Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Rozpoczęcie: 7 czerwca 2026 23:22
Zakończenie: 7 czerwca 2026 23:41
Egzamin zdany!
Wynik: 31/40 punktów (77,5%)
Wymagane minimum: 20 punktów (50%)
Twój wynik na tle innych
Twój wynik jest lepszy niż 68% podejść do kwalifikacji INF.03.
Porównanie z 39483 zakończonymi podejściami do tej kwalifikacji (dane zbiorcze, bez wyników indywidualnych).
Poprzednio 82,5%, teraz 77,5% (-5,0 p.p.).
Zachowaj ten wynik na koncie
Załóż darmowe konto albo zaloguj się - ten egzamin przypiszemy do Twojego konta, więc wrócisz do swoich błędów, będziesz śledzić postęp i dostaniesz powtórki dobrane do Twoich odpowiedzi.
Aby wskazać błędy składniowe w kodzie HTML, należy zastosować:
A. interpreter
B. kompilator
C. debugger
D. walidator
Do sprawdzania poprawności kodu HTML służy walidator - na przykład walidator W3C (validator.w3.org). Analizuje on dokument pod kątem zgodności ze standardem języka i wypisuje błędy oraz ostrzeżenia: niezamknięte znaczniki, błędne zagnieżdżenia, nieprawidłowe atrybuty. HTML jest językiem znaczników, a nie programowania - nie kompiluje się go ani nie wykonuje, więc do kontroli składni używa się właśnie walidatora, a nie narzędzi typowych dla kodu programu.
Pytanie 2
Weryfikację kompletności formularza, działającą po stronie przeglądarki, należy zrealizować w języku
A. Ruby on Rails
B. CSS
C. PHP
D. JavaScript
Poprawna odpowiedź to JavaScript, bo właśnie ten język działa bezpośrednio w przeglądarce użytkownika i pozwala na dynamiczną weryfikację formularzy jeszcze przed wysłaniem danych na serwer. JavaScript ma dostęp do drzewa DOM, więc może odczytać wartości pól, sprawdzić, czy nie są puste, czy e‑mail ma poprawny format, czy hasło ma odpowiednią długość, a nawet czy dwa pola hasła są identyczne. Z mojego doświadczenia to jest absolutny standard w nowoczesnych aplikacjach webowych: najpierw lekka walidacja po stronie klienta w JS, a dopiero potem solidna walidacja po stronie serwera. Dobrym przykładem jest formularz rejestracji: po wpisaniu zbyt krótkiego hasła JavaScript może od razu wyświetlić komunikat pod polem, bez przeładowania strony. Można też blokować przycisk „Wyślij”, dopóki wszystkie wymagane pola nie są poprawnie wypełnione. W praktyce często używa się zdarzeń takich jak onsubmit na formularzu albo input/blur na polach, żeby na bieżąco sprawdzać dane. Można też korzystać z gotowych bibliotek walidacyjnych, ale pod spodem i tak pracuje JavaScript. W dobrych praktykach przyjmuje się zasadę: walidacja po stronie klienta poprawia wygodę i szybkość obsługi (user experience), ale nie zastępuje walidacji po stronie serwera. JavaScript służy więc do „pierwszej linii obrony” i podpowiedzi użytkownikowi, a serwer (np. w PHP czy innym języku backendowym) musi i tak wszystko jeszcze raz sprawdzić ze względów bezpieczeństwa. Warto też pamiętać o wykorzystaniu wbudowanych mechanizmów HTML5 (atrybuty required, type="email" itd.), ale to JavaScript daje pełną kontrolę nad logiką i komunikatami błędów, bo pozwala tworzyć własne reguły i reagować na konkretne zachowania użytkownika.
Pytanie 3
Jeden klient może mieć wiele zamówień, a każde zamówienie należy do jednego klienta. Jaka to relacja?
A.
1..1
B.
n..n
C.
1..n
D.
n..1
Jeden klient i wiele jego zamówień, przy czym każde zamówienie należy do JEDNEGO klienta - to klasyczna relacja jeden-do-wielu, zapisywana 1..n. W bazie realizuje ją klucz obcy klient_id w tabeli zamówień. Zapamiętaj: „jeden ma wiele, każde z wielu wraca do jednego” = 1..n.
Pytanie 4
Który z podanych formatów plików jest formatem rastrowym?
A. SVG
B. CDR
C. TIFF
D. SWF
TIFF (Tagged Image File Format) to rastrowy format obrazu - przechowuje grafikę jako siatkę pikseli, zwykle bez kompresji lub z kompresją bezstratną, dzięki czemu zachowuje wysoką jakość. Z tego powodu używa się go w poligrafii, archiwizacji i skanowaniu. Do formatów rastrowych należą też JPG, PNG, GIF i BMP. Przeciwieństwem są formaty wektorowe, opisane wzorami. Dlatego formatem rastrowym jest TIFF.
Pytanie 5
Ograniczanie dostępu do niektórych pól lub metod obiektów danej klasy, tak aby mogły być one wykorzystywane wyłącznie przez wewnętrzne metody tej klasy lub funkcje zaprzyjaźnione, to
A. hermetyzacja
B. polimorfizm
C. dziedziczenie
D. konkatenacja
Hermetyzacja to kluczowa koncepcja programowania obiektowego, która polega na ograniczaniu dostępu do pewnych pól i metod danej klasy, aby chronić integralność danych i zapewnić ich poprawne użycie. Przykładem hermetyzacji jest użycie modyfikatorów dostępu, takich jak 'private' i 'protected', co pozwala na ukrycie implementacji od użytkowników klasy, a jednocześnie umożliwia dostęp do tych elementów wewnętrznym metodom klasy. Dzięki hermetyzacji programiści mogą wprowadzać zmiany w implementacji bez wpływu na kod zewnętrzny, co wspiera zasady SOLID i ułatwia zarządzanie dużymi systemami. Rekomendowane praktyki w programowaniu obiektowym zalecają, aby klasy były odpowiedzialne za zarządzanie swoimi danymi, a dostęp do tych danych powinien odbywać się wyłącznie poprzez zdefiniowane interfejsy, takie jak metody publiczne, co pozwala na kontrolowanie operacji i walidację danych. W ten sposób hermetyzacja przyczynia się do większej niezawodności, czytelności oraz łatwości w testowaniu aplikacji.
Pytanie 6
W CSS zapis
a[target="_blank"]{color:yellow;}
spowoduje, że tekst linków przybierze kolor żółty.
A. wszystkich linków.
B. treści akapitu.
C. linków, które otwierają się w nowej karcie.
D. linków, które otwierają się w tej samej karcie.
Odpowiedź 'odnośników, które otwierają się w osobnej karcie' jest poprawna, ponieważ w CSS selektor 'a[target="_blank"]' odnosi się do elementów <a> (odnośników), które mają atrybut 'target' ustawiony na '_blank'. Oznacza to, że te odnośniki są zaprojektowane do otwierania linków w nowej karcie lub oknie przeglądarki. Przykład zastosowania: jeśli tworzymy stronę internetową z odnośnikami do zewnętrznych zasobów, użycie atrybutu 'target="_blank"' pozwala użytkownikom na zachowanie otwartej strony w przeglądarce. W CSS, kolor czcionki tych odnośników został ustawiony na żółty, co jest praktycznym podejściem do wyróżnienia ich w stosunku do innych linków. Warto również zauważyć, że stosowanie kolorów w kontekście dostępności jest istotne, dlatego dobór kolorów powinien być przemyślany, aby nie wpłynąć negatywnie na czytelność. Dobre praktyki obejmują również dodanie wskazówki do odnośnika, na przykład poprzez użycie atrybutu 'title', co jeszcze bardziej ułatwia użytkownikom zrozumienie, czego mogą się spodziewać po kliknięciu w link.
Pytanie 7
Na podstawie fragmentu dokumentu HTML, określ co należy wpisać w miejsce kropek w odnośniku w menu, aby przenosił on do rozdziału 2.
Fragment menu
<a ...>Rozdział 2</a>
Fragment dalej w dokumencie
<h1 id="r2" name="sekcja2" class="rozdzial2">Rozdział 2<h1>
A. href = "sekcja2"
B. href = "#sekcja2"
C. href = "r2"
D. href = "#r2"
Gratulacje, Twoja odpowiedź jest prawidłowa. Wybrałeś 'href="#r2"', co jest poprawne, ponieważ w HTML, atrybut 'href' w tagu 'a' służy do określenia miejsca docelowego odnośnika. W tym przypadku, miejsce docelowe to identyfikator (id) elementu na tej samej stronie. Przed identyfikatorem umieszcza się znak '#', który informuje przeglądarkę, że ma poszukać elementu z danym 'id' na tej samej stronie. W tym konkretnym przypadku, 'r2' jest identyfikatorem rozdziału 2 na stronie, dlatego 'href="#r2"' skieruje odnośnik do tego rozdziału. W praktyce, używanie identyfikatorów pozwala na tworzenie skomplikowanych stron z wieloma sekcjami, gdzie odsyłacze umożliwiają łatwe i szybkie nawigowanie. To jest zgodne ze standardami i dobrymi praktykami dla tworzenia stron internetowych.
Pytanie 8
W przedstawionym kodzie PHP w miejscu kropek powinno zostać umieszczone polecenie:
$zapytanie=mysqli_query($db,"SELECT imie, nazwisko FROM uzytkownik");$ile=mysqli_num_rows($zapytanie);for($i=0;$i<$ile;$i++){$wiersz=....................................;echo"$wiersz[0]$wiersz[1]";}
A. mysqli_num_fields($zapytanie);
B. mysqli_fetch_row($zapytanie);
C. mysqli_query($zapytanie);
D. mysqli_free_result($zapytanie);
W kontekście przedstawionego kodu PHP, prawidłowe uzupełnienie wiersza poleceń to użycie funkcji mysqli_fetch_row($zapytanie). Funkcja ta pobiera jeden wiersz z zestawu wyników zapytania jako tablicę indeksowaną numerycznie. Jest to istotny krok w procesie przetwarzania danych z bazy danych, ponieważ po wykonaniu zapytania SQL, dane muszą być odpowiednio odczytane, aby można je było wykorzystać w aplikacji. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, możemy mieć wiele wierszy danych, a mysqli_fetch_row pozwala na iteracyjne pobieranie każdego z nich. W praktyce, stosując tę funkcję w pętli, możemy w prosty sposób zbudować listę lub tabelę, wyświetlając imię i nazwisko każdego użytkownika. Warto również pamiętać, że przy pracy z bazami danych ważne jest, aby uważnie monitorować proces pobierania danych, by uniknąć problemów z pamięcią, a także aby zwolnić zasoby po zakończeniu operacji. W związku z tym, standardową praktyką jest również stosowanie mysqli_free_result($zapytanie) po zakończeniu pracy z danymi, co pozwala na efektywne zarządzanie pamięcią.
Pytanie 9
Który selektor sformatuje jednocześnie akapity z klasą „tekst” oraz element blokowy o ID „obrazki”?
A.
p#tekst+div.obrazki
B.
p#tekst,div.obrazki
C.
p.tekst+div#obrazki
D.
p.tekst,div#obrazki
Pozostałe warianty mylą symbole lub relację. Zapisy p#tekst i div.obrazki mają ZAMIENIONE oznaczenia (kropka to klasa, krzyżyk to id), więc trafiłyby w inne elementy. Znak + to selektor SĄSIADA (element zaraz po innym), a nie sposób na „oba naraz”. Grupowanie zapewnia przecinek: p.tekst,div#obrazki.
Pytanie 10
Baza danych księgarni ma tabelę ksiazki z polami: id, idAutor, tytul, ileSprzedanych oraz tabelę autorzy z polami: id, imie, nazwisko. Jak utworzyć raport dotyczący sprzedanych książek, który zawiera tytuły oraz nazwiska autorów?
A. Zdefiniować relację 1..n między tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
B. utworzyć dwie oddzielne kwerendy: pierwszą, która wyszuka tytuły książek, a drugą, która pobierze nazwiska autorów
C. stworzyć kwerendę, która wyszukuje tytuły książek
D. Ustalić relację 1..1 pomiędzy tabelami ksiazki i autorzy, a następnie stworzyć kwerendę łączącą obie tabele
Zdefiniowanie relacji 1..n między tabelami 'ksiazki' oraz 'autorzy' jest kluczowe dla prawidłowego modelowania danych w bazach danych. Relacja 1..n oznacza, że jeden autor może mieć wiele książek, co jest w pełni zgodne z rzeczywistością w kontekście księgarni. Aby stworzyć raport sprzedanych książek z tytułami i nazwiskami autorów, konieczne jest, aby obie tabele były połączone w sposób umożliwiający łatwy dostęp do danych. Po utworzeniu relacji można skorzystać z kwerendy SQL, która wykorzystuje złączenie (JOIN) do pobrania informacji z obu tabel. Przykładowe zapytanie może wyglądać następująco: SELECT ksiazki.tytul, autorzy.nazwisko FROM ksiazki JOIN autorzy ON ksiazki.idAutor = autorzy.id. Tego typu podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w projektowaniu baz danych, umożliwiając łatwe skalowanie oraz modyfikację w przyszłości.
Pytanie 11
Do podzbioru DML (ang. Data Manipulation Language) języka SQL należą polecenia:
A. GRANT, REVOKE, DENY
B. INSERT, UPDATE, DELETE
C. BEGIN, COMMIT, ROLLBACK
D. CREATE, DROP, ALTER
Prawidłowo – INSERT, UPDATE i DELETE to klasyczne polecenia z podzbioru DML (Data Manipulation Language) w SQL. DML służy do manipulowania danymi już zapisanymi w tabelach, a nie do tworzenia struktury bazy. Można sobie to skojarzyć z pracą na rekordach: dodajemy nowe wiersze, zmieniamy istniejące, usuwamy niepotrzebne. INSERT wstawia nowe rekordy do tabeli, np. gdy zapisujesz nowego użytkownika w systemie logowania: INSERT INTO users(login, haslo) VALUES ('jan', 'tajne');. UPDATE modyfikuje dane, np. zmianę hasła albo adresu e‑mail: UPDATE users SET email='[email protected]' WHERE id=5;. DELETE usuwa rekordy, np. nieaktywne konta: DELETE FROM users WHERE active=0;. W praktyce webowej te trzy polecenia działają zwykle razem z transakcjami i warunkami WHERE, żeby nie „przestrzelić” i nie ruszyć zbyt wielu wierszy. Standard SQL (ANSI/ISO) właśnie te komendy zalicza typowo do DML, obok instrukcji SELECT, która też jest często traktowana jako część DML, ale w wielu materiałach omawia się ją osobno, jako zapytania wybierające dane. Dobra praktyka jest taka, żeby przy UPDATE i DELETE zawsze podawać sensowny warunek WHERE i często używać LIMIT/TRANSACTION, szczególnie w aplikacjach produkcyjnych. Moim zdaniem warto od początku myśleć o DML w kontekście logiki biznesowej aplikacji: formularz rejestracji to INSERT, edycja profilu to UPDATE, usunięcie konta to DELETE – i nagle wszystko układa się w bardzo logiczną całość.
Pytanie 12
W systemie PHP złożono zapytanie SELECT do bazy przy pomocy funkcji mysqli_query. Jaką funkcję powinien wykorzystać użytkownik, aby ustalić liczbę rekordów, które zwróciło to zapytanie?
A. mysqli_query
B. mysqli_num_rows
C. mysqli_fetch_row
D. mysqli_connect
Funkcja mysqli_num_rows jest kluczowa w kontekście pracy z wynikami zapytań SQL w PHP. Umożliwia ona określenie liczby wierszy zwróconych przez kwerendę SELECT, co jest istotne, gdy chcemy dynamicznie dostosować zachowanie aplikacji na podstawie zrealizowanych zapytań. Przykładowo, po wykonaniu zapytania, można użyć mysqli_query do zrealizowania kwerendy, a następnie mysqli_num_rows do sprawdzenia, ile rekordów zostało zwróconych. Dzięki temu, programista może zdecydować, czy kontynuować przetwarzanie danych, czy też wyświetlić użytkownikowi komunikat o braku wyników. Jest to zgodne z dobrymi praktykami, ponieważ pozwala na wydajniejsze zarządzanie danymi oraz poprawia użytkowanie aplikacji. Użycie tej funkcji jest szczególnie ważne w aplikacjach, gdzie interakcja z użytkownikami jest kluczowa, a ich odpowiednie informowanie o statusie operacji bazodanowych może znacząco poprawić doświadczenie użytkownika.
Pytanie 13
Formularze do zarządzania bazami danych są tworzone w celu
A. wyszukiwania rekordów, które spełniają określone kryteria
B. generowania raportów z danych
C. tworzenia powiązań w relacyjnych bazach danych
D. ułatwienia wprowadzania, edytowania i usuwania danych
Wiele osób może pomylić funkcję formularzy w bazach danych z ich rolą w raportowaniu danych. Chociaż formularze mogą być używane do generowania raportów, ich głównym celem nie jest prezentacja danych, ale ułatwienie ich wprowadzania oraz zarządzania. Raporty zazwyczaj są generowane na podstawie danych już istniejących w bazie i wymagają analizy, co wykracza poza funkcję formularzy. Z kolei wyszukiwanie wierszy spełniających określone kryteria, choć istotne, również nie jest głównym zadaniem formularzy. Wyszukiwanie to proces związany z kwerendami SQL, który pozwala na wydobycie danych na podstawie różnych warunków, co także nie jest bezpośrednio związane z funkcjonalnością formularzy, które skupiają się na interakcji użytkownika z danymi. Ponadto, wprowadzanie powiązań w relacyjnych bazach danych to bardziej zaawansowany proces projektowania bazy, który wymaga zrozumienia struktury danych i zastosowania kluczy głównych oraz obcych. Powiązania są definiowane na etapie projektowania bazy danych, a nie podczas korzystania z formularzy. Dlatego, chociaż wszystkie wymienione funkcje są istotne w kontekście zarządzania danymi, formularze skupiają się głównie na uproszczeniu interakcji użytkownika z procesem wprowadzania i modyfikacji danych.
Pytanie 14
Co przechowuje w PHP predefiniowana zmienna $_SESSION?
A. zmienne przesłane z formularza
B. listę wszystkich sesji na serwerze
C. zmienne zarejestrowane w bieżącej sesji
D. zmienne przesłane przez ciasteczka
Pozostałe opisy są błędne. $_SESSION nie zawiera listy WSZYSTKICH sesji na serwerze - tylko dane bieżącego użytkownika. Zmienne z formularza trafiają do $_POST/$_GET, a dane z ciasteczek do $_COOKIE. $_SESSION przechowuje zmienne bieżącej sesji.
Pytanie 15
Jakie typy danych w C++ są używane do reprezentacji liczb rzeczywistych?
A. float oraz long
B. float oraz double
C. double oraz bool
D. double oraz short
Odpowiedź 'float i double' jest prawidłowa, ponieważ te dwa typy danych w języku C++ są przeznaczone do reprezentowania liczb rzeczywistych. Typ 'float' zajmuje 4 bajty pamięci i służy do przechowywania liczb zmiennoprzecinkowych o pojedynczej precyzji, co oznacza, że może reprezentować liczby z ograniczoną dokładnością. Typ 'double', z kolei, zajmuje 8 bajtów pamięci i pozwala na przechowywanie liczb zmiennoprzecinkowych o podwójnej precyzji. Dzięki temu 'double' umożliwia reprezentację znacznie większych i bardziej precyzyjnych wartości. W praktyce, typ 'float' jest często używany w sytuacjach, gdzie oszczędność pamięci jest kluczowa, na przykład w grafice komputerowej, natomiast 'double' jest preferowany w obliczeniach naukowych i inżynieryjnych, gdzie precyzja jest priorytetem. Dlatego zrozumienie różnicy między tymi typami danych oraz ich zastosowań jest niezbędne do efektywnego programowania w C++. Zgodnie z najlepszymi praktykami, programiści powinni dobierać typy danych odpowiednio do wymagań swojego projektu, zwracając uwagę na równowagę między precyzją a wydajnością.
Pytanie 16
W języku CSS przedstawione w ramce stylizacje będą miały następujące zastosowanie. Kolorem czerwonym zostanie zapisany
h1i{color:red;}
A. wyłącznie tekst pochylony we wszystkich nagłówkach
B. pełny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz cały tekst pochylony, bez względu na jego lokalizację na stronie
C. kompletny tekst nagłówka pierwszego stopnia oraz pochylony tekst akapitu
D. jedynie tekst pochylony w nagłówku pierwszego stopnia
Odpowiedź 1 jest poprawna, ponieważ selektor CSS 'h1 i' odnosi się do wszystkich elementów <i> (czyli tekstu pochylonego) znajdujących się wewnątrz elementów nagłówka <h1>. Oznacza to, że tylko tekst pochylony w nagłówkach pierwszego stopnia zostanie sformatowany na kolor czerwony. Jest to przykład selektora złożonego, który jest używany do stylizowania elementów zagnieżdżonych w określonym kontekście. W praktyce, takie podejście pozwala na precyzyjne kontrolowanie stylów na poziomie struktury dokumentu HTML, co jest zgodne z dobrymi praktykami w zakresie utrzymania i czytelności kodu CSS. Podczas projektowania arkuszy stylów ważne jest, aby stosować specyficzne selektory tylko tam, gdzie jest to konieczne, aby uniknąć nadmiernego komplikowania stylów i zapewnić lepszą wydajność renderowania stron w przeglądarkach. Dodatkowo, używając właściwości 'color', możemy definiować sposób, w jaki kolor tekstu prezentuje się na stronie, co jest kluczowe dla tworzenia dostępnych i estetycznych interfejsów użytkownika.
Pytanie 17
Które polecenie ustawi klucz główny na polu id w istniejącej tabeli uczniowie?
A.
ADDTABLEuczniowiePRIMARYKEY(id);
B.
ALTERTABLEuczniowieADDPRIMARYKEY(id);
C.
INSERTTABLEuczniowieADDPRIMARYKEY(id);
D.
INSERTTABLEuczniowiePRIMARYKEY(id);
Aby w istniejącej tabeli ustawić klucz główny, używa się ALTERTABLE<tabela>ADDPRIMARYKEY(<pole>). Zapis ALTERTABLEuczniowieADDPRIMARYKEY(id); poprawnie ustanawia pole id kluczem głównym tabeli uczniowie. Dlatego to polecenie jest prawidłowe.
Pytanie 18
W HTML, aby dodać obrazek z tekstem przylegającym, umiejscowionym na środku obrazka, trzeba użyć znacznika
A. <img src="/obrazek.png" alt="obraz3" height="50%">tekst
B. <img src="/obrazek.png" alt="obraz2" align="middle">tekst
C. <img src="/obrazek.png" alt="obraz4">tekst
D. <img src="/obrazek.png" alt="obraz1" hspace="30px">tekst
Wybór niepoprawnych odpowiedzi wskazuje na niepełne zrozumienie zastosowania znaczników HTML oraz atrybutów związanych z obrazkami i tekstem. Rozważając pierwszy przypadek, użycie atrybutu hspace nie ma wpływu na środkowe umiejscowienie tekstu w pionie. Hspace, który definiuje przestrzeń poziomą wokół obrazka, jest przestarzałym atrybutem, który nie wpływa na sposób wyświetlania tekstu obok obrazka. Kolejna opcja, w której użyto atrybutu align ustawionego na 'middle', jest poprawna w kontekście pozycjonowania obrazka, jednak nie jest częścią HTML5, co czyni ją nieodpowiednią w nowoczesnych projektach. W przypadku wskazania atrybutu height ustawionego na 50%, nie wpływa on na pozycjonowanie w kontekście tekstu. Atrybut height dostosowuje tylko wysokość obrazka, ale nie reguluje jego umiejscowienia względem tekstu. Warto zrozumieć, że dla osiągnięcia zamierzonego efektu przylegania tekstu do obrazka, lepiej jest korzystać z CSS, np. z właściwości 'display: inline-block' i 'vertical-align', które oferują bardziej elastyczne i nowoczesne podejście do stylizacji i pozycjonowania elementów na stronie.
Pytanie 19
Aby w wyniku zapytania wyeliminować powtarzające się wiersze, należy użyć klauzuli
A.
LIMIT
B.
DISTINCT
C.
ORDERBY
D.
UNIQUE
Najczęstsze pomyłki w tym pytaniu biorą się z mylenia ról poszczególnych słów kluczowych. LIMIT jedynie ogranicza liczbę zwróconych wierszy (np. pierwszych dziesięć) i w ogóle nie sprawdza, czy się powtarzają, więc duplikaty nadal mogą trafić do wyniku. ORDERBY ustawia wiersze w określonej kolejności; powtórzenia po posortowaniu znajdą się obok siebie, ale wciąż tam będą - sortowanie ich nie kasuje. UNIQUE bywa kojarzone ze słowem „unikalny”, jednak to ograniczenie integralności (więz lub indeks) zakładane na kolumnę przy projektowaniu tabeli, a nie klauzula używana w zapytaniu SELECT. Do usunięcia powtarzających się wierszy z wyniku służy wyłącznie DISTINCT, która porównuje wiersze i zostawia tylko unikalne.
Pytanie 20
Który warunek będzie prawdziwy, gdy $a < -10 LUB $b należy do przedziału (25, 75)?
A.
($a<-10)and(($b>25)or($b<75))
B.
($a<-10)or(($b>25)and($b<75))
C.
($a<-10)or(($b>25)or($b<75))
D.
($a<-10)and(($b>25)and($b<75))
Wyrażenie ma być prawdziwe, gdy $a<-10 LUB gdy $b mieści się w przedziale (25, 75) - a przedział to dwa warunki naraz ($b>25 i $b<75). Łączy się je tak: ($a<-10)or(($b>25)and($b<75)). Dlatego ten warunek jest poprawny.
Pytanie 21
Aby przygotować układ strony z trzema kolumnami ustawionymi obok siebie, można posłużyć się stylem CSS:
A.
.kolumny{float:left;width:40%;}
B.
.kolumny{float:right;height:33%;}
C.
.kolumny{clear:both;height:33%;}
D.
.kolumny{float:left;width:33%;}
Aby ustawić trzy kolumny obok siebie metodą opływania, każdej nadaje się float:left oraz szerokość około jednej trzeciej kontenera, czyli width:33%. Dzięki float elementy blokowe układają się w jednym rzędzie zamiast jeden pod drugim, a szerokość 33% sprawia, że trzy kolumny wypełniają całą szerokość. Dlatego poprawny jest styl z float:left i width:33%.
Pytanie 22
Wskaż stwierdzenie, które jest prawdziwe dla następującej definicji stylu:
<style type="text/css"> <!-- p {color: blue; font-size: 14pt; font-style: italic} a { font-size: 16pt; text-transform: lowercase; } td.niebieski { color: blue } td.czerwony { color: red } --> </style>
A. Akapit będzie transponowany na małe litery.
B. Odnośnik będzie pisany czcionką 14 punktów.
C. Jest to styl lokalny.
D. Zdefiniowano dwie klasy.
Gratulacje, dobrze odpowiedziałeś. W załączonym kodzie CSS zdefiniowano dwie klasy, a mianowicie 'niebieski' i 'czerwony'. Klasy te są przypisane do elementów TD, co oznacza, że komórki tabeli mogą mieć kolor niebieski lub czerwony w zależności od przypisanej klasy. Klasy CSS są jednym z podstawowych sposobów formatowania elementów na stronie internetowej, które pozwalają na stylizowanie grup elementów na podstawie wspólnego identyfikatora klasy. Zamiast formatować każdy element HTML osobno, możemy jednorazowo zdefiniować styl dla klasy, a następnie przypisać tę klasę do dowolnej liczby elementów. To jest zgodne z dobrymi praktykami programowania DRY (Don't Repeat Yourself), co zwiększa czytelność i utrzymanie kodu. W kontekście pytania, każda komórka tabeli przypisana do klasy 'niebieski' lub 'czerwony' będzie miała odpowiednio niebieski lub czerwony kolor.
Pytanie 23
Jakie formaty wideo są obsługiwane przez standard HTML5?
A. Ogg, QuickTime
B. Ogg, AVI, MPEG
C. MP4, Ogg, WebM
D. MP4, AVI
Odpowiedź MP4, Ogg, WebM jest prawidłowa, ponieważ wszystkie te formaty są zgodne ze standardem HTML5 i są powszechnie stosowane w aplikacjach internetowych. MP4, z wykorzystaniem kodeka H.264, zapewnia wysoką jakość obrazu i dźwięku przy stosunkowo małych rozmiarach plików, co czyni go jednym z najpopularniejszych formatów w sieci. Ogg, szczególnie w wersji Vorbis dla audio i Theora dla wideo, jest otwartym formatem, co oznacza, że nie wymaga licencji na użycie, co sprzyja jego zastosowaniu w projektach, które preferują otwarte technologie. WebM, stworzony przez Google, również korzysta z otwartych kodeków, takich jak VP8/VP9 dla wideo oraz Vorbis/Opus dla audio, co czyni go idealnym do zastosowań w środowisku internetowym. W praktyce, korzystając z tych formatów, deweloperzy mogą zapewnić szeroką kompatybilność z różnymi przeglądarkami oraz urządzeniami, co jest kluczowe w kontekście dostępności treści multimedialnych dla użytkowników. Warto również zwrócić uwagę na dobór formatów w kontekście SEO oraz szybkości ładowania stron, gdyż odpowiednia konfiguracja może wpływać na wyniki w wyszukiwarkach oraz doświadczenie użytkownika.
Pytanie 24
Tablice superglobalne $_COOKIE oraz $_SESSION należą do języka:
A. PHP
B. C#
C. JavaScript
D. Perl
Tablice superglobalne $_COOKIE i $_SESSION to elementy języka PHP - dają dostęp odpowiednio do ciasteczek i danych sesji. Znak $ przed nazwą to charakterystyczny dla PHP zapis zmiennej. Dlatego należą do PHP.
Pytanie 25
W przedstawionym diagramie bazy danych biblioteka, elementy: czytelnik, wypozyczenie i ksiazka są
A. polami.
B. encjami.
C. krotkami.
D. atrybutami.
W diagramie bazy danych pokazanym w pytaniu elementy „czytelnik”, „wypozyczenie” i „ksiazka” to klasyczne przykłady encji. Encja w modelu relacyjnym (a dokładniej w modelu ER – Entity-Relationship) oznacza pewien typ obiektu ze świata rzeczywistego, o którym chcemy przechowywać dane w bazie. W praktyce encja odpowiada tabeli w relacyjnej bazie danych: encja CZYTELNIK → tabela czytelnik, encja KSIĄŻKA → tabela ksiazka, encja WYPOŻYCZENIE → tabela wypozyczenie. Każda z tych encji ma swój klucz główny (np. czytelnik_id, ksiazka_id, wypozyczenie_id), czyli atrybut jednoznacznie identyfikujący rekord. To jest dokładnie to, co w dobrych praktykach projektowania baz danych (np. wg standardowych metodologii ERD używanych w SQL Server, MySQL Workbench czy Oracle Data Modeler) uważa się za podstawę poprawnego modelu danych.
Moim zdaniem bardzo ważne jest rozróżnienie poziomów: encja to „typ obiektu” (tabela), atrybut to „cecha obiektu” (kolumna), a krotka/rekord to „konkretne wystąpienie obiektu” (pojedynczy wiersz). Na przykład: encja CZYTELNIK opisuje wszystkich możliwych czytelników biblioteki, atrybuty tej encji to imie, nazwisko, ulica itd., a jedna konkretna krotka w tabeli czytelnik opisuje jedną osobę, np. Jana Kowalskiego z ulicy Lipowej 5. W projektowaniu systemów bibliotecznych, systemów sprzedażowych, magazynowych czy w aplikacjach webowych z bazą danych zawsze zaczyna się właśnie od zidentyfikowania encji: klient, zamówienie, produkt, faktura itd. Dopiero potem dopisuje się atrybuty, ustala relacje (tak jak tu: czytelnik – wypożyczenie – książka) i definiuje klucze obce. To podejście jest zgodne z normalizacją i ogólnymi zasadami projektowania relacyjnych baz danych – pomaga uniknąć nadmiarowości danych i błędów logicznych w aplikacji.
Pytanie 26
Definicja stylu w CSS, którą zaprezentowano, dotyczy odsyłacza, który
a:visited {color: orange;}
A. posiada niepoprawny adres URL
B. był wcześniej odwiedzany
C. jeszcze nigdy nie został odwiedzony
D. ma wskaźnik myszy umieszczony nad sobą
Pseudoklasa :hover w CSS odnosi się do odsyłaczy, które znajdują się pod wskaźnikiem myszy. Innymi słowy, jest to sposób na stylizowanie elementów, gdy użytkownik umieści nad nimi kursor. Jest powszechnie używana w interfejsach użytkownika do podkreślenia elementów reagujących na interakcje, ale nie ma związku z odwiedzonymi linkami. Błąd w adresie URL nie jest w ogóle związany z CSS, ale raczej z błędami na stronie lub wprowadzaniem danych przez użytkownika. CSS nie ma możliwości określania, czy URL jest poprawny. Pseudoklasa :link w CSS odnosi się do odsyłaczy, które jeszcze nie zostały odwiedzone. Stosuje się ją, aby przypisać styl wszystkim nieodwiedzonym linkom na stronie. Jest to część podstawowych mechanizmów nawigacyjnych stron internetowych, zapewniająca użytkownikowi wizualne wskazówki dotyczące interakcji z linkami. Zrozumienie różnic między pseudoklasami :hover :visited i :link jest kluczowe w projektowaniu intuicyjnych i funkcjonalnych interfejsów użytkownika. Stosowanie odpowiednich stylów do odsyłaczy poprawia nie tylko estetykę strony, ale także jej dostępność i użyteczność dla użytkowników. Dlatego istotne jest, aby projektanci stron mieli świadomość tych różnic i potrafili je efektywnie zastosować w praktyce w ramach standardów CSS i dostępności webowej.
Pytanie 27
W HTML znacznik <i> powoduje uzyskanie takiego samego efektu wizualnego jak znacznik
A. <em>
B. <pre>
C. <strong>
D. <u>
Znacznik <em> w HTML służy do podkreślenia wyrazu w sposób, który jest semantyczny oraz wizualny. Oznacza on, że dany tekst ma szczególne znaczenie, co jest zgodne z dobrymi praktykami w tworzeniu dostępnych stron internetowych. Użycie <em> jest preferowane w sytuacjach, gdy chcemy wyróżnić określone słowa lub frazy, co jest istotne dla zrozumienia treści. Przykładem może być zdanie: "Wartość ta jest <em>szczególnie</em> istotna w kontekście analizy". W takim przypadku tekst "szczególnie" będzie wyróżniony nie tylko dla użytkownika, ale również dla wyszukiwarek oraz technologii asystujących, co przyczynia się do lepszej dostępności strony. W przeciwieństwie do znaczników, które mają głównie funkcję wizualną, takich jak <i>, <em> przynosi dodatkowe znaczenie semantyczne, co czyni go bardziej odpowiednim w kontekście tworzenia dokumentów HTML zgodnych z standardami W3C.
Pytanie 28
Która deklaracja w C++ pasuje do funkcji ZWRACAJĄCEJ wynik potęgowania i przyjmującej dwa argumenty (liczbę x i wykładnik w)?
A.
intpotega(intx);
B.
voidpotega(intx,intw);
C.
intpotega(intx,intw);
D.
voidpotega(intx,intw,intwynik);
intpotega(intx) przyjmuje tylko jeden argument, a potrzebne są dwa. Deklaracje z void nic nie ZWRACAJĄ, więc nie pasują do funkcji zwracającej wynik. Wariant z trzema argumentami dokłada zbędny parametr zamiast zwracać wynik. Pasuje intpotega(intx,intw);.
Pytanie 29
Dla a=5 i b=3 które wyrażenie PHP zwróci wartość ZMIENNOPRZECINKOWĄ?
A.
a/b
B.
a*b
C.
a&&b
D.
a+b
Dla $a=5 i $b=3 wartość ułamkową daje DZIELENIE: $a/$b zwraca około 1.666..., czyli liczbę zmiennoprzecinkową. Dlatego wynik rzeczywisty daje $a/$b.
Pytanie 30
Do przechowywania jakich danych służy w tabeli pole typu BLOB?
A. liczb całkowitych większych od zakresu INT
B. danych logicznych, np. true
C. dużych danych binarnych, np. grafiki
D. łańcuchów znaków o nieokreślonej długości
Typ BLOB (Binary Large Object) służy do przechowywania DUŻYCH danych binarnych - np. grafiki, plików audio czy dokumentów zapisanych bezpośrednio w bazie. Trzyma surowe bajty, a nie tekst czy liczby. Dlatego BLOB przechowuje duże dane binarne.
Pytanie 31
Fragment kodu SQL wskazuje, że klucz obcy
… FOREIGN KEY(imie) REFERENCESobiekty(imiona) …
A. znajduje się w tabeli obiekty
B. wiąże się z kolumną imiona
C. jest przypisany do kolumny obiekty
D. jest odniesieniem do siebie samego
Odpowiedź wskazująca, że klucz obcy łączy się z kolumną 'imiona' jest prawidłowa, ponieważ definicja klucza obcego w SQL stanowi, że odwołuje się on do kolumny w innej tabeli, w tym przypadku do kolumny 'imiona' w tabeli 'obiekty'. Klucz obcy jest używany do ustanowienia relacji między dwiema tabelami, co poprawia integralność danych i umożliwia tworzenie bardziej złożonych zapytań. Na przykład, jeśli mamy tabelę 'uczniowie' z kolumną 'imie', a tabela 'obiekty' zawiera kolumnę 'imiona' jako klucz podstawowy, to możemy użyć klucza obcego, aby zapewnić, że każde imię w tabeli 'uczniowie' odnosi się do istniejącego rekordu w tabeli 'obiekty'. Dobrą praktyką jest zawsze stosowanie kluczy obcych w celu minimalizacji błędów danych i zapewnienia ich spójności. Użycie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, które dążą do eliminacji redundancji i poprawy organizacji danych.
Pytanie 32
Odizolowane środowisko ogólnego przeznaczenia, utworzone na fizycznym serwerze z wykorzystaniem wirtualizacji, to:
A. serwer VPS
B. serwer DHCP
C. serwer aplikacji
D. serwer dedykowany
VPS (Virtual Private Server - wirtualny serwer prywatny) to odizolowane środowisko utworzone na fizycznym serwerze dzięki wirtualizacji: jedna maszyna jest dzielona na wiele niezależnych „serwerów”, z których każdy ma własny system, zasoby i konto administratora. To rozwiązanie tańsze niż serwer dedykowany, a dające więcej swobody niż hosting współdzielony. Stosuje się je m.in. do stron i aplikacji wymagających własnej konfiguracji. Dlatego opisane środowisko to serwer VPS.
Pytanie 33
W przedstawionym stylu CSS w ramce zdefiniowano klasę uzytkownik. Tekst na stronie będzie wyświetlany czcionką w kolorze niebieskim dla
p.uzytkownik { color: blue; }
A. dowolnych znaczników w sekcji <body>, które mają przypisaną klasę uzytkownik
B. wszystkich akapitów
C. wyłącznie znaczników tekstowych takich jak <p>, <h1>
D. akapitów, którym przypisano klasę uzytkownik
Styl CSS przedstawiony w ramce definiuje regułę, która stosuje kolor tekstu niebieski do wszystkich elementów <p> posiadających klasę uzytkownik. W CSS selektory klasowe są reprezentowane przez kropkę (.), co oznacza, że tylko te elementy, które mają przypisaną daną klasę, zostaną sformatowane zgodnie z regułami stylu. W tym przypadku, ponieważ selektor to p.uzytkownik, dotyczy on tylko paragrafów oznaczonych klasą uzytkownik. To precyzyjne zastosowanie selektorów umożliwia projektantom stron internetowych dokładne dostosowanie wyglądu poszczególnych elementów. Takie podejście zapewnia większą elastyczność w projektowaniu i ułatwia zarządzanie wyglądem strony. Praktyką jest stosowanie klas, aby stylować specyficzne elementy w różny sposób, co zwiększa użyteczność i przejrzystość kodu CSS. Warto zaznaczyć, że używanie selektorów klasowych w ten sposób jest zgodne z zasadą separacji treści od prezentacji, co jest kluczowym aspektem w tworzeniu nowoczesnych i responsywnych stron internetowych.
Pytanie 34
Jaką wartość w formacie RGB będzie miała barwa oznaczona kodem heksadecymalnym: #1510FE?
A. rgb(21, 16, 254)
B. rgb(15, 10, FE)
C. rgb(21, 16, 255)
D. rgb(21, 16, FE)
Odpowiedź rgb(21, 16, 254) jest dobra, bo te wartości RGB pochodzą z kodu heksadecymalnego #1510FE. W tym kodzie każda para cyfr pokazuje, jak mocno świeci dany kolor: od 00, co oznacza brak koloru, do FF, gdzie mamy pełną intensywność. W naszym przypadku, pierwsza para '15' to kolor czerwony, '10' to zielony, a 'FE' to niebieski. Jak to przeliczymy na dziesiętny, to '15' daje nam 21, '10' daje 16, a 'FE' to 254. I stąd mamy rgb(21, 16, 254). Te wartości są super przydatne, na przykład przy tworzeniu stylów CSS, gdzie kolory są podstawą. Warto ogarnąć, jak przerabiać kolory z jednego formatu na drugi – to naprawdę pomaga w projektowaniu grafiki i stron www.
Pytanie 35
W kodzie HTML5 znajduje się fragment, który zawiera błąd walidacji. Jakiego rodzaju jest to błąd?
A. Znaczniki powinny być zapisane wielkimi literami.
B. Pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty.
C. Znacznik <br> musi być zamknięty.
D. Nagłówek szóstego poziomu nie istnieje.
W tym zadaniu chodziło o rozpoznanie typowego błędu związanego z poprawnym zamykaniem znaczników HTML, a dokładniej – ze znacznikiem <p>. W przedstawionym kodzie rzeczywiście pierwszy znacznik <p> nie został zamknięty przed pojawieniem się kolejnego bloku <p>, co powoduje naruszenie struktury dokumentu. Według specyfikacji HTML5, element <p> nie powinien być zagnieżdżany ani przerwany przez inny blokowy element (w tym przypadku przez drugi <p>). Przeglądarki zwykle próbują automatycznie domykać taki znacznik, ale nie jest to dobra praktyka – takie poleganie na mechanizmach autokorekty może później prowadzić do trudnych do wykrycia błędów wizualnych albo nieprzewidywalnych efektów w stylach CSS. Z mojego doświadczenia wynika, że konsekwentne zamykanie znaczników nie tylko poprawia czytelność kodu, ale i ułatwia pracę zespołową oraz skalowanie projektu. Przykład: jeśli piszesz większy artykuł i zapomnisz zamknąć <p>, cała dalsza część tekstu może zostać potraktowana jako jeden paragraf. To potrafi solidnie namieszać, nawet w prostych stronach! Branża webowa od lat promuje zasadę – pisz zgodnie ze specyfikacją, a będziesz miał mniej problemów później. Zawsze lepiej przejrzeć strukturę dokumentu dwa razy, niż potem szukać błędów na produkcji. Przy pracy z edytorami kodu warto korzystać z funkcji podświetlania składni lub walidatorów HTML, które od razu wyłapują takie potknięcia.
Pytanie 36
Na podstawie filmu wskaż, która cecha dodana do stylu CSS zamieni miejscami bloki aside i nav, pozostawiając w środku blok section?
A. nav { float: left; } aside { float: left; }
B. aside {float: left; }
C. nav { float: right; }
D. nav { float: right; } section { float: right; }
Prawidłowa odpowiedź opiera się na tym, jak działają własności float w CSS i w jakiej kolejności przeglądarka renderuje elementy blokowe. Jeśli w dokumencie HTML kolejność znaczników to np. <aside>, potem <section>, a na końcu <nav>, to bez dodatkowego stylowania wszystkie trzy ustawią się pionowo, jeden pod drugim, w tej właśnie kolejności. Dodanie float zmienia sposób, w jaki elementy „odpływają” od normalnego przepływu dokumentu i jak układają się obok siebie.
W stylu nav { float: right; } section { float: right; } sprawiamy, że zarówno nav, jak i section są przesuwane do prawej krawędzi kontenera, natomiast aside (bez float) pozostaje w normalnym przepływie, czyli z lewej strony. Ponieważ przeglądarka układa elementy w kolejności występowania w kodzie, najpierw wyrenderuje aside po lewej, potem section „odpłynie” w prawo, a na końcu nav też „odpłynie” w prawo, ustawiając się po prawej stronie, ale dalej od góry niż section. Efekt wizualny jest taki, że po lewej mamy aside, po prawej nav, a section ląduje między nimi, dokładnie tak jak było pokazane na filmie.
Moim zdaniem to zadanie dobrze pokazuje, że przy floatach zawsze trzeba myśleć o trzech rzeczach naraz: kolejności elementów w HTML, kierunku „pływania” (left/right) oraz o tym, które elementy pozostawiamy w normalnym przepływie. W praktyce w nowoczesnych projektach częściej używa się flexboxa albo CSS Grid do takich układów, bo są czytelniejsze i mniej problematyczne. Przykładowo, zamiast kombinować z float, można by użyć display: flex; na kontenerze i ustawić order dla aside i nav. Float nadal jednak pojawia się w starszych layoutach i w zadaniach egzaminacyjnych, więc warto dobrze rozumieć jego zachowanie, choćby po to, żeby poprawnie modyfikować istniejące style lub naprawiać „rozjechane” układy w starszych projektach.
Pytanie 37
Deklarując var x="true"; w języku JavaScript, jakiego typu zmienną się tworzy?
A. Nieokreślonego (undefined)
B. Liczbowego
C. Logicznego
D. String (ciąg znaków)
Odpowiedzi wskazujące na inne typy danych, takie jak typ logiczny czy liczbowy, zawierają istotne nieporozumienia dotyczące sposobu, w jaki JavaScript zarządza danymi. Typ logiczny w tym kontekście oznaczałby, że zmienna mogłaby przyjmować tylko wartości 'true' lub 'false', co jest mylnym założeniem, ponieważ 'true' jest tutaj częścią tekstu, a nie wartością logiczną. Z kolei typ liczbowy byłby właściwy dla zmiennych takich jak 1, 2 czy 3, które reprezentują liczby całkowite lub zmiennoprzecinkowe. W przypadku zadeklarowanej zmiennej 'var x="true";', wartość, która jest przypisywana, jest w rzeczywistości ciągiem tekstowym, mimo że zawiera słowo kluczowe 'true'. Typ danych 'undefined' z kolei oznacza, że zmienna została zadeklarowana, ale nie przypisano jej żadnej wartości, co również nie odpowiada sytuacji przedstawionej w pytaniu. Zrozumienie typów danych w JavaScript jest kluczowe dla unikania błędów typowych, zwłaszcza w kontekście zmiennych, które mogą być używane w różnych operacjach. W praktyce, to zrozumienie typów pozwala programistom lepiej zarządzać danymi i pisać bardziej niezawodny kod. Warto również pamiętać, że JavaScript automatycznie konwertuje typy w wielu sytuacjach, co może prowadzić do niezamierzonych rezultatów, dlatego proszę zwracać szczególną uwagę na przypisania i operacje wykonywane na zmiennych.
Pytanie 38
Z przedstawionych tabel Artykuly i Autorzy należy wybrać jedynie nazwiska autorów i tytuły ich artykułów, które zostały ocenione na 5. Kwerenda wybierająca te dane ma postać
A. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy, artykuly WHERE ocena == 5;
B. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = artykuly.id;
C. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;
D. SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id;
Gratulacje! Wybrałeś poprawne zapytanie SQL, które dokładnie odpowiada na postawione pytanie. Zapytanie 'SELECT nazwisko, tytul FROM autorzy JOIN artykuly ON autorzy.id = autorzy_id WHERE ocena = 5;' jest prawidłowe, bo łączy dwie tabele 'autorzy' i 'artykuly' za pomocą klucza obcego 'autorzy_id' w tabeli 'artykuly'. Dzięki temu uzyskujemy dostęp do nazwisk autorów i tytułów artykułów. Dodatkowo, część 'WHERE ocena = 5' filtruje wyniki tak, aby wyświetlane były tylko te rekordy, gdzie ocena wynosi 5. To jest kluczowy element, który pozwala nam skupić się tylko na tych danych, które są istotne dla pytania. W praktyce, tego typu zapytania pomagają nam w analizie wydajności autorów i jakości artykułów, co jest niezwykle ważne w branży wydawniczej.
Pytanie 39
Na ilustracji przedstawiono rezultat stosowania stylów CSS oraz odpowiadający mu kod HTML, który generuje ten przykład. Przyjmując, że marginesy wewnętrzne mają wartość 50 px, natomiast zewnętrzne wynoszą 20 px, styl CSS dla tego obrazu wygląda następująco
A. Odpowiedź D
B. Odpowiedź C
C. Odpowiedź A
D. Odpowiedź B
W niepoprawnych odpowiedziach pojawiają się pewne niedociągnięcia, które mogą prowadzić do nieodpowiedniego wyświetlania elementów na stronie. Przykładowo, ustawienie marginesów i paddingów w nieodpowiedni sposób zmienia przestrzenność wokół obrazu, co może wpłynąć na jego rozmieszczenie i estetykę na stronie. Wybór nieodpowiedniego stylu obramowania, jak np. linia przerywana zamiast solidnej, może znacząco wpłynąć na odbiór wizualny i profesjonalizm projektu. Takie aspekty mogą być istotne w przypadku projektowania stron dla branż, które kładą nacisk na elegancję i prostotę. Ponadto, niespójne użycie kolorów tła i ramki może wprowadzać wizualny chaos, co jest przeciwieństwem dobrych praktyk projektowych. Edukując się z zakresu CSS warto zwrócić uwagę na to, jak różne właściwości stylów interakcji wpływają na ogólną harmonię projektu. Uwzględnianie wszelkich standardów i konwencji pozwala na tworzenie stron internetowych, które nie tylko będą estetyczne, ale również funkcjonalne i zgodne z oczekiwaniami użytkowników.
Pytanie 40
Liczba 0x142 zapisana w skrypcie JavaScript jest w postaci:
A. dwójkowej
B. szesnastkowej
C. ósemkowej
D. dziesiętnej
W JavaScript (i wielu innych językach) przedrostek 0x oznacza, że liczba jest zapisana w systemie szesnastkowym (heksadecymalnym, podstawa 16, cyfry 0-9 i A-F). Zapis 0x142 odpowiada więc wartości dziesiętnej 322 (1·256 + 4·16 + 2). Inne przedrostki to 0b dla zapisu dwójkowego i 0o dla ósemkowego, a brak przedrostka oznacza liczbę dziesiętną. Dlatego 0x142 jest liczbą szesnastkową.