Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik programista
  • Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
  • Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:50
  • Data zakończenia: 8 czerwca 2026 12:00

Egzamin niezdany

Wynik: 15/40 punktów (37,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe
Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania
Udostępnij swój wynik
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Wskaż prawdziwe stwierdzenie dotyczące polecenia:

CREATE TABLE IF NOT EXISTS adres (ulica VARCHAR(70) CHARACTER SET utf8);
A. IF NOT EXISTS stosuje się opcjonalnie, aby upewnić się, że w bazie danych nie istnieje już taka tabela.
B. Rekordem tabeli nie może być '3 MAJA'.
C. Klauzula CHARACTER SET utf8 jest obowiązkowa.
D. Do tabeli nie można wprowadzać nazw ulic zawierających polskie znaki.
Dobrze, że wybrałeś właściwą odpowiedź! Polecenie CREATE TABLE IF NOT EXISTS jest rzeczywiście używane w SQL, aby stworzyć tabelę tylko wtedy, gdy nie istnieje ona już w bazie danych. To jest bardzo praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć błędów, gdy próbujemy stworzyć tabelę, która już istnieje. Jest to zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi i jest oparte na standardach SQL. Dodatkowo, warto pamiętać, że klauzula CHARACTER SET utf8, chociaż nie jest obowiązkowa, pozwala na przechowywanie znaków specjalnych, w tym polskich. Jest to ważne, gdy pracujemy z danymi, które zawierają różne zestawy znaków. Dlatego, nawet jeśli nie jest to wymagane, często jest to dobra praktyka. Podobnie, warto pamiętać, że typ danych VARCHAR(70) pozwala na przechowywanie dowolnych ciągów znaków, w tym dat i nazw, więc nie ma żadnych ograniczeń co do tego, jakie informacje mogą być przechowywane w tabeli.

Pytanie 2

Jakie cechy powinien posiadać klucz główny?

A. Jest unikatowy, nie może zawierać pustych wartości
B. Nie może przybierać wartości, reprezentowany jest przez dokładnie jedno pole tabeli
C. Reprezentowany jest przez jedno pole tabeli, jego wartość nie może ulegać zmianie
D. Jest unikatowy, może mieć tylko wartości całkowite
Odpowiedź wskazująca, że klucz główny jest unikatowy i nie może przyjmować pustych wartości jest absolutnie poprawna. Klucz główny w relacyjnych bazach danych pełni kluczową rolę w identyfikacji unikalnych rekordów w tabeli. Jego unikalność zapewnia, że każdy wiersz w tabeli można jednoznacznie zidentyfikować, co jest kluczowe dla utrzymania integralności danych. Na przykład, w tabeli użytkowników, identyfikator użytkownika (user_id) może pełnić rolę klucza głównego, co pozwala na łatwe wyszukiwanie i powiązanie danych z innymi tabelami, takimi jak zamówienia czy posty. Standardy takie jak ISO/IEC 9075 (SQL) podkreślają znaczenie kluczy głównych w projektowaniu baz danych. Dodatkowo, dobrym zwyczajem jest, aby kolumny będące kluczami głównymi były także oznaczone jako NOT NULL, co zapobiega wprowadzeniu pustych wartości, a tym samym zapewnia integralność danych. Zrozumienie tego konceptu jest niezbędne dla każdego, kto projektuje lub zarządza bazami danych, ponieważ błędy w definicji kluczy głównych mogą prowadzić do poważnych problemów z integralnością danych.

Pytanie 3

Aby zobaczyć wyniki działania skryptu PHP będącego elementem strony WWW, musi on zostać:

A. zinterpretowany po stronie klienta
B. zinterpretowany po stronie serwera
C. skompilowany po stronie serwera
D. skompilowany po stronie klienta
PHP to język skryptowy interpretowany po stronie serwera. Gdy przeglądarka żąda strony, serwer uruchamia interpreter PHP, który wykonuje kod, a do klienta wysyła już sam wynik - zwykle gotowy HTML. Dzięki temu kod źródłowy PHP nigdy nie trafia do przeglądarki. Dlatego skrypt musi być zinterpretowany po stronie serwera.

Pytanie 4

Jaką złożoność obliczeniową ma algorytm wyszukiwania elementu w nieposortowanej tablicy jednowymiarowej?

A. silnia, O(n!)
B. liniową, O(n)
C. kwadratową, O(n²)
D. stała, O(1)
W nieposortowanej tablicy nie ma porządku, który pozwoliłby pominąć część elementów, więc element szuka się przeglądając kolejne pozycje (wyszukiwanie liniowe). W najgorszym przypadku trzeba sprawdzić wszystkie n elementów, dlatego złożoność wynosi O(n) - liniowa. Dlatego poprawna jest złożoność liniowa, O(n).

Pytanie 5

Jakiej opcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie w taki sposób, aby widoczna była tylko część znajdująca się w obrębie ramki?

Ilustracja do pytania
A. Perspektywa
B. Skalowanie
C. Odbicie
D. Kadrowanie
Kadrowanie to proces polegający na usuwaniu niechcianych części obrazu w celu skupienia uwagi na jego istotnych elementach. W kontekście przygotowywania rysunku do wyświetlenia na stronie internetowej, kadrowanie pozwala na wyeksponowanie tylko tych fragmentów grafiki, które mają być widoczne dla odbiorcy, jednocześnie usuwając zbędne tło czy elementy. Jest to technika szeroko stosowana w branży graficznej i fotograficznej, gdzie precyzyjne dostosowanie kompozycji wizualnej ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz komunikacji wizualnej. Kadrowanie wspiera także optymalizację plików graficznych, redukując ich rozmiar i poprawiając czas ładowania strony. W edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kadrowanie jest intuicyjnym narzędziem, które pozwala na szybkie i efektywne dostosowanie kadru do wymogów projektu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne kadrowanie w celu zwiększenia czytelności i nadania profesjonalnego wyglądu materiałom wizualnym. Poprawnie wykadrowany obraz nie tylko poprawia estetykę, ale również może wpłynąć na przekaz oraz zaangażowanie użytkowników. Wybór właściwych proporcji i skali podczas kadrowania jest istotny dla uzyskania spójnego i harmonijnego efektu końcowego, który będzie zgodny z założeniami projektu oraz oczekiwaniami odbiorcy.

Pytanie 6

W HTML zdefiniowano hiperłącze zawierające znak #. Co się wydarzy po kliknięciu na ten odsyłacz?

<a href="#dane"></a>
A. Otworzy się nowa karta przeglądarki o nazwie dane
B. Zostanie wskazany względny adres URL o nazwie dane
C. Strona przewinie się do elementu o id równym dane
D. Uruchomi się skrypt o nazwie dane
W HTML znacznik <a> to taki element, który tworzy hiperłącza. Dzięki nim możesz przeskakiwać po stronie lub między różnymi stronami. Atrybut href wskazuje, dokąd prowadzi to łącze. Jak widzisz, gdy href zaczyna się od #, to znaczy, że przeniesie Cię do konkretnego miejsca na tej samej stronie, które jest oznaczone atrybutem id. Czyli, jeśli masz href="#dane", to strona przewinie się do elementu z id="dane". To bardzo przydatna rzecz, szczególnie na długich stronach, bo zamiast przewijać wszystko, możesz od razu trafić do odpowiedniej sekcji. To zgodne z tymi sztywnymi zasadami W3C, które mówią o tym, że strony powinny być łatwe w obsłudze. Powinieneś też pamiętać, żeby zawsze sprawdzać, czy id, do którego się odnosisz, istnieje. Dzięki temu unikniesz problemów z nawigacją.

Pytanie 7

Podany poniżej kod źródłowy w języku C++ ma na celu wypisywanie dla wprowadzonych dowolnych liczb całkowitych różniących się od zera:

int main(){
    int liczba;
    cin >> liczba;
    while (liczba != 0)
    {
        if ((liczba % 2) == 0)
            cout << liczba << endl;
        cin >> liczba;
    }
    return 0;
}
A. jedynie liczby parzyste
B. liczby pierwsze
C. tylko liczby nieparzyste
D. wszystkie liczby
Kod źródłowy napisany w języku C++ ma na celu wypisywanie tylko liczb parzystych. Funkcja main() wczytuje liczbę całkowitą za pomocą cin, a następnie wchodzi w pętlę while, która trwa tak długo, jak długo wczytana liczba nie jest równa zero. Wewnątrz pętli, zastosowano sprawdzenie warunku, który definiuje, czy liczba jest parzysta, poprzez operator modulo: (liczba % 2) == 0. Jeśli wynik tego działania jest równy zero, liczba jest parzysta i zostaje wypisana na ekranie. Wszelkie inne liczby (nieparzyste) nie są wyświetlane. Przykładem praktycznego zastosowania tego kodu może być program do analizy danych liczbowych, gdzie chcemy zebrać tylko liczby parzyste do dalszej obróbki, na przykład w statystyce lub w aplikacjach finansowych. Praktyczne podejście do programowania w C++ wymaga znajomości takich konstrukcji jak pętle i warunki, co jest zgodne z najlepszymi praktykami inżynieryjnymi w branży oprogramowania.

Pytanie 8

Podany fragment dokumentu HTML zawierający kod JavaScript sprawi, że po naciśnięciu przycisku

Ilustracja do pytania
A. obraz1.png zostanie wymieniony na obraz2.png
B. obraz2.png zostanie wymieniony na obraz1.png
C. obraz2.png zostanie zniknięty
D. obraz1.png zostanie zniknięty
Załączony fragment kodu HTML pokazuje dwa elementy img oraz przycisk. Obrazek obraz2.png ma przypisany atrybut id o wartości id1. W kodzie JavaScript przypisanym do zdarzenia onclick przycisku wykorzystywana jest metoda document.getElementById('id1').style.display='none'. Ta metoda odwołuje się bezpośrednio do elementu o identyfikatorze id1 czyli obrazka obraz2.png i zmienia jego styl CSS display na none. W praktyce oznacza to że element ten zostanie ukryty na stronie po naciśnięciu przycisku. Praktyczne zastosowanie tej techniki to dynamiczne zarządzanie widocznością elementów na stronie bez konieczności jej przeładowania co poprawia doświadczenie użytkownika. Tego typu manipulacje DOM (Document Object Model) są podstawą interaktywnych aplikacji webowych i są powszechnie używane w nowoczesnym programowaniu JavaScript. Dobrym standardem jest jednak unikanie bezpośredniego pisania skryptów JavaScript w HTML co poprawia czytelność kodu i jego utrzymywalność

Pytanie 9

Na ilustracji przedstawiono dwie tabele. Aby ustanowić między nimi relację jeden do wielu, gdzie jedna strona to Klienci, a druga strona to Zamowienia, należy

Ilustracja do pytania
A. dodać pole klucza obcego do tabeli Klienci i powiązać je z ID tabeli Zamowienia.
B. powiązać relacją pola ID z obu tabel.
C. wprowadzić pole klucza obcego do tabeli Zamowienia i powiązać je z ID tabeli Klienci.
D. stworzyć trzecią tabelę z dwoma kluczami obcymi. Jeden klucz połączyć z ID tabeli Klienci, a drugi klucz połączyć z ID tabeli Zamowienia.
Tworzenie relacji jeden do wielu między tabelami w bazie danych wymaga zrozumienia, jak działa klucz podstawowy i klucz obcy. W tym przypadku tabela Klienci posiada pole ID, które jest kluczem podstawowym. Aby utworzyć relację jeden do wielu, należy dodać do tabeli Zamowienia pole klucza obcego, które będzie połączone z polem ID z tabeli Klienci. Dzięki temu każdy rekord w tabeli Zamowienia będzie mógł być przypisany do jednego klienta, ale jeden klient może mieć wiele zamówień. Taka struktura jest zgodna z normalizacją baz danych, która ma na celu eliminację redundancji danych i zapewnienie integralności danych. W praktyce, w systemach takich jak SQL, relacje te są wykorzystywane do wykonywania operacji takich jak wyszukiwanie wszystkich zamówień dla konkretnego klienta, co jest wykonywane przez dołączenie tabel za pomocą klucza obcego. Implementacja kluczy obcych w bazach danych jest standardową praktyką, która zwiększa spójność i bezpieczeństwo danych, minimalizując ryzyko błędów podczas operacji CRUD (Create Read Update Delete).

Pytanie 10

Metoda i zmienna są dostępne dla metod tej klasy ORAZ klas po niej dziedziczących (potomnych). Który modyfikator?

A.
public
B.
private
C.
protected
D.
static
Modyfikator protected udostępnia składowe metodom TEJ klasy ORAZ klasom po niej DZIEDZICZĄCYM (potomnym), ale nie kodowi z zewnątrz. To pośredni poziom między private a public, przydatny, gdy klasa bazowa ma coś udostępnić dziedzicom, lecz ukryć przed światem. Zapamiętaj: protected = „dla mnie i moich potomków”.

Pytanie 11

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }
B. td, th { background-color: Pink; }
C. tr:hover { background-color: Pink; }
D. tr:active { background-color: Pink; }
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 12

Przedstawiona w języku C++ definicja typu wyliczeniowego sprawi, że enumerator CZWARTEK będzie równy

enum dni {PONIEDZIALEK = 1, WTOREK, SRODA, CZWARTEK, PIATEK, SOBOTA, NIEDZIELA};
A. liczbie 1
B. napisowi 'CZWARTEK'
C. liczbie 4
D. napisowi "CZWARTEK"
Odpowiedzi wskazujące na napisy, zarówno w pojedynczych cudzysłowach, jak i podwójnych, są niepoprawne, ponieważ w kontekście definicji typów wyliczeniowych w C++ wartością enumeratora nie jest tekst, lecz liczba całkowita. Typy wyliczeniowe zostały zaprojektowane, aby reprezentować zestaw stałych, które mają konkretne wartości numeryczne, co czyni je bardziej efektywnymi w użyciu w porównaniu do zwykłych zmiennych. Próbując utożsamiać CZWARTEK z napisem, można dojść do mylnego wniosku, że nazwy enumeratorów są tego samego rodzaju co stringi, co prowadzi do nieprawidłowego zrozumienia ich roli w programowaniu. Warto również zauważyć, że w C++ używanie typów wyliczeniowych przyczynia się do zwiększenia bezpieczeństwa typów, ponieważ pozwala na ograniczenie wartości, które zmienna może przyjąć. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do nieprawidłowych odpowiedzi, obejmują mylenie reprezentacji tekstowej zmiennych z ich wartościami numerycznymi lub nieuważne czytanie definicji enum, co może prowadzić do błędnych wniosków na temat tego, jak działają enumeratory. W systemach, które operują na złożonych danych, takich jak dni tygodnia, wykorzystanie enumów jest kluczowe dla poprawnego działania logiki programu, dlatego istotne jest zrozumienie ich właściwego użycia i przypisania wartości.

Pytanie 13

W języku CSS określono formatowanie znacznika h1 według wzoru. Zakładając, że żadne inne formatowanie nie jest dodane do znacznika h1, wskaż sposób formatowania tego znacznika

Ilustracja do pytania
A. B
B. A
C. D
D. C
Formatowanie znacznika h1, określone w podanym kodzie CSS, wprowadza kilka charakterystycznych cech stylistycznych. Przede wszystkim, zastosowanie 'font-style: oblique;' zmienia wygląd tekstu, nadając mu ukośny styl. To oznacza, że tekst będzie wyświetlany w wyraźnie przechylonej formie, co jest często używane do podkreślenia ważnych elementów. Dodatkowo, 'font-variant: small-caps;' odpowiedzialne jest za przekształcenie małych liter w małe kapitałki, co nadaje tekstowi elegancki i formalny wygląd. Taki zabieg jest często wykorzystywany w tytułach lub nagłówkach, aby wyróżnić je wśród pozostałego tekstu. Ostatni element, 'text-align: right;', wyrównuje tekst do prawej krawędzi kontenera, co jest mniej powszechnie stosowane w porównaniu do wyrównania do lewej lub wyśrodkowanego, ale może być użyteczne w specyficznych układach strony. W przypadku, gdyby były dodatkowe style CSS przypisane do tego znacznika, mogłyby one wpłynąć na ostateczny wygląd, jednak w tym przypadku zakładamy, że są to jedyne zastosowane style. Standardy CSS jasno określają, jak różne właściwości mogą być używane do stylizacji elementów HTML, co czyni je niezwykle potężnym narzędziem w tworzeniu estetycznych i funkcjonalnych stron internetowych.

Pytanie 14

Elementem, który odnosi się do imienia Agata w pokazanej tablicy JavaScript, jest

Ilustracja do pytania
A. Imiona['Agata']
B. Imiona[Agata]
C. Imiona[4]
D. Imiona[3]
JavaScript ma fajne tablice, które pozwalają trzymać różne wartości w jednej zmiennej. Pamiętaj, że w tablicach numerację zaczynamy od zera, więc pierwszy element to 0. W naszym przypadku mamy tablicę Imiona z pięcioma imionami: Anna, Joanna, Monika, Agata. Żeby dostać się do czwartego imienia, musisz użyć indeksu 3, czyli Imiona[3]. To standardowa zasada w JavaScript i naprawdę w wielu innych językach programowania, więc warto się tego nauczyć. W praktyce umiejętność indeksowania tablic jest bardzo ważna, zwłaszcza gdy chcesz przefiltrować, posortować albo po prostu przejść przez dane. Dlatego dobrze jest zapamiętać, jak działa indeksowanie zerowe, bo to kluczowa rzecz dla każdego, kto pracuje z danymi w tym języku.

Pytanie 15

Funkcja phpinfo() umożliwia:

A. sprawdzanie wartości zmiennych wykorzystanych w skrypcie PHP
B. analizowanie kodu PHP pod kątem błędów
C. uzyskanie informacji o środowisku pracy serwera obsługującego PHP
D. inicjowanie skryptu w języku PHP
Funkcja phpinfo() jest kluczowym narzędziem w ekosystemie PHP, które dostarcza szczegółowych informacji o konfiguracji środowiska, w którym działa PHP. Użycie tej funkcji pozwala deweloperom na uzyskanie danych takich jak wersja PHP, zainstalowane rozszerzenia, ustawienia konfiguracyjne, oraz dane o systemie operacyjnym. Przykładowo, deweloper może wykorzystać phpinfo() do szybkiego sprawdzenia, czy potrzebne rozszerzenie, takie jak GD lub cURL, jest zainstalowane na serwerze. Pozwoli to uniknąć problemów związanych z brakującymi funkcjami w kodzie. Ponadto, funkcja ta jest także pomocna w procesach rozwiązywania problemów, ponieważ umożliwia natychmiastowy wgląd w kluczowe zmienne konfiguracyjne, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania środowiskami aplikacji webowych. Warto jednak pamiętać, że phpinfo() powinno być używane ostrożnie i tylko w środowisku deweloperskim, aby nie ujawniać danych konfiguracyjnych w produkcji.

Pytanie 16

Aby nałożyć na zdjęcie półprzezroczysty znak wodny (logo prześwitujące przez obraz), należy:

A. odpowiednio przyciąć obraz
B. wykorzystać kanał alfa
C. zastosować filtr Gaussa
D. poprawić nasycenie kolorów
Aby logo prześwitywało przez zdjęcie (półprzezroczysty znak wodny), wykorzystuje się KANAŁ ALFA - steruje on stopniem przezroczystości pikseli, więc nakładana warstwa może być częściowo widoczna. Dlatego należy wykorzystać kanał alfa.

Pytanie 17

.format1 {
    …
}
W CSS określono wspólne style dla pewnej grupy elementów. Użycie takich stylów w kodzie HTML odbywa się za pomocą atrybutu:
A. class = "format1"
B. div = "format1"
C. id = "format1"
D. style = "format1"

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie atrybutu class w języku HTML do formatowania grupy znaczników jest zgodne z najlepszymi praktykami web developmentu. Atrybut class pozwala na zastosowanie tej samej definicji stylu CSS do wielu elementów, co jest efektywne i utrzymuje porządek w kodzie. Umożliwia to również łatwą zmianę wyglądu strony poprzez modyfikację tylko jednej definicji CSS zamiast ręcznego edytowania stylów każdego z elementów z osobna. Dzięki takiemu podejściu, programista może szybko aktualizować wygląd całej strony lub jej części bez ryzyka, że pominięte zostaną pojedyncze elementy. Ponadto użycie klas jest zgodne ze standardami W3C, co zapewnia kompatybilność i poprawne renderowanie w różnych przeglądarkach. Praktycznym przykładem zastosowania jest stronie, gdzie wszystkie elementy z klasą .format1 będą miały jednolity wygląd, na przykład wszystkie przyciski na stronie mogą mieć jednakowy kolor i styl. Pozwala to na tworzenie spójnych interakcji użytkownika i ułatwia przyszłą rozbudowę strony o dodatkowe funkcje.

Pytanie 18

Które narzędzie wiersza poleceń tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL (zrzut do pliku)?

A.
mysqldump
B.
mysqlcheck
C.
truncate
D.
create

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Narzędzie <code><span class="code-variable">mysqldump</span></code> tworzy KOPIĘ ZAPASOWĄ bazy MySQL - zrzuca jej strukturę i dane do pliku (zwykle z poleceniami SQL), z którego można ją później odtworzyć. Dlatego kopię zapasową robi <code><span class="code-variable">mysqldump</span></code>.

Pytanie 19

Jakie ustawienia dotyczące czcionki będą miały zastosowanie w przypadku kodu CSS?

* {
    font-family: Tahoma;
    color: Teal;
}
A. wszystkiego kodu HTML, jako domyślne formatowanie dla wszystkich elementów strony.
B. wszystkiego kodu HTML, niezależnie od kolejnych ustawień CSS.
C. znaczników o identyfikatorze równym *.
D. znaczników z klasą przypisaną jako *.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybór opcji dotyczącej całego kodu HTML jako formatowania domyślnego dla wszystkich elementów strony jest poprawny, ponieważ użycie selektora uniwersalnego * w CSS oznacza, że wszystkie dostępne elementy na stronie będą dziedziczyć określone style. W tym przypadku, zarówno font-family ustawiony na Tahoma, jak i kolor tekstu zmieniony na Teal, będą dotyczyły każdego elementu HTML, bez względu na jego typ. To podejście jest zgodne z zasadami stosowania stylów kaskadowych, gdzie style są aplikowane do elementów w sposób hierarchiczny, a selektor uniwersalny jest najogólniejszym z dostępnych. Przykładem zastosowania może być sytuacja, gdy chcemy ustawić jednolite formatowanie dla całej strony, co upraszcza proces projektowania i zapewnia spójność wizualną. Dobrą praktyką jest jednak używanie selektora uniwersalnego z umiarem, aby uniknąć nadmiernego obciążenia wydajności, szczególnie w większych dokumentach, gdzie precyzyjniejsze selektory mogą przynieść lepsze rezultaty.

Pytanie 20

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");
A. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else
B. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach
C. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych
D. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji 'if' oraz 'else' jest kluczowe dla prawidłowego działania kodu w JavaScript. Kiedy nie używamy nawiasów klamrowych, język domyślnie interpretuje tylko jedną linię jako część bloku 'if' lub 'else'. W sytuacji, gdy mamy więcej niż jedną operację do wykonania w ramach tego samego warunku, brak nawiasów prowadzi do błędów wykonania. Przykład: jeśli chcemy wyświetlić komunikat oraz wartość zmiennej 'a', musimy objąć te operacje nawiasami klamrowymi. Warto również pamiętać, że korzystanie z nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Stosowanie tej zasady pozwala unikać niejednoznaczności i potencjalnych błędów w logicznych blokach kodu. Dodatkowo, pomocne jest testowanie kodu w środowiskach, które wyłapują błędy syntaktyczne, co ułatwia wczesne wykrywanie problemów.

Pytanie 21

W HTML5 semantycznym znacznikiem, który służy do określenia dwóch sekcji widocznych po prawej stronie na rysunku, zawierających wiadomości oraz aktualności, jest

Ilustracja do pytania
A. &lt;nav&gt;
B. &lt;footer&gt;
C. &lt;main&gt;
D. &lt;article&gt;

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Element <article> w HTML5 został stworzony właśnie do oznaczania niezależnych, samodzielnych treści, które mają sens nawet poza kontekstem strony – czyli takich, które można zamieścić np. w RSS, podlinkować czy udostępnić osobno. W praktyce oznacza to np. pojedyncze wpisy na blogu, wiadomości, ogłoszenia czy aktualności – dokładnie tak jak w tym zadaniu. Dzięki użyciu <article>, osoby korzystające z czytników ekranowych czy wyszukiwarek łatwiej rozpoznają strukturę strony, bo semantyka jest czytelna dla maszyn. Z mojego doświadczenia, stosowanie <article> dla wiadomości i aktualności jest też zgodne z dobrą praktyką tworzenia dostępnych stron – Google nawet sugeruje, by tak wyodrębniać własne, kompletne treści. To ma ogromne znaczenie przy pozycjonowaniu (SEO), bo roboty wyszukiwarek potrafią lepiej rozumieć, co jest główną treścią strony. Dodatkowo, używanie odpowiednich znaczników semantycznych poprawia współpracę z różnymi narzędziami, które analizują układ i zawartość strony, a także ułatwia późniejszą przebudowę lub rozwój projektu. Moim zdaniem, nadanie sekcjom z wiadomościami i aktualnościami znacznika <article> to podstawa nowoczesnego kodowania stron internetowych.

Pytanie 22

Co umożliwiają w JavaScript metody i właściwości DOM?

A. przesyłanie danych formularza wprost do bazy danych
B. pobieranie i modyfikowanie elementów strony w przeglądarce
C. operacje na zmiennych liczbowych
D. manipulowanie łańcuchami zadeklarowanymi w kodzie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
DOM (Document Object Model) to drzewiasta reprezentacja strony w przeglądarce. Metody i właściwości DOM pozwalają JavaScriptowi POBIERAĆ i MODYFIKOWAĆ elementy strony - zmieniać treść, atrybuty, style czy dodawać i usuwać węzły. Dlatego DOM umożliwia pobieranie i modyfikowanie elementów strony.

Pytanie 23

Jakie wartości zostaną wypisane po wykonaniu poniższego skryptu?

var x = 1;
var y;
/*0*/ ++y;
/*1*/ document.write(++x);
/*2*/ document.write(" ");
/*3*/ document.write(x--);
/*4*/ document.write(" ");
/*5*/ document.write(x);
A. 1 2 1
B. 2 2 1
C. 1 2 2
D. 2 1 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wynik działania skryptu JavaScript wypisuje wartości według kolejności operacji na zmiennej x. Na początku wartość x wynosi 1. Pierwsza operacja preinkrementacji ++x zwiększa wartość x o 1 przed jej użyciem, więc teraz x wynosi 2. Kolejna instrukcja wypisuje tę wartość. Następnie w kodzie jest spacja, która oddziela kolejne wartości. Kolejna operacja to postdekrementacja x--, która wypisuje aktualną wartość x, a dopiero potem zmniejsza ją o 1. W efekcie wypisywane jest 2, a następnie x zmienia wartość na 1. Ostatecznie dokument.write wypisuje spację i końcową wartość x, która wynosi 1. W praktycznych zastosowaniach preinkrementacja i postdekrementacja są często używane w pętlach lub operacjach, gdzie istotna jest kolejność modyfikacji wartości. Użycie odpowiednich operatorów wpływa na logikę programu, co jest kluczowe przy pisaniu i analizowaniu kodu. Ważne jest również zrozumienie różnic między pre- a post-operatorami inkrementacji i dekrementacji, co jest podstawą w programowaniu JavaScript.

Pytanie 24

Podaj nazwę Systemu Zarządzania Treścią, którego logo jest widoczne na zamieszczonym rysunku?

Ilustracja do pytania
A. MediaWiki
B. Drupal
C. WordPress
D. Joomla!

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Joomla! to popularny system zarządzania treścią CMS który jest szeroko stosowany do tworzenia stron internetowych aplikacji online i portali. Dzięki swojej elastyczności Joomla! jest wybierany przez wiele firm i organizacji do zarządzania treścią online. System ten charakteryzuje się modułową architekturą która umożliwia łatwe rozszerzanie jego funkcjonalności za pomocą komponentów modułów i wtyczek. Jednym z głównych atutów Joomla! jest intuicyjny interfejs użytkownika który umożliwia zarządzanie treścią bez potrzeby głębokiej wiedzy technicznej. Dodatkowo Joomla! wspiera wiele języków co czyni go idealnym wyborem dla międzynarodowych organizacji. Warto również zaznaczyć że Joomla! jest open-source co oznacza że jest rozwijany przez społeczność programistów z całego świata którzy regularnie aktualizują i ulepszają oprogramowanie. Wybranie Joomla! jako CMS pozwala na korzystanie z dużej liczby szablonów i dodatków które umożliwiają personalizację witryny zgodnie z wymaganiami klienta. Dzięki solidnej bazie użytkowników i deweloperów Joomla! oferuje wsparcie techniczne i dokumentację która ułatwia rozwiązywanie problemów. W praktyce Joomla! jest wykorzystywany przez różnorodne witryny od małych blogów po rozbudowane platformy e-commerce co potwierdza jego wszechstronność i skuteczność.

Pytanie 25

Określ właściwą sekwencję stylów CSS, biorąc pod uwagę ich priorytet w formatowaniu elementów strony WWW?

A. Styl lokalny, Styl wewnętrzny, Styl zewnętrzny
B. Styl zewnętrzny, Wydzielone bloki, Styl lokalny
C. Rozciąganie stylu, Styl zewnętrzny, Styl lokalny
D. Styl wewnętrzny, Styl zewnętrzny, Rozciąganie stylu

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wskazana odpowiedź, czyli Lokalny, Wewnętrzny, Zewnętrzny, jest zgodna z zasadami kaskadowego stylu arkuszy CSS. Istotą kaskadowości jest to, że style są stosowane według określonej hierarchii. Style lokalne (wbudowane) mają najwyższy priorytet, co oznacza, że jeśli na danym elemencie zastosowano styl lokalny, to zdominuje on wszelkie inne style. Przykład użycia stylu lokalnego to nadanie koloru tła dla konkretnego przycisku poprzez atrybut 'style': <button style='background-color: red;'>Przycisk</button>. W przypadku, gdy nie ma stylu lokalnego, przetwarzany jest styl wewnętrzny, który można zdefiniować w sekcji <style> w nagłówku dokumentu HTML. Na przykład: <style>p { color: blue; }</style> sprawi, że wszystkie akapity będą miały niebieski kolor. Dopiero na końcu brane są pod uwagę style zewnętrzne, które są definiowane w osobnych plikach CSS, na przykład: <link rel='stylesheet' href='style.css'>. Dlatego znajomość tej hierarchii jest kluczowa dla skutecznego tworzenia stylów, co przekłada się na lepsze zarządzanie wyglądem strony oraz unikanie konfliktów stylów. Warto również pamiętać o zasadzie „specyficzności”, która dodatkowo komplikuje temat, ponieważ style mogą mieć różny priorytet w zależności od ich specyfikacji.

Pytanie 26

Atrybut wskazujący na lokalizację pliku graficznego w znaczniku <img> to

A. src
B. href
C. link
D. alt

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut 'src' (source) jest kluczowym elementem znacznika <img>, ponieważ wskazuje lokalizację pliku graficznego, który ma być wyświetlony na stronie internetowej. Użycie tego atrybutu jest niezbędne, aby przeglądarka mogła zlokalizować i załadować odpowiedni obraz. Na przykład, jeśli chcesz wyświetlić grafikę logo na stronie, możesz użyć znacznika <img src='logo.png'>, gdzie 'logo.png' jest ścieżką do pliku graficznego. Ważne jest, aby pamiętać o dokładnym podaniu ścieżki, która może być względna lub absolutna. Zgodnie z najlepszymi praktykami, ważne jest również użycie atrybutu 'alt', który opisuje obraz dla osób z problemami wzrokowymi oraz w przypadku, gdy obraz nie może być załadowany. Przestrzeganie standardów W3C w zakresie HTML zapewnia lepszą dostępność i użyteczność stron internetowych.

Pytanie 27

Przedstawione polecenie MySQL ma za zadanie:

ALTER TABLE ksiazki
MODIFY tytul VARCHAR(100) NOT NULL;
A. dodać do tabeli ksiazki kolumnę tytul.
B. usunąć kolumnę tytul z tabeli ksiazki.
C. zmienić nazwę kolumny w tabeli ksiazki.
D. zmienić typ kolumny tytul w tabeli ksiazki.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobra robota, Twoja odpowiedź jest właściwa! W poleceniu użyto ALTER TABLE, co to jest ten typowy sposób na modyfikowanie tabel w bazach danych. No i to słowo kluczowe MODIFY wskazuje, że zmieniamy coś w już istniejącej kolumnie. W tym przypadku chodzi o kolumnę 'tytul' w tabeli 'ksiazki', której typ zmieniamy na VARCHAR(100), co znaczy, że teraz może ona mieć teksty do 100 znaków długości. Dodatkowo dodajemy ograniczenie NOT NULL, więc 'tytul' musi być zawsze wypełniony. To normalna rzecz, kiedy na przykład musimy dostosować strukturę danych, gdy na przykład zauważymy, że tytuły książek stają się dłuższe albo musimy mieć pewność, że zawsze są wprowadzone.

Pytanie 28

Która funkcja PHP służy do załadowania (dołączenia) pliku z serwera?

A.
parse_str()
B.
mysqli_connect()
C.
echo()
D.
include()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja <code><span class="code-keyword">include</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code> dołącza (ładuje) zawartość innego pliku do bieżącego skryptu i wykonuje zawarty w nim kod PHP. Dlatego do dołączania pliku służy <code><span class="code-keyword">include</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">)</span></code>.

Pytanie 29

Aby podczas tworzenia tabeli zdefiniować klucz obcy na wielu kolumnach, należy użyć zapisu:

A.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
B.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN REFERENCES KEY osoby (nazwisko, imie)
C.
CONSTRAINT (nazwisko, imie) FOREIGN KEY REFERENCES osoby (nazwisko, imie)
D.
CONSTRAINT fk_osoba_uczen FOREIGN KEY ON(nazwisko, imie) REFERENCES osoby (nazwisko, imie)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Złożony (wielokolumnowy) klucz obcy definiuje się wzorem <code><span class="code-variable">CONSTRAINT</span> <span class="code-variable">nazwa</span> <span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">kol1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">kol2</span><span class="code-text">)</span> <span class="code-variable">REFERENCES</span> <span class="code-function">tabela</span><span class="code-text">(</span><span class="code-variable">kol1</span><span class="code-text">,</span> <span class="code-variable">kol2</span><span class="code-text">)</span></code>. Po <code><span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span></code> w nawiasie wymienia się kolumny tabeli bieżącej, a po <code><span class="code-variable">REFERENCES</span></code> - tabelę nadrzędną i odpowiadające jej kolumny. Dlatego poprawny jest zapis z nazwą ograniczenia, <code><span class="code-variable">FOREIGN</span> <span class="code-keyword">KEY</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">)</span></code> i <code><span class="code-variable">REFERENCES</span> <span class="code-function">tabela</span><span class="code-text">(</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">.</span><span class="code-text">)</span></code>.

Pytanie 30

Kod w języku PHP przedstawia się następująco (patrz ramka): Zakładając, że zmienne a, b, c mają wartości numeryczne, wynik warunku będzie skutkował wypisaniem liczby:

if ($a > $b && $a > $c)
    echo $a;
else if ($b > $c)
    echo $b;
else
    echo $c;
A. parzystej.
B. nieparzystej.
C. największej.
D. najmniejszej.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kod PHP używa instrukcji warunkowych if aby porównać wartości trzech zmiennych a b i c. Pierwsza instrukcja if sprawdza czy a jest większe od b i c. Jeśli tak to echo a wyświetla wartość a jako największą. Jeśli ten warunek nie jest spełniony sprawdzamy czy b jest większe od c za pomocą else if. Jeśli b jest rzeczywiście większe to echo b wyświetla wartość b. W przeciwnym razie instrukcja else zakłada że c jest największe i wyświetla echo c. To podejście jest powszechnie stosowane w programowaniu i opiera się na dobrej praktyce stopniowego eliminowania przypadków poprzez logiczne porównania. Znajomość takich konstrukcji jest kluczowa w codziennej pracy programisty umożliwiając tworzenie efektywnego i czytelnego kodu. Tego rodzaju struktura logiczna należy do podstawowych elementów algorytmiki w programowaniu proceduralnym i obiektowym. Rozumienie jak struktury kontrolne wpływają na przepływ programu jest podstawą efektywnego kodowania oraz rozwiązywania problemów poprzez algorytmy.

Pytanie 31

W kaskadowych arkuszach stylów do oznaczenia selektora klasy wykorzystuje się symbol

A. *
B. #
C. : (dwukropek)
D. . (kropka)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź . (kropka) jest prawidłowa, ponieważ w kaskadowych arkuszach stylów (CSS) selektor klasy definiuje się poprzez użycie symbolu kropki przed nazwą klasy. Przykład: jeśli mamy klasę o nazwie 'przyklad', to w CSS zapisujemy selektor jako '.przyklad'. Taki selektor pozwala na stosowanie określonych stylów do wszystkich elementów HTML, które zawierają tę klasę. Dobrą praktyką jest używanie klas do grupowania elementów, co ułatwia zarządzanie stylami oraz zwiększa czytelność kodu. Na przykład, możemy zdefiniować wspólny wygląd dla przycisków: .przycisk { background-color: blue; color: white; }. Ponadto, korzystanie z klas zamiast identyfikatorów (które definiuje się przez symbol #) pozwala na wielokrotne stosowanie jednego stylu w różnych miejscach dokumentu. Klasy są bardziej elastyczne i umożliwiają lepszą organizację kodu, co jest zgodne z zasadami DRY (Don't Repeat Yourself) w programowaniu.

Pytanie 32

Zaprezentowana linia kodu w języku PHP ma na celu

define("OSOBA", "Anna Kowalska");
A. przypisać dwie wartości do tablicy
B. zdefiniować stałą o nazwie OSOBA
C. ustalić wartość dla zmiennej $OSOBA
D. porównać dwa ciągi znaków

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "zdefiniować stałą o nazwie OSOBA" jest prawidłowa, ponieważ linia kodu define("OSOBA", "Anna Kowalska"); w języku PHP służy do tworzenia stałej. Stała to wartość, która nie zmienia się w trakcie działania programu. W tym przypadku, stała o nazwie OSOBA jest przypisywana do wartości "Anna Kowalska". Użycie stałych jest uważane za dobrą praktykę programistyczną, ponieważ pozwala na zdefiniowanie wartości, które mają być używane w różnych częściach aplikacji, co zwiększa czytelność i ułatwia zarządzanie kodem. Przykładem zastosowania stałych może być przechowywanie kluczy API, które nie powinny być zmieniane w trakcie działania aplikacji. Ponadto, korzystanie ze stałych może poprawić wydajność, gdyż PHP nie musi za każdym razem przeprowadzać operacji przypisania. Warto również zauważyć, że stałe w PHP są globalne i mogą być używane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je bardzo użytecznymi w dużych projektach. Właściwe definiowanie i użycie stałych jest kluczowe dla utrzymania porządku i spójności w projekcie, co jest zgodne z ogólnie uznawanymi standardami programowania.

Pytanie 33

Posiadając tabelę zawierającą zwierzeta z kolumnami nazwa, gatunek, gromada, cechy, dlugosc_zycia, aby uzyskać listę nazw zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do ssaków, należy wykonać zapytanie:

A. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 AND gromada = 'ssak';
B. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE gromada = 'ssak';
C. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20;
D. SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >= 20 OR gromada = 'ssak';

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zapytanie SELECT nazwa FROM zwierzeta WHERE dlugosc_zycia >=20 AND gromada = 'ssak'; jest prawidłowe, ponieważ łączy dwa kluczowe warunki, które muszą być spełnione, aby uzyskać pożądane wyniki. W tym przypadku chcemy wyświetlić nazwy zwierząt, które żyją co najmniej 20 lat oraz należą do gromady ssaków. Operator AND w SQL jest stosowany do łączenia warunków, co oznacza, że tylko te rekordy, które spełniają oba warunki, zostaną zwrócone. Przykładem zastosowania takiego zapytania może być analiza danych w zoologii lub biologii, gdzie istotne jest zrozumienie, które gatunki mają długowieczność i są ssakami. Takie zapytanie można również wykorzystać w praktyce, na przykład w aplikacjach ewidencjonujących zwierzęta w ogrodach zoologicznych czy rezerwatach, pomagając w podejmowaniu decyzji o ich ochronie lub hodowli. Zastosowanie dobrych praktyk w SQL polega na precyzyjnym definiowaniu kryteriów, co pozwala na efektywne przetwarzanie i analizowanie danych.

Pytanie 34

Podczas definiowania tabeli produkty należy stworzyć pole cena, które będzie reprezentować wartość produktu. Odpowiedni typ danych dla tego pola to

A. ENUM
B. INTEGER(11)
C. TINYTEXT
D. DECIMAL(10, 2)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ DECIMAL(10, 2) jest optymalnym wyborem dla pola reprezentującego cenę produktu w bazie danych. Pozwala on na przechowywanie liczb dziesiętnych z określoną precyzją, co jest kluczowe w kontekście finansowym, gdzie dokładność kwot ma fundamentalne znaczenie. Wartość '10' oznacza maksymalną liczbę cyfr, które mogą zostać zapisane, a '2' definiuje liczbę cyfr po przecinku. Oznacza to, że możemy przechowywać wartości od -99999999.99 do 99999999.99, co jest wystarczające dla większości zastosowań komercyjnych. Użycie tego typu danych zapewnia, że operacje matematyczne, takie jak dodawanie, odejmowanie czy mnożenie cen, będą wykonywane z zachowaniem dokładności. Jest to zgodne z najlepszymi praktykami w projektowaniu baz danych, gdzie unika się typów danych, które mogą prowadzić do utraty precyzji, jak np. FLOAT czy DOUBLE. Przykładowo, w aplikacji e-commerce, gdzie ceny produktów są często wyświetlane z dwoma miejscami po przecinku, typ DECIMAL jest idealnym rozwiązaniem, aby uniknąć błędów w obliczeniach i zapewnić pełną przejrzystość cenową dla użytkowników.

Pytanie 35

Pętla while powinna działać tak długo, jak zmienna x ma wartości z przedziału obustronnie otwartego -2, 5). Zapis tego warunku w nagłówku pętli za pomocą języka PHP wygląda następująco

A. ($x > -2) && ($x < 5)
B. ($x > -2) || ($x > 5)
C. ($x == -2) && ($x < 5)
D. ($x < -2) || ($x > 5)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź, czyli ($x > -2) && ($x < 5), odzwierciedla logiczny warunek, który jest zgodny z opisanym przedziałem otwartym (-2, 5). Pętla while w języku PHP powinna wykonywać blok kodu, dopóki wartość zmiennej x jest większa od -2 oraz jednocześnie mniejsza od 5. Tego rodzaju warunek jest kluczowy w programowaniu, gdyż pozwala na przeprowadzanie iteracji, które są ograniczone do konkretnego zakresu wartości. Przykładowo, jeśli chcielibyśmy zrealizować program, który przetwarza dane tylko w tym przedziale, taki warunek umożliwiłby nam uniknięcie obliczeń dla wartości spoza tego zakresu, co może być istotne w kontekście optymalizacji wydajności. Praktycznym zastosowaniem byłoby zrealizowanie algorytmu, który zbiera dane pomiarowe w zadanym zakresie, co jest częstym przypadkiem w analizie danych. Dobrą praktyką jest także stosowanie odpowiednich komentarzy w kodzie, które wyjaśniają logikę warunków, co sprzyja późniejszej konserwacji; w tym przypadku komentarz mógłby brzmieć "Iteruj, gdy x jest w przedziale (-2, 5)".

Pytanie 36

W poleceniu CREATE TABLE zastosowanie klauzuli PRIMARY KEY przy definiowaniu kolumny tabeli spowoduje, że ta kolumna stanie się

A. indeksem unikalnym
B. kluczem podstawowym
C. indeksem klucza
D. kluczem obcym

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Użycie klauzuli PRIMARY KEY w instrukcji CREATE TABLE pozwala na zdefiniowanie unikalnego identyfikatora dla każdego rekordu w tabeli. Klucz podstawowy zapewnia, że żadne dwa wiersze nie mogą mieć tej samej wartości w kolumnie, co jest kluczowe dla zachowania integralności danych. Przykładem praktycznym może być stworzenie tabeli użytkowników, gdzie 'id_użytkownika' jest kluczem podstawowym. Taki klucz może być typu INTEGER z automatycznym inkrementowaniem, co oznacza, że dla każdego nowego użytkownika wartość 'id_użytkownika' wzrasta automatycznie. Standardy branżowe zalecają definiowanie klucza podstawowego dla każdej tabeli, aby upewnić się, że rekordy można w sposób jednoznaczny zidentyfikować, co jest niezbędne dla relacyjnych baz danych. Dodatkowo, klucz podstawowy automatycznie tworzy indeks na tej kolumnie, co przyspiesza operacje wyszukiwania. Ważne jest, aby klucz podstawowy był dobrze przemyślany, ponieważ jego zmiana w przyszłości może wiązać się z dużymi komplikacjami w bazie danych.

Pytanie 37

W języku PHP zmienna $a została przypisana do wartości 1. Wyrażenie $a === $b będzie miało wartość true, gdy zmienna $b będzie ustawiona na wartość

A. "1" lub '1'
B. '1'
C. 1 lub '1'
D. *1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź *1 jest prawidłowa, ponieważ w języku PHP porównanie $a === $b sprawdza zarówno wartość, jak i typ zmiennej. W tym przypadku $a jest zainicjowane jako liczba całkowita z wartością 1, co oznacza, że aby porównanie zwróciło true, zmienna $b musi być również zainicjowana jako liczba całkowita z wartością 1. W PHP, użycie operatora porównania identyczności (===) wymaga, aby obie zmienne były tego samego typu. Jeśli $b byłoby zainicjowane jako '1' (łańcuch znaków) lub "1" (również łańcuch znaków), porównanie zwróciłoby false, ponieważ typy nie są zgodne. W praktyce, stosowanie porównań identyczności jest zalecane, aby uniknąć nieprzewidzianych rezultatów, które mogą wystąpić przy użyciu operatora porównania równości (==), który nie uwzględnia typów. Warto również pamiętać, że w kontekście dobrych praktyk programowania powinno się unikać sytuacji, w których typy zmiennych mogą prowadzić do niejednoznacznych wyników. Zrozumienie różnicy między porównaniami a typami danych jest kluczowe w tworzeniu stabilnych aplikacji w PHP."

Pytanie 38

W języku PHP przeprowadzono operację przedstawioną w ramce. Jak można postąpić, aby wyświetlić wszystkie wyniki tego zapytania?

$tab = mysqli_query($db, "SELECT imie FROM Osoby WHERE wiek < 18");
A. pokazać zmienną $db
B. użyć polecenia mysql_fetch
C. zastosować pętlę z poleceniem mysqli_fetch_row
D. zaindeksować zmienną tab, tab[0] to pierwsze imię

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź dotyczy zastosowania pętli z poleceniem mysqli_fetch_row. W języku PHP przy pracy z bazą danych MySQL wykorzystujemy bibliotekę mysqli, która oferuje funkcje pozwalające na manipulację danymi. Funkcja mysqli_query wykonuje zapytanie SQL na połączeniu z bazą danych, zwracając wynik w postaci obiektu typu mysqli_result. Aby pobrać wszystkie wiersze wyników, konieczne jest zastosowanie pętli, która iteruje przez każdy wiersz zwracany przez zapytanie. Funkcja mysqli_fetch_row jest używana do pobrania kolejnego wiersza z wyniku jako tablicy numerycznej. Przykładowy kod mógłby wyglądać następująco while ($row = mysqli_fetch_row($tab)) { echo $row[0]; } co pozwala na wyświetlenie imion wszystkich osób poniżej 18 roku życia. Praktyczne podejście polega na iteracyjnej obsłudze wyników zapytań, co jest zgodne z branżowymi standardami. Takie rozwiązanie umożliwia dynamiczne przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym zwiększając elastyczność aplikacji. Dodatkowo warto pamiętać o odpowiednim zarządzaniu zasobami, takim jak zamknięcie połączenia z bazą danych po zakończeniu operacji. To podejście podkreśla znaczenie efektywnego zarządzania danymi w aplikacjach webowych.

Pytanie 39

Metoda i zmienna są widoczne tylko dla innych metod tej samej klasy. Który modyfikator dostępu odpowiada temu opisowi?

A.
protected
B.
public
C.
private
D.
static

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gdy metoda i zmienna mają być widoczne wyłącznie dla innych metod TEJ SAMEJ klasy, używa się modyfikatora <code><span class="code-variable">private</span></code>. Ukrywa on składowe przed kodem spoza klasy, wymuszając dostęp przez publiczny interfejs (np. metody „get/set”). Zapamiętaj: <code><span class="code-variable">private</span></code> = składowa zamknięta w obrębie własnej klasy.

Pytanie 40

Zakładając, że żadne style CSS nie zostały zdefiniowane, przedstawiony efekt zostanie uzyskany przy pomocy

Tytuł
    Znaczniki języka HTML
Autor
    Ewa Konieczna
Słowa kluczowe
    witryny internetowe, HTML

Kod 1.
<ul>
  <li>Tytuł</li>
  <li>Znaczniki języka HTML</li>
  <li>Autor</li>
  <li>Ewa Konieczna</li>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <li>witryny internetowe, HTML</li>
</ul>

Kod 2.
<dl>
  <dt>Tytuł</dt>
  <dd>Znaczniki języka HTML</dd>
  <dt>Autor</dt>
  <dd>Ewa Konieczna</dd>
  <dt>Słowa kluczowe</dt>
  <dd>witryny internetowe, HTML</dd>
</dl>

Kod 3.
<ol>
  <li>Tytuł</li>
  <dl>Znaczniki języka HTML</dl>
  <li>Autor</li>
  <dl>Ewa Konieczna</dl>
  <li>Słowa kluczowe</li>
  <dl>witryny internetowe, HTML</dl>
</ol>

Kod 4.
<table>
  <tr>Tytuł</tr>
  <td>Znaczniki języka HTML</td>
  <tr>Autor</tr>
  <td>Ewa Konieczna</td>
  <tr>Słowa kluczowe</tr>
  <td>witryny internetowe, HTML</td>
</table>
A. Kodu 4.
B. Kodu 1.
C. Kodu 2.
D. Kodu 3.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest poprawna. Wybrałeś 'Kod 2', który jest kodem HTML definiującym tabelę. To jest prawidłowe, ponieważ układ prezentowany na zdjęciu sugeruje użycie tabeli do wyświetlenia informacji. W HTML, tabele są definiowane za pomocą znacznika <table>, a wiersze i komórki za pomocą <tr> i <td> odpowiednio. W tym przypadku, każdy wiersz to osobny element tabeli - 'Tytuł', 'Znaczniki języka HTML', 'Autor', 'Słowa kluczowe' oraz 'Witryny internetowe, HTML' - i są one rozmieszczone w sposób sugerujący użycie tabeli. Jest to standardowy sposób na prezentowanie zestawów danych, które mają związek ze sobą. Dzięki temu, informacje są łatwiejsze do zrozumienia i analizy. Pamiętaj jednak, że tabele powinny być używane głównie do prezentacji danych, a nie do układu strony - do tego celu lepiej nadają się inne metody, takie jak Flexbox czy CSS Grid.