Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 23:40
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 23:50

Egzamin zdany!

Wynik: 31/40 punktów (77,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

W języku JavaScript właściwie zdefiniowana zmienna to

A. #imie

B. imie2

C. imię2

D. imię%

W języku JavaScript, poprawne nadawanie zmiennych jest kluczowym elementem programowania, który opiera się na zdefiniowanych zasadach dotyczących identyfikatorów. Zmienna musi zaczynać się od litery, znaku podkreślenia (_) lub znaku dolara ($), a następnie może zawierać litery, cyfry, znaki podkreślenia oraz znaki dolara. W przypadku odpowiedzi 'imie2', zaczyna się ona od litery i zawiera literę oraz cyfrę, co czyni ją poprawnym identyfikatorem. Zgodnie ze standardem ECMAScript, identyfikatory są rozróżniane na wielkie i małe litery, co oznacza, że 'Imie2' i 'imie2' będą traktowane jako różne zmienne. Praktycznym przykładem poprawnego użycia takiej zmiennej może być zapis: let imie2 = 'Jan'; console.log(imie2);. W wyniku tego, konsola wyświetli 'Jan'. Można również zauważyć, że zgodnie z zasadami, zmienne mogą być oznaczone jako let, const lub var, co dodaje elastyczności podczas deklaracji zmiennych w kodzie JavaScript.

Pytanie 2

W HTML, aby ustawić tytuł dokumentu na "Moja strona", który pojawi się na karcie przeglądarki internetowej, należy użyć zapisu

A. <title>Moja strona</title>

B. <head>Moja strona</head>

C. <meta title="Moja strona">

D. <meta name="title" content="Moja strona">

Element <title> w HTML jest naprawdę ważny, bo to właśnie on ustala, co zobaczysz na zakładce w przeglądarce. Powinien być umieszczony w sekcji <head>, co jest zgodne z tym, co mówi W3C. Poprawny zapis wygląda tak: <title>Moja strona</title>, co sprawia, że "Moja strona" będzie się pokazywać jako tytuł w przeglądarce. Tytuł strony ma spore znaczenie dla SEO, bo wpływa na to, jak strona jest pozycjonowana w wynikach wyszukiwania. Warto, żeby tytuł był krótki, ale jednocześnie zawierał istotne informacje, a najlepiej, żeby nie miał więcej niż 60 znaków, żeby się nie obcinał w wynikach. Fajnie też umieścić w tytule kluczowe słowa, które opisują, o czym jest strona, bo to może zwiększyć jej atrakcyjność i CTR. Dobrze skonstruowany tytuł to też lepsza dostępność, bo ułatwia użytkownikom poruszanie się i orientowanie w otwartych zakładkach.

Pytanie 3

Którego języka skryptowego użyć do aplikacji WWW zagnieżdżonych w HTML i uruchamianych po stronie SERWERA?

A. C#

B. Perl

C. PHP

D. JavaScript

PHP to skryptowy język serwerowy, który OSADZA SIĘ wprost w HTML (między <?php ... ?>) i wykonuje na SERWERZE - do przeglądarki trafia już gotowy HTML będący wynikiem działania kodu. Tak powstają strony dynamiczne: logowanie, sklepy, fora. Zapamiętaj: PHP liczy się na serwerze, a klient widzi tylko efekt.

Pytanie 4

Pętla w kodzie JavaScript zostanie uruchomiona

A. 2 razy

B. 3 razy

C. 26 razy

D. 27 razy

Pętla do-while w JavaScript wykonuje się co najmniej raz ze względu na swoją konstrukcję. W tym przypadku pętla zaczyna się od wartości x równej 1 i w każdej iteracji mnoży x przez 3. Zmienna i jest inkrementowana przy każdej iteracji, co zlicza liczbę wykonanych iteracji. Pętla kontynuuje aż do momentu, gdy x osiągnie wartość 27. Przebieg pętli wygląda następująco: początkowo x=1, po pierwszej iteracji x=3, po drugiej x=9, a po trzeciej x=27. Gdy x osiąga wartość 27, warunek pętli x!=27 przestaje być spełniony i pętla się kończy. Dlatego pętla wykonuje dokładnie 3 iteracje. Zrozumienie działania pętli do-while jest kluczowe, zwłaszcza w kontekście sytuacji, gdzie musimy zagwarantować, że blok kodu wykona się przynajmniej raz niezależnie od warunku na końcu. Tego typu pętle są często używane w aplikacjach wymagających walidacji danych wejściowych, gdzie przynajmniej jedna próba przetworzenia danych musi być wykonana.

Pytanie 5

Jak nazywa się proces przedstawienia, w formie właściwej dla danego środowiska, informacji zawartych w dokumencie elektronicznym?

A. mapowanie

B. rasteryzacja

C. renderowanie

D. teksturowanie

Pozostałe pojęcia oznaczają inne operacje. Mapowanie to przyporządkowanie elementów jednego zbioru do drugiego (np. klawiszy do funkcji, danych do struktur) - nie tworzy obrazu dokumentu. Rasteryzacja to konkretna zamiana grafiki wektorowej na siatkę pikseli, czyli wycinek szerszego procesu, a nie samo przedstawienie dokumentu. Teksturowanie należy do grafiki 3D i polega na nakładaniu tekstur (obrazów) na powierzchnie modeli. Przekształcenie dokumentu w jego widoczną postać to renderowanie, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 6

W tabeli artykuły wykonano następujące instrukcje dotyczące uprawnień użytkownika jan:

GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan

REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan

Po zrealizowaniu tych instrukcji pracownik jan będzie uprawniony do

A. tworzenia tabeli oraz edytowania danych w niej

B. edycji danych oraz przeglądania tabeli

C. tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi

D. wyświetlania zawartości tabeli

Jan, po wydaniu polecenia GRANT ALL PRIVILEGES ON artykuly TO jan, miał pełne uprawnienia do wszystkich operacji na tabeli artykuly. Jednakże, po wykonaniu polecenia REVOKE SELECT, UPDATE ON artykuly FROM jan, jego uprawnienia do przeglądania danych (SELECT) oraz aktualizacji danych (UPDATE) zostały odebrane. Oznacza to, że Jan zachowuje możliwość tworzenia nowych tabel oraz wypełniania ich danymi (INSERT), ponieważ nie został ograniczony w tym zakresie. Możliwości tworzenia tabeli i wypełniania jej danymi są częścią przyznanych uprawnień. W standardzie SQL, komendy GRANT i REVOKE służą odpowiednio do przyznawania i odbierania uprawnień użytkownikom. W praktycznym zastosowaniu, takie operacje są kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do danych w bazach danych, co zapobiega nieautoryzowanym zmianom i zabezpiecza integralność danych.

Pytanie 7

Której klauzuli należy użyć w poleceniu CREATE TABLE, aby pole nie mogło pozostać puste?

NULL

CHECK

DEFAULT

NOT NULL

Klauzula NOT NULL w definicji kolumny wymusza, że pole musi mieć wartość - baza odrzuci próbę wstawienia wiersza bez niej. Stosuje się ją do danych obowiązkowych, np. nazwisko VARCHAR(50) NOT NULL, a także automatycznie dla kolumn klucza głównego. Często łączy się ją z DEFAULT, by przy braku wartości wstawić ustaloną domyślną. Dlatego aby pole nie mogło być puste, używa się NOT NULL.

Pytanie 8

Aby wykonać kopię zapasową bazy danych w MySQL, jakie polecenie należy zastosować?

A. mysqlslap

B. mysqldump

C. mysqlcheck

D. mysqlreplicate

Polecenie mysqldump jest standardowym narzędziem w systemie MySQL, które służy do tworzenia kopii zapasowych baz danych. Umożliwia on eksportowanie danych oraz struktury wszystkich tabel w postaci pliku tekstowego, co sprawia, że jest niezwykle przydatny przy przeprowadzaniu migracji, aktualizacji lub przywracania danych. Przykładowe użycie mysqldump może wyglądać następująco: 'mysqldump -u użytkownik -p nazwa_bazy_danych > kopia_zapasowa.sql', co tworzy plik o nazwie 'kopia_zapasowa.sql' zawierający wszystkie dane i strukturę wskazanej bazy. Dobrą praktyką jest regularne tworzenie kopii zapasowych, szczególnie przed wprowadzeniem istotnych zmian w schemacie bazy danych lub podczas aktualizacji systemu. Ponadto, mysqldump umożliwia także eksportowanie danych w formacie CSV, co ułatwia ich dalszą analizę lub przeniesienie do innych systemów. Warto także pamiętać, że polecenie to oferuje różnorodne opcje, takie jak --single-transaction, które zapewniają spójność danych podczas tworzenia kopii zapasowej w bazach danych o dużym ruchu.

Pytanie 9

Jak utworzyć w PHP cookie o nazwie "owoce" i wartości "jabłko", ważne przez godzinę?

cookie("owoce", "jabłko", 3600);

cookie("jabłko", "owoce", 3600);

setcookie("owoce", "jabłko", time()+3600);

setcookie("jabłko", "owoce", time()+3600);

Cookie tworzy w PHP funkcja setcookie(nazwa, wartość, czas_wygaśnięcia), przy czym czas podaje się jako moment w przyszłości - stąd time()+3600 (bieżąca chwila plus godzina). Daje to setcookie("owoce", "jabłko", time()+3600);, gdzie „owoce” to nazwa, a „jabłko” wartość. Dlatego ta funkcja jest poprawna.

Pytanie 10

Do czego wykorzystywany jest program debugger?

A. do interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java

B. do analizy działającego programu w celu odnalezienia błędów

C. do badania kodu źródłowego w celu wykrycia błędów składniowych

D. do przetwarzania kodu napisanego w języku wyższego poziomu na język maszynowy

Debugger to narzędzie służące do analizy wykonywanego programu, które pozwala programistom identyfikować i lokalizować błędy w kodzie. Jego główną funkcją jest umożliwienie krokowego śledzenia działania programu, co pozwala na obserwację wartości zmiennych, a także na analizę przepływu kontrolnego. Przykładowo, programista może ustawić punkty przerwania (breakpoints), które zatrzymują wykonanie programu w określonym miejscu, co daje możliwość dokładnego zbadania stanu aplikacji. Debugger wspiera proces testowania i zapewnia, że program działa zgodnie z założeniami. W branży programistycznej standardem jest korzystanie z debuggingu w ramach cyklu życia oprogramowania, co pozwala na szybką identyfikację usterek oraz poprawę jakości kodu. Ponadto, popularne środowiska programistyczne, jak Visual Studio, Eclipse czy IntelliJ IDEA, oferują zaawansowane funkcje debugowania, które wspierają programistów w ich codziennej pracy.

Pytanie 11

Aby zrealizować algorytm wyznaczający największą z trzech liczb a, b, c, wystarczy zastosować:

A. jedną pętlę

B. dwie tablice

C. dwa warunki

D. pięć zmiennych

Aby znaleźć największą z trzech liczb, wystarczą dwa warunki (porównania). Najpierw porównujemy a z b i większą z nich przyjmujemy jako tymczasowe maksimum, a potem porównujemy to maksimum z c - stąd dwa warunki. Schematycznie: if (a > b) max = a; else max = b; if (c > max) max = c;. Liczba potrzebnych porównań do znalezienia największej z n elementów to n-1, więc dla trzech liczb są to dokładnie dwa. Pętla czy tablice są tu zbędne, bo elementów jest niewiele i znamy je z góry. Dlatego wystarczą dwa warunki.

Pytanie 12

Wskaź, która instrukcja jest równoważna z instrukcją switch w języku PHP?

A. Instrukcja 1

B. Instrukcja 2

C. Instrukcja 3

D. Instrukcja 4

Wybierając równoważną instrukcję dla switcha w PHP, kluczowe jest zrozumienie, jakie wartości są sprawdzane i jakie operacje są wykonywane dla każdej z nich. W przypadku podanego switcha, wartości 10 i 20 prowadzą do zwiększenia zmiennej $liczba o 1, a inne wartości do przypisania 0 do zmiennej. Instrukcja 1 nie uwzględnia warunku dla wartości 20, co sprawia, że nie jest równoważna dla switcha, ponieważ brakuje jednego z przypadków. Instrukcja 3 również jest niepoprawna, ponieważ nie obsługuje przypadku domyślnego z przypisaniem 0, co oznacza, że dla innych wartości nie zostanie podjęte żadne działanie. Instrukcja 4 stosuje operator and, co wymaga jednoczesnego spełnienia obu warunków ($liczba==10 i $liczba==20), co jest logicznie niemożliwe, ponieważ zmienna liczba nie może jednocześnie przyjmować dwóch różnych wartości, dlatego nie spełnia wymagań postawionych przez strukturę switch. Takie błędne rozumowanie często wynika z niepełnego zrozumienia operatorów logicznych i ich działania w kontekście warunków decyzyjnych. Dlatego istotne jest, aby dokładnie analizować każdy przypadek użycia i zrozumieć, jak różne struktury kontrolne mogą być wykorzystane do osiągnięcia zamierzonego efektu w kodzie PHP, dbając o poprawność logiczną i efektywność rozwiązania w kontekście różnych scenariuszy programistycznych. W kontekście nauki programowania, takie zrozumienie pozwala na tworzenie bardziej zrozumiałego i mniej podatnego na błędy kodu, co jest kluczowe dla rozwoju umiejętności programistycznych i utrzymania wysokiej jakości oprogramowania.

Pytanie 13

Programista stworzył pętlę w języku C++, która miała za zadanie obliczyć wynik 5! (5! = 1 * 2 * 3 * 4 * 5). Niestety, popełnił błąd logiczny, gdyż

int a = 1;
for (int i=1; i < 5; i++)
{
    a = a * i;
}
cout << a;

A. zmienna a powinna być początkowo ustawiona na 0 zamiast 1

B. zmienna i w pętli powinna być rozpoczynana od 0, a nie od 1

C. zmienna i pętli powinna być zmniejszana, a nie zwiększana

D. w drugim parametrze pętli powinno być porównanie i < 6 zamiast i < 5

Odpowiedź jest prawidłowa, ponieważ pętla powinna przebiegać przez wszystkie liczby od 1 do 5, aby obliczyć wartość 5! czyli 120. W kodzie pętla for zaczyna się od wartości i=1 i kontynuuje, dopóki i jest mniejsze niż 5, co oznacza, że nie uwzględnia liczby 5. Zmiana warunku na i<6 powoduje, że pętla wykona się pięć razy dla wartości i=1, 2, 3, 4, 5. To zgodne z matematyczną definicją silni, gdzie należy przemnożyć wszystkie liczby całkowite od 1 do n. Wpisując warunek i<6, kod stanie się bardziej zgodny z dobrymi praktykami programowania, które zalecają jasne i jednoznaczne warunki zakończenia pętli. Prawidłowe obliczenie silni jest częstym zadaniem w programowaniu i stanowi fundament dla bardziej zaawansowanych algorytmów liczbowych takich jak algorytmy rekurencyjne. Zrozumienie iteracyjnego i rekurencyjnego podejścia do tego problemu rozwija umiejętności logicznego myślenia i projektowania algorytmów. Takie zrozumienie jest kluczowe zwłaszcza w dziedzinie analizy algorytmów i optymalizacji kodu.

Pytanie 14

Jakie zapytanie SQL będzie odpowiednie do odnalezienia w podanej tabeli tylko imion oraz nazwisk pacjentów, którzy przyszli na świat przed rokiem 2002?

A. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia <= 2002

B. SELECT * FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia LIKE 2002

C. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002

D. SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE data_ostatniej_wizyty < 2002

W tym zapytaniu zastosowałeś składnię SELECT imie, nazwisko FROM Pacjenci WHERE rok_urodzenia < 2002, co jest super, bo pozwala wyciągnąć tylko te imiona i nazwiska pacjentów, którzy urodzili się przed rokiem 2002. Użycie konkretnych kolumn jak imie i nazwisko zamiast znaku * to niezła sprawa, bo ogranicza wyniki do tego, co naprawdę potrzebujesz. To z kolei może znacząco zwiększyć wydajność przesyłania danych. No i to WHERE rok_urodzenia < 2002 – świetny ruch! Fajnie, że potrafisz filtrować dane według konkretnego warunku. Bez tego miałbyś wszystkie osoby, nie tylko te sprzed 2002 roku. To jest właśnie selekcja warunkowa w SQL, a jej znajomość to podstawa przy analizie danych. Zgadzam się również, że uniknięcie znaków wieloznacznych jak LIKE w tej sytuacji to dobre podejście, bo używasz bezpośrednich porównań liczbowych, co generalnie działa lepiej i daje jaśniejsze wyniki.

Pytanie 15

Czy poniższy kod PHP działa poprawnie, wyświetlając na stronie dane pobrane z bazy danych? Ile pól zostanie zaprezentowanych?

$ile = mysqli_num_rows($zapytanie);
for ($i = 0; $i < $ile; $i++)
{
  $wiersz = mysqli_fetch_row($zapytanie);
  echo "<p>Klient: $wiersz[0] $wiersz[1], adres: $wiersz[2] </p>";
}

A. Z jednego pola

B. Z dwóch pól

C. Z trzech pól

D. Z czterech pól

Kod PHP wykorzystuje funkcję mysqli_fetch_row aby pobrać dane z bazy danych które są następnie wyświetlane. W funkcji tej każda wiersz z wyników zapytania jest reprezentowany jako tablica indeksowana liczbowo. W zaprezentowanym fragmencie kodu mamy dostęp do trzech indeksów: $wiersz[0] $wiersz[1] oraz $wiersz[2]. Oznacza to że z każdego wiersza wyniku kwerendy pobierane są trzy pola. Kod ten wyświetla dane w formacie paragrafu HTML zawierającego imię i nazwisko klienta oraz jego adres. W praktyce taka konstrukcja jest często wykorzystywana do generowania dynamicznych treści na stronie internetowej. Należy jednak pamiętać o zabezpieczeniach takich jak filtrowanie danych wejściowych aby uniknąć zagrożeń związanych z SQL injection. Warto również rozważyć wykorzystanie bardziej złożonych struktur danych jak tablice asocjacyjne które pozwalają na bardziej czytelne i zrozumiałe odwoływanie się do poszczególnych pól wiersza danych zwłaszcza w przypadku większych projektów. Użycie mysqli_fetch_row jest zgodne z dobrą praktyką jeśli chcemy uzyskać dostęp do danych w sposób sekwencyjny i wydajny

Pytanie 16

Metoda pełniąca w języku PHP rolę konstruktora klasy nosi nazwę:

__construct()

__create()

__new()

__init()

W PHP rolę konstruktora pełni metoda magiczna __construct() - wywoływana automatycznie przy tworzeniu obiektu (new). Dlatego konstruktorem jest __construct().

Pytanie 17

Dla dowolnego a w zakresie (0,99), celem funkcji napisanej w JavaScript jest:

function fun1(a)
{
    for(n=a; n<=100; n++)
        document.write(n);
    return n;
}

A. zwrócenie wartości z zakresu a..99

B. wypisanie wartości z zakresu a..99 i zwrócenie liczby 100

C. wypisanie wartości z zakresu a...100 i zwrócenie wartości zmiennej n

D. wypisanie wartości zmiennej a oraz zwrócenie wartości zmiennej n

Odpowiedź numer trzy jest poprawna ponieważ kod funkcji w języku JavaScript zawiera pętlę for która iteruje od wartości a aż do 100 włącznie. W każdym przebiegu pętli wywoływana jest metoda document.write która wypisuje na ekranie bieżącą wartość zmiennej n. Ponieważ pętla kończy się na 100, ostatnia wartość która zostanie wypisana to 100. Dodatkowo zauważmy że po zakończeniu pętli funkcja zwraca wartość zmiennej n, która po zakończeniu pętli będzie równa 101. Jest to typowy wzorzec używany w JavaScript gdzie pętla jest wykorzystywana do iteracji po zbiorze wartości a po jej zakończeniu zwracana jest ostatnia wartość zmiennej sterującej. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy obejmuje rozumienie podstawowych mechanizmów iteracji w JavaScript co jest kluczowe w programowaniu. Dobre praktyki wskazują na wyraźne rozdzielenie logiki wyświetlania od logiki zwracania wartości co ułatwia testowanie i utrzymanie kodu. Zwracanie wartości po pętli może być używane w sytuacjach gdy chcemy uzyskać informację o stanie końcowym iteracji co jest częstym scenariuszem w obliczeniach arytmetycznych lub przetwarzaniu danych.

Pytanie 18

W CSS, aby ustalić wewnętrzny górny margines, czyli odstęp pomiędzy elementem a jego obramowaniem, należy zastosować komendę

A. padding-top

B. local-top

C. border-top

D. outline-top

Odpowiedź 'padding-top' jest prawidłowa, ponieważ w CSS termin 'padding' odnosi się do wewnętrznego odstępu, który tworzy przestrzeń pomiędzy zawartością elementu a jego granicą (border). 'padding-top' specyfikuje górny odstęp wewnętrzny, co jest istotne w kontekście estetyki i układu strony. Definiując 'padding-top', możemy dostosować wygląd elementów, aby lepiej pasowały do reszty projektu i poprawiły czytelność. Na przykład, jeśli mamy przycisk z tekstem, użycie 'padding-top: 10px;' zapewni, że tekst nie będzie przyklejony do górnego brzegu przycisku, co zwiększy jego estetykę oraz użyteczność. W praktyce dobrą praktyką jest również stosowanie 'padding' w połączeniu z 'margin', aby osiągnąć odpowiednią separację między różnymi elementami w układzie. Przestrzeganie standardów CSS pomaga w tworzeniu responsywnych i dostosowanych układów, które dobrze działają na różnych urządzeniach.

Pytanie 19

Proces normalizacji tabel ma na celu

A. weryfikację i poprawę efektywności bazy danych

B. wyłącznie stworzenie tabel oraz powiązań w bazie

C. dodanie danych do bazy

D. wizualizację bazy

Normalizacja tabel jest procesem, który ma na celu organizację struktury bazy danych w taki sposób, aby zminimalizować redundancję danych oraz zapewnić integralność danych. Proces ten polega na podziale dużych tabel na mniejsze i łączeniu ich za pomocą relacji, co pozwala na efektywniejsze zarządzanie danymi. Przykładem normalizacji może być podział tabeli zawierającej informacje o klientach i ich zamówieniach na dwie oddzielne tabele: jedna do przechowywania danych klientów, a druga do danych zamówień, z relacją między nimi. W praktyce normalizacja, zgodna z metodologią Codd'a, obejmuje kilka poziomych form normalnych, takich jak 1NF, 2NF, i 3NF, z których każda wprowadza dodatkowe ograniczenia i zasady. Przy odpowiedniej normalizacji można uniknąć problemów z aktualizacją danych, takich jak anomalie aktualizacji czy usuwania, co jest kluczowe w utrzymywaniu wysokiej jakości danych w systemach bazodanowych.

Pytanie 20

Jaki typ relacji powstaje, gdy połączymy dwie tabele przez ich KLUCZE GŁÓWNE?

A. wiele do wielu

B. wiele do jednego

C. jeden do jednego

D. jeden do wielu

Gdy dwie tabele łączymy przez ich KLUCZE GŁÓWNE (oba unikalne), każdemu rekordowi jednej odpowiada dokładnie jeden rekord drugiej - to relacja JEDEN DO JEDNEGO (1:1). Stosuje się ją np. do rozdzielenia rzadko używanych pól. Zapamiętaj: dwa klucze główne naprzeciw siebie = 1:1.

Pytanie 21

Aby utworzyć tabelę w języku SQL, należy użyć polecenia

A. ALTER TABLE

B. INSERT TABLE

C. ADD TABLE

D. CREATE TABLE

Odpowiedź 'CREATE TABLE' jest poprawna, ponieważ w języku SQL to polecenie jest używane do tworzenia nowych tabel w bazie danych. Umożliwia definiowanie struktury tabeli, w tym nazw kolumn, typów danych oraz ograniczeń, takich jak klucze główne czy unikalność. Przykładowe użycie polecenia 'CREATE TABLE' może wyglądać następująco: 'CREATE TABLE pracownicy (id INT PRIMARY KEY, imie VARCHAR(50), nazwisko VARCHAR(50));'. W tym przykładzie tworzymy tabelę 'pracownicy' z trzema kolumnami: 'id', 'imie' oraz 'nazwisko'. Warto zaznaczyć, że zgodnie z najlepszymi praktykami, przed wykonaniem polecenia warto sprawdzić, czy tabela o danej nazwie już istnieje, aby uniknąć błędów związanych z podwójnym tworzeniem. Zapewnienie odpowiedniej struktury bazy danych już na etapie jej tworzenia przekłada się na lepszą wydajność oraz łatwiejsze zarządzanie danymi w przyszłości.

Pytanie 22

Która reguła dotycząca sekcji <head> w HTML jest poprawna?

A. w <head> definiuje się szablon strony znacznikami <div>

B. w <head> zawiera się sekcję <body>

C. w <head> nie można umieszczać CSS, tylko odwołanie do pliku

D. w <head> mogą wystąpić <meta>, <title>, <link>

Sekcja <head> nie zawiera widocznej treści strony, lecz informacje O niej - metadane i powiązania z zasobami. Poprawnie mogą się w niej znaleźć <meta> (np. kodowanie znaków, opis dla wyszukiwarek), <title> (tytuł widoczny na karcie przeglądarki) oraz <link> (np. dołączenie zewnętrznego arkusza CSS). Dlatego poprawne jest stwierdzenie o <meta>, <title> i <link>.

Pytanie 23

W programowaniu zmienna o typie integer służy do przechowywania

A. liczby całkowitej

B. wartości logicznej

C. znaku

D. liczby rzeczywistej

Zmienna typu integer w językach programowania jest przeznaczona do przechowywania liczb całkowitych, co oznacza liczby bez części dziesiętnej. To podstawowy typ danych, który jest szeroko stosowany w programowaniu do reprezentowania wartości takich jak liczby porządkowe, ilości, indeksy w tablicach czy inne wartości, które nie wymagają precyzyjnych obliczeń dziesiętnych. Przykładami zastosowania zmiennych typu integer mogą być liczniki w pętlach, które określają liczbę iteracji, lub zmienne przechowujące wiek osoby, liczbę punktów w grze czy numer identyfikacyjny w bazie danych. Warto zaznaczyć, że różne języki programowania mogą oferować różne rozmiary dla typu integer, co wpływa na zakres wartości, jakie mogą być w nim przechowywane. Na przykład w języku C++ standardowy typ int zazwyczaj zajmuje 4 bajty i może przechowywać liczby z przedziału od -2,147,483,648 do 2,147,483,647. W praktyce, znajomość typów danych i ich odpowiedniego używania powinna być kluczową umiejętnością każdego programisty, aby pisać wydajny i prawidłowy kod.

Pytanie 24

Warunek zapisany w PHP wyświetli liczbę, jeśli

if ($liczba % 2 == 0)
{
    echo $liczba;
}

A. jest ona parzysta

B. wynik dzielenia liczby przez 2 wynosi 0

C. jest ona dodatnia

D. jest ona liczbą pierwszą

Warunek zapisany w języku PHP używa operatora modulo (%) do sprawdzenia, czy dana liczba jest parzysta. Operator modulo zwraca resztę z dzielenia liczby przez inną liczbę co w przypadku parzystości oznacza że reszta z dzielenia liczby przez 2 wynosi 0. W praktyce wykorzystuje się to do sprawdzenia czy liczba jest podzielna przez 2 bez reszty co jest definicją liczby parzystej. W kodowaniu warunki te są przydatne w algorytmach które wymagają działania na liczbach parzystych lub nieparzystych jak np. filtrowanie danych czy sortowanie. Dobre praktyki programistyczne sugerują wykorzystywanie tego typu operacji w przypadku gdy istnieje potrzeba optymalizacji warunków logicznych w kodzie. Umiejętność rozpoznawania i implementacji takich wzorców kodowania jest kluczowa dla pisania efektywnego i czytelnego kodu. Dzięki temu łatwiej można zarządzać dużymi zbiorami danych i operować na nich w sposób zautomatyzowany co jest podstawą w dzisiejszych aplikacjach webowych.

Pytanie 25

W CSS, stosowanie poniższego kodu na stronie z kilkoma akapitami, gdzie każdy składa się z kilku linijek, spowoduje, że

p::first-line
 {
     font-size: 150%;
 }

A. cały tekst w paragrafie zostanie powiększony o 150%

B. pierwsza linia każdego z paragrafów będzie miała mniejszą wielkość czcionki od pozostałych linii

C. pierwsza linia każdego paragrafu będzie miała większą czcionkę niż pozostałe linie

D. pierwszy paragraf na stronie będzie miał powiększoną czcionkę w całości

Zapis CSS p::first-line { font-size: 150%; } używa selektora pseudo-elementu ::first-line który stosuje stylizację do pierwszej linii każdego paragrafu. W tym przypadku zmieniamy rozmiar czcionki pierwszej linii na 150% jej domyślnej wartości co oznacza że będzie ona o 50% większa niż reszta tekstu. Pseudo-element ::first-line jest często stosowany w projektowaniu stron internetowych aby wyróżnić pierwsze zdanie lub akapit co może pomóc w lepszej organizacji treści i zwiększeniu czytelności. Ten sposób formatowania jest zgodny ze standardami CSS i jest wspierany przez większość nowoczesnych przeglądarek internetowych. Takie podejście może być użyteczne w projektach gdzie istotne jest nadanie unikalnego wyglądu nagłówkom sekcji lub wprowadzeniom bez zmieniania struktury HTML. Ważne jest aby pamiętać że ::first-line stosuje się tylko do elementów blokowych takich jak paragrafy co ogranicza jego użycie do tych specyficznych scenariuszy ale jednocześnie pozwala na precyzyjne dostosowanie stylu tekstu w dokumencie.

Pytanie 26

Który z wymienionych formatów umożliwia zapisanie materiału wideo z towarzyszącą ścieżką dźwiękową?

A. WMA

B. WAV

C. AAC

D. MP4

Odpowiedź MP4 jest poprawna, ponieważ jest to jeden z najpopularniejszych formatów kontenerowych używanych do przechowywania wideo wraz z dźwiękiem. Format MP4 (MPEG-4 Part 14) pozwala na efektywne kodowanie wideo, przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości obrazu i dźwięku. Umożliwia on przechowywanie różnorodnych strumieni danych, w tym wideo, audio, a także tekstu, co czyni go bardzo wszechstronnym rozwiązaniem dla twórców multimediów. Przykładowo, format MP4 jest często używany w aplikacjach do strumieniowania wideo, takich jak YouTube, oraz w systemach zarządzania treścią (CMS) do publikacji materiałów wideo w Internecie. Dzięki kompresji zgodnej z kodekiem H.264 dla wideo i AAC dla audio, pliki MP4 są względnie małe, co ułatwia ich przesyłanie i przechowywanie. To czyni format MP4 standardem branżowym w produkcji filmowej, telewizyjnej oraz w aplikacjach mobilnych i webowych.

Pytanie 27

W sekcji <head> (w elemencie <meta ... >) witryny www nie umieszcza się danych dotyczących

A. autora

B. kodowania

C. automatycznego odświeżania

D. typu dokumentu

Umieszczanie informacji o autorze, kodowaniu oraz automatycznym odświeżaniu w znaczniku <head> jest praktyką zgodną ze standardami, jednak występują nieporozumienia co do roli i miejsca deklaracji typu dokumentu. Wiele osób może błędnie zakładać, że typ dokumentu można umieścić w sekcji <head>, co jest nieprawidłowe. Deklaracja DOCTYPE, która informuje przeglądarkę o wersji HTML, musi być umieszczona przed znacznikiem <html> w kodzie. Tymczasem w sekcji <head> umieszczamy metadane, które mają bezpośredni wpływ na interpretację zawartości strony i jej interakcję z użytkownikami oraz wyszukiwarkami. Często popełnianym błędem jest mylenie tych dwóch elementów, co prowadzi do nieprawidłowego kodowania strony. Odpowiednie zrozumienie struktury dokumentu HTML jest kluczowe dla jego prawidłowego funkcjonowania; nieprawidłowe umiejscowienie deklaracji DOCTYPE może prowadzić do nieoczekiwanych zachowań w przeglądarkach, takich jak błędy w renderowaniu lub problemy z kompatybilnością. Dlatego ważne jest, aby znać zasady dotyczące tworzenia struktury dokumentów HTML, co przyczynia się do lepszej jakości kodu oraz większej wydajności stron internetowych.

Pytanie 28

Grafik pragnie zmienić obraz JPG na format PNG bez utraty jakości, tak aby w obszarach, gdzie pierwotnie był kolor biały, w finalnym obrazie występowała przezroczystość. W tym celu powinien

A. dodać kanał alfa

B. zmniejszyć rozdzielczość obrazu

C. zaimportować obraz do edytora grafiki wektorowej

D. przekształcić obraz w odcienie szarości

Dodanie kanału alfa do obrazu JPG, aby uzyskać przezroczystość w kolorze białym, jest najlepszym podejściem. Kanał alfa to dodatkowa warstwa informacji w pliku graficznym, która definiuje przezroczystość każdego piksela. W formacie PNG, kanał alfa umożliwia tworzenie przezroczystych tła, co jest szczególnie przydatne w projektach, gdzie elementy graficzne muszą być nakładane na różne tła. W praktyce, aby uzyskać pożądany efekt, grafik powinien użyć narzędzi do edycji grafiki, takich jak Adobe Photoshop, GIMP lub Inkscape. Po zaimportowaniu obrazu JPG, użytkownik może użyć funkcji selekcji koloru, aby zaznaczyć obszary białe, a następnie usunąć je, co wprowadzi przezroczystość w tych miejscach. Na końcu, obraz można zapisać jako PNG, co zachowa wprowadzone zmiany. Tego typu operacje są standardem w pracy z grafiką komputerową, szczególnie w projektach związanych z web designem i tworzeniem materiałów reklamowych.

Pytanie 29

Jakiej opcji w edytorze grafiki rastrowej należy użyć, aby przygotować obraz do wyświetlenia na stronie w taki sposób, aby widoczna była tylko część znajdująca się w obrębie ramki?

A. Odbicie

B. Perspektywa

C. Skalowanie

D. Kadrowanie

Kadrowanie to proces polegający na usuwaniu niechcianych części obrazu w celu skupienia uwagi na jego istotnych elementach. W kontekście przygotowywania rysunku do wyświetlenia na stronie internetowej, kadrowanie pozwala na wyeksponowanie tylko tych fragmentów grafiki, które mają być widoczne dla odbiorcy, jednocześnie usuwając zbędne tło czy elementy. Jest to technika szeroko stosowana w branży graficznej i fotograficznej, gdzie precyzyjne dostosowanie kompozycji wizualnej ma kluczowe znaczenie dla estetyki oraz komunikacji wizualnej. Kadrowanie wspiera także optymalizację plików graficznych, redukując ich rozmiar i poprawiając czas ładowania strony. W edytorach grafiki rastrowej, takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, kadrowanie jest intuicyjnym narzędziem, które pozwala na szybkie i efektywne dostosowanie kadru do wymogów projektu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne kadrowanie w celu zwiększenia czytelności i nadania profesjonalnego wyglądu materiałom wizualnym. Poprawnie wykadrowany obraz nie tylko poprawia estetykę, ale również może wpłynąć na przekaz oraz zaangażowanie użytkowników. Wybór właściwych proporcji i skali podczas kadrowania jest istotny dla uzyskania spójnego i harmonijnego efektu końcowego, który będzie zgodny z założeniami projektu oraz oczekiwaniami odbiorcy.

Pytanie 30

Zgodnie z zasadami ACID, które odnoszą się do realizacji transakcji, wymóg trwałości (ang. durability) oznacza, że

A. w przypadku naruszenia spójności bazy danych transakcja usuwa tabele z kluczami obcymi

B. w trakcie wykonywania transakcji dane mogą być zmieniane przez inne transakcje

C. dane zatwierdzone przez transakcję powinny być dostępne niezależnie od wydarzeń, które nastąpią po jej zakończeniu

D. transakcja może w pewnych okolicznościach być podzielona na dwa niezależne etapy

Trwałość (czyli durability) w bazach danych to taka cecha, która mówi, że jak już zatwierdzisz transakcję, to wszystkie zmiany zostaną na zawsze w systemie. To znaczy, że niezależnie od tego, co się później wydarzy, jak na przykład awaria, Twoje dane są bezpieczne. To naprawdę ważne, bo pozwala na utrzymanie spójności i pewności, że system działa tak, jak powinien. Weźmy na przykład systemy bankowe. Gdy robisz przelew, musisz być pewien, że pieniądze poszły tam, gdzie miały, nawet jak serwer padnie tuż po zakończeniu transakcji. Dobrze jest mieć też takie mechanizmy, jak zapisywanie dzienników, które pomagają odtworzyć dane, jeśli coś pójdzie nie tak. Trwałość to kluczowa sprawa w projektowaniu baz danych, bo buduje zaufanie użytkowników oraz pozwala spełnić różne normy i regulacje.

Pytanie 31

Na podstawie przedstawionego kodu w języku JavaScript można powiedzieć, że alert nie zostanie wyświetlony, ponieważ

var x = 10;
switch(x) {
    case "10": alert("Test instrukcji switch");
}

A. Nie zastosowano wyrażenia default.

B. W instrukcji switch w wyrażeniu case nie dostosowano zapisu wartości do typu zmiennej x.

C. Wartość zmiennej x nie została zdefiniowana przed instrukcją switch.

D. Nie zastosowano instrukcji break.

Prawda jest taka, że zastosowanie wyrażenia default, definicja zmiennej x przed instrukcją switch oraz użycie instrukcji break nie wpływają na wyświetlenie alertu w omawianym kodzie JavaScript. Wyrażenie default w instrukcji switch służy jako gwarancja wykonania bloku kodu, gdy żaden z przypadków nie pasuje do wyrażenia switch, ale jego brak nie jest przyczyną niepojawienia się alertu. Co więcej, zmienna x jest zdefiniowana przed instrukcją switch, co jest zgodne z zasadami JavaScript. Instrukcja break służy do zakończenia pętli lub instrukcji switch i przeniesienia wykonania do następnej instrukcji po instrukcji switch lub pętli, ale nie ma ona wpływu na porównanie typów danych w instrukcji case. Rzeczywistym powodem, dla którego alert nie jest wyświetlany, jest fakt, że JavaScript używa tzw. 'strict comparison' w instrukcji case, porównując zarówno wartość, jak i typ danych, a typy danych liczby 10 i ciągu znaków '10' są różne. Dlatego jest istotne, ażeby zawsze zwracać uwagę na typy danych podczas korzystania z instrukcji switch i case w JavaScript.

Pytanie 32

Program napisany w PHP ma na celu obliczenie średniej pozytywnych ocen ucznia w zakresie od 2 do 6.
Warunek selekcji ocen w pętli liczącej średnią powinien zawierać wyrażenie logiczne

A. $ocena > 2 or $ocena < 6

B. $ocena > 2 and $ocena < 6

C. $ocena >= 2 or $ocena <= 6

D. $ocena >= 2 and $ocena <= 6

Wybór odpowiedzi $ocena >= 2 and $ocena <= 6 jest poprawny, ponieważ precyzyjnie określa zakres, w jakim dopuszczalne są oceny ucznia. Operator logiczny 'and' zapewnia, że obie części warunku muszą być spełnione jednocześnie: ocena musi być większa lub równa 2 oraz mniejsza lub równa 6. Taki sposób definiowania zakresu jest zgodny z dobrymi praktykami programowania, gdzie ważne jest, aby warunki logiki były jednoznaczne i precyzyjne. Dla przykładu, w kontekście obliczania średniej, wykorzystanie tego warunku pozwala na uwzględnienie wszystkich ocen, które są zgodne z regulaminem szkoły, co jest kluczowe dla uzyskania dokładnego wyniku. W praktyce, przy implementacji tego typu logiki w PHP, możemy spotkać się z używaniem podobnych zapytań w kontekście przetwarzania danych uczniów, co podkreśla znaczenie poprawnego definiowania warunków w programach. Dodatkowo, stosowanie takich wyrażeń pozwala na łatwe rozbudowywanie kodu, gdyż łatwo można dodawać nowe warunki lub modyfikować istniejące, co wpisuje się w założenia elastyczności i czytelności kodu.

Pytanie 33

Jaką maksymalną liczbę znaczników <td> można zastosować w tabeli składającej się z trzech kolumn i trzech wierszy, która nie zawiera złączeń między komórkami oraz wiersza nagłówkowego?

A. 3

B. 6

C. 9

D. 12

Wybór innych odpowiedzi może wynikać z niepoprawnego rozumienia struktury tabeli lub zasadności użycia znaczników <td>. Odpowiedź 3, sugerująca 6 znaczników, pomija fakt, że każda kolumna powinna zawierać wszystkie wiersze, co w przypadku trzech wierszy prowadzi do stwierdzenia, że maksymalna liczba komórek powinna być znacznie wyższa. Natomiast odpowiedź 12 może wynikać z błędnego założenia, że każda komórka może być użyta wielokrotnie, co jednak narusza zasady HTML, które zakładają jednoznaczne przypisanie danych do danej komórki. Dlatego, aby uzyskać poprawną liczbę znaczników <td>, należy pomnożyć liczbę kolumn przez liczbę wierszy. W tym przypadku mamy trzy kolumny i trzy wiersze, więc całkowita liczba znaczników <td> wynosi 9. Kluczowe jest zrozumienie, że znaczniki <td> są przeznaczone wyłącznie do umieszczania danych w tabeli, a zasady ich użycia są ściśle określone w standardach HTML. W praktyce, błędy takie jak zbyt niska lub zbyt wysoka liczba znaczników mogą prowadzić do niepoprawnych wyświetleń tabeli oraz utrudniać użytkownikom dostęp do danych. Aby uniknąć podobnych nieporozumień, zawsze warto stosować się do dobrze zdefiniowanych zasad projektowania tabel w HTML.

Pytanie 34

Jakiej kwerendy w bazie MariaDB należy użyć, aby wybrać artykuły, których ceny mieszczą się w przedziale domkniętym <10, 20>?

A. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena IN (10, 20)

B. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena LIKE 1%, 2%

C. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20

D. SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena > 10 AND Cena < 20

Odpowiedź 'SELECT * FROM Artykuly WHERE Cena BETWEEN 10 AND 20;' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje operator BETWEEN, który jest idealny do określenia wartości zawartych w obustronnie domkniętym przedziale. W tym przypadku zapytanie zwróci wszystkie artykuły, których cena jest równa 10 lub 20 oraz wszystkie wartości znajdujące się pomiędzy tymi dwoma wartościami. Operator BETWEEN jest standardowym sposobem na łatwe zapisywanie takich warunków w SQL, co czyni kod bardziej czytelnym i zrozumiałym. Przykład zastosowania to sytuacja, gdy chcemy znaleźć produkty w określonym przedziale cenowym na stronie e-commerce. Tego typu kwerendy są bardzo powszechne w analizie danych i zarządzaniu bazami danych, a ich znajomość jest kluczowa dla efektywnego wykonywania zadań związanych z eksploracją danych. Zastosowanie BETWEEN w praktyce pozwala na automatyzację procesów wyszukiwania i filtrowania danych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie optymalizacji zapytań w bazach danych.

Pytanie 35

W języku JavaScript, aby uzyskać podciąg tekstu pomiędzy wskazanymi indeksami, należy skorzystać z metody

A. trim()

B. slice()

C. concat()

D. replace()

Wybór innych metod do manipulacji napisami może wynikać z nieporozumienia dotyczącego ich funkcji. Metoda trim() służy do usuwania białych znaków z początku i końca napisu, co jest przydatne w kontekście walidacji danych wejściowych, ale nie pozwala na wydzielanie fragmentów napisu. Z kolei concat() jest zarezerwowana do łączenia dwóch lub więcej napisów w jeden, co również nie ma związku z wydzielaniem fragmentów. Użytkownicy często mylą concat() z slice(), błędnie sądząc, że obie metody operują na podobnych zasadach, gdyż obydwie dotyczą manipulacji napisami, jednak ich funkcjonalność jest całkowicie różna. Metoda replace() pozwala na zamianę określonych fragmentów tekstu na inne, co jest przydatne w kontekście przetwarzania danych, jednak również nie odpowiada na pytanie o wydzielanie segmentów. Typowe błędy w myśleniu na ten temat mogą wynikać z niepełnego zrozumienia celów tych metod oraz ich zastosowania w praktyce. Aby uniknąć takich nieporozumień, warto zwrócić uwagę na dokumentację JavaScript oraz praktykować ich zastosowanie w różnych scenariuszach, co z pewnością pomoże w zrozumieniu różnicy między tymi metodami.

Pytanie 36

Określ rezultat działania podanego kodu PHP, przy założeniu, że zmienna tab jest tablicą.

$tab = explode(",", "jelenie,sarny,dziki,lisy,borsuki"); 
echo $tab[1]." ".$tab[2];

A. jelenie sarny

B. lisy borsuki

C. sarny dziki

D. dziki lisy

Wybór odpowiedzi 'jelenie sarny' wskazuje na brak zrozumienia podstawowych zasad przydzielania indeksów w tablicach w PHP. Elementy tablicy są indeksowane od zera, co oznacza, że $tab[0] odpowiada pierwszemu elementowi, którym jest 'jelenie', a $tab[1] to 'sarny'. Stąd wynika, że kombinacja 'jelenie sarny' nie jest wynikiem wykonania podanego kodu. Podobnie, wybór 'lisy borsuki' także jest błędny, ponieważ $tab[3] to 'lisy', a $tab[4] to 'borsuki', co nie znajduje się w kontekście użycia echo. W przypadku 'dziki lisy', nie uwzględnia on odpowiednich indeksów, ponieważ $tab[2] to 'dziki', a $tab[3] to 'lisy', a więc również nie odpowiada wynikowi zwróconemu przez kod. Takie pomyłki mogą wynikać z nieuwagi lub braku zrozumienia struktury tablic oraz ich indeksowania. Kluczowe jest, aby programista zdawał sobie sprawę, jak funkcje PHP manipulują danymi oraz jak poprawnie odwoływać się do elementów tablicy, co jest fundamentalne dla efektywnego programowania i unikania błędów w aplikacjach.

Pytanie 37

Która technika rozwiązywania konfliktów w firmie bywa niebezpieczna i może ZAOSTRZYĆ konflikt?

A. arbitraż

B. separacja

C. kompromis

D. ignorowanie

Ignorowanie konfliktu polega na udawaniu, że problemu nie ma - i właśnie dlatego bywa groźne: nierozwiązana sprawa narasta, emocje się kumulują, a strona, która czuje się lekceważona, reaguje coraz ostrzej. Zamiast wygasić spór, takie unikanie zwykle go zaostrza. Dlatego niebezpieczną techniką jest ignorowanie.

Pytanie 38

Portal internetowy dysponuje bardzo złożonym systemem stylów, który obejmuje style zewnętrzne, wewnętrzne oraz lokalne. Jak można zagwarantować, że określona cecha zdefiniowana w zewnętrznym stylu jest zawsze stosowana do elementu HTML, niezależnie od bardziej priorytetowych stylów?

A. jako selektor potomka

B. jako pseudoklasę :active

C. przy pomocy reguły !important

D. przy pomocy pseudoelementu ::after

Zdefiniowanie cechy za pomocą selektora potomka, pseudoklasy :active lub pseudoelementu ::after to podejścia, które nie spełniają wymaganego celu w kontekście priorytetyzacji stylów CSS. Selektor potomka odnosi się do elementów, które są zagnieżdżone wewnątrz innych elementów i nie zapewnia on wyższego priorytetu. Na przykład, jeśli mamy regułę `div p { color: blue; }`, a później w innym miejscu `p { color: red; }`, kolor tekstu w elemencie <p> będzie czerwony, niezależnie od tego, że jest on dzieckiem <div>. Pseudoklasa :active dotyczy stanu interakcji z elementem, jak naciśnięcie przycisku. Nie można jej używać do stawiania stylów jako domyślnych, ponieważ działa tylko w momencie aktywacji, co nie spełnia wymogu stałego przypisania stylu. Pseudoelement ::after służy do dodawania treści po elemencie, ale również nie wpływa na priorytet wyświetlania stylów. Użycie tych metod w kontekście prób ustalenia stałych cech stylów może prowadzić do nieporozumień i błędów w kodzie, ponieważ nie zapewniają one odpowiedniej kontroli nad priorytetami, co jest kluczowe w projektowaniu stylów CSS. W praktyce, aby uniknąć konfliktów i nieprzewidywalnych rezultatów, zaleca się odpowiednie planowanie struktury styli oraz przejrzystość w używaniu reguły !important tylko tam, gdzie to absolutnie konieczne.

Pytanie 39

W której notacji diagramów ER został zapisany model związków encji przedstawiony na ilustracji?

A. Bachmana.

B. Min-Max.

C. Martina.

D. Chena.

Na diagramie przedstawiono model w notacji Martina, a nie w żadnej z pozostałych wymienionych. Warto zrozumieć, czym ta notacja różni się od innych, bo w praktyce projektowania baz danych bardzo łatwo je ze sobą pomylić. Notacja Chena to bardziej „akademickie” podejście do ERD. Encje są zwykle rysowane jako prostokąty, ale atrybuty pojawiają się w osobnych elipsach, połączonych liniami z encją. Klucz główny bywa podkreślony, a związki są reprezentowane przez romby z nazwą relacji. Na naszym diagramie nic takiego nie ma – atrybuty są w środku prostokąta, w formie listy, a nie jako osobne kształty, więc to już mocny sygnał, że to nie jest Chen. Z kolei notacja Bachmana historycznie kojarzy się z modelami sieciowymi i specyficznym sposobem prezentowania struktur danych, często z łamanymi liniami i strzałkami, raczej nie przypomina tabel z nagłówkiem i listą pól. W typowych podręcznikach do systemów baz danych Bachman jest pokazywany jako dość stary styl, dziś mało używany przy klasycznym relacyjnym ERD, więc mało prawdopodobne, by tak wyglądał nowoczesny diagram klient–zakup–towar. Odpowiedź Min-Max jest też myląca, bo Min-Max nie jest nazwiskiem autora notacji, tylko sposobem zapisu krotności relacji, np. (0,1), (1,n). Można taki zapis wykorzystać zarówno z notacją Chena, jak i z innymi, ale sam diagram z obrazka nie używa jawnego oznaczenia min/max przy relacjach – widzimy crow’s foot, czyli styl typowy dla Martina. Typowy błąd w tego typu pytaniach polega na tym, że ktoś kojarzy jeden detal, np. gdzieś widział oznaczenia min-max, i automatycznie zakłada, że każda notacja z relacjami i krotnościami to „Min-Max”. Tutaj jednak kluczowe są kształty encji i sposób zapisu atrybutów: prostokąt z nagłówkiem i lista pól jak w tabeli, bez elips i rombów, bez dodatkowych znaczników kluczy – to bardzo klasyczny, praktyczny styl używany przy projektowaniu relacyjnych baz danych, właśnie w notacji Martina. Dobrze jest więc patrzeć na diagram całościowo, a nie tylko na pojedynczy symbol, bo wtedy łatwiej uniknąć takich pomyłek.

Pytanie 40

W języku SQL dodanie nowej kolumny z nazwą miejscowości do istniejącej tabeli pracownicy umożliwia kwerenda

A. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

B. ALTER TABLE pracownicy DROP COLUMN miejscowosc;

C. CREATE TABLE pracownicy ADD miejscowosc FLOAT(2);

D. ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);

Poprawna odpowiedź używa polecenia ALTER TABLE z klauzulą ADD i odpowiednim typem danych tekstowych: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100);. W SQL instrukcja ALTER TABLE służy właśnie do modyfikowania istniejącej tabeli: możemy dodawać kolumny, usuwać je, zmieniać typy, klucze itp. Skoro tabela pracownicy już istnieje, nie tworzymy jej od nowa, tylko ją rozszerzamy o nową kolumnę.

Sama składnia jest dość typowa: po nazwie tabeli podajemy słowo kluczowe ADD, potem nazwę nowej kolumny i jej typ danych. Dla nazwy miejscowości naturalny jest typ znakowy, najczęściej VARCHAR z rozsądną długością, np. 50, 80 czy 100 znaków. VARCHAR oznacza, że długość jest zmienna, czyli baza nie marnuje miejsca na puste znaki, gdy ktoś wpisze krótszą nazwę, np. „Łódź” czy „Rzeszów”. Moim zdaniem 100 znaków to bezpieczny, dość często spotykany limit w praktycznych projektach.

W realnych bazach (MySQL, PostgreSQL, SQL Server) bardzo podobnie dodaje się inne kolumny, np. numer telefonu czy kod pocztowy: ALTER TABLE pracownicy ADD telefon VARCHAR(20);. Dobrą praktyką jest też od razu przemyślenie, czy kolumna może być NULL, czy powinna mieć domyślną wartość. Przykładowo można napisać: ALTER TABLE pracownicy ADD miejscowosc VARCHAR(100) NOT NULL DEFAULT 'nieznana'; – to już trochę wyższy poziom projektowania, ale w większych systemach ma duże znaczenie.

Warto zapamiętać ogólny schemat: ALTER TABLE nazwa_tabeli ADD nazwa_kolumny typ;. To jedno z podstawowych poleceń DDL (Data Definition Language) i w administracji bazami danych jest używane bardzo często, gdy trzeba rozbudować istniejący schemat bez kasowania danych.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej