Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 30 lipca 2026 17:15
Data zakończenia: 30 lipca 2026 17:25

Egzamin zdany!

Wynik: 20/40 punktów (50,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Elementem aktywnym w elektronice jest

A. tranzystor

B. rezystor

C. kondensator

D. cewka

Cewka, rezystor i kondensator to elementy pasywne, co znaczy, że nie mają mocy do wzmacniania sygnałów ani do aktywnego przełączania. Cewka działa jak magazyn energii w postaci pola magnetycznego - przydaje się w filtrach czy oscylatorach, ale nie kontroluje prądu tak jak tranzystor. Rezystor ogranicza prąd w obwodzie, co też nie pozwala mu na aktywne działanie na sygnały. Kondensator z kolei gromadzi energię w polu elektrycznym, co pomaga w wygładzaniu sygnałów w zasilaczach, ale też nie jest przełącznikiem ani wzmacniaczem. Często mylone są funkcje elementów pasywnych i aktywnych, a to kluczowa różnica. Pasywne elementy mają swoje zastosowania w regulacji sygnałów, podczas gdy tranzystor, jako element czynny, potrafi je wzmacniać i przełączać, co czyni go niezbędnym w nowoczesnych układach elektronicznych. Zrozumienie tej różnicy to podstawa przy projektowaniu obwodów.

Pytanie 2

Które środowisko graficzne przeznaczone dla systemu Linux charakteryzuje się najmniejszymi wymaganiami parametrów pamięci RAM?

A. GNOME

B. XFCE

C. AERO

D. UNITY

XFCE to środowisko graficzne, które naprawdę wyróżnia się niskim zużyciem zasobów, zwłaszcza pamięci RAM. I to nie jest tylko teoria, bo w praktyce na starszych komputerach, laptopach czy nawet na Raspberry Pi, XFCE działa bardzo sprawnie. Moim zdaniem to świetny wybór, jeśli zależy komuś na szybkim systemie, bez zbędnych efektów graficznych, ale z zachowaniem funkcjonalności i wygody. XFCE projektowane jest od lat zgodnie z filozofią prostoty i stabilności. Programiści postawili na minimalizm i kompatybilność nawet z bardzo starym sprzętem, co widać na przykład w poradnikach branżowych – wielu specjalistów zaleca XFCE przy ograniczonych zasobach systemowych. Dobre praktyki mówią, że przy komputerach z mniej niż 2 GB RAM lepiej postawić właśnie na XFCE niż na cięższe środowiska, bo różnica w szybkości jest po prostu kolosalna. Warto też wiedzieć, że XFCE często wykorzystywany jest w dystrybucjach typu Xubuntu czy Manjaro XFCE, które dedykowane są komputerom o słabszych parametrach. Niektórzy mogą narzekać, że oprawa graficzna jest mniej efektowna niż u konkurencji, ale z mojego doświadczenia – stabilność i prostota to klucz przy ograniczonych zasobach. No i przy okazji można się sporo nauczyć o Linuxie, bo XFCE bywa bardzo konfigurowalny.

Pytanie 3

Jeśli użytkownik wybierze pozycję wskazaną strzałką, będzie mógł zainstalować aktualizacje

A. dotyczące sterowników lub nowego oprogramowania firmy Microsoft.

B. dotyczące luk w zabezpieczeniach o priorytecie krytycznym.

C. usuwające usterkę krytyczną, niezwiązaną z zabezpieczeniami.

D. powodujące uaktualnienie Windows 8.1 do systemu Windows 10.

To jest właśnie dobre podejście do tematu aktualizacji w Windows Update. Opcjonalne aktualizacje, do których prowadzi wskazana strzałka, to najczęściej sterowniki lub dodatkowe oprogramowanie udostępnione przez Microsoft lub producentów sprzętu. Często zdarza się, że wśród tych aktualizacji pojawiają się na przykład nowe wersje sterowników do karty graficznej, drukarki albo jakieś poprawki dla funkcji systemowych, które nie są niezbędne do bezpieczeństwa ani stabilności systemu. Instalowanie takich aktualizacji bywa przydatne, zwłaszcza gdy mamy problemy z kompatybilnością sprzętu po podłączeniu nowego urządzenia czy potrzebujemy obsługi najnowszych funkcji. Z mojego doświadczenia – czasem lepiej sprawdzić, co w tych opcjonalnych się kryje, bo można trafić na coś, co na danym sprzęcie rzeczywiście poprawi komfort pracy. W środowisku IT, zgodnie z dobrymi praktykami, zaleca się regularne sprawdzanie i instalowanie aktualizacji opcjonalnych, jeśli wiemy, że mogą rozwiązać konkretne problemy lub poprawić wydajność komputera. To świetny nawyk, bo niektóre nowości pojawiają się właśnie tam, zanim zostaną oznaczone jako „ważne”. Dobrze wiedzieć, że aktualizacje opcjonalne nie dotyczą krytycznych luk ani nie prowadzą do zmiany wersji systemu operacyjnego – one mają bardziej charakter rozszerzający albo usprawniający.

Pytanie 4

Który z portów na pokazanej płycie głównej pozwala na podłączenie zewnętrznego dysku za pośrednictwem interfejsu e-SATA?

A. 1

B. 2

C. 4

D. 3

Interfejs e-SATA, który jest przedstawiony pod numerem 2 na zdjęciu, jest specjalnym portem umożliwiającym podłączanie zewnętrznych dysków twardych oraz innych urządzeń pamięci masowej, oferując wyższe prędkości transferu danych niż standardowy USB. Standard e-SATA został zaprojektowany z myślą o zapewnieniu szybkiego i stabilnego połączenia z urządzeniami zewnętrznymi, co jest szczególnie korzystne w przypadku pracy z dużymi plikami czy w środowisku wymagającym wysokiej wydajności. W odróżnieniu od standardowego SATA, e-SATA zapewnia lepszą ochronę przed zakłóceniami elektromagnetycznymi, co jest kluczowe w sytuacjach, gdy urządzenia są podłączane i odłączane często. Warto zauważyć, że e-SATA nie dostarcza zasilania, w przeciwieństwie do niektórych wersji USB, co oznacza, że zewnętrzne dyski podłączane przez e-SATA często wymagają osobnego źródła zasilania. Jest to zgodne z praktykami branżowymi, gdzie e-SATA jest wykorzystywane w profesjonalnych rozwiązaniach do przechowywania danych, takich jak serwery NAS czy systemy do edycji video. Znajomość tego portu i jego zastosowań pozwala na lepsze projektowanie rozwiązań IT, które wymagają niezawodnego i szybkiego dostępu do danych.

Pytanie 5

Jakie urządzenie łączy sieć lokalną z siecią rozległą?

A. Most.

B. Router.

C. Przełącznik.

D. Koncentrator.

Mosty, przełączniki i koncentratory to urządzenia, które pełnią różne funkcje w sieciach, jednak nie są odpowiednie do łączenia sieci lokalnej z siecią rozległą. Mosty działają na poziomie warstwy drugiej modelu OSI i służą do łączenia dwóch segmentów tej samej sieci lokalnej, co pozwala na zwiększenie jej zasięgu, ale nie mają zdolności do komunikacji z sieciami rozległymi. Przełączniki, również operujące na warstwie drugiej, umożliwiają komunikację pomiędzy urządzeniami w sieci lokalnej poprzez przekazywanie ramki do odpowiedniego portu, co usprawnia przesyłanie danych wewnątrz LAN, ale nie potrafią kierować ruchu do sieci WAN. Z kolei koncentratory, które są urządzeniami warstwy pierwszej, działają na zasadzie rozgłaszania sygnału do wszystkich podłączonych urządzeń w sieci, co jest mało efektywne i niekonkurencyjne w nowoczesnych sieciach, ponieważ nie mają zdolności do inteligentnego zarządzania ruchem. Typowe błędy myślowe mogą wynikać z mylenia funkcji tych urządzeń oraz ich zastosowań. Użytkownicy mogą sądzić, że każde z wymienionych urządzeń może pełnić funkcję routera, co nie jest prawdą, ponieważ tylko routery są zaprojektowane z myślą o komunikacji z różnymi sieciami, zarządzaniu trasowaniem oraz optymalizacji przepływu danych pomiędzy sieciami lokalnymi a rozległymi.

Pytanie 6

Aby w systemie Windows Professional ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania, należy skonfigurować

A. kolejkę wydruku.

B. udostępnianie wydruku.

C. preferencje drukowania.

D. właściwości drukarki.

Aby ustawić czas pracy drukarki oraz uprawnienia drukowania w systemie Windows Professional, trzeba wejść w właściwości drukarki. To właśnie tutaj administratorzy mają dostęp do szczegółowej konfiguracji, o której często zapominają początkujący użytkownicy – serio, różnica między preferencjami a właściwościami czasem bywa nieoczywista. W oknie właściwości drukarki można ustalić, w jakich godzinach drukarka ma być dostępna dla użytkowników sieci (czyli np. wyłączyć wydruki w nocy lub w weekendy), a także precyzyjnie przypisać prawa do drukowania, zarządzania dokumentami czy nawet pełnej administracji kolejką. Takie podejście jest zgodne ze standardami zarządzania zasobami sieciowymi w środowiskach profesjonalnych, gdzie bezpieczeństwo i wydajność mają znaczenie. Z mojego doświadczenia wynika, że świadome ustawienie tych parametrów często pozwala uniknąć problemów z nieautoryzowanym drukowaniem czy też niepotrzebnym obciążeniem drukarki poza godzinami pracy firmy. Właściwości drukarki umożliwiają również dostęp do logów oraz narzędzi diagnostycznych. Ważne jest, żeby odróżniać te ustawienia od preferencji drukowania, bo te drugie dotyczą tylko wyglądu wydruków, a nie zarządzania dostępem czy harmonogramem. Co ciekawe, niektóre firmy mają nawet polityki narzucające określone godziny pracy drukarek, a dobre praktyki IT przewidują takie konfiguracje jako element podniesienia bezpieczeństwa i kontroli kosztów eksploatacji sprzętu.

Pytanie 7

Według modelu TCP/IP, protokoły DNS, FTP oraz SMTP zaliczają się do warstwy

A. aplikacji

B. dostępu do sieci

C. transportowej

D. internetowej

Wybór odpowiedzi wskazujący na warstwę dostępu do sieci, transportową lub internetową jest nieprawidłowy, ponieważ każdy z tych poziomów modelu TCP/IP pełni inne funkcje i nie obejmuje bezpośrednio protokołów takich jak DNS, FTP czy SMTP. Warstwa dostępu do sieci odpowiada za fizyczne połączenie i przesyłanie danych pomiędzy urządzeniami, obejmując technologie takie jak Ethernet czy Wi-Fi, co nie ma związku z protokołami aplikacyjnymi. Z kolei warstwa transportowa, która obejmuje protokoły takie jak TCP (Transmission Control Protocol) i UDP (User Datagram Protocol), zajmuje się zapewnieniem niezawodności i zarządzaniem połączeniami, ale nie dostarcza funkcji bezpośredniego przesyłania danych na poziomie aplikacji. Warstwa internetowa koncentruje się na przesyłaniu pakietów danych poprzez różne sieci, używając protokołu IP (Internet Protocol), co również nie odnosi się do funkcji protokołów DNS, FTP i SMTP. Typowe błędy myślowe w tym zakresie obejmują mylenie funkcji każdego z poziomów modelu TCP/IP oraz pomijanie istotnych różnic w ich zastosowaniu. Zrozumienie, że protokoły warstwy aplikacji są odpowiedzialne za konkretne interakcje użytkowników z aplikacjami, jest kluczowe dla prawidłowego zrozumienia działania całego modelu TCP/IP.

Pytanie 8

Główna rola serwera FTP polega na

A. nadzorowaniu sieci

B. synchronizacji czasu

C. udostępnianiu plików

D. zarządzaniu kontami e-mail

Podstawową funkcją serwera FTP (File Transfer Protocol) jest udostępnianie plików między systemami w sieci. FTP umożliwia użytkownikom przesyłanie, pobieranie oraz zarządzanie plikami na zdalnych serwerach. Protokół ten działa na zasadzie klient-serwer, gdzie klient zainicjowuje połączenie i przesyła zapytania do serwera. Przykładowe zastosowanie FTP to transfer dużych plików, takich jak obrazy, dokumenty czy oprogramowanie, co jest szczególnie przydatne w kontekście firm zajmujących się grafiką komputerową lub programowaniem. Dobre praktyki branżowe zalecają korzystanie z bezpiecznych wersji FTP, takich jak FTPS lub SFTP, które dodają warstwę szyfrowania, chroniąc dane podczas przesyłania. Zrozumienie funkcji FTP i jego zastosowań jest kluczowe dla efektywnego zarządzania danymi w środowisku sieciowym oraz dla zapewnienia ich bezpieczeństwa.

Pytanie 9

Przekształć liczbę dziesiętną 129(10) na reprezentację binarną.

A. 100000001(2)

B. 1000000001(2)

C. 10000001(2)

D. 1000001(2)

Odpowiedzi, które nie są poprawne, wynikają z nieprawidłowego zrozumienia procesu konwersji liczb z systemu dziesiętnego na binarny. Należy zauważyć, że każda z błędnych propozycji, takie jak 100000001(2), 1000001(2) oraz 1000000001(2), zawiera błędy w długości i wartości bitów. Zastosowanie niewłaściwych bitów prowadzi do niepoprawnej reprezentacji liczby 129. Na przykład, 100000001(2) reprezentuje wartość 257, co wykracza poza zakres liczby 129. Podobnie, 1000000001(2) przedstawia 513, a 1000001(2) daje 65. To ważne, aby pamiętać, że każda cyfra w systemie binarnym ma swoją wartość, zależną od pozycji, w której się znajduje; liczby te są potęgami dwójki. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do tych nieprawidłowych odpowiedzi, obejmują mylenie miejsc wartości lub niepoprawne śledzenie reszt w procesie dzielenia. W praktyce, aby uniknąć takich pomyłek, zaleca się przetestowanie konwersji za pomocą narzędzi online lub programów, które umożliwiają wizualizację procesu konwersji liczby dziesiętnej na binarną, co może znacząco ułatwić zrozumienie tego zagadnienia oraz poprawić umiejętności w kodowaniu i pracy z danymi.

Pytanie 10

W systemie Linux prawa dostępu do katalogu są ustawione w formacie rwx--x--x. Jaką liczbę odpowiadają tę konfigurację praw?

A. 711

B. 777

C. 543

D. 621

Wartości numeryczne przyznawane prawom dostępu w systemie Linux są kluczowe dla zarządzania bezpieczeństwem i dostępem do zasobów. Wybór odpowiedzi 777 jest błędny, ponieważ oznacza, że zarówno właściciel, grupa, jak i inni użytkownicy mają pełne prawa dostępu (czytanie, pisanie i wykonywanie). Taki poziom dostępu jest niebezpieczny, ponieważ naraża system na potencjalne ataki oraz nieautoryzowany dostęp do danych. Odpowiedź 621 jest również niewłaściwa, ponieważ wartość 6 dla grupy wskazuje na prawo do czytania i pisania, co jest sprzeczne z brakiem praw dostępu w tym przypadku. Innym błędem jest odpowiedź 543, która zakłada, że grupa ma prawo do wykonywania, co nie jest zgodne z podanymi prawami dostępu. Często popełnianym błędem jest mylenie praw dostępu z ich wartością numeryczną, co prowadzi do niewłaściwego przyznawania uprawnień. Zrozumienie, jak prawidłowo przypisywać uprawnienia, jest kluczowe w kontekście dobrych praktyk w administracji systemami, gdzie zasady najmniejszych uprawnień powinny być zawsze stosowane, aby zminimalizować ryzyko nieautoryzowanego dostępu.

Pytanie 11

Co oznacza skrót "DNS" w kontekście sieci komputerowych?

A. Digital Network Stream

B. Dynamic Network Server

C. Data Network Service

D. Domain Name System

Skrót "DNS" oznacza <strong>Domain Name System</strong>, czyli system nazw domenowych. Jest to kluczowy element infrastruktury internetowej, który umożliwia przekształcanie przyjaznych dla człowieka nazw domenowych, takich jak przykład.com, na adresy IP, które są zrozumiałe dla komputerów. Dzięki DNS użytkownicy Internetu mogą łatwo uzyskiwać dostęp do stron internetowych, wpisując prostą nazwę zamiast zapamiętywania skomplikowanych adresów IP. System DNS działa na zasadzie hierarchicznej bazy danych rozproszonej, co oznacza, że dane są przechowywane w różnych lokalizacjach, co zapewnia skalowalność i redundancję. Każde zapytanie DNS jest przetwarzane przez szereg serwerów, począwszy od lokalnego serwera DNS, przez serwery główne, aż po serwery odpowiedzialne za daną domenę. Dzięki temu, DNS jest skalowalnym i niezawodnym rozwiązaniem, które umożliwia płynne działanie Internetu. Zastosowanie DNS obejmuje również funkcje związane z bezpieczeństwem, takie jak DNSSEC, które dodaje warstwę zabezpieczeń poprzez cyfrowe podpisywanie danych DNS, zapobiegając atakom typu man-in-the-middle.

Pytanie 12

Jaką drukarkę powinna nabyć firma, która potrzebuje urządzenia do tworzenia trwałych kodów kreskowych oraz etykiet na folii i tworzywach sztucznych?

A. Igłową

B. Mozaikową

C. Termiczną

D. Termotransferową

Wybór innych typów drukarek, takich jak drukarki igłowe, termiczne czy mozaikowe, nie jest odpowiedni do zadań związanych z drukowaniem trwałych kodów kreskowych oraz etykiet na folii i tworzywach sztucznych. Drukarki igłowe, chociaż mogą być używane do druku na papierze, charakteryzują się niską jakością druku i są ograniczone do materiałów papierowych. Nie zapewniają one wystarczającej trwałości i odporności na czynniki zewnętrzne, co jest niezbędne w kontekście etykiet, które mogą być narażone na działanie wilgoci czy substancji chemicznych. Drukarki termiczne, z kolei, wykorzystują technologię bez taśmy barwiącej, co sprawia, że wydruki są mniej trwałe i bardziej podatne na blaknięcie. Z tego powodu nie są one odpowiednie do zastosowań, gdzie wymagane są trwałe oznaczenia. Drukarki mozaikowe, chociaż rzadko spotykane, również nie są dedykowane do tego typu zadań, a ich mechanizm działania nie jest przystosowany do uzyskiwania wysokiej jakości kodów kreskowych. Wybór niewłaściwej technologii druku może prowadzić do problemów z identyfikacją i skanowaniem, co w dłuższej perspektywie może wpłynąć na efektywność procesów logistycznych oraz produkcyjnych.

Pytanie 13

Zastosowanie symulacji stanów logicznych w obwodach cyfrowych pozwala na

A. sonda logiczna.

B. kalibrator.

C. impulsator.

D. sonometr.

Wybór sonometru, kalibratora lub sondy logicznej jako narzędzi do symulowania stanów logicznych obwodów cyfrowych opiera się na mylnych założeniach dotyczących ich funkcji i zastosowań. Sonometr, na przykład, jest urządzeniem służącym do pomiaru poziomu dźwięku i nie ma zastosowania w kontekście analizy sygnałów elektronicznych. Jego zadaniem jest ocena natężenia fal akustycznych, a nie generowanie czy symulowanie stanów logicznych. Kalibrator, z drugiej strony, to narzędzie stosowane do porównywania wartości pomiarowych z wartościami odniesienia, co jest istotne w zapewnieniu dokładności pomiarów, ale nie jest przeznaczone do tworzenia impulsów logicznych. Natomiast sonda logiczna jest narzędziem do analizy sygnałów w obwodach cyfrowych, jednak nie generuje sygnałów, lecz służy do ich monitorowania i pomiaru. Typowym błędem myślowym jest mylenie funkcji narzędzi pomiarowych z funkcjami generującymi sygnały. W rzeczywistości, aby symulować stany logiczne, potrzeba urządzenia zdolnego do wytwarzania impulsów, co dokładnie realizuje impulsator. W kontekście testowania obwodów cyfrowych, ważne jest użycie odpowiednich narzędzi zgodnych z branżowymi standardami, by zapewnić dokładność i efektywność przeprowadzanych testów.

Pytanie 14

Które zdanie opisujące domenę Windows jest prawdziwe?

A. Grupa połączonych komputerów korzystających ze wspólnych informacji o kontach użytkowników.

B. Usługa polegająca na zamianie adresów IP na MAC.

C. Grupa komputerów połączonych ze sobą oraz współpracujących na równych prawach.

D. Usługa polegająca na przekierowywaniu połączeń.

W tym pytaniu bardzo łatwo pomylić różne pojęcia sieciowe i systemowe, bo brzmią podobnie, ale dotyczą zupełnie innych warstw działania sieci i systemu. Domena Windows to nie jest żadna pojedyncza usługa sieciowa typu zamiana adresów IP na MAC. Tym zajmuje się protokół ARP działający na niższym poziomie sieci, niezależnie od tego, czy w ogóle mamy domenę Windows, czy tylko prostą sieć domową. Mylenie domeny z taką funkcją wynika często z ogólnego skojarzenia „domena – sieć – adresy”, ale to zupełnie inna bajka. Równie mylące jest traktowanie domeny jak zwykłej grupy komputerów współpracujących na równych prawach. Taki opis pasuje raczej do tzw. sieci równorzędnej (peer-to-peer) albo do klasycznej grupy roboczej w Windows, gdzie każdy komputer zarządza swoimi lokalnymi kontami i nie ma centralnego miejsca przechowywania informacji o użytkownikach. W domenie jest dokładnie odwrotnie: pojawia się nadrzędny element – kontroler domeny – który trzyma bazę kont, haseł i uprawnień, a stacje robocze są wobec niego podrzędne w sensie administracyjnym. To jest fundament administracji w większych środowiskach. Czasem też domenę myli się z usługą typu przekierowywanie połączeń czy routingiem. Takie skojarzenie bierze się z tego, że nazwa „domena” pojawia się w wielu kontekstach, np. domena DNS, domena internetowa, ale w Windows Domain chodzi o logikę zarządzania użytkownikami i zasobami, a nie o przekazywanie pakietów. Przekierowywanie połączeń realizują routery, firewalle, serwery proxy czy usługi typu port forwarding, natomiast domena Windows opiera się na Active Directory, Kerberosie, LDAP i zasadach grup. Kluczowy błąd myślowy przy tych odpowiedziach polega na skupieniu się na samej sieci i ruchu sieciowym, zamiast na zarządzaniu tożsamością użytkowników i ich uprawnieniami w środowisku Windows. Domena to przede wszystkim centralne uwierzytelnianie i autoryzacja, a nie mechanizmy transmisji danych.

Pytanie 15

Na podstawie przedstawionego na ilustracji okna aplikacji do monitorowania łącza internetowego można określić

A. szybkości wysyłania danych przez łącze.

B. wartości opóźnienia w transmisji danych.

C. wartości tłumienia sygnału w łączu.

D. długość łącza.

Poprawnie wskazana została wartość opóźnienia w transmisji danych, czyli tzw. ping. Na wykresie na ilustracji oś pionowa jest opisana jako „PING [ms]”, co jednoznacznie mówi, że monitorowana jest właśnie zwłoka czasowa w przesyłaniu pakietów między Twoim komputerem a serwerami testowymi w różnych lokalizacjach (Warszawa, Amsterdam, Moskwa, Waszyngton, San Francisco, Hong Kong). Jednostką są milisekundy, co jest standardem w diagnostyce sieci – m.in. w narzędziach takich jak ping, traceroute czy różne speed testy zgodne z dobrymi praktykami branżowymi. Im mniejszy ping, tym szybsza reakcja połączenia i lepszy komfort pracy w aplikacjach czasu rzeczywistego, np. w grach online, wideokonferencjach, zdalnym pulpicie czy VoIP. Moim zdaniem właśnie rozumienie różnicy między przepustowością (Mbps), a opóźnieniem (ms) jest jedną z ważniejszych rzeczy w praktycznej administracji siecią. Możesz mieć bardzo szybkie łącze w sensie pobierania plików, ale jeśli ping jest wysoki i niestabilny, to rozmowy wideo będą się zacinać, a gra sieciowa będzie „lagować”. W praktyce administratorzy sieci monitorują opóźnienia dla różnych punktów na świecie, aby wykrywać przeciążenia łączy, problemy na trasie routingu czy awarie operatorów tranzytowych. W profesjonalnych systemach monitoringu (np. Zabbix, PRTG, LibreNMS) wartości RTT/ping są jedną z podstawowych metryk SLA i jakości usług. Ten wykres dokładnie to pokazuje: różne serwery mają różne czasy odpowiedzi, rosnące wraz z odległością geograficzną i liczbą przeskoków po drodze. To klasyczny, podręcznikowy przykład analizy opóźnień w sieci komputerowej.

Pytanie 16

Medium transmisyjne oznaczone symbolem S/FTP to skrętka

A. z ekranem na każdej parze oraz z folią ekranową na czterech parach przewodów

B. wyłącznie z folią ekranową na czterech parach przewodów

C. z folią ekranową na każdej parze przewodów oraz z siatką na czterech parach

D. nieekranowaną

Wybór odpowiedzi, który wskazuje na ekranowanie z folii dla każdej pary przewodów oraz ekran z siatki dla czterech par w S/FTP jest jak najbardziej słuszny. S/FTP, czyli Shielded Foiled Twisted Pair, oznacza, że każda para przewodów jest osobno ekranowana folią, co daje dodatkową ochronę przed elektrycznymi zakłóceniami. Do tego jeszcze mamy zewnętrzny ekran z siatki, który obejmuje wszystkie cztery pary, co zwiększa odporność na wszelkie zakłócenia z zewnątrz. To jest szczególnie ważne w miejscach, gdzie jest dużo urządzeń elektronicznych, na przykład w biurach czy fabrykach. Takie środowiska wymagają dobrego ekranowania, bo tam łatwo o zakłócenia. Używa się S/FTP w sieciach, które potrzebują dużej wydajności, jak te gigabitowe Ethernet, co pozwala na stabilne przesyłanie danych nawet na większe odległości. No i nie zapominajmy, że zastosowanie odpowiednich norm, jak ISO/IEC 11801, naprawdę podkreśla, jak ważne jest ekranowanie dla jakości transmisji.

Pytanie 17

Karta dźwiękowa, która może odtworzyć plik w formacie MP3, powinna być zaopatrzona w układ

A. ALU

B. GPU

C. DAC

D. RTC

Karta dźwiękowa, aby mogła poprawnie odtwarzać pliki audio w formacie MP3, powinna być wyposażona w układ DAC (Digital-to-Analog Converter), który jest kluczowym elementem odpowiedzialnym za przekształcanie sygnałów cyfrowych na analogowe. Format MP3 jest kompresowanym formatem dźwiękowym, który przechowuje dane w postaci cyfrowej, a do odtwarzania tych danych niezbędne jest ich zdekodowanie z formatu cyfrowego na analogowy, aby mogły być odtwarzane przez głośniki lub słuchawki. Przykładem zastosowania DAC może być jego obecność w smartfonach, komputerach, czy systemach audio, gdzie zapewnia wysoką jakość dźwięku. W branży audio istotne jest, aby DAC był zgodny z aktualnymi standardami jakości dźwięku, takimi jak 24-bit/192kHz, co pozwala na uzyskanie lepszej klarowności i detali dźwiękowych. Dzięki zastosowaniu wysokiej jakości DAC, użytkownicy mogą cieszyć się pełnym spektrum dźwięków, co jest szczególnie ważne w kontekście muzyki i filmów.

Pytanie 18

Sprzęt, na którym można skonfigurować sieć VLAN, to

A. switch

B. most przezroczysty (transparent bridge)

C. firewall

D. regenerator (repeater)

Switch to urządzenie, które odgrywa kluczową rolę w tworzeniu i zarządzaniu sieciami VLAN (Virtual Local Area Network). Pozwala na segmentację ruchu sieciowego, co zwiększa bezpieczeństwo i wydajność. VLAN-y umożliwiają grupowanie urządzeń w logiczne sieci, niezależnie od ich fizycznej lokalizacji, co jest szczególnie przydatne w dużych organizacjach. Na przykład, w biurze, gdzie różne działy, takie jak IT, HR i finanse, mogą być odseparowane, co zwiększa bezpieczeństwo danych. Dobrą praktyką jest przypisanie różnych VLAN-ów dla poszczególnych działów, co ogranicza dostęp do wrażliwych informacji tylko do uprawnionych użytkowników. Standardy takie jak IEEE 802.1Q definiują, jak VLAN-y są implementowane w sieciach Ethernet, co jest powszechnie stosowane w branży. Dzięki switchom zarządzanym możliwe jest dynamiczne przypisywanie portów do różnych VLAN-ów, co zapewnia elastyczność w zarządzaniu siecią.

Pytanie 19

Administrator systemu Linux wykonał listę zawartości folderu /home/szkola w terminalu, uzyskując następujący wynik -rwx -x r-x 1 admin admin 25 04-09 15:17 szkola.txt. Następnie wpisał polecenie:

chmod ug=rw szkola.txt | ls -l

Jaki rezultat jego działania zostanie pokazany w terminalu?

A. -rw- rw- rw- 1 admin admin 25 04-09 15:17 szkola.txt

B. -rwx ~x rw- 1 admin admin 25 04-09 15:17 szkola.txt

C. -rw- rw- r-x 1 admin admin 25 04-09 15:17 szkola.txt

D. -rwx r-x r-x 1 admin admin 25 04-09 15:17 szkola.txt

Wybrane odpowiedzi nie odzwierciedlają poprawnego rozumienia mechanizmu zarządzania uprawnieniami w systemie Linux. W przypadku niepoprawnych odpowiedzi, pojawiają się poważne niedociągnięcia w interpretacji działania polecenia 'chmod'. Warto zauważyć, że uprawnienia są definiowane w trzech sekcjach: dla właściciela, grupy oraz innych użytkowników. Zmiana uprawnień za pomocą 'chmod ug=rw' powoduje, że tylko te uprawnienia są przyznawane właścicielowi oraz grupie, natomiast uprawnienia dla pozostałych użytkowników pozostają nietknięte. Niektóre odpowiedzi sugerują, że uprawnienia dla wszystkich użytkowników uległyby zmianie, co jest błędne. Tego rodzaju nieporozumienia mogą wynikać z braku zrozumienia kluczowych elementów składni polecenia 'chmod', w tym użycia operatorów przypisania (=) oraz ich konsekwencji dla uprawnień. W rzeczywistości, stosując polecenie 'chmod', należy zawsze mieć na uwadze, czy zmiany dotyczą wszystkich użytkowników, czy tylko określonych grup. Dodatkowo, przy przyznawaniu uprawnień, warto stosować zasady minimalnych uprawnień, aby zredukować ryzyko niewłaściwego dostępu do wrażliwych danych.

Pytanie 20

Wskaż kształt złącza USB typu C.

A. Złącze 3.

B. Złącze 1.

C. Złącze 2.

D. Złącze 4.

Poprawnie wskazane zostało złącze USB typu C – to jest właśnie kształt pokazany jako „Złącze 4”. USB-C ma charakterystyczny, niewielki, owalno‑prostokątny kształt z delikatnie zaokrąglonymi rogami i, co najważniejsze, jest całkowicie symetryczne w poziomie. Dzięki temu wtyczkę można włożyć „obie strony”, nie ma już problemu znanego z USB typu A czy micro USB, gdzie zawsze trzeba było trafić odpowiednią orientacją. W standardzie USB Type‑C zdefiniowano 24 styki, co pozwala na obsługę wysokich prędkości transmisji (USB 3.2, a nawet USB4), trybu Alternate Mode (np. DisplayPort, Thunderbolt) oraz zasilania zgodnego z USB Power Delivery nawet do 100 W, a w nowszych specyfikacjach jeszcze wyżej. W praktyce oznacza to, że jednym kablem USB-C można jednocześnie ładować laptop, przesyłać obraz na monitor i dane do dysku zewnętrznego. W nowoczesnych laptopach, smartfonach, tabletach czy stacjach dokujących USB-C stało się standardem, zalecanym także przez Unię Europejską jako ujednolicone złącze ładowania urządzeń mobilnych. Moim zdaniem warto też zapamiętać, że sam kształt złącza (USB-C) nie gwarantuje konkretnej funkcji – to, czy port obsługuje np. Thunderbolt, DisplayPort czy tylko USB 2.0, zależy od kontrolera i implementacji producenta. Jednak w testach kwalifikacyjnych zwykle chodzi właśnie o rozpoznanie fizycznego kształtu: małe, symetryczne, lekko owalne gniazdo – to USB typu C.

Pytanie 21

Wskaż błędne twierdzenie dotyczące Active Directory?

A. Active Directory to usługa katalogowa w systemach operacyjnych sieciowych firmy Microsoft

B. Domeny uporządkowane w hierarchii mogą tworzyć strukturę drzewa

C. W Active Directory dane są grupowane w sposób hierarchiczny

D. Active Directory to usługa służąca do monitorowania wykorzystania limitów dyskowych aktywnych katalogów

Active Directory, jako usługa katalogowa firmy Microsoft, pełni szereg kluczowych zadań w zarządzaniu infrastrukturą IT. Stwierdzenie, że AD służy do monitorowania użycia limitów dyskowych aktywnych katalogów, jest nie tylko mylące, ale także nieprawdziwe. Active Directory jest systemem, który umożliwia centralne zarządzanie użytkownikami i zasobami w sieci, a nie monitorowanie stanu dysków. To często prowadzi do nieporozumień, gdyż osoby nieznające specyfiki AD mogą sądzić, że jego funkcjonalności obejmują również zarządzanie przestrzenią dyskową. W rzeczywistości, AD funkcjonuje na zasadzie hierarchicznej struktury drzewiastej, w której organizacje mogą z łatwością zarządzać domenami, jednostkami organizacyjnymi oraz kontami użytkowników. Kluczowym aspektem Active Directory jest możliwość definiowania polityk bezpieczeństwa oraz autoryzacji dostępu do zasobów w zależności od ról przypisanych użytkownikom. Dlatego też, wymienione w pytaniu stwierdzenia dotyczące hierarchicznej struktury czy grupowania informacji są poprawne i wpisują się w standardy branżowe. Warto pamiętać, że prawidłowe zrozumienie działania Active Directory może znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo całej infrastruktury IT, a błędne interpretacje mogą prowadzić do nieefektywnego zarządzania i potencjalnych luk w zabezpieczeniach.

Pytanie 22

Która z macierzy RAID opiera się na replikacji dwóch lub więcej dysków twardych?

A. RAID 5

B. RAID 1

C. RAID 3

D. RAID 0

RAID 0, RAID 3 i RAID 5 to różne konfiguracje macierzy, które nie zapewniają replikacji danych w sposób, w jaki robi to RAID 1. RAID 0 jest skoncentrowany na zwiększeniu wydajności poprzez rozdzielenie danych pomiędzy co najmniej dwa dyski, co w efekcie prowadzi do braku redundancji. Oznacza to, że w przypadku uszkodzenia jednego z dysków, wszystkie dane zostaną utracone. Z kolei RAID 3 wykorzystuje dysk parzystości, co oznacza, że dane są dzielone, a dodatkowy dysk przechowuje informacje o parzystości, co poprawia bezpieczeństwo tylko w pewnym zakresie. Jednakże nie jest to rozwiązanie oparte na pełnej replikacji. RAID 5, podobnie jak RAID 3, wykorzystuje parzystość, lecz rozkłada ją na wszystkie dyski, co z kolei zwiększa wydajność odczytu, ale nie zapewnia pełnej kopii danych. Powoduje to, że w przypadku awarii jednego dysku system może kontynuować działanie, ale nie ma pełnej replikacji, jak w RAID 1. Typowym błędem w rozumieniu tych systemów jest mylenie zwiększonej wydajności z bezpieczeństwem, co może prowadzić do poważnych konsekwencji w przypadku awarii sprzętowej.

Pytanie 23

Na diagramie mikroprocesora blok wskazany strzałką pełni rolę

A. zapisywania kolejnych adresów pamięci zawierających rozkazy

B. wykonywania operacji arytmetycznych i logicznych na liczbach

C. przetwarzania wskaźnika do następnej instrukcji programu

D. przechowywania aktualnie przetwarzanej instrukcji

W mikroprocesorze blok ALU (Arithmetic Logic Unit) jest odpowiedzialny za wykonywanie operacji arytmetycznych i logicznych na liczbach. Jest to kluczowy element jednostki wykonawczej procesora, który umożliwia realizację podstawowych działań matematycznych, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. Oprócz operacji arytmetycznych ALU wykonuje także operacje logiczne, takie jak AND, OR, NOT oraz XOR, które są fundamentalne w procesach decyzyjnych i manipulacji danymi w systemie binarnym. Współczesne procesory mogą zawierać zaawansowane jednostki ALU, które pozwalają na równoległe przetwarzanie danych, co zwiększa ich wydajność i efektywność w realizacji złożonych algorytmów. Zastosowanie ALU obejmuje szeroko pojętą informatykę i przemysł technologiczny, od prostych kalkulacji w aplikacjach biurowych po skomplikowane obliczenia w symulacjach naukowych i grach komputerowych. W projektowaniu mikroprocesorów ALU jest projektowane z uwzględnieniem standardów takich jak IEEE dla operacji zmiennoprzecinkowych co gwarantuje dokładność i spójność obliczeń w różnych systemach komputerowych.

Pytanie 24

W drukarce laserowej do utrwalenia wydruku na papierze stosuje się

A. głowice piezoelektryczne

B. taśmy transmisyjne

C. rozgrzane wałki

D. promienie lasera

W drukarkach laserowych do utrwalania obrazu na papierze wykorzystuje się rozgrzane wałki, zwane także wałkami fusingowymi. Proces ten polega na tym, że po nałożeniu tonera na papier, wałki te podgrzewają zarówno toner, jak i papier, co powoduje trwałe związanie cząsteczek tonera z powierzchnią kartki. Temperatura oraz ciśnienie zastosowane podczas tego procesu są kluczowe dla uzyskania wysokiej jakości wydruków, które są odporne na zarysowania i działanie czynników atmosferycznych. Wałki są wykonane z materiałów odpornych na wysokie temperatury, co pozwala na ich długotrwałe użytkowanie. Przykładowo, w niektórych modelach drukarek temperatura wałków fusingowych może wynosić nawet 200°C, co zapewnia efektywność procesu utrwalania. Zastosowanie tego rozwiązania jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży druku, co wpływa na jakość oraz wydajność urządzeń drukujących.

Pytanie 25

W trakcie instalacji systemu Windows Serwer 2022 istnieje możliwość instalacji w trybie Core. Oznacza to, że system zostanie zainstalowany

A. tylko w trybie tekstowym.

B. w trybie Nano Serwer.

C. tylko w trybie graficznym.

D. w trybie tekstowym i graficznym.

Poprawnie – instalacja Windows Server 2022 w trybie Core oznacza, że system działa bez klasycznego graficznego interfejsu użytkownika (GUI), czyli w praktyce „tylko w trybie tekstowym”. Chodzi o to, że po uruchomieniu serwera masz do dyspozycji głównie wiersz poleceń, PowerShell oraz narzędzia zdalne, a nie pełny pulpit z Eksploratorem Windows, menu Start itd. To jest świadoma koncepcja Microsoftu: Server Core ma być lekką, bezpieczniejszą i mniej awaryjną wersją systemu serwerowego.
Z technicznego punktu widzenia tryb Core ogranicza liczbę zainstalowanych komponentów systemu, bibliotek i usług powiązanych z GUI. Mniej elementów = mniejsza powierzchnia ataku, mniej aktualizacji, mniej restartów i zwykle lepsza wydajność. W praktyce w środowiskach produkcyjnych bardzo często zaleca się instalację serwerów roli, takich jak kontroler domeny, serwer DHCP, DNS czy serwer plików, właśnie w trybie Core. Zarządza się nimi zdalnie np. przez Windows Admin Center, MMC z innej maszyny, Remote Server Administration Tools (RSAT) czy bezpośrednio przez PowerShell Remoting.
Moim zdaniem warto się przyzwyczaić do tego, że w świecie serwerów interfejs graficzny to bardziej wygodny dodatek niż konieczność. Administratorzy w dużych firmach standardowo wdrażają serwery Core jako dobrą praktykę, zgodnie z zaleceniami Microsoftu i ogólną zasadą minimalizacji komponentów. W testach egzaminacyjnych często pojawia się to rozróżnienie: „Server Core” = środowisko tekstowe + zarządzanie zdalne, „Server with Desktop Experience” = pełny GUI. Znajomość tej różnicy jest kluczowa przy planowaniu instalacji i automatyzacji konfiguracji serwerów w sieci.

Pytanie 26

Jakie stwierdzenie o routerach jest poprawne?

A. Działają w warstwie łącza danych

B. Podejmują decyzje o przesyłaniu danych na podstawie adresów MAC

C. Podejmują decyzje o przesyłaniu danych na podstawie adresów IP

D. Działają w warstwie transportu

Ruter nie operuje w warstwie łącza danych, co jest fundamentalnym błędem w zrozumieniu jego funkcji. Warstwa łącza danych zajmuje się adresowaniem fizycznym, głównie za pomocą adresów MAC, co dotyczy lokalnych sieci, natomiast ruter, jako urządzenie sieciowe, analizuje adresy IP w warstwie sieci. Odpowiedzi sugerujące, że ruter podejmuje decyzje na podstawie adresów MAC, mylnie interpretują rolę rutera, ponieważ te adresy są używane przez przełączniki, a nie rutery. Ponadto, ruter nie działa w warstwie transportowej, gdzie protokoły, takie jak TCP i UDP, są odpowiedzialne za zarządzanie transmisją danych pomiędzy aplikacjami. Jest to często mylone z funkcjami związanymi z połączeniami oraz kontrolą przepływu, które są bardziej związane z warstwą transportową. Typowym błędem jest również nieodróżnianie funkcji routerów od funkcji przełączników, co prowadzi do zamieszania dotyczącego adresowania i kierowania ruchu w sieci. Zrozumienie tych podstawowych różnic jest kluczowe dla prawidłowej konfiguracji i administrowania sieciami komputerowymi.

Pytanie 27

Podczas monitorowania aktywności sieciowej zauważono, że na adres serwera przesyłano tysiące zapytań DNS w każdej sekundzie z różnych adresów IP, co doprowadziło do zawieszenia systemu operacyjnego. Przyczyną tego był atak typu

A. Flooding

B. Mail Bombing

C. DDoS (Distributed Denial of Service)

D. DNS snooping

W analizowanym pytaniu niepoprawne odpowiedzi dotyczą różnych form ataków, które nie są związane z opisanym fenomenem. DNS snooping odnosi się do techniki wykorzystania informacji z systemu DNS, aby zdobyć dane o infrastrukturze sieciowej lub o osobach korzystających z danej usługi. Nie jest to metoda ataku, a raczej technika zbierania informacji, która nie prowadzi do przeciążenia systemu. Mail Bombing, z drugiej strony, polega na wysyłaniu dużych ilości wiadomości e-mail do konkretnego odbiorcy, co może prowadzić do przeciążenia jego skrzynki pocztowej, ale nie wpływa na serwer DNS jako taki. Flooding, w kontekście cyberbezpieczeństwa, to termin ogólny odnoszący się do zasypywania systemu wieloma zapytaniami lub danymi, jednak niekoniecznie musi to być atak rozproszony, a zatem nie odpowiada dokładnie opisanej sytuacji. Typowe błędy myślowe, które mogą prowadzić do wybrania tych odpowiedzi, obejmują mylenie technik zbierania informacji z atakami oraz ograniczone rozumienie specyfiki ataków DDoS, które są zorganizowane i rozproszone, a nie pojedyncze akcje, jak te przedstawione w pozostałych odpowiedziach.

Pytanie 28

Jakim protokołem posługujemy się do przesyłania dokumentów hipertekstowych?

A. POP3

B. HTTP

C. FTP

D. SMTP

FTP, czyli File Transfer Protocol, jest protokołem używanym głównie do przesyłania plików pomiędzy komputerami w sieci. Choć można przesyłać dokumenty hipertekstowe za jego pomocą, nie jest to jego główne przeznaczenie. POP3 (Post Office Protocol) i SMTP (Simple Mail Transfer Protocol) to protokoły związane z wymianą wiadomości e-mail. POP3 służy do pobierania wiadomości z serwera poczty, natomiast SMTP jest wykorzystywany do ich wysyłania. Użytkownicy mogą pomylić te protokoły z HTTP, myśląc, że wszystkie są odpowiedzialne za przesyłanie danych w sieci. Kluczowym błędem w tym rozumowaniu jest mylenie pojęć związanych z różnymi rodzajami przesyłania informacji. HTTP jest ściśle związany z przeglądaniem stron internetowych i obsługą dokumentów hipertekstowych, natomiast inne protokoły służą do zupełnie innych celów. Ponadto, HTTP jako protokół aplikacyjny działa na wyższym poziomie abstrakcji w porównaniu do FTP, POP3 i SMTP, które są bardziej skoncentrowane na transferze danych i wiadomości. Zrozumienie różnicy między tymi protokołami jest kluczowe dla prawidłowego korzystania z zasobów sieciowych oraz efektywnego zarządzania wysyłaniem i odbieraniem informacji w różnych kontekstach.

Pytanie 29

Do bezprzewodowego przesyłania danych pomiędzy dwoma urządzeniami, z wykorzystaniem fal radiowych w paśmie ISM 2,4 GHz, służy interfejs

A. IrDA

B. IEEE 1394

C. Fire Wire

D. Bluetooth

Bluetooth to technologia, która doskonale nadaje się do bezprzewodowej komunikacji na krótkim dystansie, szczególnie właśnie w paśmie ISM 2,4 GHz. Standard ten – najczęściej spotykany w wersji 4.0, 5.0 lub nowszych – wykorzystuje modulację FHSS (Frequency Hopping Spread Spectrum), co pozwala na zmniejszenie zakłóceń i zwiększenie odporności transmisji. Praktycznie każdy smartfon, laptop czy słuchawki bezprzewodowe używają Bluetooth do szybkiego przesyłania plików, dźwięku, czy nawet łączenia się z urządzeniami typu smartwatch. Dużą zaletą tej technologii jest energooszczędność (szczególnie w wersji Low Energy) oraz łatwość parowania urządzeń, co jest cenione zarówno przez użytkowników prywatnych, jak i w zastosowaniach przemysłowych. Moim zdaniem Bluetooth stał się de facto standardem do przesyłania danych i sterowania na krótkie dystanse – znaleźć go można w klawiaturach, myszkach, systemach audio, samochodach, a nawet czujnikach IoT. Warto też pamiętać, że Bluetooth jest stale rozwijany – nowe wersje zwiększają nie tylko szybkość i zasięg, ale też bezpieczeństwo transmisji. Branża IT bardzo docenia tę technologię za wszechstronność i prostotę wdrożenia. Takie rozwiązania są zgodne z normami IEEE 802.15.1.

Pytanie 30

Narzędzia do dostosowywania oraz Unity Tweak Tool to aplikacje w systemie Linux przeznaczone do

A. przydzielania uprawnień do zasobów systemowych

B. personalizacji systemu

C. ustawiania zapory systemowej

D. administracji kontami użytkowników

Wybór innych odpowiedzi, jak zarządzanie kontami użytkownika czy ustawienia zapory systemowej, pokazuje, że chyba nie do końca się zrozumiało, o co chodzi z narzędziami dostrajania i Unity Tweak Tool. Jak to działa? Zarządzanie kontami to raczej sprawy administracyjne, dotyczące tworzenia i usuwania kont, a nie personalizacji. Narzędzia te na pewno nie mają nic wspólnego z konfiguracją zapory systemowej, która dba o bezpieczeństwo. A co do nadawania uprawnień do zasobów, to też nie ma związku z tym, co robią narzędzia dostrajania. Często myli się ogólne zarządzanie systemem z jego personalizacją. Warto wiedzieć, że personalizacja to głównie to, jak system wygląda i działa dla nas, a nie jak zarządzać jego ustawieniami czy zabezpieczeniami. Dlatego lepiej skupić się na tym, co te narzędzia w rzeczywistości robią, a nie na aspektach administracyjnych, które są zupełnie czym innym.

Pytanie 31

Na diagramie przedstawione są symbole

A. 3 przełączników i 4 ruterów

B. 4 przełączników i 3 ruterów

C. 8 przełączników i 3 ruterów

D. 4 przełączników i 8 ruterów

Odpowiedź 4 przełączników i 3 ruterów jest poprawna ponieważ schemat przedstawia typową topologię sieci komputerowej gdzie przełączniki łączą urządzenia w lokalnej sieci LAN a rutery kierują ruch między różnymi sieciami. Na schemacie można zidentyfikować cztery urządzenia pełniące funkcję przełączników które są zazwyczaj przedstawiane jako prostokąty i trzy urządzenia pełniące funkcję ruterów które są pokazane jako okrągłe. Rutery umożliwiają komunikację między różnymi segmentami sieci wykorzystując routowanie czyli proces który wybiera najefektywniejszą ścieżkę dla przesyłanych danych. Przełączniki natomiast działają w obrębie jednej sieci LAN zarządzając łącznością pomiędzy urządzeniami takimi jak komputery czy serwery. Dobre praktyki branżowe zalecają aby w dobrze zaprojektowanych sieciach lokalnych używać przełączników warstwy drugiej OSI do połączeń wewnętrznych a rutery wykorzystywać do komunikacji z innymi sieciami co poprawia wydajność i bezpieczeństwo. Taki podział ról i funkcji w sieci jest kluczowy dla jej stabilności i efektywności działania.

Pytanie 32

Do przeprowadzenia aktualizacji systemów Linux można zastosować aplikacje

A. aptitude i amarok

B. cron i mount

C. apt-get i zypper

D. defrag i YaST

Wykorzystanie narzędzi takich jak cron, defrag, aptitude i amarok do aktualizacji systemów Linux jest błędne. Cron to program do wykonywania zaplanowanych zadań w systemie Unix i Linux. Jego głównym celem jest automatyzacja procesów, a nie zarządzanie pakietami. Używanie crona jako narzędzia do aktualizacji systemu wprowadza w błąd, ponieważ jego funkcjonalność ogranicza się do wywoływania zadań w określonych odstępach czasu. Defrag to narzędzie, które jest stosowane głównie w systemach Windows do defragmentacji dysków, natomiast w systemach Linux nie jest używane w tym samym kontekście. W przypadku systemów Linux, zarządzanie fragmentacją dysków jest w większości przypadków mniej istotne, ze względu na inny sposób organizacji plików na dysku. Aptitude, podobnie jak apt-get, jest menedżerem pakietów, ale jego użycie samo w sobie nie wystarcza do pełnej aktualizacji systemu, a dodatkowo powinno być stosowane z odpowiednimi poleceniami aktualizacji. Amarok to odtwarzacz muzyczny, który nie ma żadnej funkcji związanej z aktualizacją systemu. Wybór narzędzi nieodpowiednich do zarządzania pakietami może prowadzić do nieefektywnego zarządzania systemem i braku aktualizacji oprogramowania, co stanowi poważne ryzyko dla bezpieczeństwa i stabilności systemu. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, które narzędzia są przeznaczone do konkretnych zadań w systemie Linux, aby nie wprowadzać niepotrzebnych błędów w zarządzaniu oprogramowaniem.

Pytanie 33

Który z protokołów służy do weryfikacji poprawności połączenia pomiędzy dwoma hostami?

A. UDP (User DatagramProtocol)

B. ICMP (Internet Control Message Protocol)

C. RIP (Routing Information Protocol)

D. RARP (ReverseA ddress Resolution Protocol)

ICMP, czyli Internet Control Message Protocol, jest kluczowym protokołem w rodziny protokołów internetowych, który służy do przesyłania komunikatów kontrolnych oraz diagnostycznych pomiędzy hostami w sieci. Jego podstawowym zastosowaniem jest wykrywanie osiągalności i diagnostyka problemów związanych z połączeniami sieciowymi. Przykładem użycia ICMP jest polecenie 'ping', które wysyła pakiety typu Echo Request do docelowego hosta, a następnie oczekuje na odpowiedź w postaci pakietu Echo Reply. To pozwala na zweryfikowanie, czy dany host jest osiągalny oraz na zmierzenie czasu potrzebnego na przesłanie danych. ICMP odgrywa także istotną rolę w informowaniu systemów o problemach w transmisji, takich jak utrata pakietów czy błędy w trasie. W kontekście standardów branżowych, ICMP jest zdefiniowany w dokumentach RFC (Request for Comments), co potwierdza jego powszechne zastosowanie oraz znaczenie w infrastrukturze internetowej.

Pytanie 34

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 1 modułu 32 GB.

B. 2 modułów, każdy po 8 GB.

C. 1 modułu 16 GB.

D. 2 modułów, każdy po 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 35

Który adres IPv4 identyfikuje urządzenie działające w sieci z adresem 14.36.64.0/20?

A. 14.36.48.1

B. 14.36.80.1

C. 14.36.17.1

D. 14.36.65.1

Adres IPv4 14.36.65.1 jest w zakresie sieci 14.36.64.0/20, co widać po analizie maski podsieci. Maska /20 oznacza, że pierwsze 20 bitów odpowiada za identyfikację sieci, a reszta, czyli 12 bitów, to hosty. Adres sieci 14.36.64.0 w zapisie binarnym to 00001110.00100100.01000000.00000000, co daje nam zakres hostów od 14.36.64.1 do 14.36.79.254. Adres 14.36.65.1 mieści się w tym zakresie, więc jest całkowicie w porządku. Jak pracujesz z adresami IP, dobrze jest zaplanować zakresy, żeby uniknąć różnych problemów. W praktyce, programy do zarządzania adresami IP często korzystają z takich klas i zakresów, co upraszcza cały proces przypisywania. Z doświadczenia wiem, że znajomość tych zakresów może naprawdę pomóc w łatwiejszej konfiguracji routerów i bezpieczeństwa sieci, co jest istotne, żeby sieć działała sprawnie i bezpiecznie.

Pytanie 36

Jakim protokołem jest protokół dostępu do sieci pakietowej o maksymalnej prędkości 2 Mbit/s?

A. VDSL

B. ATM

C. Frame Relay

D. X . 25

Jakbyś wybrał inne protokoły, na przykład ATM, VDSL albo Frame Relay, to mogłoby być trochę zamieszania, bo każdy z nich ma swoje specyfikacje i zastosowania. ATM, czyli Asynchronous Transfer Mode, jest protokołem, który potrafi obsługiwać różne dane jak głos czy wideo, ale jego minimalna prędkość to już 25 Mbit/s, co znacznie przewyższa 2 Mbit/s - więc nie nadaje się do sieci pakietowej o niskiej prędkości. VDSL, czyli Very High Bitrate Digital Subscriber Line, to kolejny przykład technologii, która też ma o wiele wyższe prędkości niż 2 Mbit/s, więc też źle by wypadł w tym kontekście. Frame Relay, chociaż dedykowany do przesyłania danych w rozległych sieciach, również operuje na prędkościach powyżej 2 Mbit/s, więc znów nie sprawdziłby się jako wybór. Wybierając coś, co się do tego nie nadaje, nie tylko byś miał słabą komunikację, ale też mogłyby się pojawić problemy z niezawodnością i zarządzaniem przepustowością. Duży błąd to mylenie różnych protokołów i ich zastosowań oraz ignorowanie wymagań o prędkości czy niezawodności, które są kluczowe w kontekście dostępu do sieci pakietowej.

Pytanie 37

Do monitorowania aktywnych połączeń sieciowych w systemie Windows służy polecenie

A. netstat

B. netsh

C. telnet

D. net view

Polecenie netstat to dosyć klasyczne narzędzie w systemie Windows, które pozwala szczegółowo podejrzeć wszystkie aktualne połączenia sieciowe na komputerze. Co ważne, nie tylko wyświetla listę otwartych portów i aktywnych sesji TCP/UDP, ale także pokazuje, do jakich adresów IP oraz portów jesteśmy aktualnie podłączeni. To ogromna pomoc, gdy próbujemy zdiagnozować, co „gada” z naszym komputerem albo sprawdzić, czy nie mamy jakichś podejrzanych połączeń. Moim zdaniem netstat jest jednym z pierwszych narzędzi, po które sięga się podczas troubleshooting’u sieciowego – chociażby gdy chcemy zobaczyć, które procesy nasłuchują na danym porcie (przydatna opcja z przełącznikiem -b lub -o). Warto znać różne przełączniki, bo np. netstat -an daje czytelny wykaz adresów i portów, a netstat -b pokaże, jaki program stoi za połączeniem. Według najlepszych praktyk, regularna analiza wyników netstata pozwala szybciej wykrywać potencjalnie niebezpieczne lub niepożądane połączenia – to podstawowa czynność w bezpieczeństwie systemów. Swoją drogą, nawet doświadczeni administratorzy korzystają z netstata, bo jest szybki, nie wymaga instalacji i daje natychmiastowy podgląd tego, co się dzieje w sieci na danym hoście.

Pytanie 38

W którym programie należy zmodyfikować ustawienia, aby użytkownik komputera mógł wybrać z menu i uruchomić jeden z kilku systemów operacyjnych zainstalowanych na jego komputerze?

A. GRUB

B. QEMU

C. CMD

D. GEDIT

Wiele osób słysząc o wyborze systemu operacyjnego czy zarządzaniu komputerem, automatycznie myśli o narzędziach typu CMD czy nawet QEMU. To bardzo częsty błąd, bo te programy służą do czegoś zupełnie innego. CMD, czyli Windowsowy wiersz poleceń, to narzędzie do obsługi poleceń tekstowych, skryptów czy automatyzacji różnych zadań, ale nie ma żadnych funkcji związanych z zarządzaniem startem kilku systemów na jednym komputerze. Moim zdaniem, to typowy błąd wynikający z utożsamiania CMD z administracją systemu, ale na poziomie bootowania nie ma ono żadnego zastosowania. QEMU to z kolei emulator i maszyna wirtualna, często wykorzystywana do testowania i uruchamiania różnych systemów operacyjnych w wirtualizowanym środowisku. Owszem, można za jego pomocą odpalić wiele systemów, ale to przecież nie jest wybór systemu przy starcie komputera, tylko uruchamianie systemów gościnnych na już działającym systemie hosta. To zupełnie inne zastosowanie: wirtualizacja, a nie bootowanie fizycznych systemów z menu wyboru. Z kolei GEDIT to zwyczajny edytor tekstu, bardzo przydatny w Linuksie do edycji plików konfiguracyjnych, ale sam z siebie nie posiada żadnych funkcji wyboru czy zarządzania wieloma systemami operacyjnymi podczas startu komputera. Tu można wpaść w pułapkę myślenia, że skoro edytuje się pliki GRUB-a za pomocą GEDIT, to sam edytor ma związek z wyborem systemów – to jednak tylko narzędzie pomocnicze. Moim zdaniem, klucz do zrozumienia tego zagadnienia tkwi w odróżnieniu programów użytkowych lub administracyjnych od specjalistycznych narzędzi niskiego poziomu, takich jak bootloadery. Dobrą praktyką jest, by zawsze szukać dedykowanych narzędzi dla danego etapu działania systemu – a wybór OS przy starcie komputera to właśnie domena bootloadera, a nie emulatora, terminala czy edytora tekstu.

Pytanie 39

Jaki jest maksymalny transfer danych napędu CD przy prędkości x42?

A. 3600 KiB/s

B. 2400 KiB/s

C. 6300 KiB/s

D. 6000 KiB/s

Wybór innej wartości transferu danych może wynikać z nieporozumienia dotyczącego obliczeń związanych z prędkością odczytu napędu CD. Napędy te operują na określonym standardzie transferu, gdzie prędkość x1 to 150 KiB/s. Dlatego, błędne odpowiedzi mogą wynikać z nieprawidłowych założeń przy mnożeniu lub błędnego rozumienia, czym jest prędkość przesyłu. Na przykład, odpowiedzi 2400 KiB/s i 3600 KiB/s byłyby poprawne dla znacznie niższych prędkości odczytu, takich jak x16 czy x24, co sugeruje brak znajomości standardowych prędkości transferu napędów optycznych. Natomiast 6000 KiB/s, mimo że jest bliższe poprawnej odpowiedzi, nie uwzględnia rzeczywistej wydajności dla x42. Dlatego, jeśli ktoś przyjąłby, że prędkość ta jest liniowa i pomnożyłby 150 KiB/s tylko przez 40, popełniłby błąd, nie zdając sobie sprawy z tego, że przy x42 rzeczywista wydajność przekracza 6000 KiB/s. Zrozumienie tej zależności jest kluczowe, aby uniknąć pomyłek oraz stosować się do standardów przesyłania danych w branży technologii informacyjnej.

Pytanie 40

Na przedstawionym zdjęciu widoczna jest

A. modem kablowy

B. moduł łączący komputer z UPS

C. karta telewizyjna

D. karta sieci bezprzewodowej

Moduł łączący komputer z UPS jest urządzeniem zapewniającym komunikację między komputerem a zasilaczem awaryjnym, umożliwiając monitorowanie stanu zasilania i automatyczne zamykanie systemu w razie awarii prądu. Nie ma on jednak cech charakterystycznych dla kart sieciowych, takich jak anteny czy sloty PCI przeznaczone do komunikacji bezprzewodowej. Modem kablowy z kolei to urządzenie służące do konwersji sygnałów z kabla koncentrycznego na sygnały cyfrowe i odwrotnie, umożliwiając dostęp do internetu za pośrednictwem sieci kablowych. Modemy zwykle łączą się z komputerami za pośrednictwem interfejsu Ethernet i wymagają dodatkowych portów wejściowych dla kabla. Karta telewizyjna jest urządzeniem przekształcającym sygnał telewizyjny na format cyfrowy, umożliwiając oglądanie telewizji na komputerze. Jest wyposażona w gniazda na kabel antenowy i często posiada interfejsy AV, co wyraźnie różni ją od kart sieciowych. Typowe błędy myślowe prowadzące do niewłaściwej identyfikacji tych urządzeń wynikają z niewłaściwego zrozumienia funkcji i fizycznych cech poszczególnych komponentów komputerowych. Edukacja w zakresie budowy i działania poszczególnych modułów systemowych pozwala uniknąć takich pomyłek i ułatwia skuteczne diagnozowanie problemów sprzętowych w środowisku pracy. Kluczowe jest rozróżnianie urządzeń na podstawie ich specyficznych cech i ról w infrastrukturze komputerowej, aby móc trafnie określić ich funkcję i zastosowanie w praktyce zawodowej.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej