Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Asystentka stomatologiczna
Kwalifikacja: MED.01 - Asystowanie lekarzowi dentyście i utrzymanie gabinetu w gotowości do pracy
Data rozpoczęcia: 12 lutego 2026 22:46
Data zakończenia: 12 lutego 2026 23:07

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jakiej klasy według Blacka dotyczą ubytki próchnicowe na stycznych powierzchniach zębów przednich, które mają zachowany kąt sieczny?

A. IV

B. I

C. III

D. II

Odpowiedź III jest poprawna, ponieważ dotyczy ubytków próchnicowych, które pojawiają się na powierzchniach stycznych zębów przednich, zachowując przy tym kąt sieczny. Klasa III według klasyfikacji Blacka obejmuje ubytki, które znajdują się na powierzchniach stycznych zębów przednich, ale nie obejmują one krawędzi siecznych. Ubytki te są istotne z punktu widzenia estetyki oraz funkcji zgryzowych. W praktyce stomatologicznej, ubytki klasy III często są leczone przy użyciu kompozytów, które pozwalają na uzyskanie zadowalającej estetyki, a także trwałości naprawy. Warto również zaznaczyć, że klasyfikacja Blacka pozwala stomatologom na systematyzowanie i programowanie leczenia, co przekłada się na lepsze efekty terapeutyczne. Zgodnie z aktualnymi standardami, zachowanie zdrowia zębów przednich jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania całej jamy ustnej oraz estetyki uśmiechu.

Pytanie 2

Jakiego materiału używa się do wypełnienia ubytku bez etchingowania tkanek?

A. Charisma

B. Heliomolar

C. Dyract

D. Herculite

Herculite, Heliomolar oraz Charisma to różne materiały dentystyczne, które w swoich zastosowaniach wymagają wytrawiania tkanek zęba przed ich nałożeniem. Herculite to szkło kompozytowe, które oferuje wysoką estetykę i wytrzymałość, ale jego skuteczność jest ściśle związana z przygotowaniem powierzchni zęba, co zazwyczaj polega na wytrawianiu. W przypadku Heliomolar, który jest materiałem hybrydowym, również istotne jest przygotowanie powierzchni, co obejmuje techniki wytrawiania. Charisma, z kolei, jest materiałem kompozytowym, który charakteryzuje się doskonałą estetyką, lecz także wymaga wytrawiania, aby uzyskać odpowiednią adhezję do zęba. Błędem myślowym związanym z tymi odpowiedziami jest przekonanie, że każdy materiał kompozytowy może być stosowany bez dodatkowych przygotowań. W rzeczywistości, wiele z tych materiałów nie osiągnie swoich optymalnych właściwości wytrzymałościowych ani estetycznych bez odpowiedniego przygotowania tkanek zęba. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć różnice między różnymi materiałami i ich zastosowaniem w praktyce stomatologicznej, aby podejmować świadome decyzje w zakresie leczenia stomatologicznego.

Pytanie 3

Aby uzyskać kęsek zgryzowy, konieczne jest przygotowanie

A. gipsu odlewniczego

B. masy hydrokoloidalnej

C. wosku modelarskiego

D. cementu tymczasowego

Wybór wosku modelowego do pobrania kęska zgryzowego jest uzasadniony ze względu na jego właściwości, które idealnie odpowiadają potrzebom stomatologii. Wosk modelowy charakteryzuje się odpowiednią plastycznością, co pozwala na precyzyjne odwzorowanie kształtu zgryzu pacjenta. Po podgrzaniu, wosk staje się miękki i łatwy do formowania, a po schłodzeniu sztywnieje, co umożliwia uzyskanie stabilnego odcisku. W praktyce, wosk jest często wykorzystywany w technice protetycznej oraz ortodontycznej do tworzenia modeli, a także w sytuacjach, gdy wymagane jest tymczasowe odtworzenie kształtu zgryzu. Ponadto, zastosowanie wosku modelowego jest zgodne z aktualnymi standardami branżowymi, które podkreślają znaczenie obowiązkowego uzyskiwania dokładnych i precyzyjnych odcisków w celu zapewnienia wysokiej jakości leczenia stomatologicznego. Wykorzystując wosk, można również elastycznie dostosowywać formy i kształty, co jest kluczowe w pracy z różnymi pacjentami i ich indywidualnymi potrzebami.

Pytanie 4

W trakcie wizyty w gabinecie lekarskim dentysta usunął pacjentowi ząb, umieścił wkładkę dozębodołową oraz zszył ranę. Asystentka dentystyczna zaplanuje wizytę pacjenta za siedem dni w celu

A. kontroli po ekstrakcji

B. zdjęcia szwów

C. wyjęcia wkładki dozębodołowej

D. podania środka hemostatycznego

Odpowiedź 'zdjęcia szwów' jest prawidłowa, ponieważ po przeprowadzeniu zabiegu ekstrakcji zęba i zszyciu rany, istotne jest, aby lekarz kontrolował proces gojenia się tkanek. Usunięcie szwów jest standardową procedurą, która zazwyczaj odbywa się od 7 do 14 dni po zabiegu, w zależności od rodzaju zastosowanych szwów. W przypadku szwów niewchłanialnych, które wymagają manualnego usunięcia, termin ten jest kluczowy dla zapewnienia właściwego gojenia oraz zapobiegania ewentualnym powikłaniom, takim jak infekcje. Warto pamiętać, że kontrola po ekstrakcji obejmuje również ocenę stanu gojenia, ale to zdjęcie szwów jest zazwyczaj głównym celem wizyty po tygodniu. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy wskazuje na znaczenie przestrzegania harmonogramu wizyt kontrolnych, co jest zgodne z zasadami opieki poszpitalnej oraz wytycznymi dla praktyki stomatologicznej, które podkreślają potrzebę monitorowania pacjentów po zabiegach chirurgicznych w celu zapewnienia ich bezpieczeństwa i zdrowia.

Pytanie 5

Narzędzie, które tworzy barierę aseptyczną w trakcie leczenia kanałowego to

A. koferdam

B. metalowy ochraniacz

C. rozsuwacz Elliota

D. ekskawator

Koferdam to kluczowe narzędzie w leczeniu kanałowym, które służy do stworzenia aseptycznej bariery. Umożliwia izolację zęba od reszty jamy ustnej, co jest niezbędne dla zachowania czystości i sterylności podczas zabiegu. Dzięki zastosowaniu koferdamu, lekarz dentysta może skuteczniej kontrolować pole operacyjne, eliminując ryzyko zakażeń oraz minimalizując kontakt z śliną, co jest istotne dla skuteczności leczenia. Koferdamy są dostępne w różnych rozmiarach i kształtach, co pozwala na ich dostosowanie do różnych typów zębów. Przykładowo, w przypadku leczenia zębów trzonowych, które mają złożoną anatomię, odpowiednio dopasowany koferdam ułatwia dotarcie do kanałów korzeniowych. Użycie koferdamu jest zgodne z zaleceniami American Dental Association oraz innymi standardami branżowymi, które podkreślają jego znaczenie w procedurach endodontycznych. Stosowanie koferdamu stanowi także element dobrych praktyk w stomatologii, co przyczynia się do zwiększenia komfortu pacjenta oraz efektywności zabiegu.

Pytanie 6

W metodzie pracy na cztery ręce, linia wzroku asystentki stomatologicznej powinna być umiejscowiona na wysokości

A. od 5 do 10 cm poniżej linii wzroku dentysty

B. od 20 do 30 cm poniżej pozycji reflektora

C. od 15 do 20 cm powyżej poziomu pola zabiegowego

D. od 15 do 20 cm powyżej linii wzroku dentysty

Nieprawidłowe odpowiedzi często wynikają z nieporozumienia dotyczącego ergonomii w miejscu pracy oraz zrozumienia zasad techniki pracy na cztery ręce. Ustawienie linii wzroku asystentki zbyt nisko, na przykład od 5 do 10 cm poniżej linii wzroku operatora, może prowadzić do trudności w obserwacji pola zabiegowego. Taka pozycja ogranicza zdolność asystentki do szybkiej reakcji na zmieniające się potrzeby operatora, co może wpłynąć na skuteczność całego zabiegu. Ponadto, ustawienie linii wzroku na takim poziomie może prowadzić do niezdrowego nadwyrężenia szyi i pleców, co w dłuższej perspektywie skutkuje problemami zdrowotnymi. Argumentacja mówiąca o umiejscowieniu linii wzroku asystentki na poziomie od 20 do 30 cm poniżej ustawienia reflektora jest równie myląca, ponieważ reflektor powinien być dostosowany do wysokości operatora i asystentki, aby obie osoby mogły swobodnie pracować. W przypadku, gdy linia wzroku asystentki byłaby zbyt wysoko, na przykład od 15 do 20 cm powyżej linii zabiegowej, mogłoby to prowadzić do niewłaściwej perspektywy, co z kolei może wpłynąć na jakość pracy. Właściwe zrozumienie zasad ergonomii oraz współpracy w zespole jest kluczowe dla zapewnienia efektywności i bezpieczeństwa w pracy stomatologa oraz asystentki. W związku z tym, błędne odpowiedzi dotyczące ustawienia linii wzroku, mogą jedynie wprowadzać w błąd i prowadzić do obniżenia standardów pracy w gabinecie stomatologicznym.

Pytanie 7

Kleszcze Bertena ze względu na swoją konstrukcję

A. to trzy typy kleszczy różniące się szerokością końcówek

B. posiadają szeroki rozstaw uchwytów i działają z dużą mocą

C. są podzielone na dwie dźwignie

D. mają zagięcia w miejscu łączenia i mogą mieć trzpień na końcach

Kleszcze Bertena charakteryzują się specyficzną budową, która umożliwia ich wszechstronne zastosowanie w różnych dziedzinach, takich jak mechanika, elektronika czy przemysł. Ich zagięta konstrukcja na zamku oraz możliwość posiadania trzpienia na dziobach znacznie zwiększa efektywność i precyzję działania. Przykładowo, w zastosowaniach w elektronice, kleszcze te są wykorzystywane do precyzyjnego chwytania i manipulacji drobnymi elementami, co jest niezbędne w montażu komponentów elektronicznych. W branży mechanicznej, ich specyfika sprawia, że są idealnym narzędziem do wykonywania zadań wymagających dużej siły przy jednoczesnym zachowaniu kontroli nad uchwyconym obiektem. Zgodnie z najlepszymi praktykami, stosowanie kleszczy Bertena pozwala na znaczne zwiększenie efektywności pracy oraz minimalizację ryzyka uszkodzenia materiałów. Dodatkowo, ich projekt uwzględnia ergonomię, co przekłada się na komfort użytkowania podczas długotrwałej pracy.

Pytanie 8

Co jest przyczyną występowania wrodzonych nieprawidłowości w zgryzie?

A. parafunkcja aparatu żucia

B. uraz twarzoczaszki dziecka wskutek poważnego wypadku drogowego

C. rubeola przebyta przez matkę w trakcie pierwszego trymestru ciąży

D. dysfunkcja aparatu żucia

Różyczka przebyta przez matkę w pierwszym trymestrze ciąży jest jednym z istotnych czynników teratogennych, które mogą prowadzić do wad wrodzonych, w tym wad zgryzu. W tym okresie ciąży rozwijają się kluczowe struktury anatomiczne, a wirus różyczki może powodować poważne uszkodzenia tkanek. Mechanizmy działania wirusa obejmują uszkodzenie komórek oraz zaburzenie procesu namnażania się komórek w rozwijającym się organizmie, co może prowadzić do nieprawidłowego kształtowania się szczęk i zębów. Przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce klinicznej jest istotność wczesnego diagnozowania i monitorowania kobiet w ciąży, które miały kontakt z wirusem, oraz wdrażanie odpowiednich strategii prewencyjnych. Zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia oraz krajowymi programami zdrowotnymi, szczepienia przeciwko różyczce dla kobiet w wieku rozrodczym są kluczowym elementem profilaktyki, co może znacznie zredukować ryzyko powstawania wad wrodzonych u noworodków.

Pytanie 9

Do przygotowania uszczelniającej pasty endodontycznej Endomethasone N z eugenolem należy stosować jedynie

A. metalową szpatułkę, specjalny bloczek papierowy

B. plastikowa łopatka, powierzchnia niewchłaniająca bloczku papierowego

C. plastikową szpatułkę, szklaną płytkę

D. sterylna łopatka i sterylna płytka szklana

Wybór sterylnej łopatki i sterylnej płytki szklanej do przygotowania uszczelniającej pasty endodontycznej Endomethasone N zarabianej eugenolem jest zgodny z najlepszymi praktykami w stomatologii. Użycie sterylnych narzędzi jest kluczowe, aby zminimalizować ryzyko wprowadzenia patogenów do kanału korzeniowego, co może prowadzić do infekcji. Sterylność narzędzi zapewnia, że substancje chemiczne, takie jak eugenol, nie są zanieczyszczone, co jest istotne dla skuteczności leczenia. Przykładem praktycznego zastosowania tego podejścia jest przygotowanie pasty w warunkach asystowanych, gdzie zachowanie sterylności jest kluczowe. Użycie szklanej płytki pozwala na dokładne wymieszanie składników, co zapewnia jednorodność pasty, a plastikowa łopatka jest preferowana ze względu na jej właściwości, które ograniczają ryzyko odczynów chemicznych z materiałem. Właściwe techniki przygotowania materiałów endodontycznych są niezbędne dla osiągnięcia sukcesu klinicznego w leczeniu kanałowym.

Pytanie 10

Aby przeprowadzić ekstrakcję górnego prawego kła z zachowaniem korony, należy użyć kleszczy Tomesa-Bertena

A. proste

B. bagnetowe

C. esowate z rękojeścią

D. esowate

W przypadku ekstrakcji górnego prawego kła z zachowaną koroną zębową, zastosowanie kleszczy prostych jest najbardziej odpowiednie. Kleszcze proste, dzięki swojej konstrukcji, pozwalają na precyzyjne uchwycenie zęba i skuteczne działanie w obszarze, gdzie ząb jest mocno osadzony w kości. Umożliwiają one lekarzowi dentystycznemu zastosowanie odpowiedniej siły w kierunku wzdłuż osi długiej zęba, co jest kluczowe, aby uniknąć złamań korony zębowej podczas ekstrakcji. W praktyce, kleszcze proste są standardowo używane w gabinetach stomatologicznych do usuwania zębów z zachowaną koroną, a ich użycie jest zgodne z najlepszymi praktykami w dziedzinie stomatologii. Warto również zauważyć, że odpowiednie przygotowanie narzędzi, w tym kleszczy, przed zabiegiem, jest kluczowe dla osiągnięcia sukcesu i minimalizacji ryzyka powikłań, takich jak uszkodzenia okolicznych tkanek czy niepełne usunięcie zęba.

Pytanie 11

Jak oznaczana jest próchnica zęba na schemacie?

A. literą R

B. literą W

C. literą K

D. literą C

Prawidłowa odpowiedź to literka C, która odnosi się do oznaczenia próchnicy zęba na diagramie. Próchnica, znana również jako karies, jest jedną z najczęstszych chorób zębów i jest wynikiem demineralizacji twardych tkanek zęba. Oznaczenie C na diagramie jest zgodne z międzynarodowymi standardami dentystycznymi, które ułatwiają identyfikację problemów z zębami. W codziennej praktyce stomatologicznej, lekarze stomatolodzy często wykorzystują takie oznaczenia do szybkiej komunikacji z pacjentami oraz innymi specjalistami. Na przykład, jeżeli dentysta zauważy początki próchnicy, może od razu oznaczyć ząb literą C, co pozwala na łatwe śledzenie postępu leczenia i planowanie interwencji. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi znaczenia tych oznaczeń, gdyż mogą one wpływać na dalsze działania, takie jak leczenie czy profilaktyka. Ponadto, edukacja na temat próchnicy jest kluczowa, aby zapobiegać jej występowaniu poprzez odpowiednią higienę jamy ustnej oraz regularne wizyty kontrolne.

Pytanie 12

Jakie zęby wskazane w systemie FDI znajdują się w sektorze III?

A. 48-44

B. 18-14

C. 24-28

D. 13-23

Odpowiedź 24-28 jest prawidłowa, ponieważ w systemie FDI (Fédération Dentaire Internationale) sektor III obejmuje zęby trzonowe górne, oznaczone numerami 24-28. Sektor ten dotyczy zębów znajdujących się w prawej i lewej części łuku zębowego, od pierwszego do trzeciego zęba trzonowego. Zrozumienie struktury numeracji w systemie FDI jest kluczowe dla profesjonalistów w stomatologii, ponieważ pozwala na precyzyjne identyfikowanie i komunikowanie się o konkretnych zębach. Na przykład, w przypadku planowania leczenia ortodontycznego lub protetycznego, znajomość tej numeracji jest niezbędna do oceny stanu zębów oraz do podejmowania decyzji dotyczących ich leczenia lub ewentualnej ekstrakcji. System FDI jest szeroko stosowany w praktyce stomatologicznej na całym świecie, a jego znajomość zwiększa efektywność i dokładność diagnostyki oraz terapii stomatologicznych. Przykładowo, jeśli pacjent wymaga usunięcia zęba 25, lekarz musi być w stanie szybko i jednoznacznie zidentyfikować jego położenie, co ułatwia komunikację z zespołem medycznym oraz pacjentem.

Pytanie 13

Stomatolog wykonuje pierwsze badanie profilaktyczne u pacjenta. W tym czasie asystentka stomatologiczna powinna

A. wypełniać sekcję diagnostyczną karty

B. obsługiwać końcówkę ssaka

C. kontrolować oświetlenie w jamie ustnej

D. uzupełniać rejestrację pacjentów

Wypełnienie części diagnostycznej karty pacjenta podczas pierwszej wizyty to bardzo ważne zadanie dla asystentki stomatologicznej. Dzięki temu możemy dokładnie zapisać stan zdrowia jamy ustnej pacjenta, co ma spore znaczenie dla dalszego leczenia i oceny, jak skuteczne były wcześniejsze działania. Właściwie wypełniona karta powinna zawierać takie info jak historia chorób, wcześniej wykonane zabiegi stomatologiczne czy aktualne dolegliwości. Na przykład, warto wpisać alergie pacjenta, bo to jest istotne przy wyborze materiałów, które później użyjemy. Generalnie, dokumentacja medyczna to ważna baza wiedzy dla stomatologa przy planowaniu leczenia, więc asystentka powinna dbać, aby była przejrzysta i rzetelna. To naprawdę pomagają w praktyce, więc warto trzymać się tych standardów.

Pytanie 14

Miękkim, fizjologicznym złogiem nazębnym jest

A. biały nalot

B. płytka nazębna

C. nabyta osłonka zębowa

D. zalegające resztki pokarmowe

Pojęcia płytki nazębnej, białego nalotu oraz zalegających resztek pokarmowych często są mylone z nabytą osłonką zębową, mimo że mają różne znaczenie i konsekwencje dla zdrowia jamy ustnej. Płytka nazębna jest to zespół bakterii i ich produktów metabolicznych, który może stać się twardym złogiem, tzw. kamieniem nazębnym, gdy nie jest regularnie usuwany. To zjawisko, jeśli nie kontrolowane, prowadzi do chorób dziąseł i próchnicy. Biały nalot natomiast to najczęściej osad, który może być wynikiem nieodpowiedniej higieny jamy ustnej lub problemów zdrowotnych, takich jak suchość w ustach. Zalegające resztki pokarmowe są zjawiskiem, które może występować po posiłkach i mogą sprzyjać rozwojowi płytki nazębnej, ale same w sobie nie są złogiem nazębnym. Kluczowym błędem myślowym jest więc utożsamianie tych pojęć z nabyta osłonką zębową, co prowadzi do niewłaściwego podejścia do higieny jamy ustnej. Aby skutecznie dbać o zdrowie zębów i dziąseł, ważne jest zrozumienie różnicy między tymi pojęciami oraz wprowadzenie właściwych nawyków higienicznych, w tym regularne szczotkowanie z użyciem pasty z fluorem oraz wizyty u dentysty, co podkreśla znaczenie proaktywnego podejścia do zdrowia jamy ustnej.

Pytanie 15

Którego zabiegu nie powinno się przeprowadzać, gdy pacjent leży?

A. Ekstyrpacji miazgi

B. Piaskowania zębów

C. Opracowania kanałów

D. Przymiarki protez

Przymiarki protez to kluczowy etap w procesie protetycznym, który wymaga, aby pacjent znajdował się w pozycji siedzącej lub półleżącej. Jest to istotne ze względu na naturalne ułożenie szczęk oraz ich relacje, które mogą się zmieniać w pozycji leżącej. Pozycja leżąca może prowadzić do niewłaściwego odwzorowania łuków zębowych i sprzyjać błędom w pomiarach, co może skutkować niewłaściwym dopasowaniem protezy. W praktyce, przymiarki powinny być przeprowadzane w komfortowej pozycji pacjenta, aby zapewnić dokładność podczas pomiarów oraz umożliwić oceny estetyczne i funkcjonalne. W wielu przypadkach technicy protetyczni wykorzystują również dodatkowe narzędzia, takie jak wosk do odzwierciedlenia kształtu łuków zębowych. Dobre praktyki w dziedzinie protetyki zalecają, aby każda przymiarka była starannie monitorowana, a pacjent aktywnie uczestniczył w procesie oceny, co jest znacznie łatwiejsze, gdy nie leży on na stole. Ostatecznie, precyzyjne przymiarki są kluczowe dla sukcesu protetycznego, co podkreślają standardy jakości w stomatologii.

Pytanie 16

Jakiego preparatu używa się do bezpośredniego pokrywania miazgi?

A. Roztwór soli fizjologicznej

B. Roztwór fluorku sodu

C. Twardniejący wodorotlenek wapnia

D. Nietwardniejący wodorotlenek wapnia

Nietwardniejący wodorotlenek wapnia jest materiałem stosowanym w stomatologii do bezpośredniego pokrycia miazgi zęba, szczególnie w przypadku, gdy miazga jest lekko podrażniona lub wczesny stan zapalny. Jego właściwości, takie jak zdolność do neutralizacji kwasów oraz stymulacji mineralizacji, czynią go idealnym wyborem w takich sytuacjach. W praktyce, materiał ten jest aplikowany na odsłoniętą miazgę po usunięciu próchnicy, co pozwala na ochronę miazgi przed dalszymi uszkodzeniami oraz na wspomaganie jej regeneracji. Zgodnie z rekomendacjami American Dental Association, stosowanie nietwardniejącego wodorotlenku wapnia jest uznawane za standardową procedurę w takich przypadkach. Dodatkowo, ze względu na swoje właściwości antybakteryjne, zmniejsza ryzyko infekcji, co jest kluczowe w zachowaniu zdrowia zęba. Przykłady zastosowania obejmują leczenie zębów mlecznych oraz wczesne interwencje w przypadku zębów stałych, co podkreśla jego znaczenie w praktyce stomatologicznej.

Pytanie 17

Aby uzyskać wycisk dolny w przypadku braków zębowych skrzydłowych, należy wykonać odpowiednią łyżkę wyciskową

A. w formie podkowy, z brzegami wysokimi w części przedniej oraz niskimi w bokach.

B. z wcięciem dla języka, z wysokimi krawędziami.

C. z wcięciem dla języka, z krawędziami niskimi i zaokrąglonymi.

D. z częścią podniebienną o niskich, zaokrąglonych krawędziach.

Nieprawidłowe odpowiedzi na pytanie o wybór łyżki wyciskowej do pobrania wycisku dolnego przy skrzydłowych brakach uzębienia często wynikają z niepełnego zrozumienia anatomicznych i funkcjonalnych wymagań związanych z tym procesem. Łyżka wyciskowa z wcięciem dla języka o krawędziach niskich zaokrąglonych może nie zapewnić wystarczającej stabilizacji i precyzji, co jest kluczowe w przypadku pacjentów z brakami uzębienia. Niższe krawędzie w tej konstrukcji mogą prowadzić do trudności w utrzymaniu łyżki na właściwej pozycji podczas pobierania wycisku, co z kolei może skutkować błędami w odzwierciedleniu kształtu tkanek oraz braków uzębienia. Odpowiedź sugerująca łyżkę w kształcie podkowy z wysokimi brzegami w odcinku bocznym również jest nieadekwatna, ponieważ może powodować podrażnienia i dyskomfort pacjenta, a także ograniczać swobodę ruchu w jamie ustnej. Krawędzie wysokie w tych obszarach mogą zakłócać naturalny ruch języka, co jest niezbędne dla komfortu pacjenta. Ostatecznie, wybór łyżki powinien być ściśle zgodny z anatomią oraz funkcjami jamy ustnej, aby uzyskać maksymalną dokładność i komfort podczas całego procesu wyciskania.

Pytanie 18

Którego z narzędzi nie powinno się używać w trakcie wykonywania zabiegu resekcji?

A. Raspatora

B. Dźwigni Meissnera

C. Skalpela

D. Imadła Mathieu

Dźwignia Meissnera nie jest narzędziem zalecanym do stosowania podczas resekcji. To narzędzie, choć może być użyteczne w innych procedurach chirurgicznych, takie jak ortopedia czy chirurgia otwierająca, nie jest przeznaczone do precyzyjnego oddzielania tkanek oraz kontrolowanego usuwania fragmentów tkankowych, co jest kluczowe w trakcie resekcji. Rekomendowane narzędzia do tego zabiegu to skalpel, raspator oraz imadło Mathieu, które pozwalają na dokładność i precyzję. Skalpel zapewnia ostre cięcie, raspator umożliwia delikatne separowanie tkanek, a imadło Mathieu stabilizuje obszar operacyjny, co jest niezbędne dla uzyskania satysfakcjonujących wyników. W przypadku resekcji, prawidłowe użycie narzędzi ma kluczowe znaczenie dla minimalizacji krwawienia i ryzyka zakażeń, co jest zgodne z najlepszymi praktykami chirurgicznymi.

Pytanie 19

W dokumentacji medycznej pacjenta przy dacie ostatniej konsultacji zapisano: pacjent zgłosi się za tydzień w celu leczenia zęba 45 (MOD). Przed wizytą tego pacjenta należy przygotować kształtkę na ząb.

A. pierwszy przedtrzonowiec górny lewy

B. drugi przedtrzonowiec dolny prawy

C. pierwszy trzonowiec górny lewy

D. drugi trzonowiec dolny prawy

Odpowiedź 'drugi przedtrzonowiec dolny prawy' jest prawidłowa, ponieważ ząb 45 odnosi się do drugiego przedtrzonowca dolnego po prawej stronie w międzynarodowej numeracji zębów, która jest zgodna z normami określonymi przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). Przygotowanie kształtki dla zęba 45 jest kluczowe w kontekście leczenia, gdyż odpowiednia forma kształtki zapewnia optymalne warunki do przeprowadzenia zabiegu stomatologicznego. Kształtka może być użyta do przygotowania ubytku, co jest istotne dla skuteczności leczenia, zwłaszcza w przypadkach wymagających odbudowy materialnej. W praktyce stomatologicznej zawsze należy zwracać uwagę na prawidłowe przygotowanie narzędzi i materiałów, aby zminimalizować ryzyko komplikacji oraz zapewnić pacjentowi komfort podczas wizyty. Ponadto, znajomość prawidłowej numeracji zębów jest niezbędna dla efektywnej komunikacji w zespole dentystycznym i przy planowaniu leczenia.

Pytanie 20

Z dokumentacji w karcie stomatologicznej pacjenta wynika, że podczas ostatniej wizyty w gabinecie przeprowadzono ekstrakcję zęba 38 oraz zastosowano szwy materacowe. Na wizytę kontrolną, zaplanowaną tydzień po zabiegu, należy przygotować:

A. kleszczyki, jałowe kuleczki waty, roztwór wodorotlenku wapnia

B. nożyczki, pęsetę, jałowe tampony, sól fizjologiczną

C. nożyczki, kleszczyki hemostatyczne, jałowe tampony, wodę

D. kleszczyki, jałowe kuleczki waty, roztwór podchlorynu sodu

Wybór nożyczek, pęsety, jałowych tamponów oraz soli fizjologicznej jako wyposażenia na wizytę kontrolną po ekstrakcji zęba 38 oraz założeniu szwów materacowych jest jak najbardziej uzasadniony. Nożyczki będą niezbędne do precyzyjnego usunięcia szwów, co jest kluczowym krokiem w procesie gojenia i zapewnienia pacjentowi komfortu. Pęseta ułatwi chwytanie i manipulację tkankami lub materiałem szewnym, a jałowe tampony posłużą do absorpcji ewentualnych krwawień. Sól fizjologiczna jest istotnym elementem, który może być użyty do przemywania ran pooperacyjnych, co wspiera proces gojenia oraz minimalizuje ryzyko infekcji. W kontekście opieki stomatologicznej, przestrzeganie zasad aseptyki i anestezjologii, jak również umiejętność przeprowadzania wizyt kontrolnych po zabiegach chirurgicznych, są kluczowe dla zapewnienia pacjentowi bezpieczeństwa i wysokiej jakości usług. Takie podejście jest zgodne z dobrymi praktykami w stomatologii, zgodnie z zaleceniami towarzystw stomatologicznych oraz protokołami postępowania w przypadku zabiegów chirurgicznych w jamie ustnej.

Pytanie 21

Przygotowując czasowy opatrunek o działaniu odontotropowym, należy połączyć tlenek cynku z substancją, którą jest

A. eugenol

B. boraks

C. fenol

D. tymol

Eugenol to substancja o właściwościach przeciwbólowych i przeciwzapalnych, która jest często wykorzystywana w stomatologii do przygotowania czasowych opatrunków o działaniu odontotropowym. Kiedy tlenek cynku jest mieszany z eugenolem, powstaje pasta, która nie tylko skutecznie chroni miazgę zęba, ale także wspomaga procesy gojenia tkanek. Eugenol działa jako środek antyseptyczny, co jest niezwykle istotne w kontekście unikania infekcji w obszarze zabiegów stomatologicznych. W praktyce, ta kombinacja jest szczególnie polecana w przypadkach, gdy ząb jest narażony na działanie czynników zewnętrznych, takich jak bakterie czy urazy mechaniczne, co podkreśla jej zastosowanie w standardach pracy w gabinetach stomatologicznych. Stosowanie eugenolu w połączeniu z tlenkiem cynku jest dobrze udokumentowane w literaturze medycznej, co czyni tę metodę jedną z najbardziej uznawanych w ramach terapii dentystycznych. Znajomość tego związku oraz jego właściwości jest kluczowa dla każdego stomatologa, co podkreśla znaczenie edukacji w tym zakresie.

Pytanie 22

Przyczyną zaburzeń działania, czyli dysfunkcji narządu żucia, jest

A. nawykowe podparcie brody

B. nieprawidłowe ułożenie niemowlęcia podczas snu

C. gryzienie paznokci

D. korzystanie ze smoczka

Ogryzanie paznokci, ssanie smoczka oraz nawykowe podpieranie bródki to zachowania, które mogą wpływać na zdrowie jamy ustnej, ale nie są głównymi przyczynami dysfunkcji narządu żucia. Ogryzanie paznokci, choć często kojarzone z problemami ze stresem, nie ma bezpośredniego związku z rozwojem zgryzu. Może prowadzić do uszkodzeń zębów, ale nie jest czynnikiem rozwojowym. Ssanie smoczka, jeśli trwa zbyt długo, może wpływać na kształt zgryzu, lecz w początkowych etapach życia, gdy jest stosowane w sposób kontrolowany, może mieć korzystny wpływ na rozwój jamy ustnej, dostarczając dziecku poczucia bezpieczeństwa. Nawyki, takie jak podpieranie bródki, mogą być symptomem innych problemów, takich jak zmęczenie lub napięcie, ale same w sobie nie są uznawane za główną przyczynę dysfunkcji. Kluczowe jest zrozumienie, że nie każde zachowanie związane z jamą ustną prowadzi do dysfunkcji; ważne jest, aby rozróżniać typowe nawyki od rzeczywistych przyczyn problemów ortodontycznych. W kontekście zdrowia jamy ustnej istotne jest stosowanie się do zaleceń specjalistów oraz zapewnienie dzieciom zdrowego otoczenia sprzyjającego ich prawidłowemu rozwojowi.

Pytanie 23

Dokumentacja medyczna indywidualna zewnętrzna nie powinna

A. skierowanie.

B. opinia lekarska.

C. recepta.

D. karta choroby.

Karta choroby to dokument, który zbiera wszystkie ważne info o zdrowiu pacjenta i przebiegu jego leczenia. Warto wiedzieć, że w kontekście dokumentacji medycznej zewnętrznej, karta choroby nie jest traktowana jak coś, co powinniśmy trzymać poza placówką, w której pacjent był leczony. Przykładowo, jak ktoś jest w szpitalu, to w jego karcie choroby mamy wszystkie info dotyczące diagnozy, leczenia oraz postępów w zdrowieniu. Ustawa i wytyczne jasno mówią, że karta choroby to część dokumentacji medycznej danej placówki, a to jak ją przechowujemy i zarządzamy nią, jest regulowane konkretnymi normami. Dlatego też karta choroby nie powinna być traktowana jako dokumentacja zewnętrzna, co potwierdzają dobre praktyki w zarządzaniu dokumentacją pacjentów.

Pytanie 24

Jaką proporcję bazy do katalizatora należy zastosować przy tworzeniu chemoutwardzalnego materiału kompozytowego?

A. 1:3

B. 1:1

C. 2:1

D. 1:2

Odpowiedź 1:1 jest poprawna, ponieważ wskazuje na równą proporcję bazy do katalizatora, co jest kluczowe dla uzyskania optymalnych właściwości materiału kompozytowego chemoutwardzalnego. Równowaga ta zapewnia skuteczną reakcję utwardzania, co z kolei wpływa na wytrzymałość oraz elastyczność materiału. W praktyce, stosując proporcję 1:1, można osiągnąć najlepsze rezultaty w procesie produkcyjnym, co zostało potwierdzone w badaniach i standardach branżowych. Na przykład, w procesach związanych z produkcją żywic epoksydowych, stosowanie tej proporcji pozwala na uzyskanie materiałów o zwiększonej odporności na działanie czynników chemicznych oraz wysokiej stabilności termicznej. Dodatkowo, przy zachowaniu tej proporcji, możliwe jest zminimalizowanie ryzyka powstawania pęcherzyków powietrza w kompozycie, co może negatywnie wpływać na jego właściwości fizyczne. Dlatego też, w kontekście standardów, takich jak ASTM D638 dla próbek materiałów kompozytowych, stosowanie równych proporcji bazy do katalizatora jest zalecane jako najlepsza praktyka.

Pytanie 25

Jaką zasadę pięciu zmian reprezentuje ustawienie głowy pacjenta z jej odchyleniem w prawo lub w lewo?

A. III

B. II

C. I

D. IV

Odpowiedź III jest prawidłowa, ponieważ odchylenie głowy pacjenta w prawo lub lewo jest zgodne z zasadą pięciu zmian, która dotyczy ustawienia ciała pacjenta w kontekście optymalizacji warunków do przeprowadzenia zabiegu medycznego. Odchylenie głowy w tę stronę umożliwia lepszy dostęp do obszaru, który ma być leczony, a także poprawia widoczność dla lekarza. Przykładem praktycznego zastosowania tej zasady może być zabieg intubacji, gdzie odpowiednie ustawienie głowy pacjenta jest kluczowe dla zapewnienia drożności dróg oddechowych. Ponadto, zgodnie z wytycznymi organizacji medycznych, takich jak American Heart Association, właściwe ustawienie pacjenta może znacząco wpłynąć na skuteczność wykonywanych procedur oraz bezpieczeństwo pacjenta. Warto również zauważyć, że zastosowanie odchylenia głowy w odpowiednim kierunku może zmniejszyć ryzyko powikłań, takich jak aspiracja czy niewłaściwe umiejscowienie rurki intubacyjnej, co jest szczególnie istotne w przypadku pacjentów z otyłością czy ograniczeniami anatomicznymi.

Pytanie 26

Podczas pracy w zespole instrumenty na tacy powinny być ustawione

A. w kolejności rosnącej, od lewej do prawej.

B. w kolejności malejącej, od lewej do prawej.

C. zgodnie z kolejnością użycia przez lekarza, od prawej do lewej.

D. zgodnie z kolejnością użycia przez lekarza, od lewej do prawej.

Układanie instrumentów w różnych porządkach, jak malejące lub rosnące rozmiary, nie uwzględnia praktycznych potrzeb lekarza podczas zabiegu. Takie podejście może prowadzić do dezorganizacji na stole operacyjnym, co z kolei zwiększa ryzyko pomyłek i nieefektywności. Wybór układu malejącego rozmiaru nie uwzględnia logiki użycia narzędzi; na przykład, podczas operacji chirurgicznych często najpierw używa się mniejszych narzędzi, co czyni ten sposób niewłaściwym. Ponadto, ułożenie instrumentów według rozmiaru, a nie według kolejności ich użycia, może prowadzić do dezorientacji zespołu medycznego, co z kolei może skutkować opóźnieniami i stresującymi sytuacjami. Ponadto, organizacja miejsca pracy w medycynie opiera się na ścisłych zasadach dotyczących ergonomii i efektywności, które zalecają, aby wszystkie narzędzia były łatwo dostępne w odpowiedniej kolejności. Odpowiednia organizacja nie tylko ułatwia pracę zespołu, ale również wpływa na bezpieczeństwo pacjenta, co jest kluczowe w każdej procedurze medycznej. W praktyce, lekarze i pielęgniarki powinni dążyć do układania narzędzi w sposób, który wspiera ich pracę, a nie stwarza dodatkowych barier lub problemów, co jest wyraźnie pomijane w niepoprawnych odpowiedziach.

Pytanie 27

Która forma próchnicy najczęściej diagnozowana jest u dzieci i młodzieży?

A. Nietypowa

B. Przewlekła

C. Powikłana

D. Ostra

Ostra próchnica jest najczęściej występującym rodzajem próchnicy u dzieci i młodzieży. Charakteryzuje się szybkim postępem choroby, co prowadzi do nagromadzenia się bakterii w jamie ustnej oraz do szybkiej demineralizacji szkliwa. W przypadku dzieci, ich dietetyczne nawyki, bogate w cukry, oraz niewystarczająca higiena jamy ustnej są głównymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi ostrej próchnicy. Szkoły powinny edukować dzieci w zakresie profilaktyki, w tym regularnego mycia zębów oraz ograniczania spożycia słodyczy. Wczesne wykrycie i leczenie ostrej próchnicy jest kluczowe, aby zapobiec powikłaniom, takim jak ból, infekcje, a także konieczność przeprowadzenia bardziej skomplikowanych zabiegów stomatologicznych. Zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, regularne wizyty u dentysty oraz stosowanie fluoru mogą znacząco poprawić stan zdrowia jamy ustnej dzieci, co potwierdzają liczne badania kliniczne.

Pytanie 28

Jakiego typu próchnica powstaje w okolicy wypełnienia lub po jego utracie?

A. Okrągła

B. Początkowa

C. Wtórna

D. Niezwykła

Próchnica wtórna, czyli ta która powstaje wokół wypełnień, to dość powszechny problem. Zazwyczaj zdarza się, gdy wypełnienie jest uszkodzone lub po prostu zaczyna się psuć. W takich miejscach lubi gromadzić się płytka bakteryjna i resztki jedzenia, więc regularne kontroli u dentysty są kluczowe. Wiesz, jak to jest – jeśli nie zajmiesz się higieną jamy ustnej, to po pewnym czasie może się okazać, że wokół wypełnienia zaczyna powstawać ubytek, a to na pewno nie jest to, co chcielibyśmy mieć. Dlatego warto dbać o zęby, a szczególnie o te wypełnione. Mycie zębów, w tym przestrzeni międzyzębowych, to bardzo ważna sprawa. Często mówi się o edukacji pacjentów o profilaktyce, bo to naprawdę istotne, żeby utrzymać zęby w dobrym stanie.

Pytanie 29

Po aplikacji wytrawiacza na przygotowaną powierzchnię zęba pacjenta, co powinna zrobić asystentka po pewnym czasie?

A. wypłukać

B. wysuszyć

C. spolimeryzować

D. zdjąć

Wypłukanie wytrawiacza to naprawdę ważny krok, jeśli chodzi o przygotowanie zęba do dalszego leczenia, zwłaszcza gdy używamy materiałów kompozytowych. Wytrawiacz, zazwyczaj na bazie kwasu fosforowego, ma za zadanie usunąć warstwę szkliwa oraz stworzyć mikroszczeliny, co pozwala lepiej trzymać się materiałowi wypełniającemu. Po jego nałożeniu i działaniu przez wyznaczony czas, kluczowe jest, żeby dokładnie go wypłukać. Jeśli zostawimy wytrawiacz, to może to osłabić strukturę zęba i negatywnie wpłynąć na jakość połączenia z wypełnieniem. W praktyce stomatologicznej warto też zwracać uwagę na zalecenia producentów materiałów kompozytowych, które mówią o potrzebie wypłukania po określonym czasie. W moim doświadczeniu dobrze jest również mieć na oku pacjenta w tym momencie, żeby upewnić się, że żadne substancje, jak alkohol używany do płukania, nie zostaną na zębie. Takie podejście nie tylko poprawia trwałość leczenia, ale i zmniejsza ryzyko problemów z zębem później.

Pytanie 30

Jakie urządzenie powinno być przygotowane do zabiegu periopolishingu?

A. Skaler ultradźwiękowy.

B. Piaskarkę z dyszą perio i proszkiem na bazie glicyny.

C. Kauter.

D. Mikrosilnik z kątnicą profin.

Piaskarka z dyszą perio i proszkiem na bazie glicyny jest kluczowym urządzeniem w zabiegu periopolishingu, ponieważ umożliwia skuteczne usuwanie osadów z powierzchni zębów oraz tkanek miękkich w obrębie jamy ustnej. Proszek na bazie glicyny jest preferowany ze względu na swoją delikatność i skuteczność w redukcji biofilmu bakteryjnego, co jest istotne dla utrzymania zdrowia przyzębia. Glicyna, jako substancja nieabrazyjna, minimalizuje ryzyko uszkodzenia szkliwa zębowego oraz tkanek miękkich, co czyni ją idealnym wyborem w przypadkach wymagających szczególnej ostrożności. Przykładowo, w leczeniu pacjentów z chorobami przyzębia, periopolishing może być stosowany jako uzupełnienie skalingu, aby wygładzić powierzchnię zębów i poprawić ich estetykę. Dobrą praktyką jest również stosowanie piaskarek w ramach profilaktyki, aby zapobiegać akumulacji osadów, co przekłada się na zdrowie jamy ustnej i komfort pacjenta. W związku z tym, piaskarka z dyszą perio i proszkiem glicynowym jest standardowym narzędziem w nowoczesnej perio- oraz stomatologii zachowawczej.

Pytanie 31

W trakcie wizyty pacjenta lekarz będzie sporządzał rejestr zwarcia. Jakie materiały należy przygotować do tego zabiegu?

A. kompletną protezę oraz wzornik kolorów

B. wosk zgryzowy oraz palnik gazowy

C. modele z próbnymi protezami woskowymi oraz ołówek kopiowy

D. łyżki wyciskowe, gumową miseczkę oraz szpatułkę do mieszania

Wybór wosku zgryzowego i palnika gazowego jako narzędzi do pobierania rejestru zwarcia jest zgodny z najlepszymi praktykami w stomatologii. Wosk zgryzowy jest materiałem o odpowiedniej plastyczności, który po podgrzaniu i uformowaniu na łuku zębowym pozwala uzyskać dokładny odcisk zgryzu pacjenta. Palnik gazowy umożliwia szybkie i precyzyjne podgrzewanie wosku, co jest kluczowe dla uzyskania właściwej konsystencji i formy, co z kolei zwiększa precyzję pomiaru. W praktyce, po pobraniu odcisku, wosk pozwala na odtworzenie kształtu zgryzu pacjenta, co jest niezbędne przy projektowaniu protez lub innych uzupełnień protetycznych. Przeprowadzenie takiego zabiegu zgodnie z przyjętymi standardami zapewnia wysoką jakość leczenia oraz satysfakcję pacjenta, co jest priorytetem w nowoczesnej stomatologii. Dodatkowo, wosk zgryzowy pozwala na łatwą korekcję i dopasowanie, co czyni go materiałem niezwykle praktycznym w procesie protetycznym.

Pytanie 32

Kompomerowe materiały są kombinacją cementu

A. krzemowego i cementu karboksylowego

B. fosforanowego i cementu glassjonomerowego

C. glassjonomerowego i kompozytu

D. glassjonomerowego i ormoceru

Materiały kompomerowe to innowacyjne połączenia, które łączą cechy cementu glassjonomerowego i kompozytów. Cement glassjonomerowy zapewnia doskonałą adhezję do tkanek zęba oraz uwalnia jony fluoru, które mają działanie przeciwdziałające próchnicy. Z kolei kompozyty charakteryzują się wyższą estetyką i lepszymi właściwościami mechanicznymi, co sprawia, że materiały kompomerowe znajdują zastosowanie w stomatologii estetycznej, szczególnie w odbudowach zębów przednich. Dzięki swoim właściwościom, materiały te są szeroko stosowane w uzupełnieniach, które wymagają zarówno trwałości, jak i estetyki. Stosując materiały kompomerowe, dentyści mogą zapewnić pacjentom wysokiej jakości leczenie, które łączy wytrzymałość z estetyką, co jest zgodne z standardami nowoczesnej stomatologii. Dodatkowo, materiały te są łatwe w obróbce i mogą być stosowane w różnych technikach, co zwiększa ich uniwersalność w praktyce stomatologicznej.

Pytanie 33

Jakie masy wyciskowe są używane do uzyskiwania wycisków dwuwarstwowych?

A. Stentsowe

B. Agarowe

C. Alginatowe

D. Silikonowe

Silikonowe masy wyciskowe są najczęściej stosowane do pobierania wycisków dwuwarstwowych ze względu na swoje doskonałe właściwości reologiczne i adaptacyjne. Charakteryzują się one wysoką elastycznością oraz niską lepkością, co pozwala na precyzyjne odwzorowanie nawet najbardziej skomplikowanych kształtów anatomicznych. W praktyce, wycisk dwuwarstwowy polega na zastosowaniu dwóch różnych silikonów: jeden jest używany jako materiał wyciskowy o niskiej lepkości, który wnika w detale, natomiast drugi, o wyższej lepkości, służy do uzyskania stabilnego i dokładnego wycisku. Taki proces zapewnia idealną dokładność, co jest kluczowe w protetyce i ortodoncji. Silikonowe masy wyciskowe spełniają również normy ISO 4823, co gwarantuje ich wysoką jakość i bezpieczeństwo. Przykładowo, w przypadku prac protetycznych, zastosowanie wycisku dwuwarstwowego pozwala na lepsze dopasowanie koron czy mostów, co z kolei przekłada się na zwiększenie komfortu pacjenta oraz wydłużenie trwałości wykonanych prac. W związku z tym, silikonowe masy są podstawowym narzędziem w nowoczesnej stomatologii.

Pytanie 34

W jakim kolorze należy przechowywać odpady medyczne specjalne w worku?

A. niebieskim

B. żółtym

C. czerwonym

D. czarnym

Wybór niewłaściwego koloru worka na odpady medyczne może prowadzić do poważnych konsekwencji związanych z bezpieczeństwem. Przykładowo, umieszczanie odpadów medycznych w workach czarnych jest sprzeczne z obowiązującymi standardami, ponieważ czarne worki są przeznaczone dla odpadów zmieszanych, które nie stanowią zagrożenia biologicznego. W przypadku umieszczania odpadów zakaźnych w takich workach, może dojść do ich rozprzestrzenienia, co stwarza ryzyko dla pracowników służby zdrowia oraz całego społeczeństwa. Właściwe segregowanie odpadów jest kluczowe dla skutecznego ich zarządzania, a błędna klasyfikacja może prowadzić do poważnych naruszeń przepisów prawnych oraz standardów ochrony zdrowia. Odpady medyczne nie powinny być również umieszczane w workach czerwonych, które są wykorzystywane głównie do zbierania materiałów, które podlegają unieszkodliwieniu w procesie spalania, ale nie są bezpośrednio zakaźne. Z kolei worki niebieskie są przeznaczone do zbierania papierowych i tekturowych odpadów, co również nie ma zastosowania w przypadku materiałów medycznych. Właściwe oznaczenie i segregacja odpadów są fundamentem odpowiedzialnej gospodarki odpadami, a ich zaniedbanie prowadzi do potencjalnych zagrożeń zdrowotnych oraz naruszeń przepisów prawa. Należy zatem zrozumieć, że każdy typ odpadu ma swoje specyficzne wymagania dotyczące składowania i unieszkodliwiania, które muszą być ściśle przestrzegane dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno ludzi, jak i środowiska.

Pytanie 35

Aby przygotować 3 litry 2% roztworu środka dezynfekcyjnego, jakie składniki są potrzebne?

A. 2 940 ml wody i 60 ml koncentratu

B. 2 960 ml wody i 40 ml koncentratu

C. 2 980 ml wody i 20 ml koncentratu

D. 2 920 ml wody i 80 ml koncentratu

Żeby zrobić 3 litry 2% roztworu tego środka dezynfekcyjnego, musimy najpierw policzyć, ile koncentratu i wody w ogóle potrzeba. Wiesz, że 2% oznacza, że na 100 ml roztworu mamy 2 ml samej substancji czynnej? Więc, dla 3000 ml roztworu, co jest 3 litrami, musimy wykorzystać 60 ml koncentratu (bo 2% z 3000 ml to właśnie 60 ml). A reszta to woda, więc dodajemy 2940 ml wody (3000 ml minus 60 ml). Takie obliczenia są super ważne, żeby wszystko działało jak należy. Używanie odpowiednich proporcji to podstawa w farmacji i chemii, bo bez tego nie osiągniemy skutecznego działania tych substancji. I pamiętaj, roztwór trzeba przechowywać jak należy i użyć go w odpowiednim czasie, żeby nie stracił swoich właściwości dezynfekujących.

Pytanie 36

Zanieczyszczoną końcówkę stomatologiczną należy natychmiast po jej wyjęciu z unitu i wyjęciu wiertła przetrzeć chusteczką lub gazikiem nasączonym

A. preparatem dezynfekującym

B. wodą dejonizowaną

C. 50% roztworem alkoholu etylowego

D. solą fizjologiczną

Odpowiedź dotycząca użycia produktu do dezynfekcji jest prawidłowa, ponieważ skuteczna dezynfekcja narzędzi stomatologicznych jest kluczowym elementem w zapewnieniu bezpieczeństwa pacjentów oraz personelu medycznego. Produkty dezynfekcyjne, które są zgodne z normami i standardami branżowymi, takimi jak normy EN lub ISO, skutecznie eliminują bakterie, wirusy oraz inne patogeny, które mogą być obecne na powierzchniach sprzętu stomatologicznego. Po usunięciu wiertła i zdjęciu końcówki stomatologicznej, należy ją natychmiast oczyścić i zdezynfekować, aby zminimalizować ryzyko zakażeń. Przykładem może być użycie na przykład 70% roztworu alkoholu izopropylowego lub środków o działaniu wirusobójczym i bakteriobójczym, które są powszechnie stosowane w gabinetach dentystycznych. Takie działania są zgodne z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego i wytycznymi WHO, które wskazują na konieczność regularnej dezynfekcji sprzętu w celu zapobiegania zakażeniom szpitalnym oraz innym chorobom przenoszonym drogą kontaktową.

Pytanie 37

Dzieci, które mają zgryz otwarty oraz oddychają przez usta, powinny wykonywać ćwiczenia

A. z użyciem płytek przedsionkowych

B. przy zastosowaniu równi pochyłej

C. pochylania głowy do tyłu

D. gryzienia drewnianej łopatki

Odpowiedź 'za pomocą płytek przedsionkowych' jest prawidłowa, ponieważ płytki przedsionkowe są skutecznym narzędziem w terapii ortodontycznej, szczególnie w przypadku dzieci z zgryzem otwartym i problemem oddychania przez usta. Płytki te wspierają prawidłowe ustawienie języka, co jest kluczowe dla rozwoju szczęk oraz uzębienia. Działają poprzez stymulację odpowiednich mięśni jamy ustnej, co sprzyja właściwemu rozwojowi zgryzu oraz poprawie funkcji oddechowych. Regularne stosowanie płytek przedsionkowych może przyczynić się do zmniejszenia objawów zgryzu otwartego, a także wspomóc dzieci w nabywaniu nawyku oddychania przez nos. W praktyce zaleca się ich stosowanie przez określony czas każdego dnia, aby osiągnąć pożądane efekty. Kluczowe jest, aby terapia była nadzorowana przez specjalistów, takich jak ortodonci, którzy dostosują intensywność oraz czas noszenia płytek do indywidualnych potrzeb dziecka, co jest zgodne ze standardami dobrych praktyk w ortodoncji.

Pytanie 38

Na etykiecie środka dezynfekcyjnego znajdują się oznaczenia V i F, co wskazuje na to, że zakres działania tego preparatu obejmuje

A. grzyby i spory

B. wirusy i grzyby

C. bakterie i spory

D. bakterie i prątki gruźlicy

Symbole V i F na opakowaniu preparatu dezynfekcyjnego wskazują, że jego spektrum działania obejmuje wirusy oraz grzyby. To istotna informacja, ponieważ preparaty te są stosowane w miejscach, gdzie istnieje ryzyko zakażeń wirusowych i grzybiczych, takich jak placówki medyczne, laboratoria, czy obiekty użyteczności publicznej. Na przykład, dezynfekcja powierzchni w szpitalach wymaga stosowania specyfików, które skutecznie eliminują wirusy, takie jak wirus grypy czy SARS-CoV-2, a także grzyby, które mogą powodować infekcje oportunistyczne. Wybór odpowiedniego preparatu jest kluczowy, aby zapewnić skuteczną ochronę przed patogenami. W standardach dotyczących dezynfekcji, takich jak te opracowane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) czy Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC), podkreśla się znaczenie skuteczności środków dezynfekcyjnych w zwalczaniu konkretnych grup mikroorganizmów, co przekłada się na bezpieczeństwo zdrowia publicznego.

Pytanie 39

Próchnica zębów, która najczęściej dotyka dzieci oraz młodzież, charakteryzująca się szybkim postępem klinicznym, a powierzchniowa warstwa próchnicowej zębiny mająca miękką konsystencję oraz żółtawą lub jasnobrązową barwę, nazywana jest

A. powikłana.

B. prosta.

C. przewlekła.

D. ostra.

Ostra próchnica zębów jest formą, która szczególnie dotyka dzieci i młodzież, charakteryzując się szybkim rozwojem i agresywnym przebiegiem. W tej formie, zębina, będąca podstawowym elementem strukturalnym zęba, ulega znacznemu osłabieniu, co prowadzi do jej miękkiej konsystencji. Ostra próchnica jest zazwyczaj rezultatem intensywnej fermentacji cukrów przez bakterie, co skutkuje powstawaniem kwasów, które niszczą twarde tkanki zęba. Przykładem może być sytuacja, gdy dziecko spożywa dużą ilość słodyczy i napojów słodzonych, co sprzyja rozwojowi choroby. Ważne jest, aby rodzice i opiekunowie regularnie kontrolowali zdrowie zębów dzieci, aby w porę wykryć i leczyć próchnicę. Wczesne interwencje, takie jak fluoryzacja czy stosowanie laków uszczelniających, są zgodne z najnowszymi standardami stomatologicznymi i mogą znacząco ograniczyć ryzyko wystąpienia ostrej próchnicy.

Pytanie 40

Aby usunąć ząb 15, asystentka powinna przekazać lekarzowi kleszcze Bertena

A. bagnetowe

B. proste

C. boczne

D. esowate

Kleszcze esowate są szczególnie przeznaczone do usuwania zębów trzonowych, takich jak ząb 15, który jest odpowiednikiem pierwszego zęba trzonowego w szczęce górnej. Ich unikalny kształt, przypominający literę 'S', umożliwia efektywne chwytanie zęba oraz precyzyjne działanie w trudnych warunkach anatomicznych, co jest kluczowe podczas ekstrakcji. Dzięki ergonomicznej konstrukcji kleszczy esowatych, lekarz ma lepszą kontrolę nad siłą i kierunkiem nacisku, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia okolicznych struktur, takich jak nerwy czy zatoki szczękowe. Dodatkowo, zastosowanie kleszczy esowatych jest zgodne z najlepszymi praktykami w stomatologii, gdzie dąży się do maksymalizacji bezpieczeństwa pacjenta. W przypadku trudnych ekstrakcji, ich zastosowanie może znacznie ułatwić cały proces, co prowadzi do szybszego i mniej obciążającego doświadczenia zarówno dla pacjenta, jak i dla lekarza. Warto również zwrócić uwagę, że ich odpowiednie użycie może przyczynić się do redukcji bólu po zabiegu oraz przyspieszenia procesu gojenia.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej