Wyniki egzaminu

Informacje o egzaminie:
  • Zawód: Technik elektryk
  • Kwalifikacja: ELE.02 - Montaż, uruchamianie i konserwacja instalacji, maszyn i urządzeń elektrycznych
  • Data rozpoczęcia: 24 stycznia 2026 23:26
  • Data zakończenia: 24 stycznia 2026 23:49

Egzamin zdany!

Wynik: 26/40 punktów (65,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!
Szczegółowe wyniki:
Pytanie 1

Do których zacisków przekaźnika zmierzchowego przedstawionego na schemacie należy podłączyć czujnik światła?

Ilustracja do pytania
A. L i 10
B. N i 12
C. 10 i 12
D. 7 i 9
Czujnik światła powinien być podłączony do zacisków 7 i 9 przekaźnika zmierzchowego, ponieważ te zaciski są przeznaczone do podłączenia zewnętrznych czujników. W praktyce, gdy zmierzchowy przekaźnik wykryje spadek natężenia światła, czujnik ten aktywuje przekaźnik, co pozwala na automatyczne włączanie lub wyłączanie oświetlenia w zależności od warunków oświetleniowych. Zgodnie z normami branżowymi, podłączanie czujników do właściwych zacisków jest kluczowe dla zapewnienia prawidłowego działania systemu. W przypadku zastosowań w inteligentnych domach, poprawne podłączenie czujnika światła do właściwych zacisków pozwala na efektywne zarządzanie energią, co jest zgodne z ideą zrównoważonego rozwoju. W praktyce, użytkownik może ustawić czujnik w odpowiedniej lokalizacji, aby optymalizować jego działanie, co z kolei wpływa na komfort i oszczędności energii.

Pytanie 2

Jakim kolorem oznaczona jest wkładka topikowa, której wartość prądu znamionowego wynosi 20 A?

A. żółty
B. szary
C. niebieski
D. czerwony
Wkładki topikowe, jako elementy zabezpieczające w obwodach elektrycznych, są klasyfikowane według wartości prądu znamionowego, co znajduje swoje odzwierciedlenie w kolorach obudowy. W przypadku wkładki o prądzie znamionowym 20 A stosuje się kolor niebieski, co jest zgodne z normami określającymi oznaczenia kolorystyczne. W praktyce, znajomość tych norm jest kluczowa dla właściwego doboru zabezpieczeń w instalacjach elektrycznych. Użycie wkładek topikowych o odpowiednich wartościach jest istotne, aby zminimalizować ryzyko przegrzania oraz uszkodzeń instalacji. Przykładowo, w przypadku awarii lub zwarcia, wkładka o odpowiednim prądzie znamionowym zadziała w odpowiednim czasie, co zapewnia bezpieczeństwo użytkowania urządzeń elektrycznych. Warto zaznaczyć, że standardy międzynarodowe, takie jak IEC 60269, precyzują klasyfikację wkładek topikowych, co potwierdza ich istotną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa w obwodach elektrycznych.

Pytanie 3

Przedstawiona na ilustracji oprawka jest przeznaczona do źródeł światła z trzonkiem

Ilustracja do pytania
A. MR11
B. E14
C. G9
D. GU10
Odpowiedź GU10 jest prawidłowa, ponieważ oprawka przedstawiona na ilustracji jest zgodna z charakterystyką trzonka bajonetowego typu GU10. Trzonek ten zawiera dwie wypustki, które umożliwiają łatwe wsunięcie żarówki oraz jej zablokowanie poprzez obrót. To rozwiązanie jest powszechnie stosowane w nowoczesnych systemach oświetleniowych, gdzie wymagane jest szybkie i efektywne montowanie źródeł światła. Trzonki GU10 są często wykorzystywane w lampach sufitowych oraz reflektorach, co czyni je wszechstronnym wyborem w projektowaniu oświetlenia. Warto również zauważyć, że źródła światła z trzonkiem GU10 mogą być zarówno halogenowe, jak i LED, co pozwala na elastyczny dobór technologii w zależności od potrzeb użytkownika. Dzięki zastosowaniu standardów takich jak IEC 60400, trzonek GU10 zyskał akceptację w branży oświetleniowej, co zapewnia jego szeroką dostępność i kompatybilność z różnorodnymi systemami oświetleniowymi.

Pytanie 4

Kontrola instalacji elektrycznych, które są narażone na szkodliwe działanie warunków atmosferycznych lub destrukcyjne oddziaływanie czynników występujących podczas eksploatacji budynku, powinna odbywać się nie rzadziej niż raz na

A. 4 lata
B. rok
C. kwartał
D. 2 lata
Przeprowadzanie kontroli instalacji elektrycznych narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne co najmniej raz w roku jest zgodne z normami bezpieczeństwa oraz dobrymi praktykami w branży budowlanej. Regularne inspekcje pozwalają na wczesne wykrycie potencjalnych problemów, takich jak korozja czy uszkodzenia izolacji, co może znacząco obniżyć ryzyko awarii elektrycznych. Na przykład, w przypadku instalacji znajdujących się na zewnątrz budynków, narażonych na opady deszczu, śniegu czy zmiany temperatury, roczna kontrola pozwala na ocenę stanu technicznego wszystkich elementów. Dzięki temu możemy podjąć działania prewencyjne, takie jak wymiana uszkodzonych części czy poprawa izolacji, co przekłada się na bezpieczniejsze użytkowanie budynków. Dodatkowo, zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz normami PN-IEC 60364, regularne kontrole są niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników oraz zgodności z normami technicznymi.

Pytanie 5

Które z oznaczeń posiada trzonek źródła światła przedstawiony na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. E27
B. MR16
C. GU10
D. G9
Odpowiedź GU10 jest prawidłowa, ponieważ trzonek źródła światła przedstawiony na ilustracji ma charakterystyczne cechy, które są typowe dla tego rodzaju gniazda. Trzonki GU10 mają dwie wypustki po bokach, które umożliwiają łatwe i pewne mocowanie w oprawach oświetleniowych poprzez system 'push and twist'. Jest to szczególnie przydatne w zastosowaniach, gdzie wymagana jest wysoka stabilność i łatwość wymiany źródła światła, jak w przypadku halogenów oraz niektórych modeli lamp LED. W praktyce trzonki GU10 są często wykorzystywane w oświetleniu wnętrz, takich jak sufitowe lampy halogenowe czy reflektory. Używanie trzonków zgodnych z normą GU10 jest zalecane, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz efektywność energetyczną, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w oświetleniu. Dodatkowo, trzonki te często pozwalają na korzystanie z energooszczędnych rozwiązań, co jest istotne w kontekście ochrony środowiska i redukcji kosztów energii.

Pytanie 6

Jaką maksymalną wartość impedancji pętli zwarcia należy przyjąć w trójfazowym układzie elektrycznym o napięciu 230/400 V, aby zabezpieczenie przeciwporażeniowe działało prawidłowo w przypadku uszkodzenia izolacji, zakładając, że zasilanie tego obwodu ma być odłączone przez instalacyjny wyłącznik nadprądowy B20?

A. 3,83 Ω
B. 0,56 Ω
C. 2,30 Ω
D. 1,15 Ω
Wybór błędnych wartości impedancji pętli zwarcia może wynikać z niewłaściwego zrozumienia zasad działania wyłączników nadprądowych oraz ich charakterystyk. Na przykład, 0,56 Ω i 1,15 Ω to wartości znacznie zbyt niskie, co może sugerować, że osoba odpowiedzialna za projektowanie lub pomiar nie uwzględniała wymaganych parametrów dla wyłącznika B20. Tego rodzaju wartości mogą prowadzić do nieefektywnej ochrony, gdyż w przypadku zwarcia obwód może zadziałać zbyt szybko, zanim układ zabezpieczeń zdąży dopełnić swojej funkcji. Wartości 3,83 Ω również są nieprawidłowe, ponieważ przekraczają dopuszczalny limit. W praktyce, zbyt wysoka impedancja pętli zwarcia oznacza, że prąd zwarciowy może być niewystarczający, aby wyzwolić zabezpieczenie. Należy zauważyć, że zgodnie z normami, takimi jak PN-IEC 60364, odpowiednie wartości impedancji są kluczowe dla działania systemów zabezpieczeń. Dlatego ważne jest, aby przy projektowaniu oraz ocenie instalacji elektrycznych przestrzegać wytycznych, by zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa, eliminując słabe punkty, które mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji.

Pytanie 7

Jaki rodzaj wkładki topikowej powinien być użyty do ochrony nadprądowej obwodu jednofazowych gniazd do użytku ogólnego?

A. aM
B. gL
C. aR
D. gG
Wybór wkładek topikowych aM, gL, czy aR w kontekście zabezpieczeń nadprądowych obwodów jednofazowych gniazd ogólnego przeznaczenia jest niewłaściwy, ponieważ każdy z tych typów jest zaprojektowany do innego rodzaju zastosowań i nie spełnia wymagań stawianych wkładkom gG. Wkładki aM służą głównie do zabezpieczania silników, a ich charakterystyka prądowa nie jest dostosowana do ochrony obwodów z gniazdami. W przypadku wkładek gL, ich zastosowanie jest ograniczone do obwodów, w których nie występują duże prądy rozruchowe, co czyni je mniej efektywnymi w obwodach ogólnych. Z kolei wkładki aR są przeznaczone do ochrony układów elektronicznych, a ich charakterystyka może być niewystarczająca dla obwodów z gniazdami, gdzie mogą wystąpić skoki prądu. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi typami wkładek jest kluczowe dla prawidłowego doboru zabezpieczeń. Błędem jest również założenie, że wszystkie typy wkładek działają w podobny sposób; każde z nich ma swoją specyfikę, która musi być brana pod uwagę w procesie projektowania instalacji elektrycznych. Dlatego tak ważne jest, aby przed wyborem wkładki topikowej poznać wymagania konkretnego obwodu oraz zastosowane urządzenia, co pozwoli na odpowiednie zabezpieczenie i zapewnienie bezpieczeństwa użytkowników.

Pytanie 8

Która z poniższych zasad nie jest zawsze obligatoryjna w trakcie serwisowania i konserwacji instalacji elektrycznych o napięciu do 1 kV?

A. Pod napięciem wolno wymieniać tylko bezpieczniki lub żarówki (świetlówki) w nienaruszonej oprawie
B. Pomiary i próby można realizować bez wyłączania napięcia, o ile zastosuje się odpowiednie środki ochrony
C. Wszelkie prace można wykonywać jedynie w obecności osoby asekurującej
D. Każde prace remontowe powinny być prowadzone po odłączeniu napięcia
Odpowiedź wskazująca, że wszelkie prace można wykonywać tylko w obecności osoby asekurującej, jest poprawna, ponieważ nie jest to zasada bezwzględnie obowiązująca w przypadku instalacji elektrycznych o napięciu znamionowym do 1 kV. Prace konserwacyjne i naprawcze mogą być wykonywane samodzielnie, pod warunkiem, że zastosowane zostaną odpowiednie środki zabezpieczające, takie jak stosowanie narzędzi izolowanych, odzieży ochronnej i przestrzeganie procedur bezpieczeństwa. Rola osoby asekurującej staje się kluczowa w bardziej niebezpiecznych warunkach, na przykład podczas pracy na wysokości, ale dla prostych prac w obrębie instalacji, nie jest to wymóg. W praktyce, przy zachowaniu ostrożności i zastosowaniu właściwych środków, technicy mogą wykonywać podstawowe naprawy, takie jak wymiana bezpieczników czy żarówek, bez nadzoru innej osoby, co przyspiesza procesy naprawcze i zwiększa efektywność pracy. Ważne jest, aby przed przystąpieniem do jakichkolwiek prac upewnić się, że zna się zasady BHP oraz normy PN-IEC 60364 dotyczące instalacji elektrycznych. Właściwe podejście do bezpieczeństwa i eksploatacji instalacji elektrycznych ma kluczowe znaczenie dla minimalizacji ryzyka wypadków.

Pytanie 9

W celu sprawdzenia poprawności wykonania fragmentu instalacji oświetleniowej, przystosowanej do zasilania napięciem 230 V, zwarto łączniki P1 i P2 i zmierzono rezystancję obwodu. Schemat instalacji wraz z włączonym omomierzem pokazano na rysunku.

Ilustracja do pytania
A. nieprawidłowo odczytano wynik pomiaru.
B. w obwodzie zastosowano żarówki o napięciu znamionowym U = 24 V.
C. obwód połączony jest prawidłowo.
D. w obwodzie wykonano dodatkowe połączenia nieuwzględnione na schemacie.
Wygląda na to, że w odpowiedziach pojawiły się różne nieporozumienia, zwłaszcza w sprawie pomiarów rezystancji w kontekście oświetlenia. Mówić, że użyto żarówek na 24 V, to trochę nie tak, bo w domach stosuje się standardowo 230 V. To ważne, bo złe napięcie może uszkodzić urządzenia i stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi. A co do odczytu wyniku pomiaru, to w rzeczywistości nie ma podstaw do twierdzenia, że był on nieprawidłowy, bo obieg prądu był w porządku. Kiedy łączniki są zwarte, wtedy mamy możliwość prawidłowego pomiaru rezystancji. I ta sugestia o dodatkowych połączeniach, których nie ma w schemacie, może wprowadzać w błąd, bo schemat powinien pokazywać aktualny stan instalacji. Każda niezgodność z dokumentacją może prowadzić do różnych problemów, więc warto wszystko dokumentować i sprawdzać. Dobre zarządzanie elektryką opiera się na staranności i przestrzeganiu obowiązujących norm.

Pytanie 10

Którego z przedstawionych narzędzi należy użyć przy wymianie uszkodzonej wkładki bezpiecznika mocy typu NH?

Ilustracja do pytania
A. B.
B. C.
C. A.
D. D.
Wybór narzędzi A, B lub D raczej nie jest najlepszy. Każde z nich po prostu nie spełnia podstawowych wymogów bezpieczeństwa, które są kluczowe przy wymianie wkładek bezpiecznikowych typu NH. Ścisk stolarski, oznaczony literą A, jest dla trzymania materiałów podczas obróbki i nie nadaje się do pracy z elektrycznością, więc nie chroni przed porażeniem prądem. Używanie tego narzędzia w kontekście wymiany wkładek bezpiecznikowych mogłoby skończyć się niebezpiecznie, zwłaszcza jeśli przypadkiem dotkniemy nieodpowiednio zabezpieczonych elementów pod napięciem. Z kolei szczypce uniwersalne, oznaczone jako B, to narzędzie ogólnego użytku, które w żadnym razie nie nadaje się do wymiany wkładek bezpiecznikowych, bo nie dają wystarczającej kontroli nad tym, co trzymamy, a mogą nawet spowodować zwarcie. Klucz do rur, oznaczony literą D, to narzędzie do pracy z rurami, więc nie ma szans, żeby przydało się przy elektryce. Korzystanie z niewłaściwych narzędzi przy pracach elektrycznych nie tylko jest błędne, ale także bardzo niezgodne z dobrymi praktykami, co może prowadzić do poważnych wypadków. Dlatego wymiana wkładek bezpiecznikowych powinna być robiona tylko z użyciem odpowiednich narzędzi, co jest podstawą bezpieczeństwa zarówno dla pracowników, jak i dla innych osób w pobliżu.

Pytanie 11

Jaką wartość ma prędkość obrotowa pola magnetycznego stojana silnika indukcyjnego przy danych: fN = 50 Hz; p = 4?

A. 1 450 obr./min
B. 720 obr./min
C. 750 obr./min
D. 1 500 obr./min
W analizie błędnych odpowiedzi, kluczowym zagadnieniem jest zrozumienie, jak prawidłowo obliczyć prędkość obrotową pola magnetycznego stojana silnika indukcyjnego. Wśród propozycji odpowiedzi pojawiają się prędkości, które są mylące dla osób nieznających podstaw teorii obwodów elektrycznych. Na przykład, odpowiedź 720 obr./min może wydawać się atrakcyjna, ale wynika z niepoprawnego zastosowania wzorów lub nieprawidłowego zrozumienia poślizgu silnika. W rzeczywistości, prędkość obrotowa pola magnetycznego jest ściśle związana z częstotliwością zasilania i liczbą par biegunów. W przypadku silników indukcyjnych pracujących na częstotliwości 50 Hz z 4 parami biegunów, prędkość teoretyczna wynosi 1500 obr./min. Zboczenie od tej wartości bez uwzględnienia poślizgu jest najczęstszym błędem. Odpowiedzi 1450 obr./min oraz 1500 obr./min również nie są właściwe, ponieważ nie uwzględniają realiów pracy silników, gdzie poślizg powoduje, że rzeczywista prędkość obrotowa w warunkach roboczych jest niższa. Kluczowym błędem jest niewłaściwe zrozumienie mechanizmu działania silnika indukcyjnego oraz roli, jaką odgrywa poślizg w jego pracy. Warto zatem zwrócić uwagę na standardy, które ukierunkowują projektowanie i eksploatację silników, takie jak IEC 60034-1, które jasno definiują właściwości i parametry dotyczące wydajności tych urządzeń.

Pytanie 12

W elektrycznych instalacjach w mieszkaniach oraz budynkach użyteczności publicznej prace konserwacyjne nie obejmują

A. czyszczenia urządzeń w rozdzielniach
B. wymiany gniazd zasilających
C. czyszczenia lamp oświetleniowych
D. montażu nowych punktów świetlnych
Fajnie, że zauważyłeś, że montaż nowych wypustów oświetleniowych to nie konserwacja. Konserwacja polega głównie na utrzymaniu istniejących systemów w dobrym stanie, jak czyszczenie lamp czy wymiana starych gniazdek. Nowe wypusty wymagają więcej planowania i czasem też papierkowej roboty, żeby wszystko było zgodne z przepisami. W praktyce chodzi o to, żeby przedłużać żywotność tego, co już mamy, natomiast nowe instalacje to zupełnie inna bajka, która wiąże się z projektowaniem i dodatkowymi formalnościami.

Pytanie 13

Jaki rodzaj uziomu zastosowano w instalacji piorunochronnej przedstawionej na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Promieniowy.
B. Otokowy.
C. Pionowy.
D. Fundamentowy.
Uziom otokowy w instalacji piorunochronnej to naprawdę ważny element, który zapewnia ochronę budynków przed wyładowaniami. Widzisz, na rysunku dokładnie widać czerwoną linię, która pokazuje uziom wokół budynku, co jest zupełnie normalne w takiej ochronie. Tworzy się go z przewodów zakopanych wokół, które mają za zadanie odprowadzać energię elektryczną w razie uderzenia pioruna. Dzięki temu szansa na uszkodzenie budynku lub sprzętu elektronicznego jest znacznie mniejsza. Jak wiadomo, normy mówią, że uziomy otokowe są najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza w wysokich obiektach, bo lepiej rozkładają prąd piorunowy. Korzystanie z tego typu uziomu nie tylko jest zgodne z inżynieryjnymi standardami, ale także chroni życie i mienie, co jest przecież najważniejsze.

Pytanie 14

Który z urządzeń umożliwia bezpośredni pomiar cos 9?

A. Omomierz
B. Watomierz
C. Fazomierz
D. Waromierz
Watomierz, omomierz i waromierz to przyrządy, które pełnią różne funkcje, ale nie są odpowiednie do bezpośredniego pomiaru cos φ. Watomierz mierzy moc elektryczną, co jest istotne w kontekście zużycia energii, ale nie informuje nas o kącie fazowym. Zrozumienie tego narzędzia jest kluczowe, jednak nie można go używać do oceny współczynnika mocy, ponieważ wymaga to pomiaru zarówno prądu, jak i napięcia, a także ich faz. Omomierz, z kolei, służy do pomiaru oporu, co w przypadku prądów zmiennych jest niewłaściwe, ponieważ nie uwzględnia on aspektu fazowego. Użycie omomierza w kontekście pomiaru cos φ może prowadzić do mylnych wniosków i błędów w ocenie stanu obwodu. Waromierz, który jest narzędziem do pomiaru energii w obwodach prądu zmiennego, także nie dostarcza informacji o fazie, co czyni go nieprzydatnym w tym kontekście. Wielu użytkowników może myśleć, że wystarcza pomiar mocy lub oporu, jednak te podejścia pomijają kluczowy aspekt, jakim jest kąt fazowy, co jest fundamentalne dla zrozumienia efektywności energetycznej. W praktyce, nieznajomość różnicy między tymi przyrządami a fazomierzem może prowadzić do poważnych problemów w diagnostyce i zarządzaniu systemami elektrycznymi.

Pytanie 15

Jak długo maksymalnie może trwać samoczynne wyłączenie zasilania w obwodzie odbiorczym z napięciem przemiennym 230 V i prądem obciążenia do 32 A, w sieci TN, spełniający wymagania dotyczące ochrony przed dotykiem pośrednim?

A. 0,4 sekundy
B. 0,2 sekundy
C. 5 sekund
D. 1 sekundę
Maksymalny czas samoczynnego wyłączenia zasilania w obwodzie odbiorczym o napięciu 230 V i prądzie obciążenia do 32 A w sieci TN wynoszący 0,4 sekundy jest zgodny z normami obowiązującymi w dziedzinie bezpieczeństwa elektrycznego, takimi jak norma PN-EN 61140. Czas ten określa, jak szybko system ochronny powinien zareagować w przypadku wystąpienia zwarcia lub awarii, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem. W praktyce oznacza to, że urządzenia zabezpieczające, takie jak wyłączniki różnicowoprądowe, muszą być zdolne do zadziałania w tym krótkim czasie. Takie szybkie reakcje są kluczowe w warunkach użytkowania, zwłaszcza w środowisku domowym i komercyjnym, gdzie obecność ludzi jest stała. Przykładem zastosowania tej zasady mogą być obwody zasilające w łazienkach oraz innych pomieszczeniach narażonych na kontakt z wodą, gdzie ryzyko porażenia prądem jest znacznie wyższe. Odpowiednie zabezpieczenia w postaci wyłączników, które działają w ciągu 0,4 sekundy, mogą uratować życie, eliminując zasilanie w przypadku niebezpiecznych sytuacji.

Pytanie 16

Jakie akcesoria są wymagane do podłączenia gniazda wtyczkowego do instalacji zrealizowanej przewodami LY?

A. Szczypce, wkrętak, lutownica
B. Ściągacz izolacji, lutownica, tester
C. Ściągacz izolacji, wkrętak, próbnik
D. Tester, wkrętak, lutownica
Aby prawidłowo podłączyć gniazdo wtyczkowe do sieci wykonanej przewodami LY, niezbędne są trzy podstawowe narzędzia: ściągacz izolacji, wkrętak oraz próbnik. Ściągacz izolacji pozwala na bezpieczne usunięcie izolacji z końców przewodów, co jest kluczowe dla uzyskania dobrego kontaktu elektrycznego. Użycie ściągacza jest zalecane, aby uniknąć uszkodzenia miedzi wewnątrz przewodu. Wkrętak jest niezbędny do mocowania gniazda oraz łączenia przewodów w zaciskach. Próbnik z kolei umożliwia sprawdzenie, czy w obwodzie znajduje się napięcie, co jest niezwykle istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa podczas pracy. Stosując te narzędzia, wykonawcy mogą zapewnić, że instalacja będzie zgodna z obowiązującymi normami, takimi jak PN-IEC 60364, które określają zasady dotyczące instalacji elektrycznych. Prawidłowe użycie tych narzędzi poprawia niezawodność całego systemu elektrycznego oraz minimalizuje ryzyko awarii.

Pytanie 17

Jakim symbolem oznacza się jednożyłowy przewód z wielodrutową miedzianą żyłą o przekroju 2,5 mm² w izolacji z PVC?

A. DY 2,5 mm2
B. LY 2,5 mm2
C. YDY 5×2,5 mm2
D. YLY 7×2,5 mm2
Odpowiedź 'LY 2,5 mm2' jest prawidłowa, ponieważ oznaczenie to odnosi się do przewodu jednożyłowego z wielodrutową żyłą miedzianą o przekroju 2,5 mm², który jest stosowany w instalacjach elektrycznych. Przewody typu LY charakteryzują się tym, że są wykonane z materiałów odpornych na działanie wysokich temperatur oraz chemikaliów, co czyni je idealnym wyborem do zastosowania w różnych warunkach przemysłowych. Przykładowe zastosowania obejmują instalacje w budynkach mieszkalnych, biurowych oraz przemysłowych, gdzie niezbędne jest zapewnienie bezpieczeństwa i niezawodności. Przewody te spełniają normy PN-EN 60228, które określają wymagania dotyczące właściwości przewodów elektrycznych. Użycie przewodów LY w instalacjach domowych zapewnia nie tylko poprawne działanie urządzeń elektrycznych, ale również minimalizuje ryzyko wystąpienia awarii elektrycznych. Dodatkowo, przewody te wykazują niską rezystancję, co zapewnia efektywne przewodzenie prądu i minimalizuje straty energetyczne.

Pytanie 18

Schemat elektryczny którego silnika przedstawiono na schemacie?

Ilustracja do pytania
A. Szeregowo-bocznikowego prądu stałego.
B. Indukcyjnego jednofazowego.
C. Obcowzbudnego prądu stałego.
D. Komutatorowego prądu przemiennego.
Na schemacie pokazano klasyczny układ silnika szeregowo‑bocznikowego prądu stałego (tzw. silnik z uzwojeniem mieszanym). Rozpoznaje się go po tym, że uzwojenie wzbudzenia bocznikowego jest włączone równolegle do twornika, a dodatkowe uzwojenie szeregowe znajduje się w obwodzie prądu twornika. Na rysunku uzwojenie twornika oznaczone jest zaciskami A1–A2, uzwojenie wzbudzenia bocznikowego B1–B2, a uzwojenie szeregowe D1–D2 (oraz dodatkowe wyprowadzenia E1–E2, które mogą służyć np. do zmiany charakterystyki). W praktyce taki silnik łączy zalety silnika bocznikowego (dość stabilne obroty przy zmiennym obciążeniu) z cechami silnika szeregowego (większy moment rozruchowy). Stosuje się go tam, gdzie trzeba dobrać charakterystykę moment–prędkość do konkretnej maszyny: w napędach dźwigów, wciągarek, suwnic, a także w starszych układach trakcyjnych prądu stałego. Z mojego doświadczenia w serwisie widać, że w układach sterowania często przewiduje się możliwość przełączania konfiguracji uzwojeń, np. przez zmianę połączeń zacisków E1–E2, żeby dopasować parametry napędu. Dobrą praktyką jest zawsze dokładne sprawdzanie oznaczeń zacisków na tabliczce znamionowej silnika i porównanie ich ze schematem: A1, A2 – twornik, B1, B2 – bocznik, D1, D2 – wzbudzenie szeregowe. W normowych oznaczeniach (PN‑EN, IEC) właśnie takie symbole są przyjęte dla maszyn prądu stałego z mieszanym wzbudzeniem, więc to dodatkowo potwierdza poprawność rozpoznania typu silnika na rysunku.

Pytanie 19

Na podstawie zamieszczonych wyników pomiarów rezystancji w przewodzie elektrycznym przedstawionym na ilustracji można stwierdzić, że żyły

Ilustracja do pytania
A. N i L3 są zwarte oraz PE jest przerwana.
B. N i PE są zwarte oraz L3 jest przerwana.
C. L1 i L2 są przerwane.
D. L1 i L2 są zwarte.
Poprawna odpowiedź wskazuje, że żyły N i PE są zwarte oraz L3 jest przerwana. Wyniki pomiarów rezystancji potwierdzają, że między żyłami N i PE nie ma oporu, co oznacza, że są one ze sobą połączone. Przykładowo, w instalacjach elektrycznych, żyła neutralna (N) oraz żyła ochronna (PE) powinny być połączone w punkcie zerowym, co jest zgodne z normami bezpieczeństwa. W przypadku, gdy rezystancja między L3.1 a L3.2 wynosi ∞, mamy do czynienia z przerwaniem w tej żyle, co może prowadzić do niebezpiecznych sytuacji, takich jak wzrost napięcia na żyłach fazowych. Istotne jest, aby przy każdorazowej kontroli instalacji elektrycznych stosować takie pomiary, aby zidentyfikować wszelkie nieprawidłowości. Praktyki te są zgodne z normami PN-IEC 60364, które określają wymagania dotyczące bezpieczeństwa instalacji elektrycznych. Zrozumienie tych zależności jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa oraz długotrwałej eksploatacji instalacji elektrycznych.

Pytanie 20

Przewód, który jest oznaczony symbolem SMYp, ma żyły

A. wielodrutowe
B. jednodrutowe
C. płaskie
D. sektorowe
Jeśli wybrałeś niewłaściwą odpowiedź na temat przewodów SMYp, to pewnie wynika to z niezrozumienia ich specyfikacji oraz zastosowań. Odpowiedzi dotyczące żył sektorowych, płaskich czy jednodrutowych nie pasują do przewodów SMYp. Żyły sektorowe są używane w kablach zasilających o większych przekrojach, często w instalacjach energetycznych, gdzie są wymagane specjalne parametry dotyczące rozkładu pola elektrycznego. Żyły płaskie też mają swoje miejsce w różnych aplikacjach, głównie w konstrukcji kabli instalacyjnych, ale nie spełniają wymagań przewodów SMYp. Co do żył jednodrutowych, to chociaż mogą być używane w prostych instalacjach, to niestety nie zapewniają elastyczności, która jest ważna w sytuacjach, gdzie przewody muszą się poruszać. Wiesz, błędne odpowiedzi mogą wynikać z pomylenia różnych typów przewodów elektrycznych i ich właściwości. Ważne jest, żeby dobrać odpowiednie przewody w instalacjach elektrycznych, bo to kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności energetycznej. Zrozumienie różnic między typami żył i ich stosowaniem powinno być podstawą przy planowaniu i realizacji instalacji elektrycznych.

Pytanie 21

Który z poniższych przewodów powinien być użyty do zasilania ruchomego odbiornika w II klasie ochronności z sieci jednofazowej?

A. H03VV-F 3×0,75
B. H03VVH2-F 2×0,75
C. H05VV-U 2×1,5
D. H05VV-K 3×1,5
Wybór przewodów H03VV-F 3×0,75, H05VV-K 3×1,5 oraz H05VV-U 2×1,5 do zasilenia ruchomego odbiornika wykonane w II klasie ochronności nie jest odpowiedni z kilku powodów. Przewód H03VV-F, chociaż elastyczny, jest przewodem o trzech żyłach, co sugeruje możliwość uziemienia, co nie jest zgodne z zasadami dotyczącymi urządzeń w II klasie ochronności. II klasa nie wymaga dodatkowej żyły uziemiającej, a zatem użycie przewodu z uziemieniem może prowadzić do niepotrzebnych komplikacji w instalacji elektrycznej. Przewód H05VV-K, pomimo że oferuje dobry poziom elastyczności, ma również dodatkową żyłę, co jest zbędne dla urządzeń tej klasy ochronności. Zastosowanie przewodów z uziemieniem w przypadkach, gdzie nie jest to wymagane, może prowadzić do nieprawidłowego podłączenia oraz zwiększać ryzyko uszkodzenia sprzętu. Natomiast H05VV-U, będący przewodem sztywnym, nie jest zalecany do aplikacji ruchomych, ponieważ jego konstrukcja ogranicza elastyczność, co jest kluczowe w przypadku sprzętu, który może być często przestawiany. Wybór niewłaściwego przewodu do zasilania ruchomych odbiorników może skutkować nieefektywną pracą urządzenia, a w najgorszym przypadku stwarzać zagrożenie dla użytkownika oraz dla samego sprzętu, gdyż niektóre przewody mogą nie wytrzymać obciążeń mechanicznych czy niekorzystnych warunków środowiskowych.

Pytanie 22

Na rysunku przedstawiono symbol graficzny przewodu

Ilustracja do pytania
A. PEN
B. N
C. L
D. PE
Symbol przedstawiony na rysunku oznacza przewód neutralny, który w instalacjach elektrycznych jest kluczowym elementem systemu zasilania. Oznaczenie "N" wskazuje na przewód, który ma za zadanie prowadzić prąd powracający z obciążenia do źródła zasilania. Przewód neutralny jest niezbędny w układach jedno- i trójfazowych, gdzie zapewnia równowagę obciążenia w instalacji. W praktyce oznaczenie to jest stosowane zgodnie z normami IEC 60446, które definiują sposób oznaczania przewodów w instalacjach elektrycznych. Poprawne rozróżnianie między przewodami fazowymi a neutralnym jest kluczowe dla bezpieczeństwa eksploatacji instalacji. Przykładowo, w budynkach mieszkalnych przewód neutralny jest wykorzystywany w instalacjach oświetleniowych oraz gniazdach elektrycznych, gdzie zapewnia powrót prądu do źródła zasilania, co jest niezbędne do prawidłowego działania urządzeń elektrycznych. Bez przewodu neutralnego, obwody nie byłyby w stanie funkcjonować prawidłowo, co mogłoby prowadzić do niebezpiecznych sytuacji takich jak przegrzanie czy zwarcia.

Pytanie 23

Minimalna akceptowalna wartość rezystancji izolacji dla przewodów instalacji przeznaczonej na napięcie znamionowe nieprzekraczające 500 V, w tym FELV, wynosi

A. 0,5 MΩ
B. 1,5 MΩ
C. 2,0 MΩ
D. 1,0 MΩ
Odpowiedź 1,0 MΩ jest poprawna, ponieważ zgodnie z normami dotyczącymi izolacji przewodów, minimalna wymagana wartość rezystancji izolacji dla instalacji na napięcie znamionowe do 500 V, w tym dla systemów FELV, powinna wynosić co najmniej 1,0 MΩ. Wysoka wartość rezystancji izolacji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa operacyjnego instalacji, minimalizując ryzyko porażenia prądem oraz uszkodzenia sprzętu spowodowanego przebiciem. Przykładowo, w praktyce, przeprowadzanie regularnych pomiarów rezystancji izolacji w instalacjach elektrycznych może pomóc w wczesnym wykryciu problemów, takich jak degradacja izolacji z powodu starzenia, wilgoci czy uszkodzeń mechanicznych. Wartości poniżej 1,0 MΩ mogą wskazywać na konieczność wymiany przewodów lub przeprowadzenia naprawy. Dobre praktyki branżowe zalecają, aby przed oddaniem do użytku nowej instalacji przeprowadzić pomiary rezystancji izolacji oraz regularnie je kontrolować, aby zapewnić, że nie spadnie poniżej tej wartości.

Pytanie 24

W układzie zasilania jakiej lampy oświetleniowej wykorzystuje się tyrystorowy system zapłonowy?

A. Halogenowej
B. Żarowej
C. Rtęciowej
D. Sodowej
Wybór żarowej, rtęciowej lub halogenowej lampy oświetleniowej jako zastosowania tyrystorowego układu zapłonowego opiera się na nieporozumieniach dotyczących charakterystyki tych źródeł światła. Lampy żarowe działają na zasadzie bezpośredniego przepływu prądu przez żarnik, co sprawia, że nie wymagają skomplikowanych układów zapłonowych. W przypadku lamp rtęciowych, ich zapłon oparty jest na innych zasadach, w tym na użyciu zapłonników gazowych, które nie są zgodne z zastosowaniem tyrystorów. Te lampy również potrzebują czasami większej mocy podczas zapłonu, co może prowadzić do niewłaściwego działania tyrystorów. Lampy halogenowe z kolei stosują nieco odmienną technologię, wykorzystując cykle odparowania, co również eliminuje potrzebę stosowania układów tyrystorowych. Typowym błędem myślowym w tym kontekście jest zakładanie, że wszystkie lampy wymagają podobnych układów zapłonowych, co prowadzi do mylnych wniosków. Ważne jest zrozumienie, że dobór odpowiednich komponentów do systemów oświetleniowych musi być oparty na ich specyficznych wymaganiach technicznych, co podkreśla konieczność dogłębnej analizy charakterystyk różnych typów lamp oraz ich zastosowań w praktyce.

Pytanie 25

Przedstawiony na rysunku przyrząd umożliwia

Ilustracja do pytania
A. określenie parametrów pętli zwarciowej.
B. testowanie działania wyłączników różnicowoprądowych.
C. pomiar rezystancji żył przewodów ochronnych.
D. testowanie zabezpieczeń nadprądowych.
Testowanie działania wyłączników różnicowoprądowych, znane również jako RCD, jest kluczowym aspektem zapewnienia bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych. Przyrząd Megger RCDT320, przedstawiony na rysunku, został zaprojektowany specjalnie do tego celu, co pozwala na dokładne sprawdzenie, czy wyłącznik reaguje na różnicę napięcia i skutecznie odłącza obwód w przypadku awarii. Przykładowo, zastosowanie tego narzędzia w praktyce pozwala na sprawdzenie, czy wyłącznik RCD działający w instalacji domowej reaguje na upływ prądu do ziemi, co może być spowodowane uszkodzeniem izolacji. Oprócz tego, regularne testowanie RCD jest zgodne z normami, takimi jak PN-EN 61008, które zalecają przeprowadzanie takich testów w określonych odstępach czasu dla zapewnienia niezawodności systemów elektrycznych. Użycie tego przyrządu jest nie tylko praktyką zalecaną, ale również wymaganą przez przepisy budowlane w wielu krajach, aby minimalizować ryzyko porażeń prądem i pożarów elektrycznych.

Pytanie 26

W którym obwodzie sieci elektrycznej mierzona jest impedancja pętli zwarcia przez miernik parametrów instalacji włączony jak na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. L-PE
B. L-L
C. L-N
D. N-PE
Zgadza się, pomiar impedancji pętli zwarcia w tym przypadku jest dokonywany między przewodem fazowym (L) a przewodem ochronnym (PE). W kontekście ochrony przeciwporażeniowej, jest to kluczowy proces, który pozwala na ocenę efektywności systemu zabezpieczeń w instalacji elektrycznej. Poprawne połączenie między L i PE jest niezbędne do zapewnienia, że w przypadku zwarcia doziemnego, prąd zwarciowy będzie mógł przepływać do ziemi, co wywoła działanie zabezpieczeń, takich jak wyłączniki różnicowoprądowe. Zgodnie z normą PN-IEC 60364, pomiar impedancji pętli zwarcia powinien być wykonywany regularnie w celu utrzymania bezpieczeństwa instalacji. W praktyce oznacza to, że każdy instalator powinien umieć interpretować wyniki tych pomiarów oraz wdrażać zalecenia dotyczące poprawy skuteczności ochrony, na przykład poprzez odpowiednie uziemienie. Takie działania są kluczowe, aby zminimalizować ryzyko porażenia prądem oraz pożarów spowodowanych błędami w instalacji. Jakiekolwiek odstępstwa od tej procedury mogą prowadzić do poważnych konsekwencji dla użytkowników oraz mienia.

Pytanie 27

Przedstawiony zrzut ekranu miernika zawiera między innymi wyświetloną w trakcie pomiaru wartość

Ilustracja do pytania
A. znamionowego prądu instalacji.
B. spodziewanego prądu zwarcia.
C. maksymalnego prądu obciążenia.
D. prądu zadziałania zabezpieczenia.
Prawidłowo skojarzyłeś wskazanie miernika z pojęciem spodziewanego prądu zwarcia. Na ekranie widać m.in. parametr Ik = 17,79 A – to właśnie obliczony przez przyrząd spodziewany prąd zwarciowy w danym punkcie instalacji. Miernik najpierw mierzy impedancję pętli zwarcia ZL–N (tu 12,93 Ω) oraz napięcie sieci, a następnie na tej podstawie, zgodnie z prawem Ohma, wylicza, jaki prąd popłynie w przypadku zwarcia między przewodem fazowym a neutralnym lub ochronnym. To jest standardowa funkcja mierników do badań instalacji zgodnie z PN‑HD 60364 i normą PN‑EN 61557. Moim zdaniem to jeden z ważniejszych parametrów w praktyce elektryka, bo na jego podstawie ocenia się, czy zabezpieczenie nadprądowe (wyłącznik nadprądowy, bezpiecznik topikowy) zadziała wystarczająco szybko przy zwarciu. Jeśli spodziewany prąd zwarcia jest zbyt mały, czas wyłączenia może przekroczyć wartości dopuszczalne przez normę, co oznacza brak skutecznej ochrony przeciwporażeniowej przez samoczynne wyłączenie zasilania. W codziennej pracy wygląda to tak, że po wykonaniu pomiaru pętli zwarcia porównujesz Ik z katalogową charakterystyką zabezpieczenia B, C lub D – sprawdzasz, czy osiągnięty prąd mieści się w strefie natychmiastowego zadziałania wyłącznika. W dobrych praktykach pomiarowych przyjmuje się także, że pomiar wykonuje się w najdalszych punktach obwodu (np. ostatnie gniazdo w szeregu), bo tam impedancja jest największa, a więc spodziewany prąd zwarcia – najmniejszy. Jeżeli w tym najgorszym punkcie Ik jest wystarczająco duży, to cała reszta obwodu też będzie spełniała wymagania. Taki sposób myślenia bardzo ułatwia później dobór przekrojów przewodów, długości linii i rodzaju zabezpieczeń, żeby instalacja była nie tylko zgodna z przepisami, ale po prostu bezpieczna w eksploatacji.

Pytanie 28

W miejsce cyfr dobierz symbole graficzne rodzaju przewodów, zachowując kolejność.

Ilustracja do pytania
A. A.
B. C.
C. B.
D. D.
Odpowiedź D jest poprawna, ponieważ zgodnie z zasadami podłączania przewodów w instalacjach elektrycznych, oznaczenia przewodów mają kluczowe znaczenie dla ich prawidłowego funkcjonowania. Przewód oznaczony grubą kropką reprezentuje przewód neutralny (N), podczas gdy przewody bez oznaczeń to przewody fazowe (L). W analizowanym schemacie widzimy, że do łącznika dochodzi przewód fazowy, a jego wyjście również prowadzi do przewodu fazowego. Odpowiedź D ilustruje tę sytuację, przedstawiając dwa przewody fazowe oraz jeden neutralny, co jest zgodne z normami i dobrymi praktykami branżowymi. Właściwe podłączenie przewodów jest istotne, aby zapewnić bezpieczeństwo instalacji oraz jej właściwe działanie. Przykładowo, w instalacjach oświetleniowych, prawidłowe oznaczenie i podłączenie przewodów ma kluczowe znaczenie dla uniknięcia zwarć oraz zapewnienia nieprzerwanego dostępu do energii elektrycznej.

Pytanie 29

Który sposób połączenia przewodów jest zgodny z przedstawionym na rysunku schematem ideowym instalacji elektrycznej pracującej w sieci TN-S?

Ilustracja do pytania
A. C.
B. D.
C. A.
D. B.
Odpowiedź C jest poprawna, ponieważ zgodnie z systemem TN-S, przewód ochronny PE (przewód uziemiający) i przewód neutralny N (przewód zerowy) muszą być rozdzielone na całej długości instalacji. W tym systemie przewód PE jest przeznaczony wyłącznie do celów ochronnych, co zapobiega ryzyku przypadkowego wprowadzenia prądu do obwodów neutralnych. Poprawne rozdzielenie tych przewodów ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa użytkowników, ponieważ zmniejsza ryzyko porażenia prądem. W praktyce oznacza to, że w rozdzielni elektrycznej przewody te powinny być traktowane jako odrębne, co jest zgodne z normami PN-IEC 60364 oraz PN-EN 50110, które regulują zasady bezpieczeństwa w instalacjach elektrycznych. W instalacjach TN-S, przewód PE powinien być odpowiednio uziemiony, co znacznie poprawia ochronę przed zwarciami i innymi awariami. Warto zauważyć, że standardy te są stosowane w wielu krajach, co podkreśla ich uniwersalność i znaczenie dla zachowania wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Przykładem zastosowania tego rozwiązania są budynki użyteczności publicznej, gdzie bezpieczeństwo użytkowników ma kluczowe znaczenie.

Pytanie 30

Określ przyczynę nadmiernego wzrostu napięcia na zaciskach odbiornika Z1 przy założeniu, że impedancje Z1, Z2 i Z3 znacznie się różnią.

Ilustracja do pytania
A. Przerwa na zaciskach odbiornika Z2 lub Z3.
B. Uszkodzenie przewodu neutralnego.
C. Zwarcie pomiędzy dwoma przewodami fazowymi.
D. Zwarcie na zaciskach odbiornika Z2 lub Z3.
Kiedy przewód neutralny w systemie trójfazowym ulega uszkodzeniu, napięcie na poszczególnych fazach rozkłada się nierównomiernie. To może mieć spore konsekwencje dla odbiorników, takich jak Z1. Na przykład, jeżeli przewód neutralny jest w złym stanie, napięcie na urządzeniach z mniejszą impedancją może znacznie wzrosnąć. To może prowadzić do ich uszkodzenia. W branży elektrycznej, jak mówi norma IEC 60364, prawidłowe uziemienie i sprawność przewodów neutralnych są mega istotne dla bezpieczeństwa instalacji. Wyobraź sobie sytuację, gdzie urządzenie podłączone do zepsutego obwodu neutralnego otrzymuje napięcie dużo wyższe niż 400V. To na pewno nie jest dobre dla sprzętu. Dlatego regularne sprawdzanie i konserwacja instalacji są kluczowe, żeby uniknąć takich problemów.

Pytanie 31

Który rodzaj sterowania zapewnia układ silnika przedstawiony na schemacie?

Ilustracja do pytania
A. Hamowanie prądnicowe.
B. Hamowanie dynamiczne.
C. Regulację obrotów przez zmianę napięcia twornika.
D. Regulację obrotów przez bocznikowanie uzwojenia wzbudzenia.
Regulacja obrotów silnika przez zmianę napięcia twornika to jedna z najczęściej stosowanych metod w praktyce inżynieryjnej. Na schemacie widać rezystory R1, R2 i R3, które, działając na zasadzie zmiany rezystancji, wpływają na napięcie na tworniku silnika elektrycznego. Zmniejszając rezystancję, zwiększamy napięcie, co prowadzi do wzrostu prędkości obrotowej silnika, natomiast zwiększając rezystancję, napięcie maleje, co skutkuje spowolnieniem obrotów. Tego rodzaju regulacja znajduje zastosowanie w różnych aplikacjach, takich jak napędy elektryczne w przemyśle, gdzie precyzyjna kontrola prędkości jest kluczowa. Dobre praktyki w tej dziedzinie obejmują zastosowanie kontrolerów napięcia oraz odpowiednich układów zasilających, które zapewniają stabilność i bezpieczeństwo pracy silnika. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę na wpływ zmian obciążenia na pracę silnika oraz na konieczność stosowania zabezpieczeń przed przeciążeniem, co jest zgodne z normami IEC dotyczących układów napędowych.

Pytanie 32

Wkładka topikowa przedstawiona na ilustracji przeznaczona jest do zabezpieczenia chronionego przewodu przed skutkami

Ilustracja do pytania
A. zwarć i przeciążeń w obwodach prądu stałego i przemiennego.
B. wyłącznie zwarć jedynie w obwodach prądu przemiennego.
C. zwarć i przeciążeń jedynie w obwodach prądu przemiennego.
D. wyłącznie zwarć w obwodach prądu stałego i przemiennego.
Wkładka topikowa, której użycie pokazano na ilustracji, jest kluczowym elementem zabezpieczenia obwodów elektrycznych przed niebezpiecznymi sytuacjami, takimi jak zwarcia i przeciążenia. Odpowiedź wskazująca na jej zdolność do pracy zarówno w obwodach prądu stałego, jak i przemiennego jest prawidłowa, ponieważ wkładki te są projektowane z myślą o szerokim zastosowaniu w różnych systemach elektrycznych. W praktyce oznacza to, że wkładki mogą być stosowane w instalacjach domowych, przemysłowych oraz w urządzeniach elektronicznych, gdzie ochrona przed nadmiernym prądem jest kluczowa. W przypadku wykrycia zbyt wysokiego natężenia prądu, wkładka topikowa przerywa obwód, co zapobiega uszkodzeniom urządzeń i pożarom. Zgodnie z normami dotyczącymi ochrony obwodów, takimi jak IEC 60269, wkładki topikowe powinny być dobierane odpowiednio do charakterystyki zabezpieczanego obwodu, co podkreśla znaczenie ich właściwego doboru i zastosowania w praktyce.

Pytanie 33

Ile wynosi skuteczność świetlna źródła światła o etykiecie przedstawionej na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. 206,9 lm/W
B. 1 180,0 lm/W
C. 14,5 lm/W
D. 81,4 lm/W
Nieprawidłowe odpowiedzi często wynikają z nieporozumień związanych z efektywnością świetlną. Często ludzie mylą lumeny z watami, co prowadzi do pomyłek. Na przykład, jeśli ktoś odpowiedział 14,5 lm/W, to pewnie myślał, że moc żarówki to jej skuteczność, co całkowicie mija się z prawdą. Moc w watach mówi nam, ile energii żarówka zużywa, a nie jak dobrze świeci. Inny błąd to podawanie złych danych, jak 1 180,0 lm/W – to jest fizycznie niemożliwe dla normalnych źródeł światła. Czasem zapominamy także o kontekście, w jakim używamy źródeł światła, co prowadzi do błędnych wyników. Trzeba pamiętać, że skuteczność świetlna to liczby, które trzeba dobrze zrozumieć i podliczyć, bazując na danych o strumieniu świetlnym i mocy, co jest współczesnym krokiem w stronę lepszej efektywności energetycznej oraz ekologii.

Pytanie 34

Które stwierdzenie dotyczące normalizacji jest prawdziwe?

A. Stosowanie się do wymagań norm i stosowanie się do wymagań zawartych w dyrektywach UE jest obowiązkowe.
B. Stosowanie się do wymagań norm jest dobrowolne, a stosowanie się do wymagań zawartych w dyrektywach UE jest obowiązkowe.
C. Stosowanie się do wymagań norm jest obowiązkowe, a stosowanie się do wymagań zawartych w dyrektywach UE jest dobrowolne.
D. Stosowanie się do wymagań norm i stosowanie się do wymagań zawartych w dyrektywach UE jest dobrowolne.
W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo w praktyce normy i przepisy często „idą w pakiecie” i wiele osób ma wrażenie, że wszystko jest po prostu obowiązkowe. Trzeba jednak rozdzielić dwie rzeczy: akty prawne (ustawy, rozporządzenia, wdrożone dyrektywy UE) oraz normy techniczne. Dyrektywy Unii Europejskiej po wdrożeniu do prawa krajowego stają się podstawą obowiązków prawnych. Przykładowo dyrektywa niskonapięciowa, dyrektywa EMC czy dyrektywa maszynowa wymagają, żeby urządzenia i instalacje były bezpieczne, nie stwarzały zagrożenia porażeniem, pożarem, zakłóceniami itp. Tego nie można sobie odpuścić – niespełnienie wymagań dyrektyw to naruszenie prawa, z wszystkimi konsekwencjami: od kar administracyjnych po odpowiedzialność karną, jeśli dojdzie do wypadku. Inaczej wygląda sytuacja z normami. Normy, takie jak PN-EN 60364 dla instalacji elektrycznych czy zestaw norm dotyczących ochrony przeciwporażeniowej, same w sobie nie są aktem prawnym. To są „uznane zasady techniczne”. Państwo bardzo często odwołuje się do nich w rozporządzeniach, ale zwykle w taki sposób, że ich stosowanie jest domyślną ścieżką wykazania zgodności z wymaganiami prawa. Błędne myślenie polega na założeniu, że albo normy są z natury obowiązkowe (co sugeruje, że każde odejście od zapisów normy jest nielegalne), albo że dyrektywy można traktować jak luźne wytyczne, a ważniejsze są normy. To odwraca role. W rzeczywistości rdzeniem są wymagania prawne z dyrektyw, a normy są narzędziem, żeby je spełnić w sposób uporządkowany i powtarzalny. Spotyka się też przekonanie, że skoro normy są dobrowolne, to można „robić po swojemu” bez głębszej refleksji. To też jest pułapka. Jeżeli ktoś świadomie odchodzi od normy, musi mieć mocne, technicznie uzasadnione argumenty, że wybrany sposób nadal zapewnia poziom bezpieczeństwa co najmniej taki, jak rozwiązanie normowe. W praktyce w branży elektrycznej przyjmuje się, że normy są standardem zawodowym i podstawą oceny przez nadzór techniczny, ubezpieczycieli czy biegłych sądowych. Dlatego warto dobrze rozumieć tę różnicę: obowiązkowe są wymagania prawa i dyrektyw UE, a normy są formalnie dobrowolne, ale w praktyce stanowią najlepszą drogę do spełnienia tych wymagań i ochrony własnej odpowiedzialności.

Pytanie 35

Który element stosowany w instalacjach mieszkaniowych przedstawiono na rysunku?

Ilustracja do pytania
A. Przekaźnik bistabilny.
B. Regulator temperatury.
C. Przekaźnik priorytetowy.
D. Regulator oświetlenia.
Ten przekaźnik bistabilny, który widzisz na rysunku, to naprawdę przydatne urządzenie w elektryce. Ma super fajną funkcję – potrafi zapamiętać, jaki miał stan nawet po odłączeniu zasilania. To oznaczenie 'BIS-403' i ten schemat wyraźnie pokazują, że działa na zasadzie przełączania między dwoma stanami, które mogą sobie być niezależnie od prądu. Takie przekaźniki są często używane w automatyce budynkowej, na przykład przy oświetleniu, które powinno działać, nawet jak prąd jest wyłączony. To jest naprawdę dobre rozwiązanie, bo zmniejsza zużycie energii – nie potrzebują ciągłego prądu, żeby pamiętać swój stan. A to, moim zdaniem, jest ważne w kontekście ekologii i oszczędności energii. Warto o tym wiedzieć, planując nowe instalacje.

Pytanie 36

Którego z przedstawionych przyrządów pomiarowych należy użyć w celu wyznaczenia tras ułożenia przewodów elektrycznych w instalacjach podtynkowych?

Ilustracja do pytania
A. D.
B. B.
C. A.
D. C.
Wybór odpowiedzi A, B lub C wskazuje na nieporozumienia dotyczące funkcji poszczególnych przyrządów pomiarowych. Miernik grubości powłoki, choć istotny w kontekście badania kondycji materiałów, nie ma zastosowania w lokalizacji przewodów elektrycznych. Jego głównym zadaniem jest pomiar grubości różnych powłok ochronnych, co nie jest pomocne przy planowaniu tras instalacji elektrycznych. Kamera termowizyjna, z kolei, jest używana do wykrywania różnic temperatur na powierzchniach, co może być przydatne przy diagnostyce problemów z instalacjami, ale nie oferuje precyzyjnego wskazania położenia przewodów. Miernik poziomu dźwięku również nie jest narzędziem właściwym do tego celu, ponieważ jego funkcja polega na rejestrowaniu natężenia dźwięku, co nie ma związku z lokalizacją przewodów. Typowe błędy myślowe, które prowadzą do takich wyborów, to utożsamianie przyrządów pomiarowych z ich funkcjami, które nie są bezpośrednio związane z konkretnym zadaniem. Właściwe dobieranie narzędzi do pracy jest kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa instalacji elektrycznych, dlatego warto dokładnie zapoznać się z charakterystyką każdego z nich i ich przeznaczeniem w praktyce.

Pytanie 37

Którym z kluczy nie da się skręcić stojana silnika elektrycznego śrubami jak przedstawiona na ilustracji?

Ilustracja do pytania
A. Imbusowym.
B. Oczkowym.
C. Nasadowym.
D. Płaskim.
Odpowiedź "imbusowym" jest poprawna, ponieważ klucz imbusowy jest przeznaczony do stosowania ze śrubami, które mają gniazdo sześciokątne wewnętrzne. W przypadku przedstawionym na ilustracji mamy do czynienia z klasyczną śrubą o sześciokątnej główce, co oznacza, że do jej dokręcenia można zastosować inne rodzaje kluczy, takie jak klucz nasadowy, oczkowy lub płaski. Każdy z tych kluczy posiada odpowiedni kształt, który umożliwia odpowiednie dopasowanie do główki śruby, co zapewnia efektywne przenoszenie momentu obrotowego. Klucz nasadowy jest powszechnie używany w mechanice, ponieważ jego konstrukcja pozwala na łatwe dokręcanie oraz odkręcanie śrub w trudnodostępnych miejscach. Klucz oczkowy z kolei umożliwia precyzyjne dokręcanie w ciasnych przestrzeniach, a klucz płaski jest podstawowym narzędziem w warsztatach mechanicznych. Wiedza na temat właściwego doboru narzędzi jest kluczowa dla zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa pracy w każdej aplikacji mechanicznej.

Pytanie 38

W rozdzielnicy zasilającej instalację niskiego napięcia w budynku doszło do wyzwolenia wyłącznika różnicowoprądowego, podczas gdy inne zabezpieczenia nie zareagowały. Jaką można wskazać przyczynę?

A. Przeciążenie obwodu
B. Uszkodzenie lub przepalenie przewodu neutralnego
C. Awaria wyłącznika nadprądowego w rozdzielnicy
D. Zwarcie rezystancyjne do obudowy odbiornika
Przeciążenie obwodu, które sugeruje pierwsza odpowiedź, nie jest bezpośrednią przyczyną zadziałania wyłącznika różnicowoprądowego, ponieważ jego działanie opiera się na detekcji różnic prądów, a nie na ich natężeniu. Przeciążenie może skutkować zadziałaniem wyłącznika nadprądowego, który ma na celu ochronę przewodów przed przegrzewaniem, ale nie wpływa na wyłącznik różnicowoprądowy w tym kontekście. Uszkodzenie przewodu neutralnego, wspomniane w drugiej opcji, również nie musi prowadzić do zadziałania wyłącznika różnicowoprądowego, jeśli obwód nadal może funkcjonować z poprawnym przepływem prądu. Uszkodzenie wyłącznika nadprądowego w rozdzielnicy, opisane w trzeciej odpowiedzi, w rzeczywistości nie ma związku z działaniem wyłącznika różnicowoprądowego, który funkcjonuje niezależnie. Na koniec, zwarcie rezystancyjne do obudowy odbiornika, które nie zostało wybrane, stanowi rzeczywistą przyczynę zadziałania, ale wszystkie pozostałe odpowiedzi nie uwzględniają tej kluczowej kwestii. W praktyce, zrozumienie zasad działania wyłączników różnicowoprądowych oraz odpowiednich zabezpieczeń jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i uniknięcia nieprawidłowych wniosków w diagnostyce usterek w instalacjach elektrycznych.

Pytanie 39

Ile maksymalnie gniazd wtyczkowych można zainstalować w jednym obwodzie w systemach odbiorczych?

A. 6 szt.
B. 2 szt.
C. 12 szt.
D. 10 szt.
Maksymalna liczba gniazd wtyczkowych, które można podłączyć do jednego obwodu w instalacjach elektrycznych, wynosi 10 sztuk. Taka wartość wynika z przepisów zawartych w normie PN-IEC 60364 oraz wytycznych dotyczących projektowania instalacji elektrycznych. Ograniczenie to ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa użytkowania oraz ochrony przed przeciążeniem obwodu. W praktyce, jeżeli do obwodu podłączonych jest zbyt wiele gniazd, może to prowadzić do znacznego wzrostu obciążenia, co z kolei zwiększa ryzyko przegrzania przewodów, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do pożaru. Warto zwrócić uwagę na rzeczywiste obciążenie urządzeń, które będą podłączane do gniazd, a także na rodzaj przewodów użytych w danym obwodzie. Przykładowo, jeśli planujemy podłączenie urządzeń o wysokim poborze mocy, takich jak czajniki elektryczne czy grzejniki, lepiej jest zredukować liczbę gniazd do mniejszej wartości, aby zabezpieczyć obwód przed nadmiernym przeciążeniem. Dobrą praktyką jest także stosowanie zabezpieczeń w postaci wyłączników różnicowoprądowych oraz odpowiedniego doboru przekrojów przewodów, co dodatkowo zwiększa bezpieczeństwo korzystania z instalacji elektrycznej.

Pytanie 40

Który z wymienionych elementów należy do dodatkowej ochrony przed porażeniem elektrycznym?

A. Bardzo niskie napięcie ze źródła bezpiecznego
B. Dodatkowe miejscowe wyrównawcze połączenia ochronne
C. Uniedostępnianie (umieszczenie poza zasięgiem ręki)
D. Samoczynne wyłączenie zasilania
Uniedostępnianie, czyli umieszczenie urządzeń elektrycznych poza zasięgiem ręki, jest jedną z metod ochrony, jednak nie stanowi uzupełniającej ochrony przeciwporażeniowej. W rzeczywistości, polega ono na fizycznym oddzieleniu użytkownika od potencjalnych zagrożeń, co może w pewnych sytuacjach zwiększać bezpieczeństwo, ale nie eliminuje ryzyka całkowicie. Ponadto, taka metoda nie jest skuteczna w przypadku sytuacji awaryjnych, gdzie dostęp do urządzeń elektrycznych jest niezbędny do ich wyłączenia. Samoczynne wyłączenie zasilania to kolejna strategia, która ma na celu zminimalizowanie skutków porażenia prądem, ale jej skuteczność jest uzależniona od wykrycia awarii, co nie zawsze jest gwarantowane. Bardzo niskie napięcie ze źródła bezpiecznego również jest metodą ochrony, lecz nie jest to metoda uzupełniająca, a podstawowa koncepcja, która sama w sobie nie wystarcza do zapewnienia pełnej ochrony. Dobre praktyki w zakresie ochrony przeciwporażeniowej wymagają zastosowania złożonych systemów zabezpieczeń, w tym połączeń wyrównawczych, co pokazuje, że ignorowanie tych podstawowych zasad może prowadzić do błędnych wniosków i zwiększonego ryzyka w sytuacjach awaryjnych.