Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik informatyk
Kwalifikacja: INF.02 - Administracja i eksploatacja systemów komputerowych, urządzeń peryferyjnych i lokalnych sieci komputerowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 21:29
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 21:59

Egzamin zdany!

Wynik: 29/40 punktów (72,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jaki jest adres rozgłoszeniowy w sieci mającej adres IPv4 192.168.0.0/20?

A. 192.168.255.255

B. 192.168.255.254

C. 192.168.15.255

D. 192.168.15.254

Adresem rozgłoszeniowym w podsieci IPv4 192.168.0.0/20 jest 192.168.15.255. Aby zrozumieć, dlaczego ta odpowiedź jest poprawna, należy przyjrzeć się strukturze adresacji IPv4 oraz zasadom tworzenia podsieci. Adres 192.168.0.0/20 oznacza, że mamy 20 bitów przeznaczonych na część sieci, co pozostawia 12 bitów na część hosta. Obliczając zakres adresów, możemy stwierdzić, że adresy hostów w tej podsieci zaczynają się od 192.168.0.1 i kończą na 192.168.15.254, gdzie 192.168.15.255 jest adresem rozgłoszeniowym. Adres rozgłoszeniowy jest wykorzystywany do wysyłania pakietów do wszystkich urządzeń w danej podsieci. W praktyce, gdy urządzenie w sieci chce skomunikować się z innymi urządzeniami jednocześnie, wykorzystuje ten adres. Uwzględniając standardy IETF, takie jak RFC 791, właściwe określenie adresów sieciowych i rozgłoszeniowych jest kluczowe dla prawidłowego zarządzania i konfiguracji sieci.

Pytanie 2

Firma uzyskała zakres adresów 10.10.10.0/16. Po podzieleniu na podsieci zawierające 510 hostów, jakie są adresy podsieci z zastosowaną maską?

A. 255.255.254.0

B. 255.255.240.0

C. 255.255.0.0

D. 255.255.253.0

Propozycje 255.255.0.0, 255.255.240.0 i 255.255.253.0 nie są trafione i warto by je lepiej przeanalizować. Zaczynając od 255.255.0.0, to odpowiada notacji /16, co oznacza, że 16 bitów idzie na sieć. W takim wypadku liczba dostępnych adresów dla hostów wynosi 2^(32-16) - 2 = 65,534, co zdecydowanie więcej niż potrzebujesz, bo potrzebujesz tylko 510. Zbyt wiele adresów to kiepskie zarządzanie przestrzenią adresową, więc to nie jest dobra droga. Maska 255.255.240.0, czyli /20, także się nie sprawdzi, bo daje 12 bitów na hosty, co pozwala na 2^(32-20) - 2 = 4,094 adresów. No i maska 255.255.253.0, co to /21, daje 11 bitów na hosty i 2^(32-21) - 2 = 2,046 adresów. Generalnie, zbyt duże przydziały adresów mogą wprowadzać zamieszanie. Kluczowy błąd to brak ogarnięcia, jak dobrze dopasować maskę podsieci do realnych potrzeb, co jest mega istotne dla każdego, kto się zajmuje sieciami.

Pytanie 3

Komunikat tekstowy BIOS POST od firmy Award o treści "Display switch is set incorrectly" sugeruje

A. problem z pamięcią operacyjną

B. usterkę podczas inicjalizacji dysku twardego

C. nieprawidłowy tryb wyświetlania obrazu

D. brak urządzenia do bootowania

Komunikat BIOS POST 'Display switch is set incorrectly' wskazuje na problem z konfiguracją trybu wyświetlania obrazu. Zazwyczaj oznacza to, że system operacyjny nie jest w stanie prawidłowo zainicjować karty graficznej, co może być spowodowane błędną konfiguracją w BIOS-ie. Użytkownicy często mogą napotkać ten problem po zmianie karty graficznej lub po aktualizacji sterowników. Aby rozwiązać ten problem, warto upewnić się, że ustawienia dotyczące wyjścia wideo w BIOS-ie są zgodne z posiadanym sprzętem, na przykład, czy wybrany jest odpowiedni port wyjściowy (HDMI, DVI, VGA). Można również przeprowadzić reset ustawień BIOS do wartości domyślnych, co może pomóc w przywróceniu prawidłowej konfiguracji. Dobrą praktyką jest również aktualizacja BIOS-u, co może rozwiązać problemy z kompatybilnością sprzętu. Warto pamiętać, że prawidłowe ustawienia wyświetlania są kluczowe dla stabilności działania systemu oraz jego wydajności.

Pytanie 4

Wynikiem działania przedstawionego układu logicznego po podaniu na wejściach A i B sygnałów logicznych A=1 i B=1 są wartości logiczne:

A. W=1 i C=1

B. W=0 i C=0

C. W=1 i C=0

D. W=0 i C=1

Odpowiedź jest w punkt! W tym układzie logicznym mamy do czynienia z dwoma klasycznymi bramkami: OR (sumą logiczną) dla wyjścia W i AND (iloczyn logiczny) dla wyjścia C. Przy sygnałach wejściowych A=1 oraz B=1, bramka OR daje wynik 1+1=1 (bo potrzebny jest choć jeden stan wysoki), ale na rysunku widzimy, że wyjście W bierze oba sygnały właśnie przez OR, więc spodziewalibyśmy się W=1. Jednak jeśli przyjrzeć się dokładniej, czasem w zadaniach szkolnych stosuje się odwrotne oznaczenia lub drobne pułapki – tu jednak wszystko jest standardowo. Z kolei bramka AND, do której trafiają oba sygnały, daje wynik 1*1=1. Czyli C=1. Tak naprawdę takie układy są podstawą budowy sumatorów jednobitowych (half-adderów), stosowanych w arytmetyce komputerowej – to jest solidny fundament do zrozumienia procesorów czy układów FPGA. Z mojego doświadczenia – nauczenie się, jak działają podstawowe bramki, pomaga potem w debugowaniu dużo bardziej skomplikowanych schematów, nie tylko na lekcji, ale i przy pracy z realnym sprzętem. Zwracanie uwagi na standardowe oznaczenia i praktyczne wykorzystanie to klucz do późniejszego sukcesu technicznego.

Pytanie 5

Konwencja zapisu ścieżki do udziału sieciowego zgodna z UNC (Universal Naming Convention) ma postać

A. //nazwa_zasobu/nazwa_komputera

B. \\ nazwa_komputera\ nazwa_zasobu

C. //nazwa_komputera/nazwa_zasobu

D. \\ nazwa_zasobu\ nazwa_komputera

Odpowiedź \\nazwa_komputera\\nazwa_zasobu jest poprawna, ponieważ dokładnie odpowiada formatowi Universal Naming Convention (UNC), który umożliwia zdalny dostęp do zasobów w sieci. W tym formacie \\ symbol jest używany jako separator i wskazuje na lokalizację zasobu sieciowego na określonym komputerze. Przykład: jeśli mamy komputer o nazwie 'Serwer1' i chcemy uzyskać dostęp do folderu 'Dokumenty', ścieżka UNC będzie wyglądać następująco: \\Serwer1\Dokumenty. To podejście jest niezwykle przydatne w środowiskach korporacyjnych, gdzie wiele komputerów współdzieli pliki i zasoby. Umożliwia to pracownikom łatwy dostęp do współdzielonych dokumentów, co zwiększa efektywność pracy i współpracy. Dobre praktyki wskazują, aby unikać używania spacji w nazwach komputerów i zasobów, co może prowadzić do problemów z rozpoznawaniem ścieżek. Dodatkowo, warto zaznaczyć, że UNC jest standardem uznawanym w systemach operacyjnych Windows, co czyni go istotnym narzędziem w zarządzaniu siecią."

Pytanie 6

Który z portów na zaprezentowanej płycie głównej umożliwia podłączenie zewnętrznego dysku przez interfejs e-SATA?

A. 2

B. 4

C. 1

D. 3

Port numer 2 to e-SATA, czyli ten typ złącza, który pozwala na szybkie przesyłanie danych. W praktyce działa to tak, że podłączasz do niego zewnętrzne dyski twarde i masz możliwość przenoszenia dużych ilości info z naprawdę niezłą prędkością, sięgającą nawet 6 Gb/s. To czyni go całkiem konkurencyjnym wobec USB 3.0 i Thunderbolt. Z mojego doświadczenia wynika, że e-SATA jest świetny, gdy potrzebujesz szybko przesłać dane bez zbędnych opóźnień. Fajnie, że nie ma problemów z zakłóceniami elektromagnetycznymi, bo złącze jest dość solidnie zrobione. Jednak trzeba pamiętać, że e-SATA nie zapewnia zasilania przez kabel, dlatego zewnętrzne urządzenia często potrzebują swojego osobnego źródła zasilania. Generalnie, jest to technologia, która sprawdza się w pracy z dużymi zbiorem danych, takimi jak edycja wideo czy duże bazy danych.

Pytanie 7

Co umożliwia zachowanie równomiernego rozkładu ciepła pomiędzy procesorem a radiatorem?

A. Klej

B. Silikonowy spray

C. Pasta grafitowa

D. Mieszanka termiczna

Wybór niesprawdzonych substancji, takich jak pasta grafitowa, silikonowy spray czy klej, w kontekście transferu ciepła między procesorem a radiatorem jest błędny z kilku istotnych powodów. Pasta grafitowa, mimo że ma pewne właściwości przewodzące, nie jest dedykowanym rozwiązaniem do efektywnego transferu ciepła. Jej zastosowanie może prowadzić do niejednorodnego rozkładu ciepła, co z kolei może skutkować przegrzewaniem procesora, ponieważ nie wypełnia mikro-nierówności w sposób, jakiego oczekuje się od pasty termoprzewodzącej. Silikonowy spray, choć może oferować pewną izolację, nie jest przeznaczony do przewodzenia ciepła. Jego właściwości mogą prowadzić do powstania warstwy izolacyjnej, co blokuje efektywny transfer ciepła, a tym samym może powodować przegrzewanie podzespołów. Zastosowanie kleju również nie ma sensu w kontekście chłodzenia. Klej nie tylko nie przewodzi ciepła, ale może także spowodować trwale uszkodzenie komponentów w przypadku konieczności ich demontażu. W praktyce, wykorzystanie niewłaściwych substancji prowadzi do nieefektywnego odprowadzania ciepła, co jest sprzeczne z podstawowymi zasadami dotyczących montażu elektronicznych elementów. Właściwe podejście oparte na sprawdzonych materiałach, takich jak mieszanki termiczne, jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej wydajności systemu oraz jego trwałości.

Pytanie 8

W komputerze połączonym z Internetem, w oprogramowaniu antywirusowym aktualizację bazy wirusów powinno się przeprowadzać minimum

A. raz w tygodniu

B. raz dziennie

C. raz do roku

D. raz w miesiącu

Zarządzanie bezpieczeństwem systemów komputerowych wymaga świadomego podejścia do aktualizacji programów antywirusowych, a wybór interwałów aktualizacji jest kluczowy. Wybór aktualizacji bazy wirusów raz w miesiącu lub raz do roku stawia system w poważnym niebezpieczeństwie, ponieważ złośliwe oprogramowanie rozwija się w zastraszającym tempie. Nieaktualna baza wirusów może nie wykrywać nowych zagrożeń, co prowadzi do potencjalnych infekcji. Co więcej, w przypadku zaproponowanej odpowiedzi o aktualizacji raz w tygodniu, istnieje znaczne ryzyko, że wirusy lub złośliwe oprogramowanie, które pojawiły się w ciągu tygodnia, nie zostaną zidentyfikowane na czas. Takie podejście opiera się na błędnym przekonaniu, że zagrożenia są stabilne i nie zmieniają się dramatycznie w krótkim okresie, co nie jest zgodne z rzeczywistością. W praktyce, codzienna aktualizacja to najlepsza praktyka, którą zaleca wiele instytucji zajmujących się bezpieczeństwem IT, takich jak CERT. Ignorowanie tych wytycznych może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym utraty danych, kradzieży tożsamości oraz uszkodzenia reputacji firmy lub osoby. Dlatego kluczowe jest wdrożenie strategii, która zapewnia regularne, codzienne aktualizacje, aby zminimalizować ryzyko i skutecznie chronić system przed dynamicznie zmieniającym się krajobrazem zagrożeń.

Pytanie 9

Na podstawie przedstawionego w tabeli standardu opisu pamięci PC-100 wskaż pamięć, która charakteryzuje się maksymalnym czasem dostępu wynoszącym 6 nanosekund oraz minimalnym opóźnieniem między sygnałami CAS i RAS równym 2 cyklom zegara?

Specyfikacja wzoru: PC 100-abc-def jednolitego sposobu oznaczania pamięci.
a	CL (ang. CAS Latency)	minimalna liczba cykli sygnału taktującego, liczona podczas operacji odczytu, od momentu uaktywnienia sygnału CAS, do momentu pojawienia się danych na wyjściu modułu DIMM (wartość CL wynosi zwykle 2 lub 3);
b	tRCD (ang. RAS to CAS Delay)	minimalne opóźnienie pomiędzy sygnałami RAS i CAS, wyrażone w cyklach zegara systemowego;
c	tRP (ang. RAS Precharge)	czas wyrażony w cyklach zegara taktującego, określający minimalną pauzę pomiędzy kolejnymi komendami, wykonywanymi przez pamięć;
d	tAC	Maksymalny czas dostępu (wyrażony w nanosekundach);
e	SPD Rev	specyfikacja komend SPD (parametr może nie występować w oznaczeniach);
f	Parametr zapasowy	ma wartość 0;

A. PC100-332-70

B. PC100-323-70

C. PC100-322-60

D. PC100-333-60

Odpowiedź PC100-322-60 jest prawidłowa, ponieważ spełnia wymagane kryteria techniczne dotyczące maksymalnego czasu dostępu i opóźnienia między sygnałami CAS i RAS. W oznaczeniu PC-100-322-60, liczba 60 wskazuje na maksymalny czas dostępu wynoszący 6 nanosekund, co jest zgodne z wymaganiem pytania. Natomiast liczba 2 w kodzie 322 wskazuje na minimalne opóźnienie między sygnałami CAS i RAS (tRCD) wynoszące 2 cykle zegara. Standard PC-100 opisuje pamięci SDRAM DIMM, które wymagają określonej liczby cykli zegara do realizacji operacji. Dla pamięci PC-100 prawidłowe działanie przy 100 MHz jest kluczowe, a parametry takie jak CL, tRCD, i tRP bezpośrednio wpływają na wydajność i stabilność systemu. Zrozumienie tych parametrów jest niezbędne dla inżynierów i techników zajmujących się projektowaniem i optymalizacją systemów komputerowych, a także dla entuzjastów technologii, którzy chcą zwiększyć wydajność swoich komputerów poprzez odpowiednie dobieranie komponentów.

Pytanie 10

Jakie urządzenie aktywne pozwoli na podłączenie do sieci lokalnej za pomocą kabla UTP 15 komputerów, drukarki sieciowej oraz rutera?

A. Switch 24-portowy

B. Panel krosowniczy 24-portowy

C. Switch 16-portowy

D. Panel krosowniczy 16-portowy

Przełącznik 24-portowy to urządzenie, które umożliwia jednoczesne podłączenie kilku urządzeń do sieci lokalnej, w tym komputerów, drukarek oraz routerów. W tym przypadku, aby obsłużyć 15 komputerów i jedną drukarkę sieciową, niezbędne jest posiadanie odpowiedniej liczby portów. Przełącznik 24-portowy spełnia te wymagania, ponieważ dysponuje wystarczającą liczbą portów do podłączenia wszystkich urządzeń z zapasem. Przełączniki są kluczowymi elementami infrastruktury sieciowej, które umożliwiają komunikację między różnymi urządzeniami i zwiększają efektywność przesyłania danych. Ważne jest, aby zastosować dobre praktyki, takie jak segregacja ruchu sieciowego przez VLAN, co pozwala na lepszą organizację sieci. Stosując standardy IEEE 802.3, przełączniki zapewniają wysoką wydajność i niezawodność w przesyłaniu danych, co jest niezbędne w dzisiejszych sieciach lokalnych pełnych różnorodnych urządzeń.

Pytanie 11

W jakich jednostkach opisuje się przesłuch zbliżny NEXT?

A. w amperach

B. w dżulach

C. w omach

D. w decybelach

Przesłuch zbliżny NEXT, czyli Near-End Crosstalk, jest wyrażany w decybelach (dB). W kontekście telekomunikacji oraz sieci komputerowych, przesłuch zbliżny odnosi się do poziomu zakłóceń sygnału, które mogą wpływać na jakość transmisji danych w kablach wieloparowych. Decybele są używane jako jednostka miary, ponieważ umożliwiają one przedstawienie bardzo szerokiego zakresu wartości, co jest niezbędne w ocenie poziomu zakłóceń. W praktyce, zrozumienie poziomu crosstalk pozwala inżynierom na projektowanie bardziej efektywnych systemów transmisyjnych, które minimalizują wpływ zakłóceń na jakość sygnału. Na przykład, w standardach takich jak ISO/IEC 11801, definiuje się dopuszczalne poziomy NEXT, aby zapewnić odpowiednią jakość transmisji w systemach zakupu złącz i kabla. Zastosowanie tej wiedzy w praktyce jest kluczowe w kontekście budowy i konserwacji nowoczesnych sieci telekomunikacyjnych, a także w monitorowaniu ich wydajności.

Pytanie 12

Jakiej kategorii skrętka pozwala na przesył danych w zakresie częstotliwości nieprzekraczającym 100 MHz przy szybkości do 1 Gb/s?

A. Kategorii 6a

B. Kategorii 5e

C. Kategorii 6

D. Kategorii 3

Odpowiedź Kategorii 5e jest prawidłowa, ponieważ ta kategoria skrętki pozwala na przesyłanie danych w paśmie częstotliwości do 100 MHz przy maksymalnej prędkości transmisji do 1 Gb/s. Kategoria 5e, będąca rozszerzoną wersją Kategorii 5, została wprowadzona, aby zredukować problemy związane z przesłuchami (crosstalk) oraz poprawić efektywność transmisji. Jest powszechnie stosowana w sieciach Ethernet, w tym w instalacjach lokalnych (LAN) oraz w zastosowaniach biurowych. Przykładem zastosowania Kategorii 5e może być podłączenie komputerów do switchy w biurach na potrzeby szybkiej wymiany danych czy dostępu do internetu. W praktyce, instalacje wykonane z tej kategorii mogą obsługiwać wiele nowoczesnych aplikacji, w tym wideo w jakości HD oraz komunikację głosową przez IP, co czyni ją rozwiązaniem przyszłościowym. Standardy TIA/EIA-568-B.2-1 definiują wymagania dotyczące jakości i parametrów tej kategorii, co zapewnia wysoką jakość przesyłanych sygnałów.

Pytanie 13

Na ilustracji karta rozszerzeń jest oznaczona numerem

A. 4

B. 6

C. 7

D. 1

Karta rozszerzeń jest oznaczona numerem 4 na rysunku co jest poprawne ponieważ karta rozszerzeń to komponent wewnętrzny komputera który pozwala na dodanie nowych funkcji lub zwiększenie możliwości systemu Najczęściej spotykane karty rozszerzeń to karty graficzne dźwiękowe sieciowe czy kontrolery dysków twardych W montażu kart rozszerzeń kluczowe jest zapewnienie zgodności z płytą główną oraz poprawne ich osadzenie w slotach PCI lub PCIe To umożliwia pełne wykorzystanie potencjału sprzętowego i zapewnia stabilność działania systemu W kontekście zastosowania karty rozszerzeń są nieodzowne w sytuacjach gdzie wymagana jest większa moc obliczeniowa na przykład w zaawansowanych graficznie aplikacjach czy obróbce wideo Zrozumienie funkcji i instalacji kart rozszerzeń jest istotne dla profesjonalistów IT co pozwala na efektywne zarządzanie i rozbudowę infrastruktury komputerowej Zastosowanie dobrych praktyk takich jak stosowanie śrub mocujących oraz zarządzanie kablami zwiększa zarówno wydajność jak i bezpieczeństwo systemu

Pytanie 14

Active Directory w systemach MS Windows Server 2000 oraz MS Windows Server 2003 to

A. grupa komputerów połączonych w infrastrukturę sieciową, składająca się z serwera działającego jako kontroler oraz stacji roboczych – klientów

B. logiczna zbiorowość komputerów, które mają możliwość wzajemnej komunikacji w sieci oraz dzielenia się zasobami

C. baza danych zawierająca dane o użytkownikach sieci, ich hasłach oraz uprawnieniach

D. usługa katalogowa, która przechowuje dane dotyczące obiektów w sieci i udostępnia je użytkownikom oraz administratorom sieci

Często pojawiają się pomyłki związane z Active Directory, bo ludzie mylą je z innymi strukturami sieciowymi. Na przykład, w jednej z odpowiedzi postawiono tezę, że AD to po prostu grupa komputerów. To jest błąd, bo AD nie ma nic wspólnego z fizycznymi połączeniami, to bardziej struktura, która ogarnia i zarządza danymi o obiektach w sieci. Mylenie AD z bazą, która tylko trzyma hasła i uprawnienia, naprawdę ogranicza zrozumienie całej tej technologii. AD to nie jest tylko zwykła baza danych; to złożony system, który wprowadza zasady bezpieczeństwa i pozwala na zarządzanie politykami grupowymi. Nie do końca rozumiejąc, jak działa Active Directory, można natrafić na spore błędy w projektowaniu całej infrastruktury IT, co potem może rodzić problemy z dostępem do zasobów i zarządzaniem nimi.

Pytanie 15

Schemat blokowy karty dźwiękowej jest przedstawiony na rysunku. Jaką rolę odgrywa układ oznaczony numerem 1?

A. Zwiększa sygnał wyjściowy

B. Konwertuje sygnał cyfrowy na analogowy

C. Zwiększa sygnał wejściowy

D. Konwertuje sygnał analogowy na cyfrowy

Układ oznaczony cyfrą 1 na schemacie odpowiada za zamianę sygnału analogowego na cyfrowy co jest kluczowym procesem w pracy karty dźwiękowej. Proces ten umożliwia komputerowi przetwarzanie i analizowanie dźwięków. Dzięki konwersji analogowo-cyfrowej można przechowywać dźwięk w postaci cyfrowej co pozwala na jego edycję miksowanie oraz przesyłanie w formie cyfrowej. W praktyce układy ADC (Analog to Digital Converter) są szeroko stosowane w urządzeniach audio takich jak mikrofony cyfrowe rejestratory dźwięku oraz systemy nagłośnieniowe. Konwersja ta jest zgodna z międzynarodowymi standardami audio takimi jak PCM (Pulse Code Modulation) co zapewnia wysoką jakość dźwięku. W kontekście karty dźwiękowej ADC odgrywa istotną rolę w interfejsach MIDI umożliwiając współpracę z instrumentami muzycznymi. Zrozumienie procesu konwersji analogowo-cyfrowej jest kluczowe dla inżynierów dźwięku i techników audio gdyż wpływa na jakość i precyzję przetwarzanego dźwięku.

Pytanie 16

Router w sieci LAN posiada przypisany adres IP 192.168.50.1. Został skonfigurowany w taki sposób, że przydziela komputerom wszystkie dostępne adresy IP w sieci 192.168.50.0 z maską 255.255.255.0. Jaka jest maksymalna liczba komputerów, które mogą działać w tej sieci?

A. 254

B. 255

C. 256

D. 253

Odpowiedź 253 jest prawidłowa z uwagi na zasady dotyczące adresacji IP w sieciach wykorzystujących maski podsieci. W przypadku adresu IP 192.168.50.1 z maską 255.255.255.0, mamy do czynienia z klasą C. W takiej sieci dostępna jest przestrzeń adresowa w zakresie od 192.168.50.0 do 192.168.50.255. Jednakże dwa adresy są zarezerwowane: pierwszy adres (192.168.50.0) jest używany jako adres sieci, a ostatni (192.168.50.255) jako adres rozgłoszeniowy (broadcast). Oznacza to, że w rzeczywistości można przydzielić adresy IP jedynie od 192.168.50.1 do 192.168.50.254, co daje 254 dostępne adresy. Po odjęciu adresu sieciowego oraz rozgłoszeniowego, maksymalna liczba komputerów, które mogą funkcjonować w tej sieci wynosi 253. W praktyce, przydzielanie adresów IP odbywa się na podstawie DHCP, co pozwala na dynamiczne przypisywanie adresów urządzeniom w sieci, co jest standardem w nowoczesnych konfiguracjach sieciowych.

Pytanie 17

Jakim protokołem komunikacyjnym, który gwarantuje niezawodne przesyłanie danych, jest protokół

A. TCP

B. UDP

C. IPX

D. ARP

Protokół TCP (Transmission Control Protocol) jest jednym z podstawowych protokołów w zestawie protokołów stosowanych w Internecie i zapewnia niezawodne, uporządkowane dostarczanie strumieni danych pomiędzy urządzeniami. Kluczową cechą TCP jest jego mechanizm kontroli przepływu i retransmisji, który pozwala na wykrywanie i korekcję błędów w przesyłanych danych. Dzięki temu, w przypadku utraty pakietu, protokół TCP automatycznie go retransmituje, co znacząco zwiększa niezawodność komunikacji. TCP jest wykorzystywany w wielu aplikacjach, gdzie wymagane jest pewne dostarczenie danych, takich jak przeglądarki internetowe (HTTP/HTTPS), protokoły poczty elektronicznej (SMTP, IMAP) oraz protokoły transferu plików (FTP). W kontekście standardów branżowych, TCP współpracuje z protokołem IP (Internet Protocol) w tzw. modelu TCP/IP, który jest fundamentem współczesnej komunikacji sieciowej. W praktyce, zastosowanie TCP jest powszechne tam, gdzie ważne jest, aby wszystkie dane dotarły w całości i w odpowiedniej kolejności, co czyni go wyborem standardowym w wielu krytycznych aplikacjach.

Pytanie 18

Użytkownik zamierza zmodernizować swój komputer zwiększając ilość pamięci RAM. Zainstalowana płyta główna ma parametry przedstawione w tabeli. Wybierając dodatkowe moduły pamięci, powinien pamiętać, aby

Parametry płyty głównej
Model	H97 Pro4
Typ gniazda procesora	Socket LGA 1150
Obsługiwane procesory	Intel Core i7, Intel Core i5, Intel Core i3, Intel Pentium, Intel Celeron
Chipset	Intel H97
Pamięć	4 x DDR3- 1600 / 1333/ 1066 MHz, max 32 GB, ECC, niebuforowana
Porty kart rozszerzeń	1 x PCI Express 3.0 x16, 3 x PCI Express x1, 2 x PCI

A. były to cztery moduły DDR4, o wyższej częstotliwości niż zainstalowana pamięć RAM.

B. w obrębie jednego banku były ze sobą zgodne tak, aby osiągnąć najwyższą wydajność.

C. były to trzy moduły DDR2, bez systemu kodowania korekcyjnego (ang. Error Correction Code).

D. dokupione moduły miały łączną pojemność większą niż 32 GB.

Wybrałeś najbardziej sensowne podejście do rozbudowy pamięci RAM na tej płycie głównej. W praktyce, żeby osiągnąć maksymalną wydajność, kluczowe jest dobranie modułów, które są ze sobą zgodne w ramach tego samego banku. Chodzi tutaj o takie parametry jak pojemność, taktowanie (np. 1600 MHz), opóźnienia (CL) czy nawet producenta, choć nie zawsze to jest konieczne. Równie istotne jest, by wszystkie moduły miały ten sam typ – w tym przypadku DDR3, bo tylko ten typ obsługuje płyta główna H97 Pro4. Jeśli zainstalujesz np. dwa lub cztery identyczne moduły, płyta pozwoli na pracę w trybie dual channel lub nawet quad channel (jeśli chipset i system to obsługują), co daje realny wzrost wydajności – szczególnie w aplikacjach wymagających szybkiego dostępu do pamięci, jak gry czy obróbka grafiki. Moim zdaniem, z punktu widzenia technicznego i praktycznego, kompletowanie identycznych modułów (np. kupno zestawu „kitów”) zawsze się opłaca. Dodatkowo, unikasz problemów ze stabilnością i niepotrzebnych komplikacji przy konfiguracji BIOS-u. To tak naprawdę podstawa, jeśli zależy Ci na niezawodności i wydajności komputera w długiej perspektywie czasu. Branżowe standardy też to zalecają – zobacz chociażby dokumentacje producentów płyt głównych i pamięci RAM, zawsze radzą stosować takie same kości w jednej konfiguracji.

Pytanie 19

Jakim interfejsem można osiągnąć przesył danych o maksymalnej przepustowości 6Gb/s?

A. SATA 2

B. USB 3.0

C. USB 2.0

D. SATA 3

Interfejs SATA 3, znany również jako SATA 6 Gb/s, jest standardowym interfejsem do przesyłania danych pomiędzy komputerami a dyskami twardymi oraz innymi urządzeniami pamięci masowej. Jego maksymalna przepustowość wynosi 6 Gb/s, co oznacza, że może efektywnie przenosić dane z prędkością sięgającą 600 MB/s. W praktyce oznacza to, że SATA 3 jest idealnym rozwiązaniem dla nowoczesnych dysków SSD oraz dysków HDD, które wymagają szybkiego przesyłania danych, szczególnie w zastosowaniach takich jak gaming, edycja wideo czy obróbka grafiki. Ponadto, dzięki wstecznej kompatybilności, SATA 3 może być używany z urządzeniami starszych standardów, co pozwala na łatwe aktualizacje systemów bez konieczności wymiany całej infrastruktury. Standard ten jest szeroko stosowany w branży, a jego wdrożenie uznawane jest za najlepszą praktykę w kontekście zwiększania wydajności systemów komputerowych.

Pytanie 20

Urządzenie zaprezentowane na ilustracji jest wykorzystywane do zaciskania wtyków:

A. SC

B. E 2000

C. BNC

D. RJ 45

Przyrząd przedstawiony na rysunku to zaciskarka do wtyków RJ 45 które są powszechnie stosowane w technologii Ethernet do tworzenia sieci komputerowych. Wtyk RJ 45 jest standardem w kablach kategorii 5 6 i 6a umożliwiając przesył danych z dużą szybkością. Proces zaciskania polega na umieszczeniu przewodów w odpowiednich kanałach wtyku a następnie użyciu zaciskarki do zabezpieczenia połączenia. Zaciskarka jest specjalnie zaprojektowana aby zapewnić równomierny nacisk na wszystkie piny dzięki czemu połączenie jest niezawodne i trwałe. Ważnym aspektem podczas pracy z RJ 45 jest przestrzeganie norm takich jak EIA/TIA 568 które definiują kolorystykę przewodów co zapobiega błędnym połączeniom. Zaciskanie wtyków RJ 45 jest kluczową umiejętnością w pracy technika sieciowego ponieważ bezpośrednio wpływa na jakość i stabilność połączenia sieciowego. Prawidłowe zaciskanie zapewnia minimalizację strat sygnału i poprawę wydajności sieci.

Pytanie 21

Jaką liczbę komputerów można zaadresować w sieci z maską 255.255.255.224?

A. 25 komputerów

B. 27 komputerów

C. 30 komputerów

D. 32 komputery

Odpowiedź 30 komputerów jest prawidłowa, ponieważ maska podsieci 255.255.255.224 oznacza, że mamy do czynienia z maską o długości 27 bitów (22 bity do identyfikacji podsieci i 5 bitów do identyfikacji hostów). Aby obliczyć liczbę dostępnych adresów IP dla hostów w takiej podsieci, stosujemy wzór 2^n - 2, gdzie n to liczba bitów przeznaczonych na hosty. W naszym przypadku mamy 5 bitów, co daje 2^5 = 32. Jednakże musimy odjąć 2 adresy: jeden dla adresu sieci (wszystkie bity hostów ustawione na 0) i jeden dla adresu rozgłoszeniowego (wszystkie bity hostów ustawione na 1). Dlatego 32 - 2 = 30. Taka konfiguracja jest powszechnie stosowana w małych sieciach lokalnych, gdzie zarządzanie adresami jest kluczowe. Umożliwia to efektywne wykorzystanie przestrzeni adresowej i jest zgodne z zasadami projektowania sieci, gdzie każda podsieć powinna mieć odpowiednią liczbę adresów dla urządzeń. Przykład zastosowania tej maski to sieci biurowe, gdzie liczba urządzeń jest ograniczona, a efektywność w zarządzaniu adresami jest istotna.

Pytanie 22

System S.M.A.R.T. jest używany do nadzorowania funkcjonowania i identyfikowania problemów

A. napędów płyt CD/DVD

B. dysków twardych

C. płyty głównej

D. kart rozszerzeń

Zgadza się, że system S.M.A.R.T. nie jest przeznaczony do monitorowania płyty głównej, kart rozszerzeń czy napędów płyt CD/DVD. W przypadku płyty głównej, monitorowanie jej stanu odbywa się zazwyczaj za pomocą BIOS-u oraz specjalistycznego oprogramowania, które ocenia parametry takie jak temperatura procesora, napięcia zasilania czy obroty wentylatorów. Pomimo że płyta główna jest kluczowym komponentem komputera, S.M.A.R.T. nie został zaprojektowany do analizy jej stanu. Karty rozszerzeń, takie jak karty graficzne czy dźwiękowe, również wymagają odrębnych narzędzi do monitorowania, ponieważ ich wydajność i zdrowie są oceniane przez inne systemy diagnostyczne, w tym oprogramowanie do benchmarkingu czy monitorowania temperatury. Napędy CD/DVD, chociaż również zawierają mechanizmy do monitorowania ich działania, nie korzystają z technologii S.M.A.R.T., ponieważ nie są to urządzenia, które z natury przechowują dane w sposób, który wymagać by mógł ich samodzielnego monitorowania. Typowym błędem myślowym jest przypuszczenie, że jeśli dany komponent jest istotny dla pracy systemu, to musi posiadać swoje własne mechanizmy monitorowania, co w rzeczywistości nie znajduje odzwierciedlenia w standardach branżowych. Dlatego ważne jest, aby rozumieć, które komponenty i jakie technologie są odpowiedzialne za monitorowanie ich pracy, aby właściwie oceniać ich stan i przewidywać potencjalne problemy.

Pytanie 23

Co to jest serwer baz danych?

A. VPN

B. MSDN

C. MySQL

D. OTDR

MySQL to jeden z najpopularniejszych serwerów bazodanowych, który jest open-source i używany na całym świecie do przechowywania i zarządzania danymi. Jako relacyjny system zarządzania bazą danych (RDBMS), MySQL umożliwia użytkownikom organizowanie danych w tabelach, co pozwala na efektywne wyszukiwanie, aktualizację oraz usuwanie informacji. Przykładem zastosowania MySQL jest jego wykorzystanie w aplikacjach webowych, takich jak WordPress, gdzie jest używany do przechowywania danych użytkowników, postów oraz komentarzy. MySQL obsługuje standardowy język zapytań SQL, co czyni go kompatybilnym z wieloma innymi systemami. Dobre praktyki w korzystaniu z MySQL obejmują stosowanie indeksów w celu przyspieszenia zapytań, regularne wykonywanie kopii zapasowych oraz monitorowanie wydajności bazy danych. Dodatkowo, MySQL wspiera różne mechanizmy bezpieczeństwa, takie jak uwierzytelnianie użytkowników oraz szyfrowanie danych, co jest kluczowe w kontekście ochrony wrażliwych informacji.

Pytanie 24

Która z wymienionych czynności konserwacyjnych związana jest wyłącznie z drukarką laserową?

A. Oczyszczenie traktora

B. Czyszczenie prowadnic karetki

C. Czyszczenie luster i soczewek

D. Usunięcie zabrudzeń z zespołu czyszczącego głowice

Czyszczenie luster i soczewek to naprawdę ważna sprawa, jeśli chodzi o dbanie o drukarki laserowe. Te elementy są kluczowe, bo to one odpowiadają za kierowanie lasera, co wpływa na to, jak dobrze wydruk wygląda. Z czasem mogą się na nich gromadzić różne zanieczyszczenia, co może sprawić, że obraz będzie mniej wyraźny. Dlatego warto regularnie je czyścić, najlepiej stosując się do zaleceń producentów, jak na przykład ISO 9001. Używanie odpowiednich środków czyszczących i narzędzi jest istotne, bo chcemy uniknąć uszkodzenia tych delikatnych powierzchni. Ciekawe jest też to, że niektóre drukarki laserowe mają systemy, które monitorują stan optyki, co znacznie ułatwia dbanie o sprzęt.

Pytanie 25

W ustawieniach karty graficznej w sekcji Zasoby znajduje się jeden z zakresów pamięci tej karty, który wynosi od A0000h do BFFFFh. Ta wartość odnosi się do obszaru pamięci wskazanego adresem fizycznym

A. 1010 0000 0000 0000 0000 – 1011 1111 1111 1111 1111

B. 1001 1111 1111 1111 1111 – 1010 0000 0000 0000 0000

C. 1011 0000 0000 0000 0000 – 1100 1111 1111 1111 1111

D. 1100 1111 1111 1111 1111 – 1110 1111 1111 1111 1111

Poprawna odpowiedź dotyczy zakresu pamięci związanego z kartą graficzną, który mieści się w określonym adresie fizycznym. W systemie adresowania pamięci, zakres od A0000h do BFFFFh obejmuje adresy od 1010 0000 0000 0000 0000 do 1011 1111 1111 1111 1111 w systemie binarnym. Oznacza to, że jest to obszar pamięci przeznaczony na pamięć wideo, która jest używana przez karty graficzne do przechowywania danych dotyczących wyświetlania. W praktyce, ten zakres pamięci jest używany do przechowywania buforów ramki, co pozwala na efektywne renderowanie grafiki w aplikacjach wymagających dużych zasobów graficznych, takich jak gry czy aplikacje graficzne. Zrozumienie, jak działają adresy fizyczne oraz jak są one związane z architekturą pamięci w systemach komputerowych, jest kluczowe w pracy z zaawansowanymi technologiami, które wymagają optymalizacji wydajności i zarządzania pamięcią. W kontekście standardów branżowych, znajomość tych adresów pamięci jest również istotna dla programistów tworzących oprogramowanie korzystające z GPU.

Pytanie 26

W systemie Windows przy użyciu polecenia assoc można

A. zobaczyć atrybuty plików

B. sprawdzić zawartość dwóch plików

C. zmienić listę kontroli dostępu do plików

D. zmieniać powiązania z rozszerzeniami plików

Pomimo tego, że zarządzanie plikami w systemie Windows jest kluczowym aspektem, polecenia opisane w odpowiedziach nie są związane z funkcją 'assoc'. Nie jest prawdą, że 'assoc' pozwala na porównanie zawartości dwóch plików, ponieważ do tego celu służą inne narzędzia, takie jak 'fc' (file compare). Użycie 'fc' umożliwia użytkownikom analizę różnic między plikami tekstowymi, co jest przydatne w kontekście programowania i analizy danych. Z kolei modyfikacja listy kontroli dostępu do plików (ACL) jest realizowana za pomocą innych narzędzi, takich jak 'icacls'. ACL pozwala na precyzyjne zarządzanie uprawnieniami dostępu do plików, co jest istotne dla bezpieczeństwa danych. Zmiana atrybutów plików, na przykład ich ukrycie czy oznaczenie jako tylko do odczytu, również nie jest funkcją 'assoc', lecz można to zrobić za pomocą polecenia 'attrib'. Warto zrozumieć, że każde z tych narzędzi ma swoją specyfikę i jest przeznaczone do konkretnych zadań. Ignorowanie tego faktu może prowadzić do błędów w zarządzaniu systemem oraz nieefektywności w pracy z danymi. Dlatego kluczowe jest zrozumienie różnic i zastosowań poszczególnych poleceń w systemie Windows.

Pytanie 27

W sieciach bezprzewodowych Ad-Hoc (Independent Basic Service Set) wykorzystywana jest fizyczna struktura

A. gwiazdy

B. magistrali

C. pierścienia

D. siatki

W sieciach bezprzewodowych Ad-Hoc, które operują na zasadzie Independent Basic Service Set (IBSS), fizyczna topologia ma formę siatki. Tego rodzaju sieci charakteryzują się tym, że urządzenia komunikują się bezpośrednio między sobą bez potrzeby centralnego punktu dostępowego. W praktyce oznacza to, że każde urządzenie (np. laptop, smartfon) może nawiązać połączenie z innymi, tworząc elastyczną i dynamiczną sieć. To rozwiązanie jest szczególnie przydatne w scenariuszach, gdzie infrastruktura jest ograniczona lub nie ma dostępu do tradycyjnych punktów dostępowych, takich jak w czasie wydarzeń plenerowych czy w sytuacjach kryzysowych. Z punktu widzenia standardów, takie sieci są zgodne z normami IEEE 802.11, które definiują specyfikacje dla komunikacji bezprzewodowej. Dzięki temu użytkownicy mogą cieszyć się większą swobodą i mobilnością, co jest kluczowe w wielu nowoczesnych zastosowaniach.

Pytanie 28

Jaką długość ma maska sieci dla adresów z klasy B?

A. 8 bitów

B. 12 bitów

C. 24 bity

D. 16 bitów

Odpowiedź 16 bitów jest prawidłowa, ponieważ w klasie B adresy IP mają zdefiniowaną długość maski sieci wynoszącą 255.255.0.0, co odpowiada 16 bitom przeznaczonym na identyfikację sieci. Klasa B jest używana w dużych sieciach, gdzie liczba hostów w sieci jest znaczna. Zastosowanie tej długości maski pozwala na podział dużych przestrzeni adresowych, co jest istotne w kontekście efektywnego zarządzania adresami IP. W praktyce, adresy IP klasy B są często wykorzystywane w organizacjach oraz instytucjach posiadających wiele urządzeń w sieci. Przykładem zastosowania jest zbudowanie infrastruktury dla korporacji, gdzie adresy przypisane do różnych działów mogą być zarządzane w ramach tej samej sieci. Warto również zauważyć, że w standardach TCP/IP, klasy adresowe są klasyfikowane w sposób, który wspiera różnorodne scenariusze sieciowe, a znajomość długości maski jest kluczowa dla administratorów sieci.

Pytanie 29

Podaj nazwę funkcji przełącznika, która pozwala na przypisanie wyższego priorytetu dla transmisji VoIP?

A. QoS

B. VNC

C. STP

D. SNMP

QoS, czyli Quality of Service, to technika zarządzania ruchem w sieciach komputerowych, która pozwala na nadawanie priorytetu różnym typom danych. W kontekście transmisji VoIP, QoS jest kluczowym elementem, ponieważ zapewnia, że dane głosowe mają pierwszeństwo przed innymi rodzajami ruchu, takimi jak np. przesyłanie plików czy strumieniowanie wideo. Dzięki zastosowaniu QoS można zredukować opóźnienia, jitter oraz utratę pakietów, co jest niezwykle istotne dla jakości rozmów głosowych. Przykładowo, w sieciach VoIP, administracja siecią może skonfigurować routery i przełączniki, aby nadać wyższy priorytet pakietom RTP (Real-time Transport Protocol), które są używane do przesyłania danych audio i wideo. Ustanowienie odpowiednich polityk QoS zgodnych z normami takim jak IETF RFC 2475, które definiują architekturę dla usługi jakości, jest uznawane za najlepsze praktyki w branży telekomunikacyjnej. Zastosowanie QoS w sieciach umożliwia nie tylko poprawę jakości usług, ale również efektywniejsze wykorzystanie dostępnych zasobów sieciowych.

Pytanie 30

Tryb działania portu równoległego, oparty na magistrali ISA, pozwalający na transfer danych do 2.4 MB/s, przeznaczony dla skanerów i urządzeń wielofunkcyjnych, to

A. ECP

B. SPP

C. Bi-directional

D. Nibble Mode

ECP, czyli Enhanced Capability Port, to zaawansowany tryb pracy portu równoległego, który został zaprojektowany z myślą o zwiększeniu prędkości transferu danych do 2.4 MB/s, co czyni go idealnym rozwiązaniem dla skanerów oraz urządzeń wielofunkcyjnych. ECP wykorzystuje technologię DMA (Direct Memory Access), co pozwala na bezpośrednie przesyłanie danych między urządzeniem a pamięcią komputera, minimalizując obciążenie procesora. Taki sposób komunikacji zapewnia wyższą wydajność oraz szybszy czas reakcji urządzeń. ECP jest również kompatybilny z wcześniejszymi standardami, co oznacza, że można go stosować z urządzeniami, które obsługują starsze tryby, takie jak SPP czy Bi-directional. W praktyce, ECP znajduje zastosowanie w nowoczesnych skanerach, drukarkach oraz urządzeniach wielofunkcyjnych, które wymagają szybkiego przesyłania dużych ilości danych, co jest kluczowe w biurach i środowiskach, gdzie czas przetwarzania jest na wagę złota.

Pytanie 31

Urządzenie klienckie automatycznie uzyskuje adres IP od serwera DHCP. W sytuacji, gdy serwer DHCP przestanie działać, karcie sieciowej przydzielony zostanie adres IP z przedziału

A. 192.168.0.1 ÷ 192.168.255.254

B. 127.0.0.1 ÷ 127.255.255.255.254

C. 224.0.0.1 ÷ 224.255.255.254

D. 169.254.0.1 ÷ 169.254.255.254

Wybór adresów spoza zakresu 169.254.0.1 ÷ 169.254.255.254 jest błędny z kilku powodów, które wynikają z niepełnego zrozumienia zasad przydzielania adresów IP oraz roli DHCP. Adresy 127.0.0.1 ÷ 127.255.255.254 są zarezerwowane dla lokalnego hosta, znane jako loopback addresses, które umożliwiają aplikacjom komunikację same ze sobą w obrębie jednej maszyny, ale nie służą do komunikacji w sieci lokalnej. W przypadku awarii serwera DHCP, adresy te nie mogą być używane do nawiązywania połączeń z innymi urządzeniami w sieci. Zakres 192.168.0.1 ÷ 192.168.255.254 to adresy prywatne, które są często wykorzystywane w sieciach lokalnych. Aby mogły zostać przypisane, urządzenie musiałoby mieć możliwość uzyskania adresu z routera lub DHCP, co w sytuacji jego braku jest niemożliwe. Natomiast adresy w zakresie 224.0.0.1 ÷ 224.255.255.254 są zarezerwowane dla multicastu, co oznacza, że są używane do komunikacji z grupą odbiorców, a nie dla pojedynczych hostów. Te niepoprawne odpowiedzi wskazują na typowe błędy w analizowaniu funkcji DHCP oraz mechanizmów przydzielania adresów IP, gdzie niezbędna jest znajomość zarówno zasad funkcjonowania protokołów sieciowych, jak i podstawowych standardów adresacji IP.

Pytanie 32

W wyniku polecenia net accounts /MINPWLEN:11 w systemie Windows, wartość 11 będzie przypisana do

A. maksymalnej liczby dni ważności konta

B. maksymalnej liczby dni między zmianami haseł użytkowników

C. minimalnej liczby minut, przez które użytkownik może być zalogowany

D. minimalnej liczby znaków w hasłach użytkowników

Polecenie net accounts /MINPWLEN:11 w systemie Windows ustawia minimalną długość haseł użytkowników na 11 znaków. Ustanowienie takiego wymogu jest kluczowe dla zwiększenia bezpieczeństwa haseł, ponieważ dłuższe hasła są trudniejsze do złamania przez atakujących, co znacząco zmniejsza ryzyko nieautoryzowanego dostępu. Praktyka ta jest zgodna z zaleceniami organizacji zajmujących się bezpieczeństwem, jak NIST (National Institute of Standards and Technology), które zaleca stosowanie haseł o długości co najmniej 12 znaków. Wdrażając politykę minimalnej długości haseł, administratorzy mogą wymusić na użytkownikach tworzenie bardziej złożonych i bezpiecznych haseł, co jest podstawowym elementem strategii zarządzania tożsamością i dostępem. Warto również rozważyć zastosowanie dodatkowych zabezpieczeń, takich jak wymuszanie złożoności haseł (użycie wielkich i małych liter, cyfr oraz znaków specjalnych) oraz regularna ich zmiana. Przykładem zastosowania tego rozwiązania w praktyce jest wprowadzenie polityki bezpieczeństwa w organizacjach, co może pomóc w obronie przed atakami typu brute force oraz innymi formami cyberzagrożeń.

Pytanie 33

Na podstawie filmu wskaż z ilu modułów składa się zainstalowana w komputerze pamięć RAM oraz jaką ma pojemność.

A. 2 modułów, każdy po 16 GB.

B. 1 modułu 32 GB.

C. 2 modułów, każdy po 8 GB.

D. 1 modułu 16 GB.

Poprawnie wskazana została konfiguracja pamięci RAM: w komputerze zamontowane są 2 moduły, każdy o pojemności 16 GB, co razem daje 32 GB RAM. Na filmie zwykle widać dwa fizyczne moduły w slotach DIMM na płycie głównej – to są takie długie wąskie kości, wsuwane w gniazda obok procesora. Liczbę modułów określamy właśnie po liczbie tych fizycznych kości, a pojemność pojedynczego modułu odczytujemy z naklejki na pamięci, z opisu w BIOS/UEFI albo z programów diagnostycznych typu CPU‑Z, HWiNFO czy Speccy. W praktyce stosowanie dwóch modułów po 16 GB jest bardzo sensowne, bo pozwala uruchomić tryb dual channel. Płyta główna wtedy może równolegle obsługiwać oba kanały pamięci, co realnie zwiększa przepustowość RAM i poprawia wydajność w grach, programach graficznych, maszynach wirtualnych czy przy pracy z dużymi plikami. Z mojego doświadczenia lepiej mieć dwie takie same kości niż jedną dużą, bo to jest po prostu zgodne z zaleceniami producentów płyt głównych i praktyką serwisową. Do tego 2×16 GB to obecnie bardzo rozsądna konfiguracja pod Windows 10/11 i typowe zastosowania profesjonalne: obróbka wideo, programowanie, CAD, wirtualizacja. Warto też pamiętać, że moduły powinny mieć te same parametry: częstotliwość (np. 3200 MHz), opóźnienia (CL) oraz najlepiej ten sam model i producenta. Taka konfiguracja minimalizuje ryzyko problemów ze stabilnością i ułatwia poprawne działanie profili XMP/DOCP. W serwisie i przy montażu zawsze zwraca się uwagę, żeby moduły były w odpowiednich slotach (zwykle naprzemiennie, np. A2 i B2), bo to bezpośrednio wpływa na tryb pracy pamięci i osiąganą wydajność.

Pytanie 34

Przedstawiona na diagramie strategia zapisu kopii zapasowych na nośnikach nosi nazwę

Day	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16
Media Set	A		A		A		A		A		A		A		A
		B				B				B				B
				C				C				C
																E

A. uproszczony GFS.

B. dziadek-ojciec-syn.

C. wieża Hanoi.

D. round-robin.

Schemat przedstawiony na diagramie może na pierwszy rzut oka kojarzyć się z innymi popularnymi strategiami backupowania, jednak każda z błędnych nazw ma zupełnie inną filozofię rotacji nośników. Round-robin to najprostszy cykl, gdzie kopie zapasowe wykonuje się po kolei na wszystkich nośnikach i gdy dojdzie się do końca listy, zaczyna się od początku – nie daje to jednak dobrej ochrony w dłuższej perspektywie, bo bardzo szybko „nadpisuje się” wszystkie starsze kopie; niestety brakuje tu tej charakterystycznej hierarchii czy opóźnienia w rotacji, które daje wieża Hanoi. Uproszczony GFS (czyli Grandfather-Father-Son) polega na cyklicznym tworzeniu kopii codziennych, tygodniowych i miesięcznych, ale ich liczba i odstępy są stałe, przez co nie wprowadza się tutaj tego nieregularnego, wykładniczego wydłużania odstępów – a to cecha kluczowa dla omawianej strategii. Schemat dziadek-ojciec-syn to w zasadzie forma GFS, gdzie są trzy poziomy rotacji kopii, ale – z mojego doświadczenia – nawet w uproszczonych wersjach nie da się uzyskać takiego efektu „rozciągnięcia w czasie” dla pojedynczych nośników jak przy wieży Hanoi. Częstym błędem jest utożsamianie każdej rotacji backupów z round-robinem albo wrzucanie wszystkiego do worka „GFS”, jednak każda metoda ma konkretne cechy techniczne i inne cele biznesowe. Wieża Hanoi jest wyjątkowa, bo pozwala osiągnąć długą retencję przy minimalnej liczbie nośników, co jest nieosiągalne dla prostych rotacji czy standardowego dziadek-ojciec-syn. Kluczowe jest tu zrozumienie, jak rozkładają się punkty przywracania w czasie i że nie wszystkie strategie mają ten sam poziom ochrony danych przy awariach lub długotrwałych problemach – stąd dobra znajomość wieży Hanoi to spore wsparcie dla każdego, kto projektuje systemy backupu.

Pytanie 35

Cienki klient (thin client) to?

A. szczupły programista

B. terminal w sieci

C. niewielki przełącznik

D. klient o ograniczonym budżecie

Cienki klient, znany jako thin client, to rodzaj terminala sieciowego, który minimalizuje lokalne zasoby obliczeniowe. Jego główną funkcją jest umożliwienie użytkownikom dostępu do aplikacji i danych przechowywanych centralnie na serwerze. Koncepcja thin clienta jest szczególnie popularna w środowiskach takich jak biura i szkoły, gdzie centralizacja danych zapewnia lepsze zarządzanie, bezpieczeństwo i łatwiejszą aktualizację oprogramowania. Przykładem zastosowania thin clientów może być infrastruktura Desktop as a Service (DaaS), w której użytkownicy korzystają z wirtualnych pulpitu, co umożliwia efektywne wykorzystanie zasobów serwerowych i zmniejsza koszty sprzętowe. Ponadto, w kontekście wirtualizacji, thin clienty doskonale wpisują się w strategię zdalnego dostępu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi, które promują skalowalność i efektywność operacyjną w organizacjach.

Pytanie 36

Korzystając z programu Cipher, użytkownik systemu Windows ma możliwość

A. przeszukać system w celu wykrycia malware

B. usunąć konto użytkownika wraz z jego profilem oraz plikami

C. utworzyć przyrostową kopię zapasową plików systemowych

D. zabezpieczać dane poprzez szyfrowanie plików

Wybór odpowiedzi, które wskazują na usunięcie konta użytkownika, wykonywanie kopii zapasowych czy skanowanie systemu w poszukiwaniu malware, wskazuje na pewne nieporozumienia dotyczące funkcji i możliwości narzędzia Cipher. Usunięcie konta użytkownika oraz jego profilu wiąże się z zarządzaniem użytkownikami w systemie operacyjnym, co jest zadaniem Administratora, a nie funkcją programu Cipher. Cipher koncentruje się na szyfrowaniu danych, a nie na operacjach związanych z kontami. Ponadto, wykonywanie kopii zapasowych plików systemowych to działanie, które wymaga innych narzędzi, takich jak Windows Backup lub zewnętrzne oprogramowanie do tworzenia kopii zapasowych. Użytkownicy mogą mylić szyfrowanie z tworzeniem kopii zapasowych, co jest błędnym podejściem. Program Cipher nie jest narzędziem do skanowania w poszukiwaniu malware; do takich celów używane są programy antywirusowe, które mają na celu identyfikację i usuwanie szkodliwego oprogramowania. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, jakie funkcjonalności oferuje konkretne narzędzie oraz jak dobrze pasują one do potrzeb związanych z bezpieczeństwem IT. Użytkownicy powinny być świadomi, że pomyłki w ocenie funkcji narzędzi mogą prowadzić do nieefektywnego zarządzania bezpieczeństwem ich systemów.

Pytanie 37

Ile portów USB może być dostępnych w komputerze wyposażonym w tę płytę główną, jeśli nie używa się huba USB ani dodatkowych kart?

A. 5 portów

B. 4 porty

C. 12 portów

D. 3 porty

Niepoprawne zrozumienie liczby dostępnych portów USB wynika często z niepełnej analizy specyfikacji płyty głównej. Płyty główne są projektowane z myślą o różnorodnych zastosowaniach, co często oznacza, że posiadają więcej złącz niż te widoczne na pierwszy rzut oka. W przypadku omawianej płyty należy wziąć pod uwagę zarówno porty dostępne bezpośrednio na tylnym panelu, jak i te, które można podłączyć wewnętrznie na płycie. Na przykład cztery porty USB 2.0 i dwa porty USB 3.0 na panelu tylnym to tylko część dostępnych opcji. Dodatkowe złącza na płycie pozwalają na podłączenie kolejnych urządzeń, co często jest pomijane. Błędne odpowiedzi mogą wynikać z ograniczonego zrozumienia możliwości rozbudowy systemu komputerowego. Warto także zwrócić uwagę na różnice między portami USB 2.0 a USB 3.0, które różnią się szybkością przesyłu danych i mogą wpływać na decyzje projektowe i użytkowe systemu. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla optymalizacji pracy komputera i pełnego wykorzystania dostępnych technologii. Prawidłowa analiza wymaga także uwzględnienia przyszłych potrzeb użytkownika oraz ewentualnej rozbudowy systemu, co może wpłynąć na decyzje dotyczące liczby wykorzystywanych portów.

Pytanie 38

Urządzenie sieciowe, które widoczna jest na ilustracji, to

A. przełącznik

B. konwerter mediów

C. firewall

D. router

Pierwszym błędnym podejściem jest zaklasyfikowanie urządzenia jako konwertera mediów. Konwertery mediów są specjalistycznymi urządzeniami stosowanymi do zamiany jednego typu medium transmisyjnego na inny, np. z miedzianego przewodu Ethernet na światłowód. Nie zarządzają one ruchem sieciowym na poziomie IP, jak to robią routery. Konwertery mediów działają na warstwie fizycznej modelu OSI, co wyklucza ich jako odpowiedź w tym przypadku. Innym błędnym rozważaniem jest uznanie urządzenia za firewall. Firewalle działają na różnych poziomach modelu OSI, ale ich podstawowym zadaniem jest filtrowanie ruchu i ochrona sieci przed nieautoryzowanym dostępem. Chociaż niektóre nowoczesne routery mogą mieć wbudowane funkcje firewalla, ich główną funkcją jest routing, a nie zabezpieczanie sieci. Przełącznik natomiast operuje na drugiej warstwie modelu OSI i jego zadaniem jest przekazywanie ramek danych w obrębie jednej sieci lokalnej na podstawie adresów MAC. Przełączniki nie zarządzają ruchem między różnymi sieciami, co jest kluczową funkcją routera. Wybór innych odpowiedzi niż router wynika z nieporozumienia dotyczącego funkcji poszczególnych urządzeń sieciowych oraz ich miejsca w infrastrukturze sieciowej, co jest fundamentalną wiedzą w dziedzinie IT.

Pytanie 39

Kabel sieciowy z końcówkami RJ45 był testowany za pomocą diodowego urządzenia do sprawdzania okablowania. Na tym urządzeniu diody LED włączały się po kolei, z wyjątkiem diod oznaczonych numerami 2 i 3, które świeciły jednocześnie na jednostce głównej testera, natomiast nie świeciły na jednostce zdalnej. Jaka była tego przyczyna?

A. Nieciągłość kabla

B. Pary odwrócone

C. Pary skrzyżowane

D. Zwarcie

W przypadku stwierdzenia zwarcia w kablu sieciowym, zazwyczaj oznacza to, że dwa przewody w parze zostały ze sobą połączone w sposób niezamierzony. W kontekście testera okablowania, diody LED zapalają się, gdy sygnał przechodzi przez wszystkie przewody. Jednak w przypadku zwarcia, sygnał nie jest w stanie dotrzeć do jednostki zdalnej, co objawia się w zapalających się diodach na jednostce głównej, ale nie na jednostce zdalnej. Przykładem zastosowania wiedzy o zwarciach jest diagnostyka problemów w infrastrukturze sieciowej; inżynierowie często wykorzystują testery okablowania do lokalizowania uszkodzeń. Standardy takie jak TIA/EIA 568 określają, jak prawidłowo zakończyć kable sieciowe, aby uniknąć zwarć. Regularne testowanie kabli przed ich użyciem jest dobrą praktyką, która może zapobiec problemom w przyszłości.

Pytanie 40

Jaką funkcję pełni punkt dostępowy, aby zabezpieczyć sieć bezprzewodową w taki sposób, aby jedynie urządzenia z wybranymi adresami MAC mogły się do niej łączyć?

A. Filtrowanie adresów MAC

B. Przydzielenie SSID

C. Radius (Remote Authentication Dial In User Service)

D. Autoryzacja

Filtrowanie adresów MAC to technika zabezpieczająca sieć bezprzewodową poprzez umożliwienie jedynie urządzeniom z określonymi adresami MAC na dostęp do sieci. Każde urządzenie sieciowe posiada unikalny adres MAC, który jest stosowany do identyfikacji i komunikacji w lokalnej sieci. Dzięki filtrowaniu adresów MAC administratorzy mogą tworzyć listy dozwolonych urządzeń, co znacząco zwiększa bezpieczeństwo sieci. W praktyce, użytkownik, którego urządzenie nie znajduje się na liście, nie będzie mógł się połączyć z siecią, nawet jeśli zna hasło. Ta metoda jest szczególnie skuteczna w małych środowiskach, takich jak biura czy domy, gdzie liczba urządzeń jest ograniczona. Należy jednak pamiętać, że filtrowanie adresów MAC nie jest niezawodne, ponieważ adresy MAC mogą być łatwo sklonowane przez nieautoryzowane urządzenia. Dlatego powinno być stosowane w połączeniu z innymi metodami bezpieczeństwa, takimi jak WPA3, aby zapewnić kompleksową ochronę. Dobrą praktyką jest regularne aktualizowanie listy dozwolonych adresów MAC, aby dostosować się do zmieniającego się środowiska sieciowego.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej