Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik fotografii i multimediów
Kwalifikacja: AUD.05 - Realizacja projektów graficznych i multimedialnych
Data rozpoczęcia: 3 grudnia 2025 11:33
Data zakończenia: 3 grudnia 2025 11:54

Egzamin zdany!

Wynik: 25/40 punktów (62,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Złączenie dwóch składników pochodzących z odmiennych zdjęć w jeden obrazek to

A. rendering.

B. tekstura.

C. retusz.

D. fotomontaż.

Fotomontaż to technika, która polega na łączeniu różnych zdjęć w jeden nowy obraz. Jest to proces, w którym elementy wizualne z różnych źródeł są łączone w sposób, który daje wrażenie jedności wizualnej. Przykładowo, fotograf mógłby stworzyć kompozycję przedstawiającą krajobraz, w którym niebo zostało pobrane z jednego zdjęcia, a góry z innego. W praktyce fotomontaż jest często stosowany w reklamie, gdzie tworzy się atrakcyjne wizualnie materiały promocyjne, łącząc różnorodne obrazy. W branży filmowej technika ta jest wykorzystywana do tworzenia efektów specjalnych oraz w postprodukcji, gdzie różne elementy wizualne są zintegrowane w jedną sekwencję. Kluczowymi aspektami dobrego fotomontażu są umiejętność doboru elementów, które harmonizują pod względem kolorystycznym i stylistycznym, a także techniki maskowania oraz wkomponowywania. Fotomontaż powinien także respektować zasady perspektywy, aby uzyskany efekt był jak najbardziej realistyczny. Osoby zajmujące się fotomontażem powinny znać programy graficzne, takie jak Adobe Photoshop, które oferują zaawansowane narzędzia do edycji i łączenia obrazów, a także znać zasady kompozycji i estetyki wizualnej.

Pytanie 2

Czym jest kadrowanie obrazu?

A. eliminowaniem linii

B. zamianą pliku na inny format

C. poprawą kolorystyki obrazu

D. wycięciem wybranego obiektu

Niepoprawne odpowiedzi wskazują na pewne nieporozumienia dotyczące podstawowych technik obróbki obrazu. Konwertowanie pliku na inny format, chociaż jest ważnym procesem w edycji zdjęć, nie ma nic wspólnego z kadrowaniem. Konwersja polega na zmianie formatu pliku, co może wpłynąć na jakość obrazu, ale nie zmienia jego kompozycji ani nie wycina żadnych elementów. Usuwanie linii jest pojęciem niejasnym; w kontekście edycji obrazów może odnosić się do usuwania niechcianych detali, ale nie jest to związane z kadrowaniem jako techniką. Z kolei korekcja barwna obrazu działa na kolorystykę zdjęcia, dostosowując nasycenie, kontrast czy balans bieli, co również nie ma związku z samym procesem kadrowania. Te błędne interpretacje mogą wynikać z mylnego utożsamienia różnych technik edycyjnych, co prowadzi do zrozumienia ich funkcji w niewłaściwy sposób. Kluczowym elementem efektywnej obróbki obrazu jest znajomość i właściwe zastosowanie różnych technik, co pozwala na osiągnięcie zamierzonych efektów wizualnych.

Pytanie 3

Jakie są następne kroki w tworzeniu galerii internetowych?

A. edycja i katalogowanie zdjęć, działania webmasterskie, prace programistyczne, testy, publikacja, aktualizacja

B. tworzenie fotografii, hosting, dobór szablonu, pozycjonowanie, publikacja

C. nabycie wybranych zdjęć, testowanie funkcji strony, optymalizacja i walidacja, publikacja, weryfikacja poprawności witryny, prace programistyczne

D. masowa obróbka zdjęć, testy prędkości ładowania galerii, publikacja, działania programistyczne, optymalizacja

Słuchaj, w twoich odpowiedziach jest kilka rzeczy, które mogą wprowadzać w błąd, jeśli chodzi o projektowanie galerii internetowych. Zakup zdjęć i testowanie funkcjonalności mogą być częścią procesu, ale nie są kluczowe. Zazwyczaj kupujesz zdjęcia po ustaleniu, jak ma wyglądać galeria. Testowanie powinno być robione po programowaniu, a nie przed publikacją. Inaczej możesz wpuścić na stronę coś, co nie działa, co jest totalną katastrofą. A co do obróbki zdjęć – to się zgadza, ale najpierw musisz zaplanować, jak będzie wyglądała struktura treści. Obróbka to ważna sprawa, ale nie zastąpi wcześniejszego edytowania i organizowania zdjęć. No i ostatnia rzecz – mówienie o hostingu jako kluczowym etapie pomija rolę prac webmasterskich i programistycznych, które są mega ważne, żeby galeria działała jak należy. Żeby uniknąć błędów, musisz uwzględnić wszystkie etapy i poukładać je sensownie według najlepszych praktyk w web developmencie.

Pytanie 4

Technologia umożliwiająca regulację ostrości bez fizycznej zmiany długości obiektywu oznaczana jest symbolem

A. CF

B. IF

C. AF

D. FF

Odpowiedź oznaczona symbolem AF (Auto Focus) jest poprawna, ponieważ odnosi się do technologii automatycznego ustawiania ostrości w obiektywach. Technologia AF pozwala na precyzyjne ustawianie ostrości na obiektach bez potrzeby ręcznej interwencji. Obiektywy z systemem AF wykorzystują różne metody, takie jak detekcja kontrastu oraz detekcja fazy, co sprawia, że są niezwykle efektywne w różnych warunkach oświetleniowych. Przykładem zastosowania AF jest fotografowanie dynamicznych scen, takich jak sport czy przyrody, gdzie szybka i dokładna zmiana ostrości jest kluczowa. Nowoczesne aparaty, w tym lustrzanki oraz bezlusterkowce, są wyposażone w zaawansowane systemy AF, które umożliwiają śledzenie ruchomych obiektów, co zwiększa szanse na uzyskanie doskonałych zdjęć. Ważne jest, aby użytkownicy byli świadomi, że technologie AF mogą różnić się między producentami i modelami, dlatego warto zapoznać się z specyfikacją danego obiektywu oraz aparatu, aby w pełni wykorzystać ich możliwości związane z automatycznym ustawianiem ostrości.

Pytanie 5

W jakim trybie kolorów powinna być zapisana fotografia cyfrowa, która ma być opublikowana w internecie?

A. HSL

B. CMYK

C. RGB

D. CMY

Wiesz, wybór trybu RGB do zapisywania zdjęć na strony internetowe to naprawdę dobry ruch. To dlatego, że większość wyświetlaczy, z jakimi mamy do czynienia, korzysta z modelu RGB, gdzie kolory powstają dzięki połączeniu czerwonego, zielonego i niebieskiego światła. Dzięki temu uzyskujemy szeroką paletę kolorów, co jest ważne, zwłaszcza jeśli chcemy, żeby zdjęcia wyglądały atrakcyjnie w sieci. Na przykład, gdy wrzucasz zdjęcia na swoją stronę, to kolory muszą być wyraźne i oddawać to, co widzisz na żywo. Standardy, jak sRGB, wskazują na to, że RGB jest najlepszym wyborem do publikacji online, żeby kolory były poprawnie wyświetlane na różnych urządzeniach. No i nie zapominajmy, że popularne formaty jak JPEG czy PNG idealnie współpracują z RGB, co czyni go naprawdę super rozwiązaniem dla grafik w internecie. Tak więc, RGB to idealna opcja do publikacji w sieci, gdy zależy nam na jakości kolorów.

Pytanie 6

Jakie wymiary zdjęcia panoramicznego ulegną zmianie w trakcie skalowania oraz dostosowywania proporcji do formatu 4:3?

A. Pionowe

B. Wszystkie

C. Poziome

D. Żadne

Podczas skalowania zdjęcia panoramicznego do formatu 4:3 wszystkie jego wymiary, zarówno poziome, jak i pionowe, ulegają zmianie. Format panoramiczny zazwyczaj ma szersze proporcje, co oznacza, że jego szerokość jest znacznie większa w porównaniu do wysokości. Przy dostosowywaniu do formatu 4:3, który ma proporcje szerokości do wysokości wynoszące 1.33:1, konieczne jest przeskalowanie zarówno szerokości, jak i wysokości, aby uzyskać właściwe proporcje. Przykładowo, jeśli pierwotne zdjęcie ma wymiary 3000x1000 pikseli, to w celu przekształcenia go do formatu 4:3, konieczne będzie przeskalowanie go do wymiarów około 3000x2250 pikseli, co oznacza zwiększenie wysokości obrazu. W praktyce, taki proces jest stosowany w edycji wideo, podczas konwersji filmów panoramicznych do standardowych formatów telewizyjnych, co umożliwia ich efektywne wyświetlanie na różnych urządzeniach. Zachowanie odpowiednich proporcji jest kluczowe, aby uniknąć zniekształceń obrazu, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w zakresie obróbki graficznej i filmowej.

Pytanie 7

Jakie polecenie w programie Adobe Photoshop powinno zostać wykorzystane do stworzenia panoramy z zestawu zdjęć?

A. Plik / Automatyzuj / Sekwencja wsadowa

B. Plik / Automatyzuj / Photomerge

C. Plik / Automatyzuj / Utwórz droplet

D. Plik / Automatyzuj / Stykówka

Odpowiedź "Plik / Automatyzuj / Photomerge" jest prawidłowa, ponieważ Photomerge to potężne narzędzie w Adobe Photoshop, które umożliwia tworzenie panoram poprzez łączenie wielu zdjęć w jedną, spójną kompozycję. Program automatycznie analizuje zdjęcia, identyfikuje wspólne punkty i dopasowuje je ze sobą w celu uzyskania płynnej panoramy. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy chcemy uchwycić szeroki kąt widzenia, na przykład podczas fotografowania krajobrazów. Dzięki Photomerge możemy również dostosować opcje takie jak 'Auto', 'Perspective' czy 'Cylindrical', co pozwala na optymalizację efektu końcowego. W praktyce, aby uzyskać najlepsze rezultaty, zaleca się stosowanie zdjęć z zachowanymi overlappami (nadzwyczajnymi częściami), co ułatwia programowi łączenie obrazów. Ta funkcjonalność jest zgodna z najlepszymi praktykami w fotografii, gdzie często dąży się do uzyskania jak największej ilości detali w jednym ujęciu. Dodatkowo, użycie Photomerge pozwala na korekcję ewentualnych zniekształceń, co czyni go niezastąpionym narzędziem w pracy z panoramami.

Pytanie 8

Wskaż ilustrację przedstawiającą montaż obrazów cyfrowych w formie kolażu fotograficznego.

A. Ilustracja 2

B. Ilustracja 3

C. Ilustracja 4

D. Ilustracja 1

Wybrałeś ilustrację, która idealnie oddaje ideę fotomontażu cyfrowego, czyli kolażu fotograficznego. Właśnie na trzecim obrazku widać wyraźnie, że zostały połączone przynajmniej dwa różne elementy fotograficzne – jajko w gnieździe oraz gałązki z pąkami, a do tego wykorzystano efekt przenikania i nakładania warstw. Takie kompozycje powstają najczęściej w programach graficznych jak Photoshop, GIMP albo Affinity Photo, gdzie korzysta się z masek, warstw, trybów mieszania i narzędzi do selekcji. W branży kreatywnej taka technika pozwala tworzyć plakaty, okładki, banery internetowe czy nawet wizualizacje reklamowe – moim zdaniem kolaż to jeden z bardziej wszechstronnych sposobów na przedstawienie twórczych pomysłów. Bardzo ważne jest tu trzymanie się zasad kompozycji i dbanie o spójność barw, żeby całość nie wyglądała przypadkowo. Dobrą praktyką jest też korzystanie z wysokiej jakości zdjęć oraz umiejętne maskowanie granic między elementami. Często spotyka się kolaże w kampaniach społecznych, bo taka forma szybko przykuwa uwagę – polecam poćwiczyć, bo umiejętność montowania obrazów to dziś podstawa w grafice cyfrowej.

Pytanie 9

Określ minimalną pojemność nośnika pamięci wymaganą do zapisania 200 fotografii o wielkości 5 000 kB oraz 100 zdjęć o rozmiarze 5 MB?

A. 0,5 GB

B. 1,0 GB

C. 1,5 GB

D. 2,0 GB

Jak spojrzymy na błędne odpowiedzi, można zauważyć kilka typowych pomyłek w myśleniu. Na przykład, wybranie pojemności 1,0 GB jest za małe, bo przecież potrzeba 1,5 GB. Może to sugerować, że nie do końca zrozumiano, jak przeliczać jednostki pamięci albo źle oszacowano, ile danych się przechowuje. Z kolei wybór 2,0 GB wydaje się na pierwszy rzut oka dobry, ale w rzeczywistości to zbyt dużo, co może być drogie, zwłaszcza jeśli chodzi o budżet na sprzęt IT. Wiadomo, że przy takich kalkulacjach ważne jest dokładne przeliczanie jednostek, a nie tylko liczenie ogólnej liczby danych. A jeśli ktoś wybrał 0,5 GB, to ewidentnie pokazuje, że nie ma pojęcia o podstawowych rzeczach związanych z pamięcią komputerową. Zawsze warto brać pod uwagę nie tylko to, co teraz potrzebujemy, ale też co może się wydarzyć w przyszłości, na przykład planując rozbudowę zbioru danych. To jest takie praktyczne podejście do zarządzania informacją.

Pytanie 10

Zrealizowanie projektu strony internetowej dla sklepu komputerowego wymaga uzyskania zdjęć

A. katalogowych

B. okazjonalnych

C. plenerowych

D. modowych

Wybór fotografii katalogowych do projektu witryny internetowej sklepu komputerowego jest kluczowy, ponieważ te zdjęcia mają na celu prezentację oferowanych produktów w sposób, który przyciąga uwagę klientów i ułatwia im podejmowanie decyzji zakupowych. Fotografie katalogowe powinny być wysokiej jakości, dobrze oświetlone i przedstawiać każdy produkt z różnych kątów, co pozwala klientom na lepsze zrozumienie cech i funkcji artykułów. W branży e-commerce, zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez organizacje takie jak E-commerce Foundation, stosowanie profesjonalnych zdjęć produktów znacząco zwiększa zaangażowanie użytkowników oraz konwersję. Przykładem mogą być zdjęcia laptopów, które powinny pokazywać zarówno ich wygląd zewnętrzny, jak i detale, takie jak porty i klawiatura. Dodatkowo, warto zadbać o spójność stylu zdjęć na stronie, co pozwoli na stworzenie estetycznego i profesjonalnego wrażenia, wpływając pozytywnie na postrzeganie marki przez konsumentów.

Pytanie 11

Jaką głębokość kolorów stosuje się w nowoczesnych skanerach płaskich, aby osiągnąć bardzo wysoką jakość obrazu kolorowego?

A. 48-bitowa

B. 24-bitowa

C. 64-bitowa

D. 16-bitowa

Wybór głębokości bitowej koloru ma kluczowe znaczenie dla jakości skanowanych obrazów. 24-bitowa głębia bitowa, chociaż powszechnie stosowana, jest niewystarczająca w kontekście profesjonalnego skanowania. Podczas gdy 24 bity oferują 16,7 miliona różnych kolorów, co może wydawać się wystarczające dla przeciętnego użytkownika, nie wystarcza to przy skanowaniu obrazów wymagających dużej precyzji kolorystycznej. W praktyce, podczas konwersji z 24-bitowych skanów do edytorów graficznych, może nastąpić znaczna utrata detali zarówno w cieniach, jak i w jasnych tonacjach, co prowadzi do artefaktów w obrazie. Z kolei 16-bitowa głębia to dla niektórych zastosowań krok wstecz, oferująca zaledwie 65,536 kolorów dla każdego kanału, co jest niewystarczające, gdy wymagane są subtelne przejścia tonalne. Wybór 64-bitowej głębokości jest także niepraktyczny, ponieważ przewyższa aktualne potrzeby większości skanowanych obrazów; większość środowisk obróbczych i sprzętowych nie obsługuje takich danych. Zrozumienie różnicy pomiędzy tymi głębokościami bitowymi jest kluczowe – najczęstszym błędem jest myślenie, że bardziej znaczy lepiej, podczas gdy dla konkretnej aplikacji, jaką jest skanowanie, kluczowe jest dopasowanie głębokości bitowej do wymogów jakości obrazu.

Pytanie 12

Oznaczenia „FB” oraz „Multigrade” na opakowaniu papieru fotograficznego odnoszą się do materiału

A. barytowanego o stałej gradacji

B. polietylenowego o stałej gradacji

C. polietylenowego o zmiennej gradacji

D. barytowanego o zmiennej gradacji

Odpowiedź 3 to strzał w dziesiątkę! Mówi nam o papierze barytowanym z różnymi gradacjami, i to jest na pewno trafne. Termin 'FB' odnosi się do papieru barytowego, który słynie z świetnej jakości i możliwości oddania szczegółów oraz kolorów. Główna cecha tego papieru to jego struktura, która pozwala osiągnąć lepszą gradację tonalną w porównaniu do papierów, które nie są barytowane. Zmienne gradacje oznaczają, że można go stosować w różnorodnych technikach wywoływania, co daje fotografom i artystom sporo swobody w wyborze metod obróbki. W praktyce, taki papier często używa się w tradycyjnej fotografii czarno-białej oraz w druku artystycznym, gdzie jakość obrazu jest naprawdę kluczowa. Na przykład, w druku grawirowym lub podczas stosowania technik jak gumowe drukowanie, papier barytowy o zmiennej gradacji pozwala uzyskać ciekawe efekty, co jest naprawdę doceniane w różnych kręgach artystycznych. Co więcej, korzystanie z takiego papieru to naprawdę dobra praktyka w świecie fotografii, dlatego jest tak popularny wśród profesjonalistów i zapaleńców.

Pytanie 13

Jaką operację technologiczną należy wykonać, aby uzyskać cyfrową bitmapę z pozytywu czarno-białego?

A. Skanowania

B. Drukowania

C. Archiwizowania

D. Kompresowania

Udzielenie odpowiedzi, która nie odnosi się do procesu skanowania, wskazuje na pewne nieporozumienia w zakresie przekształcania obrazów analogowych na cyfrowe. Drukowanie, jako proces, polega na reprodukcji już istniejącego cyfrowego obrazu na nośniku fizycznym, takim jak papier, co nie ma zastosowania w kontekście przechodzenia z pozytywu do bitowej reprezentacji. Archiwizowanie jest z kolei procesem zarządzania i przechowywania danych, który również nie odpowiada na pytanie, ponieważ nie przekształca materiału analogowego w formę cyfrową, lecz dotyczy organizacji już istniejących zasobów. Kompresowanie obrazów odnosi się do redukcji rozmiaru pliku cyfrowego, co jest działaniem wykonywanym na już przetworzonym materiale, a nie procesem jego konwersji. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie różnych procesów przetwarzania informacji, co prowadzi do nieprecyzyjnych wniosków. Zrozumienie, że skanowanie jest kluczowym krokiem w digitalizacji, jest fundamentalne dla tych, którzy pracują z archiwami czy materiałami wizualnymi. Dopiero po skanowaniu możliwe staje się dalsze ich przetwarzanie, archiwizowanie i udostępnianie, co podkreśla znaczenie tej operacji w nowoczesnym zarządzaniu informacją.

Pytanie 14

W programie Photoshop usuwanie pojedynczych piegów z twarzy osoby na zdjęciu można zrealizować przy użyciu narzędzia

A. Przytnij

B. Stempel

C. Filtr

D. Różdżka

Narzędzie Stempel w Photoshopie jest jednym z najbardziej efektywnych sposobów na usuwanie niepożądanych elementów z obrazu, takich jak piegi. Działa na zasadzie klonowania, co oznacza, że użytkownik może skopiować fragment obrazu i nałożyć go na miejsce, które chce zmodyfikować. W przypadku usuwania piegów, aby uzyskać naturalny efekt, warto wykorzystać stempel z podobnym kolorem skóry i teksturą. Kluczowe jest także odpowiednie dostosowanie opcji, takich jak wielkość pędzla czy przezroczystość, aby uzyskać zatarcie widocznych granic. Technika ta jest zgodna z najlepszymi praktykami w retuszu zdjęć, które zalecają dbałość o naturalny wygląd, a także minimalizowanie użycia filtrów, które mogą zniekształcić detale. Zastosowanie narzędzia Stempel daje możliwość zachowania autentyczności obrazu, co jest niezwykle istotne w pracy z portretami.

Pytanie 15

Jaką rozdzielczość należy zastosować do wydruku zdjęcia w formacie A4?

A. 96 dpi

B. 72 dpi

C. 300 dpi

D. 150 dpi

Wybór rozdzielczości 96 dpi jest niewłaściwy dla druku zdjęć w formacie A4, ponieważ taka wartość jest standardowo stosowana w mediach internetowych i ekranach komputerowych. W kontekście druku, 96 dpi nie zapewnia wystarczającej jakości, co może prowadzić do rozmycia i braku detali, szczególnie przy większym formacie wydruku. Często błędne podejście do kwestii rozdzielczości wynika z nieporozumienia dotyczącego sposobu, w jaki obrazy są wyświetlane na różnych urządzeniach. W przypadku ekranów, niższa rozdzielczość może wyglądać akceptowalnie, ponieważ nie są one oglądane z bliska, ale w przypadku druku, szczegóły są znacznie bardziej widoczne i wymagają wyższej rozdzielczości. Zastosowanie 72 dpi również wiąże się z podobnymi problemami, ponieważ to standardowa rozdzielczość do wyświetlania obrazów w Internecie. Jej wykorzystanie do druku prowadzi do nieostrości i braku szczegółów. Ponadto, rozdzielczość 150 dpi, choć lepsza niż 96 czy 72 dpi, nadal nie jest wystarczająca dla zdjęć, które mają być drukowane w wysokiej jakości. W przypadku druku, szczególnie profesjonalnego, przyjęto, że minimalna rozdzielczość to 300 dpi, aby zapewnić najlepszą jakość wizualną i pozwolić na dokładny odbiór detali oraz kolorów. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice między wymaganiami dla druku a wyświetlaniem obrazów na ekranach.

Pytanie 16

Które z poniższych urządzeń nie wprowadza cyfrowego obrazu bezpośrednio do komputera?

A. Skanera bębnowego

B. Analogowego aparatu fotograficznego

C. Cyfrowej kamery video

D. Interaktywnego ekranu tabletu

Analogowy aparat fotograficzny, w przeciwieństwie do pozostałych wymienionych urządzeń, nie generuje obrazu cyfrowego, który mógłby być bezpośrednio przesyłany do komputera. Aparaty analogowe rejestrują obraz na kliszy fotograficznej, co oznacza, że do uzyskania obrazu cyfrowego konieczne jest jego zeskanowanie lub cyfryzacja w innym procesie. Proces ten może odbywać się za pomocą skanera, jednak wymaga dodatkowych działań, aby przenieść obraz do formatu cyfrowego. W praktyce, aby wykorzystać zdjęcia z analogowego aparatu w środowisku cyfrowym, konieczne jest ich przetwarzanie przez odpowiednie urządzenia, co wpływa na efektywność pracy w branży fotograficznej i kreatywnej. Standardy jakościowe skanowania i cyfryzacji obrazów analogowych są kluczowe, aby zachować detale i jakość zdjęć, co jest szczególnie istotne w profesjonalnej obróbce zdjęć.

Pytanie 17

Który z parametrów definiuje ilość pikseli w poziomie oraz pionie w cyfrowym obrazie?

A. Kompresja

B. Rozdzielczość

C. Przepustowość

D. Przepływność

Rozdzielczość obrazu to po prostu liczba pikseli, które tworzą obraz cyfrowy, zarówno w poziomie, jak i w pionie. To jest bardzo ważne, bo im wyższa rozdzielczość, tym więcej szczegółów widać w obrazie, co od razu przekłada się na jego jakość. Na przykład, jeżeli masz obraz 1920x1080 pikseli (czyli Full HD), to znaczy, że w poziomie jest 1920 pikseli, a w pionie 1080, co razem daje ponad 2 miliony pikseli. W praktyce, rozdzielczość ma duże znaczenie w takich dziedzinach jak fotografia cyfrowa. Wyższa rozdzielczość to większe możliwości w edytowaniu zdjęć i drukowaniu. W branży filmowej czy grach komputerowych rozdzielczość też jest mega ważna, bo wpływa na to, jak realistyczne i ciekawe są efekty wizualne. Ostatnio coraz częściej słyszy się o rozdzielczościach 4K (to 3840x2160) i 8K (7680x4320) w telewizorach i monitorach, więc warto zwracać na to uwagę.

Pytanie 18

Błona ortochromatyczna reaguje na wszystkie kolory, poza

A. czerwonym.

B. żółtym.

C. niebieskim.

D. zielonym.

W kontekście ortochromatycznej błony, mogą pojawić się nieporozumienia dotyczące jej czułości na różne kolory. Na przykład, odpowiedzi wskazujące na czułość na zieloną, żółtą czy niebieską barwę opierają się na błędnym założeniu, że błona ta jest w stanie zarejestrować wszystkie barwy równie dobrze. W rzeczywistości, błona ortochromatyczna została zaprojektowana z myślą o specyficznym zakresie spektralnym, który skutkuje brakiem reakcji na czerwony kolor, a nie na pozostałe wymienione barwy. W praktyce, zastosowanie błon ortochromatycznych w różnych dziedzinach, takich jak filmowanie czy fotografia, wymaga zrozumienia ich ograniczeń. Często spotykanym błędem jest mylenie ich z błonami panchromatycznymi, które są czułe na wszystkie kolory. Takie nieporozumienia mogą prowadzić do niewłaściwego doboru materiałów fotograficznych, co w konsekwencji wpływa na jakość uzyskiwanych obrazów. Dlatego kluczowe jest, aby użytkownicy mieli świadomość specyfiki ortochromatycznych błon, aby uniknąć niepożądanych efektów wizualnych, takich jak zniekształcenia barw czy utrata szczegółów w obszarach o dominującej czerwieni.

Pytanie 19

Który parametr pliku zawierającego materiał wideo ma bezpośredni wpływ na jakość szczegółów wyświetlanego obrazu?

A. Rozdzielczość.

B. Liczba klatek.

C. Rozmiar klatek kluczowych.

D. Tryb koloru.

Rozdzielczość to kluczowy parametr, jeśli chodzi o jakość szczegółów w obrazie wideo. W praktyce rozdzielczość oznacza liczbę pikseli, z których zbudowany jest obraz na ekranie – im wyższa, tym więcej drobnych detali można zobaczyć. Przykładowo, film nagrany w 4K (3840×2160) będzie miał znacznie ostrzejszy i bardziej szczegółowy obraz niż ten w standardzie HD (1920×1080). Branża filmowa i telewizyjna od lat stawia na zwiększanie rozdzielczości, bo to naprawdę robi różnicę, szczególnie gdy oglądasz materiał na dużych ekranach. Moim zdaniem, jeśli ktoś chce zachować maksimum szczegółów, szczególnie przy montażu czy archiwizacji materiałów, lepiej wybrać jak najwyższą rozdzielczość, nawet kosztem większego rozmiaru pliku. Ważne jest też, że rozdzielczość nie poprawi materiału źródłowego – jeśli nagrasz coś w niskiej jakości, nie da się tego potem sztucznie podciągnąć do pełnego 4K bez utraty ostrości czy pojawienia się artefaktów. Z mojego doświadczenia przy pracy z obróbką wideo, dobre praktyki mówią, żeby zawsze rejestrować i przechowywać oryginały w najwyższej dostępnej rozdzielczości, a dopiero potem eksportować wersje o niższych parametrach jeśli są potrzebne. Rozdzielczość jest więc bezpośrednio odpowiedzialna za to, ile detali zobaczysz na ekranie.

Pytanie 20

Która z kart pamięci charakteryzuje się najwyższą pojemnością?

A. SDHC (Secure Digital High Capacity)

B. SD (Secure Digital)

C. SDXC (Secure Digital Extended Capacity)

D. microSD

Wybór kart pamięci, które nie są standardem SDXC, wiąże się z zrozumieniem ich ograniczeń w zakresie pojemności. Karty SD (Secure Digital) oferują maksymalną pojemność do 2 GB, co czyni je nieodpowiednimi dla współczesnych zastosowań wymagających dużej ilości pamięci, takich jak nagrywanie filmów w jakości HD czy przechowywanie dużych baz danych. Z kolei karty SDHC (Secure Digital High Capacity) mają pojemności od 4 GB do 32 GB, co również może być niewystarczające w kontekście rosnącego zapotrzebowania na pamięć. Karty microSD są miniaturową wersją standardowych kart SD i dostępne są w różnych pojemnościach, jednak ich maksymalne pojemności są zależne od standardu – na przykład, karty microSDXC mogą mieć podobną pojemność jak ich odpowiedniki SDXC, ale w przypadku microSD i microSDHC, limity pojemności wciąż pozostają znacznie niższe. Wybierając kartę pamięci, istotne jest zrozumienie specyfikacji i przeznaczenia, aby uniknąć niewłaściwych wyborów, które mogą prowadzić do problemów z wydajnością, brakiem miejsca na dane czy niewłaściwym działaniem urządzeń. Nie każdy standard jest odpowiedni do każdego zastosowania, dlatego kluczowe jest dostosowanie wyboru karty do specyfikacji technicznych używanego sprzętu oraz planowanej funkcjonalności.

Pytanie 21

Wykonując w programie Adobe Photoshop stylizację zdjęcia w technice niskiego klucza należy w ostatnim etapie edycji pliku zastosować polecenie

A. filtr/renderowanie/flara obiektywu.

B. filtr/renderowanie/efekty świetlne.

C. obraz/dopasowanie/filtr fotograficzny.

D. obraz/dopasowanie/cienie/podświetlenia.

Wiele osób intuicyjnie wybiera narzędzia, które kojarzą im się z rozjaśnianiem, przyciemnianiem czy zmianą tonacji, jednak w kontekście stylizacji zdjęcia w technice niskiego klucza kluczowa jest nie tylko manipulacja jasnością, ale przede wszystkim kontrolowanie kierunku i charakteru światła. Polecenia takie jak filtr/renderowanie/flara obiektywu czy obraz/dopasowanie/filtr fotograficzny mają zupełnie inne zastosowanie – flara obiektywu to typowy efekt imitujący odbłysk światła w soczewce aparatu, co wprowadza raczej efekt rozjaśnienia i rozproszenia niż skupienia światła. Filtr fotograficzny daje co prawda możliwość nadania zdjęciu określonego zabarwienia, ale nie wpływa bezpośrednio na charakterystyki światła i cienia, tylko na ogólną tonację barwną. Natomiast opcja obraz/dopasowanie/cienie/podświetlenia jest użyteczna, gdy chcemy lokalnie rozjaśnić zacienione partie lub przyciemnić zbyt jasne, ale nie pozwala na kreatywne kierowanie światłem, które jest niezbędne do uzyskania efektu niskiego klucza – tam liczy się dramatyzm i mocny kontrast, a nie tylko poprawienie niedoświetlonych fragmentów. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęstszy błąd to traktowanie niskiego klucza jako zwykłego przyciemniania zdjęcia, podczas gdy chodzi głównie o wydobycie formy światłem, co w Photoshopie umożliwiają właśnie efekty świetlne. Branżowe standardy zakładają, że praca nad niskim kluczem powinna naśladować techniki studyjne, gdzie światło jest najważniejszym narzędziem budowania klimatu, a nie tylko prostą korektą ekspozycji.

Pytanie 22

Aby automatycznie wyizolować obszar obrazu z podobnymi kolorami, który będzie później edytowany, należy zastosować

A. zaznaczanie magnetyczne.

B. zaznaczanie poligonowe.

C. lasso.

D. różdżkę.

Zaznaczanie fragmentu obrazu za pomocą narzędzi takich jak lasso, zaznaczanie wielokątne lub zaznaczanie magnetyczne różni się znacznie od użycia różdżki. Lasso to narzędzie, które wymaga ręcznego rysowania kształtu, co może być czasochłonne i mniej precyzyjne, szczególnie w przypadku skomplikowanych krawędzi. Użytkownicy często mogą utknąć w pułapce ręcznego rysowania, co prowadzi do nierównych zaznaczeń oraz trudności w uzyskaniu pożądanego efektu końcowego. Z kolei zaznaczanie wielokątne, choć bardziej precyzyjne niż lasso, również opiera się na ręcznym tworzeniu selekcji, co w przypadku obszarów o złożonej strukturze kolorystycznej może być nieefektywne. Zaznaczanie magnetyczne jest narzędziem, które automatycznie dostosowuje się do krawędzi obiektów w obrazie, ale również może mieć ograniczenia, szczególnie w przypadku obrazów z jednolitym tłem lub niskim kontrastem. W związku z tym, te narzędzia są mniej odpowiednie do automatycznego zaznaczania obszarów ze względu na kolory, co czyni je niewłaściwym wyborem w kontekście tego pytania. Użytkownicy powinni być świadomi, że wybór odpowiedniego narzędzia do zaznaczania ma kluczowe znaczenie dla efektywności pracy oraz jakości końcowego efektu edycyjnego.

Pytanie 23

Na podstawie modyfikacji kształtu krzywej tonalnej wskaż efekt który uzyskano na obrazie.

A. Rozjaśnienia.

B. Izohelii.

C. Inwersji.

D. Solaryzacji.

Odpowiedź "Inwersji" jest prawidłowa, ponieważ modyfikacja krzywej tonalnej na przedstawionym obrazie polega na jej odwróceniu, co skutkuje inwersją tonów. Podczas inwersji, jasne obszary obrazu stają się ciemne, a ciemne obszary jasne, co jest widoczne na histogramie, który porusza się od górnego prawego do dolnego lewego rogu. W praktyce, inwersja tonalna jest często wykorzystywana w fotografii oraz obróbce graficznej do uzyskania dramatycznych efektów wizualnych. Może ona być stosowana w celu wydobycia detali z cieni w zdjęciach wykonanych w trudnych warunkach oświetleniowych. W kontekście standardów branżowych, inwersja często znajduje zastosowanie w technikach retuszu i poprawy zdjęć, gdzie podkreślenie kontrastu i dramatyzmu obrazu jest kluczowe. Przykładem może być obróbka zdjęć krajobrazowych, gdzie inwersja tonów może dodać głębi i intensywności kolorów, czyniąc obraz bardziej atrakcyjnym wizualnie.

Pytanie 24

Co oznacza głębia kolorów w obrazie cyfrowym?

A. tryb kolorystyczny, w jakim obraz został zapisany

B. liczbę bitów pamięci przydzielonych do pojedynczego piksela obrazu w celu zapisania danych o jego kolorze

C. rozdzielczość obrazu przedstawiona jako liczba pikseli przypadających na cal

D. ilość pikseli, które trzeba dodać do obrazu, by obniżyć kontrast kolorów pomiędzy obiektem a tłem

Głębia kolorów obrazu cyfrowego odnosi się do liczby bitów pamięci przypisanych do każdego piksela, co bezpośrednio wpływa na ilość informacji o kolorze, jaką można zapisać. W praktyce, większa głębia kolorów oznacza większą paletę kolorów, które mogą być odwzorowane w obrazie. Na przykład, obraz z głębią kolorów 8 bitów na kanał może wyświetlać 256 odcieni dla każdego z trzech podstawowych kolorów (czerwony, zielony, niebieski), co razem daje 16,7 miliona różnych kolorów. W branży graficznej i filmowej standardy takie jak sRGB czy Adobe RGB definiują różne gamy kolorów oraz głębokości kolorów, które są kluczowe dla jakości wyświetlania zdjęć i filmów. Dla profesjonalnych aplikacji, takich jak edycja zdjęć czy filmów, często stosuje się głębię kolorów 10 lub 12 bitów, co pozwala na bardziej płynne przejścia tonalne oraz większą dokładność w reprodukcji kolorów. Warto również zaznaczyć, że odpowiednia głębia kolorów jest kluczowa w kontekście druku, gdzie różnice w odwzorowaniu kolorów mogą wpływać na jakość finalnego produktu.

Pytanie 25

Jakie urządzenia umożliwiają pozyskiwanie animacji w formie cyfrowych obrazów?

A. Tablet graficzny i kolorymetr

B. Cyfrowy aparat fotograficzny i smartfon

C. Cyfrowa kamera wideo i skaner optyczny

D. Skaner optyczny i dyktafon

W przypadku wymienionych urządzeń, wiele z nich nie jest odpowiednich do pozyskiwania animowanych obrazów cyfrowych. Tablet graficzny, na przykład, służy głównie do rysowania i projektowania graficznego, a nie do nagrywania wideo. Podobnie kolorymetr jest narzędziem do pomiaru i kalibracji kolorów, co nie ma zastosowania w rejestrowaniu ruchomych obrazów. Sknerzy optyczne, chociaż przydatne w digitalizacji dokumentów lub zdjęć, również nie oferują możliwości nagrywania wideo. Dyktafon zaś jest urządzeniem audio, które rejestruje dźwięk, ale nie obrazy. Te błędne odpowiedzi wynikają z nieporozumienia odnośnie funkcji poszczególnych urządzeń. Użytkownicy mogą mylić rejestrowanie dźwięku z rejestracją obrazu lub mylić różne rodzaje technologii wizualnych. Kluczowym elementem w nauce korzystania z technologii jest zrozumienie specyfiki poszczególnych narzędzi i ich zastosowań. Warto inwestować czas w zdobywanie wiedzy na temat sprzętu oraz jego funkcji, by uniknąć tego typu pomyłek i skutecznie rozwijać umiejętności w dziedzinie mediów cyfrowych.

Pytanie 26

Urządzeniem wykorzystywanym do rejestrowania materiału wideo z dużych wysokości i w trudno dostępnych lokalizacjach jest

A. rekorder dyskowy

B. dron z kamerą

C. kamera inspekcyjna

D. smartfon z selfie stick

Odpowiedź "dron z kamerą" jest poprawna, ponieważ drony są specjalistycznymi urządzeniami zaprojektowanymi do wykonywania lotów z zamontowanymi kamerami. Umożliwiają one rejestrowanie obrazu wideo z dużych wysokości oraz w trudno dostępnych miejscach, co czyni je niezwykle użytecznymi w różnych dziedzinach, takich jak inspekcje budowlane, rolnictwo, filmowanie czy ratownictwo. Drony z kamerami mogą być wykorzystywane na przykład do monitorowania stanu infrastruktury, oceny szkód po katastrofach, a także do tworzenia materiałów filmowych z lotu ptaka. Warto również wspomnieć o standardach, takich jak FAA w Stanach Zjednoczonych, które regulują wykorzystanie dronów w przestrzeni powietrznej, co dodatkowo podkreśla ich rosnącą rolę w przemyśle. W kontekście technologicznym, drony często wyposażone są w technologie GPS, stabilizatory obrazu oraz wysokiej jakości czujniki, co zapewnia wysoką jakość nagrań oraz precyzyjność w działaniu. Użycie dronów w różnych sektorach przemysłu ukazuje ich wszechstronność i efektywność, co czyni je idealnym rozwiązaniem do rejestrowania wideo z miejsc, do których dostęp jest ograniczony.

Pytanie 27

Jakiego modelu kolorów używa się podczas skanowania zdjęć?

A. RGB

B. Skala szarości

C. Czarno-biały

D. CMYK

Przy analizie innych trybów barw, takich jak CMYK, skala szarości oraz czarno-biały, można dostrzec, dlaczego nie są one odpowiednie do skanowania fotografii. CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Black) jest modelem koloru subtraktywnego, który jest używany głównie w druku, gdzie kolory powstają poprzez odejmowanie od białego światła. Choć CMYK jest istotny w procesach druku, nie jest stosowany w skanowaniu, gdyż nie pozwala na uchwycenie pełnego zakresu kolorów, które może być widoczne w formacie RGB. Z kolei skala szarości ogranicza obraz do odcieni szarości, co może być użyteczne w specyficznych kontekstach, takich jak dokumenty tekstowe, ale nie w pełnowymiarowych fotografiach, które wymagają bogatej palety kolorów. Czarno-biały to jeszcze bardziej uproszczona forma, która całkowicie eliminuje kolory, skupiając się jedynie na kontraście, co z kolei nie oddaje detali i złożoności kolorystycznej zdjęcia. Wybór niewłaściwego trybu barw podczas skanowania fotografii może prowadzić do utraty informacji kolorystycznej i jakości obrazu, co jest typowym błędem myślowym związanym z niepełnym zrozumieniem różnic pomiędzy tymi modelami. Dlatego kluczowe jest, aby przed przystąpieniem do skanowania zrozumieć, który model najlepiej odpowiada potrzebom i celom danego projektu.

Pytanie 28

Część filmu, która składa się z przynajmniej kilku ujęć oraz wykazuje spójność w zakresie czasu i miejsca, to

A. przebitka

B. kontrplan

C. plan

D. scena

Odpowiedzi takie jak kontrplan, plan czy przebitka są często mylone z pojęciem sceny, jednak różnią się one w istotny sposób od tego, co definiuje scenę w kontekście filmowym. Kontrplan, na przykład, to technika filmowa, która polega na pokazaniu reakcji postaci w odpowiedzi na akcję przedstawioną w poprzednim ujęciu, nie zaś na stworzeniu nowej, odrębnej struktury narracyjnej. Używany w połączeniu z ujęciami w ramach sceny, kontrplan ma na celu wzbogacenie opowieści poprzez dodanie emocjonalnej głębi, ale nie jest samodzielną jednostką narracyjną. Plan to termin bardziej ogólny, odnoszący się do sposobu, w jaki dana scena jest wizualizowana lub zrealizowana, ale nie określa struktury narracyjnej, którą w pełni definiuje scena. Przebitka natomiast to krótkie ujęcie, które pokazuje szczegół lub inny kontekst, często używane do uzupełnienia głównej narracji, lecz również nie tworzy ona zwartej struktury narracyjnej. Wiele osób może mylnie przyjmować te terminy jako synonimy sceny ze względu na ich zastosowanie w kontekście filmowym, jednak kluczowe różnice w definicjach i funkcjach tych pojęć prowadzą do nieporozumień. Zrozumienie tych różnic jest istotne dla wszystkich, którzy pragną zgłębić tajniki sztuki filmowej i jej technik narracyjnych.

Pytanie 29

Elementy takie jak obiektyw, wizjer, lampa błyskowa, migawka oraz system zasilania stanowią część konstrukcji

A. cyfrowej kamery wideo

B. analogowego odtwarzacza fonograficznego

C. cyfrowego aparatu fotograficznego

D. kamery internetowej

Cyfrowy aparat fotograficzny to zaawansowane urządzenie, które wykorzystuje elementy takie jak obiektyw, wizjer, lampa błyskowa, migawka oraz układ zasilania do rejestrowania obrazów. Obiektyw jest kluczowym komponentem, który decyduje o jakości zdjęcia, umożliwiając regulację ogniskowej oraz ostrości. Wizjer pozwala fotografowi na precyzyjne kadrowanie ujęcia, co jest niezbędne w profesjonalnej fotografii. Lampa błyskowa, z kolei, wspiera fotografowanie w warunkach słabego oświetlenia, co często jest wymagane podczas sesji w plenerze lub w pomieszczeniach. Migawka kontroluje czas naświetlania matrycy, a więc ma bezpośredni wpływ na ekspozycję zdjęcia, co jest kluczowe dla uzyskania zamierzonych efektów artystycznych. Układ zasilania natomiast zapewnia energię dla wszystkich komponentów, co czyni aparat funkcjonalnym narzędziem do uchwytywania momentów. Obecnie stosowane standardy, takie jak RAW czy JPEG w kontekście zapisu zdjęć, oraz najlepsze praktyki w zakresie doboru sprzętu fotograficznego, pozwalają na uzyskiwanie wysokiej jakości obrazów, które są niezbędne zarówno w fotografii amatorskiej, jak i profesjonalnej.

Pytanie 30

Na schemacie przetwarzania materiału światłoczułego oznaczonego numerem 4 znajduje się kąpiel

A. utrwalająca

B. nawilżająca

C. wywołująca

D. przerywająca

Numer 4 na schemacie to kąpiel utrwalająca. Głównym składnikiem tutaj jest tiosiarczan amonu. Dzięki temu procesowi pozbywamy się resztek halogenków srebra, co sprawia, że obraz na materiale światłoczułym staje się trwały. Bez tego etapu wywoływanie w ogóle nie miałoby sensu, bo obraz mógłby zniknąć pod wpływem światła, a to przecież nie o to chodzi. Można powiedzieć, że to kluczowy moment w całym tym chemicznym procesie.

Pytanie 31

Histogram, który zawiera największe wartości z prawej, skrajnej strony histogramu wskazuje z reguły na zdjęcie

A. niedoświetlone.

B. prawidłowo oświetlone.

C. mocno skontrastowane.

D. prześwietlone.

Wybór odpowiedzi, która nie wskazuje na prześwietlenie zdjęcia, a sugeruje, że obraz jest prawidłowo oświetlony, niedoświetlony czy mocno skontrastowany, prowadzi do błędnych wniosków. Prawidłowo oświetlone zdjęcie powinno wykazywać zbalansowany histogram, z wartościami rozłożonymi w całym zakresie, a nie skupionymi na jednym końcu. Niedoświetlenie z kolei oznacza, że histogram byłby przesunięty w lewo, a większość wartości znajdowałaby się w ciemnym zakresie, co w przypadku jasnych tonów jest niemożliwe. Mocno skontrastowane zdjęcie może wykazywać skrajności w jasności i ciemności, ale nie oznacza to, że histogram skupi się na jasnych tonach. Typowe błędy myślowe prowadzące do tych wniosków wynikają z niepełnego zrozumienia roli histogramu w ocenie jakości obrazu. Użytkownicy mogą mylić różnice między przetwarzaniem obrazu a jego pierwotnym stanem, co prowadzi do niewłaściwej oceny. Zrozumienie, jak ważna jest analiza histogramu w kontekście ekspozycji, jest kluczowe dla osiągnięcia lepszych wyników w fotografii. Warto również zaznajomić się z zasadami ekspozycji i techniką 'expose to the right', która namawia do maksymalizacji jasnych tonów bez ich prześwietlania.

Pytanie 32

Na której ilustracji przedstawiono kompozycję centralną rytmiczną?

A. Na ilustracji 4.

B. Na ilustracji 3.

C. Na ilustracji 2.

D. Na ilustracji 1.

Kompozycja centralna rytmiczna to taki układ, w którym elementy są rozmieszczone wokół jednego, wyraźnie zdefiniowanego środka, tworząc przy tym powtarzalny, dynamiczny układ. Ilustracja 4 świetnie to pokazuje – dłonie są zgrupowane wokół centralnego punktu, a ich układ tworzy wizualny rytm i symetrię. W praktyce tego typu kompozycja jest często wykorzystywana w projektowaniu graficznym, plakacie, a nawet w aranżacjach przestrzeni publicznej, bo pozwala skupić uwagę odbiorcy i nadaje całości harmonijny, uporządkowany charakter. W branży graficznej i artystycznej uznaje się, że kompozycja centralna rytmiczna sprzyja czytelności przekazu i może być dobrym wyborem, gdy zależy nam na podkreśleniu jakiegoś tematu czy motywu przewodniego. Moim zdaniem fajnie korzystać z tej techniki zwłaszcza tam, gdzie trzeba wizualnie zintegrować kilka elementów albo podkreślić współdziałanie czy jedność. Takie podejście jest zgodne z klasycznymi zasadami kompozycji, które mówią, że rytm i centralizacja porządkują przestrzeń graficzną i ułatwiają odbiór treści. Warto też zauważyć, że taka forma dobrze sprawdza się w logo, znakach graficznych czy aranżacji fotografii grupowych.

Pytanie 33

Oś czasu to nazwa panelu programu graficznego

A. umożliwiającego zastosowanie sekwencji wsadowej typu droplet.

B. niezbędnego do wykonania migawek utrwalających aktualny stan zdjęcia.

C. umożliwiającego cofanie wykonanych czynności.

D. niezbędnego do wykonania animacji poklatkowej.

Oś czasu to faktycznie taki panel, bez którego trudno sobie wyobrazić sensowną pracę nad animacją poklatkową w jakimkolwiek nowoczesnym programie graficznym. To właśnie na osi czasu użytkownik może rozplanować kolejne klatki animacji, ustawiać momenty pojawiania się i znikania obiektów czy sterować długością wyświetlania poszczególnych elementów. Z mojego doświadczenia: w Adobe After Effects, Photoshopie czy nawet GIMP-ie (jeśli dorzuci się odpowiednie wtyczki) praca nad animacją wymaga ciągłego śledzenia, gdzie jesteśmy na osi czasu. Dzięki temu łatwiej kontrolować płynność ruchu czy zsynchronizować efekty dźwiękowe z wizualnymi. Warto pamiętać, że praktycznie każda animacja komputerowa - od prostych gifów po sekwencje w filmach - powstaje na bazie właśnie takiej osi czasu. W branżowych workflow to podstawa, bo umożliwia precyzyjne ustawienie zmian parametrów czy po prostu dodawanie kolejnych klatek. Moim zdaniem opanowanie pracy z tym panelem to fundament dla każdego, kto myśli o tworzeniu animacji, niezależnie od wybranego narzędzia.

Pytanie 34

Jakie urządzenia umożliwiają pozyskiwanie materiałów cyfrowych w formacie wideo?

A. Tablet graficzny

B. Aparat bezlusterkowy

C. Kolorymetr

D. Skaner optyczny

Aparat bezlusterkowy to super sprzęt, który pozwala na robienie fajnych filmów i zdjęć. W porównaniu do tych tradycyjnych, jest dużo mniejszy i lżejszy, więc można go łatwo zabrać ze sobą wszędzie. To świetne rozwiązanie dla tych, co vlogują albo tworzą różne filmy. Zauważ, że ma technologię autofocus i nagrywa w 4K, co jest mega ważne, szczególnie gdy chcesz, żeby jakość była naprawdę dobra. Przykładowo, nagrywając materiały edukacyjne, trzeba zadbać o to, żeby obraz i dźwięk były na wysokim poziomie. W branży dobrze jest mieć aparat z wymiennymi obiektywami, bo wtedy możesz dostosować sprzęt do różnych potrzeb. Często mają też funkcję stabilizacji obrazu, co naprawdę pomaga, gdy kręcisz w ruchu, żeby było wszystko ładnie w kadrze.

Pytanie 35

Jaką rozdzielczość powinien mieć skan, aby zeskanować oryginał płaski o wymiarach 20×20 cm, który ma być wydrukowany z rozdzielczością 300 dpi w formacie 40×40 cm?

A. 1200 ppi

B. 300 ppi

C. 600 ppi

D. 2400 ppi

Poprawna odpowiedź to 600 ppi, ponieważ w przypadku skanowania oryginału o wymiarach 20×20 cm, który ma być wydany w formacie 40×40 cm z rozdzielczością 300 dpi, musimy wziąć pod uwagę kilka kluczowych czynników. Aby uzyskać obraz o odpowiedniej jakości, rozdzielczość skanowania powinna być dwukrotnie wyższa niż docelowa rozdzielczość wydruku. To oznacza, że dla wydruku z rozdzielczością 300 dpi, skan powinien być wykonany w 600 ppi. Ponadto, przy powiększeniu oryginału z 20 cm do 40 cm, zwiększamy wymagania dotyczące szczegółowości obrazu. W praktyce, zastosowanie 600 ppi zapewnia, że wszystkie detale będą wiernie odwzorowane, co jest istotne dla jakości wydruku. W branży graficznej oraz fotografii, standardy te są powszechnie akceptowane i stosowane, co potwierdza ich znaczenie dla uzyskania wysokiej jakości efektu końcowego. Warto również zaznaczyć, że skanowanie w wyższej rozdzielczości niż jest wymagane może prowadzić do niepotrzebnego zwiększenia rozmiaru plików, co nie jest optymalne w procesie obróbki graficznej.

Pytanie 36

Skanery bębnowe i płaskie zamieniają

A. materiały analogowe na obrazy cyfrowe

B. obrazy cyfrowe w sygnały elektryczne

C. obrazy cyfrowe w dane analogowe

D. obrazy analogowe na obiekty wektorowe

Skanery płaskie i bębnowe są urządzeniami, które przetwarzają materiały analogowe, takie jak zdjęcia, dokumenty czy negatywy, na obrazy cyfrowe. Proces ten polega na skanowaniu materiału źródłowego, które następnie jest konwertowane na format cyfrowy, co umożliwia dalsze przetwarzanie i edycję za pomocą oprogramowania graficznego. Przykładem praktycznego zastosowania jest archiwizacja starodruków, gdzie skanowanie pozwala zachować ich stan bez ryzyka uszkodzenia oryginału. Skanery bębnowe, ze względu na swoją wysoką rozdzielczość, są często wykorzystywane w profesjonalnych studiach graficznych, gdzie precyzja obrazu ma kluczowe znaczenie. W kontekście standardów branżowych, skanowanie materiałów analogowych na obrazy cyfrowe powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami takich organizacji jak ISO, aby zapewnić jakość oraz trwałość skanowanych danych. Dobre praktyki obejmują również stosowanie odpowiednich ustawień skanera, takich jak rozdzielczość, głębia kolorów oraz format zapisu, co wpływa na ostateczną jakość cyfrowego obrazu.

Pytanie 37

Fragment filmu, który składa się z co najmniej kilku ujęć i charakteryzuje się jednością czasu i miejsca, to

A. scena.

B. przebitka.

C. plan.

D. kontrplan.

Scena to absolutna podstawa języka filmowego – bez niej trudno byłoby ogarnąć strukturę dramaturgiczną jakiegokolwiek filmu czy serialu. Chodzi tu właśnie o fragment, który składa się z kilku ujęć, ale wszystkie te ujęcia rozgrywają się w tym samym miejscu i czasie fabularnym. To takie swoiste „okno” na daną sytuację w filmie – od początku do końca sceny widz powinien czuć, że jest świadkiem jednego ciągłego wydarzenia, nawet jeżeli kamera skacze na różne osoby, detale albo kąty. W praktyce, kiedy reżyser czy scenarzysta pisze scenariusz, każda scena zaczyna się nową linijką, podając dokładnie miejsce i czas akcji, czyli np. „Wnętrze – Kawiarnia – Dzień”. To właśnie po tym fachowcy poznają, gdzie kończy się jedna scena, a zaczyna druga. Co ciekawe, dobrze przemyślane sceny pozwalają zapanować nad tempem filmu i czytelnością dla widza. Gdyby wszystko było jednym wielkim ciągiem ujęć bez podziału na sceny, film stałby się chaotyczny i trudny do zrozumienia. Branżowe standardy mówią też, żeby scena była spójna pod kątem dramaturgicznym – nie chodzi tylko o miejsce i czas, ale też o to, że widz powinien czuć, że „coś się tu dzieje”, jest jakiś cel, napięcie albo rozstrzygnięcie. W praktyce, np. w montażu, sceny bardzo często są wycinane, mieszane ze sobą, ale zawsze zachowują tę jedność czasu i miejsca. Moim zdaniem, zrozumienie, czym jest scena, bardzo pomaga nie tylko w pracy na planie, ale też przy analizie czy recenzowaniu filmów – można wtedy łatwiej wychwycić, czy dany fragment spełnia swoją rolę i buduje historię zgodnie z założeniami.

Pytanie 38

Najlepszym sposobem na korektę zdjęcia, które jest prześwietlone lub niedoświetlone, jest skorzystanie z programu Adobe Photoshop oraz użycie poleceń

A. zaznaczenie eliptyczne oraz style warstwy

B. próg oraz filtry fotograficzne

C. ekspozycja oraz jasność/kontrast

D. balans kolorów oraz barwa/nasycenie

Odpowiedź 'ekspozycja oraz jasność/kontrast' jest poprawna, ponieważ te dwa narzędzia w Adobe Photoshop są kluczowe w procesie korekcji zdjęć, które są prześwietlone lub niedoświetlone. Polecenie 'ekspozycja' pozwala na dostosowanie ogólnej jasności obrazu, co jest istotne, gdy zdjęcie było zrobione w zbyt jasnych warunkach, co prowadzi do utraty szczegółów w jasnych obszarach. Dodatkowo, użycie narzędzia 'jasność/kontrast' umożliwia dalsze precyzyjne dostosowanie tonalności zdjęcia, co pozwala na poprawę detali zarówno w ciemnych, jak i jasnych partiach obrazu. Na przykład, w przypadku zdjęcia krajobrazu, które zostało zrobione w słoneczny dzień, stosując te narzędzia, możemy przywrócić detale w chmurach oraz w cieniach drzew, co znacząco poprawia całkowity wygląd zdjęcia. W kontekście standardów branżowych, stosowanie tych narzędzi wpisuje się w praktyki poprawy jakości obrazu, co jest kluczowe w fotografii komercyjnej oraz artystycznej.

Pytanie 39

Które oprogramowanie z kolekcji Adobe pozwala na automatyczne organizowanie zdjęć oraz efektywne nimi zarządzanie?

A. Bridge

B. Dreamweaver

C. Flash

D. Media Encoder

Bridge to program stworzony przez firmę Adobe, który służy do zarządzania, organizowania oraz katalogowania zdjęć. Umożliwia użytkownikom efektywne tworzenie zbiorów zdjęć, dodawanie metadanych oraz przeglądanie i porównywanie obrazów w prosty sposób. Wykorzystując Bridge, użytkownicy mogą szybko odnajdować potrzebne zdjęcia dzięki funkcjom sortowania i filtrowania, co jest szczególnie przydatne w przypadku dużych bibliotek fotograficznych. Dodatkowo, Bridge integruje się z innymi aplikacjami Adobe, takimi jak Photoshop czy InDesign, co pozwala na płynne przenoszenie projektów i grafik między różnymi programami. W praktyce, fotografowie i graficy mogą zautomatyzować procesy katalogowania i edytowania zdjęć, co znacznie zwiększa ich efektywność. Przykładem zastosowania Bridge może być przygotowanie materiałów do publikacji, gdzie użytkownik może zgrupować zdjęcia, dodać opisy oraz dostępne informacje o prawach autorskich, co jest zgodne z najlepszymi praktykami w branży kreatywnej.

Pytanie 40

Jakie rozdzielczości nagranego wideo odpowiadają proporcji 16:9?

A. 4096 x 2304, 2048 x 1024

B. 1280 x 720, 1920 x 1080

C. 1280 x 1024, 1024 x 768

D. 1366 x 768, 8192 x 4096

Analizując inne odpowiedzi, można dostrzec, że żadna z nich nie spełnia wymagań dotyczących proporcji 16:9. Proporcje obrazu są kluczowe w kontekście reprodukcji wizualnej, a rozdzielczości muszą być ściśle zgodne z określonymi wartościami, aby zapewnić spójność wizualną. Odpowiedzi takie jak 1280 x 1024 oraz 1024 x 768 to przykłady rozdzielczości o proporcjach 5:4 i 4:3, które są stosowane głównie w monitorach komputerowych. W przypadku 1366 x 768 oraz 8192 x 4096, proporcje również nie są zgodne z 16:9. Rozdzielczość 1366 x 768 ma proporcje w przybliżeniu 16:9, ale nie jest standardem i stosowana jest głównie w budżetowych laptopach oraz niektórych telewizorach. Ostatnia kombinacja, 4096 x 2304, także nie odpowiada podanym wymaganiom, bowiem to rozdzielczość o znacznie wyższej wartości pikseli, ale z inną proporcją, co czyni ją bardziej odpowiednią w kontekście produkcji filmowej o wyższej rozdzielczości. Wybór niewłaściwych rozdzielczości może prowadzić do niepożądanych efektów wizualnych, takich jak zniekształcenie obrazu lub niekompletne wyświetlenie treści, co w efekcie negatywnie wpływa na doświadczenie widza. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice w proporcjach obrazu oraz dobierać odpowiednie rozdzielczości dla zamierzonego medium.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej