Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik informatyk
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 30 kwietnia 2026 14:40
  • Data zakończenia: 30 kwietnia 2026 15:15

Egzamin niezdany

Wynik: 19/40 punktów (47,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Jak można opisać przedstawiony obiekt w JavaScript?

var obiekt1 = {
  x: 0,
  y: 0,
  wsp: function() { ... }
}
A. trzema właściwościami
B. dwiema metodami i jedną właściwością
C. dwiema właściwościami i jedną metodą
D. trzema metodami
Obiekt w języku JavaScript to struktura danych, która przechowuje zbiór właściwości, gdzie każda właściwość jest parą klucz-wartość. W podanym przykładzie mamy obiekt o nazwie 'obiekt1' zdefiniowany za pomocą literału obiektowego. Składa się on z dwóch właściwości 'x' i 'y', które mają przypisane wartości liczby całkowitej zero oraz jednej metody 'wsp', która jest funkcją. Właściwości 'x' i 'y' są prostymi wartościami liczbowymi, a metoda 'wsp' jest zdefiniowana jako funkcja, co oznacza, że można ją wywoływać, aby wykonywać pewne operacje. Tego typu struktury są często używane w JavaScript do tworzenia obiektów reprezentujących dane, jak współrzędne punktów na płaszczyźnie. Dzięki możliwości definiowania metod, obiekty mogą wykonywać operacje na swoich danych, co jest zgodne z zasadami programowania obiektowego. Dzięki zrozumieniu tej struktury, programista może efektywnie zarządzać danymi i logiką aplikacji, stosując dobre praktyki takie jak enkapsulacja i modularność kodu.

Pytanie 2

W języku C do przedstawiania liczb zmiennoprzecinkowych używa się typu

A. int
B. char
C. double
D. bool
Typ `char` jest przeznaczony do przechowywania pojedynczych znaków, takich jak litery i cyfry, a jego rozmiar to zazwyczaj 1 bajt. Użycie typu `char` do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych jest błędne, ponieważ typ ten nie ma mechanizmu do reprezentacji wartości dziesiętnych. Z kolei typ `int` jest wykorzystywany do reprezentacji liczb całkowitych, co oznacza, że nie może przechowywać wartości z częścią dziesiętną, co czyni go niewłaściwym w kontekście zmiennoprzecinkowym. Użycie `int` w obliczeniach wymagających precyzyjnych wartości dziesiętnych prowadziłoby do utraty informacji, co może być krytyczne w aplikacjach, takich jak systemy finansowe, które muszą działać z dużą dokładnością. Typ `bool` z kolei jest używany do reprezentacji wartości logicznych (prawda/fałsz) i nie ma możliwości przechowywania wartości numerycznych, co czyni go nieodpowiednim w kontekście liczb zmiennoprzecinkowych. W związku z tym, wybór odpowiedniego typu danych w programowaniu jest kluczowy dla zachowania dokładności i poprawności obliczeń. Niezrozumienie różnicy między tymi typami może prowadzić do poważnych błędów programistycznych oraz nieprecyzyjnych rezultatów w aplikacjach, co podkreśla znaczenie stosowania typów danych zgodnie z ich przeznaczeniem.

Pytanie 3

Zapis CSS w postaci: ```ul{ list-style-image:url('rys.gif');}``` spowoduje, że na stronie internetowej

A. rysunek rys.gif zostanie wyświetlony jako punkt listy nienumerowanej
B. każdy element listy zyska indywidualne tło pochodzące z grafiki rys.gif
C. rys.gif będzie służyć jako tło dla nienumerowanej listy
D. punktorem nienumerowanej listy stanie się rys.gif
W CSS właściwość 'list-style-image' służy do określenia obrazu, który ma być użyty jako znacznik punktu dla list nienumerowanych. W podanym przykładzie zapis 'ul{ list-style-image:url('rys.gif'); }' informuje przeglądarkę, aby zamiast domyślnego punktu, wykorzystała obrazek 'rys.gif'. Oznacza to, że każdy element listy (li) w tej nienumerowanej liście będzie miał przypisany obraz jako punkt. To podejście jest zgodne ze standardami CSS i jest szeroko stosowane w celu dodania indywidualnego stylu do elementów listy. Przykładowo, zamiast tradycyjnego kropkowania, możemy użyć ikon lub obrazów, które lepiej oddają tematykę strony. Ważne jest, aby plik graficzny był dostępny i poprawnie załadowany, co zapewni, że znacznik wyświetli się na stronie. Istotne jest również, aby pamiętać o optymalizacji obrazków dla sieci, co może poprawić szybkość ładowania strony.

Pytanie 4

W CSS wartości underline, overline, blink są przypisane do atrybutu

A. font-style
B. font-weight
C. text-decoration
D. text-style
Zwracając uwagę na 'text-style', 'font-style' i 'font-weight', można się pogubić, bo to są różne rzeczy. Po pierwsze, 'text-style' w ogóle nie istnieje w CSS, więc jeśli ktoś tego użyje, to nie uzyska zamierzonych efektów. Często ludzie mylą 'font-style' z 'text-decoration', a to są zupełnie różne rzeczy. 'Font-style' odpowiada za styl czcionki, taki jak normalny czy kursywa, a 'text-decoration' dodaje różne efekty dekoracyjne do tekstu. Z kolei 'font-weight' to grubość czcionki, co wpływa na to, jak tekst wygląda, ale nie ma nic wspólnego z podkreślaniem. Jest to typowy błąd, bo niektórzy myślą, że te właściwości można wymieniać bez konsekwencji. Żeby dobrze stylizować tekst, trzeba rozumieć, co każda z tych właściwości robi i jak ich używać. To naprawdę pomaga w tworzeniu ładnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 5

Jak nazywa się metoda, która pozwala na nawiązanie asynchronicznego połączenia klienta z serwerem oraz umożliwia wymianę danych bez konieczności przeładowania całej strony WWW?

A. PHP
B. VBScript
C. XML
D. AJAX
Wybór odpowiedzi nieprawidłowych, takich jak PHP, XML czy VBScript, wskazuje na częste nieporozumienia dotyczące funkcji oraz zastosowania tych technologii w kontekście komunikacji klient-serwer. PHP to język skryptowy wykorzystywany głównie do generowania dynamicznej treści na serwerze. Chociaż PHP może być używane do obsługi żądań z AJAX, samo w sobie nie zapewnia asynchroniczności ani nie umożliwia komunikacji bez przeładowania strony. XML, mimo że jest formatem danych, nie jest techniką komunikacyjną. Może być wykorzystywane w AJAX jako format przesyłania danych, ale nie jest to jego główne zastosowanie. VBScript to język skryptowy, który jest przestarzały i nie jest odpowiedni do nowoczesnych aplikacji internetowych. Wybierając te odpowiedzi, można popaść w błąd, sądząc, że różne technologie mają podobne zastosowania, co prowadzi do nieporozumień dotyczących struktury aplikacji internetowych. Ważne jest zrozumienie roli, jaką różne technologie odgrywają w architekturze aplikacji, aby właściwie wykorzystywać ich możliwości w praktyce.

Pytanie 6

Narzędzie phpMyAdmin służy do administrowania serwerem

A. FTP
B. plików
C. baz danych
D. WWW
Poprawnie – phpMyAdmin to narzędzie służące do administrowania serwerem baz danych, najczęściej MySQL lub MariaDB. Działa jako aplikacja webowa, czyli obsługujesz ją przez przeglądarkę, ale jej głównym zadaniem nie jest zarządzanie stroną WWW, tylko właśnie strukturą i danymi w bazie. Dzięki phpMyAdmin możesz tworzyć nowe bazy danych, zakładać i usuwać tabele, definiować typy kolumn, klucze główne i obce, indeksy, a także wykonywać zapytania SQL, eksportować i importować dane (np. do formatu SQL, CSV, czasem też JSON), robić backupy i przywracać je, zarządzać użytkownikami i ich uprawnieniami do konkretnych baz. W praktyce, gdy stawiasz stronę w PHP opartą na WordPressie, Joomla czy autorskim CMS-ie, to bardzo często pierwsze narzędzie, po które się sięga do ogarnięcia bazy, to właśnie phpMyAdmin. Z mojego doświadczenia to jest taki „szwajcarski scyzoryk” do MySQL – niby prosty interfejs, ale pod spodem pełna moc SQL-a. Warto też wiedzieć, że phpMyAdmin nie zastępuje poprawnie napisanego kodu aplikacji czy mechanizmów migracji baz danych, ale w codziennej pracy administratora i programisty webowego jest niesamowicie przydatny: do szybkiego podglądu rekordów, debugowania problemów z danymi, sprawdzania wydajności zapytań czy ręcznej korekty błędnie zapisanych wpisów. Dobrą praktyką jest ograniczanie dostępu do phpMyAdmina (np. przez hasło, IP, HTTPS), bo daje on bardzo szerokie możliwości ingerencji w dane – a więc jest newralgicznym punktem z punktu widzenia bezpieczeństwa.

Pytanie 7

Ile razy zostanie wykonana pętla napisana w języku PHP, przy założeniu, że zmienna kontrolna nie jest zmieniana w trakcie działania pętli?
for ($i = 0; $i <= 10; $i+=2) { .... }

A. 6
B. 0
C. 5
D. 10
Wybór błędnych odpowiedzi wynika z nieprawidłowego zrozumienia działania pętli for oraz sposobu, w jaki zostają liczone iteracje. Odpowiedzi takie jak 0, 5 czy 10 są oparte na mylących założeniach. Na przykład, odpowiedzi 0 i 10 mogą sugerować, że pętla nie wykonuje żadnych iteracji lub, że wykonuje ich zbyt wiele, co jest sprzeczne z rzeczywistością. Pętla for, jak w tym przypadku, zaczyna od 0 i kończy na 10, a krok wynosi 2. Zmiana wartości $i przy każdym przejściu pętli jest kluczowym elementem do zrozumienia. Jeśli więc zmienna nie jest zmieniana, nie osiągnie ona wartości końcowej prawidłowo. Typowym błędem jest także myślenie o warunkach w sposób nieprecyzyjny; w tym wypadku warunek $i <= 10 jest spełniony dla wartości 10, co może mylić. W praktyce, programiści powinni zawsze dokładnie analizować zakres iteracji, aby uniknąć błędnych założeń. To zrozumienie jest fundamentalne, aby pisać wydajny i bezpieczny kod, stosując się do najlepszych praktyk programistycznych.

Pytanie 8

Pętla zapisana w języku PHP wstawi do tablicy liczby:

$x = 0;
for ($i = 0; $i < 10; $i++)
{
    $tabl[$i] = $x;
    $x = $x + 10;
}
A. 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90, 100
B. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10
C. 0, 10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90
D. 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Pętla zaczyna się od $x = 0 i wykonuje się 10 razy ($i od 0 do 9). W każdej rundzie pętli, do tablicy $tabl dodawana jest aktualna wartość $x, a następnie $x jest zwiększane o 10. To jest tzw. pętla for, która jest jednym z najbardziej podstawowych mechanizmów programowania. Dzięki tej pętli możemy kontrolować ilość iteracji, które chcemy wykonać. W tym przypadku, iteracja odbywa się 10 razy, za każdym razem inkrementując $x o 10. Niezależnie od tego, czy korzystasz z PHP, czy innego języka, konstrukcje pętli są niezwykle ważne i warto zrozumieć ich działanie. PHP, jak wiele innych języków programowania, posiada wiele różnych typów pętli - for, while, do-while, each, które mają swoje szczególne zastosowania w zależności od kontekstu.

Pytanie 9

Jeżeli rozmiar pliku graficznego jest zbyt duży do publikacji w sieci, co należy zrobić?

A. zapisać w formacie BMP
B. zwiększyć jego głębię kolorów
C. dodać kanał alfa
D. zmniejszyć jego rozdzielczość
Zmniejszenie rozdzielczości pliku graficznego jest jedną z najskuteczniejszych metod na zmniejszenie jego rozmiaru, co jest niezwykle ważne w kontekście publikacji w Internecie. Rozdzielczość obrazu odnosi się do liczby pikseli, które składają się na dany obraz, wyrażoną zazwyczaj w pikselach na cal (PPI) lub w całkowitej liczbie pikseli w szerokości i wysokości. Zmniejszając rozdzielczość, obniżamy liczbę pikseli, co w efekcie prowadzi do mniejszego rozmiaru pliku. Na przykład, obraz o rozdzielczości 4000x3000 pikseli ma 12 milionów pikseli, podczas gdy obraz o rozdzielczości 2000x1500 pikseli zaledwie 3 miliony pikseli. Oprócz zmniejszenia rozdzielczości, można również zastosować inne techniki kompresji, takie jak zmiana formatu pliku na JPEG, który jest bardziej efektywny w kompresji zdjęć, a także wykorzystanie narzędzi do optymalizacji grafiki, takich jak TinyPNG czy ImageOptim. Zmniejszając rozdzielczość, należy jednak pamiętać o zachowaniu odpowiedniej jakości obrazu, aby nie wpłynęło to negatywnie na jego czytelność i estetykę, co jest kluczowe w kontekście publikacji online.

Pytanie 10

Najłatwiejszym i najmniej czasochłonnym sposobem na przetestowanie działania strony internetowej w różnych przeglądarkach i ich wersjach jest

A. zainstalowanie różnych przeglądarek na kilku komputerach i testowanie strony
B. wykorzystanie walidatora kodu HTML
C. użycie emulatora przeglądarek internetowych, np. Browser Sandbox
D. sprawdzenie działania strony w programie Internet Explorer, zakładając, że inne przeglądarki będą kompatybilne
Zainstalowanie na kilku komputerach różnych przeglądarek i testowanie witryny, choć może wydawać się sensowne, wiąże się z wieloma wadami. Po pierwsze, taka metoda jest czasochłonna i wymaga znacznych zasobów, zarówno w zakresie sprzętu, jak i czasu. Każda przeglądarka wymaga aktualizacji, a nowe wersje mogą wprowadzać zmiany, które wpływają na sposób wyświetlania witryny. Dodatkowo, różnorodność systemów operacyjnych i ich wersji, na których mogą działać te przeglądarki, dodatkowo komplikuje proces testowania. W kontekście walidatorów języka HTML, ich zastosowanie jest przede wszystkim ograniczone do sprawdzania poprawności kodu, a nie do testowania rzeczywistego działania witryny w różnych środowiskach. Z perspektywy praktycznej, testowanie w jednej przeglądarce, takiej jak Internet Explorer, z założeniem, że inne przeglądarki będą działać podobnie, jest nierealistyczne. Różne silniki renderujące i interpretujące kod HTML, CSS oraz JavaScript mogą prowadzić do odmiennych wyników. Właściwe przetestowanie witryny wymaga kompleksowego podejścia, które uwzględnia wszystkie możliwe przeglądarki i ich wersje, co czyni emulator najlepszym wyborem. Kluczem do sukcesu w testowaniu jest efektywność, a posłużenie się emulatorami znacząco podnosi jakość i szybkość weryfikacji funkcjonalności witryny.

Pytanie 11

Którego związku selektorów CSS należy użyć w miejscu znaków zapytania, aby zdefiniowany styl został zastosowany tylko do tekstu „paragrafie”?

<!DOCTYPE html>
<html>
  <head>
    <style>
      ???{letter-spacing: 10px; color: red;}
    </style>
  </head>
  <body>
    <p>Styl <b>tekstu</b> w pierwszym <i>paragrafie</i></p>
  </body>
</html>
A. p + i
B. p > i
C. b i
D. b > i
Poprawny selektor to „p > i”, ponieważ w podanym fragmencie HTML element <i> jest bezpośrednim dzieckiem elementu <p>. Znak „>” oznacza tzw. selektor dziecka (child combinator) w CSS – styl zostanie zastosowany tylko do tych elementów <i>, które znajdują się dokładnie jeden poziom niżej w drzewie DOM, wewnątrz znacznika <p>. Dzięki temu reguła nie obejmie np. <i> zagnieżdżonych głębiej ani <i> występujących poza paragrafem. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych niuansów CSS: rozróżnienie selektora potomków (spacja, np. „p i”) od selektora bezpośrednich dzieci („p > i”). Gdyby w stylu użyć „p i”, to reguła zadziałałaby na każde <i> znajdujące się gdziekolwiek w środku <p>, nawet gdyby było schowane np. w <span> lub <b>. Przy prostym przykładzie nie widać różnicy, ale w większych projektach ma to ogromne znaczenie dla precyzji i przewidywalności styli. W praktyce taki selektor „p > i” możesz stosować np. gdy chcesz nadać specyficzny wygląd tylko oznaczonym kursywą fragmentom bezpośrednio w paragrafie, ale nie ruszać <i> użytych w zagnieżdżonych komponentach, widgetach albo ikonach. To jest zgodne z dobrymi praktykami: pisać selektory możliwie precyzyjne, unikając nadmiernie ogólnych reguł, które potem ciężko nadpisać. W dokumentacji CSS (specyfikacja W3C) wszystkie te kombinatory są dokładnie opisane i warto się do nich przyzwyczaić, bo później mocno ułatwiają utrzymanie arkuszy stylów w większych projektach. Dodatkowo warto pamiętać, że tego typu selektory dobrze współpracują z metodologiami jak BEM czy ITCSS, gdzie świadome ograniczanie zasięgu reguł jest kluczowe. Zamiast dokładać zbędne klasy, czasem wystarczy właśnie poprawnie użyty kombinator „>”.

Pytanie 12

Jaką transformację w CSS zastosujemy, aby tylko pierwsze litery wszystkich słów stały się wielkie?

A. capitalize
B. lowercase
C. uppercase
D. underline
Bezpośrednie odniesienie do odpowiedzi 'underline' nie ma związku z transformacją liter, ponieważ ta właściwość w CSS dotyczy podkreślenia tekstu, a nie zmiany wielkości liter. Użycie 'underline' nie zmienia formy wyświetlania liter, a jedynie dodaje efekt wizualny, który nie wpływa na tekst jako taki. Wybór 'uppercase' jest również mylący; zmienia on wszystkie litery na wielkie, co jest przeciwieństwem zamierzonego efektu, który dotyczy wyłącznie pierwszych liter wyrazów. Z kolei 'lowercase' koncentruje się na zmianie wszystkich liter na małe, co również prowadzi do niepożądanego efektu, jeśli celem jest uwydatnienie pierwszych liter. Typowym błędem w rozumieniu tych opcji jest założenie, że wszystkie one mogą pełnić tę samą funkcję, co może prowadzić do niepoprawnego stylizowania tekstu. Przy projektowaniu interfejsu użytkownika istotne jest zrozumienie, że różne właściwości CSS mają różne zastosowania i efekty. Dlatego ważne jest, aby przed podjęciem decyzji o stylizacji tekstu dokładnie określić cel oraz sposób, w jaki tekst powinien być prezentowany. Zastosowanie nieodpowiednich właściwości może prowadzić do nieczytelności oraz negatywnego wpływu na doświadczenie użytkownika.

Pytanie 13

W formularzu dokumentu PHP znajduje się pole <input name="im">. Po tym, jak użytkownik wprowadzi ciąg znaków "Janek", aby dodać zawartość tego pola do bazy danych, w tablicy $_POST obecny jest element

A. Janek z następnym numerem indeksu
B. im z indeksem Janek
C. Janek o indeksie im
D. im z następnym numerem indeksu
Poprawna odpowiedź to "Janek o indeksie im", ponieważ w PHP, gdy formularz jest przesyłany, wartości pól formularza są przekazywane do tablicy globalnej $_POST, gdzie kluczami są nazwy pól, a wartościami są dane wprowadzone przez użytkownika. W przypadku pola <input name="im">, po wprowadzeniu przez użytkownika ciągu "Janek", w tablicy $_POST pojawi się element, w którym klucz to "im", a wartość to "Janek". Zgodnie z dobrymi praktykami programistycznymi, nazwy pól powinny być zrozumiałe i znaczące, co ułatwia późniejsze przetwarzanie danych. Przykładem może być sytuacja, w której tworzymy formularz rejestracyjny; odpowiednie nazewnictwo pól, takich jak "im" dla imienia, poprawia czytelność kodu oraz jego konserwowalność. Warto dodać, że dobrym zwyczajem jest również walidacja danych przed ich przetworzeniem, aby zapewnić bezpieczeństwo aplikacji oraz uniknąć potencjalnych ataków, takich jak SQL Injection.

Pytanie 14

Wskaż styl CSS za pomocą, którego uzyskano przedstawiony efekt

Styl 1.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 10%;
}
Styl 2.
img {
  width: 100px;
  border-radius: 50px;
}
Styl 3.
img {
  width: 100px;
  border: 50% green;
}
Styl 4.
img {
  width: 100px;
  shape: circle;
}
Ilustracja do pytania
A. Styl 4.
B. Styl 1.
C. Styl 2.
D. Styl 3.
Niestety, wybrałeś niepoprawną odpowiedź. Poprawną odpowiedzią jest 'Styl 2.', który wykorzystuje właściwość CSS border-radius z wartością 50px do zaokrąglania rogów obrazka. Zobaczmy, dlaczego pozostałe style są niepoprawne. 'Styl 1.' ma za małą wartość zaokrąglenia, co nie daje oczekiwanego efektu. Właściwość border-radius musi mieć odpowiednią wartość, aby uzyskać pożądane zaokrąglenie. 'Styl 3.' zawiera niepoprawną wartość, a mianowicie kolor. Kolor nie jest właściwą wartością dla border-radius, co pokazuje, jak ważne jest zrozumienie, jakie wartości są akceptowane dla różnych właściwości CSS. 'Styl 4.' używa właściwości shape, która nie istnieje w CSS. To jest błąd typowy dla osób, które nie są jeszcze pewne, które właściwości są dostępne w CSS. Jest to jasnym przykładem, dlaczego nauka i praktyka CSS są tak ważne do tworzenia atrakcyjnych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 15

Jakiej właściwości CSS należy użyć, aby ustalić marginesy wewnętrzne dla danego elementu?

A. margin
B. hight
C. width
D. padding
Odpowiedź 'padding' jest prawidłowa, ponieważ właściwość CSS 'padding' służy do definiowania marginesów wewnętrznych dla elementu. Padding to przestrzeń między zawartością a krawędzią elementu, co pozwala na lepsze dostosowanie układu i prezentacji treści. Stosowanie paddingu jest kluczowe w tworzeniu responsywnych projektów, ponieważ umożliwia zachowanie odpowiednich odstępów niezależnie od rozmiaru wyświetlacza. Na przykład, aby zastosować padding do elementu div, można użyć następującej reguły CSS: 'div { padding: 20px; }', co doda 20 pikseli przestrzeni wewnętrznej ze wszystkich stron. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', aby zapewnić lepszą elastyczność i skalowalność w różnych kontekstach. To podejście sprzyja również utrzymaniu spójności w całym projekcie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży web designu.

Pytanie 16

Podaj definicję metody, którą trzeba umieścić w miejscu kropek, aby na stronie WWW pojawił się tekst: Jan Kowalski

Ilustracja do pytania
A. A
B. B
C. C
D. D
Pozostałe odpowiedzi zawierają błędy związane z niepoprawnym użyciem kontekstu this lub niekompletną definicją funkcji. W opcji B metoda dane została zdefiniowana jako funkcja globalna, co powoduje, że this nie odnosi się do obiektu osoba, ale do obiektu globalnego, co uniemożliwia poprawne odwołanie się do właściwości imie i nazwisko. To prowadzi do błędnych lub niezdefiniowanych wyników, ponieważ this w tym kontekście nie zawiera oczekiwanych właściwości. Opcja C nie używa słowa kluczowego this, co oznacza, że zmienne imie i nazwisko są traktowane jako zmienne globalne, a nie właściwości obiektu osoba. Jeżeli takie zmienne globalne nie istnieją, powoduje to błąd w wykonaniu, ponieważ kod próbuje odwołać się do niezdefiniowanych zmiennych. W opcji D użycie funkcji bez return powoduje, że metoda dane nie zwraca żadnej wartości, co skutkuje przypisaniem undefined do innerHTML, co jest oczywistym błędem w kontekście oczekiwanego wyświetlenia tekstu. Wszystkie te błędne podejścia wynikają z niepoprawnego zarządzania kontekstem obiektowym w JavaScript, co podkreśla znaczenie zrozumienia wiązania dynamicznego słowa kluczowego this i dobrych praktyk w projektowaniu metod obiektowych w JavaScript. Kluczowym aspektem jest zapewnienie, że metody mają dostęp do właściwości obiektu, w ramach którego zostały zdefiniowane, co jest osiągane przez poprawne użycie this w kontekście metody wewnętrznej obiektu.

Pytanie 17

Kiedy zakończy się wykonanie poniższego fragmentu kodu w języku C/C++, do zmiennej zwanej zmienna2 zostanie przypisane:

...
int zmienna1 = 158;
int *zmienna2 = &zmienna1;
A. przypisana liczba w kodzie binarnym odpowiadająca wartości przechowywanej w zmienna1
B. przypisany adres zmiennej o nazwie zmienna1
C. przypisana zamieniona na łańcuch wartość przechowywana w zmienna1
D. przypisana ta sama wartość, co przechowywana w zmienna1
Wskaźniki w językach C/C++ są jednymi z fundamentalnych koncepcji, które pozwalają na efektywne zarządzanie pamięcią oraz manipulację danymi na niskim poziomie. Błędne rozumienie przypisania wskaźników może prowadzić do nieporozumień. Kiedy przypisujemy zmienną typu wskaźnikowego, jak w int *zmienna2 = &zmienna1, przypisywany jest adres, a nie wartość. Odpowiedzi sugerujące przypisanie bezpośredniej wartości, jej binarnej reprezentacji lub konwersji do łańcucha są niepoprawne, ponieważ ignorują działanie operatora '&' oraz specyfikę wskaźników. Operator '&' zawsze zwraca adres pamięci, co umożliwia wskaźnikowi przechowywanie tego adresu. Pomijanie tego faktu jest częstym błędem, wynikającym z braku zrozumienia mechanizmów pamięci i wskaźników. Zrozumienie różnicy między wskaźnikiem a zwykłą zmienną jest kluczowe. Wskaźniki nie przechowują wartości zmiennych, lecz ich adresy, co pozwala na manipulację danymi w ich oryginalnym miejscu w pamięci. Ignorowanie tego aspektu prowadzi do logicznych błędów w programach i potencjalnych problemów z zarządzaniem pamięcią.

Pytanie 18

Jakie polecenie w CSS umożliwia dodanie zewnętrznego arkusza stylów?

A. import
B. open
C. include
D. require
Użycie poleceń takich jak 'require', 'include' czy 'open' w kontekście CSS jest błędne, ponieważ nie są one częścią standardowego języka CSS. 'Require' i 'include' są terminami używanymi w kontekście języków programowania, takich jak PHP, gdzie umożliwiają one włączanie plików, ale nie mają zastosowania w CSS. Przykładowo, w PHP można załączyć plik z funkcjami w ten sposób: 'include 'functions.php';', co pokazuje, jak specyficzne języki programowania mają swoje własne mechanizmy włączania plików. W przypadku CSS, celem jest stylizacja dokumentów HTML, a nie manipulacja strukturą plików. 'Open' natomiast nie jest terminem związanym z załączaniem stylów i nie ma odpowiednika w CSS. Powszechnym błędem jest mylenie koncepcji załączania plików, które są specyficzne dla danej technologii. W CSS jedyną poprawną metodą jest użycie '@import', co zapewnia, że style są ładowane w odpowiedniej kolejności i w odpowiednich kontekście, co jest kluczowe dla zachowania integralności wizualnej i funkcjonalnej strony. Dlatego ważne jest, aby zwracać uwagę na specyfikę każdego języka i stosować odpowiednie dla niego mechanizmy, unikając przenoszenia koncepcji z innych technologii, co może prowadzić do nieporozumień.

Pytanie 19

Aby aplikacja PHP mogła nawiązać połączenie z bazą danych, konieczne jest najpierw użycie funkcji o nazwie

A. mysqli_select_db
B. mysqli_create_db
C. mysqli_connect
D. mysqli_close
Funkcja mysqli_connect jest kluczowym elementem w procesie komunikacji aplikacji PHP z bazą danych. Jej głównym zadaniem jest nawiązanie połączenia z serwerem MySQL, co jest niezbędne, zanim jakiekolwiek operacje na danych mogą zostać przeprowadzone. Wywołując tę funkcję, należy podać odpowiednie parametry: nazwę hosta (zazwyczaj 'localhost'), nazwę użytkownika, hasło oraz nazwę bazy danych, z którą chcemy pracować. Na przykład: $conn = mysqli_connect('localhost', 'user', 'password', 'database');. Dobrą praktyką jest również sprawdzenie, czy połączenie zostało nawiązane poprawnie, co można zrobić za pomocą odpowiednich warunków. W przypadku ewentualnych błędów podczas nawiązywania połączenia, funkcja ta zwraca wartość false, co umożliwia dalsze działania naprawcze. Dodatkowo, w kontekście bezpieczeństwa, warto stosować techniki takie jak przygotowywanie zapytań (prepared statements), aby zminimalizować ryzyko ataków typu SQL Injection. Właściwe nawiązanie połączenia z bazą danych jest fundamentem każdej aplikacji webowej opartej na PHP.

Pytanie 20

Głównym zadaniem systemu CMS jest

A. konwersja obiektowego języka programowania na strukturalny.
B. ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej.
C. ujednolicenie tematyczne zawartości stron internetowych.
D. przyspieszenie projektowania aplikacji desktopowych.
Poprawnie wskazana odpowiedź dobrze oddaje istotę systemów CMS (Content Management System). Głównym zadaniem CMS-a jest właśnie ułatwienie zarządzania treścią na stronie internetowej bez konieczności ciągłego grzebania w kodzie HTML, PHP czy JavaScript. W praktyce oznacza to, że redaktor, nauczyciel, pracownik biura czy nawet właściciel małej firmy może samodzielnie dodawać newsy, edytować teksty, podmieniać zdjęcia, tworzyć nowe podstrony, a czasem nawet zarządzać menu – wszystko z poziomu przeglądarki, przez panel administracyjny. Z mojego doświadczenia w szkole i w pracy wynika, że to właśnie CMS sprawia, że strona żyje, bo ktoś nietechniczny może ją na bieżąco aktualizować. Typowe systemy CMS, jak WordPress, Joomla czy Drupal, oferują edytor WYSIWYG (podobny do Worda), zarządzanie mediami, wersjonowanie treści, role i uprawnienia użytkowników (np. redaktor, administrator), a także szablony i wtyczki. Z punktu widzenia dobrych praktyk w branży webowej, CMS oddziela warstwę prezentacji (szablony, motywy) od warstwy treści (artykuły, strony, wpisy). To jest zgodne z zasadą separacji logiki, treści i wyglądu, co ułatwia rozwój i utrzymanie serwisu. W nowoczesnych projektach często stosuje się tzw. headless CMS, gdzie treść jest zarządzana w panelu, a następnie udostępniana przez API do różnych front-endów (strona WWW, aplikacja mobilna). Niezależnie jednak od technologii, główna idea jest ta sama: CMS ma usprawnić i uporządkować cały proces tworzenia, edycji, publikacji oraz archiwizacji treści. Dzięki temu programista nie musi za każdym razem zmieniać kodu, gdy ktoś chce poprawić przecinek w artykule, a firma ma kontrolę nad tym, kto co może opublikować, kiedy i w jakiej formie.

Pytanie 21

W algebrze relacji działanie selekcji polega na

A. wybór krotek, które spełniają określone warunki
B. wybór krotek, które nie zawierają wartości NULL
C. usunięciu krotek z powtórzonymi polami
D. usunięciu pustych wierszy
Wybieranie krotek niezawierających wartości NULL nie jest operacją selekcji w kontekście algebry relacji, ponieważ selekcja ma na celu filtrację krotek na podstawie określonych warunków, a nie jedynie na podstawie obecności lub braku wartości NULL. W praktyce, aby wykluczyć wartości NULL, można zastosować dodatkowe warunki w operacji selekcji, ale to nie definiuje samej operacji selekcji. Z kolei eliminacja pustych wierszy jest związana z usuwaniem krotek, które nie zawierają żadnych danych, co także nie jest równoznaczne z operacją selekcji. Ta operacja odnosi się bardziej do czyszczenia danych niż do ich wybierania na podstawie określonych kryteriów. Ponadto, eliminacja krotek z powtarzającymi się polami nie jest tożsama z selekcją, ponieważ dotyczy bardziej operacji usuwania duplikatów, które są zazwyczaj realizowane przez operacje takie jak DISTINCT w SQL, a nie przez selekcję, która ma na celu wybór krotek na podstawie warunków logicznych. W algebrze relacji kluczowe jest rozróżnienie między operacjami filtrowania danych a operacjami modyfikacji danych, co jest istotne w kontekście projektowania baz danych oraz w zapewnieniu integralności danych.

Pytanie 22

Do zachowań moralnych w środowisku pracy można zaliczyć

A. używanie sprzętu biurowego w celach osobistych
B. udostępnianie znajomym informacji osobowych pracowników
C. przestrzeganie poufności zawodowej
D. przekazywanie członkom rodziny służbowych materiałów eksploatacyjnych
Przestrzeganie tajemnicy zawodowej jest kluczowym elementem etyki w miejscu pracy. Oznacza ono, że pracownicy są zobowiązani do nieujawniania informacji, które zdobyli w trakcie wykonywania swoich obowiązków zawodowych, a które mogą narazić firmę lub jej klientów na szkodę. Przykłady obejmują nieujawnianie danych finansowych firmy, informacji o kliencie czy szczegółów dotyczących strategii biznesowej. W praktyce, przestrzeganie tajemnicy zawodowej wspiera zaufanie między pracownikami a pracodawcą oraz z klientami, co jest niezbędne dla długofalowego sukcesu organizacji. Wiele branż, takich jak finanse, ochrona zdrowia czy prawo, posiada szczegółowe regulacje dotyczące ochrony danych i tajemnicy zawodowej. Dobrymi praktykami są m.in. przeprowadzanie szkoleń w zakresie ochrony danych, stosowanie polityki zarządzania informacjami oraz wprowadzenie procedur zgłaszania incydentów związanych z naruszeniem tajemnicy zawodowej. Ogólnie rzecz biorąc, etyczne podejście do tajemnicy zawodowej przyczynia się do budowy pozytywnego wizerunku organizacji oraz minimalizowania ryzyka prawnego i reputacyjnego.

Pytanie 23

SELECT ocena FROM oceny WHERE ocena > 2 ORDER BY ocena;
Załóżmy, że istnieje tabela oceny zawierająca kolumny id, nazwisko, imię oraz ocena. Przykładowe zapytanie ilustruje:
A. selekcję.
B. sumę.
C. rekurencję.
D. łączenie.
Zapytanie SQL przedstawione w pytaniu jest przykładem selekcji ponieważ wykorzystuje klauzulę WHERE do filtrowania danych. Selekcja w kontekście baz danych oznacza wybieranie konkretnych wierszy z tabeli które spełniają określone kryteria. W tym przypadku kryterium to ocena większa niż 2. Takie podejście jest bardzo powszechne i użyteczne w analizie danych pozwalając na uzyskanie tylko istotnych informacji spośród dużych zbiorów danych. Klauzula WHERE jest jednym z podstawowych narzędzi SQL wykorzystywanym w praktycznie każdym systemie zarządzania bazami danych jak MySQL PostgreSQL czy Oracle. Umożliwia ona tworzenie elastycznych i złożonych zapytań które mogą zawierać różnorodne warunki logiczne takie jak porównania czy wyrażenia regularne. Dobre praktyki w zakresie projektowania baz danych zalecają używanie selekcji do ograniczania ilości przetwarzanych danych co zwiększa wydajność systemów. Zrozumienie mechanizmu selekcji jest kluczowe dla skutecznego zarządzania i optymalizacji baz danych szczególnie w projektach o dużej skali.

Pytanie 24

Określ rezultat działania skryptu napisanego w języku PHP ```PHP "Perl",14=>"PHP",20=>"Python",22=>"Pike"); asort($tablica); print("

");
print_r($tablica);
print("
"); ?> ```

Ilustracja do pytania
A. rys. D
B. rys. B
C. rys. C
D. rys. A
Poprawna odpowiedź wskazuje uporządkowanie tablicy asocjacyjnej według wartości. Funkcja asort() w języku PHP sortuje tablicę według wartości, zachowując klucze. Oznacza to, że elementy zostaną uporządkowane alfabetycznie według nazw języków, co w tym przypadku prowadzi do kolejności PHP Perl Pike Python. Klucze pozostają przypisane do swoich wartości co jest ważnym aspektem przy pracy z tablicami asocjacyjnymi w PHP. Praktyczne zastosowanie tej funkcji obejmuje np. sortowanie list produktów według ich nazw w aplikacjach e-commerce. Dobre praktyki programistyczne sugerują użycie funkcji sortujących z zachowaniem kluczy w przypadku gdy klucze te mają istotne znaczenie np. unikalne identyfikatory. Zrozumienie jak działa sortowanie w PHP pozwala na efektywne zarządzanie danymi i poprawia optymalizację kodu.

Pytanie 25

Jak umieścić komentarz w kodzie PHP?

A. <? ... ?>
B. /* ... */
C. <!-- ... -->
D. /? ... ?/
Komentarze w kodzie PHP są kluczowym elementem, który pozwala programistom na dodawanie wyjaśnień, notatek czy informacji o kodzie, co znacznie ułatwia jego późniejsze zrozumienie i konserwację. Komentarze w PHP można umieszczać za pomocą podwójnego ukośnika (//) dla pojedynczych linii lub za pomocą /* ... */ dla komentarzy wieloliniowych. Wybrana odpowiedź /* ... */ jest poprawna, ponieważ umożliwia dodawanie dłuższych bloków tekstu, co jest praktyczne w przypadku skomplikowanych funkcji czy klas. Stosowanie komentarzy jest zgodne z dobrymi praktykami programowania, które zalecają dokumentowanie kodu, aby ułatwić współpracę w zespole oraz pomóc innym programistom w zrozumieniu funkcji i celu poszczególnych fragmentów kodu. Na przykład, podczas tworzenia złożonej aplikacji webowej, dobrze udokumentowany kod pozwoli zespołowi szybciej rozwiązywać problemy i wprowadzać zmiany, co jest kluczowe w dynamicznie zmieniającym się środowisku IT.

Pytanie 26

W języku CSS zdefiniowano style dla znacznika h1 zgodnie z podanym wzorem. Przy założeniu, że żadne inne style nie są zastosowane do znacznika h1, wskaż właściwy sposób stylizacji tego elementu

Ilustracja do pytania
A. A
B. B
C. C
D. D
Błędne odpowiedzi wynikają z nieprawidłowego zrozumienia zastosowania specyficznych stylów CSS. Font-style: oblique; jest często mylony z kursywą, czyli font-style: italic;. Oblique to bardziej subtelna forma pochylenia tekstu, która w projektach graficznych może nadawać bardziej nowoczesny wygląd. Dlatego inne opcje, które mogłyby sugerować użycie zwykłej kursywy, są nieprawidłowe. Font-variant: small-caps; często jest mylony z całkowitymi kapitalikami, co może prowadzić do nieporozumienia w formacie tekstu. Small-caps zachowuje proporcje tekstu, przekształcając tylko małe litery, co może być użyteczne w projektach, gdzie estetyka i elegancja są kluczowe. Niewłaściwe zrozumienie tego stylu może prowadzić do błędnych założeń o wyglądzie tekstu. Text-align: right; jest często zapominane, ponieważ większość tekstów w Internecie jest wyrównywana do lewej. Dlatego projekty, które wymagają wyrównania do prawej mogą być błędnie postrzegane jako niestandardowe lub nieoczekiwane. Poprawne użycie text-align: right; może jednak być kluczowe w układzie stron, gdzie asymetria i nowoczesny design są pożądane. Te błędne koncepcje pokazują, jak ważne jest zrozumienie i prawidłowe stosowanie specyficznych stylów CSS, ponieważ mogą one znacząco wpłynąć na wygląd i użyteczność projektu. Właściwe rozróżnienie tych stylów jest kluczowe dla profesjonalnego projektowania stron internetowych, gdzie detale wizualne i funkcjonalne mają istotne znaczenie dla końcowego użytkownika.

Pytanie 27

W przedstawionym filmie, aby połączyć tekst i wielokąt w jeden obiekt tak, aby operacja ta była odwracalna zastosowano funkcję

A. grupowania.
B. wykluczenia.
C. sumy.
D. części wspólnej.
Prawidłowo – w filmie została użyta funkcja grupowania. W grafice wektorowej, np. w programach typu Inkscape, CorelDRAW czy Illustrator, grupowanie służy właśnie do logicznego połączenia kilku obiektów w jeden „zestaw”, ale bez trwałego mieszania ich geometrii. To znaczy: tekst dalej pozostaje tekstem, wielokąt dalej jest wielokątem, tylko są traktowane jak jeden obiekt przy przesuwaniu, skalowaniu czy obracaniu. Dzięki temu operacja jest w pełni odwracalna – w każdej chwili możesz rozgrupować elementy i edytować każdy osobno. Moim zdaniem to jest podstawowa dobra praktyka w pracy z projektami, które mogą wymagać późniejszych poprawek: podpisy, etykiety, logotypy, schematy techniczne. Jeśli połączysz tekst z kształtem za pomocą operacji boolowskich (suma, część wspólna, wykluczenie), to tekst zwykle zamienia się na krzywe, przestaje być edytowalny jako tekst. To bywa potrzebne przy przygotowaniu do druku czy eksportu do formatu, który nie obsługuje fontów, ale nie wtedy, gdy zależy nam na łatwej edycji. Z mojego doświadczenia: przy projektowaniu interfejsów, ikon, prostych banerów na WWW czy grafik do multimediów, najrozsądniej jest najpierw grupować logicznie elementy (np. ikona + podpis), a dopiero na samym końcu, gdy projekt jest ostateczny, ewentualnie zamieniać tekst na krzywe. Grupowanie pozwala też szybko zaznaczać całe moduły projektu, wyrównywać je względem siebie, duplikować całe zestawy (np. kafelki menu, przyciski z opisami) bez ryzyka, że coś się rozjedzie. W grafice komputerowej to taka podstawowa „organizacja pracy” – mniej destrukcyjna niż różne operacje na kształtach i zdecydowanie bardziej elastyczna przy późniejszych zmianach.

Pytanie 28

Witryna internetowa powinna mieć zaprezentowaną strukturę bloków. Aby osiągnąć ten układ, należy przypisać sekcjom odpowiednie właściwości w następujący sposób:

Ilustracja do pytania
A. float tylko dla bloków: 2, 3, 4; clear dla bloku 5
B. float tylko dla bloku 2; clear dla bloków: 3, 4
C. float wyłącznie dla bloku 5; clear dla bloku 2
D. float tylko dla bloków: 3, 4; clear dla bloku 5
Żeby osiągnąć układ, który widzisz w pytaniu, musisz dobrze zrozumieć, jak działają właściwości CSS float i clear. Właściwość float umożliwia przesunięcie elementów w lewo lub w prawo w stosunku do ich kontenera oraz innych elementów. To jest przydatne do tworzenia układów kolumnowych. W tym przypadku bloki 2, 3 i 4 muszą być przesunięte w prawo, żeby ułożyły się obok siebie na poziomie. Blok 2 jest największy i pełni rolę ramki dla pozostałych bloków. Użycie float dla tych bloków daje oczekiwany efekt. Jednak żeby blok 5 znalazł się pod całą strukturą, musisz zastosować clear dla bloku 5. Dzięki temu clear, blok 5 nie będzie otoczony przez inne elementy z float i znajdzie się poniżej. Z mojego doświadczenia, praktyczne wykorzystanie float i clear jest świetne, bo pozwala na tworzenie responsywnych układów bez potrzeby sięgania po bardziej skomplikowane metody jak flexbox czy grid. Choć float nie jest już tak powszechnie stosowany w profesjonalnych projektach, dobrze jest znać jego działanie i ograniczenia, żeby lepiej rozumieć ewolucję CSS oraz móc pracować z kodem, który jeszcze wykorzystuje te klasyczne metody.

Pytanie 29

Do uruchomienia kodu napisanego w języku PHP konieczne jest posiadanie w systemie

A. serwera WWW, parsera PHP oraz bazy danych MySQL
B. przeglądarki internetowej
C. serwera WWW z bazą danych MySQL
D. serwera WWW z interpreterem PHP
Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że wystarczy zainstalować przeglądarkę internetową do uruchamiania kodu PHP. To podejście jest błędne, ponieważ przeglądarki internetowe są narzędziami do wyświetlania zawartości HTML i nie mają zdolności do interpretowania skryptów PHP. PHP musi być przetwarzany na serwerze, a przeglądarka jedynie odbiera już przetworzone dane. Kolejna niepoprawna odpowiedź wskazuje na konieczność posiadania serwera WWW wraz z serwerem MySQL. Chociaż MySQL jest popularnym systemem zarządzania bazami danych używanym w połączeniu z PHP, nie jest on niezbędny do uruchamiania samych skryptów PHP, zwłaszcza w sytuacjach, gdy aplikacja nie korzysta z bazy danych. Ostatnia z niepoprawnych odpowiedzi odnosi się do potrzeby posiadania serwera WWW, parsera PHP oraz serwera MySQL. Choć jest to podejście bardziej kompleksowe, to znowu, do uruchomienia kodu PHP wystarczy jedynie serwer WWW z interpreterem PHP. MySQL jest opcjonalny i wykorzystywany tylko wtedy, gdy aplikacja wymaga interakcji z bazą danych. Wnioskując, aby uruchomić kod PHP, kluczowym elementem jest serwer WWW z interpreterem PHP, co czyni inne odpowiedzi niepoprawnymi w kontekście podstawowych wymagań.

Pytanie 30

Jakiego języka skryptowego ogólnego zastosowania powinno się użyć do tworzenia aplikacji internetowych, które są zintegrowane z HTML i działają na serwerze?

A. Perl
B. C#
C. JavaScript
D. PHP
JavaScript, choć jest niezwykle popularnym językiem skryptowym używanym do tworzenia interaktywnych elementów na stronach internetowych, działa głównie po stronie klienta, co oznacza, że kod jest wykonywany w przeglądarce użytkownika, a nie na serwerze. To ogranicza możliwość bezpośredniej interakcji z bazą danych lub przetwarzania danych na serwerze. Użycie Javy jako języka skryptowego w aplikacjach webowych również napotyka ograniczenia, ponieważ jest to język o większej złożoności i przeznaczeniu systemowym, a nie specjalnie dostosowany do dynamicznych treści w sieci. W przypadku Perla, choć jest to język o dużych możliwościach, jego popularność w tworzeniu aplikacji WWW znacznie zmalała na rzecz bardziej nowoczesnych rozwiązań, jak PHP lub Python. C# również nie jest idealnym wyborem dla aplikacji WWW, które mają być zagnieżdżane w HTML, ponieważ jest językiem głównie stosowanym w ekosystemie Microsoftu i .NET, który wymaga dodatkowej konfiguracji serwera. To prowadzi do nieefektywności, jeśli chodzi o szybkość i łatwość wdrażania. Wybór niewłaściwego języka do danego zadania, takiego jak tworzenie aplikacji WWW, może skutkować poważnymi komplikacjami, w tym większym czasem ładowania, trudnościami w integracji oraz mniejszą elastycznością w rozwoju aplikacji. Dlatego tak ważne jest zrozumienie specyfiki i zastosowania różnych języków skryptowych w kontekście budowy aplikacji webowych.

Pytanie 31

Poniżej przedstawiono fragment kodu języka HTML. Jest on definicją listy:

<ol>
  <li>punkt 1</li>    <li>punkt 2</li>
  <ul>
    <li>podpunkt1</li>
    <ul>    <li>podpunkt2</li>  <li>podpunkt3</li>  </ul>
  </ul>
  <li>punkt3</li>
</ol>

A.

  1. punkt 1
  2. punkt 2
    • podpunkt1
    • podpunkt2
    • podpunkt3
  3. punkt3

B.

  1. punkt 1
  2. punkt 2
  3. punkt3
    • podpunkt1
    • podpunkt2
    • podpunkt3

C.

  1. punkt 1
  2. punkt 2
    • podpunkt1
      • podpunkt2
      • podpunkt3
  3. punkt3

D.

  • punkt 1
  • punkt 2
    1. podpunkt1
      • podpunkt2
      • podpunkt3
  • punkt3
A. C.
B. A.
C. D.
D. B.
Twoja odpowiedź niestety nie była prawidłowa. Kluczową częścią zadania była interpretacja struktury kodu HTML prezentującej listę numerowaną (<ol>) z trzema elementami listy (<li>). W szczególności, zwróć uwagę na to, że w drugim elemencie listy znajduje się zagnieżdżona lista nieuporządkowana (<ul>) z trzema podpunktami. Fakt, że podpunkty są oznaczone kropkami, jest charakterystyczny dla listy nieuporządkowanej, co sugerowało, że prawidłową odpowiedzią jest C. W przypadku innych odpowiedzi, nie odzwierciedlały one prawidłowo struktury przedstawionego kodu, co mogło wynikać z niezrozumienia znaczenia poszczególnych tagów HTML. Pamiętaj, że w HTML istotne jest zrozumienie, jak tagi są zagnieżdżone w sobie, tworząc strukturę strony. Przy dalszej nauce zwracaj uwagę na to, jak poszczególne elementy HTML są ze sobą powiązane.

Pytanie 32

Które z poniższych zdań charakteryzuje grafikę wektorową?

A. Jest to reprezentacja obrazu przy pomocy siatki pikseli o różnych kolorach układających się w poziomie i pionie na monitorze komputera, drukarce lub innym urządzeniu wyjściowym
B. Służy do zapisu zdjęć cyfrowych
C. Może być zapisywana w formatach JPG lub PNG
D. Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych umieszczonych w układzie współrzędnych
Grafika wektorowa to technika obrazowania, która polega na reprezentowaniu obrazów za pomocą figur geometrycznych, takich jak punkty, linie, krzywe i wielokąty, które są zdefiniowane matematycznie i umieszczone w układzie współrzędnych. Dzięki temu obrazy wektorowe są skalowalne bez utraty jakości, co jest ich kluczową zaletą. Zastosowanie grafiki wektorowej znajduje się w wielu dziedzinach, takich jak projektowanie logo, ilustracje, animacje oraz wszędzie tam, gdzie potrzebna jest elastyczność w edycji i skalowaniu obrazów. W przeciwieństwie do grafiki rastrowej, która jest oparta na siatce pikseli, grafika wektorowa zapewnia lepszą ostrość i jakość w dowolnym rozmiarze. Dobrymi przykładami formatów wektorowych są SVG (Scalable Vector Graphics) oraz AI (Adobe Illustrator), które są standardami branżowymi wykorzystywanymi przez profesjonalnych projektantów. W praktyce, podczas projektowania, grafika wektorowa umożliwia łatwe wprowadzanie zmian kolorystycznych, kształtowych czy nawet animacyjnych bez negatywnego wpływu na jakość obrazu.

Pytanie 33

Jakie cechy powinien posiadać klucz główny?

A. Jest unikatowy, może mieć tylko wartości całkowite
B. Nie może przybierać wartości, reprezentowany jest przez dokładnie jedno pole tabeli
C. Reprezentowany jest przez jedno pole tabeli, jego wartość nie może ulegać zmianie
D. Jest unikatowy, nie może zawierać pustych wartości
Odpowiedź wskazująca, że klucz główny jest unikatowy i nie może przyjmować pustych wartości jest absolutnie poprawna. Klucz główny w relacyjnych bazach danych pełni kluczową rolę w identyfikacji unikalnych rekordów w tabeli. Jego unikalność zapewnia, że każdy wiersz w tabeli można jednoznacznie zidentyfikować, co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Na przykład, w tabeli użytkowników, identyfikator użytkownika (user_id) może pełnić rolę klucza głównego, co pozwala na łatwe wyszukiwanie i powiązanie danych z innymi tabelami, takimi jak zamówienia czy posty. Standardy takie jak ISO/IEC 9075 (SQL) podkreślają znaczenie kluczy głównych w projektowaniu baz danych. Dodatkowo, dobrym zwyczajem jest, aby kolumny będące kluczami głównymi były także oznaczone jako NOT NULL, co zapobiega wprowadzeniu pustych wartości, a tym samym zapewnia integralność danych. Zrozumienie tego konceptu jest niezbędne dla każdego, kto projektuje lub zarządza bazami danych, ponieważ błędy w definicji kluczy głównych mogą prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych.

Pytanie 34

Jakie wyrażenie logiczne w języku PHP weryfikuje, czy zmienna1 znajduje się w przedziale jednostronnie domkniętym <-5, 10)?

A. $zmienna1 <= -5 || $zmienna1 < 10
B. $zmienna1 >= -5 || $zmienna1 < 10
C. $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10
D. $zmienna1 <= -5 && $zmienna1 < 10
Wyrażenie logiczne $zmienna1 >= -5 && $zmienna1 < 10 jest poprawne, ponieważ precyzyjnie określa przedział jednostronnie domknięty <-5, 10). W tym przypadku, aby zmienna1 należała do tego przedziału, musi być większa lub równa -5 oraz jednocześnie mniejsza od 10. To oznacza, że -5 jest włączone do przedziału, podczas gdy 10 już nie. W praktycznym użyciu tego wyrażenia, można je zastosować np. w walidacji danych wejściowych w formularzach, gdzie wartość powinna mieścić się w określonym zakresie. Dobre praktyki programistyczne sugerują, aby zawsze jasno określać zakresy wartości, aby unikać błędów logicznych, co jest szczególnie istotne w obszarze programowania warunkowego. Dodatkowo, proponowane wyrażenie jest również zgodne z zasadami czytelności kodu, ułatwiając jego późniejsze zrozumienie przez innych programistów.

Pytanie 35

Utworzono bazę danych z tabelą mieszkancy, która zawiera pola: nazwisko, imie, miasto. Następnie zrealizowano poniższe zapytanie do bazy: ```SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" UNION ALL SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Kraków"``` Wskaż zapytanie, które zwróci te same dane:

A. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto="Poznań" OR miasto="Kraków"
B. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto HAVING "Poznań" OR "Kraków"
C. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy AS "Poznań" OR "Kraków"
D. SELECT nazwisko, imie FROM mieszkancy WHERE miasto BETWEEN "Poznań" OR "Kraków"
Zarówno druga, jak i trzecia odpowiedź zawierają błędne konstrukcje zapytań SQL, które nie są zgodne z syntaktyką SQL. W drugiej propozycji użycie aliasu 'AS' dla miast jest niepoprawne, ponieważ aliasowanie dotyczy głównie tabel i kolumn, a nie wartości w klauzuli WHERE. W konsekwencji zapytanie nie zwróci żadnych danych, gdyż nie jest w stanie poprawnie zinterpretować podanych warunków. Trzecia odpowiedź sugeruje użycie operatora BETWEEN w kontekście miast, co również jest niepoprawne. BETWEEN wymaga wartości liczbowych lub dat, a nie tekstowych. Dodatkowo, użycie operatora OR w kontekście BETWEEN jest błędne, ponieważ BETWEEN sam w sobie definiuje zakres wartości. Ostatnia odpowiedź jest również niepoprawna, ponieważ klauzula HAVING jest wykorzystywana w kontekście agregacji danych i nie jest przeznaczona do stosowania w prostych warunkach filtracji, jak w tym przypadku. Typowym błędem jest mylenie kontekstu użycia różnych klauzul w SQL oraz niewłaściwe stosowanie operatorów, co prowadzi do niepoprawnych wniosków o skutkach zapytań. Warto zrozumieć zasady rządzące składnią SQL, aby efektywnie tworzyć zapytania, które zwracają oczekiwane wyniki.

Pytanie 36

W języku PHP stwórz warunek, który będzie prawdziwy, gdy zmienna

$a 
będzie jakąkolwiek liczbą całkowitą mniejszą niż -10 lub gdy zmienna
$b 
będzie liczbą z zakresu (25, 75). Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać
A. ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75))
B. ($a < -10) or (($b > 25) and ($b < 75))
C. ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75))
D. ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75))
W analizowanych odpowiedziach występują różne nieprawidłowe założenia dotyczące użycia operatorów logicznych. W przypadku wyrażenia ($a < -10) and (($b > 25) and ($b < 75)), warunek wymaga, aby oba kryteria były spełnione jednocześnie, co nie odpowiada treści pytania, w której wystarczy spełnienie jednego z nich. Z kolei odpowiedź ($a < -10) or (($b > 25) or ($b < 75)) wprowadza błąd przez użycie operatora 'or' w niewłaściwy sposób, ponieważ drugi człon pozwala na spełnienie jednego z warunków niezależnie od drugiego, co sprawia, że warunek dotyczący zmiennej $b staje się zbyt ogólny. Odpowiedź ($a < -10) and (($b > 25) or ($b < 75)) również jest błędna, ponieważ wymaga zarówno, aby zmienna $a była mniejsza od -10, jak i aby $b było większe niż 25 lub mniejsze niż 75, co wprowadza niepotrzebne ograniczenia. Te błędne odpowiedzi wskazują na typowe trudności w zrozumieniu logiki warunkowej w programowaniu, w szczególności przy użyciu operatorów 'and' i 'or'. Kluczowe jest, aby zawsze dokładnie analizować wymagania dotyczące warunków logicznych oraz zrozumieć ich konsekwencje w kontekście wykonania kodu.

Pytanie 37

Który z przedstawionych poniżej fragmentów kodu HTML5 zostanie uznany przez walidator HTML za niepoprawny?

A. <p class= "stl">tekst</p>
B. <p class= "stl" style= "color: #F00 ">tekst</p>
C. <p class= "stl"><style>.a{color:#F00}</style>tekst</p>
D. <p class= "stl" id= "a">tekst</p>
Pozostałe odpowiedzi nie zawierają błędów, które mogłyby skutkować odrzuceniem przez walidator HTML5. W pierwszym przypadku użycie atrybutu class w tagu <p> jest w pełni zgodne z HTML5, co pozwala na przypisanie stylu do elementu. Atrybut class jest standardowym sposobem klasyfikacji elementów, co umożliwia ich stylizację z użyciem CSS. W drugim przykładzie, dodanie atrybutu id do tagu <p> również nie narusza zasad poprawności HTML i pozwala na jednoznaczne identyfikowanie elementu na stronie. Identyfikatory są istotnym narzędziem w programowaniu front-end i są często wykorzystywane w JavaScript oraz przy stylizacji CSS. W trzecim przypadku stylowanie bezpośrednie na elemencie <p> przy użyciu atrybutu style jest akceptowalne w HTML5, mimo że nie jest to najlepsza praktyka ze względu na zasady separacji treści i stylu. Współczesne podejścia do programowania zalecają korzystanie z zewnętrznych arkuszy stylów, aby poprawić organizację kodu i jego ponowne użycie. Wszystkie te przykłady ilustrują biegłość w korzystaniu z HTML5 i jego atrybutów, co jest niezbędne do tworzenia semantycznych i dostępnych stron internetowych.

Pytanie 38

Wskaż poprawne stwierdzenie dotyczące poniższej definicji stylu:

<style>
<!--
P{color:blue; font-size:14pt; font-style:italic}
A{font-size: 16pt ; text-transform:lowercase;}
TD.niebieski {color: blue}
TD.czerwony {color: red}
-->
</style>
A. Określono dwie kategorie
B. To jest styl lokalny
C. Odnośnik będzie napisany czcionką 14 punktów
D. Akapit będzie konwertowany na małe litery
Styl lokalny to takie style, które dodaje się bezpośrednio w plikach HTML, często w tagu style lub jako atrybut style w elementach HTML. W tym przypadku mamy do czynienia z osobnym blokiem CSS, więc nie jest to styl lokalny. Co do rozmiaru czcionki linku, to stwierdzenie, że ma 14 punktów, jest błędne. W kodzie CSS widzimy, że rozmiar czcionki dla elementu P to 14 punktów, ale dla elementu A jest ustawiony na 16 punktów. Często takie nieporozumienia wynikają z tego, że nie analizuje się dokładnie kodu źródłowego albo myli się różne selektory. Odnośnie transponowania akapitu na małe litery, to też nie jest poprawne, bo właściwość text-transform: lowercase dotyczy odnośników, nie akapitów. W nauce o CSS ważne jest, żeby dobrze rozumieć zasady działania i umieć rozróżniać, które selektory i właściwości stosują się do konkretnych elementów HTML. To wymaga praktyki i dokładnej analizy kodu. Zrozumienie tych rzeczy jest kluczowe w pracy nad stronami internetowymi, bo pozwala na efektywne zarządzanie stylami. Dobrze stosowane style to podstawa dla każdego, kto zajmuje się tworzeniem i utrzymywaniem stron, żeby wszystko wyglądało spójnie i działało jak trzeba.

Pytanie 39

Dana jest tablica n-elementowa o nazwie t[n] Zadaniem algorytmu zapisanego w postaci kroków jest wypisanie sumy

K1: i = 0; wynik = 0;
K2: Dopóki i < n wykonuj K3 .. K4
    K3: wynik ← wynik + t[i]
    K4: i ← i + 2
K5: wypisz wynik
A. co drugiego elementu tablicy.
B. n-elementów tablicy.
C. sumy wszystkich elementów tablicy.
D. sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste.
Niestety, Twoje odpowiedzi nie są do końca poprawne i widać, że coś Ci umknęło w tej kwestii. Algorytm nie sumuje wszystkich elementów tablicy, ani nie odnosi się do ich parzystości. Właściwie to sumuje co drugi element, a nie wszystkie naraz. Kiedy myślisz o sumowaniu n-elementów, warto wiedzieć, że 'n' oznacza wielkość tablicy, a nie mówi, które elementy są sumowane. Przypomnij sobie, że algorytm używa pętli i zmiennej, która idzie o 2 w każdej turze, więc nic nie stoi na przeszkodzie, żeby lepiej zrozumieć, jak to działa. To kluczowe, bo dobra znajomość algorytmów i tablic to podstawa w programowaniu.

Pytanie 40

Głównym celem systemu CMS jest oddzielenie treści portalu informacyjnego od jego wyglądu. Taki efekt osiąga się przez generowanie zawartości

A. z bazy danych oraz wyglądu za pomocą atrybutów HTML
B. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu
C. ze statycznych plików HTML oraz wyglądu za pomocą technologii FLASH
D. z bazy danych oraz wyglądu ze zdefiniowanego szablonu
Wybór błędnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie architektury systemów zarządzania treścią. Odpowiedzi sugerujące generowanie zawartości z 'statycznych plików HTML' nie uwzględniają kluczowej zasady, jaką jest elastyczność i efektywność dynamicznego zarządzania treścią. Statyczne pliki HTML są trudne do aktualizacji, co powoduje, że zmiany w treści są czasochłonne i zwiększają ryzyko błędów. Przykładowo, w przypadku wprowadzenia istotnych zmian w treści, takich jak aktualizacje informacji o produktach, każda zmiana wymagałaby ręcznej edycji wielu plików, co jest niepraktyczne i nieefektywne. Ponadto, wykorzystanie technologii FLASH do generowania wyglądu jest przestarzałym podejściem, które nie jest już wspierane przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. FLASH nie tylko ogranicza dostępność treści na urządzeniach mobilnych, ale także stwarza zagrożenia związane z bezpieczeństwem. Ostatecznie, podejścia te nie są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na wykorzystanie responsywnych, łatwych w zarządzaniu szablonów i dynamicznych baz danych, co jest kluczowe dla sukcesu nowoczesnych aplikacji internetowych.