Pytanie 1
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Wyniki egzaminu
Informacje o egzaminie:
- Zawód: Technik żywienia i usług gastronomicznych
- Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań
- Data rozpoczęcia: 16 lutego 2026 19:24
- Data zakończenia: 16 lutego 2026 19:48
Egzamin zdany!
Wynik: 22/40 punktów (55,0%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 2
W najbardziej sprzyjających warunkach chłodniczych, co powinno być przechowywane najkrócej?
A. czereśnie
B. borówki
C. śliwki
D. maliny
Maliny to dość delikatne owoce, które potrzebują specjalnych warunków, żeby długo zachować świeżość i jakość. Jak się je dobrze schłodzi, w temp. od 0 do 2°C, mogą leżeć około 5-7 dni. Ale uwaga, są bardzo wrażliwe na wszelkie uszkodzenia oraz na różne mikroskopijne robaczki, dlatego ważne, żeby odpowiednio je pakować i przewozić. Najlepiej używać opakowań wentylowanych, bo to pozwala na krążenie powietrza i zmniejsza ryzyko pleśni czy gnicia. I pamiętaj, maliny powinny być zbierane, kiedy są w pełni dojrzałe, bo to wpływa na ich smak. Jak dobrze się zarządza chłodzeniem, to maliny można transportować na długie odległości, co jest mega istotne w międzynarodowym handlu, gdzie świeżość ma kluczowe znaczenie.
Pytanie 3
Do cyklicznych prac porządkowych należy mycie
A. zlewów oraz urządzeń sanitarnych.
B. zmywalnych fragmentów ścian.
C. pojemników na odpady.
D. naczyń w kuchni.
Mycie zmywalnych części ścian jest kluczowym elementem okresowych prac porządkowych, ponieważ te powierzchnie są narażone na różnorodne zanieczyszczenia, w tym kurz, tłuszcz oraz inne resztki, które mogą wpływać na estetykę i higienę pomieszczeń. Regularne czyszczenie zmywalnych powierzchni ścian przyczynia się do utrzymania czystości, a także zmniejsza ryzyko rozwoju bakterii i pleśni. Przykładem może być mycie ścian w kuchni, gdzie podczas gotowania krople tłuszczu osadzają się na powierzchniach, co z czasem może prowadzić do trudnych do usunięcia plam. Standardy czystości w branży gastronomicznej wymagają, aby powierzchnie robocze, w tym ściany, były regularnie czyszczone, co podkreśla znaczenie tej działalności. Warto także pamiętać, że zastosowanie odpowiednich środków czyszczących dostosowanych do typu powierzchni ścian przyczynia się do ich dłuższej żywotności oraz estetyki, co z kolei wpływa na postrzeganie całego obiektu. Dlatego mycie zmywalnych części ścian nie tylko spełnia normy sanitarno-epidemiologiczne, ale również poprawia komfort użytkowników pomieszczeń.
Pytanie 4
Czym można rozpoznać, że mięso wieprzowe jest nieświeże?
A. powierzchnia sucha, matowa
B. konsystencja sprężysta
C. kolor jasnoróżowy
D. zapach kwaśny
Zapach kwaśny jest jedną z kluczowych cech, które mogą świadczyć o nieświeżości mięsa wieprzowego. Mięso, które zaczyna się psuć, wydziela substancje chemiczne, takie jak kwasy organiczne, które nadają mu charakterystyczny, nieprzyjemny zapach. W przypadku mięsa wieprzowego, prawidłowy zapach powinien być świeży, lekko mięsny z subtelnymi nutami słodyczy. Gdy mięsko staje się nieświeże, fermentacja i rozwój bakterii prowadzą do uwolnienia nieprzyjemnych zapachów, a ich obecność jest jednoznacznym wskazaniem do odrzucenia produktu. Ponadto, standardy sanitarno-epidemiologiczne oraz normy jakości mięsa, takie jak HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), podkreślają znaczenie oceny organoleptycznej jako elementu zapewnienia bezpieczeństwa żywności. W praktyce, przed zakupem mięsa, warto zwrócić szczególną uwagę na jego zapach, co może zminimalizować ryzyko spożycia nieświeżego produktu.
Pytanie 5
Sous vide to metoda obróbki termicznej wykorzystywana do przygotowywania potraw
A. pieczonych
B. duszonych
C. gotowanych
D. smażonych
Smażenie, pieczenie i duszenie to techniki, które różnią się od gotowania sous vide, zarówno pod względem sposobu obróbki cieplnej, jak i efektów, jakie można uzyskać. Smażenie polega na krótkotrwałej obróbce w wysokiej temperaturze, co prowadzi do szybkiego odparowywania wody i powstawania chrupiącej skórki, ale może skutkować utratą cennych składników odżywczych. Pieczenie wymaga wyższych temperatur i zazwyczaj bardziej suchego środowiska, co nie sprzyja zachowaniu naturalnych soków żywności. Z kolei duszenie to technika, która często wiąże się z długim gotowaniem w niewielkiej ilości płynu, co może prowadzić do rozpadania się delikatniejszych składników, a tym samym utraty ich struktury i smaku. Wybierając jedną z tych odpowiedzi, można pomylić metody obróbki cieplnej z uwagi na różnice w stosowanych temperaturach i czasach gotowania. Technikę sous vide charakteryzuje precyzyjna kontrola temperatury oraz długi czas gotowania, co odróżnia ją od powyższych metod. Brak zrozumienia tych różnic może prowadzić do błędnych wniosków na temat odpowiedniości danej techniki w kontekście osiągania pożądanych rezultatów kulinarnych.
Pytanie 6
U pracownika, który obsługuje krajalnicę, wystąpił zewnętrzny krwotok tętniczy w wyniku rany ciętej kończyny górnej. Jakie są kroki pierwszej pomocy?
A. schłodzeniu rany zimną wodą
B. zatelefonowaniu po pogotowie ratunkowe
C. nałożeniu opatrunku uciskowego poniżej rany
D. nałożeniu jałowego opatrunku uciskowego na ranę
Założenie jałowego opatrunku uciskowego na ranę jest kluczowym krokiem w udzielaniu pierwszej pomocy w przypadku zewnętrznego krwotoku tętniczego. Tego typu krwotok charakteryzuje się intensywnym i pulsującym krwawieniem, które wymaga natychmiastowej reakcji. Opatrunek uciskowy, który powinien być jałowy, ma na celu nie tylko kontrolowanie krwawienia poprzez wywieranie nacisku na ranę, ale również minimalizowanie ryzyka zakażeń, które mogą wystąpić w wyniku kontaktu z zanieczyszczonymi materiałami. W praktyce należy umieścić opatrunek na ranie, a następnie mocno go ucisnąć, co powinno zatrzymać krwawienie. Dodatkowo, w przypadku poważnych ran, ważne jest, aby nie usuwać żadnych ciał obcych, które mogą być w ranie, ponieważ ich usunięcie może pogorszyć sytuację. Zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia oraz Polskiego Czerwonego Krzyża, należy również niezwłocznie wezwać pomoc medyczną, aby zapewnić pacjentowi dalszą opiekę.
Pytanie 7
Korzystając z zamieszczonej poniżej karty kalkulacyjnej, oblicz cenę gastronomiczną jednej porcji mazagranu (cenę sprzedaży zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku).
| Nazwa surowca | Jednostka miary | Ilość na 10 porcji | Cena detaliczna [zł] | Wartość [zł] |
|---|---|---|---|---|
| kawa naturalna | kg | 0,09 | 26 | |
| cukier | kg | 0,2 | 3,5 | |
| rum | l | 0,25 | 65 | |
| razem | x | x | x | |
| marża 250% | x | x | x | |
| razem 10 porcji | x | x | x | |
| cena sprzedaży 1 porcji | x | x | x |
A. 6,80 zł
B. 7,80 zł
C. 4,80 zł
D. 5,80 zł
Wiele osób może się mylić, obliczając cenę gastronomiczną na podstawie niewłaściwych założeń dotyczących kosztów składników lub marży. W przypadku odpowiedzi takich jak 4,80 zł, 7,80 zł czy 5,80 zł, można zauważyć typowe błędy polegające na niedoszacowaniu lub przeszacowaniu wartości składników. Kluczowym elementem w poprawnym obliczaniu ceny gastronomicznej jest zrozumienie, jak marża wpływa na ostateczną cenę. Zastosowanie niewłaściwego procentu marży, jak na przykład 100% zamiast 250%, prowadzi do znacznego zaniżenia ceny, co może sprawić, że restauracja będzie miała problemy z pokryciem swoich kosztów operacyjnych. Z drugiej strony, nadmierne obliczenie marży może skutkować zbyt wysoką ceną, co zniechęca do zakupu. Kolejnym częstym błędem jest pomijanie zaokrąglenia, co może prowadzić do niedokładności w obliczeniach. Aby uniknąć tych pułapek, ważne jest, aby przed przystąpieniem do obliczeń szczegółowo przeanalizować wszystkie składniki oraz marżę, co jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania finansami w gastronomii. Warto także regularnie aktualizować swoje dane dotyczące kosztów, aby odzwierciedlały one aktualne ceny rynkowe.
Pytanie 8
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 9
Wskaż optymalne warunki przechowywania pieczywa.
| temperatura | wilgotność | |
|---|---|---|
| A. | 4°C | 75% |
| B. | 4°C | 90% |
| C. | 18°C | 75% |
| D. | 18°C | 90% |
A. A.
B. B.
C. D.
D. C.
Przechowywanie pieczywa w lodówce, jak sugerują odpowiedzi A. i B., jest często błędnie postrzegane jako sposób na przedłużenie jego świeżości. W rzeczywistości, niska temperatura, typowa dla lodówki (około 4°C), wpływa na przyspieszenie procesu retrogradacji skrobi, co prowadzi do szybszego czerstwienia pieczywa. Schłodzenie pieczywa powoduje, że cząsteczki skrobi zaczynają krystalizować, co zmienia konsystencję pieczywa i sprawia, że staje się suche i twarde. Ponadto, wilgotność na poziomie 90%, jak wskazane w odpowiedzi D., stwarza idealne warunki do rozwoju pleśni, co jest niezwykle niepożądane. Wilgoć sprzyja zarówno bakteriom, jak i pleśniom, co może prowadzić do poważnych zagrożeń zdrowotnych. Podczas przechowywania pieczywa w zbyt wilgotnym środowisku, następuje również zwiększenie ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, co podkreśla konieczność przestrzegania zasad higieny żywności. Dlatego kluczowe jest zrozumienie, że optymalne warunki przechowywania pieczywa są nie tylko kwestią smaku, ale przede wszystkim bezpieczeństwa żywności i zdrowia konsumentów.
Pytanie 10
W jakiej sekwencji powinny zostać przygotowane składniki do panierowania kotletów?
A. Mąka, jajo, bułka tarta, mięso
B. Jajo, mąka, mięso, bułka tarta
C. Bułka tarta, jajo, mąka, mięso
D. Mięso, mąka, jajo, bułka tarta
Odpowiedź 'Mięso, mąka, jajo, bułka tarta' jest poprawna, ponieważ odpowiada klasycznej metodzie panierowania, która zapewnia optymalną przyczepność i teksturę kotletów. Proces zaczyna się od pokrycia surowego mięsa mąką, co ma na celu osuszenie powierzchni i zwiększenie przyczepności kolejnych warstw. Następnie mięso zanurza się w roztrzepanym jajku, które działa jak spoiwo, łącząc mąkę z bułką tartą. Ostatnim etapem jest obtoczenie kotleta w bułce tartej, co zapewnia chrupiącą teksturę po usmażeniu. Ta sekwencja jest zgodna z najlepszymi praktykami kulinarnymi, które rekomendują kolejność surowców, aby uzyskać idealny efekt końcowy. Stosując tę metodę, unikamy problemów z oddzielaniem się panierki podczas smażenia, co może obniżyć jakość potrawy. Przykładem zastosowania tej techniki są tradycyjne kotlety schabowe, które dzięki prawidłowemu panierowaniu są soczyste wewnątrz i chrupiące na zewnątrz.
Pytanie 11
Czym jest ocena organoleptyczna?
A. strukturą potraw.
B. sposobem wytwarzania.
C. metodą konserwacji.
D. naturalnymi ubytkami.
Ocena organoleptyczna nie odnosi się do sposobu utrwalania produktów spożywczych. Proces ten dotyczy metod przedłużania trwałości żywności, takich jak pasteryzacja, suszenie czy mrożenie, które koncentrują się na eliminacji mikroorganizmów lub spowolnieniu reakcji enzymatycznych. Te metody mają kluczowe znaczenie w przemyśle spożywczym, ale nie wpływają bezpośrednio na sensoryczne odczucia konsumentów. Ubytki naturalne, takie jak zmiany w strukturze produktów podczas przechowywania, również nie są związane z oceną organoleptyczną. Ubytki te mogą dotyczyć jakości odżywczej i estetycznej, ale nie są częścią sensorycznej analizy, która ma na celu zrozumienie odczuć związanych z konsumpcją. Z kolei metody produkcji, takie jak techniki kulinarne i przemysłowe procesy produkcyjne, również nie są bezpośrednio związane z oceną organoleptyczną. Choć metody te mogą wpływać na ostateczną jakość produktu, sama ocena organoleptyczna skupia się na subiektywnych odczuciach dotyczących smaku, zapachu czy konsystencji. Powszechnym błędem myślowym w tym zakresie jest utożsamianie metod konserwacji z jakością sensoryczną, co prowadzi do mylnych wniosków o istotności tych procesów w kontekście ocen organoleptycznych.
Pytanie 12
Który typ przetworów owocowych uzyskuje się poprzez konserwację surowca techniką zagęszczania?
A. Powidła
B. Dżemy
C. Syropy
D. Galaretki
Syropy, dżemy i galaretki to różne rodzaje przetworów owocowych, które są produkowane w odmienny sposób niż powidła. Syropy to płynne przetwory, które powstają poprzez rozpuszczenie cukru w soku owocowym lub poprzez macerację owoców z dodatkiem syropu cukrowego. Proces ten nie polega na zagęszczaniu surowca w taki sposób, jaki ma miejsce w przypadku powideł. Ponadto, powidła charakteryzują się dużą zawartością owoców i wysoką gęstością, co czyni je odmiennymi od syropów, które są znacznie rzadsze. Dżemy, z kolei, są przetworem, w którym owoce są gotowane z cukrem oraz pektynami, co nadaje im charakterystyczną konsystencję i ułatwia ich rozprowadzenie. Galaretki są przetworami, które zawierają sok owocowy oraz substancje żelujące, takie jak pektyny lub żelatyna, co sprawia, że mają one zupełnie inną strukturę niż powidła. Te różnice w metodzie produkcji i właściwościach końcowego produktu często prowadzą do mylnego rozumienia tych przetworów. Warto zatem zwracać uwagę na skład i proces produkcji, aby móc prawidłowo klasyfikować różne rodzaje przetworów owocowych.
Pytanie 13
Zrazy nadziewane powinny być klasyfikowane jako potrawy
A. pieczone
B. smażone
C. gotowane
D. duszona
Zrazy nadziewane to potrawa, która stosunkowo często jest duszona, co dobrze odzwierciedla ich kulinarny charakter. Duszenie to metoda gotowania, która polega na długim i powolnym gotowaniu potrawy w niewielkiej ilości płynu, co pozwala na zachowanie soczystości i intensywności smaku składników. W przypadku zrazów nadziewanych, proces duszenia pozwala na równomierne wchłonięcie smaków nadzienia do mięsa, co tworzy harmonijną całość. W praktyce, zrazy nadziewane często przygotowuje się z mięsa wołowego, które po nadzianiu ulubionymi składnikami, takimi jak pieczarki, cebula i przyprawy, poddawane są duszeniu w garnku z dodatkiem bulionu lub sosu. Taki sposób przygotowania pozwala również na łatwe kontrolowanie poziomu nawilżenia potrawy oraz zapobieganie jej wysychaniu. Warto również zwrócić uwagę na standardy kulinarne, które zalecają duszenie jako technikę, która nie tylko podnosi walory smakowe potraw, ale także wpływa korzystnie na wartości odżywcze mięsa, co jest niezwykle istotne w kontekście zdrowego żywienia.
Pytanie 14
Jaka jest cena soku pomarańczowego sprzedawanego w barze w szklance (200 ml), jeśli literowy koszt tego soku w hurcie wynosi 2,50 zł, a marża wynosi 150%, a stawka VAT na napoje wynosi 22%? Cenę zaokrąglić do jednego miejsca po przecinku?
A. 2,5 zł
B. 2,0 zł
C. 1,0 zł
D. 1,5 zł
W przypadku, gdy odpowiedzi są błędne, warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów procesu kalkulacji ceny sprzedaży. Na przykład, w przypadku podania ceny 1,0 zł, można zauważyć, że jest to zbyt niska kwota, która nie uwzględnia ani marży, ani podatku VAT. Podobnie, odpowiedź 2,0 zł może sugerować, że obliczenia były prowadzone bez poprawnego uwzględnienia marży. Każdy z tych błędów myślowych prowadzi do niepoprawnych wniosków, które mogą być spowodowane brakiem zrozumienia, jak marże wpływają na cenę sprzedaży po dodaniu podatku VAT. Warto również zauważyć, że niektóre odpowiedzi mogą ignorować kluczową zasadę zaokrąglania, co również prowadzi do nieprawidłowych wyników. W kontekście działalności barowej, stosowanie poprawnych metod kalkulacji cen jest kluczowe dla utrzymania rentowności. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć cały proces, od kosztów zakupu, przez marżę, aż po ostateczne ustalenie ceny z uwzględnieniem podatku, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży.
Pytanie 15
Do przygotowania ciasta na leniwe pierogi potrzebne są jajka, mąka pszenna oraz
A. ser twarogowy
B. kasza manna
C. ser podpuszczkowy
D. surowe ziemniaki
Ciasto na pierogi leniwe wymaga użycia sera twarogowego, ponieważ właśnie ten składnik nadaje mu odpowiednią konsystencję i smak. Ser twarogowy, bogaty w białko i wapń, jest idealny do ciasta, gdyż po ugotowaniu tworzy delikatną i aksamitną teksturę, co przekłada się na smak oraz przyjemność jedzenia. W praktyce, dobrym rozwiązaniem jest użycie twarogu o odpowiedniej wilgotności; zbyt mokry ser może spowodować, że ciasto stanie się kleiste i trudne do obróbki, natomiast zbyt suchy nie dostarczy odpowiedniej elastyczności. Warto również pamiętać o tym, aby ser był dobrze rozdrobniony przed dodaniem go do mąki i jajek, co pozwoli uzyskać jednolitą masę. Standardy kulinarne podkreślają znaczenie świeżości składników, dlatego zaleca się korzystanie z lokalnych, świeżych produktów. Użycie sera twarogowego w pierogach leniwych jest zgodne z tradycyjnymi recepturami, co również podkreśla ich autentyczność oraz wartość kulturową. W ten sposób można nie tylko cieszyć się pysznym smakiem, ale także pielęgnować lokalne tradycje kulinarne.
Pytanie 16
Jak nazywa się zakąska przygotowywana z surowego mięsa?
A. befsztyk tatarski
B. Boeuf Stroganow
C. turnedos "a la Rossini"
D. befsztyk po angielsku
Befsztyk tatarski to surowa potrawa z mielonego mięsa wołowego, która jest często podawana jako zakąska. Charakteryzuje się wysoką jakością mięsa oraz precyzyjnym przygotowaniem, co jest niezbędne, aby zapewnić bezpieczeństwo spożycia. W przypadku befsztyku tatarskiego, mięso musi być świeże, najlepiej od sprawdzonego dostawcy, co jest zgodne z najlepszymi praktykami gastronomicznymi. Potrawa ta zazwyczaj serwowana jest z dodatkami, takimi jak cebula, ogórek kiszony, żółtko jaja oraz przyprawy, co podkreśla jej smak. Przykładem zastosowania befsztyku tatarskiego jest jego podawanie w eleganckich restauracjach jako startera, co może przyciągnąć uwagę koneserów mięsa. Warto także zwrócić uwagę na normy sanitarno-epidemiologiczne, które regulują sposób przygotowania i serwowania potraw z surowego mięsa, aby zminimalizować ryzyko zakażeń bakteryjnych, co jest kluczowe dla zachowania bezpieczeństwa żywności.
Pytanie 17
Ile wapnia dostarczy organizmowi człowieka spożycie 1 porcji koktajlu z jogurtu i czarnej porzeczki?
| Nazwa potrawy: Koktajl z jogurtu i czarnej porzeczki | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Lp. | Nazwa produktu | Ilość na 1 porcję [g] | Zawartość w 100 g produktu | ||
| Wapń [mg] | Witamina C [mg] | Białko [g] | |||
| 1. | Jogurt 2% | 200 | 170 | 1,0 | 4,3 |
| 2. | Czarna porzeczka | 50 | 40 | 183 | 1,3 |
| 3. | Cukier | 10 | - | - | - |
A. 170 mg
B. 420 mg
C. 210 mg
D. 360 mg
Wybór niewłaściwej wartości wapnia w koktajlu z jogurtu i czarnej porzeczki może wynikać z kilku nieporozumień dotyczących obliczeń oraz wartości odżywczych składników. Niektórzy mogą się mylić, zakładając, że każde źródło wapnia dostarcza go w porównywalnych ilościach, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków. Na przykład, jeśli ktoś uwierzy, że jogurt dostarcza mniej wapnia, niż w rzeczywistości, może pomylić się w szacunkach, a także zignorować fakt, że różne formy jogurtu mogą mieć różne wartości odżywcze. Ponadto, przy obliczeniach warto zwrócić uwagę na wielkości porcji, ponieważ każda różnica w gramaturze może znacznie wpłynąć na końcowy wynik. W przypadku czarnej porzeczki, wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, że owoce te, choć bogate w witaminy, nie są głównym źródłem wapnia. Dlatego ważne jest, aby połączyć różne źródła wapnia w diecie, aby zaspokoić codzienne zapotrzebowanie. Typowym błędem jest również brak uwzględnienia całkowitej wartości wapnia z wszystkich składników, co może prowadzić do niedoszacowania wartości odżywczych potraw. Upewnij się, że zawsze analizujesz składniki oraz ich wartość odżywczą, korzystając z wiarygodnych źródeł, aby podejmować świadome decyzje żywieniowe.
Pytanie 18
Uzupełnieniem wartości odżywczych potrawy głównej, która składa się z pierogów z mięsem, w sezonie zimowym, jest
A. marchewka smażona.
B. ogórek konserwowy,
C. sałatka z buraków.
D. surówka z kapusty kiszonej.
Surówka z kapusty kiszonej to doskonałe uzupełnienie wartości odżywczej dania zasadniczego, jakim są pierogi z mięsem, zwłaszcza w okresie zimowym. Kapusta kiszona jest źródłem witaminy C, która wspiera system immunologiczny, co jest szczególnie istotne w czasie zimnych miesięcy, gdy występuje wyższe ryzyko przeziębień. Ponadto, mikroflora jelitowa korzysta z probiotyków zawartych w kiszonej kapuście, co sprzyja zdrowemu trawieniu. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że kapusta kiszona jest niskokaloryczna, co sprawia, że jest odpowiednia dla osób dbających o linię. W praktyce, dodanie surówki z kapusty kiszonej do pierogów nie tylko wzbogaca posiłek pod względem smakowym, ale również zwiększa jego wartość odżywczą. W standardach gastronomicznych zaleca się stosowanie świeżych, sezonowych i lokalnych składników, a kapusta kiszona, będąca produktem fermentacji, idealnie wpisuje się w te zasady.
Pytanie 19
Jakiego koloru deski powinno się używać do obróbki surowego drobiu?
A. niebieskiego
B. białego
C. brązowego
D. żółtego
Obróbka surowego drobiu wymaga szczególnej dbałości o higienę oraz minimalizację ryzyka zakażeń bakteryjnych, takich jak Salmonella czy Campylobacter. Używanie desek do krojenia w kolorze żółtym jest zgodne z normami HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), które wskazują, że kolor żółty powinien być przypisany wyłącznie do surowego drobiu. Takie podejście ma na celu zapobieganie krzyżowemu zanieczyszczeniu, które może wystąpić podczas obróbki różnych rodzajów produktów spożywczych. Na przykład, jeśli użyjesz deski w kolorze żółtym do krojenia surowego kurczaka, a następnie tej samej deski do krojenia warzyw bez uprzedniego jej umycia, możesz wprowadzić patogeny do potrawy, co jest niebezpieczne dla zdrowia. Dlatego ważne jest, aby stosować odpowiednie kolory desek, które ułatwiają identyfikację ich przeznaczenia. Dodatkowo, w sektorze gastronomicznym, stosowanie systemu kodowania kolorami w obróbce żywności pomaga w organizacji pracy w kuchni oraz w edukacji pracowników, co jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności.
Pytanie 20
Garnirowanie to metoda
A. filetowania ryb
B. wyrabiania masy mielonej
C. podziału pieczonego drobiu
D. ozdabiania potraw
Nieprawidłowe odpowiedzi dotyczące garnirowania potraw sugerują mylne zrozumienie tej techniki kulinarnej oraz jej zastosowania w praktyce gastronomicznej. Dzielenie pieczonego drobiu, filetowanie ryb i wyrabianie masy mielonej to procesy techniczne, które są związane z przygotowaniem surowców, a nie ich dekorowaniem. Garnirowanie koncentruje się na finalnym etapie przygotowania potrawy, gdzie estetyka i prezentacja mają kluczowe znaczenie. W przypadku dzielenia pieczonego drobiu, ze szczególnym uwzględnieniem technik takich jak klasyczne porcjowanie, celem jest odpowiednie podanie mięsa w sposób ułatwiający jego konsumpcję, co nie ma związku z dekorowaniem. Filetowanie ryb to proces techniczny, który polega na oddzieleniu mięsa ryby od ości, co również w żaden sposób nie odnosi się do aspektów estetycznych czy dekoracyjnych potraw. Wyrabianie masy mielonej, z kolei, to etap przygotowania składników do dalszej obróbki kulinarnej, znanego chociażby w kontekście kotletów mielonych. Te techniki kulinarne są fundamentalnymi umiejętnościami, jednak nie obejmują one aspektu garnirowania, który koncentruje się na końcowym wyglądzie potrawy. W gastronomii ważne jest, aby rozumieć różnicę pomiędzy tymi procesami oraz ich miejsce w przygotowywaniu potraw, co pozwala na lepsze zrozumienie i zastosowanie właściwych technik w praktyce.
Pytanie 21
Według zasad HACCP do przygotowywania mięs gotowanych powinny być używane deski o kolorze
A. żółtym
B. brązowym
C. czerwonym
D. białym
Zastosowanie desek o niewłaściwej barwie dla mięs gotowanych może prowadzić do poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa żywności. W przypadku wyboru deski żółtej, która jest zazwyczaj przeznaczona dla owoców i warzyw, istnieje ryzyko kontaminacji z substancjami, które mogą być obecne na surowych produktach roślinnych. Użycie desek o barwie białej, przeznaczonych zazwyczaj do produktów mlecznych lub pieczywa, również może wprowadzić zamieszanie w przygotowaniu mięs, prowadząc do krzyżowania się surowców. Z kolei czerwone deski, które są dedykowane dla surowego mięsa, mogą być mylone z tymi przeznaczonymi do mięs gotowanych, co z kolei stwarza ryzyko przeniesienia bakterii z nieodpowiednich powierzchni. Często mylone koncepcje dotyczące kolorów desek kuchennych mogą prowadzić do lekceważenia zasady oddzielania surowych i gotowych produktów, co jest kluczowe w systemie HACCP. Przykłady z praktyki pokazują, że nieprzestrzeganie tych zasad często kończy się niezgodnościami w inspekcjach sanitarno-epidemiologicznych oraz poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi dla konsumentów. Dlatego niezwykle istotne jest, aby pracownicy kuchni byli świadomi przypisania kolorów do konkretnych grup produktów, co nie tylko wspiera bezpieczeństwo, ale również umożliwia skuteczną organizację pracy w kuchni.
Pytanie 22
Zupę cebulową powinno się podawać
A. z grzankami
B. z diablotkami
C. z ziemniakami
D. z ryżem
Zupa cebulowa, znana ze swojego intensywnego smaku i aromatu, tradycyjnie podawana jest z grzankami, które nie tylko wzbogacają jej smak, ale również dodają tekstury. Grzanki, najczęściej z chleba białego lub ciemnego, są często posmarowane masłem i opiekane, co sprawia, że stają się chrupiące. Połączenie gorącej zupy z chrupiącymi grzankami stanowi doskonałe uzupełnienie, gdyż ich kontrast teksturalny podnosi walory sensoryczne dania. Warto także wspomnieć, że w niektórych przepisach grzanki mogą być posypane serem, co dodatkowo wzbogaca smak. Tego typu połączenie jest zgodne z najlepszymi praktykami kulinarnymi, które podkreślają znaczenie harmonii smaków oraz ich wzajemnego uzupełniania. W restauracjach serwujących zupę cebulową często można spotkać ją podawaną w ceramicznych naczyniach, co dodatkowo podkreśla jej tradycyjny charakter. Zatem, jeśli planujesz przygotowanie lub serwowanie zupy cebulowej, pamiętaj, że grzanki powinny być jej integralną częścią, aby w pełni oddać jej wyjątkowy smak.
Pytanie 23
Którą nazwę surowca należy wpisać do tabeli w miejscu X, niezbędnego do sporządzenia Fasolki po bretońsku?
| Fasolka po bretońsku |
| Fasola biała |
| Kiełbasa |
| Smalec |
| X |
| Koncentrat pomidorowy 30% |
| Mąka pszenna |
| Przyprawy |
A. Cukinia.
B. Wołowina.
C. Cebula.
D. Pieczarki.
Cebula jest integralnym składnikiem fasolki po bretońsku, a jej obecność w potrawie ma kluczowe znaczenie dla uzyskania odpowiedniego smaku i aromatu. Fasolka po bretońsku to danie, które, mimo że ma swoje korzenie w kuchni francuskiej, stało się popularne w wielu innych krajach. Cebula, jako składnik, nie tylko wzbogaca smak potrawy, ale również dostarcza wielu korzystnych składników odżywczych, takich jak witaminy C i B6 oraz minerały, w tym mangan i potas. W potrawach mięsnych i warzywnych, cebula jest często stosowana w celu podkreślenia smaków innych składników, co czyni ją nieocenionym elementem kuchni. Rekomenduje się również wykorzystanie świeżej cebuli, ponieważ jej intensywny aromat i smak są znacznie bardziej wyraziste niż w przypadku cebuli suszonej. Przygotowując fasolkę po bretońsku, warto zwrócić uwagę na techniki kulinarne, takie jak duszenie cebuli, które wydobywa jej naturalną słodycz oraz głębię smaku.
Pytanie 24
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 25
Przygotowywanie mąki powinno być wykorzystywane do tworzenia ciasta
A. kruchego
B. ptysiowego
C. biszkoptowego
D. zbijanego
Zarówno ciasto zbijane, biszkoptowe, jak i kruche różnią się zasadniczo od ciasta ptysiowego, co negatywnie wpływa na ich proces przygotowania oraz zastosowanie zaparzonej mąki. Ciasto zbijane, na przykład, jest przygotowywane z dodatkiem tłuszczu, który nie wymaga wcześniejszego zaparzenia składników. Jego struktura jest gęsta i ciężka, co nie sprzyja powstawaniu lekkich wypieków. Z kolei biszkoptowe polega na ubiciu jajek z cukrem, co pozwala na uzyskanie odpowiedniej objętości i lekkości, ale nie wymaga użycia mąki zaparzonej, a raczej suchej, co wpływa na różnice w końcowej teksturze. Z kolei ciasto kruche opiera się na połączeniu mąki, tłuszczu oraz cukru w celu uzyskania twardej, kruchej struktury, co również wyklucza możliwość zastosowania zaparzonej mąki. Właściwości ciast są determinowane nie tylko składnikami, ale także metodami ich przygotowania. Użycie niewłaściwej techniki, jak w przypadku ciast, które nie korzystają z zaparzonej mąki, prowadzi do błędów w konsystencji i jakości wypieków. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że różne ciasta wymagają specyficznych metod przygotowania, a ich nieprawidłowe łączenie może prowadzić do niezadowalających rezultatów.
Pytanie 26
Na podstawie normatywu surowcowego zamieszczonego w tabeli wskaż, którą metodę należy zastosować do utrwalenia mięsa
| Normatyw surowcowy | |
|---|---|
| Nazwa surowca | Ilość |
| łopatka wieprzowa bez kości | 1 kg |
| woda | 0,5 l |
| ocet | 0,25 l |
| cebula | 0,05 kg |
| sól, pieprz, liść laurowy, ziele angielskie | do smaku |
A. Pasteryzowanie.
B. Solenie.
C. Bejcowanie.
D. Peklowanie.
W przedstawionym normatywie surowcowym kluczowe jest dokładne przyjrzenie się składowi zalewy. Pojawia się woda, wyraźna ilość octu, cebula oraz przyprawy korzenne: liść laurowy, ziele angielskie, pieprz. Taka kombinacja wskazuje na bejcę, czyli marynatę kwasową, a nie na klasyczne solenie, peklowanie czy pasteryzowanie. Bardzo częsty błąd polega na tym, że każdą metodę z dodatkiem soli traktuje się jako solenie albo peklowanie. Tymczasem solenie to głównie wysoka zawartość soli kuchennej, na sucho lub w solance, bez obowiązkowego dodatku octu. Jego głównym celem jest odwodnienie powierzchni mięsa i stworzenie środowiska o wysokim stężeniu soli, które hamuje rozwój drobnoustrojów. W recepturze z pytania nie ma podanej ilości soli w kilogramach czy gramach, a jedynie „do smaku”, co jest typowe bardziej dla marynaty smakowej niż dla procesu konserwującego solą. Peklowanie z kolei opiera się na użyciu peklosoli (mieszanina soli kuchennej i azotynu sodu) w ściśle określonych dawkach, zwykle z dodatkiem cukru i ewentualnie przypraw. Celem jest nie tylko utrwalenie, ale też uzyskanie charakterystycznej barwy i smaku wyrobów wędliniarskich. W normatywie nie ma azotynu, brak też typowych parametrów peklowania, jak stężenie solanki czy czas peklowania w godzinach lub dobach. Pasteryzowanie natomiast jest procesem cieplnym, polegającym na ogrzaniu produktu do określonej temperatury przez określony czas, zwykle w opakowaniu jednostkowym (słoiki, puszki, osłonki). Skład surowcowy sam w sobie nie mówi o pasteryzowaniu, bo o tej metodzie decyduje technologia obróbki cieplnej, a nie lista przypraw. W omawianym przykładzie mamy typową bejcę: kwas (ocet), wodę, warzywa i przyprawy aromatyczne, stosowaną do marynowania i wstępnego utrwalenia mięsa przed dalszą obróbką kulinarną. Warto wyrobić sobie nawyk czytania normatywów „ze zrozumieniem technologicznym” – patrzymy nie tylko na samą sól, ale na obecność składników zakwaszających, azotynów, proporcje i cel technologiczny całej mieszanki.
Pytanie 27
Paprykarz z kurczaka to danie
A. pieczenie
B. gotowanie
C. zapiekane
D. duszenie
Paprykarz z kury to potrawa, która jest przygotowywana poprzez duszenie, co oznacza, że składniki są gotowane w niewielkiej ilości płynu w zamkniętym naczyniu. Proces duszenia zapewnia, że mięso oraz warzywa zachowują swoje naturalne soki i aromaty, co przekłada się na intensywny smak i delikatną konsystencję potrawy. W praktyce, duszenie kury pozwala na uzyskanie wyjątkowego efektu, ponieważ wolne gotowanie w niskiej temperaturze sprzyja rozkładowi tkanki mięśniowej, co skutkuje kruchym i soczystym mięsem. Dodatkowo, duszenie to technika kulinarna, która jest zgodna z zasadami zdrowego gotowania, ponieważ nie wymaga dodawania dużej ilości tłuszczu. Zastosowanie tej metody w przypadku paprykarza sprawia, że danie nabiera głębi smaku, co jest istotne w kuchni regionalnej, w której smak i aromat są kluczowe. Warto również zauważyć, że duszenie pozwala na łatwe łączenie różnych składników, co czyni to danie wszechstronnym i łatwym do modyfikacji według indywidualnych upodobań.
Pytanie 28
To pytanie jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się lub utwórz konto aby zobaczyć pełną treść pytania.
Odpowiedzi dostępne po zalogowaniu.
Wyjaśnienie dostępne po zalogowaniu.
Pytanie 29
Wstępna oraz cieplna obróbka nasion fasoli składa się z następujących etapów:
A. zalanie fasoli wrzącą wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie z dodatkiem kwasu.
B. zalanie fasoli wrzącą wodą z dodatkiem sody, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem.
C. zalanie fasoli zimną przegotowaną wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie z dodatkiem kwasu.
D. zalanie fasoli zimną przegotowaną wodą, moczenie oraz gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem.
Zalanie fasoli zimną przegotowaną wodą, moczenie i gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem to standardowy proces obróbki wstępnej nasion fasoli, który zapewnia ich odpowiednią kondycję przed dalszym przetwarzaniem. Moczenie w zimnej wodzie pozwala na nawodnienie nasion, co jest kluczowe dla ich aktywacji enzymatycznej oraz późniejszego gotowania. W trakcie moczenia nasiona absorbują wodę, co prowadzi do ich pęcznienia, ułatwiając tym samym dalszą obróbkę cieplną. Gotowanie w tej samej wodzie pod przykryciem zapobiega utracie składników odżywczych oraz zapewnia efektywne wykorzystanie energii cieplnej. Taki proces nie tylko poprawia smak oraz teksturę fasoli, ale również zwiększa jej strawność, eliminując substancje antyodżywcze, takie jak inhibitory trypsyny. Przykłady zastosowania tej metody obejmują przygotowanie fasoli do sałatek, zup oraz dań głównych, co stanowi istotny element diety roślinnej.
Pytanie 30
Po spożyciu grzybów u osób mieszkających w domu wystąpiły nudności, wymioty, biegunka oraz majaczenie. Jak powinna wyglądać pierwsza pomoc w tym przypadku?
A. podaniu płynu neutralizującego toksyny
B. podaniu węgla leczniczego
C. wezwaniu pogotowia ratunkowego
D. wywołaniu wymiotów
W przypadku zatrucia grzybami, podejście do pierwszej pomocy powinno być oparte na wiedzy medycznej oraz aktualnych standardach postępowania. Wywoływanie wymiotów może wydawać się logicznym krokiem w sytuacji zatruć pokarmowych, jednak w przypadku toksycznych substancji obecnych w grzybach jest to bardzo niebezpieczne. Wymioty mogą prowadzić do dalszego podrażnienia przełyku, a także do aspiracji treści żołądkowej, co z kolei może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych. Podawanie płynów neutralizujących toksyny również jest niewłaściwe, ponieważ nie ma jednoznacznych dowodów na ich skuteczność w kontekście zatruć grzybami. Zamiast tego, organizm może wymagać płynoterapii, aby zrekompensować utratę płynów spowodowaną wymiotami i biegunką. Podawanie węgla aktywowanego ma sens tylko w określonych warunkach, np. w przypadku zatrucia substancjami, które mogą być adsorbowane przez węgiel, ale nie jest to zawsze stosowane w przypadku grzybów ze względu na ryzyko uszkodzeń błony śluzowej oraz braku szybkiego efektu terapeutycznego. Dlatego kluczowe jest, aby w takich sytuacjach nie podejmować działań samodzielnie, lecz wezwać profesjonalną pomoc medyczną, co pozwoli uniknąć dalszych komplikacji zdrowotnych.
Pytanie 31
W przypadku oparzeń drugiego stopnia, co powinno się zrobić z poszkodowanym?
A. przebić utworzone pęcherze
B. nałożyć opatrunek jałowy
C. użyć maści przeciwoparzeniowej
D. założyć opatrunek przylepcowy
Odpowiedź "założyć opatrunek jałowy" jest prawidłowa, ponieważ oparzenia drugiego stopnia charakteryzują się uszkodzeniem naskórka oraz części dermy, co prowadzi do powstania pęcherzy wypełnionych płynem. W takim przypadku kluczowe jest, aby zminimalizować ryzyko zakażenia oraz ochronić uszkodzoną skórę przed dalszymi urazami. Założenie jałowego opatrunku nie tylko chroni ranę, ale także sprzyja w procesie gojenia, w przeciwnym razie narażamy poszkodowanego na infekcje. Zastosowanie jałowego opatrunku powinno być zgodne z wytycznymi dotyczącymi pierwszej pomocy oraz standardami medycznymi, które podkreślają znaczenie utrzymania czystości rany. Przykładem może być użycie opatrunków hydrożelowych, które nie tylko chronią, ale także nawilżają ranę, co sprzyja szybszemu gojeniu. Warto również pamiętać, że w przypadku oparzeń odradza się usuwanie pęcherzy, ponieważ pełnią one funkcję naturalnej bariery ochronnej.
Pytanie 32
Gazpacho to zimna zupa warzywna, która jest typowa dla kuchni
A. hiszpańskiej
B. włoskiej
C. francuskiej
D. rosyjskiej
Kuchnia francuska, rosyjska i włoska mają swoje specyficzne potrawy, które mogą być mylone z gazpacho ze względu na zróżnicowanie smaków i technik kulinarnych, jednak żadna z nich nie ma z nim nic wspólnego. Francuska kuchnia jest znana z bogatych zup, takich jak bouillabaisse, która jest zupą rybną, a nie warzywną, co kontrastuje z charakterem gazpacho. W rosyjskiej tradycji popularna jest zupa chłodnik, ale jej skład i sposób podania różnią się znacznie od hiszpańskiego gazpacho. Z kolei kuchnia włoska słynie z takich potraw jak minestrone, ale również nie jest to zimna zupa. Typowe błędy myślowe, jakie mogą prowadzić do wyboru niepoprawnych odpowiedzi, obejmują generalizację lub skojarzenie zimnych potraw z określonymi kuchniami bez uwzględniania ich specyfiki. Ponadto, fakt, że wiele kuchni europejskich korzysta z podobnych składników, może prowadzić do pomyłek. Kluczowe jest, aby przy wyborze odpowiedzi na pytania kulinarne, zwracać uwagę na kontekst kulturowy i regionalny, co pozwoli uniknąć błędnych założeń i lepiej zrozumieć różnorodność światowej gastronomii.
Pytanie 33
Mąka pobrana z magazynu, w której stwierdzono obecność szkodników
A. może być wykorzystana do wypieków
B. musi być przesiana dwukrotnie przed użyciem
C. może być użyta do produkcji ciasta gotowanego
D. nie może być wprowadzona do produkcji
Pobrana z magazynu mąka, która wykazuje ślady obecności szkodników, nie może być dopuszczona do produkcji z kilku istotnych powodów. Przede wszystkim, obecność szkodników jest oznaką niewłaściwego przechowywania surowca, co może prowadzić do zanieczyszczenia całej partii mąki. Zgodnie z normami jakościowymi, takimi jak ISO 22000 czy HACCP, każdy etap produkcji żywności powinien być kontrolowany, aby zapewnić bezpieczeństwo konsumentów. Użycie mąki z obecnością szkodników może skutkować nie tylko pogorszeniem jakości produktu, ale również zagrożeniem zdrowotnym. W praktyce oznacza to, że taka mąka nie nadaje się ani do wypieków, ani do produkcji ciasta gotowanego, a jej użycie może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak kontaminacja nawzajem innych składników. W związku z tym, przedsiębiorstwa powinny stosować się do rygorystycznych standardów oceny jakości surowców, aby unikać potencjalnych strat finansowych i reputacyjnych.
Pytanie 34
W przedstawionej na ilustracji szklance należy podawać herbatę
A. po japońsku.
B. po angielsku.
C. po rosyjsku.
D. po chińsku.
Odpowiedź "po rosyjsku" jest poprawna, ponieważ szklanka przedstawiona na ilustracji to klasyczny rosyjski podgrzewacz do herbaty, znany jako "podstakannik". Jest to naczynie, które ma swoje korzenie w rosyjskiej kulturze herbacianej, a jego konstrukcja jest przystosowana do picia gorącej herbaty w sposób bezpieczny i komfortowy. Metalowa oprawa chroni użytkownika przed wysoką temperaturą szklanki, co jest istotne w przypadku gorących napojów. Podstakannik jest często używany w rosyjskich pociągach oraz podczas spotkań towarzyskich, odzwierciedlając tradycję picia herbaty w Rosji. Stosowanie podstakanników jest częścią kultury serwowania herbaty, gdzie napój podawany jest z dodatkami, takimi jak cytryna czy dżem. Przykład wykorzystania podstakanników w praktyce doskonale ilustruje, jak ważne są one w rosyjskiej tradycji, co czyni tę odpowiedź jedyną słuszną.
Pytanie 35
W niemieckim serwisie surówkę warzywną do dania głównego należy serwować
A. na półmisku
B. na talerzu zakąskowym
C. w metalowym pucharku
D. w nelsonce
Odpowiedzi takie jak "w pucharku metalowym", "na półmisku" oraz "w nelsonce" są nieodpowiednie w kontekście serwowania surówki warzywnej w tradycyjnej niemieckiej kuchni. Pucharek metalowy, choć praktyczny w pewnych zastosowaniach, nie jest odpowiednim naczyniem do podawania surówki, ponieważ może nie sprzyjać estetycznemu wykończeniu potrawy. Metalowe naczynia często kojarzą się z surowym lub industrialnym stylem, co nie wpisuje się w konwencję bardziej domowych i przytulnych dań, jakimi są surówki. Półmisek z kolei, choć używany do serwowania większych porcji, może zniechęcać gości do próbowania surówki, ponieważ nie oferuje indywidualnych porcji. Wyjątkowe dania powinny być podawane w sposób, który ułatwia ich degustację, a talerz zakąskowy idealnie wpisuje się w tę potrzebę. Z kolei nelsonka, będąca naczyniem do serwowania zup lub sosów, również nie jest właściwa do surówki, która potrzebuje przestrzeni na talerzu, aby zachować świeżość i atrakcyjność wizualną. Te błędne koncepcje mogą wynikać z nieznajomości standardów serwowania potraw oraz z braku uwagi na estetykę oraz doświadczenie kulinarne gości, które są niezwykle ważne w profesjonalnej gastronomii.
Pytanie 36
W lokalu gastronomicznym, który specjalizuje się w sprzedaży hamburgerów, odnotowano spadek ich sprzedaży z powodu niskiej jakości składników. Jakie działanie powinno być podjęte w tej sytuacji, aby zwiększyć sprzedaż hamburgerów?
A. Wprowadzić promocje dla klientów.
B. Rozszerzyć ofertę.
C. Zmienić dostawcę surowców.
D. Zmienić nazwę lokalu gastronomicznego.
Zmiana dostawcy surowców jest kluczowym działaniem w przypadku spadku sprzedaży hamburgerów spowodowanego niską jakością składników. Jakość surowców ma bezpośredni wpływ na smak i atrakcyjność końcowego produktu, co z kolei wpływa na zadowolenie klientów oraz ich decyzje zakupowe. W gastronomii, szczególnie w segmentach konkurencyjnych, jak burgerownie, klienci oczekują nie tylko smacznych, ale także wysokiej jakości posiłków. Dlatego niezbędne jest zidentyfikowanie dostawców, którzy spełniają rygorystyczne normy jakościowe, takie jak certyfikaty HACCP, które zapewniają bezpieczeństwo żywności. Przykładem może być współpraca z lokalnymi producentami, którzy oferują świeże i ekologiczne składniki. Wprowadzenie wysokiej jakości mięsa, sałat, czy pieczywa może znacząco poprawić smak hamburgerów, co przyciągnie nowych klientów oraz zachowa lojalność dotychczasowych. Takie działania są zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które kładą nacisk na korzystanie z lokalnych i wysokiej jakości surowców, co jest również korzystne dla wizerunku marki.
Pytanie 37
Mleko poddane obróbce UHT cechuje się
A. znacznym wzrostem zawartości bakterii kwasu mlekowego
B. utrzymywaniem właściwości mleka surowego
C. wyższą ilością witaminy C
D. możliwością spożycia bez wcześniejszego gotowania
Analiza pozostałych odpowiedzi ujawnia pewne powszechne błędne przekonania. Zwiększona zawartość witaminy C w mleku UHT jest nieprawdziwa, ponieważ proces UHT ma na celu przede wszystkim eliminację mikroorganizmów, a nie wzbogacenie mleka w witaminy. Mleko nie zawiera naturalnie dużych ilości witaminy C, a jego ilość nie zwiększa się w wyniku obróbki cieplnej. Kolejnym nieporozumieniem jest twierdzenie, że mleko UHT zachowuje cechy mleka surowego. W rzeczywistości, proces UHT zmienia strukturę niektórych białek oraz obniża zawartość niektórych enzymów i mikroelementów, co powoduje, że mleko UHT różni się od mleka surowego pod względem wartości odżywczej i sensorialnej. Ostatnia odpowiedź, sugerująca, że mleko UHT ma znacznie zwiększoną zawartość bakterii kwasu mlekowego, jest również błędna. Proces UHT, działając na zasadzie pasteryzacji w ekstremalnych warunkach, skutecznie redukuje liczbę wszelkich mikroorganizmów, w tym bakterii kwasu mlekowego. Dlatego mleko UHT jest znacznie czystsze mikrobiologicznie w porównaniu do mleka surowego, co czyni je bezpieczniejszym wyborem dla konsumentów. Te nieprawidłowe podejścia wynikają często z mylnego zapoznania się z procesami technologicznymi oraz ich skutkami na jakość produktów mleczarskich.
Pytanie 38
Mięso przeznaczone na medalion powinno być formowane
A. w "liść"
B. w prostokąt
C. w okrąg
D. w owalny kształt
Formowanie mięsa na medalion w kształcie koła jest kluczowe dla uzyskania równomiernego smażenia oraz estetycznego wyglądu potrawy. Kształt koła pozwala na równomierne rozprowadzenie ciepła, co minimalizuje ryzyko przypalenia brzegów i zapewnia jednolite przyrządzenie mięsa w całej jego objętości. W praktyce, podczas przygotowywania medalionów, należy zwrócić uwagę na właściwą grubość – standardowo wynosi ona od 2 do 4 centymetrów. Ważne jest, aby mięso było dobrze napięte, co zapobiega jego deformacji podczas smażenia. Zastosowanie kształtu koła jest również zgodne z praktykami gastronomicznymi, które podkreślają estetykę potraw. Dodatkowo, w przypadku serwowania, medaliony w kształcie koła łatwiej układa się na talerzu, co zwiększa walory wizualne dania i przyciąga uwagę konsumentów. Tego rodzaju umiejętności są istotne w gastronomii, gdzie prezentacja potrawy jest równie ważna, co ich smak.
Pytanie 39
Ile kilogramów mąki ziemniaczanej należy przygotować do sporządzenia klusek śląskich z 1,5kg ugotowanych ziemniaków, jeżeli proporcja mąki ziemniaczanej do ziemniaków w cieście wynosi 1:5?
A. 0,2 kg mąki.
B. 0,5 kg mąki.
C. 0,3 kg mąki.
D. 0,4 kg mąki.
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne zrozumienie zapisu proporcji 1:5 i umiejętność przeliczenia jej na konkretną masę mąki ziemniaczanej. Proporcja 1:5 oznacza, że na 1 część mąki przypada 5 części ugotowanych ziemniaków, a nie odwrotnie. Typowy błąd polega na tym, że ktoś patrzy tylko na liczby i dodaje je albo zgaduje „na czuja”, zamiast wykonać proste działanie matematyczne. W gastronomii takie podejście „mniej więcej” bardzo szybko mści się na jakości potrawy. Przy 1,5 kg ziemniaków trzeba tę masę podzielić przez 5, bo 5 części to ziemniaki, a 1 część to mąka, więc 1,5 : 5 = 0,3 kg. Jeśli ktoś wybiera wartości typu 0,2 kg, to zwykle wynika to z niedoszacowania ilości mąki albo mylenia proporcji z procentami. Taka ilość mąki byłaby zbyt mała, ciasto wyszłoby za luźne, kluski mogłyby się rozpadać podczas gotowania, traciłyby kształt i nie trzymały struktury. Z kolei odpowiedzi 0,4 kg czy 0,5 kg najczęściej biorą się z myślenia, że „lepiej dać trochę więcej, będzie pewniej”, co w przypadku klusek śląskich prowadzi do odwrotnego problemu – ciasto staje się zbyt twarde, mączne, kluski po ugotowaniu mają gumowatą konsystencję i nieprzyjemną teksturę w ustach. Z mojego doświadczenia wiele osób myli też proporcję 1:5 z prostym ułamkiem i próbuje np. policzyć 1/5 z 1,5 kg „na oko”, zaokrąglając do 0,25 czy 0,4 kg, zamiast dokładnie podzielić. W zawodowej kuchni takie przeliczenia są elementem podstawowych obliczeń gastronomicznych: normuje się surowiec, skaluje receptury, oblicza zapotrzebowanie na towar. Dlatego ważne jest, żeby rozumieć, że tu nie ma miejsca na przypadkowość – prawidłowe wyznaczenie 0,3 kg mąki z proporcji 1:5 to podstawa, żeby kluski śląskie wyszły o odpowiedniej strukturze i zgodne z technologią przygotowania tej potrawy regionalnej.
Pytanie 40
Ile witaminy C dostarczy organizmowi spożycie 1 porcji koktajlu z jogurtu i czarnej porzeczki?
| Nazwa potrawy: Koktajl z jogurtu i czarnej porzeczki | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Lp. | Nazwa produktu | Ilość na 1 porcję [g] | Zawartość w 100 g produktu | ||
| Wapń [mg] | Witamina C [mg] | Białko [g] | |||
| 1. | Jogurt 2% | 200 | 170 | 1,0 | 4,3 |
| 2. | Czarna porzeczka | 50 | 40 | 183 | 1,3 |
| 3. | Cukier | 10 | - | - | - |
A. 91,5 mg
B. 183 mg
C. 184 mg
D. 93,5 mg
Wybór nieprawidłowej wartości witaminy C, szczególnie w kontekście 183 mg, 91,5 mg, czy 184 mg, wskazuje na typowe nieporozumienia związane z obliczaniem zawartości składników odżywczych w produktach spożywczych. Możliwe, że wybierając 183 mg lub 184 mg, osoba błędnie zakładała, że suma witaminy C z jogurtu i czarnej porzeczki w jakiś sposób przekroczyła jej rzeczywistą wartość. Warto zauważyć, że jogurt dostarcza jedynie minimalne ilości witaminy C, co często jest pomijane w tego typu obliczeniach. Ponadto, odpowiadając 91,5 mg, można myśleć, że czarna porzeczka jako jedyny składnik dostarcza witaminy C, co jest błędem – ponieważ nie uwzględniono wartości z jogurtu, co jest kluczowe w kontekście całkowitego spożycia. Tego rodzaju nieprecyzyjne podejście do obliczeń może prowadzić do mylnych przekonań, które skutkują niewłaściwymi decyzjami żywieniowymi. W praktyce ważne jest, aby nie tylko znać zawartość witamin w spożywanych produktach, ale także umieć poprawnie je sumować, co jest kluczowe w kontekście zarządzania dietą i zapewnienia odpowiedniej podaży składników odżywczych. Każdy, kto dąży do zdrowego stylu życia, powinien być świadomy tych aspektów i umieć właściwie interpretować wartości odżywcze zawarte na etykietach produktów.