znacznikiem <i>, ale zamykany po nim, co jest błędem strukturalnym. Poprawny zapis powinien wyglądać tak: <b><i>Cascading Style Sheets</i></b>. Ważne jest, aby zawsze pamiętać o poprawnej strukturze dokumentu HTML, ponieważ nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do nieprzewidywalnych wyników renderowania na różnych przeglądarkach. Zasada ta jest kluczowa w zapewnieniu, że znaczniki są zagnieżdżone poprawnie i że style oraz skrypty działają zgodnie z oczekiwaniami. Tego rodzaju błędy mogą również negatywnie wpływać na dostępność strony dla użytkowników korzystających z czytników ekranowych.

Pytanie 12

Mamy tablicę o n elementach o nazwie t[n]. Zadaniem algorytmu, zapisanego w krokach, jest wyliczenie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
  K3: wynik ← wynik + t[i]
  K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik

A. n-elementów tej tablicy

B. co drugiego elementu tablicy

C. sumy tych elementów tablicy, które mają wartości nieparzyste

D. wszystkich elementów tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Algorytm przedstawiony w pytaniu wykonuje sumowanie co drugiego elementu tablicy. Rozpoczyna od elementu o indeksie 0, czyli pierwszego elementu tablicy, a następnie przeskakuje o dwa indeksy za pomocą instrukcji i ← i + 2. Dzięki temu algorytm dodaje do zmiennej wynik wyłącznie wartości znajdujące się na pozycjach o parzystych indeksach w tablicy. Praktyczne zastosowanie tego rodzaju algorytmu można znaleźć w sytuacjach, gdy potrzebujemy operować tylko na wybranym podzbiorze danych, na przykład w analizie co drugiego punktu danych w dużych zbiorach, co może przyspieszyć proces analizy i zmniejszyć obciążenie obliczeniowe. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w dziedzinie inżynierii oprogramowania, gdzie staramy się optymalizować algorytmy pod kątem wydajności i złożoności obliczeniowej. Warto zauważyć, że operowanie na co drugim elemencie może być także użyteczne w przypadku wzorców projektowych, takich jak iteratory, które pozwalają na elastyczną kontrolę nad sposobem przeglądania danych w strukturach danych.

Pytanie 13

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

B. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

C. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

D. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fun1 w JavaScript ma za zadanie wypisać liczby parzyste w przedziale od a do b. Na początku sprawdzamy, czy a jest liczbą nieparzystą, korzystając z operatora modulo. Jeśli a jest nieparzysta, to ją zwiększamy o 1, tym samym przekształcając ją w liczbę parzystą. Potem mamy pętlę for, która zaczyna od a i w każdym kroku zwiększa n o 2, co gwarantuje, że będziemy wypisywać tylko liczby parzyste. Pętla działa dopóki n jest mniejsze lub równe b. Wyniki są pokazywane na stronie dzięki document.write(). To się zgadza z tym, co ma robić ta funkcja, bo faktycznie wypisuje liczby parzyste. Na przykład, kiedy mamy a=3 i b=9, to wypisze 4, 6 i 8.

Pytanie 14

W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są

A. polami.

B. atrybutami.

C. encjami.

D. krotkami.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych. Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.

Pytanie 15

Jakie polecenie pozwala na dodanie kolumny zadanie kompletne do tabeli zadania?

A. CREATEINDEX zadania ADD COLUMN zadanie_kompletne int

B. ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int

C. ADD COLUMN zadanie kompletne WITH zadania

D. INSERT INTO zadania VALUES zadania kompletne

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'ALTER TABLE zadania ADD COLUMN zadaniekompletne int' jest na pewno trafna. To polecenie ALTER TABLE to taki standard do zmiany struktury tabeli w relacyjnych bazach, jak MySQL czy PostgreSQL. Dzięki temu możemy dodać nową kolumnę do tabeli, co w tym przypadku robimy, dodając 'zadaniekompletne' jako kolumnę typu całkowitego (int). To jest super, gdy chcemy przechowywać liczby, na przykład ile zadań zostało już ukończonych. Warto pamiętać, że dobrze jest, żeby nazwy kolumn były jasne i jednoznaczne, bo to potem bardzo ułatwia pracę z danymi. Przykład: jak mamy tabelę 'zadania' i chcemy widzieć, jak sobie radzą użytkownicy, to dodanie kolumny 'zadaniekompletne' pozwoli nam śledzić, ile rzeczy zostało ukończonych, co pomoże w ocenie efektywności działań. Można też pomyśleć, żeby zamiast liczby używać flagi boolowskiej, ale to już zależy od systemu. Jeśli chcesz dalej rozwijać swoje umiejętności, to warto zajrzeć do dokumentacji SQL różnych baz, żeby lepiej złapać różnice w działaniu.

Pytanie 16

Funkcję Clean Project środowiska IDE stosuje się do

A. debugowania skompilowanego i uruchomionego projektu.

B. kompilowania projektu, gdy pliki źródłowe zostały zmienione.

C. usuwania wyników kompilacji projektu.

D. usuwania całego projektu.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – funkcja „Clean Project” w typowym IDE służy właśnie do usuwania wyników kompilacji, czyli wszystkich plików pośrednich i końcowych wygenerowanych podczas builda. Chodzi o katalogi typu bin, obj, target, build, różne *.class, *.o, *.exe tworzone automatycznie przez kompilator i linker. IDE po wywołaniu „Clean” nie rusza Twoich plików źródłowych, projektów, konfiguracji czy bibliotek w repozytorium – usuwa tylko artefakty budowania. Po co to się robi? Głównie po to, żeby wymusić tzw. „czystą kompilację” (clean build). Przydaje się to, gdy: zmieniłeś konfigurację projektu lub środowiska, dodałeś/zmieniłeś biblioteki, zmieniła się wersja kompilatora lub pluginów, a projekt zaczyna zachowywać się dziwnie, mimo że kod wygląda OK. Z mojego doświadczenia, w dużych projektach webowych (np. aplikacje w PHP z kompilowanym frontendem, czy Java/JavaScript z bundlerami) „Clean” pomaga pozbyć się starych, zcache’owanych plików, które potrafią powodować bardzo mylące błędy: IDE widzi jedno, a uruchamia się coś innego. Dobrą praktyką jest robienie pełnego „Clean & Build” przed wypuszczeniem wersji na produkcję albo przed puszczeniem testów integracyjnych, żeby mieć pewność, że wszystko zostało zbudowane od zera na podstawie aktualnego kodu. W wielu narzędziach CI/CD analogiczną rolę spełnia usuwanie katalogu build/ lub target/ przed kompilacją. W skrócie: Clean nie jest operacją destrukcyjną dla projektu, tylko porządkuje środowisko kompilacji i usuwa „śmieci” po poprzednich buildach, co wpisuje się w standardowe dobre praktyki pracy z kodem.

Pytanie 17

Jakim systemem do zarządzania wersjami oprogramowania jest

A. GIT

B. Eclipse

C. TotalCommander

D. FileZilla

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
GIT to system kontroli wersji, który jest niezwykle popularny wśród programistów i zespołów developerskich, umożliwiający śledzenie zmian w kodzie źródłowym oraz współpracę nad projektami. GIT jest rozproszonym systemem, co oznacza, że każdy programista ma pełną kopię repozytorium na swoim lokalnym komputerze. Dzięki temu, praca w trybie offline jest możliwa, a zmiany można synchronizować później z centralnym repozytorium. GIT wspiera również wiele funkcji, takich jak branching, co pozwala na równoległe rozwijanie funkcjonalności bez wpływu na główną wersję kodu. Przykładowo, zespół może pracować nad nowymi funkcjami w osobnych gałęziach i łączyć je z główną wersją po zakończeniu prac. GIT jest również zgodny z najlepszymi praktykami, takimi jak Continuous Integration (CI) i Continuous Deployment (CD), co pozwala na automatyzację procesów testowania i wdrażania oprogramowania. W branży IT GIT stał się standardem, a jego znajomość jest kluczowa dla efektywnej pracy w zespołach. Warto również wspomnieć o platformach takich jak GitHub czy GitLab, które oferują zintegrowane narzędzia do zarządzania projektami opartymi na GIT.

Pytanie 18

Jakie sformułowanie najlepiej opisuje metodę POST do przesyłania formularzy?

A. Jest zalecana, gdy przesyłane są dane poufne, na przykład hasło, numer telefonu lub numer karty kredytowej

B. Może być zarejestrowana jako zakładka w przeglądarce internetowej

C. Ma dodatkowe ograniczenia związane z długością adresu - maksimum 255 znaków

D. Dane są przesyłane przez adres URL, co czyni je widocznymi dla użytkownika

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda POST jest jedną z podstawowych metod przesyłania danych w protokole HTTP, której głównym celem jest umożliwienie przesyłania dużych objętości danych, w tym informacji poufnych. Gdy używamy metody POST do wysyłania formularzy, dane nie są widoczne w adresie URL, co czyni tę metodę bardziej odpowiednią do przesyłania wrażliwych informacji, takich jak hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe. W przeciwieństwie do metody GET, która dodaje dane do adresu URL, metoda POST przesyła je w ciele zapytania, co ogranicza ryzyko przypadkowego ujawnienia informacji. Standardy bezpieczeństwa w branży webowej zalecają użycie metody POST do wszelkich operacji, które zmieniają stan serwera, jak dodawanie użytkowników, logowanie czy przesyłanie informacji finansowych. Przykładem może być formularz logowania, w którym dane użytkownika są przesyłane do serwera w sposób niewidoczny dla osób trzecich, co minimalizuje ryzyko przechwycenia tych informacji przez złośliwe oprogramowanie.

Pytanie 19

Hermetyzacja to zasada programowania obiektowego mówiąca o tym, że

A. typy pól w klasach/obiektach mogą być dynamicznie zmieniane w zależności od danych im przypisywanych.

B. klasy mogą mieć zdefiniowane metody wirtualne, które są implementowane w pochodnych klasach.

C. pola i metody wykorzystywane tylko przez daną klasę są ograniczane zasięgiem private lub protected.

D. klasy mogą współdzielić ze sobą funkcjonalność.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie – hermetyzacja (encapsulation) w programowaniu obiektowym polega właśnie na ukrywaniu szczegółów implementacji klasy i ograniczaniu dostępu do pól oraz metod, które nie powinny być widoczne na zewnątrz. W praktyce oznacza to stosowanie modyfikatorów dostępu takich jak private i protected do elementów, które są wykorzystywane tylko wewnątrz danej klasy lub hierarchii dziedziczenia. Kod zewnętrzny widzi wtedy tylko to, co jest wystawione jako public, czyli oficjalny interfejs klasy. Z mojego doświadczenia to jest jedna z kluczowych rzeczy, która odróżnia „klepanie kodu” od pisania rozsądnie zaprojektowanego oprogramowania. Dzięki hermetyzacji można bezpiecznie zmieniać wnętrze klasy (np. sposób przechowywania danych, algorytmy) bez psucia kodu, który z tej klasy korzysta. Przykład: w klasie KontoBankowe pola takie jak saldo, numer konta czy historia operacji powinny być private, a dostęp do nich powinien odbywać się przez metody typu wplac(), wyplac(), pobierzSaldo(). Użytkownik klasy nie ma prawa bezpośrednio ustawiać salda, bo mógłby ominąć logikę biznesową, np. sprawdzanie limitu czy blokady konta. W językach takich jak Java, C++, C#, ale też w nowoczesnym TypeScript czy w podejściu obiektowym w PHP i JavaScript, dobre praktyki mówią jasno: pola klasy domyślnie robimy prywatne, a udostępniamy tylko to, co naprawdę musi być publiczne. Moim zdaniem to jedna z najważniejszych zasad SOLID (dokładniej – silnie się z nimi łączy), bo wymusza tworzenie małych, spójnych i bezpiecznych interfejsów. W większych projektach webowych, np. w aplikacjach backendowych w PHP lub JS/TS, brak hermetyzacji szybko kończy się „makaronem zależności”, gdzie jedna zmiana w polu klasy rozwala pół systemu. Dlatego branżowo uznaje się hermetyzację za absolutny standard projektowania obiektowego, a łamanie jej za klasyczny „code smell”.

Pytanie 20

Tablica tab[] zawiera różne liczby całkowite. Jaką wartość przyjmie zmienna zm2 po wykonaniu podanego fragmentu kodu?

A. Średnia geometryczna liczb od 0 do 9

B. Suma liczb z tablicy

C. Suma liczb od 1 do 10

D. Średnia arytmetyczna liczb z tablicy

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ kod oblicza średnią arytmetyczną elementów tablicy tab[]. Wartość zmiennej zm1 po zakończeniu pętli for będzie sumą wszystkich elementów tablicy, ponieważ w każdej iteracji do zm1 dodawana jest wartość kolejnego elementu tablicy. Następnie zmienna zm2 jest ustawiana na wartość zm1 podzieloną przez 10, co odpowiada obliczeniu średniej arytmetycznej, biorąc pod uwagę, że tablica ma 10 elementów. Obliczenie średniej arytmetycznej jest często wykorzystywane w różnych dziedzinach, takich jak analiza danych, statystyka czy nauki przyrodnicze, ponieważ pozwala na uzyskanie ogólnego obrazu rozkładu wartości. W programowaniu istotne jest, aby pamiętać o właściwym podziale przez liczbę elementów, co w tym przypadku zostało prawidłowo zastosowane. Praktykowanie takich operacji uczy pisania efektywnego kodu i zrozumienia podstaw matematycznych w informatyce. Zgodnie z dobrymi praktykami, użycie typu double dla zm2 zapewnia dokładność w przypadku niecałkowitych wyników dzielenia.

Pytanie 21

W HTML formularzu użyto elementu <input>. Pole, które się pojawi, ma pozwalać na wprowadzenie maksymalnie

<input type="password" size="30" maxlength="20">

A. 30 znaków, które będą widoczne podczas wpisywania

B. 20 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

C. 30 znaków, które nie będą widoczne w polu tekstowym

D. 20 znaków, które będą widoczne w trakcie wprowadzania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <input type="password"> w HTML jest rzeczywiście super ważny. Umożliwia on użytkownikom wpisywanie haseł, a to, co najfajniejsze, to że znaki są ukryte, więc nikt nie zobaczy, co piszesz. Atrybut maxlength="20" jest tutaj pomocny, bo ogranicza liczbę znaków do 20, co jest praktyczne - zbyt długie hasła ciężko zapamiętać, a krótkie mogą być niebezpieczne. Natomiast size="30" to tylko kwestia szerokości pola, więc nie wpływa na ilość znaków, które można wpisać. Generalnie, dobrze jest trzymać się tych ograniczeń, bo to pomaga w projektowaniu formularzy i utrzymywaniu porządku w interfejsie. Z mojej perspektywy, znajomość tych atrybutów jest naprawdę przydatna przy tworzeniu stron, bo można lepiej zrozumieć, jak to wszystko działa.

Pytanie 22

Jednostka ppi (pixels per inch) odnosi się do rozdzielczości?

A. określa rozdzielczości obrazów wytwarzanych przez drukarki oraz plotery

B. jest wskaźnikiem definiującym rozdzielczość cyfrowych urządzeń dokonujących pomiarów

C. jest miarą rozdzielczości skanerów, definiującą częstotliwość próbkowania obrazu

D. określa rozdzielczość obrazów rastrowych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że jednostka ppi (pixels per inch) określa rozdzielczość obrazów rastrowych, jest prawidłowa. PPI jest miarą gęstości pikseli w obrazie i wskazuje, ile pikseli znajduje się w calu. Im wyższa wartość PPI, tym bardziej szczegółowy i wyraźny jest obraz, co jest kluczowe w kontekście druku i wyświetlania na ekranach. Na przykład, obrazy o rozdzielczości 300 PPI są standardem w druku wysokiej jakości, co sprawia, że są odpowiednie do publikacji, takich jak magazyny czy plakaty. W praktyce, przy projektowaniu graficznym, znajomość PPI pozwala na odpowiednie dopasowanie rozdzielczości obrazów do medium, na którym będą one prezentowane. W kontekście cyfrowych zasobów, PPI jest także istotnym czynnikiem przy tworzeniu stron internetowych, gdzie optymalizacja obrazu pod katem rozdzielczości wyświetlania ma znaczenie dla szybkości ładowania strony oraz jakości wizualnej. Warto mieć na uwadze, że dla obrazów przeznaczonych do wyświetlania na ekranach komputerów i urządzeń mobilnych, standardową rozdzielczością jest często 72 PPI, co jest wystarczające, gdyż zbyt wysoka wartość może prowadzić do nieefektywnego wykorzystania zasobów. Zrozumienie PPI jest zatem kluczowe w branży graficznej i druku.

Pytanie 23

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr:active { background-color: Pink; }

B. tr { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:hover { background-color: Pink; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 24

Aby zoptymalizować operacje na bazie danych, należy stworzyć indeksy dla pól, które są często wyszukiwane lub sortowane?

A. utworzyć indeks.

B. stworzyć osobną tabelę przechowującą tylko te pola.

C. dodać klucz obcy.

D. dodać więzy integralności.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Indeksowanie to kluczowy mechanizm optymalizacji wydajności baz danych. Indeksy pozwalają na szybsze wyszukiwanie, sortowanie oraz filtrowanie danych, co znacząco poprawia czas reakcji na zapytania. Kiedy tworzymy indeks na kolumnach, które są często używane w klauzulach WHERE, ORDER BY lub JOIN, silnik bazy danych może szybciej zlokalizować potrzebne dane, minimalizując czas przeszukiwania. Na przykład, w bazie danych o dużej liczbie rekordów, wyszukiwanie konkretnego użytkownika bez indeksu może wymagać przeszukania całej tabeli, co jest czasochłonne. W przypadku dodania indeksu do kolumny 'username', zapytanie SELECT * FROM users WHERE username = 'janek' będzie mogło wykorzystać indeks, aby natychmiastowo znaleźć odpowiedni rekord. Zgodnie z dokumentacją SQL Server i MySQL, indeksowanie jest również zalecane w przypadku kolumn, które są często modyfikowane, ponieważ pozwala na utrzymanie wysokiej wydajności przy dużych zbiorach danych. Indeksy mogą być zarówno unikalne, jak i nieunikalne, a ich odpowiednie zaplanowanie jest kluczowe dla zachowania równowagi między szybkością przetwarzania a wydajnością operacji zapisu. Ostatecznie, optymalizacja bazy danych za pomocą indeksów to niezbędny krok dla każdej aplikacji wymagającej efektywnego zarządzania danymi.

Pytanie 25

Do jakich działań można wykorzystać program FileZilla?

A. publikacji strony internetowej.

B. walidacji strony internetowej.

C. kompilacji skryptu na stronie.

D. debugowania skryptu na stronie.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
FileZilla jest popularnym klientem FTP (File Transfer Protocol), który służy do przesyłania plików między lokalnym komputerem a serwerem. Publikacja strony internetowej polega na przesyłaniu plików HTML, CSS, JavaScript i innych zasobów związanych z witryną na serwer, aby były one dostępne w Internecie. Używając FileZilla, użytkownik może łatwo połączyć się z serwerem poprzez protokół FTP, co pozwala na wygodne zarządzanie plikami, ich przesyłanie oraz organizowanie folderów na serwerze. Przykładowo, po edytowaniu strony lokalnie na komputerze, można za pomocą FileZilla przesłać zmodyfikowane pliki na serwer w kilka kliknięć, co przyspiesza proces aktualizacji witryny. Zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, ważne jest także ustawienie odpowiednich uprawnień do plików oraz regularne tworzenie kopii zapasowych, co zwiększa bezpieczeństwo publikowanych treści. FileZilla obsługuje również protokoły SFTP i FTPS, które zapewniają dodatkowe warstwy bezpieczeństwa podczas transferu danych, co jest istotne w kontekście ochrony danych użytkowników i integracji z różnymi usługami hostingowymi.

Pytanie 26

W bazie danych produkt znajdują się artykuły wyprodukowane po 2000 roku, zawierające pola nazwa oraz rok_produkcji. Klauzula SQL wyświetli zestawienie artykułów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE
 SUBSTR(rok_produkcji, 3, 2) = 17;

A. w roku 2017

B. w latach innych niż 2017

C. przed rokiem 2017

D. po roku 2017

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tej klauzuli SQL, co widzimy, filtrujemy dane z tabeli produkt. Użycie funkcji SUBSTR(rok_produkcji, 2) pozwala nam wyciągnąć dwie ostatnie cyfry z roku produkcji. To jest super przydatne, bo dzięki temu możemy uzyskać rok w formacie dwu-cyfrowym. Jak porównujemy to z 17, to znaczy, że szukamy rekordów, których rok produkcji kończy się na 17, co odpowiada pełnemu roku, czyli 2017. Takie podejście ma sens, gdy chcemy szybko przeszukać dane dotyczące konkretnego roku, nie bawiąc się w cały numer. Umiejętność korzystania z funkcji tekstowych w SQL, jak SUBSTR, jest naprawdę istotna w analizie danych, szczególnie gdy struktura tabeli nie pozwala na łatwe użycie wartości liczbowych. Ludzie pracujący z bazami danych powinni znać te sztuczki, bo to pozwala na lepsze dopasowanie filtracji danych do potrzeb. Fajne jest też dokumentowanie takich zapytań, żeby inni mogli zrozumieć, o co chodzi.

Pytanie 27

Uprawnienia obiektowe, przyznawane użytkownikom serwera bazy danych, mogą umożliwiać lub uniemożliwiać

A. zmienianie ról oraz kont użytkowników

B. realizowanie czynności, takich jak tworzenie kopii zapasowej

C. dziedziczenie uprawnień

D. wykonywanie operacji na bazie, takich jak wstawianie lub modyfikowanie danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Uprawnienia obiektowe w systemach zarządzania bazami danych (DBMS) są kluczowym elementem bezpieczeństwa oraz zarządzania dostępem do danych. Pozwalają one na kontrolowanie, kto i w jaki sposób może korzystać z zasobów bazy danych. Odpowiedź dotycząca wykonywania operacji na bazie, takich jak wstawianie lub modyfikowanie danych, jest poprawna, ponieważ uprawnienia te bezpośrednio odnoszą się do możliwości modyfikacji danych, co jest fundamentem działania aplikacji bazodanowych. Na przykład, użytkownik z odpowiednimi uprawnieniami może dodawać nowe rekordy do tabeli za pomocą instrukcji SQL INSERT lub modyfikować istniejące dane za pomocą UPDATE. W kontekście standardów, takie jak SQL-92 oraz nowsze wersje, definiują uprawnienia, które mogą być przyznawane użytkownikom na poziomie obiektów, co pozwala na granularne zarządzanie dostępem. W praktyce, administratorzy baz danych muszą starannie przydzielać te uprawnienia, aby zapewnić integralność i bezpieczeństwo danych w systemie, co jest niezbędne do efektywnego zarządzania informacjami.

Pytanie 28

Które z poniższych twierdzeń o zasadach programowania w PHP jest poprawne?

A. Deklaracja zmiennych odbywa się po słowie kluczowym var

B. Jest to język o słabej kontroli typów

C. Nazwy zmiennych zaczynają się od znaku !

D. W nazwach zmiennych nie rozróżnia się wielkości liter

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
PHP jest językiem o słabej kontroli typów, co oznacza, że nie wymaga określenia typu zmiennej podczas jej deklaracji. W praktyce, PHP automatycznie konwertuje typy danych w zależności od kontekstu, w którym są używane. Przykładowo, jeśli przypiszesz do zmiennej wartość liczbową, a następnie użyjesz jej w kontekście tekstowym, PHP przekształci tę liczbę na łańcuch znaków automatycznie. Dzięki temu programiści mogą skupić się na logice aplikacji, a nie na zarządzaniu typami danych. Ważne jest jednak, aby pamiętać, że ta elastyczność może prowadzić do błędów, jeśli nie będziemy ostrożni. Dlatego dobrym podejściem jest stosowanie jawnych konwersji typów, gdy jest to możliwe, co zwiększa czytelność kodu i ułatwia jego późniejsze utrzymanie. Używanie funkcji takich jak (int), (float) czy (string) w celu wymuszenia określonych typów danych przed operacjami arytmetycznymi lub logicznymi, to praktyka, która może zapobiec wielu problemom z nieoczekiwanym zachowaniem skryptów. Znalezienie równowagi między wygodą a bezpieczeństwem typów jest kluczowym elementem programowania w PHP.

Pytanie 29

Wypisanie tekstu w języku JavaScript nie jest możliwe przy użyciu

A. metody document.write()

B. funkcji MessageBox()

C. własności innerHTML

D. metody window.alert()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazana została funkcja MessageBox(), bo w standardowym JavaScripcie działającym w przeglądarce taka funkcja po prostu nie istnieje. JavaScript udostępnia kilka mechanizmów do wypisywania tekstu, ale są one ściśle określone przez środowisko (głównie DOM i obiekt window), a nie przez jakieś ogólne, „systemowe” funkcje typu MessageBox. Właściwość innerHTML należy do elementów DOM i służy do modyfikowania ich zawartości HTML. Przykład: const div = document.getElementById('wynik'); div.innerHTML = 'Witaj w <b>JavaScript</b>'; To jest typowy, zgodny ze standardami sposób dynamicznej zmiany treści na stronie. W praktyce używa się go bardzo często, choć moim zdaniem lepiej w prostych przypadkach stosować textContent, bo jest bezpieczniejsze (nie interpretuje HTML-a, więc mniejsze ryzyko XSS). Metoda window.alert() jest wbudowaną funkcją interfejsu przeglądarki. Wyświetla prosty modalny komunikat z przyciskiem OK. Przykład: alert('Komunikat dla użytkownika'); W wielu poradnikach to pierwszy sposób „wypisania” czegokolwiek, bo od razu widać efekt. W profesjonalnych aplikacjach używa się go rzadko, raczej do szybkiego debugowania, bo blokuje interakcję z użytkownikiem. Metoda document.write() pozwala wpisać tekst bezpośrednio do strumienia dokumentu HTML podczas jego ładowania: document.write('Hello world'); Historycznie było to popularne, ale w nowoczesnych projektach uważa się to za złą praktykę. Po załadowaniu strony document.write() może nadpisać cały dokument, co jest mocno niepożądane. Lepszym standardem jest manipulacja DOM (np. innerHTML, createElement, appendChild). Natomiast MessageBox() kojarzy się z funkcjami z innych środowisk (np. WinAPI, C#, VBA), ale w JavaScripcie w przeglądarce taka funkcja nie jest zdefiniowana w żadnym oficjalnym standardzie. Jeśli ktoś jej użyje bez własnej definicji, skończy się to błędem „MessageBox is not defined”. Dlatego właśnie ta odpowiedź jest poprawna – nie da się w czystym, standardowym JS wypisać tekstu przy użyciu funkcji MessageBox(), chyba że samemu ją wcześniej napiszemy, ale to już zupełnie inna historia.

Pytanie 30

Który znacznik lub grupa znaczników nie są stosowane do definiowania struktury strony HTML?

A. <section>

B. <i>, <b>, <u>

C. <div>

D. <header>, <footer>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <i>, <b>, <u> jest stosowany głównie do celów prezentacyjnych, a nie do definiowania struktury dokumentu HTML. <i> oznacza tekst kursywą, <b> tekst pogrubiony, a <u> tekst podkreślony. Te znaczniki są częścią HTML, ale ich główną funkcją jest wzbogacenie wizualne treści, co nie ma związku z logiczną strukturą strony. W kontekście dobrych praktyk webowych, zaleca się stosowanie znaczników semantycznych, które dostarczają bardziej zrozumiałych informacji o treści strony wyszukiwarkom i asystentom technologicznym. Przykładowo, zamiast używać <b> dla podkreślenia znaczenia tekstu, warto skorzystać z <strong>, który również pogrubia tekst, ale dodatkowo wskazuje, że jest on istotny. Dobre praktyki sugerują, aby struktura strony była wyraźna i zrozumiała, co ułatwia nawigację oraz dostępność. Właściwe użycie znaczników takich jak <header>, <footer> czy <section> pomaga w tworzeniu jasnej i logicznej hierarchii dokumentu.

Pytanie 31

Ile razy zostanie wykonana pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w trakcie działania pętli?
for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { .... }

A. 0

B. 6

C. 10

D. 5

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 6 jest poprawna, ponieważ pętla for w języku PHP jest skonstruowana w taki sposób, że iteruje od 0 do 10 w krokach co 2. Inicjalizacja zmiennej $i zaczyna się od 0, a warunek kontynuacji pętli to $i <= 10. Przeanalizujmy zatem wartości, które przyjmie zmienna $i w kolejnych iteracjach: 0, 2, 4, 6, 8, 10. Widzimy, że pętla zatrzyma się po osiągnięciu wartości 10, co daje nam 6 iteracji. W praktyce, takie konstrukcje są bardzo użyteczne w różnych scenariuszach, na przykład, gdy chcemy iterować przez elementy tablicy, które mają parzyste indeksy. Dobrym przykładem może być generowanie dynamicznego kodu HTML, w którym chcemy wyświetlić co drugi element listy, co jest istotne w kontekście optymalizacji wizualnej interfejsów użytkownika. Zrozumienie działania pętli for oraz zasad dotyczących kontrolowania iteracji jest kluczowe w programowaniu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.

Pytanie 32

W SQL, po wykonaniu przedstawionych poleceń GRANT, prawo do edytowania struktury tabeli oraz jej usunięcia zostanie przyznane

GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost';
GRANT ALTER, CREATE, DROP ON firmy TO 'anna'@'localhost';
GRANT SELECT, INSERT, UPDATE ON firmy TO 'tomasz'@'localhost';

A. tylko Annie

B. Tomaszowi i Annie

C. Tomaszowi i Adamowi

D. Adamowi i Annie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Adamowi i Annie jest poprawna ponieważ polecenie GRANT w SQL służy do przydzielania określonych uprawnień użytkownikom. W zapytaniu GRANT ALL ON firmy TO 'adam'@'localhost' Adam otrzymuje wszystkie możliwe uprawnienia do tabeli co obejmuje również możliwość zmiany struktury tabeli poprzez ALTER oraz jej usuwania poprzez DROP. Z kolei Anna dzięki poleceniu GRANT ALTER CREATE DROP również uzyskuje te same dwa kluczowe uprawnienia dotyczące zmiany struktury i usuwania tabeli. Takie przydzielanie uprawnień jest zgodne z branżowymi standardami zapewniającymi elastyczność i bezpieczeństwo w zarządzaniu bazami danych. Praktyczne zastosowanie tych uprawnień umożliwia administratorom bazy danych delegowanie odpowiedzialności za różne aspekty zarządzania bazą innym użytkownikom co jest szczególnie przydatne w dużych zespołach. Ważne jest również aby zawsze monitorować i regularnie audytować przydzielone uprawnienia aby zapewnić że użytkownicy posiadają tylko te uprawnienia które są niezbędne do wykonywania ich zadań co jest zgodne z zasadą najmniejszych uprawnień w bezpieczeństwie IT.

Pytanie 33

Która z poniższych funkcji PHP służy do ładowania pliku z serwera?

A. include()

B. parse_str()

C. echo()

D. mysqli_connect()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code>include()</code> w PHP jest używana do ładowania i wstawiania zawartości jednego pliku PHP do innego. Jest to niezwykle przydatne, gdy pracujemy z wieloma modułami w aplikacji i chcemy zorganizować kod w bardziej zrozumiały sposób. Korzystanie z <code>include()</code> pozwala na ponowne użycie tego samego kodu w wielu miejscach, co jest zgodne z zasadą DRY (Don't Repeat Yourself). Dzięki temu, jeśli mamy wspólną część kodu, jak np. nagłówek strony, możemy umieścić ją w osobnym pliku i dołączyć tam, gdzie jest to potrzebne. To nie tylko oszczędza czas, ale także ułatwia utrzymanie kodu. W przypadku błędów, <code>include()</code> generuje ostrzeżenie, ale nie zatrzymuje wykonywania skryptu, co może być przydatne w niektórych sytuacjach. Z mojego doświadczenia wynika, że jest to jedna z podstawowych funkcji, z którą warto się zapoznać na początku nauki PHP.

Pytanie 34

Można wydać instrukcję transakcyjną ROLLBACK, aby

A. cofnąć transakcję po zastosowaniu instrukcji COMMIT

B. cofnąć działanie transakcji

C. zatwierdzić transakcję

D. zatwierdzić jedynie wybrane modyfikacje transakcji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 2 jest poprawna, ponieważ instrukcja ROLLBACK jest używana w systemach zarządzania bazami danych, aby cofnąć wszystkie zmiany wprowadzone w bieżącej transakcji. ROLLBACK przywraca stan bazy danych do momentu sprzed rozpoczęcia transakcji, co jest niezwykle istotne w kontekście zapewnienia integralności danych. W sytuacjach, gdy transakcja kończy się błędem lub występują nieprzewidziane okoliczności, ROLLBACK umożliwia usunięcie wszystkich niepoprawnych lub niekompletnych operacji. Na przykład, podczas aktualizacji danych w bazie, jeśli część operacji zakończy się niepowodzeniem, a część nie, zastosowanie ROLLBACK pozwala na ochronę danych przed niespójnym stanem. W praktyce, ROLLBACK powinien być stosowany w ramach transakcji, co jest zgodne z zasadami ACID (Atomicity, Consistency, Isolation, Durability), które są kluczowe dla bezpieczeństwa i spójności operacji w bazach danych. Dobrą praktyką jest również testowanie scenariuszy, w których mogą wystąpić błędy, aby upewnić się, że ROLLBACK działa poprawnie w sytuacjach awaryjnych, co może pomóc w ochronie przed utratą danych oraz w utrzymaniu zaufania użytkowników względem systemu.

Pytanie 35

Wskaż zapytanie, które z tabeli klienci wybierze wyłącznie nazwiska trzech najlepszych klientów, czyli takich, którzy posiadają najwięcej punktów na swoim koncie (pole całkowite punkty)?

A. SELECT LIMIT 3 nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC

B. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY nazwisko DESC LIMIT 3

C. SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3

D. SELECT nazwisko FROM klienci LIMIT 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór odpowiedzi 'SELECT nazwisko FROM klienci ORDER BY punkty DESC LIMIT 3;' jest poprawny, ponieważ zapytanie to precyzyjnie spełnia wymagania przedstawione w pytaniu. Kluczowym elementem jest użycie klauzuli 'ORDER BY punkty DESC', która sortuje klientów w porządku malejącym według ich punktów. Dzięki temu, na górze wyników znajdą się ci klienci, którzy mają ich najwięcej. Następnie zastosowanie 'LIMIT 3' ogranicza wynik do trzech pierwszych rekordów, co odpowiada na potrzebę zidentyfikowania trzech najlepszych klientów. W praktycznych zastosowaniach, takich jak systemy CRM czy programy lojalnościowe, tego typu kwerendy są niezwykle przydatne do analizy klientów oraz do przyznawania nagród lub promocji. Dobre praktyki w zakresie pisania zapytań SQL sugerują, aby zawsze zwracać uwagę na kolejność sortowania oraz ograniczenie wyników, aby zwiększyć efektywność bazy danych oraz uniknąć zbędnych obliczeń.

Pytanie 36

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x == -2) && ($x < 5)

B. ($x > -2) && ($x < 5)

C. ($x < -2) || ($x > 5)

D. ($x > -2) || ($x > 5)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 37

Aby stworzyć tabelę, należy wykorzystać polecenie

A. INSERT INTO

B. CREATE DATABASE

C. ALTER TABLE

D. CREATE TABLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Polecenie CREATE TABLE to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o budowanie struktury bazy danych w systemach DBMS. Dzięki niemu możemy stworzyć nową tabelę w bazie, nadając jej różne nazwy i typy danych dla kolumn. Na przykład, można użyć takiego zapisu: CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50), data_zatrudnienia DATE); W efekcie mamy tabelę 'pracownicy' z czterema kolumnami, a 'id' to nasz klucz główny. W praktyce, poprawne stworzenie tabeli to podstawa dalszej pracy z danymi, więc warto się postarać, żeby schematy baz danych były dobrze zaprojektowane, w zgodzie z zasadami normalizacji. To zmniejsza zbędne powtarzanie danych i sprawia, że potem łatwiej nimi zarządzać. Pamiętaj, żeby przed użyciem CREATE TABLE dobrze zaplanować strukturę bazy danych, bo to pomoże w wydajności i elastyczności aplikacji. Fajnie jest też dodać różne ograniczenia, jak klucze obce, żeby mieć pewność, że nasze dane są w porządku.

Pytanie 38

W kontekście baz danych, co oznacza termin atrybut?

A. wpis w tabeli, który zawiera informacje dotyczące pojedynczego egzemplarza elementu

B. nazwa kolumny w tabeli, która określa konkretną cechę

C. element składający się z charakterystyk opisanych przez kolumny

D. związek między dwoma lub większą liczbą danych

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut w bazach danych to taka kolumna w tabeli, która opisuje konkretne cechy obiektu, który w niej przechowujemy. Każdy atrybut ma swoją rolę i przypisaną datę, dzięki czemu możemy dobrze zorganizować nasze dane. Weźmy na przykład tabelę 'Klienci' – tam mogą być atrybuty jak 'Imię', 'Nazwisko', 'Email' albo 'Numer telefonu'. Dzięki nim łatwiej zarządza się informacjami o klientach. Trzeba też pamiętać o normalizacji bazy danych, bo dobrze to zaplanować pozwala zmniejszyć powtórzenia danych i sprawia, że ich obsługa jest prostsza. Warto też dobrze dopasować typy danych do atrybutów, bo to może mieć duży wpływ na szybkość działania zapytań i jakość danych. Jeżeli chodzi o nazywanie atrybutów, świetnie, jak są spójne, bo to ułatwia czytanie kodu i późniejsze prace z bazą.

Pytanie 39

Zawarta baza danych składa się z trzech tabel oraz dwóch relacji. Aby uzyskać informacje o wszystkich lekarzach przypisanych do wybranego pacjenta, konieczne jest porównanie kluczy

A. Lekarze.id = Pacjenci.id

B. Lekarze.id = Pacjenci.Recepty_id

C. Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id

D. Lekarze.id = Recepty.id

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź Lekarze.id = Pacjenci.Lekarze_id jest poprawna, ponieważ w bazach danych relacyjne połączenie między tabelami jest realizowane przez klucze obce. Tabela Pacjenci zawiera kolumnę Lekarze_id, która jest kluczem obcym odnoszącym się do kolumny id w tabeli Lekarze. Dzięki temu połączeniu możemy określić, który lekarz jest przypisany do danego pacjenta. W praktyce oznacza to, że możemy wykonywać zapytania SQL, które łączą te tabele i wyświetlają dane wszystkich lekarzy przypisanych do konkretnego pacjenta. Przykładowe zapytanie SELECT może wyglądać tak SELECT Lekarze.imie Lekarze.nazwisko FROM Pacjenci INNER JOIN Lekarze ON Pacjenci.Lekarze_id = Lekarze.id WHERE Pacjenci.id = [id_pacjenta]. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami projektowania baz danych zgodnie z zasadami normalizacji co zwiększa spójność i integralność danych. Poprawne użycie kluczy obcych jest fundamentalne w kontekście zarządzania relacjami między danymi oraz umożliwia przeprowadzanie bardziej złożonych analiz danych z różnych tabel w sposób wydajny i bezpieczny.

Pytanie 40

Zaprezentowane pole input daje możliwość

<input type="checkbox" name="text1" value="text2">

A. wybrania opcji

B. wprowadzenia hasła

C. zaznaczenia opcji z listy zawierającej wartości text1 i text2

D. wpisania dowolnego tekstu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element HTML z atrybutem type="checkbox" jest używany do tworzenia pól wyboru które pozwalają użytkownikowi zaznaczać jedną lub więcej opcji. Checkboxy są częstym elementem formularzy internetowych gdyż umożliwiają elastyczne zbieranie danych od użytkowników. Przykładowo w formularzach rejestracyjnych można używać ich do akceptacji regulaminu zapisów na newslettery czy wyboru zainteresowań. Składnia takiego elementu jest prosta: tag <input> z atrybutami name i value. Atrybut name jest niezbędny do grupowania checkboxów a value do przekazywania wartości zaznaczonej opcji do serwera podczas wysyłania formularza. Dobre praktyki zalecają dodawanie etykiet opisujących znaczenie checkboxa co poprawia dostępność dla osób korzystających z czytników ekranowych. Stosowanie checkboxów powinno być przemyślane by nie przeciążać użytkownika zbyt dużą liczbą opcji co mogłoby negatywnie wpłynąć na UX. Właściwe użycie checkboxów zgodne ze standardami HTML i UX jest kluczowe dla intuicyjnego interfejsu użytkownika.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej