Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 2 kwietnia 2026 13:47
Data zakończenia: 2 kwietnia 2026 14:10

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Które z pojęć programowania obiektowego w języku JavaScript odnosi się do dostępu do pól i metod jedynie z poziomu klasy, w której zostały one zadeklarowane?

A. const

B. static

C. private

D. public

Słowo kluczowe 'private' w języku JavaScript jest stosowane do definiowania pól i metod, które są dostępne wyłącznie w obrębie klasy, w której zostały zadeklarowane. Oznacza to, że nie są one dostępne z zewnątrz tej klasy, co zwiększa bezpieczeństwo i kapsułkowanie danych. Przykładowo, jeśli zdefiniujesz prywatną metodę wewnątrz klasy, inne klasy ani instancje tej klasy nie będą mogły jej wywołać. Przykład: class MyClass { #privateMethod() { console.log('To jest metoda prywatna'); } } const obj = new MyClass(); obj.#privateMethod(); // Błąd: #privateMethod is not accessible outside the class. Takie podejście pozwala na ograniczenie dostępu do wrażliwych danych oraz kontrolowanie ich modyfikacji. Kolejną zaletą używania prywatnych pól i metod jest to, że pozwala to na tworzenie bardziej modularnych i łatwiejszych w utrzymaniu aplikacji, co jest zgodne z aktualnymi standardami programowania. W kontekście obiektowo-orientowanego programowania, właściwe wykorzystanie dostępu private jest kluczowe dla zachowania zasad SOLID i dobrych praktyk projektowych.

Pytanie 2

W języku JavaScript zapisano funkcję. Co ona ma za zadanie.

function fun1(f) {
     if (f < 0) f = f * (-1);
     return f
 }

A. wypisać wartość bezwzględną z f

B. zwrócić wartość bezwzględną z f

C. zwrócić wartość odwrotną do f

D. wypisać wartość odwrotną do f

Niepoprawna odpowiedź wskazuje, że funkcja ma za zadanie zwrócić wartość odwrotną do f, lub wypisać wartość bezwzględną z f, lub wypisać wartość odwrotną do f. Te wszystkie odpowiedzi są błędne. Wartość odwrotna do f to 1/f, a nie wartość bezwzględna z f. Wypisanie wartości to inny rodzaj operacji niż jej zwrócenie. Funkcje wypisują wartość, kiedy używamy instrukcji console.log() w JavaScript. Zwrócenie wartości oznacza, że funkcja po zakończeniu swojego działania przekazuje tę wartość do miejsca, skąd została wywołana. Zwracanie wartości jest podstawą działania większości funkcji, które następnie używane są do budowy bardziej skomplikowanych algorytmów. Dlatego też ważne jest, aby dobrze rozumieć, jakie wartości są zwracane przez różne typy funkcji.

Pytanie 3

W JavaScript wynik operacji przyjmuje wartość NaN, jeśli skrypt próbował wykonać

A. funkcję sprawdzającą długość napisu, a zawartość zmiennej była liczbą

B. funkcję parseFloat zamiast parseInt na zmiennej typu liczbowego

C. operację arytmetyczną na dwóch zmiennych liczbowych dodatnich

D. operację arytmetyczną, a zmienna miała postać napisu

W JavaScript, wartość NaN (Not-a-Number) jest wynikiem, który pojawia się, gdy operacja arytmetyczna nie może zostać wykonana z powodu nieprawidłowego typu danych. Gdy skrypt próbuje wykonać operacje matematyczne na zmiennej, która jest napisem (string), a nie liczbą, wynikiem jest NaN. Na przykład, wyrażenie '5' + 5 zwróci '55', ponieważ operator '+' w tym przypadku działa jako konkatenacja napisów. Jeżeli jednak spróbujemy wykonać operację, taką jak 'a' * 2, wówczas wynikiem będzie NaN, ponieważ nie można pomnożyć napisu przez liczbę. Zgodnie ze standardem ECMAScript, NaN jest jedyną wartością, która nie jest równa samej sobie, co można sprawdzić za pomocą metody isNaN(). W praktyce, aby uniknąć tego problemu, programiści często stosują funkcje konwertujące, takie jak parseFloat() i parseInt(), aby upewnić się, że operacje są wykonywane na liczbach. Przykładowo, parseFloat('3.14') zwróci 3.14, co umożliwia poprawne przeprowadzenie działań matematycznych.

Pytanie 4

Aby w JavaScript wykonać wymienione kroki, należy w znaczniku <script> umieścić kod

1. Wyświetlić okno do wpisania wartości z poleceniem "Podaj kwalifikację: ",
następnie po zatwierdzeniu

2. Umieścić napis na stronie internetowej, gdzie w miejscu kropek znajduje się
wartość pobrana z okna "Kwalifikacja: ..."

A. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: ".A);

B. A << prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

C. A = alert("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

D. A = prompt("Podaj kwalifikację: "); document.write("Kwalifikacja: " + A);

Gratulacje, wybrałeś prawidłową odpowiedź! Kiedy chcemy wykonać interakcje z użytkownikiem poprzez okno dialogowe w JavaScript, używamy funkcji 'prompt()'. Ta funkcja wyświetla okno dialogowe z komunikatem tekstowym, polem do wprowadzania danych i przyciskami OK / Anuluj. Wartość wprowadzona przez użytkownika jest następnie zwracana przez funkcję 'prompt()'. W tym przypadku, używamy funkcji 'prompt()' do pobrania kwalifikacji od użytkownika. Następnie, używamy funkcji 'document.write()' do wyświetlenia zdobytej kwalifikacji na stronie internetowej. Operator '+' jest używany do łączenia łańcuchów znaków (stringów) w JavaScript, co pozwala na połączenie wartości wprowadzonej przez użytkownika z komunikatem 'Kwalifikacja: '. Pamiętaj, że choć 'document.write()' jest łatwym sposobem na wyświetlanie wyników na stronie, jest to metoda zarezerwowana głównie do testowania i debugowania, a nie do użytku produkcyjnego, ze względu na możliwość nadpisania zawartości strony.

Pytanie 5

Po uruchomieniu zamieszczonego w ramce skryptu w języku JavaScript, w przeglądarce zostanie wyświetlona wartość:

var a = 5;
var b = a--;
a *= 3;
document.write(a + "," + b);

A. 12,5

B. 12,4

C. 15,4

D. 15,5

W tym skrypcie JavaScript mamy operator dekrementacji a--, gdzie najpierw wartość zmiennej a jest przypisana do zmiennej b, a dekrementacja następuje później. Jeśli tego nie rozumiesz, może to prowadzić do różnych nieporozumień co do wynikowych wartości. Czyli po a-- b przyjmuje pierwotną wartość a, która wynosi 5. Warto zrozumieć kolejność operacji, bo przy operatorze postfix zmiana wartości następuje po przypisaniu. Później, po dekrementacji, a staje się 4, co czasem jest źle interpretowane, bo ludzie myślą, że b też by się zmieniło. Potem jest a *= 3, gdzie 4 mnożymy przez 3 i dostajemy 12. Często ludzie popełniają błąd, zakładając, że operatory działają równocześnie w jednym wierszu kodu. Ważne jest, żeby znać te subtelności, bo pomaga to w lepszym programowaniu i kontrolowaniu, jak zmienne się zmieniają.

Pytanie 6

W JavaScript poprawnie zdefiniowana zmienna to

A. imię2

B. #imie

C. imię%

D. imie2

Odpowiedź 'imie2' jest prawidłowa, ponieważ spełnia wszystkie zasady dotyczące nazewnictwa zmiennych w języku JavaScript. Zgodnie z tymi zasadami, nazwy zmiennych mogą zaczynać się od litery (a-z, A-Z), znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($). Następnie, dozwolone są litery, cyfry (0-9), znaki podkreślenia oraz znaki dolara. Nazwa 'imie2' jest zgodna z tymi zasadami, ponieważ zaczyna się od litery, a następnie zawiera cyfrę, co jest akceptowalne. Przykładowo, dobra praktyka w programowaniu polega na nadawaniu zmiennym nazw związanych z ich przeznaczeniem, na przykład 'userAge' dla wieku użytkownika. Warto pamiętać, że unikanie użycia polskich znaków oraz specjalnych symboli w nazwach zmiennych, takich jak znaki procentu czy hashtagi, zwiększa czytelność i przenośność kodu, szczególnie w międzynarodowych projektach. Dobra praktyka sugeruje również używanie camelCase, co ułatwia identyfikację zmiennych w większych projektach.

Pytanie 7

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElementsByTagName('p')[0]

B. getElementById('p1')

C. getElementsByClassName('p.1')[0]

D. getElement('p')

Odpowiedź getElementsByTagName("p")[0]; jest poprawna, ponieważ metoda getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o danym tagu, w tym przypadku "p". Wywołując tę metodę, otrzymujemy tablicę wszystkich paragrafów na stronie, co pozwala na łatwy dostęp do pierwszego z nich, korzystając z indeksu [0]. Jest to standardowy sposób uzyskiwania dostępu do elementów w DOM w JavaScript. Zastosowanie tej metody jest zgodne z dobrą praktyką, umożliwiającą selekcję elementów w sposób dynamiczny i elastyczny. Przykładowo, jeśli chcemy zmienić tekst pierwszego paragrafu, możemy wykorzystać: document.getElementsByTagName("p")[0].innerText = 'Nowy tekst';. Dzięki temu możemy skutecznie manipulować zawartością stron internetowych, co jest kluczowe w rozwoju front-endu. Dodatkowo, metody takie jak getElementsByTagName są dobrze wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki, co zapewnia ich niezawodność w codziennej pracy programisty.

Pytanie 8

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. przeglądarka internetowa

B. serwer MySQL

C. debugger JavaScript

D. serwer WWW

Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, ponieważ JavaScript jest językiem skryptowym, który działa bezpośrednio w środowisku przeglądarki. Przeglądarki, takie jak Chrome, Firefox czy Safari, zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują kod skryptowy. Przykładem może być użycie funkcji 'console.log()', która umożliwia wyświetlanie danych w konsoli przeglądarki. Ponadto, standard ECMAScript, na którym oparty jest JavaScript, określa zasady i funkcje tego języka, a przeglądarki implementują te standardy, co zapewnia spójność działania skryptów. Użytkownicy mogą również używać narzędzi deweloperskich, dostępnych w przeglądarkach, do debugowania i optymalizacji skryptów, ale podstawowym warunkiem uruchomienia kodu JavaScript zawsze będzie przeglądarka internetowa. W obecnych czasach, JavaScript stał się kluczowym elementem tworzenia interaktywnych aplikacji internetowych, co podkreśla jego znaczenie w ekosystemie webowym.

Pytanie 9

W skrypcie JavaScript, aby uzyskać dane od użytkownika, można wykorzystać okno wyświetlane przez funkcję

A. prompt()

B. documet.write()

C. alert()

D. confirm()

Funkcja prompt() w JavaScript jest specjalnie zaprojektowana do pobierania danych od użytkownika i wyświetlania okna dialogowego, które pozwala wprowadzić tekst. W przeciwieństwie do alert(), który jedynie wyświetla informacje, prompt() umożliwia użytkownikowi wprowadzenie danych, które mogą być później wykorzystane w kodzie. Na przykład, można zainicjować zmienną i przypisać do niej wartość wprowadzaną przez użytkownika: var imie = prompt('Podaj swoje imię:');. Tego rodzaju interakcje są niezwykle ważne w dynamicznych aplikacjach internetowych, gdzie potrzeba elastyczności i użytkownika jako aktywnego uczestnika w procesie. Dobrą praktyką jest zapewnienie, że zapytania są jasne i zrozumiałe, a także, że walidujemy dane wejściowe, aby uniknąć błędów. Warto również mieć na uwadze, że z uwagi na estetykę i funkcjonalność, w nowoczesnym podejściu do interakcji użytkownika, lepszym rozwiązaniem mogą być formularze HTML z JavaScript, które oferują większą kontrolę nad danymi i lepsze możliwości stylizacji."

Pytanie 10

Fragment skryptu w języku JavaScript umieszczony w ramce

t = "Ala ma kota.";
 s = t.length;

A. przypisze zmiennej s długość tekstu z zmiennej t

B. przypisze zmiennej s część tekstu z zmiennej t, o długości określonej przez zmienną length

C. wyświetli długość tekstu z zmiennej t

D. przypisze zmiennej s zmienną t

W podanym kodzie zmiennej t przypisano wartość ciągu znaków Ala ma kota.. Następnie zmiennej s przypisano wynik wywołania właściwości length na zmiennej t. W JavaScript length jest właściwością obiektów String używaną do określenia długości łańcucha znaków czyli liczby znaków w napisie. W tym przypadku t.length zwróci liczbę 12 ponieważ włącznie ze spacjami i kropką ciąg Ala ma kota. składa się z 12 znaków. Przypisanie tego wyniku do zmiennej s oznacza że s będzie miało wartość 12. Takie wykorzystanie właściwości length jest zgodne z dobrymi praktykami i często stosowane w programowaniu w JavaScript. Pozwala na dynamiczne określanie długości łańcuchów co jest przydatne przy przetwarzaniu danych tekstowych. Umiejętność manipulacji łańcuchami znaków jest kluczowa w tworzeniu aplikacji webowych i skryptów które muszą obsługiwać dane użytkowników. Prawidłowe zrozumienie jak działa właściwość length pozwala na efektywne zarządzanie i przetwarzanie tekstu co jest istotne w pracy każdego programisty.

Pytanie 11

Co to jest AJAX?

A. Technologia umożliwiająca asynchroniczne przesyłanie danych między klientem a serwerem bez przeładowania strony

B. System zarządzania bazą danych używany do przechowywania i manipulacji danymi

C. Biblioteka JavaScript do obsługi animacji i efektów wizualnych

D. Język programowania służący do tworzenia stron internetowych

AJAX, czyli Asynchronous JavaScript and XML, to podejście do programowania aplikacji webowych, które pozwala na wykonywanie asynchronicznych zapytań do serwera bez konieczności przeładowania całej strony. Dzięki temu użytkownik ma płynniejsze i bardziej responsywne doświadczenie z aplikacją. W praktyce często stosuje się AJAX do ładowania danych z serwera w tle, co pozwala na dynamiczne aktualizowanie części strony, takie jak listy produktów, komentarze, czy wyniki wyszukiwania. Technologie związane z AJAX to m.in. XMLHttpRequest, Fetch API oraz często używane biblioteki jak jQuery, które upraszczają jego implementację. Standardy i dobre praktyki obejmują m.in. unikanie blokowania interfejsu użytkownika oraz zapewnienie bezpieczeństwa danych podczas przesyłania między klientem a serwerem. Z mojego doświadczenia, AJAX jest nieoceniony w tworzeniu nowoczesnych aplikacji webowych i znacząco zwiększa ich użyteczność.

Pytanie 12

Jaki będzie efekt wykonania poniższego kodu JavaScript?

var akapit = document.createElement("p");
document.body.appendChild(akapit);

A. Wstawienie akapitu na szczycie strony

B. Dodanie akapitu na końcu strony

C. Pokazanie okna dialogowego z napisem akapit

D. Skasowanie akapitu ze strony

Kod JavaScript przedstawiony w pytaniu tworzy nowy element paragrafu HTML za pomocą metody document.createElement("p") i dodaje go na koniec elementu body strony za pomocą metody appendChild(). Dlatego poprawna odpowiedź to dodanie akapitu na koniec strony. Tworzenie elementów dynamicznie w JavaScript to kluczowa funkcja umożliwiająca manipulację modelem DOM (Document Object Model) co jest podstawą dynamicznego interfejsu użytkownika. Przykłady zastosowań obejmują dodawanie nowych elementów do listy rozwijanej formularza aktualizację zawartości strony bez konieczności jej przeładowywania czy dodawanie interaktywnych komponentów. Zgodnie z dobrymi praktykami warto pamiętać o konieczności optymalizacji operacji na DOM ponieważ mogą być kosztowne obliczeniowo. Efektywne zarządzanie drzewem DOM wymaga także znajomości innych metod takich jak insertBefore czy replaceChild które pozwalają na bardziej zaawansowane manipulacje struktury dokumentu. Przy projektowaniu dynamicznych aplikacji webowych należy zawsze pamiętać o zachowaniu dostępności i semantyki HTML co jest istotne z punktu widzenia SEO i użyteczności strony.

Pytanie 13

Co robi funkcja przedstawiona w kodzie JavaScript?

function tekst() {
  var h = location.hostname;
  document.getElementById("info").innerHTML = h;
}

A. wyświetlić w elemencie o id = "info" adres hosta wskazany przez pierwszy odnośnik

B. umożliwić przejście do wskazanej lokalizacji hosta

C. pokazać na przycisku lokalizację hosta, a po jego naciśnięciu umożliwić przejście do określonej lokalizacji

D. wyświetlić w elemencie o id = "info" nazwę hosta, z którego pochodzi wyświetlona strona

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że kod JavaScript wywołuje metodę location.hostname, która zwraca nazwę hosta aktualnie odwiedzanej strony. Hostname jest częścią obiektu Location, który reprezentuje bieżący URL dokumentu. Kod przypisuje wynik tej metody do zmiennej h, a następnie ustawia innerHTML elementu o id info na wartość tej zmiennej. Dzięki takim operacjom, kod efektywnie wyświetla nazwę hosta w elemencie o konkretnym identyfikatorze na stronie HTML. Jest to częsta technika używana w aplikacjach webowych, gdzie istotne jest dynamiczne wyświetlanie informacji o aktualnym połączeniu. Znajomość obiektu Location oraz jego właściwości, takich jak hostname, to podstawowa umiejętność w pracy z językiem JavaScript, szczególnie w kontekście manipulacji DOM. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami, gdyż unika bezpośredniego wpisywania danych w kodzie, co zwiększa elastyczność i ułatwia utrzymanie aplikacji.

Pytanie 14

Które z poniższych poleceń JavaScript zmieni kolor tekstu na niebieski w paragrafie oznaczonym w HTML?

<p id="jeden">Kwalifikacja EE.01</p>

A. document.getElementById("jeden").style.color = "blue";

B. document.getElementById("jeden").style.background-color = "blue";

C. document.getElementById("jeden").background-color = "blue";

D. document.getElementById("jeden").color = "blue";

W języku JavaScript do zmiany stylu elementu HTML używamy obiektu style powiązanego z danym elementem. W przypadku zmiany koloru tekstu w akapicie używamy właściwości color. Poprawna składnia to document.getElementById("jeden").style.color = "blue";. Funkcja getElementById pobiera element o podanym identyfikatorze w tym przypadku jeden. Następnie poprzez przypisanie wartości blue do style.color zmieniamy kolor tekstu wewnątrz tego elementu na niebieski. Jest to zgodne z praktykami programowania w JavaScript ponieważ separacja stylów od treści jest istotna dla czytelności i utrzymania kodu a użycie style pozwala na bezpośrednią modyfikację właściwości CSS. Dobre praktyki sugerują aby stylowanie umieszczać w plikach CSS jednak JavaScript daje możliwość dynamicznej modyfikacji stylów co jest użyteczne w interaktywnych aplikacjach webowych. Przykładowo podczas tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika możemy reagować na różne zdarzenia zmieniając style elementów w odpowiedzi na działania użytkownika co zwiększa responsywność i atrakcyjność aplikacji.

Pytanie 15

Funkcja
fun1(a,b) {
if(a % 2 != 0) a++;
for(let n = a; n <= b; n+=2) document.write(n);
}
ma na celu

A. wypisanie liczb parzystych w zakresie od a do b

B. wypisanie wszystkich liczb w przedziale od a do b

C. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

D. sprawdzenie, czy liczba a jest nieparzysta; w przypadku pozytywnej odpowiedzi, jej wypisanie

W przypadku pierwszej błędnej odpowiedzi, najważniejszy błąd to myślenie, że funkcja zwraca wartości parzyste jak zwykły wynik. W rzeczywistości funkcja wypisuje te liczby na stronie za pomocą document.write(), więc to jest kluczowy szczegół. Druga niepoprawna odpowiedź jest na dobrej drodze, ale myli się w interpretacji 'wypisania liczb parzystych z przedziału od a do b'. Funkcja nie tylko wypisuje liczby parzyste, ale też sprawdza, czy a jest nieparzyste, i wtedy zmienia tę wartość. Co do trzeciej błędnej odpowiedzi, sugeruje ona, że funkcja wypisuje wszystkie liczby między a a b, co jest zupełnie błędne, bo pętla for zwiększa n o 2, więc tylko parzyste liczby się pojawią. Rozumienie jak działa pętla for oraz operator modulo jest kluczowe, żeby dobrze zrozumieć tę funkcję. Jeśli nie ogarniasz tych podstaw, ciężko będzie analizować kod w JavaScript i pisać lepsze programy.

Pytanie 16

W jakim przypadku w JavaScript warunek jest spełniony, jeśli zmienna x przyjmuje wartość

if ((!isNaN(x)) && (x > 0))

A. pusty ciąg znaków

B. wszelką całkowitą wartość liczbową

C. wszelką dodatnią wartość liczbową

D. nie-liczbową wartość

Warunek zapisany w JavaScript if (!isNaN(x) && x>0) jest prawdziwy, gdy zmienna x przechowuje dowolną dodatnią wartość liczbową Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programistycznymi ponieważ umożliwia skuteczne sprawdzenie czy wartość jest zarówno liczbowa jak i dodatnia Funkcja isNaN(x) zwraca true gdy x nie jest liczbą co powoduje że !isNaN(x) zwraca true tylko wtedy gdy x jest liczbą Następnie dodatkowy warunek x>0 sprawdza czy liczba jest większa od zera co oznacza że jest dodatnia Takie warunki są często używane w aplikacjach webowych do walidacji danych użytkownika Na przykład podczas wprowadzania kwoty transakcji system może używać podobnego warunku aby upewnić się że użytkownik nie wprowadza ujemnych wartości co mogłoby prowadzić do błędów logicznych w aplikacji Używanie takich warunków wspiera bezpieczeństwo i poprawność kodu co jest kluczowe w profesjonalnym środowisku programistycznym Dodatkowo takie podejście jest zgodne z zasadą przewidywalności działania kodu co jest istotne dla zapewnienia jego łatwej utrzymywalności i czytelności dla innych programistów

Pytanie 17

O obiekcie przedstawionym w JavaScript można powiedzieć, że posiada

var obiekt1 = {
     x: 0,
     y: 0,
     wsp: function() { [...] }
}

A. trzema właściwościami

B. trzema metodami

C. dwoma metodami oraz jedną właściwością

D. dwoma właściwościami oraz jedną metodą

Obiekt w języku JavaScript, taki jak przedstawiony na obrazku, składa się z par klucz-wartość zwanych właściwościami. W tym przypadku mamy dwie właściwości x i y, które są przypisane wartości 0. Właściwości te przechowują dane i mogą być dowolnego typu, jak liczby, ciągi znaków czy inne obiekty. Trzecim elementem obiektu jest wsp, który jest przypisany funkcji, co czyni go metodą obiektu. Metoda w JavaScript jest funkcją przypisaną jako wartość właściwości, która może być wywoływana na obiekcie. Tego rodzaju struktura pozwala na efektywne organizowanie kodu i jest często stosowana w programowaniu obiektowym w JavaScript. Dzięki metodom można dynamicznie manipulować danymi wewnątrz obiektu. Takie podejście jest zgodne z zasadami hermetyzacji, które są częścią paradygmatu programowania obiektowego, zwiększając czytelność i utrzymanie kodu. W praktyce, znajomość właściwości i metod obiektów JavaScript jest kluczowa dla tworzenia dynamicznych i interaktywnych aplikacji webowych.

Pytanie 18

W języku JavaScript funkcja getElementById() odnosi się do

A. klasy zdefiniowanej w CSS

B. elementu HTML o określonym id

C. zmiennej liczbowej

D. elementu HTML o wskazanej nazwie klasy

Metoda getElementById() jest jedną z najczęściej używanych funkcji w JavaScript, która pozwala na bezpośrednie odwołanie się do elementu DOM (Document Object Model) za pomocą atrybutu id. Gdy wywołujemy tę metodę, przekazujemy jej jako argument ciąg znaków odpowiadający wartości atrybutu id danego elementu HTML. Przykładowo, jeśli mamy znacznik `<div id='myDiv'></div>`, możemy uzyskać do niego dostęp za pomocą `document.getElementById('myDiv')`. Jest to bardzo efektywny sposób na manipulowanie elementami strony, umożliwiający m.in. zmianę ich zawartości, stylu czy atrybutów. Dzięki tej metodzie programiści mogą szybko i łatwo modyfikować interfejs użytkownika oraz reagować na zdarzenia, co jest zgodne z zasadami responsywnego projektowania i tworzenia dynamicznych aplikacji webowych. Warto również pamiętać, że użycie unikalnych identyfikatorów w HTML jest zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na łatwiejszą nawigację po strukturze dokumentu i unika konfliktów z innymi elementami.

Pytanie 19

Kod JavaScript uruchomiony w wyniku kliknięcia przycisku ma na celu <img id="i1" src="obraz1.gif"> <button onclick="document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'"> test</button>

A. ukryć obraz2.gif

B. wyświetlić obraz2.gif obok obraz1.gif

C. zamienić obraz1.gif na obraz2.gif

D. zmienić styl obrazu o id równym i1

Odpowiedź 'zamienić obraz1.gif na obraz2.gif' jest poprawna, ponieważ kod JavaScript w przycisku jest odpowiedzialny za zmianę źródła obrazu. W momencie kliknięcia przycisku, funkcja `document.getElementById('i1').src='obraz2.gif'` przypisuje nowe źródło do elementu o identyfikatorze 'i1', co efektywnie powoduje wyświetlenie obraz2.gif zamiast obraz1.gif. Tego typu manipulacje DOM są powszechnie stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, gdzie użytkownik wchodzi w interakcję z różnymi elementami. Przykładem zastosowania tej techniki może być tworzenie galerii zdjęć, gdzie użytkownik klika na miniaturkę, a główny obrazek zostaje zmieniony na wybrane zdjęcie. Warto również zauważyć, że ta zmiana jest realizowana bez potrzeby reładowania strony, co znacząco poprawia doświadczenie użytkownika. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie tworzenia dynamicznych interfejsów użytkownika.

Pytanie 20

Jakie dane zostaną wyświetlone po wykonaniu poniższych poleceń? bool gotowe=true; cout<<gotowe;

A. tak

B. nie

C. 0

D. 1

W wyniku wykonania przedstawionych instrukcji, zostanie wypisane "1". Wynika to z faktu, że zmienna typu bool w języku C++ jest reprezentowana jako liczba całkowita, gdzie wartość "true" jest interpretowana jako "1", a "false" jako "0". Kiedy wykonujemy instrukcję z użyciem cout, która jest standardowym strumieniem wyjściowym w C++, zmienna gotowe, która przechowuje wartość true, zostanie przekonwertowana na jej reprezentację liczbową, co skutkuje wypisaniem "1" na ekran. W praktyce, zrozumienie konwersji typów danych w C++ jest kluczowe dla programowania, zwłaszcza w kontekście obliczeń logicznych i kontroli przepływu programu. Standardy C++ określają zasady konwersji typów, co wpływa na optymalizację kodu oraz unikanie błędów w logice programowania, dlatego wiedza na ten temat jest niezbędna dla każdego programisty.

Pytanie 21

Jaką instrukcją można zastąpić poniższy kod JavaScript, pełniącą tę samą funkcję?

for (i = 0; i < 100; i += 10) 
   document.write(i + ' ');

while (i < 10) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 1.	while (i < 100) { document.write(i + ' '); } Kod 2.
i = 0; while (i < 100) { document.write(i + ' '); i += 10; } Kod 3.	i = 0; while (i < 10) { document.write(i + ' '); i++; } Kod 4.

A. Kod 4

B. Kod 2

C. Kod 3

D. Kod 1

Odpowiedź Kod 3 jest prawidłowa ponieważ instrukcja while w tej formie jest równoważna z podaną pętlą for. W obu przypadkach pętla inicjuje zmienną i na wartości 0 i zwiększa ją o 10 w każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości mniejszej niż 100. Pętla for jest skondensowaną formą pętli while i zapewnia bardziej czytelny zapis gdy wszystkie elementy inicjalizacja warunek i inkrementacja są blisko siebie. Taka konstrukcja jest używana w wielu językach programowania zorientowanych obiektowo takich jak JavaScript czy Java. W praktyce pętle te są używane do iteracji przez listy tablice lub do wykonywania powtarzalnych zadań w kodzie. Dobre praktyki zalecają wybór pętli for gdy zakres iteracji jest znany z góry co poprawia czytelność i utrzymanie kodu. Zrozumienie jak pętla while może być przekształcona w pętlę for i odwrotnie jest podstawową umiejętnością w programowaniu co pozwala na elastyczność w pisaniu kodu i lepsze dostosowanie do specyficznych potrzeb aplikacji.

Pytanie 22

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. dziesiętną

B. szesnastkową

C. ósemkową

D. dwójkową

Odpowiedzi sugerujące, że liczba 0x142 jest zapisana w systemie ósemkowym, dziesiętnym lub dwójkowym, wykazują fundamentalne nieporozumienia w zakresie notacji liczbowej. System ósemkowy (bazujący na 8) używa cyfr od 0 do 7, co czyni niemożliwym zapisanie liczby 142, ponieważ ta liczba zawiera cyfrę 8 - co narusza zasady tego systemu. Z kolei system dziesiętny, który posługuje się cyframi od 0 do 9, nie stosuje prefiksu "0x", który jest zarezerwowany dla systemu szesnastkowego. Liczba 142 w systemie dziesiętnym ma postać 142, a nie 0x142. Ponadto, jeśli chodzi o system dwójkowy (binarny), to jego zasięg ogranicza się do cyfr 0 i 1. Każda liczba w systemie binarnym jest reprezentowana jako sekwencja tych dwóch cyfr, co sprawia, że wprowadzenie liczby 0x142 do tego systemu również nie jest możliwe. Typowe błędy myślowe związane z błędnymi odpowiedziami polegają na myleniu notacji z różnymi systemami liczbowymi bez zrozumienia ich podstawowych zasad. W praktyce, aby poprawnie interpretować liczby w różnych systemach, ważne jest, aby zwracać uwagę na ich notację i format, co pozwala uniknąć nieporozumień w programowaniu i analizie danych.

Pytanie 23

W języku JavaScript stworzono zmienną i, która będzie przechowywać wynik dzielenia równy 1, to

A. var i=Number(3/2)

B. var i=parseInt(3/2)

C. var i=3/2

D. var i=parseFloat(3/2)

Wybór 'var i=parseInt(3/2);' jest właściwy, ponieważ funkcja parseInt służy do konwersji wartości liczbowych na liczby całkowite. W tym przypadku, wyrażenie 3/2 zwraca wartość 1.5, a funkcja parseInt zamienia tę wartość na 1, co jest zgodne z oczekiwanym wynikiem. Warto zauważyć, że parseInt zawsze zwraca najbliższą liczbę całkowitą, zaokrąglając w dół, co czyni ją idealnym narzędziem do realizacji tego celu. W JavaScript istnieje wiele sposobów na konwersję wartości liczbowych, a parseInt jest jednym z najczęściej używanych, gdyż pozwala na przetwarzanie tekstów i liczb w zrozumiały sposób. Przykładowo, jeśli mamy stringa '10.5', użycie parseInt('10.5') da wynik 10. Odniesienie do standardów JavaScript w kontekście konwersji typów można znaleźć w dokumentacji ECMAScript, która definiuje zasady działania funkcji konwertujących. Dobrą praktyką jest również zwrócenie uwagi na radzenie sobie z typami danych w JavaScript, aby uniknąć nieporozumień w przyszłości.

Pytanie 24

Rodzaj zmiennej w języku JavaScript

A. jest tylko jeden rodzaj.

B. ma miejsce poprzez przypisanie wartości.

C. nie istnieje.

D. musi być zadeklarowany na początku skryptu.

W języku JavaScript typ zmiennej jest dynamicznie określany na podstawie wartości przypisanej do tej zmiennej. Oznacza to, że nie ma potrzeby deklarowania typu zmiennej przed jej użyciem. Na przykład, możemy stworzyć zmienną 'x' i przypisać jej wartość liczbową: 'let x = 10;'. W późniejszym czasie możemy przypisać do niej wartość tekstową: 'x = 'Hello!';' bez jakichkolwiek błędów. To zjawisko wpisuje się w koncepcję typowania dynamicznego, która jest cechą języków takich jak JavaScript. Dzięki temu programiści mogą pisać bardziej elastyczny kod, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie wymagania mogą się szybko zmieniać. Praktyczne zastosowanie tego podejścia w JavaScript pozwala na tworzenie funkcji, które mogą przyjmować różne typy danych, co zwiększa ich uniwersalność i użyteczność. Warto również zauważyć, że dobrym zwyczajem jest stosowanie odpowiednich konwencji nazw zmiennych oraz ich dokumentowanie, aby zwiększyć czytelność kodu w projektach zespołowych.

Pytanie 25

W grze komputerowej można przejść do kolejnego poziomu, gdy spełnione są trzy warunki: zdobycie 20 punktów, zebranie co najmniej 3 paczek oraz przebycie dystansu 200 m. Wyrażenie logiczne, które weryfikuje te warunki w języku JavaScript, to

A. punkty == 20 || paczki == 3 || dystans == 200

B. punkty == 20 && paczki == 3 && dystans == 200

C. punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200

D. punkty == 20 || paczki >= 3 || dystans == 200

Wybrana odpowiedź 'punkty == 20 && paczki >= 3 && dystans == 200' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator logiczny AND ('&&'), co oznacza, że wszystkie trzy warunki muszą być spełnione jednocześnie, aby przejść do następnego poziomu w grze. W kontekście programowania, a zwłaszcza w JavaScript, zrozumienie operatorów logicznych jest kluczowe dla podejmowania decyzji w oparciu o różne warunki. Na przykład, jeśli gracz zdobył dokładnie 20 punktów, zebrał 3 paczki i przebył 200 metrów, to wszystkie te warunki są spełnione, co pozwala na kontynuację gry. Dobrą praktyką jest stosowanie operatora >= (większe lub równe) dla paczek, ponieważ pozwala to graczowi na zbieranie większej liczby paczek, co dodaje elementy strategii i rozwoju w grze. Używanie odpowiednich operatorów logicznych jest fundamentalne w programowaniu, zapewniając, że aplikacje działają zgodnie z oczekiwaniami użytkowników. Przykład zastosowania to wprowadzenie logiki do gier, gdzie gracz musi wykonać określone zadania, aby przejść do kolejnych poziomów, co jest podstawą mechaniki wielu gier komputerowych.

Pytanie 26

W podanym kodzie JavaScript ponumerowano linie dla ułatwienia. W programie występuje błąd, ponieważ po wykonaniu żadna wiadomość nie jest wyświetlana. Aby usunąć ten błąd, należy

1. if (a < b)
2. document.write(a);
3. document.write(" jest mniejsze");
4. else
5. document.write(b);
6. document.write(" jest mniejsze");

A. umieścić znaki $ przed nazwami zmiennych

B. w liniach 2 i 5 zmienne a i b umieścić w cudzysłowach

C. dodać nawiasy klamrowe w sekcjach if oraz else

D. w liniach 3 i 6 zamienić znaki cudzysłowu na apostrof, np. ' jest mniejsze'

Wstawienie nawiasów klamrowych do sekcji 'if' oraz 'else' jest kluczowe dla prawidłowego działania kodu w JavaScript. Kiedy nie używamy nawiasów klamrowych, język domyślnie interpretuje tylko jedną linię jako część bloku 'if' lub 'else'. W sytuacji, gdy mamy więcej niż jedną operację do wykonania w ramach tego samego warunku, brak nawiasów prowadzi do błędów wykonania. Przykład: jeśli chcemy wyświetlić komunikat oraz wartość zmiennej 'a', musimy objąć te operacje nawiasami klamrowymi. Warto również pamiętać, że korzystanie z nawiasów klamrowych zwiększa czytelność kodu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami programistycznymi. Stosowanie tej zasady pozwala unikać niejednoznaczności i potencjalnych błędów w logicznych blokach kodu. Dodatkowo, pomocne jest testowanie kodu w środowiskach, które wyłapują błędy syntaktyczne, co ułatwia wczesne wykrywanie problemów.

Pytanie 27

Aby uruchomić skrypt JavaScript, potrzebne jest oprogramowanie

A. serwera WWW

B. serwera MySQL

C. przeglądarki internetowej

D. debuggera JavaScript

Aby uruchomić skrypt JavaScript, niezbędne jest posiadanie przeglądarki internetowej, która obsługuje JavaScript. Przeglądarki takie jak Chrome, Firefox, Safari czy Edge zawierają silniki JavaScript, które interpretują i wykonują skrypty na stronach internetowych. Przykładowo, gdy użytkownik wchodzi na stronę internetową, która wykorzystuje JavaScript do dynamicznego ładowania treści lub interakcji z użytkownikiem, przeglądarka przetwarza skrypty w czasie rzeczywistym, co wpływa na doświadczenie użytkownika. Przeglądarki regularnie aktualizują swoje silniki, co przyczynia się do poprawy wydajności i bezpieczeństwa. Dodatkowo, korzystanie z narzędzi deweloperskich w przeglądarkach, takich jak konsola JavaScript, umożliwia programistom testowanie i debugowanie skryptów w łatwy sposób. W kontekście standardów webowych, JavaScript jest kluczowym elementem technologii front-end, współpracując z HTML i CSS, aby zapewnić interaktywność i responsywność stron internetowych. Warto również zauważyć, że niektóre frameworki, takie jak React czy Angular, również opierają się na JavaScript, co podkreśla jego znaczenie w nowoczesnym web developmencie.

Pytanie 28

W języku JavaScript zdefiniowano funkcję potega. Funkcja ta

function potega(a, b = 2) { ... return wynik; }

A. może być wywołana z jedną wartością

B. wymaga podania dwóch argumentów przy wywołaniu

C. nie przyjmuje żadnych argumentów

D. nie zwraca wartości

W JavaScript funkcja może przyjmować parametry, zwracać wartości i być wywoływana z różną liczbą argumentów. Odpowiedź, że funkcja potega nie przyjmuje parametrów, jest nieprawidłowa. W kodzie widzimy, że przyjmuje dwa parametry (a, b), z czego drugi ma wartość domyślną. Funkcja w JavaScript może zwracać wartość poprzez instrukcję return, co jest standardową praktyką w celu uzyskania wyniku operacji. Zatem stwierdzenie, że nie zwraca żadnej wartości, jest błędne. W kodzie widoczna jest instrukcja return, co oznacza, że funkcja zwraca wynik. Koncepcja, że funkcja wymaga podania dwóch parametrów przy wywołaniu, również jest błędna, ponieważ jeden z parametrów ma przypisaną wartość domyślną i może być pominięty podczas wywołania funkcji. Wartości domyślne w JavaScript pozwalają na bardziej elastyczne użycie funkcji, co jest ugruntowaną praktyką od czasu wprowadzenia standardu ES6, umożliwiając łatwe zarządzanie brakującymi argumentami bez komplikowania kodu.

Pytanie 29

W języku JavaScript, element został uzyskany przy pomocy metody getElementById. Jaką właściwość należy zastosować, aby zmienić zawartość tego elementu?

A. Body

B. innerBody

C. HTML

D. innerHTML

Właściwość innerHTML jest kluczowym elementem w manipulacji DOM (Document Object Model) w JavaScript. Umożliwia ona programistom modyfikację zawartości HTML danego elementu. Po pobraniu elementu za pomocą metody getElementById, można zmienić jego wewnętrzną zawartość, przypisując nowy tekst lub kod HTML do innerHTML. Na przykład, jeśli mamy element o id 'example', jego zawartość można zmienić w ten sposób: document.getElementById('example').innerHTML = '<p>Nowa zawartość</p>'; To podejście jest powszechnie stosowane w dynamicznej aktualizacji treści stron internetowych, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach jednostronicowych (SPA) oraz przy tworzeniu interaktywnych komponentów użytkownika. Warto również zauważyć, że używanie innerHTML wiąże się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak wstrzykiwanie kodu (XSS), dlatego zawsze powinno się dbać o walidację i sanitację wprowadzanych danych. W praktyce, aby zwiększyć bezpieczeństwo aplikacji, można korzystać z innych metod manipulacji DOM, takich jak textContent lub createElement, które nie interpretują kodu HTML.

Pytanie 30

W języku JavaScript zdefiniowano obiekt. Aby uzyskać wartość atrybutu, można użyć następującego zapisu:

obiekt = { q: 1, w: 2, e: 3, r:4 };

A. obiekt->w

B. obiekt.w

C. obiekt::w

D. obiekt:w

Błędne odpowiedzi opierają się na nieprawidłowej interpretacji sposobu dostępu do właściwości obiektów w JavaScript. Notacja 'obiekt:w' nie jest poprawna, ponieważ nie stosuje się dwukropka do uzyskiwania dostępu do właściwości. Dwukropek jest używany w kontekście tworzenia obiektów, gdzie określa parę klucz-wartość, a nie podczas odczytywania wartości. Z kolei notacja 'obiekt::w' w JavaScript również nie ma zastosowania. Podwójny dwukropek nie jest uznawany za prawidłową operację i nie ma zastosowania w kontekście obiektów. Zresztą, w wielu innych językach programowania, takich jak C++ czy Python, używa się podwójnego dwukropka w zupełnie innym kontekście, co może prowadzić do pomyłek. Ostatnia odpowiedź 'obiekt->w' może sugerować wpływy z języków takich jak C czy C++, gdzie operator strzałki '->' jest używany do dostępu do właściwości wskaźnika na obiekt. W JavaScript jednak nie używa się wskaźników, a dostęp do właściwości obiektu odbywa się przez notację kropkową lub notację indeksu. Właściwe zrozumienie tych koncepcji jest kluczowe dla efektywnego programowania w JavaScript, a błędne podejście do notacji prowadzi do frustracji i błędów w kodzie.

Pytanie 31

W języku JavaScript, funkcja Math.pow() wykorzystuje się do obliczenia

A. wartości bezwzględnej liczby

B. wartości przybliżonej liczby

C. potęgi liczby

D. pierwiastka kwadratowego liczby

Wybierając odpowiedzi, które nie są zgodne z funkcją Math.pow(), można popełnić pewne typowe błędy myślowe. Odpowiedź dotycząca wartości bezwzględnej liczby nie ma związku z działania funkcji Math.pow(). Funkcja ta nie jest zaprojektowana do obliczania wartości bezwzględnej, co jest zadaniem funkcji Math.abs(). Wartość bezwzględna to odległość liczby od zera na osi liczbowej, a obliczenia potęgowania nie mają tutaj zastosowania. Z kolei pierwiastek kwadratowy liczy się zupełnie inaczej. Aby obliczyć pierwiastek kwadratowy z liczby, należy użyć funkcji Math.sqrt(), która zwraca liczbę, która podniesiona do kwadratu daje oryginalną liczbę. Zastosowanie Math.pow() do wyznaczenia pierwiastka kwadratowego, na przykład Math.pow(9, 0.5), daje prawidłowy wynik, ale jest mniej klarowne i mniej wydajne niż użycie dedykowanej funkcji. Ostatnia opcja, dotycząca wartości przybliżonej liczby, również jest błędna, ponieważ Math.pow() nie służy do przybliżania wartości, a jedynie do podnoszenia jej do odpowiedniej potęgi. Ważne jest, aby zrozumieć, jakie funkcje są dostępne w JavaScript i jak mają być stosowane w odpowiednich kontekstach, aby uniknąć nieporozumień oraz poprawić czytelność i efektywność kodu w projektach programistycznych.

Pytanie 32

Warunek zapisany w JavaScript będzie prawdziwy, gdy zmienna x posiada

A. pusty ciąg znaków

B. dowolną dodatnią wartość liczbową

C. wartość, która nie jest liczbą

D. dowolną całkowitą wartość liczbową

W JavaScript warunek zapisany jako if (!isNaN(x) && x > 0) sprawdza dwie rzeczy jednocześnie. Po pierwsze, użycie funkcji isNaN(x) w negacji oznacza, że zmienna x musi być wartością liczbową. Funkcja isNaN() zwraca true, jeśli wartość nie jest liczbą, więc jego negacja wymaga, aby x było liczbą. Po drugie, x > 0 wymaga, aby liczba była większa od zera, czyli dodatnia. To sprawia, że warunek jest prawdziwy tylko wtedy, gdy x jest dowolną dodatnią wartością liczbową. W praktyce takie sprawdzenie jest używane na przykład w walidacji danych wejściowych, kiedy chcemy upewnić się, że użytkownik podał poprawną wartość liczbową, która ma znaczenie w kontekście aplikacji, na przykład w przypadku formularzy zamówień, gdzie cena produktu musi być dodatnia. Użycie takich warunków odzwierciedla dobre praktyki programistyczne, gdzie walidacja i sprawdzanie poprawności danych są kluczowe dla stabilności i bezpieczeństwa aplikacji. Podsumowując, poprawne rozumienie i implementacja takiego warunku pomaga unikać błędów logicznych i zapewnia, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.

Pytanie 33

Zawarty w ramce fragment kodu w języku JavaScript

A. przypisze zmiennej s długość tekstu ze zmiennej t

B. przypisze do zmiennej s fragment tekstu ze zmiennej t o długości określonej przez zmienną length

C. wyświetli długość tekstu ze zmiennej t

D. przypisze do zmiennej s zmienną t

Funkcja length w JavaScript jest prostą i potężną metodą, która zwraca długość łańcucha znaków. W przypadku zmiennej t przypisanej do wartości Ala ma kota., kiedy wywołujemy t.length, otrzymujemy liczbę znaków w tym łańcuchu, która wynosi 12, wliczając spacje i znak kropki. Przypisanie s=t.length; oznacza, że zmienna s przyjmie wartość liczbową 12. Jest to standardowy sposób mierzenia długości tekstu w większości języków programowania i jest szeroko stosowany w codziennym programowaniu, np. przy walidacji danych wejściowych, budowaniu dynamicznych interfejsów użytkownika czy przetwarzaniu tekstu. Metoda ta jest częścią podstawowej składni JavaScriptu i jest dobrze wspierana przez wszystkie współczesne przeglądarki, co czyni ją niezawodnym narzędziem w pracy z tekstem. Rozumienie tego mechanizmu jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi tekstowymi i może być rozwijane poprzez praktyczne ćwiczenia w projektach związanych z analizą tekstu czy tworzeniem dynamicznych aplikacji webowych.

Pytanie 34

Algorytm pokazany na ilustracji można zapisać w języku JavaScript przy użyciu instrukcji

A. var i = 0; do i = i + 2; while(i < 10)

B. for(i = 0; i > 10; i++)

C. var i = 0; do i++; while(i > 10)

D. var i = 0; while(i <= 10) i += 2

Odpowiedź var i = 0 while(i <= 10) i += 2; jest poprawna, ponieważ reprezentuje poprawną implementację pętli while w języku JavaScript, która odzwierciedla logikę przedstawioną na rysunku. Kluczowym elementem jest inicjalizacja zmiennej i, ustawiając ją na 0. Następnie pętla while jest używana do sprawdzenia warunku i <= 10, co oznacza, że dopóki ten warunek jest spełniony, blok pętli będzie wykonywany. W każdym cyklu wartość i jest zwiększana o 2 za pomocą wyrażenia i += 2. Jest to typowy sposób iteracji w JavaScript, który pozwala na kontrolowaną manipulację zmienną kontrolującą pętlę. Takie podejście jest zgodne z najlepszymi praktykami, ponieważ zapewnia przejrzystość kodu i łatwość jego późniejszej modyfikacji. W praktycznych zastosowaniach, takie struktury są często używane w sytuacjach, gdy potrzebujemy przetworzyć dane w określonym zakresie, np. iterując przez elementy tablicy co drugi element. Zastosowanie pętli while z odpowiednim warunkiem umożliwia precyzyjną kontrolę nad przebiegiem iteracji, co jest kluczowe w programowaniu aplikacji i skryptów.

Pytanie 35

Jakie wartości zostaną wypisane przez funkcję wypisz(2) zaimplementowaną w JavaScript?

function wypisz(a)
{
    for (var i=1; i<6; i++)
    {
        a++;
        if ((a%2==0)|| (a%3==0))
        document.write(a+" " );
    }
}

A. 3 4 6

B. 2 3 4 6

C. 3 4 6 8

D. 6

Funkcja wypisz w JavaScript działa w ten sposób, że przyjmuje argument a i korzysta z pętli for, która powtarza się pięć razy, zwiększając a o 1 w każdej iteracji. Potem sprawdza, czy a jest podzielne przez 2 lub 3, co znaczy, że liczba musi spełniać jeden z tych warunków, żeby być wypisaną. Kiedy zaczniemy z a=2, po pierwszym obiegu pętli a idzie na 3, a 3 spełnia warunek, więc zostaje wypisana. Potem mamy 4 (4 jest podzielne przez 2) i też jest wypisana, a następnie 5, która nie łapie się w warunek. A potem mamy 6, która już wchodzi, bo 6%2==0 i 6%3==0. W efekcie funkcja wypisuje liczby 3, 4 i 6, co zgadza się z poprawną odpowiedzią 3. Warto też dodać, że korzystanie z document.write jest już trochę passé i lepiej używać innych metod, jak innerHTML, bo to jest bardziej bezpieczne i zgodne z nowoczesnymi standardami webowymi. To pozwala na lepszą manipulację treścią strony, co jest na pewno lepsze w kontekście aplikacji dynamicznych.

Pytanie 36

Po wykonaniu poniższego kodu JavaScript, który operuje na wcześniej przygotowanej tablicy liczby, w zmiennej wynik znajduje się suma

var wynik = 0;
for (i = 0; i < 100; i++)
  if (liczby[i] % 2 == 0)
    wynik += liczby[i];

A. parzystych elementów tablicy

B. dodatnich elementów tablicy

C. nieparzystych elementów tablicy

D. wszystkich elementów tablicy

Kod analizuje tablicę liczby i sumuje wyłącznie te elementy, które są parzyste. Nie można zatem mówić o sumowaniu nieparzystych czy wszystkich elementów tablicy. Warunek liczby[i] % 2 == 0 jednoznacznie wskazuje na sumowanie wyłącznie parzystych wartości – reszta z dzielenia przez 2 równa 0 jednoznacznie identyfikuje liczbę jako parzystą. W kontekście sumowania wszystkich elementów, kod nie spełnia tej funkcji, gdyż wykorzystuje warunek ograniczający sumowanie do parzystych liczb. Rozważania o sumowaniu wszystkich elementów lub tylko dodatnich nie znajdują uzasadnienia w analizowanym kodzie. Częstym błędem może być mylenie operacji logicznych i warunkowych w pętli, co prowadzi do niepoprawnych interpretacji zadania. W praktyce, prawidłowe zrozumienie i zastosowanie operatorów warunkowych, takich jak modulo, jest niezbędne w programowaniu, szczególnie przy operacjach na tablicach i dużych zestawach danych. Warunki, jak ten zastosowany w kodzie, umożliwiają precyzyjne filtrowanie danych, co jest kluczowe w wielu aplikacjach, w tym w analizie danych czy automatyzacji procesów. Zrozumienie tych mechanizmów jest fundamentalne dla programisty, zarówno w kontekście wydajności, jak i poprawności działania algorytmów.

Pytanie 37

W języku JavaScript następujący zapis: var napis1 = new napisy); ma na celu

A. stworzenie instancji obiektu napis1 klasy napisy

B. wywołanie metody dla obiektu napisy

C. zadeklarowanie zmiennej napis1 oraz wywołanie funkcji, w której argumentem jest napis1

D. stworzenie nowej klasy napis1

Pierwsza z niepoprawnych odpowiedzi sugeruje, że kod tworzy nową klasę 'napis1', co jest błędem. W rzeczywistości, w JavaScript klasy są definiowane za pomocą słowa kluczowego 'class', a 'new napisy()' uruchamia konstruktor, a nie definiuje klasę. Klasy w JavaScript można zdefiniować w następujący sposób: 'class napisy { constructor() { this.text = ''; }}', co wyraźnie różni się od podanego przykładu. Kolejna odpowiedź mówi o wywołaniu metody obiektu 'napisy', co również jest mylące, ponieważ aby wywołać metodę, obiekt musi być już stworzony, a 'new napisy()' nie wywołuje metody, lecz tworzy instancję obiektu. Ostatnia z odpowiedzi wskazuje na zadeklarowanie zmiennej 'napis1' i wywołanie funkcji z argumentem 'napis1', co jest całkowicie niezgodne z intencją podanego kodu. Nie ma tu żadnego wywołania funkcji z argumentem, a 'new' jest używane do instancjonowania klasy, co nie ma nic wspólnego z przekazywaniem argumentów do funkcji. Tak więc, wszystkie te odpowiedzi nie oddają prawidłowego zrozumienia działania konstrukcji obiektowych w JavaScript.

Pytanie 38

Jakiego języka należy użyć, aby stworzyć skrypt realizowany po stronie klienta w przeglądarki internetowej?

A. Python

B. JavaScript

C. Perl

D. PHP

JavaScript to język skryptowy, który super nadaje się do interakcji z użytkownikami w przeglądarkach. Właściwie to jedyny język z tej całej paczki, który działa po stronie klienta. To znaczy, że skrypty w JavaScript są interpretowane przez przeglądarkę, a nie przez serwer. Można go używać na przykład do zmieniania treści stron w locie, walidacji formularzy, animacji i różnych interaktywnych elementów. Jest też ważnym elementem w technologiach internetowych, obok frameworków jak React, Angular czy Vue.js, które pomagają tworzyć nowoczesne aplikacje webowe. Uważam, że każdy programista webowy powinien znać JavaScript przynajmniej na poziomie średnim, żeby wdrażać dobre praktyki dotyczące wydajności i UX. Standardy takie jak ECMAScript mówią, jak ten język ma działać, a jego wszechstronność sprawia, że obecnie jest jednym z najpopularniejszych języków programowania na świecie. Ostatnio dużo mówi się też o używaniu go po stronie serwera z Node.js.

Pytanie 39

W języku JavaScript zapisano fragment kodu. Po wykonaniu skryptu zmienna x

<script>
 var x = 10;
 x++;
 console.log(x);
 </script>

A. będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej.

B. będzie równa 10 i zostanie wypisana w głównym oknie przeglądarki internetowej.

C. będzie równa 10 i zostanie wypisana w dokumencie HTML.

D. będzie równa 11 i zostanie wypisana w oknie popup.

Gratulacje, twoja odpowiedź jest poprawna! Odpowiedź 'będzie równa 11 i zostanie wypisana w konsoli przeglądarki internetowej' jest prawidłowa, ponieważ po zainicjalizowaniu zmiennej x wartością 10 następuje inkrementacja, która zwiększa wartość zmiennej o 1, dając w wyniku 11. Następnie wartość zmiennej x jest wypisywana w konsoli przeglądarki internetowej za pomocą metody console.log(). Jest to standardowa metoda w języku JavaScript do debugowania i śledzenia wartości zmiennych podczas wykonywania kodu. W praktyce, zrozumienie pracy z konsolą przeglądarki jest kluczowe dla efektywnego programowania JavaScript. To umiejętność, która pozwala na szybkie zlokalizowanie i rozwiązanie problemów z kodem. Dobrą praktyką jest również umiejętne korzystanie z operacji inkrementacji, które są podstawą sterowania przepływem i manipulowania danymi w JavaScript.

Pytanie 40

W języku JavaScript zapis w ramce oznacza, że x=przedmiot.nazwa);

A. zmienna x będzie zawierać wynik działania metody nazwa

B. nazwa jest cechą obiektu przedmiot

C. zmienna x będzie przechowywać wynik działania funkcji przedmiot

D. nazwa jest atrybutem klasy przedmiot

W języku JavaScript zapis 'x = przedmiot.nazwa;' oznacza, że zmienna 'x' będzie przechowywać wartość, która jest wynikiem działania metody lub właściwości 'nazwa' obiektu 'przedmiot'. W JavaScript obiekty mogą mieć zdefiniowane metody oraz właściwości. Jeśli 'nazwa' jest funkcją (metodą) zdefiniowaną w obiekcie 'przedmiot', to jej wywołanie spowoduje, że wynik tego działania zostanie przypisany do zmiennej 'x'. Ważne jest, aby w kontekście obiektów JavaScript rozumieć różnicę między metodą a właściwością. Metody to funkcje, które są dołączone do obiektu, podczas gdy właściwości to wartości skojarzone z obiektem. Przykład zastosowania może wyglądać tak: wyobraźmy sobie obiekt 'przedmiot' reprezentujący książkę, który ma metodę 'nazwa', zwracającą tytuł książki. Jeśli wywołamy 'x = przedmiot.nazwa();', to 'x' przechowa tytuł książki. To podejście pozwala na dynamiczne operowanie danymi w obiektach, co jest kluczowe w programowaniu obiektowym. Zdefiniowanie metody 'nazwa' w obiekcie jest zgodne z zasadami programowania obiektowego w JavaScript, a także spełnia standardy ECMAScript.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej