Pytanie 1
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Wyniki egzaminu
Informacje o egzaminie:
- Zawód: Technik architektury krajobrazu
- Kwalifikacja: OGR.03 - Projektowanie, urządzanie i pielęgnacja roślinnych obiektów architektury krajobrazu
- Data rozpoczęcia: 24 stycznia 2026 17:27
- Data zakończenia: 24 stycznia 2026 17:32
Egzamin niezdany
Wynik: 3/40 punktów (7,5%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 2
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 3
Rośliny rabatowe dekoracyjne z kwiatów, które mają być użyte do stworzenia letniego kwietnika, powinny mieć
A. wykształcone, zamknięte pąki kwiatowe
B. wykształcone liścienie oraz pierwsze liście właściwe
C. wykształcone pąki oraz pierwsze rozkwitnięte kwiaty
D. dobrze rozwiniętą rozetę liściową
Wybór odpowiedzi dotyczącej liścieni oraz pierwszych liści właściwych nie uwzględnia kluczowego etapu rozwoju roślin w kontekście ich zastosowania w kwietnikach sezonowych. Liścienie, które są pierwszymi liśćmi rosnącymi z nasion, pełnią głównie funkcję odżywczą, jednak nie mają znaczenia w aspekcie estetycznym i dekoracyjnym. Rośliny w tej fazie rozwoju mogą być słabo widoczne i nie przyciągają wzroku, co czyni je mniej odpowiednimi do zastosowań w kwietnikach letnich, które mają na celu stworzenie efektownej aranżacji ogrodowej. Z kolei zamknięte pąki kwiatowe mogą sugerować, że rośliny nie są jeszcze w pełni gotowe do wystawienia na światło i warunki atmosferyczne, które sprzyjają zapylaniu i kwitnieniu. Niezbyt rozwinięta rozetą liściowa również nie wskazuje na pełną gotowość rośliny do sezonu; rośliny powinny mieć dobrze rozwinięte liście właściwe, które pełnią funkcje fotosyntetyczne i wpływają na ogólny wzrost. Często błędne myślenie opiera się na przekonaniu, że rozwój liści jest wystarczający do oceny kondycji rośliny, jednak w kontekście kwietników sezonowych kluczowe jest skupienie się na kwiatach i pąkach, które są bezpośrednio odpowiedzialne za wizualny efekt końcowy. Niestety, pominięcie tych aspektów prowadzi do nieefektywnego doboru roślin, co może skutkować nieatrakcyjnym wyglądem kompozycji ogrodowej.
Pytanie 4
Która roślina posiada zdrewniałą część nadziemną?
A. paciorecznik ogrodowy (Canna generalis)
B. werbena ogrodowa (Verbena hybrida)
C. perukowiec podolski (Cotinus coggygria)
D. ostróżka ogrodowa (Delfinium ajacis)
Ostróżka ogrodowa (Delfinium ajacis), paciorecznik ogrodowy (Canna generalis) oraz werbena ogrodowa (Verbena hybrida) są przykładami roślin zielnych, które nie mają zdrewniałej struktury nadziemnej. Ostróżka, będąca rośliną jednoroczną lub dwuletnią, ma miękkie, zielone łodygi, które obumierają po zakończeniu sezonu wegetacyjnego. Paciorecznik, znany z efektownych kwiatów, również nie wytwarza drewnianych pędów, a jego łodygi są soczyste i miękkie, co czyni je wrażliwymi na zimowe warunki. Werbena, często uprawiana jako roślina jednoroczna, ma również delikatne, zielone łodygi, które nie wykazują cech zdrewnienia. Typowy błąd myślowy przy wyborze tych roślin to mylenie ich z krzewami, co wynika z ich ogólnego wyglądu i miejsca uprawy. W przypadku planowania ogrodu, istotne jest zrozumienie różnicy między roślinami zdrewniałymi a zielnymi, co pozwala na odpowiednie dobieranie gatunków do warunków glebowych i klimatycznych. Brak tej wiedzy może prowadzić do nieudanych nasadzeń oraz niewłaściwej pielęgnacji roślin, co kończy się ich obumarciem. W praktyce ogrodniczej należy zwracać szczególną uwagę na strukturę roślin, ich odporność na warunki atmosferyczne oraz sezonowość, aby skutecznie planować nasadzenia i dbać o bioróżnorodność w ogrodzie.
Pytanie 5
Wskaż sprzęt przeznaczony do koszenia rozległych terenów trawiastych wzdłuż krawędzi, wokół drzew i krzewów ozdobnych oraz w trudno dostępnych lokalizacjach?
A. Kosiarka bębnowa
B. Kosiarka czołowa
C. Kosiarka rotacyjna
D. Podkaszarka mechaniczna
Wybór nieodpowiedniego urządzenia do koszenia trawnika w trudnych warunkach może prowadzić do nieefektywnej pielęgnacji ogrodu. Kosiarka rotacyjna, mimo iż jest popularnym wyborem do większych powierzchni, nie sprawdzi się w obszarach o wąskich przejściach ani wokół delikatnych roślin. Jej konstrukcja, skupiona na dużych powierzchniach, nie pozwala na precyzyjne przycinanie w miejscach, gdzie kosiarka nie ma wystarczającej zwrotności. Może zatem dochodzić do uszkodzenia roślinności, co w konsekwencji prowadzi do obniżenia estetyki ogrodu. Kosiarka czołowa, z kolei, najlepiej nadaje się do koszenia dużych trawnników, ale podobnie jak kosiarka rotacyjna, ma ograniczone możliwości manewrowe w wąskich przestrzeniach. Jej zastosowanie w miejscach trudno dostępnych naraża na ryzyko uszkodzenia otaczającej roślinności. Kosiarka bębnowa, przeznaczona głównie do profesjonalnych zastosowań na dużych powierzchniach zielonych, również nie jest praktycznym rozwiązaniem w takich sytuacjach. Jej waga i konstrukcja sprawiają, że może powodować uszkodzenia podłoża oraz roślin, co jest niepożądane w ogrodach przydomowych. Kluczową kwestią jest zatem, aby dobrze zrozumieć specyfikę narzędzi i ich zastosowanie w różnych warunkach, aby uniknąć typowych błędów w zarządzaniu przestrzenią zieloną.
Pytanie 6
Nasiona traw można wmieszać w glebę na głębokość około 1 cm przy użyciu
A. łopaty
B. wałokolczatki
C. miotłograbii
D. piaskownicy
Szpadel, choć jest narzędziem powszechnie używanym do pracy w glebie, nie jest odpowiedni do precyzyjnego mieszania nasion traw z glebą na głębokość 1 cm. Użycie szpadla może prowadzić do zbyt głębokiego zakopania nasion, co skutkuje utrudnionym kiełkowaniem. Nasiona traw wymagają kontaktu z glebą, ale ich umiejscowienie powinno być płytkie, aby mogły łatwo wchłonąć wilgoć i uzyskać dostęp do światła. Piaskówka, z kolei, jest narzędziem używanym głównie do aeracji gleby i może nie być skuteczna w wprowadzaniu nasion w glebę, zwłaszcza na małej głębokości. Miotłograbi, z przeszłością w użytkowaniu do zbierania liści czy rozprowadzania materiałów organicznych, nie są w stanie efektywnie przemieszać nasion z glebą, co może prowadzić do ich nierównomiernego rozmieszczenia. W kontekście upraw traw, istotne jest stosowanie odpowiednich narzędzi, które pozwolą na skuteczne przygotowanie gleby. Zastosowanie niewłaściwych narzędzi może prowadzić do nieefektywności, a w dłuższej perspektywie do obniżenia plonów. Ważne jest, aby przy wyborze narzędzi kierować się ich funkcjonalnością oraz specyfiką uprawianych roślin.
Pytanie 7
Aeratory, używane do pielęgnacji terenów zielonych, służą do
A. przycinania żywopłotów oraz formowania koron drzew i krzewów
B. czyszczenia ścieżek z liści oraz ściętej trawy
C. ugniatania oraz poziomowania trawników
D. napowietrzania darni i usuwania mchu oraz chwastów z trawnika
Aeratory są kluczowym narzędziem w pielęgnacji terenów zieleni, zwłaszcza w kontekście zdrowia trawnika. Ich główną funkcją jest napowietrzanie darni, co oznacza, że poprawiają one przepływ powietrza do korzeni roślin, co jest niezbędne dla ich prawidłowego wzrostu i rozwoju. W procesie napowietrzania aeratory wycinają małe otwory w trawie, co sprzyja lepszemu wchłanianiu wody i składników odżywczych oraz redukuje kompaktację gleby. Usuwanie mchu i chwastów z trawnika jest również istotnym aspektem ich zastosowania, ponieważ te niepożądane elementy konkurują z trawą o zasoby, mogą prowadzić do osłabienia trawnika oraz zmniejszenia jego estetyki. Przykładowo, sezonowe stosowanie aeratorów wiosną lub jesienią zgodnie z zaleceniami dotyczącymi pielęgnacji trawnika pozwala na utrzymanie jego zdrowia oraz atrakcyjnego wyglądu. Warto również zauważyć, że regularne napowietrzanie jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie zarządzania terenami zieleni, co wspiera zrównoważony rozwój ekosystemów ogrodowych.
Pytanie 8
Środki chemiczne stosowane do walki z chorobami roślin spowodowanymi przez grzyby to
A. insektycydy
B. fungicydy
C. herbicydy
D. akarycydy
Insektycydy, akarycydy oraz herbicydy to środki ochrony roślin, które są często mylone z fungicydami, jednak każdy z tych preparatów ma inny cel działania i zastosowanie. Insektycydy są przeznaczone do zwalczania owadów szkodliwych dla roślin, takich jak mszyce czy chrząszcze. Ich działanie polega na eliminacji szkodników, które mogą przenosić choroby wirusowe i uszkadzać tkanki roślinne, co prowadzi do spadku plonów. Akarycydy z kolei mają za zadanie zwalczanie roztoczy, które również są zagrożeniem dla upraw. Te preparaty są szczególnie ważne w ochronie roślin w szkółkach oraz ogrodach, gdzie roztocza mogą powodować usychanie liści i osłabienie roślin. Herbicydy są stosowane do eliminacji chwastów, które konkurują z roślinami uprawnymi o światło, wodę i składniki odżywcze. Chociaż wszystkie te preparaty są niezbędne w integrowanej ochronie roślin, ich niewłaściwe użycie lub mylenie z fungicydami może prowadzić do nieefektywności w zwalczaniu patogenów grzybowych. Właściwe rozpoznanie problemu i zastosowanie odpowiedniego środka ochrony roślin jest fundamentem skutecznego zarządzania zdrowiem roślin oraz produkcją rolną.
Pytanie 9
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 10
Obwód pnia drzewa można określić
A. taśmą mierniczą
B. węgielnicą
C. niwelatorem
D. teodolitem
Pomiar pierśnicy pnia drzewa, czyli jego średnicy na wysokości 130 cm (wzrost standardowy) od podstawy, jest najczęściej wykonywany przy użyciu taśmy mierniczej. Ta metoda jest prosta, szybka i dostosowana do warunków terenowych. Używając taśmy mierniczej, można dokładnie zmierzyć obwód pnia i na jego podstawie obliczyć średnicę, co jest istotne w leśnictwie oraz ekologii. Pomiar ten jest kluczowy dla oceny zdrowia drzew, ich wzrostu oraz zrozumienia dynamiki ekosystemów leśnych. W praktyce, taśma powinna być umieszczona na poziomie pierśnicy, a pomiar należy przeprowadzać na prostym odcinku pnia, z dala od gałęzi i zgrubień. Warto również pamiętać, że dla celów badawczych oraz statystycznych użycie taśmy mierniczej jest zgodne z metodologią pomiarów przyjętą w normach międzynarodowych, takich jak ISO 11464, które określają metody oceny drzewostanów. Dobrą praktyką jest także przeprowadzanie pomiarów w stałych porach roku, co pozwala na uzyskanie porównywalnych danych dotyczących wzrostu drzew.
Pytanie 11
Podaj kolejność trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia.
A. Łąkowe, dywanowe, parkowe
B. Dywanowe, parkowe, łąkowe
C. Parkowe, łąkowe, dywanowe
D. Dywanowe, łąkowe, parkowe
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca uszeregowanie trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia jest poprawna. Trawniki dywanowe, które są przeznaczone do intensywnego użytku, zazwyczaj koszone są na wysokości od 2 do 4 cm. Dzięki tej wysokości zapewniają one gęstość oraz estetykę, a także sprzyjają zdrowiu trawy poprzez poprawę fotosyntezy. Następnie mamy trawniki parkowe, które kosimy na wysokości od 4 do 6 cm, co pozwala na uzyskanie równowagi między estetyką a odpornością na uszkodzenia, a także sprzyja tworzeniu bardziej naturalnego wyglądu. Na końcu znajdują się trawniki łąkowe, które są koszone na wysokości od 6 do 10 cm. Tego rodzaju trawniki są często mniej wymagające w pielęgnacji i sprzyjają różnorodności biologicznej poprzez zapewnienie siedlisk dla różnych gatunków roślin i zwierząt. Przestrzeganie tych zaleceń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowego i atrakcyjnego trawnika, a także zgodności z dobrą praktyką zarządzania terenami zielonymi w kontekście ochrony środowiska.
Odpowiedź wskazująca uszeregowanie trawników od najniższej do najwyższej zalecanej wysokości koszenia jest poprawna. Trawniki dywanowe, które są przeznaczone do intensywnego użytku, zazwyczaj koszone są na wysokości od 2 do 4 cm. Dzięki tej wysokości zapewniają one gęstość oraz estetykę, a także sprzyjają zdrowiu trawy poprzez poprawę fotosyntezy. Następnie mamy trawniki parkowe, które kosimy na wysokości od 4 do 6 cm, co pozwala na uzyskanie równowagi między estetyką a odpornością na uszkodzenia, a także sprzyja tworzeniu bardziej naturalnego wyglądu. Na końcu znajdują się trawniki łąkowe, które są koszone na wysokości od 6 do 10 cm. Tego rodzaju trawniki są często mniej wymagające w pielęgnacji i sprzyjają różnorodności biologicznej poprzez zapewnienie siedlisk dla różnych gatunków roślin i zwierząt. Przestrzeganie tych zaleceń ma kluczowe znaczenie dla utrzymania zdrowego i atrakcyjnego trawnika, a także zgodności z dobrą praktyką zarządzania terenami zielonymi w kontekście ochrony środowiska.
Pytanie 12
Zabieg skaryfikacji mechanicznej stosowany w szkółkarstwie ma na celu
A. zwiększenie odporności roślin na schorzenia
B. dostarczanie roślinom koniecznych mikroelementów
C. wydłużenie okresu żywotności nasion
D. przyśpieszenie procesu kiełkowania nasion
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Skaryfikacja mechaniczna to zabieg polegający na mechanicznym uszkodzeniu twardej łupiny nasion, co znacznie przyspiesza ich kiełkowanie. Twarda łupina nasion wielu gatunków roślin, takich jak niektóre drzewa i krzewy, stanowi barierę dla wody i powietrza, co ogranicza ich zdolność do kiełkowania. Poprzez skaryfikację, łupina jest uszkadzana, co umożliwia wodzie i tlenowi dotarcie do zarodka nasienia i stymuluje proces kiełkowania. W praktyce, skaryfikację można przeprowadzać na różne sposoby, w tym poprzez szlifowanie, cięcie lub użycie chemikaliów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w szkółkarstwie. Przykładem zastosowania skaryfikacji jest uprawa nasion niektórych gatunków drzew iglastych, gdzie efektywność kiełkowania może wzrosnąć nawet o 50% w porównaniu do nasion niepoddanych temu zabiegowi. Wiedza na temat skaryfikacji jest kluczowym elementem skutecznej produkcji szkółkarskiej oraz zapewnienia wysokiej jakości materiału roślinnego.
Skaryfikacja mechaniczna to zabieg polegający na mechanicznym uszkodzeniu twardej łupiny nasion, co znacznie przyspiesza ich kiełkowanie. Twarda łupina nasion wielu gatunków roślin, takich jak niektóre drzewa i krzewy, stanowi barierę dla wody i powietrza, co ogranicza ich zdolność do kiełkowania. Poprzez skaryfikację, łupina jest uszkadzana, co umożliwia wodzie i tlenowi dotarcie do zarodka nasienia i stymuluje proces kiełkowania. W praktyce, skaryfikację można przeprowadzać na różne sposoby, w tym poprzez szlifowanie, cięcie lub użycie chemikaliów, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w szkółkarstwie. Przykładem zastosowania skaryfikacji jest uprawa nasion niektórych gatunków drzew iglastych, gdzie efektywność kiełkowania może wzrosnąć nawet o 50% w porównaniu do nasion niepoddanych temu zabiegowi. Wiedza na temat skaryfikacji jest kluczowym elementem skutecznej produkcji szkółkarskiej oraz zapewnienia wysokiej jakości materiału roślinnego.
Pytanie 13
Jaką materiałową warstwę drenującą zastosujemy przy projektowaniu ogrodu na płaskim dachu?
A. otoczaków
B. keramzytu
C. klińca
D. gliny
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Keramzyt jest materiałem o doskonałych właściwościach drenażowych, który idealnie sprawdza się jako warstwa drenująca w konstrukcjach na płaskich dachach. Jego lekka i porowata struktura sprawia, że efektywnie odprowadza wodę, co jest niezwykle istotne w przypadku dachów, gdzie gromadzenie się wody może prowadzić do uszkodzeń i przeciążeń konstrukcyjnych. Keramzyt również cechuje się wysoką odpornością na działanie niskich i wysokich temperatur, co czyni go materiałem trwałym i odpornym na warunki atmosferyczne. W praktyce, warstwa keramzytu stosowana na dachu nie tylko poprawia drenaż, ale także izoluje termicznie, co jest zgodne z dobrymi praktykami budowlanymi w zakresie energooszczędności. Standardy budowlane często zalecają stosowanie keramzytu ze względu na jego właściwości hydrofobowe oraz zdolność do ułatwiania odparowywania wilgoci, co zapobiega powstawaniu pleśni i innych problemów związanych z wilgocią. Przykłady zastosowania keramzytu obejmują systemy zielonych dachów czy ogrodów na dachach, gdzie działanie drenażowe jest kluczowe dla utrzymania zdrowego środowiska roślinnego.
Keramzyt jest materiałem o doskonałych właściwościach drenażowych, który idealnie sprawdza się jako warstwa drenująca w konstrukcjach na płaskich dachach. Jego lekka i porowata struktura sprawia, że efektywnie odprowadza wodę, co jest niezwykle istotne w przypadku dachów, gdzie gromadzenie się wody może prowadzić do uszkodzeń i przeciążeń konstrukcyjnych. Keramzyt również cechuje się wysoką odpornością na działanie niskich i wysokich temperatur, co czyni go materiałem trwałym i odpornym na warunki atmosferyczne. W praktyce, warstwa keramzytu stosowana na dachu nie tylko poprawia drenaż, ale także izoluje termicznie, co jest zgodne z dobrymi praktykami budowlanymi w zakresie energooszczędności. Standardy budowlane często zalecają stosowanie keramzytu ze względu na jego właściwości hydrofobowe oraz zdolność do ułatwiania odparowywania wilgoci, co zapobiega powstawaniu pleśni i innych problemów związanych z wilgocią. Przykłady zastosowania keramzytu obejmują systemy zielonych dachów czy ogrodów na dachach, gdzie działanie drenażowe jest kluczowe dla utrzymania zdrowego środowiska roślinnego.
Pytanie 14
Długi korytarz znajdujący się od strony wewnętrznego dziedzińca, zadaszony i otwarty na niego arkadami, to
A. portyk
B. portal
C. krużganek
D. galeria
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Krużganek to architektoniczna forma długiego, zadaszonego korytarza, który jest otwarty na wewnętrzny dziedziniec, często wsparty na arkadach. Króluje w architekturze klasztornej oraz w budowlach sakralnych, gdzie pełni nie tylko funkcje komunikacyjne, ale również estetyczne. Dzięki otwarciu na dziedziniec, krużganki zapewniają dostęp do różnych pomieszczeń, jednocześnie tworząc przestrzeń do rekreacji i kontemplacji. Przykładem mogą być krużganki w klasztorze w Klarysewie czy w katedrze w Kolonii, które ilustrują, jak te przestrzenie mogą łączyć różne funkcje. W kontekście projektowania urbanistycznego, krużganki mogą być inspiracją do tworzenia spacerów w miejskich przestrzeniach publicznych, co wspiera integrację społeczności i promuje aktywność na świeżym powietrzu. Warto również zauważyć, że krużganki często stanowią integralną część obiektów zabytkowych, przyczyniając się do ich wartości kulturowej i historycznej, co podkreśla znaczenie zachowania takich elementów w architekturze współczesnej.
Krużganek to architektoniczna forma długiego, zadaszonego korytarza, który jest otwarty na wewnętrzny dziedziniec, często wsparty na arkadach. Króluje w architekturze klasztornej oraz w budowlach sakralnych, gdzie pełni nie tylko funkcje komunikacyjne, ale również estetyczne. Dzięki otwarciu na dziedziniec, krużganki zapewniają dostęp do różnych pomieszczeń, jednocześnie tworząc przestrzeń do rekreacji i kontemplacji. Przykładem mogą być krużganki w klasztorze w Klarysewie czy w katedrze w Kolonii, które ilustrują, jak te przestrzenie mogą łączyć różne funkcje. W kontekście projektowania urbanistycznego, krużganki mogą być inspiracją do tworzenia spacerów w miejskich przestrzeniach publicznych, co wspiera integrację społeczności i promuje aktywność na świeżym powietrzu. Warto również zauważyć, że krużganki często stanowią integralną część obiektów zabytkowych, przyczyniając się do ich wartości kulturowej i historycznej, co podkreśla znaczenie zachowania takich elementów w architekturze współczesnej.
Pytanie 15
Jakie działania powinien podjąć użytkownik w odniesieniu do opakowań po pestycydach klasy I i II toksyczności?
A. Spalić na własną rękę, przestrzegając zasad bezpieczeństwa
B. Umieścić w workach foliowych i wywieźć na wysypisko odpadów
C. Zwrócić do producenta lub sklepu, w którym dokonano zakupu
D. Przekazać jako surowiec wtórny do ponownego przetworzenia
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź, że użytkownik powinien zwrócić opakowania po pestycydach I i II klasy toksyczności do producenta lub sklepu, jest poprawna, ponieważ takie procedury są zgodne z obowiązującymi normami ochrony środowiska i regulacjami prawnymi. Opakowania te zawierają substancje chemiczne, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia ludzi i środowiska, dlatego ich odpowiednia utylizacja jest kluczowa. Zwracając opakowania do punktu zakupu lub producenta, zapewniamy, że zostaną one przetworzone zgodnie z obowiązującymi normami, co minimalizuje ryzyko skażenia środowiska. Przykładem dobrych praktyk jest system zbiórki opakowań, który prowadzą niektóre firmy agrochemiczne. Użytkownicy powinni być świadomi, że niewłaściwe postępowanie z takimi odpadami, takie jak palenie czy wyrzucanie ich na wysypiska, może prowadzić do poważnych konsekwencji ekologicznych oraz prawnych. Praktyka ta wpisuje się w szerszy kontekst zrównoważonego rozwoju oraz odpowiedzialności społecznej producentów i konsumentów.
Odpowiedź, że użytkownik powinien zwrócić opakowania po pestycydach I i II klasy toksyczności do producenta lub sklepu, jest poprawna, ponieważ takie procedury są zgodne z obowiązującymi normami ochrony środowiska i regulacjami prawnymi. Opakowania te zawierają substancje chemiczne, które mogą być niebezpieczne dla zdrowia ludzi i środowiska, dlatego ich odpowiednia utylizacja jest kluczowa. Zwracając opakowania do punktu zakupu lub producenta, zapewniamy, że zostaną one przetworzone zgodnie z obowiązującymi normami, co minimalizuje ryzyko skażenia środowiska. Przykładem dobrych praktyk jest system zbiórki opakowań, który prowadzą niektóre firmy agrochemiczne. Użytkownicy powinni być świadomi, że niewłaściwe postępowanie z takimi odpadami, takie jak palenie czy wyrzucanie ich na wysypiska, może prowadzić do poważnych konsekwencji ekologicznych oraz prawnych. Praktyka ta wpisuje się w szerszy kontekst zrównoważonego rozwoju oraz odpowiedzialności społecznej producentów i konsumentów.
Pytanie 16
Na której ilustracji przedstawiono widok fragmentu ogrodu o symetrycznym układzie kompozycji?
A. Na ilustracji 1.
B. Na ilustracji 2.
C. Na ilustracji 4.
D. Na ilustracji 3.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ilustracja 4 została poprawnie zidentyfikowana jako przedstawiająca ogród o symetrycznym układzie kompozycji. W architekturze krajobrazu symetria jest często używana do tworzenia harmonijnych i estetycznych przestrzeni. W tym przypadku, centralnie umieszczony element – ławka – pełni rolę punktu odniesienia, wokół którego zorganizowane są krzewy oraz ścieżki, co tworzy lustrzane odbicie po obu stronach osi centralnej. Tego typu kompozycje często można spotkać w klasycznych ogrodach, takich jak ogrody francuskie, gdzie symetria i geometrii są kluczowe dla osiągnięcia eleganckiego wyglądu. Zastosowanie symetrii może również wpływać na odczucia użytkowników przestrzeni, powodując poczucie równowagi i spokoju. W praktyce przy projektowaniu ogrodów warto zwrócić uwagę na zasady proporcji i harmonii, aby zapewnić atrakcyjny wygląd oraz funkcjonalność przestrzeni.
Ilustracja 4 została poprawnie zidentyfikowana jako przedstawiająca ogród o symetrycznym układzie kompozycji. W architekturze krajobrazu symetria jest często używana do tworzenia harmonijnych i estetycznych przestrzeni. W tym przypadku, centralnie umieszczony element – ławka – pełni rolę punktu odniesienia, wokół którego zorganizowane są krzewy oraz ścieżki, co tworzy lustrzane odbicie po obu stronach osi centralnej. Tego typu kompozycje często można spotkać w klasycznych ogrodach, takich jak ogrody francuskie, gdzie symetria i geometrii są kluczowe dla osiągnięcia eleganckiego wyglądu. Zastosowanie symetrii może również wpływać na odczucia użytkowników przestrzeni, powodując poczucie równowagi i spokoju. W praktyce przy projektowaniu ogrodów warto zwrócić uwagę na zasady proporcji i harmonii, aby zapewnić atrakcyjny wygląd oraz funkcjonalność przestrzeni.
Pytanie 17
Wykonanie projektu kwietnika sezonowego o złożonym wzorze powinno odbywać się w skali
A. 2:1
B. 1:500
C. 1:25
D. 1:200
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 1:25 jest poprawna, ponieważ skala 1:25 oznacza, że 1 jednostka na rysunku odpowiada 25 jednostkom w rzeczywistości. W przypadku projektów wykonawczych, takich jak kwietniki sezonowe o skomplikowanych wzorach, ważne jest, aby szczegóły były wystarczająco wyraźne i dobrze widoczne. Skala 1:25 pozwala na precyzyjne przedstawienie detali, takich jak ornamenty czy szczegóły konstrukcyjne, co jest kluczowe dla wykonawców. Ponadto, w praktyce architektonicznej i ogrodniczej, skala 1:25 jest powszechnie stosowana w projektach, gdzie istotne jest oddanie proporcji i szczegółów, co ułatwia późniejsze prace budowlane. Dzięki takiej skali możliwe jest również łatwe wyliczenie potrzebnych materiałów oraz ich rozmieszczenia w rzeczywistości, co znacznie ułatwia proces realizacji projektu. Dobrą praktyką jest także korzystanie z tej skali w dokumentacji technicznej, aby zapewnić spójność i zrozumiałość dla wszystkich uczestników procesu budowlanego.
Odpowiedź 1:25 jest poprawna, ponieważ skala 1:25 oznacza, że 1 jednostka na rysunku odpowiada 25 jednostkom w rzeczywistości. W przypadku projektów wykonawczych, takich jak kwietniki sezonowe o skomplikowanych wzorach, ważne jest, aby szczegóły były wystarczająco wyraźne i dobrze widoczne. Skala 1:25 pozwala na precyzyjne przedstawienie detali, takich jak ornamenty czy szczegóły konstrukcyjne, co jest kluczowe dla wykonawców. Ponadto, w praktyce architektonicznej i ogrodniczej, skala 1:25 jest powszechnie stosowana w projektach, gdzie istotne jest oddanie proporcji i szczegółów, co ułatwia późniejsze prace budowlane. Dzięki takiej skali możliwe jest również łatwe wyliczenie potrzebnych materiałów oraz ich rozmieszczenia w rzeczywistości, co znacznie ułatwia proces realizacji projektu. Dobrą praktyką jest także korzystanie z tej skali w dokumentacji technicznej, aby zapewnić spójność i zrozumiałość dla wszystkich uczestników procesu budowlanego.
Pytanie 18
W skład inwentaryzacji szaty roślinnej wchodzi
A. opis sytuacyjny oraz tabele inwentaryzacyjne
B. opis sytuacyjny oraz dokumentacja fotograficzna
C. rysunek wykonany na mapie zasadniczej oraz tabele inwentaryzacyjne
D. rysunek wykonany na mapie zasadniczej oraz dokumentacja fotograficzna
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rysunek sporządzony na mapie zasadniczej oraz tabele inwentaryzacyjne stanowią kluczowe elementy inwentaryzacji szaty roślinnej. Mapy zasadnicze to szczegółowe plany przedstawiające ukształtowanie terenu oraz rozmieszczenie różnych elementów przestrzennych, co pozwala na dokładne umiejscowienie badanych siedlisk. Sporządzając rysunek na mapie zasadniczej, można precyzyjnie określić lokalizację poszczególnych gatunków roślin oraz ich zasięg występowania. Tabele inwentaryzacyjne z kolei umożliwiają systematyczną rejestrację zebranych danych, takich jak liczebność, specyfika siedliska, warunki glebowe czy obecność gatunków obcych. Te dwa elementy wspierają nie tylko udokumentowanie stanu szaty roślinnej, ale także ułatwiają późniejsze analizy i porównania w ramach monitoringu przyrodniczego. Przykładem zastosowania tych narzędzi jest program ochrony różnorodności biologicznej, w którym regularne inwentaryzacje są niezbędne do oceny skuteczności działań konserwatorskich.
Rysunek sporządzony na mapie zasadniczej oraz tabele inwentaryzacyjne stanowią kluczowe elementy inwentaryzacji szaty roślinnej. Mapy zasadnicze to szczegółowe plany przedstawiające ukształtowanie terenu oraz rozmieszczenie różnych elementów przestrzennych, co pozwala na dokładne umiejscowienie badanych siedlisk. Sporządzając rysunek na mapie zasadniczej, można precyzyjnie określić lokalizację poszczególnych gatunków roślin oraz ich zasięg występowania. Tabele inwentaryzacyjne z kolei umożliwiają systematyczną rejestrację zebranych danych, takich jak liczebność, specyfika siedliska, warunki glebowe czy obecność gatunków obcych. Te dwa elementy wspierają nie tylko udokumentowanie stanu szaty roślinnej, ale także ułatwiają późniejsze analizy i porównania w ramach monitoringu przyrodniczego. Przykładem zastosowania tych narzędzi jest program ochrony różnorodności biologicznej, w którym regularne inwentaryzacje są niezbędne do oceny skuteczności działań konserwatorskich.
Pytanie 19
Jakie gatunki roślin można zarekomendować do aranżacji ogrodu skalnego w stylu alpejskim?
A. Krwawnik wiązówkowaty (Achillea filipendulina), serduszka piękne (Dicentra formosa)
B. Smagliczka skalna (Alyssum saxatile), żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum)
C. Bluszcz pospolity (Hedera helix), funkia sina (Hosta glauca)
D. Liliowiec ogrodowy (Hemerocallis × hybrida), kosaciec bródkowy (Iris germanica)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Smagliczka skalna (Alyssum saxatile) oraz żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum) to doskonałe wybory do ogrodu skalnego o charakterze alpejskim, ponieważ są to rośliny dobrze przystosowane do trudnych warunków panujących w takich środowiskach. Smagliczka skalna jest rośliną niską, dorastającą do około 15-30 cm wysokości, charakteryzującą się złotymi kwiatami, które kwitną od wiosny do lata. Ma płytki system korzeniowy, co pozwala jej dobrze funkcjonować w skalistym podłożu oraz efektywnie wykorzystać dostępne zasoby wody. Żagwin ogrodowy jest również niską rośliną, o gęstym pokroju, której kwiaty mogą mieć różne kolory, od fioletowego do różowego, i kwitnie wczesną wiosną. Obie rośliny są odporne na suszę, co czyni je idealnymi do ogrodów skalnych, gdzie gleba jest często uboga w składniki odżywcze oraz narażona na intensywne nasłonecznienie. Dodatkowo, wprowadzenie tych roślin do ogrodu skalnego przyczynia się do zwiększenia jego estetyki oraz bioróżnorodności, co jest zgodne z zasadami projektowania zieleni w ogrodach alpejskich.
Smagliczka skalna (Alyssum saxatile) oraz żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum) to doskonałe wybory do ogrodu skalnego o charakterze alpejskim, ponieważ są to rośliny dobrze przystosowane do trudnych warunków panujących w takich środowiskach. Smagliczka skalna jest rośliną niską, dorastającą do około 15-30 cm wysokości, charakteryzującą się złotymi kwiatami, które kwitną od wiosny do lata. Ma płytki system korzeniowy, co pozwala jej dobrze funkcjonować w skalistym podłożu oraz efektywnie wykorzystać dostępne zasoby wody. Żagwin ogrodowy jest również niską rośliną, o gęstym pokroju, której kwiaty mogą mieć różne kolory, od fioletowego do różowego, i kwitnie wczesną wiosną. Obie rośliny są odporne na suszę, co czyni je idealnymi do ogrodów skalnych, gdzie gleba jest często uboga w składniki odżywcze oraz narażona na intensywne nasłonecznienie. Dodatkowo, wprowadzenie tych roślin do ogrodu skalnego przyczynia się do zwiększenia jego estetyki oraz bioróżnorodności, co jest zgodne z zasadami projektowania zieleni w ogrodach alpejskich.
Pytanie 20
Aby zredukować obecność mchów na trawnikach, konieczne jest przeprowadzenie nawożenia
A. potasem
B. azotem
C. fosforem
D. wapniem
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wapniem jest poprawna, ponieważ wapń odgrywa kluczową rolę w poprawie struktury gleby oraz jej pH. Mchy rosną najczęściej w glebach kwaśnych, słabo napowietrzonych i ubogich w składniki odżywcze. Wapnowanie gleby wpływa na zwiększenie jej zasadowości, co ogranicza rozwój mchów. W praktyce, regularne stosowanie wapna, takiego jak wapno nawozowe, może znacząco poprawić warunki wzrostu trawnika, sprzyjając rozwojowi traw i innych roślin, które konkurują z mchami. Warto przeprowadzać analizy gleby co kilka lat, aby ustalić optymalny poziom pH, który dla większości trawników powinien wynosić od 6 do 7,5. Przy odpowiednim pH, trawy mają lepszy dostęp do składników odżywczych, a ich system korzeniowy staje się bardziej rozwinięty, co przyczynia się do lepszego wchłaniania wody i składników mineralnych. W związku z tym, wapnowanie jest jednym z fundamentów skutecznej pielęgnacji trawnika i ograniczenia problemu mchów.
Odpowiedź wapniem jest poprawna, ponieważ wapń odgrywa kluczową rolę w poprawie struktury gleby oraz jej pH. Mchy rosną najczęściej w glebach kwaśnych, słabo napowietrzonych i ubogich w składniki odżywcze. Wapnowanie gleby wpływa na zwiększenie jej zasadowości, co ogranicza rozwój mchów. W praktyce, regularne stosowanie wapna, takiego jak wapno nawozowe, może znacząco poprawić warunki wzrostu trawnika, sprzyjając rozwojowi traw i innych roślin, które konkurują z mchami. Warto przeprowadzać analizy gleby co kilka lat, aby ustalić optymalny poziom pH, który dla większości trawników powinien wynosić od 6 do 7,5. Przy odpowiednim pH, trawy mają lepszy dostęp do składników odżywczych, a ich system korzeniowy staje się bardziej rozwinięty, co przyczynia się do lepszego wchłaniania wody i składników mineralnych. W związku z tym, wapnowanie jest jednym z fundamentów skutecznej pielęgnacji trawnika i ograniczenia problemu mchów.
Pytanie 21
Jakie materiały należy zastosować w odpowiedniej kolejności do przygotowania podłoża w pojemniku na rośliny sezonowe?
A. piasek, żwir, ziemia urodzajna
B. keramzyt, piasek, ziemia urodzajna
C. torf, piasek, ziemia urodzajna
D. włóknina, żwir, ziemia urodzajna
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "keramzytu, piasku, ziemi urodzajnej" jest prawidłowa, ponieważ prawidłowa struktura podłoża jest kluczowa dla zdrowego wzrostu roślin sezonowych. Keramzyt, będący materiałem o dużej porowatości, zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz drenaż, co jest niezbędne dla korzeni roślin. Piasek natomiast poprawia warunki drenarskie, zapobiegając nadmiarowi wody, co może prowadzić do gnicia korzeni. Ziemia urodzajna, bogata w składniki odżywcze, stanowi fundament dla wzrostu roślin, zapewniając im niezbędne mikro- i makroskładniki. Zastosowanie tej kombinacji podłoża jest zgodne z najlepszymi praktykami w ogrodnictwie, zapewniając optymalny rozwój roślin, ich zdrowie oraz plon. W praktyce, przy zakładaniu rabat kwiatowych czy uprawie warzyw w pojemnikach, warto zawsze stosować te trzy składniki w podanej kolejności, aby uzyskać jak najlepsze efekty ogrodnicze.
Odpowiedź "keramzytu, piasku, ziemi urodzajnej" jest prawidłowa, ponieważ prawidłowa struktura podłoża jest kluczowa dla zdrowego wzrostu roślin sezonowych. Keramzyt, będący materiałem o dużej porowatości, zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza oraz drenaż, co jest niezbędne dla korzeni roślin. Piasek natomiast poprawia warunki drenarskie, zapobiegając nadmiarowi wody, co może prowadzić do gnicia korzeni. Ziemia urodzajna, bogata w składniki odżywcze, stanowi fundament dla wzrostu roślin, zapewniając im niezbędne mikro- i makroskładniki. Zastosowanie tej kombinacji podłoża jest zgodne z najlepszymi praktykami w ogrodnictwie, zapewniając optymalny rozwój roślin, ich zdrowie oraz plon. W praktyce, przy zakładaniu rabat kwiatowych czy uprawie warzyw w pojemnikach, warto zawsze stosować te trzy składniki w podanej kolejności, aby uzyskać jak najlepsze efekty ogrodnicze.
Pytanie 22
Które zasady kompozycji zostały wykorzystane w komponowaniu ogrodu przedstawionego na ilustracji?
A. Kontrast barw i asymetria.
B. Symetria i dominanta.
C. Symetria i kontrast barw.
D. Dominanta i asymetria.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna odpowiedź to "Kontrast barw i asymetria", co można wytłumaczyć analizując przedstawiony ogród. Kontrast barw w ogrodzie jest wyraźnie zauważalny dzięki zastosowaniu różnorodnych kolorów kwiatów, które intensywnie wyróżniają się na tle zielonej trawy oraz ciemniejszych elementów roślinności. Taki kontrast nie tylko przyciąga wzrok obserwatora, ale również dodaje dynamizmu i życia całej kompozycji. Zastosowanie asymetrii w rozmieszczeniu roślin i ścieżek wprowadza naturalność i swobodę do przestrzeni ogrodowej, co jest zgodne z nowoczesnymi trendami w projektowaniu ogrodów. Ta zasada kompozycji, czyli asymetria, unika utartych schematów, co sprzyja tworzeniu unikalnych i autentycznych przestrzeni. W praktyce, projektanci ogrodów często korzystają z tej zasady, aby stworzyć harmonijne i przyjemne dla oka aranżacje, które są zgodne z przyrodą. Warto zauważyć, że zastosowanie zarówno kontrastu barw, jak i asymetrii, wpisuje się w standardy współczesnego projektowania przestrzeni zielonych, które podkreślają różnorodność i naturalność.
Poprawna odpowiedź to "Kontrast barw i asymetria", co można wytłumaczyć analizując przedstawiony ogród. Kontrast barw w ogrodzie jest wyraźnie zauważalny dzięki zastosowaniu różnorodnych kolorów kwiatów, które intensywnie wyróżniają się na tle zielonej trawy oraz ciemniejszych elementów roślinności. Taki kontrast nie tylko przyciąga wzrok obserwatora, ale również dodaje dynamizmu i życia całej kompozycji. Zastosowanie asymetrii w rozmieszczeniu roślin i ścieżek wprowadza naturalność i swobodę do przestrzeni ogrodowej, co jest zgodne z nowoczesnymi trendami w projektowaniu ogrodów. Ta zasada kompozycji, czyli asymetria, unika utartych schematów, co sprzyja tworzeniu unikalnych i autentycznych przestrzeni. W praktyce, projektanci ogrodów często korzystają z tej zasady, aby stworzyć harmonijne i przyjemne dla oka aranżacje, które są zgodne z przyrodą. Warto zauważyć, że zastosowanie zarówno kontrastu barw, jak i asymetrii, wpisuje się w standardy współczesnego projektowania przestrzeni zielonych, które podkreślają różnorodność i naturalność.
Pytanie 23
Nie powinno się sadzić roślin z nagim systemem korzeniowym
A. krzewów owocowych
B. róż rabatowych
C. roślin wodnych
D. roślin iglastych
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sadzenie roślin iglastych bez korzeni to raczej kiepski pomysł. Te roślinki mają swoje wymagania jeśli chodzi o glebę i wilgotność, a bez korzeni może być im ciężko. Na przykład sosny czy świerki potrzebują stabilnych warunków, a przy nagich sadzonkach to może być trudne do osiągnięcia. Mają one głębokie korzenie, więc jak sadzimy je bez systemu korzeniowego, to mogą mieć problem z aklimatyzacją i często po prostu umierają. Warto w takich przypadkach korzystać z sadzonek w pojemnikach albo takich z korzeniami, bo to im pomaga lepiej się zaadoptować i rosnąć. Przykładem może być sadzenie w pojemnikach, co ułatwia przenoszenie roślin i mniej je uszkadza podczas przesadzania. Zmniejsza to stres i daje większą szansę na przetrwanie.
Sadzenie roślin iglastych bez korzeni to raczej kiepski pomysł. Te roślinki mają swoje wymagania jeśli chodzi o glebę i wilgotność, a bez korzeni może być im ciężko. Na przykład sosny czy świerki potrzebują stabilnych warunków, a przy nagich sadzonkach to może być trudne do osiągnięcia. Mają one głębokie korzenie, więc jak sadzimy je bez systemu korzeniowego, to mogą mieć problem z aklimatyzacją i często po prostu umierają. Warto w takich przypadkach korzystać z sadzonek w pojemnikach albo takich z korzeniami, bo to im pomaga lepiej się zaadoptować i rosnąć. Przykładem może być sadzenie w pojemnikach, co ułatwia przenoszenie roślin i mniej je uszkadza podczas przesadzania. Zmniejsza to stres i daje większą szansę na przetrwanie.
Pytanie 24
Wskaż właściwy porządek działań związanych z sadzeniem narcyzów?
A. Nawożenie, przekopanie gleby, wyrównanie powierzchni, sadzenie cebul w październiku, przykrycie gleby folią
B. Nawożenie, przekopanie gleby, wyrównanie powierzchni, sadzenie cebul we wrześniu, przykrycie gleby torfem
C. Przekopanie gleby, nawożenie, sadzenie cebul w marcu, wyrównanie powierzchni, przykrycie gleby kompostem
D. Przekopanie gleby, nawożenie, sadzenie cebul w sierpniu, wyrównanie powierzchni, przykrycie gleby liśćmi
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sadzenie narcyzów wymaga prawidłowego harmonogramu prac, co zapewnia ich zdrowy rozwój i piękne kwitnienie. Odpowiedź wskazuje na właściwą sekwencję działań, zaczynając od nawożenia, co jest kluczowe dla dostarczenia roślinom niezbędnych składników odżywczych. Następnie, przekopanie gleby pozwala na poprawę struktury, co sprzyja lepszemu wchłanianiu wody i składników pokarmowych. Wyrównanie powierzchni gleby jest niezbędne, aby uniknąć zbierania się wody w zagłębieniach, co mogłoby prowadzić do gnicia cebul. Sadzenie cebul we wrześniu to optymalny czas, ponieważ pozwala roślinom na zakorzenienie się przed zimą. Przykrycie gleby torfem działa jako izolator, chroniąc cebule przed mrozem oraz zabezpieczając wilgoć. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami ogrodniczymi, które zalecają dbałość o glebę oraz odpowiednie terminy sadzenia w celu zapewnienia zdrowego wzrostu narcyzów.
Sadzenie narcyzów wymaga prawidłowego harmonogramu prac, co zapewnia ich zdrowy rozwój i piękne kwitnienie. Odpowiedź wskazuje na właściwą sekwencję działań, zaczynając od nawożenia, co jest kluczowe dla dostarczenia roślinom niezbędnych składników odżywczych. Następnie, przekopanie gleby pozwala na poprawę struktury, co sprzyja lepszemu wchłanianiu wody i składników pokarmowych. Wyrównanie powierzchni gleby jest niezbędne, aby uniknąć zbierania się wody w zagłębieniach, co mogłoby prowadzić do gnicia cebul. Sadzenie cebul we wrześniu to optymalny czas, ponieważ pozwala roślinom na zakorzenienie się przed zimą. Przykrycie gleby torfem działa jako izolator, chroniąc cebule przed mrozem oraz zabezpieczając wilgoć. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami ogrodniczymi, które zalecają dbałość o glebę oraz odpowiednie terminy sadzenia w celu zapewnienia zdrowego wzrostu narcyzów.
Pytanie 25
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 26
Do podlewania trawników na obiektach sportowych powinno się wykorzystać
A. zamgławianie
B. deszczowanie
C. nawadnianie kropelkowe
D. nawadnianie grawitacyjne
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Deszczowanie jest jedną z najskuteczniejszych metod nawadniania muraw na boiskach sportowych. Stosując system deszczowania, woda jest równomiernie rozprowadzana na powierzchni boiska, co sprzyja równomiernemu wzrostowi trawy oraz minimalizuje ryzyko powstawania kałuż. Technologia ta pozwala na precyzyjne kontrolowanie ilości wody dostarczanej do roślin, co jest kluczowe dla utrzymania optymalnych warunków wzrostu. W praktyce, nowoczesne systemy deszczowania mogą być zautomatyzowane, co pozwala na programowanie cykli nawadniania zgodnie z potrzebami danego obszaru. Ponadto, deszczowanie pomaga w lepszym rozkładzie substancji odżywczych w glebie, co zwiększa zdrowotność murawy. Właściwe nawadnianie wpływa bezpośrednio na jakość boiska, co jest szczególnie istotne w kontekście profesjonalnych rozgrywek sportowych, gdzie standardy jakości murawy są wysoko oceniane. W związku z tym, deszczowanie powinno być preferowaną metodą nawadniania, zgodnie z wytycznymi organizacji sportowych oraz standardami agrotechnik.
Deszczowanie jest jedną z najskuteczniejszych metod nawadniania muraw na boiskach sportowych. Stosując system deszczowania, woda jest równomiernie rozprowadzana na powierzchni boiska, co sprzyja równomiernemu wzrostowi trawy oraz minimalizuje ryzyko powstawania kałuż. Technologia ta pozwala na precyzyjne kontrolowanie ilości wody dostarczanej do roślin, co jest kluczowe dla utrzymania optymalnych warunków wzrostu. W praktyce, nowoczesne systemy deszczowania mogą być zautomatyzowane, co pozwala na programowanie cykli nawadniania zgodnie z potrzebami danego obszaru. Ponadto, deszczowanie pomaga w lepszym rozkładzie substancji odżywczych w glebie, co zwiększa zdrowotność murawy. Właściwe nawadnianie wpływa bezpośrednio na jakość boiska, co jest szczególnie istotne w kontekście profesjonalnych rozgrywek sportowych, gdzie standardy jakości murawy są wysoko oceniane. W związku z tym, deszczowanie powinno być preferowaną metodą nawadniania, zgodnie z wytycznymi organizacji sportowych oraz standardami agrotechnik.
Pytanie 27
Jaką roślinę warto wybrać do wykorzystania w małych ogrodach przydomowych?
A. Lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos)
B. Wiąz szypułkowy (Ulmus laevis)
C. Platan klonolistny (Platanus x hispanica)
D. Klon palmowy (Acer palmatum)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klon palmowy (Acer palmatum) jest doskonałym wyborem do małych ogrodów przydomowych z wielu powodów. Po pierwsze, jego kompaktowy wzrost sprawia, że nie zajmuje dużo przestrzeni, co czyni go idealnym do ograniczonych obszarów. Klon palmowy osiąga wysokość od 1 do 3 metrów, co pozwala na jego umiejętne wkomponowanie w różnorodne aranżacje ogrodowe. Ma także niezwykle dekoracyjne liście, które mogą przybierać różne kolory, od intensywnej zieleni po głębokie odcienie czerwieni i purpury, co zwiększa estetykę ogrodu przez cały rok. Klon palmowy preferuje półcień oraz żyzną, dobrze przepuszczalną glebę, co jest istotne przy planowaniu nasadzeń. Dodatkowo, roślina ta jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji, a jej niewielkie wymagania dotyczące przycinania sprawiają, że jest idealna dla mniej doświadczonych ogrodników. Zastosowanie klonu palmowego w małych ogrodach może obejmować tworzenie efektownych punktów centralnych, hedging oraz wypełnianie zakątków, które mogą wyglądać pusto. Warto również zwrócić uwagę na jego zdolność do przyciągania dzikich zwierząt oraz znaczenie w lokalnym ekosystemie.
Klon palmowy (Acer palmatum) jest doskonałym wyborem do małych ogrodów przydomowych z wielu powodów. Po pierwsze, jego kompaktowy wzrost sprawia, że nie zajmuje dużo przestrzeni, co czyni go idealnym do ograniczonych obszarów. Klon palmowy osiąga wysokość od 1 do 3 metrów, co pozwala na jego umiejętne wkomponowanie w różnorodne aranżacje ogrodowe. Ma także niezwykle dekoracyjne liście, które mogą przybierać różne kolory, od intensywnej zieleni po głębokie odcienie czerwieni i purpury, co zwiększa estetykę ogrodu przez cały rok. Klon palmowy preferuje półcień oraz żyzną, dobrze przepuszczalną glebę, co jest istotne przy planowaniu nasadzeń. Dodatkowo, roślina ta jest stosunkowo łatwa w pielęgnacji, a jej niewielkie wymagania dotyczące przycinania sprawiają, że jest idealna dla mniej doświadczonych ogrodników. Zastosowanie klonu palmowego w małych ogrodach może obejmować tworzenie efektownych punktów centralnych, hedging oraz wypełnianie zakątków, które mogą wyglądać pusto. Warto również zwrócić uwagę na jego zdolność do przyciągania dzikich zwierząt oraz znaczenie w lokalnym ekosystemie.
Pytanie 28
Do roślin cebulowych, które kwitną w ogrodach na początku wiosny, zalicza się
A. szachownica cesarska (Fritillaria impeńalis)
B. mieczyk ogrodowy (Gladiolus hybridus)
C. pierwiosnek ząbkowany (Primula denticulata)
D. szafran wiosenny (Crocus vernus)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szafran wiosenny (Crocus vernus) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin cebulowych, które kwitną na wiosnę. Ta roślina należy do rodziny irysowatych, a jej kwiaty pojawiają się zazwyczaj w marcu lub na początku kwietnia, co czyni ją jedną z pierwszych zwiastunów wiosny. Szafran wiosenny charakteryzuje się dużymi, kolorowymi kwiatami, które mogą mieć odcienie fioletu, bieli, a nawet żółci. W ogrodzie szafran jest ceniony za łatwość w uprawie oraz zdolność do naturalizacji, co oznacza, że po posadzeniu rośnie i rozprzestrzenia się samodzielnie w odpowiednich warunkach. Ponadto, szafran wiosenny dobrze znosi różne typy gleb, choć preferuje gleby przepuszczalne i dobrze nasłonecznione. Dzięki tym cechom, roślina ta jest idealna do tworzenia kolorowych rabat wiosennych, a także do nasadzeń w trawnikach. W kontekście standardów ogrodniczych, szafran wiosenny jest często rekomendowany przez ekspertów jako doskonały wybór dla ogrodników amatorów i profesjonalistów, którzy chcą uzyskać wcześniejsze kwitnienie i estetyczne efekty w swoich ogrodach.
Szafran wiosenny (Crocus vernus) jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych roślin cebulowych, które kwitną na wiosnę. Ta roślina należy do rodziny irysowatych, a jej kwiaty pojawiają się zazwyczaj w marcu lub na początku kwietnia, co czyni ją jedną z pierwszych zwiastunów wiosny. Szafran wiosenny charakteryzuje się dużymi, kolorowymi kwiatami, które mogą mieć odcienie fioletu, bieli, a nawet żółci. W ogrodzie szafran jest ceniony za łatwość w uprawie oraz zdolność do naturalizacji, co oznacza, że po posadzeniu rośnie i rozprzestrzenia się samodzielnie w odpowiednich warunkach. Ponadto, szafran wiosenny dobrze znosi różne typy gleb, choć preferuje gleby przepuszczalne i dobrze nasłonecznione. Dzięki tym cechom, roślina ta jest idealna do tworzenia kolorowych rabat wiosennych, a także do nasadzeń w trawnikach. W kontekście standardów ogrodniczych, szafran wiosenny jest często rekomendowany przez ekspertów jako doskonały wybór dla ogrodników amatorów i profesjonalistów, którzy chcą uzyskać wcześniejsze kwitnienie i estetyczne efekty w swoich ogrodach.
Pytanie 29
Zasady regularności, symetrii oraz geometrycznego ukształtowania przestrzeni były fundamentem kompozycji ogrodów
A. barokowych
B. romantycznych
C. nostalgicznych
D. klasycystycznych
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź barokowych jest poprawna, ponieważ ogrody barokowe były znane z wyrafinowanej kompozycji, która kładła duży nacisk na regularność, symetrię oraz geometryzację przestrzeni. W kontekście ogrodów, barokowe projekty, takie jak ogrody Wersalu, ilustrują te cechy poprzez precyzyjnie zaaranżowane aleje, formy roślinne i elementy wodne tworzące harmonijną całość. Te ogrody odzwierciedlają ówczesne dążenie do dominacji nad przyrodą oraz chęć zaprezentowania władzy i bogactwa. Przykłady zastosowania tych zasad w praktyce obejmują systematyczne rozmieszczenie roślin oraz starannie zaplanowane ścieżki, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu ogrodów i architekturze krajobrazu. Oprócz estetyki, ogrody barokowe wykorzystywały również elementy optyczne, takie jak perspektywy i linie widokowe, co podkreśla ich monumentalny charakter i przemyślaną kompozycję przestrzenną.
Odpowiedź barokowych jest poprawna, ponieważ ogrody barokowe były znane z wyrafinowanej kompozycji, która kładła duży nacisk na regularność, symetrię oraz geometryzację przestrzeni. W kontekście ogrodów, barokowe projekty, takie jak ogrody Wersalu, ilustrują te cechy poprzez precyzyjnie zaaranżowane aleje, formy roślinne i elementy wodne tworzące harmonijną całość. Te ogrody odzwierciedlają ówczesne dążenie do dominacji nad przyrodą oraz chęć zaprezentowania władzy i bogactwa. Przykłady zastosowania tych zasad w praktyce obejmują systematyczne rozmieszczenie roślin oraz starannie zaplanowane ścieżki, co jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu ogrodów i architekturze krajobrazu. Oprócz estetyki, ogrody barokowe wykorzystywały również elementy optyczne, takie jak perspektywy i linie widokowe, co podkreśla ich monumentalny charakter i przemyślaną kompozycję przestrzenną.
Pytanie 30
Do formowania wysokich żywopłotów należy wybrać zestaw roślin:
A. jałowiec pośredni (Juniperus x media) oraz żywotnik wschodni (Thuja orientalis)
B. modrzew europejski (Larix decidua) oraz świerk pospolity (Picea abies)
C. jodła jednobarwna (Abies concolor) oraz świerk biały (Picea glauca)
D. jodła pospolita (Abies alba) i sosna pospolita (Pinus sylvestris)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) to doskonałe rośliny do formowania wysokich żywopłotów ze względu na swoje właściwości wzrostu i odporność na warunki atmosferyczne. Modrzew, będący drzewem liściastym, charakteryzuje się silnym wzrostem oraz pięknym, złotawym ulistnieniem, które na wiosnę zmienia się na zielone. Jego elastyczne gałęzie doskonale nadają się do formowania, co umożliwia osiągnięcie pożądanej wysokości i kształtu żywopłotu. Świerk pospolity, z kolei, jest drzewem iglastym, które dobrze znosi przycinanie, co czyni go idealnym do tworzenia gęstych i wysoko rosnących żywopłotów. Połączenie tych dwóch gatunków nie tylko zapewnia estetykę, ale również tworzy naturalną barierę, która może chronić przed wiatrem i hałasem. W praktyce, aby osiągnąć optymalne wyniki, należy stosować techniki formowania, takie jak regularne przycinanie, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i gęstości żywopłotu. Warto również zadbać o odpowiednie stanowisko i glebę, aby rośliny mogły się prawidłowo rozwijać.
Modrzew europejski (Larix decidua) i świerk pospolity (Picea abies) to doskonałe rośliny do formowania wysokich żywopłotów ze względu na swoje właściwości wzrostu i odporność na warunki atmosferyczne. Modrzew, będący drzewem liściastym, charakteryzuje się silnym wzrostem oraz pięknym, złotawym ulistnieniem, które na wiosnę zmienia się na zielone. Jego elastyczne gałęzie doskonale nadają się do formowania, co umożliwia osiągnięcie pożądanej wysokości i kształtu żywopłotu. Świerk pospolity, z kolei, jest drzewem iglastym, które dobrze znosi przycinanie, co czyni go idealnym do tworzenia gęstych i wysoko rosnących żywopłotów. Połączenie tych dwóch gatunków nie tylko zapewnia estetykę, ale również tworzy naturalną barierę, która może chronić przed wiatrem i hałasem. W praktyce, aby osiągnąć optymalne wyniki, należy stosować techniki formowania, takie jak regularne przycinanie, co sprzyja zdrowemu wzrostowi i gęstości żywopłotu. Warto również zadbać o odpowiednie stanowisko i glebę, aby rośliny mogły się prawidłowo rozwijać.
Pytanie 31
Cebule tulipanów powinny być sadzone
A. na głębokość równą jednokrotności ich wysokości
B. przykrywając je 10 cm warstwą ziemi
C. tuż pod powierzchnią gleby
D. na głębokość wynoszącą 2-3 krotności ich wysokości
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cebule tulipanów powinny być sadzone na głębokość równą 2-3 krotnej ich wysokości, co jest zgodne z zaleceniami botaników i ogrodników. Ta głębokość zapewnia cebulom odpowiednią ochronę przed mrozem oraz stabilizację w glebie, co sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi. Na przykład, jeśli cebula tulipana ma wysokość 5 cm, należy ją sadzić na głębokość od 10 cm do 15 cm. Taka praktyka pozwala również na lepszy rozwój korzeni, które będą miały wystarczającą przestrzeń do wzrostu. Sadzenie na zbyt płytkiej głębokości może prowadzić do problemów, takich jak przechylanie się rośliny lub zwiększone ryzyko uszkodzeń przez mróz. Ponadto, umiejscowienie cebuli na odpowiedniej głębokości sprzyja lepszemu wchłanianiu wody oraz składników odżywczych z gleby, co jest kluczowe dla zdrowego rozwoju tulipanów. Dobrą praktyką jest również stosowanie mieszanki nawozowej podczas sadzenia, co dodatkowo wspiera ich wzrost.
Cebule tulipanów powinny być sadzone na głębokość równą 2-3 krotnej ich wysokości, co jest zgodne z zaleceniami botaników i ogrodników. Ta głębokość zapewnia cebulom odpowiednią ochronę przed mrozem oraz stabilizację w glebie, co sprzyja ich prawidłowemu wzrostowi. Na przykład, jeśli cebula tulipana ma wysokość 5 cm, należy ją sadzić na głębokość od 10 cm do 15 cm. Taka praktyka pozwala również na lepszy rozwój korzeni, które będą miały wystarczającą przestrzeń do wzrostu. Sadzenie na zbyt płytkiej głębokości może prowadzić do problemów, takich jak przechylanie się rośliny lub zwiększone ryzyko uszkodzeń przez mróz. Ponadto, umiejscowienie cebuli na odpowiedniej głębokości sprzyja lepszemu wchłanianiu wody oraz składników odżywczych z gleby, co jest kluczowe dla zdrowego rozwoju tulipanów. Dobrą praktyką jest również stosowanie mieszanki nawozowej podczas sadzenia, co dodatkowo wspiera ich wzrost.
Pytanie 32
Jaką długość będzie miała trawa na planie wykonanym w skali 1:200, jeśli jej rzeczywista długość wynosi 18 m?
A. 3,6 cm
B. 9,0 cm
C. 0,9 cm
D. 1,8 cm
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 9,0 cm jest właściwa! W skali 1:200 to znaczy, że 1 cm na planie to 200 cm w rzeczywistości. Jak to obliczamy? Trzeba wziąć długość trawnika, czyli 18 m, i to podzielić przez 200. Przekształcamy najpierw metry na centymetry, co daje nam 1800 cm. A potem dzielimy 1800 przez 200, co wychodzi 9 cm. Takie obliczenia są naprawdę ważne w architekturze czy inżynierii, bo precyzyjne wymiary na planach są kluczowe. Dzięki zrozumieniu, jak działa skalowanie, projektanci mogą tworzyć dokładne modele, które są łatwe do zrozumienia i wykonania. Umiejętność przeliczania wymiarów w różnych skalach jest przydatna do lepszego zarządzania przestrzenią i przygotowania dokumentacji technicznej.
Odpowiedź 9,0 cm jest właściwa! W skali 1:200 to znaczy, że 1 cm na planie to 200 cm w rzeczywistości. Jak to obliczamy? Trzeba wziąć długość trawnika, czyli 18 m, i to podzielić przez 200. Przekształcamy najpierw metry na centymetry, co daje nam 1800 cm. A potem dzielimy 1800 przez 200, co wychodzi 9 cm. Takie obliczenia są naprawdę ważne w architekturze czy inżynierii, bo precyzyjne wymiary na planach są kluczowe. Dzięki zrozumieniu, jak działa skalowanie, projektanci mogą tworzyć dokładne modele, które są łatwe do zrozumienia i wykonania. Umiejętność przeliczania wymiarów w różnych skalach jest przydatna do lepszego zarządzania przestrzenią i przygotowania dokumentacji technicznej.
Pytanie 33
Który z wymienionych gatunków krzewów powinien być wykorzystany do stworzenia parteru haftowego w historycznym ogrodzie barokowym?
A. Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempen/irens)
B. Ligustr pospolity (Ligustrum vulgare)
C. Złotlin chiński pełnokwiatowy (Kerria japonica pleniflora)
D. Grab pospolity (Carpinus betulus)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) jest doskonałym wyborem do stosowania w parterach haftowych w zabytkowych ogrodach barokowych. Charakteryzuje się gęstym, zwartych pokrojem oraz ciemnozielonymi liśćmi, które zapewniają całoroczną estetykę. Jego zdolność do formowania w różnorodne kształty, zarówno formalne jak i bardziej swobodne, sprawia, że jest idealnym materiałem do tworzenia efektownych kompozycji. W ogrodach barokowych, gdzie symetria i porządek mają kluczowe znaczenie, bukszpan może być cięty w kształty geometryczne lub wykorzystany do tworzenia ozdobnych obwódek. Oprócz tego, bukszpan jest rośliną odporną na różne warunki glebowe i może rosnąć w półcieniu, co czyni go wszechstronnym wyborem. W kontekście projektowania ogrodów, jego zastosowanie wpisuje się w standardy utrzymania dziedzictwa kulturowego oraz dbałości o estetykę przestrzeni zielonych, co jest szczególnie istotne w renowacji zabytkowych ogrodów.
Bukszpan wiecznie zielony (Buxus sempervirens) jest doskonałym wyborem do stosowania w parterach haftowych w zabytkowych ogrodach barokowych. Charakteryzuje się gęstym, zwartych pokrojem oraz ciemnozielonymi liśćmi, które zapewniają całoroczną estetykę. Jego zdolność do formowania w różnorodne kształty, zarówno formalne jak i bardziej swobodne, sprawia, że jest idealnym materiałem do tworzenia efektownych kompozycji. W ogrodach barokowych, gdzie symetria i porządek mają kluczowe znaczenie, bukszpan może być cięty w kształty geometryczne lub wykorzystany do tworzenia ozdobnych obwódek. Oprócz tego, bukszpan jest rośliną odporną na różne warunki glebowe i może rosnąć w półcieniu, co czyni go wszechstronnym wyborem. W kontekście projektowania ogrodów, jego zastosowanie wpisuje się w standardy utrzymania dziedzictwa kulturowego oraz dbałości o estetykę przestrzeni zielonych, co jest szczególnie istotne w renowacji zabytkowych ogrodów.
Pytanie 34
Zabiegi chemicznej ochrony roślin powinny być przeprowadzane w warunkach
A. wietrznych i deszczowych
B. wietrznych i upalnych
C. bezwietrznych i lekko pochmurnych
D. bezwietrznych i słonecznych
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zabiegi chemicznej ochrony roślin powinny być wykonywane w warunkach bezwietrznych i lekko pochmurnych, aby zminimalizować ryzyko niekontrolowanego rozprzestrzenienia się środków ochrony roślin. Wietrzenie wpływa na rozprzestrzenianie się oprysków, co może prowadzić do ich osadzania się na innych roślinach, w tym tych, które nie wymagają ochrony, a także na powierzchniach wodnych, co jest szkodliwe dla ekosystemów. Lekka pochmurność zmniejsza intensywność promieniowania słonecznego, co z kolei może wpłynąć na szybsze wchłanianie substancji chemicznych przez rośliny. Przykładowo, w przypadku stosowania fungicydów, optymalne warunki atmosferyczne sprzyjają ich skuteczności, gdyż nie są one degradowane przez promieniowanie UV. Ważnym aspektem jest również przestrzeganie zasad IPM (Integrated Pest Management), które kładą nacisk na stosowanie chemii w sposób przemyślany i odpowiedzialny, uwzględniający prognozy pogody oraz cykle rozwojowe szkodników.
Zabiegi chemicznej ochrony roślin powinny być wykonywane w warunkach bezwietrznych i lekko pochmurnych, aby zminimalizować ryzyko niekontrolowanego rozprzestrzenienia się środków ochrony roślin. Wietrzenie wpływa na rozprzestrzenianie się oprysków, co może prowadzić do ich osadzania się na innych roślinach, w tym tych, które nie wymagają ochrony, a także na powierzchniach wodnych, co jest szkodliwe dla ekosystemów. Lekka pochmurność zmniejsza intensywność promieniowania słonecznego, co z kolei może wpłynąć na szybsze wchłanianie substancji chemicznych przez rośliny. Przykładowo, w przypadku stosowania fungicydów, optymalne warunki atmosferyczne sprzyjają ich skuteczności, gdyż nie są one degradowane przez promieniowanie UV. Ważnym aspektem jest również przestrzeganie zasad IPM (Integrated Pest Management), które kładą nacisk na stosowanie chemii w sposób przemyślany i odpowiedzialny, uwzględniający prognozy pogody oraz cykle rozwojowe szkodników.
Pytanie 35
Przed pierwszym koszeniem trawnika po jego wysiewie zaleca się
A. wertykulację trawnika
B. wałowanie trawnika
C. aerację trawnika
D. bronowanie trawnika
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wałowanie trawnika po wysiewie jest kluczowym krokiem w procesie zakupu nowego trawnika. Ma na celu zapewnienie lepszego kontaktu nasion z podłożem, co z kolei sprzyja ich optymalnemu kiełkowaniu. Wałowanie pomaga również w wyrównaniu powierzchni i usunięciu ewentualnych nierówności, co jest istotne, aby uniknąć problemów z wodą gromadzącą się w zagłębieniach. Zaleca się użycie wału o odpowiedniej masie – zbyt lekki wał nie zapewni odpowiedniej kompresji gleby, natomiast zbyt ciężki może uszkodzić delikatne nasiona. W praktyce, wałowanie należy przeprowadzić po wysiewie, ale przed pierwszym podlewaniem, aby maksymalnie zwiększyć szansę na udane kiełkowanie. Standardem w branży jest wałowanie gleby o wilgotności umiarkowanej, co zapobiega zbijaniu się podłoża. Dobre praktyki wskazują również na możliwość użycia wałów o różnych kształtach, w tym wałów cylindrycznych, co zwiększa elastyczność w dostosowywaniu się do specyficznych warunków gleby.
Wałowanie trawnika po wysiewie jest kluczowym krokiem w procesie zakupu nowego trawnika. Ma na celu zapewnienie lepszego kontaktu nasion z podłożem, co z kolei sprzyja ich optymalnemu kiełkowaniu. Wałowanie pomaga również w wyrównaniu powierzchni i usunięciu ewentualnych nierówności, co jest istotne, aby uniknąć problemów z wodą gromadzącą się w zagłębieniach. Zaleca się użycie wału o odpowiedniej masie – zbyt lekki wał nie zapewni odpowiedniej kompresji gleby, natomiast zbyt ciężki może uszkodzić delikatne nasiona. W praktyce, wałowanie należy przeprowadzić po wysiewie, ale przed pierwszym podlewaniem, aby maksymalnie zwiększyć szansę na udane kiełkowanie. Standardem w branży jest wałowanie gleby o wilgotności umiarkowanej, co zapobiega zbijaniu się podłoża. Dobre praktyki wskazują również na możliwość użycia wałów o różnych kształtach, w tym wałów cylindrycznych, co zwiększa elastyczność w dostosowywaniu się do specyficznych warunków gleby.
Pytanie 36
Tablice informacyjne stanowią kluczowy element wyposażenia
A. ogrodu dydaktycznego.
B. zieleni przyulicznej.
C. parku.
D. skweru.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tablice informacyjne w ogrodzie dydaktycznym pełnią kluczową rolę w edukacji ekologicznej i promowaniu świadomości przyrodniczej. Dzięki nim odwiedzający mogą łatwo zrozumieć różnorodność roślin oraz ich znaczenie dla ekosystemu. Oznakowane rośliny pozwalają na identyfikację gatunków, co jest istotne dla nauki botanicznej i zrozumienia zjawisk zachodzących w naturze. Tablice informacyjne powinny być zgodne z normami, takimi jak ISO 7010, które definiują sposób prezentacji informacji w przestrzeni publicznej. W praktyce, tablice te mogą zawierać ilustracje, opisy, a także kody QR prowadzące do dodatkowych zasobów online. Dobrze zaprojektowane tablice zwiększają atrakcyjność ogrodu dydaktycznego, zachęcając do interakcji oraz pogłębiania wiedzy o przyrodzie.
Tablice informacyjne w ogrodzie dydaktycznym pełnią kluczową rolę w edukacji ekologicznej i promowaniu świadomości przyrodniczej. Dzięki nim odwiedzający mogą łatwo zrozumieć różnorodność roślin oraz ich znaczenie dla ekosystemu. Oznakowane rośliny pozwalają na identyfikację gatunków, co jest istotne dla nauki botanicznej i zrozumienia zjawisk zachodzących w naturze. Tablice informacyjne powinny być zgodne z normami, takimi jak ISO 7010, które definiują sposób prezentacji informacji w przestrzeni publicznej. W praktyce, tablice te mogą zawierać ilustracje, opisy, a także kody QR prowadzące do dodatkowych zasobów online. Dobrze zaprojektowane tablice zwiększają atrakcyjność ogrodu dydaktycznego, zachęcając do interakcji oraz pogłębiania wiedzy o przyrodzie.
Pytanie 37
Jaką metodę transportu drzew z bryłą korzeniową wykorzystuje się przy przenoszeniu dużych drzew na krótkie dystanse?
A. Przesuwanie na rolkach.
B. Za pośrednictwem spycharki.
C. Przy użyciu siły ludzkich rąk.
D. Transport z użyciem maszyn.
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przesuwanie drzew na rolkach to naprawdę sprytna technika, szczególnie jak chodzi o duże drzewa. Dzięki temu można je przenieść na krótkie odległości, a bryła korzeniowa nie dostaje takich szkód jak przy innych metodach. Właściwie to wystarczy tylko wsadzić parę dużych rolek pod drzewo i można je łatwo przemieszczać. To podejście ma sens z punktu widzenia arborystyki, bo przecież trzeba dbać o korzenie i zdrowie rośliny. Na przykład, jak przesadzasz lipę lub dąb w parku, gdzie nie ma dużo miejsca, to każda możliwość, żeby nie uszkodzić rośliny, jest na wagę złota. Dzięki rolkom nie musisz też sięgać po ciężki sprzęt, co znacznie zmniejsza ryzyko, że w okolicy coś się uszkodzi. Poza tym, jest to bardziej ekologiczne, bo mniej paliwa się spala i hałasu robi.
Przesuwanie drzew na rolkach to naprawdę sprytna technika, szczególnie jak chodzi o duże drzewa. Dzięki temu można je przenieść na krótkie odległości, a bryła korzeniowa nie dostaje takich szkód jak przy innych metodach. Właściwie to wystarczy tylko wsadzić parę dużych rolek pod drzewo i można je łatwo przemieszczać. To podejście ma sens z punktu widzenia arborystyki, bo przecież trzeba dbać o korzenie i zdrowie rośliny. Na przykład, jak przesadzasz lipę lub dąb w parku, gdzie nie ma dużo miejsca, to każda możliwość, żeby nie uszkodzić rośliny, jest na wagę złota. Dzięki rolkom nie musisz też sięgać po ciężki sprzęt, co znacznie zmniejsza ryzyko, że w okolicy coś się uszkodzi. Poza tym, jest to bardziej ekologiczne, bo mniej paliwa się spala i hałasu robi.
Pytanie 38
Jakie drzewo polecane jest do tworzenia formowanych żywopłotów?
A. Dąb szypułkowy (Quercus robur)
B. Jarząb pospolity (Sorbus aucuparia)
C. Topola biała (Populus alba)
D. Buk pospolity (Fagus sylvatica)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Buk pospolity (Fagus sylvatica) jest jedną z najczęściej wybieranych roślin drzewiastych do tworzenia formowanych szpalerów. Jego charakterystyczne cechy, takie jak gęsta korona i łatwość w kształtowaniu, sprawiają, że jest idealnym wyborem do tego celu. Buk pospolity rośnie stosunkowo szybko, a jego liście w okresie wegetacyjnym mają intensywny zielony kolor, który jesienią zmienia się w ciepłe odcienie żółci i czerwieni, co dodatkowo podnosi walory estetyczne szpalerów. Praktycznym zastosowaniem buka w formowanych szpalerach jest jego wykorzystanie w parkach i ogrodach, gdzie tworzy eleganckie, żywe ściany, które mogą pełnić funkcje osłonowe oraz dekoracyjne. Na podstawie standardów projektowania krajobrazu, buk powinien być sadzony w odpowiednich odstępach, aby zapewnić wystarczającą przestrzeń do wzrostu i formowania. Ważne jest również, aby regularnie przeprowadzać cięcia pielęgnacyjne, co pozwoli na utrzymanie pożądanego kształtu i zdrowia rośliny, zgodnie z dobrymi praktykami w arborystyce.
Buk pospolity (Fagus sylvatica) jest jedną z najczęściej wybieranych roślin drzewiastych do tworzenia formowanych szpalerów. Jego charakterystyczne cechy, takie jak gęsta korona i łatwość w kształtowaniu, sprawiają, że jest idealnym wyborem do tego celu. Buk pospolity rośnie stosunkowo szybko, a jego liście w okresie wegetacyjnym mają intensywny zielony kolor, który jesienią zmienia się w ciepłe odcienie żółci i czerwieni, co dodatkowo podnosi walory estetyczne szpalerów. Praktycznym zastosowaniem buka w formowanych szpalerach jest jego wykorzystanie w parkach i ogrodach, gdzie tworzy eleganckie, żywe ściany, które mogą pełnić funkcje osłonowe oraz dekoracyjne. Na podstawie standardów projektowania krajobrazu, buk powinien być sadzony w odpowiednich odstępach, aby zapewnić wystarczającą przestrzeń do wzrostu i formowania. Ważne jest również, aby regularnie przeprowadzać cięcia pielęgnacyjne, co pozwoli na utrzymanie pożądanego kształtu i zdrowia rośliny, zgodnie z dobrymi praktykami w arborystyce.
Pytanie 39
Której odmiany drzew nie powinno się przesadzać z odkrytym systemem korzeniowym?
A. Lipy drobnolistnej (Tilia cordata)
B. Klonu zwyczajnego (Acer platanoides)
C. Modrzewia europejskiego (Larix decidua)
D. Sosny pospolitej (Pinus sylvestris)
Brak odpowiedzi na to pytanie.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Sosna pospolita, czyli Pinus sylvestris, ma naprawdę szczególne potrzeby, jeśli chodzi o korzenie. Najlepiej przesadzać ją z całym systemem korzeniowym, bo inaczej, przy przesadzaniu bez ziemi, korzenie mogą się uszkodzić, a to sprawia, że roślina ma trudności z przyjęciem się w nowym miejscu. Zauważyłem, że sosny mają głęboko sięgające korzenie, co czyni je bardziej podatnymi na uszkodzenia, jak się je przesadza. Badania pokazują, że przesadzanie z odkrytym systemem korzeniowym jest większym stresem dla tych roślin i prowadzi do ich wyższej śmiertelności. Dlatego, żeby skutecznie przesadzić sosnę pospolitą, warto zastosować metodę z bryłą ziemi, co pozwala korzeniom łatwiej się zaaklimatyzować w nowym otoczeniu. No i dobra praktyka arborystyczna mówi, że powinno się starać zminimalizować stres drzew podczas przesadzania, a zachowanie bryły korzeniowej na pewno w tym pomoże.
Sosna pospolita, czyli Pinus sylvestris, ma naprawdę szczególne potrzeby, jeśli chodzi o korzenie. Najlepiej przesadzać ją z całym systemem korzeniowym, bo inaczej, przy przesadzaniu bez ziemi, korzenie mogą się uszkodzić, a to sprawia, że roślina ma trudności z przyjęciem się w nowym miejscu. Zauważyłem, że sosny mają głęboko sięgające korzenie, co czyni je bardziej podatnymi na uszkodzenia, jak się je przesadza. Badania pokazują, że przesadzanie z odkrytym systemem korzeniowym jest większym stresem dla tych roślin i prowadzi do ich wyższej śmiertelności. Dlatego, żeby skutecznie przesadzić sosnę pospolitą, warto zastosować metodę z bryłą ziemi, co pozwala korzeniom łatwiej się zaaklimatyzować w nowym otoczeniu. No i dobra praktyka arborystyczna mówi, że powinno się starać zminimalizować stres drzew podczas przesadzania, a zachowanie bryły korzeniowej na pewno w tym pomoże.
Pytanie 40
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.