Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 6 kwietnia 2026 23:28
Data zakończenia: 6 kwietnia 2026 23:28

Egzamin niezdany

Wynik: 1/40 punktów (2,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Udostępnij swój wynik

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakie oznaczenie powinno się zastosować, aby umieścić film na stronie internetowej?

A. <video>

B. <audio>

C. <movie>

D. <media>

Znacznik <video> jest właściwym elementem HTML używanym do osadzania filmów na stronach internetowych. Jest on częścią standardu HTML5, który wprowadził nowoczesne podejścia do multimediów w sieci. Umożliwia on nie tylko osadzanie wideo, ale także dostosowywanie jego odtwarzania, takie jak automatyczne odtwarzanie, powtarzanie oraz kontrolowanie głośności. Przykład użycia znacznika <video>: <video src='film.mp4' controls>Odtwarzacz wideo</video>. Warto również dodać atrybuty, takie jak 'controls', które dodają przyciski do odtwarzania, pauzowania i regulacji głośności, co znacząco poprawia użyteczność dla użytkowników. Dobrą praktyką jest również używanie atrybutu 'poster' do określenia miniatury, która będzie wyświetlana przed rozpoczęciem odtwarzania, co przyciąga uwagę i zwiększa estetykę strony. Znacznik <video> wspiera różne formaty plików, takie jak MP4, WebM i Ogg, co zapewnia szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami internetowymi, co jest kluczowe w dzisiejszym zróżnicowanym środowisku online.

Pytanie 2

W pokazanym fragmencie zapytania w języku SQL, polecenie SELECT ma na celu uzyskanie wyników z komendy SELECT COUNT(wartosc) FROM....?

A. liczbę rekordów

B. średnią wartości w tabeli

C. średnią wartości w kolumnie wartosc

D. sumę wartości w kolumnie wartosc

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W kontekście zapytania SQL, komenda SELECT COUNT(wartosc) ma na celu zwrócenie liczby wierszy w danej tabeli, które spełniają określone kryteria. Funkcja COUNT jest jedną z agregujących funkcji zapytań SQL, która zlicza liczbę niepustych wartości w kolumnie. Jeżeli argumentem funkcji jest konkretna kolumna, to zostaną zliczone tylko te wiersze, w których ta kolumna zawiera wartości, natomiast jeżeli użyjemy COUNT(*) bez podawania kolumny, zliczymy wszystkie wiersze tabeli, niezależnie od tego, czy kolumny zawierają wartości. Przykład praktyczny: jeśli mamy tabelę 'Zamówienia' i chcemy zliczyć liczbę dokonanych zamówień, można użyć zapytania SELECT COUNT(*) FROM Zamówienia; co zwróci całkowitą liczbę zamówień w tabeli. Istotne jest, aby zrozumieć, że COUNT zwraca liczbę wierszy, a nie sumę, średnią lub inne statystyki. W standardzie SQL nie ma specyfikacji, która by zmieniała tę funkcjonalność, co czyni ją uniwersalną w różnych bazach danych, takich jak MySQL, PostgreSQL, czy SQL Server.

Pytanie 3

Które z poniższych zdań poprawnie opisuje utworzoną tabelę?

CREATE TABLE dane (kolumna INTEGER(3));

A. Tabela o nazwie dane składa się z trzech kolumn typu całkowitego

B. Tabela o nazwie dane ma jedną kolumnę typu całkowitego

C. Kolumny tabeli dane są nazwane: kolumna1, kolumna2, kolumna3

D. Tabela zawiera jedną kolumnę, która przechowuje trzyelementowe tablice

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja CREATE TABLE w podanym przykładzie tworzy tabelę o nazwie `dane` z jedną, jedyną kolumną o nazwie `kolumna` i typie `INTEGER(3)`. Kluczowe są tu dwie rzeczy: po pierwsze, nazwa tabeli (`dane`), po drugie, lista kolumn w nawiasie. W tej liście jest tylko jedna pozycja: nazwa kolumny i jej typ danych. W SQL każda definicja kolumny to osobny wpis, oddzielany przecinkiem. Skoro nie ma przecinka, to znaczy, że jest dokładnie jedna kolumna. Zapis `INTEGER(3)` nie oznacza trzech kolumn ani tablicy, tylko typ liczbowy całkowity z określoną „szerokością wyświetlania” (w MySQL) lub po prostu liczbę całkowitą – w wielu silnikach baz danych nawias jest wręcz ignorowany. W praktyce tę kolumnę możemy potem używać np. do przechowywania wieku, liczby sztuk towaru, numeru poziomu uprawnień itp. Przykładowo: `INSERT INTO dane (kolumna) VALUES (5);` wstawi rekord z wartością 5 w tej jednej kolumnie. Z mojego doświadczenia warto przy projektowaniu tabel zawsze jasno nazywać kolumny, tak żeby z samej nazwy wynikało, co przechowują, np. `wiek`, `ilosc_sztuk`, a nie ogólne `kolumna`. Dobrą praktyką jest też od razu dodanie klucza głównego, np. `id INT AUTO_INCREMENT PRIMARY KEY`, ale w tym zadaniu skupiamy się tylko na liczbie kolumn i ich typie. To pytanie dobrze pokazuje, że w SQL struktura tabeli wynika z liczby pozycji w nawiasie, a nie z liczby w nawiasie przy typie danych.

Pytanie 4

Z tabeli mieszkancy trzeba wydobyć unikalne nazwy miast, w tym celu należy użyć wyrażenia SQL zawierającego klauzulę

A. UNIQUE

B. HAVING

C. CHECK

D. DISTINCT

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'DISTINCT' jest prawidłowa, ponieważ klauzula ta w SQL służy do eliminacji duplikatów z wyników zapytania. Gdy chcemy uzyskać unikalne wartości z określonej kolumny, stosujemy 'SELECT DISTINCT nazwa_kolumny FROM nazwa_tabeli'. Na przykład, używając zapytania 'SELECT DISTINCT miasto FROM mieszkancy', otrzymamy jedynie unikalne nazwy miast bez powtórzeń. To podejście jest szczególnie przydatne w analizach, gdzie kluczowe jest posiadanie jedynie jednorazowych wartości, na przykład w raportach marketingowych czy badaniach demograficznych. W praktyce 'DISTINCT' powinno być używane z rozwagą, gdyż jego użycie może wpływać na wydajność zapytania, zwłaszcza w przypadku dużych zbiorów danych. Należy również pamiętać, że 'DISTINCT' dotyczy wszystkich kolumn w zapytaniu – jeśli wybierzemy więcej niż jedną kolumnę, to zduplikowane wiersze będą usuwane tylko wtedy, gdy wszystkie kolumny są identyczne. To sprawia, że 'DISTINCT' jest elastycznym narzędziem w SQL, pozwalającym na efektywne zarządzanie i przetwarzanie danych.

Pytanie 5

Do którego akapitu przypisano podaną właściwość stylu CSS?
border-radius: 20%;

A. Rys. B

B. Rys. A

C. Rys. D

D. Rys. C

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Właściwość CSS border-radius służy do zaokrąglania rogów elementu na stronie internetowej. W przypadku wartości procentowej jak 20% zaokrąglenie jest obliczane w stosunku do wymiarów elementu co pozwala na uzyskanie proporcjonalnego wyglądu niezależnie od rozmiaru ramki. Wybranie odpowiedzi Rys. B jest poprawne ponieważ widoczny jest tam efekt zaokrąglonych rogów co jednoznacznie wskazuje na zastosowanie border-radius. Takie stylizacje są powszechnie używane w projektowaniu nowoczesnych interfejsów użytkownika aby nadać im bardziej miękki i przyjazny wygląd. Dobre praktyki projektowe zalecają umiarkowane stosowanie zaokrągleń aby nie przesadzić z efektami wizualnymi co mogłoby pogorszyć czytelność i funkcjonalność. Warto również pamiętać o aspekcie responsywności – używanie wartości procentowych pozwala na lepsze dostosowanie się do różnych rozdzielczości ekranów co jest kluczowe w nowoczesnym web designie. Dzięki border-radius można także tworzyć zaawansowane efekty graficzne łącząc go z innymi właściwościami CSS jak cienie czy gradienty co pozwala na osiągnięcie atrakcyjnych wizualnie elementów bez potrzeby użycia obrazów.

Pytanie 6

W przedstawionym kodzie JavaScript występuje błąd logiczny. Program, zamiast informować, czy liczby są równe, nie działa prawidłowo. Wskaż, która odpowiedź dotyczy tego błędu.

var x = 5;
var y = 3;
if (x = y)
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne są równe";
else
  document.getElementById("demo").innerHTML = "zmienne się różnią";

A. Polecenia w sekcjach if i else powinny zostać zamienione miejscami

B. W instrukcji if znajduje się przypisanie zamiast operacji porównania

C. Przed instrukcją else nie powinno być średnika

D. Zmienne zostały błędnie zadeklarowane

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W tym przypadku mamy do czynienia z częstym błędem w programowaniu, gdzie zamiast porównania użyto operatora przypisania. W języku JavaScript operator przypisania '=' służy do przypisywania wartości do zmiennej, natomiast do porównania dwóch wartości używa się operatora '==' dla równości lub '===' dla równości i sprawdzania typu. Użycie '=' w warunku if powoduje przypisanie wartości y do x, co zawsze zwróci true, jeśli y jest różne od zera. To prowadzi do nieoczekiwanych rezultatów w logice programu. Poprawnym zapisem w tym kontekście jest if (x == y). Warto pamiętać o dobrych praktykach, które zalecają używanie '===' zamiast '==' dla uzyskania lepszej precyzji i uniknięcia błędów spowodowanych niejawnych konwersji typów. To podejście minimalizuje ryzyko błędów logicznych i poprawia czytelność kodu. Regularne stosowanie takich dobrych praktyk zwiększa jakość kodu i ułatwia jego późniejszą konserwację oraz rozwój.

Pytanie 7

Wykonanie zapytania SQL spowoduje skasowanie

DELETE FROM mieszkania WHERE status = 1;

A. tabeli mieszkania znajdującej się w bazie danych

B. elementów o nazwie status z tabeli mieszkania

C. rekordów, w których wartość pola status jest równa 1, z tabeli mieszkania

D. tabel, w których wartość pola status wynosi 1, z bazy danych mieszkania

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź wskazująca na usunięcie rekordów, w których pole status jest równe 1, z tabeli mieszkania jest poprawna ponieważ w zapytaniu SQL użyto składni DELETE, która jest odpowiedzialna za usuwanie danych z określonej tabeli. W kontekście tego zapytania, po słowie 'FROM' znajduje się nazwa tabeli, czyli 'mieszkania', a warunek 'WHERE status = 1' precyzuje, które rekordy mają zostać usunięte. Przykładowo, jeśli w tabeli mieszkania znajdują się mieszkania oznaczone jako dostępne (status = 1), to po wykonaniu tego zapytania wszystkie takie mieszkania zostaną trwale usunięte z bazy danych. Ważne jest, aby przed wykonaniem zapytania DELETE rozważyć konieczność wykonania kopii zapasowej danych, aby zapobiec ich nieodwracalnej utracie. Dobrą praktyką jest również stosowanie zapytania SELECT z tym samym warunkiem, aby najpierw zweryfikować, które rekordy zostaną usunięte. Tego rodzaju podejście umożliwia lepsze zarządzanie danymi oraz redukuje ryzyko pomyłek podczas operacji na bazach danych.

Pytanie 8

Jak można wyświetlić bieżącą datę oraz czas na stronie internetowej przy użyciu JavaScript?

A. echo Date() + Time()

B. document.write(Date())

C. echo Date()

D. innerHTML = Date()

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'document.write(Date());' jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje metodę 'document.write()', która pozwala na wstawienie tekstu bezpośrednio do dokumentu HTML w momencie jego ładowania. Funkcja 'Date()' zwraca aktualną datę i czas w formie tekstu, co czyni ją odpowiednią do użycia w metodzie 'document.write()'. Warto zauważyć, że zastosowanie 'document.write()' może być ograniczone do momentu pierwszego ładowania strony, dlatego istotne jest, aby używać tej metody z rozwagą. Dobrym praktycznym przykładem jest skrypt, który po załadowaniu strony wyświetla datę i czas w nagłówku lub w innym elemencie strony. Przykładowo, można użyć: <script>document.write('Aktualna data i czas: ' + Date());</script>. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że w nowoczesnym podejściu do programowania w JavaScript preferuje się użycie metod manipulacji DOM, takich jak 'innerHTML', ale 'document.write()' nadal ma swoje miejsce w prostych przykładach edukacyjnych.

Pytanie 9

Jaki typ powinien być wykorzystany, aby pole danych mogło przyjmować liczby zmiennoprzecinkowe?

A. FLOAT

B. INT

C. VARCHAR

D. CHAR

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Typ danych FLOAT jest idealnym rozwiązaniem do przechowywania liczb rzeczywistych, ponieważ umożliwia reprezentację wartości z przecinkiem dziesiętnym. W przeciwieństwie do typu INT, który obsługuje jedynie liczby całkowite, FLOAT potrafi przechowywać znacznie szerszy zakres wartości, w tym liczby z miejscami po przecinku. Użycie typu FLOAT jest szczególnie korzystne w aplikacjach wymagających precyzyjnych obliczeń, takich jak kalkulatory, systemy finansowe czy analizy danych. Przykładowo, w systemach baz danych SQL, definiując kolumnę jako FLOAT, możemy przechowywać wartości takie jak 3.14, -0.001 lub 2.71828. Standard SQL określa, że FLOAT może posiadać różne precyzje, co pozwala na dostosowanie pamięci do potrzeb konkretnej aplikacji. W praktyce, FLOAT jest wykorzystywany w złożonych obliczeniach inżynieryjnych, gdzie precyzyjne wartości są kluczowe dla wyników obliczeń.

Pytanie 10

Jaką właściwość pola w tabeli powinno się ustawić, aby akceptowało ono wyłącznie dane liczbowe?

A. Wartość domyślną

B. Maskę wprowadzania

C. Tagi inteligentne

D. Regułę sprawdzania poprawności

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Maska wprowadzania to opcja pozwalająca na zdefiniowanie wzorca, według którego użytkownicy mogą wprowadzać dane do pola w bazie danych. W przypadku konieczności przyjmowania wyłącznie cyfr, maska wprowadzania może ograniczyć użytkownika do wpisywania numerów, co jest szczególnie przydatne w aplikacjach wymagających precyzyjnego formatu danych, takich jak numery telefonów, kody pocztowe czy numery identyfikacyjne. Maska zapewnia spójność danych oraz minimalizuje ryzyko błędnych wpisów. Przykładowo, maska 0000-000-000 może być użyta do wymuszenia formatu numeru telefonu, gdzie każda liczba 0 reprezentuje wymaganą cyfrę. W branży IT oraz w procesie projektowania systemów bazodanowych, takie rozwiązania przyczyniają się do podniesienia jakości danych oraz upraszczają proces ich przetwarzania. Stosowanie masek wprowadzania jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie zarządzania danymi, które podkreślają znaczenie walidacji danych na poziomie aplikacji oraz baz danych, aby uniknąć nieprawidłowych lub niekompletnych danych w systemie.

Pytanie 11

Jakim protokołem można bezpiecznie przesłać pliki strony internetowej na serwer WWW?

A. Telnet

B. SFTP

C. POP3

D. IMAP

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
SFTP, czyli Secure File Transfer Protocol, to taki fajny protokół do bezpiecznego przesyłania plików między komputerami w sieci. Działa to na bazie SSH, co sprawia, że nasze dane są w miarę bezpieczne, bo są szyfrowane. Dzięki temu wiadomo, że nikt nieprzyjemny ich nie przechwyci. SFTP jest super przydatne, zwłaszcza jak przesyłamy pliki na serwery WWW, bo można też nimi zarządzać na serwerze bez strachu, że coś pójdzie nie tak. Przykładowo, programista może potrzebować wrzucić nowe wersje plików HTML, CSS czy JavaScript na serwer. Warto wiedzieć, że są jakieś standardy jak RFC 4253 czy RFC 4251, które mówią, jak to wszystko działa, więc mamy pewność, że jest to dosyć solidny sposób na transfer danych.

Pytanie 12

Jakie zadanie wykonuje funkcja napisana w JavaScript?

function fun1(a,b)
{
    if ( a % 2 != 0 ) a++;
    for(n=a; n<=b; n+=2)
        document.write(n);
}

A. zwrócenie parzystych wartości liczb od a do b

B. sprawdzenie, czy liczba a jest liczbą nieparzystą; jeśli tak, to jej wypisanie

C. wypisanie wszystkich liczb w zakresie od a do b

D. wypisanie liczb parzystych w przedziale od a do b

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Funkcja fun1 napisana w języku JavaScript ma za zadanie wypisanie liczb parzystych z przedziału od a do b. Na początku funkcja sprawdza, czy liczba a jest nieparzysta, wykorzystując operator modulo %. Jeśli a jest nieparzysta, zwiększana jest o jeden, aby stać się liczbą parzystą. Następnie pętla for iteruje od tej nowej wartości a do b, zwiększając a o 2 w każdej iteracji, co zapewnia, że wszystkie generowane liczby są parzyste. Wykorzystanie document.write(n) w każdej iteracji powoduje wypisanie bieżącej liczby. Taki sposób iteracji jest efektywny w kontekście wydajności, ponieważ omija nieparzyste liczby bez potrzeby sprawdzania ich w każdej iteracji. Ta technika jest powszechnie stosowana w programowaniu, gdy chcemy iterować tylko po określonym typie liczb, w tym przypadku parzystych. Dbałość o sprawność kodu i unikanie zbędnych operacji to kluczowe aspekty profesjonalnego programowania, które wpływają na szybkość działania i zasobożerność aplikacji. Implementacja ta jest zgodna z dobrymi praktykami, gdyż unika zbędnych operacji i wykonuje zadanie w sposób możliwie najbardziej efektywny.

Pytanie 13

Aby film wyglądał płynnie, liczba klatek (które nie nakładają się na siebie) na sekundę powinna wynosić przynajmniej w przedziale

A. 31-36 fps

B. 20-23 fps

C. 16-19 fps

D. 24-30 fps

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 24-30 fps jest poprawna, ponieważ standardowy zakres klatek na sekundę dla filmów wynosi właśnie 24-30 fps. W praktyce, 24 fps jest uznawane za minimum dla filmów kinowych, co pozwala uzyskać wrażenie ruchu, które ludzie uznają za płynne. Przykładowo, filmy kręcone w tej klatkażu, takie jak klasyczne produkcje Hollywood, często korzystają z techniki zwanej 'motion blur', która dodatkowo poprawia wrażenie płynności. W przypadku telewizji, większa liczba klatek może być stosowana, co pozwala na lepszą jakość obrazu podczas szybkich ruchów, jednak 30 fps to standard dla wielu programów telewizyjnych. Ważne jest również zrozumienie, że zbyt niska liczba klatek, jak na przykład 16-19 fps, może prowadzić do efektu stroboskopowego, co jest nieprzyjemne dla widza. Normy branżowe, takie jak SMPTE (Society of Motion Picture and Television Engineers), potwierdzają, że liczba klatek między 24 a 30 fps jest odpowiednia do uzyskania zamierzonego efektu wizualnego w filmie.

Pytanie 14

Jakiej właściwości CSS należy użyć, aby ustalić marginesy wewnętrzne dla danego elementu?

A. hight

B. margin

C. padding

D. width

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź 'padding' jest prawidłowa, ponieważ właściwość CSS 'padding' służy do definiowania marginesów wewnętrznych dla elementu. Padding to przestrzeń między zawartością a krawędzią elementu, co pozwala na lepsze dostosowanie układu i prezentacji treści. Stosowanie paddingu jest kluczowe w tworzeniu responsywnych projektów, ponieważ umożliwia zachowanie odpowiednich odstępów niezależnie od rozmiaru wyświetlacza. Na przykład, aby zastosować padding do elementu div, można użyć następującej reguły CSS: 'div { padding: 20px; }', co doda 20 pikseli przestrzeni wewnętrznej ze wszystkich stron. Ponadto, dobrym zwyczajem jest stosowanie jednostek względnych, takich jak 'em' lub 'rem', aby zapewnić lepszą elastyczność i skalowalność w różnych kontekstach. To podejście sprzyja również utrzymaniu spójności w całym projekcie, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży web designu.

Pytanie 15

W CSS przypisano regułę: float: left; dla elementu blokowego. Jakie będzie jej zastosowanie?

A. wyrównania tekstu do lewej strony

B. ustawienia bloku na lewo w stosunku do innych

C. wyrównania elementów tabeli do lewej strony

D. układania bloków jeden pod drugim

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Reguła CSS 'float: left;' jest używana do ustawienia elementu blokowego po lewej stronie kontenera, co pozwala na swobodne rozmieszczanie innych elementów w otaczającym go obszarze. Elementy, które są ustawione jako 'float', nie zajmują miejsca w normalnym przepływie dokumentu, co oznacza, że inne elementy mogą 'przepływać' wokół nich. Przykładem zastosowania tej reguły może być układ strony internetowej, gdzie zdjęcia są umieszczone z lewej strony tekstu, co pozwala na estetyczne i funkcjonalne połączenie grafiki z treścią. Zgodnie z wytycznymi W3C, właściwości 'float' powinny być używane z rozwagą, aby uniknąć problemów z układaniem stron, na przykład należy pamiętać o zastosowaniu właściwości 'clear', aby uniknąć niechcianych efektów wizualnych. W praktyce, float jest często stosowany w układach siatki lub responsywnych, gdzie elastyczne i dynamiczne rozmieszczenie elementów jest kluczowe dla użyteczności i estetyki strony.

Pytanie 16

Jakie jest zastosowanie certyfikatu SSL?

A. zapobiegania złośliwemu oprogramowaniu na stronie

B. określenia właściciela domeny

C. odszyfrowywania przesyłanych danych

D. przechowywania informacji o sesjach tworzonych na stronie

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Certyfikat SSL, czyli Secure Sockets Layer, jest naprawdę ważnym elementem, jeśli chodzi o bezpieczeństwo w sieci. Dzięki niemu możemy mieć pewność, że strona, którą odwiedzamy, jest tym, za co się podaje. Wyobraź sobie, że logujesz się do swojego banku. Dzięki certyfikatowi SSL wiesz, że łączysz się z prawdziwą stroną, a nie z jakimś oszustem. To daje spokój, prawda? Co więcej, ten certyfikat szyfruje dane, które są przesyłane między klientem a serwerem, co jest kluczowe, zwłaszcza kiedy chodzi o nasze prywatne informacje. Z tego, co wiem, certyfikaty SSL są zgodne z normami, które ustala IETF oraz CA/Browser Forum, dlatego są dość powszechnie akceptowane w branży internetowej.

Pytanie 17

Podaj zapytanie SQL, które tworzy użytkownika sekretarka na localhost z hasłem zaq123?

A. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY BY `zaq123`;

B. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';

C. CREATE USER 'sekretarka'@'localhost' IDENTIFIED `zaq123`;

D. CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFY "zaq123";

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź "CREATE USER `sekretarka`@`localhost` IDENTIFIED BY 'zaq123';" jest prawidłowa, ponieważ wykorzystuje poprawną składnię do tworzenia nowego użytkownika w systemie zarządzania bazą danych MySQL. Kluczowe jest użycie słowa kluczowego 'IDENTIFIED BY', które wskazuje, że podane hasło ('zaq123') ma być powiązane z nowym użytkownikiem. Wartości w apostrofach są odpowiednie dla łańcuchów tekstowych w SQL, co jest zgodne z dobrymi praktykami programowania w MySQL. W praktyce, tworzenie użytkowników z odpowiednimi uprawnieniami jest niezbędne do zarządzania dostępem do bazy danych oraz zapewnienia bezpieczeństwa. Dobrą praktyką jest stosowanie silnych haseł oraz regularne audyty kont użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na konwencje nazewnictwa oraz ograniczenia w zakresie adresów IP, co ma znaczenie w kontekście bezpieczeństwa i zarządzania użytkownikami w systemie zarządzania bazą danych.

Pytanie 18

Wskaż, który paragraf jest sformatowany przy użyciu podanego stylu CSS:

p {
    font-family: serif;
    background-color: Teal;
    color: white;
    font-style: italic;
}

A. Paragraf 1

B. Paragraf 4

C. Paragraf 2

D. Paragraf 3

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Paragraf 4 jest prawidłowo sformatowany zgodnie z przedstawionym stylem CSS. W stylu tym zastosowano cztery właściwości: font-family o wartości serif co sugeruje użycie czcionki o kroju szeryfowym background-color ustawiony na Teal co ustawia tło na ciemnozielony kolor color ustawiony na White co oznacza że tekst powinien być biały oraz font-style ustawiony na italic co powoduje że tekst jest pochylony. Paragraf 4 spełnia te kryteria jest napisany czcionką szeryfową ma ciemnozielone tło biały tekst i jest kursywą. Zastosowanie takich stylów jest częste w projektowaniu stron internetowych gdzie ważne jest czytelne i estetyczne przedstawienie informacji. Używanie odpowiednich stylów CSS pozwala na lepszą organizację wizualną treści co jest kluczowe w tworzeniu interfejsów przyjaznych dla użytkownika. Stylowanie w CSS wspiera standardy takie jak CSS3 które wprowadzają nowe właściwości i ulepszenia umożliwiające bardziej zaawansowane i wydajne metody formatowania.

Pytanie 19

Liczba 0x142, przedstawiona w kodzie JavaScript, przyjmuje formę

A. dziesiętną

B. dwójkową

C. ósemkową

D. szesnastkową

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Liczba 0x142 jest zapisana w systemie szesnastkowym, co oznacza, że jest reprezentowana w bazie 16. W systemie szesnastkowym posługujemy się cyframi od 0 do 9 oraz literami od A do F, gdzie A odpowiada 10, B to 11, C to 12, D to 13, E to 14, a F to 15 w systemie dziesiętnym. Przykład zastosowania tego systemu można zauważyć w programowaniu oraz w różnych standardach, takich jak HTML, gdzie kolory są często reprezentowane w formacie szesnastkowym, np. #FFFFFF dla bieli. Można także spotkać się z systemem szesnastkowym w adresacji pamięci oraz w reprezentacji liczb dużych, co jest szczególnie przydatne w kontekście programowania niskopoziomowego i systemów wbudowanych. Zrozumienie różnych systemów liczbowych, w tym szesnastkowego, jest niezbędne dla każdego programisty, szczególnie podczas pracy z danymi binarnymi, hex i podczas obliczeń niskopoziomowych.

Pytanie 20

W wyniku przedstawionego polecenia w tabeli zostanie ```ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;```

A. zmieniona kolumna z nazwa1 na nazwa2

B. dodana kolumna nazwa2 z wymuszoną wartością DOUBLE

C. dodana kolumna nazwa2 o typie zmiennoprzecinkowym

D. zmieniony typ kolumny nazwa2 na DOUBLE

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź numer 3 jest prawidłowa, ponieważ zapytanie SQL "ALTER TABLE nazwa1 ADD nazwa2 DOUBLE NOT NULL;" definiuje dodanie nowej kolumny o nazwie "nazwa2" do istniejącej tabeli "nazwa1". Typ danych DOUBLE oznacza, że kolumna ta będzie mogła przechowywać liczby zmiennoprzecinkowe, co jest przydatne w przypadku danych wymagających wysokiej precyzji, takich jak wartości finansowe czy pomiary naukowe. Oprócz tego, klauzula "NOT NULL" oznacza, że w kolumnie nie mogą znajdować się żadne wartości NULL, co jest istotne dla zapewnienia integralności danych. W praktyce, dodawanie kolumn w bazach danych jest często używane do wzbogacania istniejących struktur danych, aby dostosować je do zmieniających się wymagań aplikacji. Dobrą praktyką jest również odpowiednie indeksowanie nowych kolumn, aby zwiększyć wydajność zapytań, które będą z nich korzystały. W kontekście standardów, ważne jest, aby zmiany w strukturze tabeli były wprowadzane w sposób, który nie wpływa negatywnie na istniejące dane i aplikacje.

Pytanie 21

Które znaczniki HTML umożliwiają wyświetlenie tekstu w jednym wierszu na stronie, zakładając brak zdefiniowanego formatu CSS?

Dobre strony m o j e j  s t r o n y

A. <p>Dobre strony </p><p style="letter-spacing:3px">mojej strony</p>

B. <h3>Dobre strony </h3><h3 style="letter-spacing:3px">mojej strony</h3>

C. <div>Dobre strony </div><div style="letter-spacing:3px">mojej strony</div>

D. <span>Dobre strony </span><span style="letter-spacing:3px">mojej strony</span>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Znacznik <span> jest elementem inline HTML który pozwala na wyświetlanie tekstu w jednym wierszu. Oznacza to że elementy te nie wprowadzają automatycznych przerw liniowych przed i po sobie co jest typowe dla elementów block-level takich jak <div> czy <p>. W praktycznych zastosowaniach <span> jest często używany do stylizacji i formatowania fragmentów tekstu bez zmiany struktury dokumentu HTML. Użycie <span> jest zgodne z dobrymi praktykami dla elementów które wymagają jedynie lekkiej modyfikacji wizualnej bez naruszenia układu strony. Jest to element niezwykle elastyczny często łączony z CSS i JavaScript w celu wpływania na wygląd i interaktywność stron internetowych. Znaczniki inline takie jak <span> są kluczowe w responsywnym web designie ponieważ pozwalają na dokładne kontrolowanie stylu i zachowania tekstu w ramach szerszej struktury strony. Umożliwiają także semantyczne i dostępnościowe ulepszenia pomagając w tworzeniu bardziej zrozumiałych i przyjaznych dla użytkownika interfejsów. Wiedza o różnicy między elementami inline i block-level jest fundamentem w profesjonalnym tworzeniu stron internetowych i pozwala unikać powszechnych błędów w układzie treści.

Pytanie 22

Wymień dwa sposoby na zabezpieczenie bazy danych Microsoft Access

A. Zaszyfrowanie pliku bazy danych oraz wiadomości SMS z kodem autoryzacyjnym

B. Funkcje anonimowe oraz ustawienie hasła do otwarcia bazy danych

C. Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika

D. Ustalenie zabezpieczeń na poziomie użytkownika oraz w sesji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ustalanie hasła do otwarcia bazy danych oraz zabezpieczeń na poziomie użytkownika to kluczowe elementy ochrony danych w Microsoft Access. Ustalenie hasła otwarcia bazy danych zapewnia podstawowy poziom bezpieczeństwa, uniemożliwiając nieautoryzowanym użytkownikom dostęp do pliku. W praktyce, aby ustawić hasło, wystarczy przejść do opcji 'Informacje' w menu, a następnie wybrać 'Szyfrowanie z hasłem'. Zabezpieczenia na poziomie użytkownika natomiast pozwalają na definiowanie ról i uprawnień dla różnych użytkowników, co jest istotne w sytuacjach, gdzie dostęp do danych powinien być ograniczony do wybranych osób. Implementacja tych rozwiązań jest zgodna z dobrymi praktykami bezpieczeństwa danych, które zalecają stosowanie wielowarstwowych mechanizmów ochrony. Przykładem może być firma, która przechowuje wrażliwe dane klientów, gdzie konieczne jest, aby tylko wyznaczeni pracownicy mieli dostęp do konkretnych informacji, co można zrealizować właśnie poprzez zabezpieczenia na poziomie użytkownika.

Pytanie 23

W języku JavaScript potrzebne jest odwołanie się do elementu znajdującego się w pierwszym paragrafie danego fragmentu kodu HTML. Można to osiągnąć przy użyciu funkcji

<body> 
 <p>pierwszy paragraf</p> 
 <p>drugi paragraf</p> 
 <p>trzeci paragraf</p> 
 …

A. getElement('p')

B. getElementById('p1')

C. getElementsByTagName('p')[0]

D. getElementsByClassName('p.1')[0]

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź getElementsByTagName("p")[0]; jest poprawna, ponieważ metoda getElementsByTagName zwraca kolekcję wszystkich elementów o danym tagu, w tym przypadku "p". Wywołując tę metodę, otrzymujemy tablicę wszystkich paragrafów na stronie, co pozwala na łatwy dostęp do pierwszego z nich, korzystając z indeksu [0]. Jest to standardowy sposób uzyskiwania dostępu do elementów w DOM w JavaScript. Zastosowanie tej metody jest zgodne z dobrą praktyką, umożliwiającą selekcję elementów w sposób dynamiczny i elastyczny. Przykładowo, jeśli chcemy zmienić tekst pierwszego paragrafu, możemy wykorzystać: document.getElementsByTagName("p")[0].innerText = 'Nowy tekst';. Dzięki temu możemy skutecznie manipulować zawartością stron internetowych, co jest kluczowe w rozwoju front-endu. Dodatkowo, metody takie jak getElementsByTagName są dobrze wspierane przez wszystkie nowoczesne przeglądarki, co zapewnia ich niezawodność w codziennej pracy programisty.

Pytanie 24

Kwerenda umożliwiająca modyfikację wielu rekordów lub przeniesienie ich przy pomocy jednego działania, określana jest jako kwerenda

A. wybierająca

B. krzyżowej

C. funkcjonalnej

D. parametrycznej

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda funkcjonalna to naprawdę przydatne narzędzie w bazach danych, które pozwala na wprowadzanie zmian w wielu rekordach na raz. To świetnie działa, jeśli masz dużo danych do przetworzenia, bo oszczędza czas i zasoby. Przykładem, który przychodzi mi do głowy, jest aktualizacja statusu zamówień w sklepie online. Można na przykład zmienić wszystkie zamówienia z "oczekujące" na "zrealizowane" jednym kliknięciem. To jest zgodne z dobrymi praktykami zarządzania danymi, bo utrzymuje porządek i spójność. A jeśli mówimy o standardach, kwerendy funkcjonalne są zgodne z SQL i jego różnymi rozszerzeniami, co ułatwia integrację z innymi systemami. Ważne jest tylko, żeby dobrze zabezpieczać dane, by przypadkiem nie usunąć lub nie zmienić czegoś ważnego. W branży często podkreśla się, że trzeba testować i walidować operacje na bazach, żeby wszystko działało jak należy.

Pytanie 25

Przypisanie wartości do zmiennej $dana = 125; zapisane jest w języku

A. C++

B. JavaScript

C. PHP

D. Python

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Instrukcja $dana = 125; jest charakterystyczna dla języka PHP, bo po pierwsze używa znaku dolara przed nazwą zmiennej, a po drugie ma średnik na końcu, tak jak wymagają tego standardy składni PHP. W PHP każda zmienna zaczyna się od $, np. $liczba, $imie, $userId. Jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych cech tego języka, od razu widać, że chodzi o kod wykonywany po stronie serwera, a nie np. o Pythona. W typowym pliku PHP taki zapis pojawi się wewnątrz znacznika <?php ... ?>, na przykład: <?php $dana = 125; echo $dana; ?> To jest klasyczny przykład przypisania wartości typu całkowitego do zmiennej. PHP jest językiem słabo typowanym (dynamicznie typowanym), więc nie trzeba wcześniej deklarować typu zmiennej. Wystarczy ją po prostu utworzyć przez przypisanie. Z mojego doświadczenia to jest bardzo wygodne przy szybkim tworzeniu aplikacji webowych, np. liczników, prostych kalkulatorów, obsługi formularzy. W praktyce takie przypisanie wykorzystuje się choćby przy pobieraniu danych z formularza: $wiek = (int)$_POST['wiek']; albo przy obliczeniach: $suma = $a + $b;. Dobrą praktyką jest nadawanie zmiennym czytelnych nazw i pilnowanie, żeby typ danych był przewidywalny, nawet jeśli PHP pozwala na sporą dowolność. W nowoczesnych projektach PHP (np. w frameworkach typu Laravel czy Symfony) nadal używa się dokładnie takiej składni przypisania, tylko zazwyczaj w bardziej rozbudowanych strukturach, np. w klasach, kontrolerach czy modelach. Moim zdaniem warto od początku kojarzyć znak $ jednoznacznie z PHP, bo to bardzo pomaga przy szybkim rozpoznawaniu przykładowego kodu w dokumentacji czy na forach.

Pytanie 26

Jakie znaczniki należy zastosować, aby umieścić kod w języku PHP w pliku z rozszerzeniem php?

A. <?php ........... ?>

B. <php ........... />

C. <php> ........... </php>

D. <?php>........... <php?>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź <?php ........... ?> jest poprawna, ponieważ to właśnie te znaczniki służą do wstawiania kodu PHP w plikach o rozszerzeniu .php. Znak zapytania przed 'php' informuje serwer, że dalsza część kodu jest napisana w tym języku, a zamknięcie znacznika za pomocą '?>' sygnalizuje koniec tej sekcji. To podejście jest zgodne z zaleceniami PHP, które podkreślają znaczenie wyraźnego oddzielenia kodu HTML od PHP. Przykładowo, możemy wstawić kod PHP wewnątrz pliku HTML, co pozwala na dynamiczne generowanie treści: <html><body><?php echo 'Witaj, świecie!'; ?></body></html>. Ponadto, używanie tych znaczników pozwala na łatwą integrację z innymi językami skryptowymi oraz szersze możliwości w zakresie zarządzania danymi, takich jak interakcje z bazami danych. Warto również pamiętać o dobrych praktykach, takich jak stosowanie pętli i warunków w PHP, aby tworzyć bardziej zaawansowane aplikacje webowe. Takie umiejętności są niezbędne w programowaniu backendowym, co czyni tę wiedzę kluczową dla każdego dewelopera.

Pytanie 27

Zakładając, że tablica $tab zawiera liczby naturalne, co program wyświetli?

$liczba = $tab[0];
foreach ($tab as $element)
{
  if ($element > $liczba)
    $liczba = $element;
}
echo $liczba;

A. elementy, które przewyższają zmienną $liczba

B. największy element tablicy

C. najmniejszy element tablicy

D. element tablicy o wartości $tab[0]

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Program w tym pytaniu ilustruje proces wyszukiwania największego elementu w tablicy za pomocą pętli foreach. Na początku zmienna $liczba jest inicjalizowana pierwszym elementem tablicy $tab. Następnie program iteruje przez wszystkie elementy tablicy i porównuje każdy z nich z aktualną wartością $liczba. Jeśli bieżący element jest większy niż $liczba, to wartość $liczba jest aktualizowana do tej większej wartości. Dzięki tej logice na końcu pętli $liczba przechowuje największy element z tablicy. Jest to zgodne z powszechnie stosowanym wzorcem projektowym polegającym na iteracyjnej aktualizacji zmiennej przechowującej ekstremalną wartość, w tym przypadku maksymalną. Taka metoda jest skuteczna i efektywna, ponieważ przeszukuje całą tablicę tylko raz, co jest operacją o złożoności czasowej O(n), gdzie n to liczba elementów w tablicy. Podejście to jest stosowane nie tylko w programach edukacyjnych, ale również w rzeczywistych projektach programistycznych, gdzie optymalne przetwarzanie danych jest kluczowe. Dobrą praktyką jest inicjalizacja zmiennej kontrolnej wartością pierwszego elementu tablicy, co unika niepotrzebnego porównywania z nieistotnymi wartościami, np. minus nieskończonością, i jest zgodne z zasadą KISS (Keep It Simple, Stupid).

Pytanie 28

W języku PHP zmienna typu float może przyjmować wartości

A. wartości logiczne

B. wartości nieliczbowe

C. jedynie liczby całkowite

D. wartości zmiennoprzecinkowe

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W języku PHP zmienne typu float są używane do reprezentowania liczb zmiennoprzecinkowych, co oznacza, że mogą przechowywać zarówno wartości całkowite, jak i wartości z częścią ułamkową. Typ float w PHP jest szczególnie przydatny w sytuacjach, gdzie precyzyjne obliczenia są niezbędne, na przykład w aplikacjach finansowych, gdzie obliczenia z użyciem pieniędzy wymagają uwzględnienia centów. W praktyce, operacje na zmiennych typu float mogą obejmować dodawanie, odejmowanie, mnożenie oraz dzielenie. Warto również zauważyć, że PHP obsługuje zarówno liczby w formacie dziesiętnym, jak i w notacji naukowej. Dobrą praktyką jest używanie funkcji takich jak round() do zaokrąglania wyników obliczeń zmiennoprzecinkowych, aby uniknąć problemów z precyzją, które mogą występować w wyniku ograniczeń reprezentacji liczb zmiennoprzecinkowych w pamięci komputera. W dokumentacji PHP, typ float jest jasno zdefiniowany jako liczba zmiennoprzecinkowa, co podkreśla jego kluczową rolę w różnych zastosowaniach programistycznych. Zrozumienie tego typu zmiennych jest fundamentem dla efektywnego programowania w PHP.

Pytanie 29

Jakie formatowanie obramowania jest zgodne ze stylem border-style: dotted solid;?

A. Formatowanie 4

B. Formatowanie 2

C. Formatowanie 3

D. Formatowanie 1

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Styl obramowania w CSS pozwala na precyzyjne określenie wyglądu krawędzi elementu na stronie internetowej. W przypadku „border-style: dotted solid;” mamy do czynienia z kombinacją dwóch różnych stylów obramowania. Pierwsza wartość „dotted” odnosi się do obramowania o kropkowanej strukturze, co jest często stosowane w celu nadania lekkości i subtelności wizualnej. Druga wartość „solid” oznacza jednolite obramowanie, które jest bardziej wyraźne i stosowane, gdy wymagana jest wyraźna separacja elementów. Formatowanie 2 odpowiada właśnie temu stylowi, ponieważ przedstawia górne i dolne obramowanie jako kropkowane, a boczne jako jednolite. Takie zastosowanie jest typowe w sytuacjach, gdzie potrzebny jest kompromis między estetyką a funkcjonalnością, np. w tabelach danych, gdzie górne i dolne obramowanie może być delikatniejsze, by nie przytłaczać, a boczne wyraźne dla czytelności. Wybór właściwego stylu obramowania jest kluczowy dla użyteczności i estetyki strony, zgodnie z zasadami projektowania zorientowanego na użytkownika.

Pytanie 30

Kiedy należy wykorzystać kwerendę SELECT DISTINCT, aby wyodrębnić rekordy?

A. tak, aby w podanej kolumnie nie powtarzały się wartości.

B. występujące w bazie tylko raz.

C. pogrupowane.

D. posortowane malejąco lub rosnąco.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kwerenda SELECT DISTINCT jest używana do zwracania unikalnych wartości w określonej kolumnie z tabeli w bazie danych. Gdy mamy do czynienia z dużymi zbiorami danych, często zdarza się, że te same wartości pojawiają się wielokrotnie. W takich sytuacjach, aby uzyskać tylko jedną wystąpienie każdej wartości, stosujemy klauzulę DISTINCT. Na przykład, jeśli chcemy uzyskać listę unikalnych miast z tabeli klientów, używamy zapytania: SELECT DISTINCT city FROM customers. To zwraca wszystkie różne wartości miast, które znajdują się w tej tabeli. Użycie DISTINCT może również pomóc w optymalizacji wyników serwisu, redukując ilość danych, które muszą być przetwarzane w dalszych analizach. W praktyce, stosowanie DISTINCT w kontekście tworzenia raportów lub analizy danych jest kluczowe, gdyż pozwala na skupienie się na istotnych informacjach bez zbędnych duplikatów, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zarządzaniu danymi.

Pytanie 31

Który fragment definicji dwukolumnowej tabeli odpowiada efektowi scalenia komórki 1 i 3, przedstawionemu na ilustracji?

A. <td colspan="2">komórka1+3</td>

B. <td colspan="3">komórka1+3</td>

C. <td rowspan="2">komórka1+3</td>

D. <td rowspan="3">komórka1+3</td>

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawnie wskazałeś fragment z atrybutem rowspan, czyli: <td rowspan="2">komórka1+3</td>. W HTML atrybut rowspan służy do scalania komórek tabeli w pionie, czyli wzdłuż wierszy. W tym przykładzie tabela ma dwie kolumny, a komórka „komórka1+3” zajmuje miejsce pierwszej komórki w pierwszym wierszu oraz pierwszej komórki w drugim wierszu. Dlatego właśnie wartość rowspan musi być równa 2 – ta jedna komórka rozciąga się na dwa wiersze. Gdy przeglądarka widzi taki zapis, rezerwuje dla tej komórki obszar dwóch komórek pod sobą, a w kodzie HTML w kolejnym wierszu pomijamy już odpowiednią liczbę komórek w tej kolumnie. Z mojego doświadczenia wynika, że przy projektowaniu tabel dobrze jest sobie najpierw „narysować” układ na kartce: ile wierszy, ile kolumn, które komórki się łączą. Potem łatwo dobrać czy potrzebujemy colspan (łączenie w poziomie – kolumny), czy rowspan (łączenie w pionie – wiersze). W specyfikacji HTML Living Standard dokładnie tak to jest opisane: rowspan określa, na ile wierszy rozciąga się dana komórka. W praktyce scalanie komórek przydaje się np. przy tworzeniu nagłówków tabel z opisami grup kolumn, przy harmonogramach, planach lekcji, cennikach, gdzie jedna pozycja obowiązuje przez kilka wierszy. Warto też pamiętać o semantyce: tam gdzie to możliwe, dla nagłówków stosujemy <th> z rowspan lub colspan, a dla zwykłych danych <td>. Taki porządek w kodzie ułatwia późniejsze stylowanie CSS i poprawia dostępność, bo czytniki ekranu lepiej rozumieją strukturę tabeli.

Pytanie 32

Program debugger służy do

A. analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów.

B. interpretacji kodu w wirtualnej maszynie Java.

C. analizy kodu źródłowego w celu odnalezienia błędów składniowych.

D. tłumaczenia kodu zapisanego językiem wyższego poziomu na język maszynowy.

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Debugger to specjalistyczne narzędzie używane dokładnie do tego, co opisuje poprawna odpowiedź: do analizy wykonywanego programu w celu lokalizacji błędów. Chodzi tu głównie o błędy logiczne i wykonania (runtime), których kompilator zwykle nie wychwyci. Kompilator sprawdza składnię i typy, a debugger pozwala zajrzeć „do środka” działającego programu. Można zatrzymać program w wybranym miejscu (breakpoint), krokować instrukcja po instrukcji (step into, step over), podglądać wartości zmiennych, rejestrów, stos wywołań funkcji (call stack) i obserwować, jak zmienia się stan aplikacji w czasie rzeczywistym. W praktyce, w profesjonalnym programowaniu, praca z debuggerem to standard. W IDE takich jak Visual Studio, IntelliJ, Eclipse, VS Code debugowanie jest wbudowane i używane praktycznie codziennie. Moim zdaniem, kto dobrze opanuje debugger, ten dużo szybciej rozumie, co się faktycznie dzieje w kodzie, a nie tylko co „wydaje się” że się dzieje. Debugger świetnie sprawdza się przy szukaniu błędów związanych z nieprawidłowym przepływem sterowania, błędnym warunkiem w if-ach, problemami z pętlami, dereferencją pustych wskaźników, wyjątkiem w konkretnym miejscu, czy np. przy analizie wycieków pamięci. Dobre praktyki mówią też, żeby nie polegać wyłącznie na printach/logach, tylko łączyć je z debugowaniem krokowym. W nowoczesnych środowiskach można nawet debugować aplikacje webowe (np. JavaScript w przeglądarce, PHP z Xdebug), aplikacje zdalne na serwerze, a także w trybie attach do już działającego procesu. Debugger nie zastępuje testów jednostkowych ani code review, ale jest jednym z kluczowych narzędzi w całym procesie inżynierii oprogramowania.

Pytanie 33

Jaką wartość przyjmie zmienna a po wykonaniu poniższej sekwencji komend w PHP?

$a = 1;
$a++;
$a += 10;
--$a;

A. 11

B. 12

C. 1

D. 10

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zmienna a początkowo jest ustawiona na wartość 1. Instrukcja $a++ to postinkrementacja co oznacza że pierwotna wartość zmiennej a jest użyta w bieżącym wyrażeniu a dopiero potem zwiększana. Po wykonaniu tej instrukcji a staje się 2. Następnie $a += 10 zwiększa wartość o 10 co daje nam 12. Ostatecznie instrukcja --$a to predekrementacja co oznacza że zmniejsza wartość przed użyciem w wyrażeniu. W efekcie końcowym a wynosi 11. W praktyce zrozumienie różnic między inkrementacją a dekrementacją jest kluczowe dla efektywnego kodowania zwłaszcza przy operacjach na licznikach w pętlach. Dobre praktyki w programowaniu zalecają świadome stosowanie post- i preinkrementacji oraz zrozumienie jak te operacje wpływają na logikę programu. Umiejętność przewidywania efektów tych operacji jest jedną z podstawowych kompetencji programistycznych która znacząco wpływa na jakość i niezawodność tworzonego oprogramowania. Warto także zwrócić uwagę na zachowanie tych operatorów w różnych językach programowania ponieważ mimo pewnych podobieństw zachowanie może się różnić

Pytanie 34

Jaką formę ma kolor przedstawiony w systemie szesnastkowym jako #11FE07 w formacie RGB?

A. rgb(17,254,7)

B. rgb(17,FE,7)

C. rgb(11,127,7)

D. rgb(17,255,7)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Kolor zapisany w postaci szesnastkowej #11FE07 odnosi się do systemu kolorów RGB, który jest powszechnie wykorzystywany w grafice komputerowej oraz w sieci. Wartości szesnastkowe składają się z trzech par cyfr: pierwsza para (11) reprezentuje wartość czerwonego (R), druga para (FE) wartość zielonego (G), a trzecia para (07) wartość niebieskiego (B). Aby przekształcić wartości szesnastkowe na dziesiętne, stosujemy konwersję, gdzie '11' w systemie szesnastkowym to 17 w systemie dziesiętnym, 'FE' to 254, a '07' to 7. Zatem wartość RGB dla koloru #11FE07 wynosi rgb(17, 254, 7). Wartości te są kluczowe w tworzeniu kolorów w różnych aplikacjach, od stron internetowych po projektowanie graficzne. Zrozumienie konwersji kolorów oraz ich reprezentacji w różnych formatach jest niezbędne dla każdego projektanta, który pracuje z kolorami. Przykładem zastosowania może być projektowanie logo, gdzie precyzyjne odwzorowanie koloru w różnych formatach jest istotne dla spójności wizualnej marki.

Pytanie 35

Kod umieszczony w ramce spowoduje wyświetlenie liczb

A. 2 4 6 8 10

B. 2 4 6 8

C. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

D. 1 3 5 7 9

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa odpowiedź to 2 4 6 8 10 co wynika z działania przedstawionego kodu PHP. Pętla for rozpoczyna się od wartości zmiennej x równej 1 i zwiększa ją o jeden przy każdej iteracji aż do osiągnięcia wartości 10 włącznie. Instrukcja if($x % 2 != 0) continue oznacza że dla każdej nieparzystej liczby x wykonanie reszty kodu pętli jest pomijane i kontynuowane jest od kolejnej iteracji. Oznacza to że tylko liczby parzyste są wypisywane na ekranie co zgadza się z przedstawioną odpowiedzią. W praktyce taka konstrukcja jest używana do filtrowania danych gdzie chcemy przetwarzać tylko określone warunki. Stosowanie operatora modulo % jest standardową techniką do sprawdzania podzielności liczb co jest często wykorzystywane w programowaniu np. do selekcji danych lub w algorytmach kryptograficznych. Dobrą praktyką jest również używanie instrukcji continue gdy chcemy zminimalizować zagnieżdżenie kodu i poprawić jego czytelność poprzez eliminację zbędnych bloków else. Użycie pętli for z takim warunkiem pozwala na efektywne przetwarzanie dużych zbiorów danych co jest kluczowe w aplikacjach wymagających wysokiej wydajności.

Pytanie 36

Który z czterech głównych kolorów w modelu barw CMYK jest

A. pomarańczowy

B. brązowy

C. czarny

D. zielony

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Model barw CMYK, który jest stosowany głównie w druku, opiera się na czterech podstawowych kolorach: cyjan (C), magenta (M), żółty (Y) oraz czarny (K). Kolor czarny w tym modelu jest kluczowy, ponieważ pozwala na uzyskanie głębszych odcieni i kontrastów, które są trudne do osiągnięcia tylko przy użyciu pozostałych trzech kolorów. W praktyce, stosowanie czarnego tuszu umożliwia również oszczędność na kosztach, gdyż zamiast mieszać kolory, można po prostu nałożyć czarny tusz. Czarny kolor pełni również rolę tzw. "kontrastu" w projektach graficznych, co czyni go niezastąpionym w procesach drukarskich, szczególnie w kontekście druku tekstu oraz wyraźnych detali. Standardy ISO oraz różne normy drukarskie podkreślają znaczenie czarnego tuszu w procesach produkcji, co czyni go fundamentalnym elementem każdej pracy graficznej, która ma być drukowana. Dodatkowo, czarny kolor w modelu CMYK jest także używany do stworzenia ciemniejszych odcieni poprzez nakładanie go na inne kolory, co daje szeroki zakres możliwości twórczych."

Pytanie 37

Podczas tworzenia tabeli w SQL określono pole, w którym wartości muszą być unikalne. Którego atrybutu należy użyć w jego definicji?

A. IDENTITY

B. DEFAULT

C. UNIQUE

D. NOT NULL

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Atrybut UNIQUE w SQL służy do zapewnienia, że wartości w danym polu są unikalne w całej tabeli. Jest to kluczowy mechanizm dla zachowania integralności danych, szczególnie w przypadkach, gdy konkretne pole powinno pełnić rolę identyfikatora lub klucza obcego. Przykładem zastosowania atrybutu UNIQUE może być tabela zawierająca dane o użytkownikach, w której adres e-mail musi być wyjątkowy dla każdego użytkownika. Definiując pole e-mail jako UNIQUE, baza danych zablokuje możliwość dodania dwóch rekordów z tym samym adresem, co chroni przed duplikacją danych. Warto pamiętać, że atrybut UNIQUE może być stosowany na wielu polach jednocześnie, co pozwala na tworzenie złożonych reguł unikalności. Przykładowo, można zdefiniować UNIQUE na kombinacji imienia i nazwiska w tabeli klientów, co zapewni, że nie pojawią się dwa identyczne wpisy dla tej samej osoby. Praktyka ta jest zgodna z zasadami normalizacji danych, które dążą do minimalizacji redundancji oraz zapewnienia spójności danych w bazie.

Pytanie 38

Jaki zapis jest używany do definiowania klucza obcego w MySQL?

A. AUTO_INCREMENT(ID)

B. PRIMARY KEY(ID)

C. FOREIGN KEY(ID)

D. UNIQUE KEY(ID)

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Odpowiedź FOREIGN KEY(ID) jest poprawna, ponieważ klucz obcy (foreign key) jest używany w bazach danych do ustanowienia i wymuszenia relacji pomiędzy dwiema tabelami. Klucz obcy w tabeli A wskazuje na klucz podstawowy (primary key) w tabeli B, co pozwala na utrzymanie integralności referencyjnej danych. Na przykład, jeżeli mamy tabelę 'Zamówienia', w której zapisujemy informacje o zamówieniach, i tabelę 'Klienci', w której mamy dane o klientach, możemy zastosować klucz obcy w tabeli 'Zamówienia', aby wskazywał na ID klienta w tabeli 'Klienci'. Dzięki temu, nie będzie możliwości dodania zamówienia dla nieistniejącego klienta, co zapewnia spójność i integralność bazy danych. Używanie kluczy obcych jest zgodne z najlepszymi praktykami projektowania baz danych, ponieważ pozwala na łatwiejsze zarządzanie danymi i ogranicza możliwość wystąpienia błędów. Warto również zauważyć, że klucze obce mogą być używane w kontekście kaskadowej aktualizacji lub usuwania, co dodatkowo ułatwia zarządzanie relacjami między tabelami.

Pytanie 39

Prezentowany blok kodu ilustruje proces

A. realizacji zadania w pętli

B. użycia zdefiniowanej procedury lub funkcji

C. załadowania lub wyświetlenia informacji

D. podjęcia decyzji

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Symbol przedstawiony na obrazku to romb który w diagramach przepływu algorytmów i schematach blokowych oznacza podjęcie decyzji Jest to kluczowy element w programowaniu i inżynierii oprogramowania używany do podejmowania decyzji lub wyrażania warunków logicznych Decyzja to punkt w programie gdzie przetwarzanie może podążać różnymi ścieżkami w zależności od spełnienia określonych warunków Na przykład w językach programowania takich jak Python lub Java warunek if-else jest używany do podjęcia decyzji w zależności od wartości logicznych Wyobraźmy sobie sytuację w której program ma zdecydować czy użytkownik jest pełnoletni W takim przypadku instrukcja if sprawdza warunek wiek użytkownika większy lub równy 18 i w zależności od tego wykonuje odpowiednie instrukcje Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami programowania które kładą nacisk na klarowność kodu i jego elastyczność Dzięki temu programiści mogą tworzyć bardziej złożone systemy które reagują na różne scenariusze i dostosowują swoje działanie do dynamicznie zmieniających się warunków co jest kluczowe w projektowaniu skalowalnych i efektywnych rozwiązań

Pytanie 40

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. tr { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. td, th { background-color: Pink; }

D. tr:active { background-color: Pink; }

Brak odpowiedzi na to pytanie.

Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek. W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony. Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej