Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik programista
Kwalifikacja: INF.03 - Tworzenie i administrowanie stronami i aplikacjami internetowymi oraz bazami danych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 11:20
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 11:35

Egzamin zdany!

Wynik: 28/40 punktów (70,0%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Nowe

Analiza przebiegu egzaminu- sprawdź jak rozwiązywałeś pytania

Przebieg egzaminu

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Jak inaczej zapisać w JavaScript instrukcję a++;?

a << 1;

1 += a;

a & 1;

a = a + 1;

Pozostałe zapisy to inne operacje. a << 1 to przesunięcie bitowe (mnożenie przez 2), a & 1 to bitowe AND, a 1 += a jest błędne (nie można przypisać do liczby). Inkrementację a++ zapisuje się jako a = a + 1.

Pytanie 2

Która funkcja PHP sortuje tablicę asocjacyjną według KLUCZY?

sort()

rsort()

asort()

ksort()

Pozostałe funkcje sortują inaczej. asort() porządkuje po WARTOŚCIACH, ale zachowuje klucze. sort() też idzie po wartościach, lecz RESETUJE klucze na 0, 1, 2... rsort() robi to samo malejąco. Po kluczach sortuje ksort().

Pytanie 3

Wskaż wynik wykonania skryptu napisanego w języku PHP

<?php
 $tablica = array(10 => "Perl", 14 => "PHP", 20 => "Python", 22 => "Pike");
 asort($tablica);
 print("<pre>");
 print_r($tablica);
 print("</pre>");
 ?>

A
Array
(
    [14] => PHP
    [10] => Perl
    [22] => Pike
    [20] => Python
)

B
Array
(
    [0] => PHP
    [1] => Perl
    [2] => Pike
    [3] => Python
)

C
Array
(
    [0] => Python
    [1] => Pike
    [2] => Perl
    [3] => PHP
)

D
Array
(
    [10] => Perl
    [14] => PHP
    [20] => Python
    [22] => Pike
)

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Widzę, że Twoja odpowiedź nie do końca trafiła w sedno. Wygląda na to, że masz jakieś nieporozumienia z tym skryptem PHP i funkcją asort(). Pamiętaj, że ten skrypt tworzy tablicę asocjacyjną z czterema elementami i potem sortuje je funkcją asort(). Ta funkcja działa na wartościach i zachowuje klucze, więc po sortowaniu powinno być: `[14] => PHP`, `[10] => Perl`, `[22] => Pike`, `[20] => Python`. Jak masz inną kolejność, to może sugerować, że coś poszło nie tak z sortowaniem. Nie zapominaj, że w PHP jest sporo funkcji sortujących, każda z nich ma swoje miejsce i zastosowanie, więc warto to poćwiczyć, żeby lepiej zrozumieć temat.

Pytanie 4

W tabeli artykuly (kolumny: nazwa, typ, producent, cena) chcemy wypisać nazwy artykułów typu „pralka” o cenie od 1000 do 1500 zł. Które zapytanie jest poprawne?

SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 AND 1500

SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" OR cena BETWEEN 1000 OR 1500

SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500

SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena FROM 1000 TO 1500

Aby spełnione były oba wymagania naraz - typ i zakres ceny - warunki łączy się operatorem AND. Zakres wartości zapisuje się przez BETWEEN dolna AND górna, która obejmuje też końce przedziału. Poprawne zapytanie to więc SELECT nazwa FROM artykuly WHERE typ="pralka" AND cena BETWEEN 1000 AND 1500. Dlatego ta odpowiedź jest właściwa.

Pytanie 5

Rozmycie Gaussa, wygładzanie oraz szum RGB to funkcje programów do obróbki:

A. dźwięku w formacie MIDI

B. ścieżki dźwiękowej

C. grafiki wektorowej

D. grafiki rastrowej

Rozmycie Gaussa, wygładzanie i szum RGB operują na pikselach obrazu, więc są funkcjami programów do obróbki grafiki RASTROWEJ (np. GIMP, Photoshop). Dlatego dotyczą grafiki rastrowej.

Pytanie 6

Na ilustracji przedstawiono schemat rozmieszczenia elementów na stronie WWW. W której z jej sekcji zazwyczaj znajduje się stopka strony?

A. 5

B. 4

C. 2

D. 1

Odpowiedź 5 jest poprawna ponieważ w standardach projektowania stron internetowych stopka strony zazwyczaj znajduje się na dole każdej podstrony. Stopka to miejsce gdzie umieszczane są informacje takie jak prawa autorskie prywatność i linki do kontaktu. Dobrze zaprojektowana stopka może także zawierać skróty nawigacyjne które pomagają użytkownikowi szybko przemieszczać się po stronie. W praktyce projektanci stron WWW stosują podejście oparte na responsywnym designie co oznacza że stopka powinna być łatwo dostępna i czytelna na różnych urządzeniach. Wykorzystanie CSS Grid lub Flexbox pozwala na elastyczne zarządzanie układem strony co jest szczególnie przydatne przy projektowaniu stopki. Ponadto stopki są elementami które odpowiadają za spójność wizualną całej strony internetowej zapewniając użytkownikowi intuicyjne doświadczenie. Umieszczanie stopki w dolnej części strony jest zgodne z oczekiwaniami użytkowników co zwiększa użyteczność serwisu i pozytywnie wpływa na jego odbiór. Praktyczne zastosowanie tego podejścia można zauważyć na wielu profesjonalnych stronach gdzie stopka jest wyraźnie oddzielona i przejrzysta co ułatwia użytkownikowi odnalezienie potrzebnych informacji.

Pytanie 7

Filtracja sygnału wejściowego w czasie, która uwzględnia zasadę superpozycji, dotyczy filtru

A. o skończonej odpowiedzi impulsowej

B. liniowego

C. przyczynowym

D. niezmiennym w czasie

Odpowiedzi, które nie klasyfikują procesu filtracji sygnału jako liniowego, często prowadzą do nieporozumień w zakresie podstawowych pojęć związanych z teorią filtracji. Filtry o skończonej odpowiedzi impulsowej (FIR) rzeczywiście mogą być liniowe, ale to nie one definiują zasadę superpozycji, która jest kluczowa dla filtrów liniowych. Filtry FIR to jedynie jedna z klas filtrów, które można zaprojektować tak, aby były liniowe. Podejście przyczynowe w filtracji oznacza, że sygnał wyjściowy zależy tylko od bieżących i przeszłych wartości sygnału wejściowego, co również może być zgodne z filtrami liniowymi, ale nie jest ich jedyną cechą. Z kolei powiedzenie, że filtr jest 'niezmienny w czasie', odnosi się do filtrów, które nie zmieniają swoich właściwości w czasie, co również nie wyklucza filtrów liniowych, ale nie jest to kluczowe dla samej definicji procesów liniowych. Błędem jest zatem myślenie, że inne klasy filtrów automatycznie są niezwiązane z liniowością, gdyż wiele z nich, w tym FIR, IIR czy filtry przyczynowe, mogą spełniać tę właściwość. Ważne jest, aby zrozumieć, że linowość jest fundamentalnym pojęciem w teorii systemów i ma kluczowe znaczenie dla analizy sygnałów.

Pytanie 8

Jak system CMS realizuje oddzielenie treści serwisu od jego wyglądu?

A. treść ze statycznych plików HTML, a wygląd ze szablonu

B. treść z bazy danych, a wygląd za pomocą atrybutów HTML

C. treść generuje z bazy danych, a wygląd ze zdefiniowanego szablonu

D. treść ze statycznych plików HTML, a wygląd we Flashu

CMS oddziela treść od wyglądu: TREŚĆ przechowuje w bazie danych i pobiera dynamicznie, a WYGLĄD definiuje osobny szablon (motyw). Dzięki temu zmiana szablonu nie rusza treści i odwrotnie. Dlatego CMS generuje treść z bazy danych, a wygląd ze zdefiniowanego szablonu.

Pytanie 9

Który z protokołów umożliwia publikację strony internetowej na serwerze?

A. ICMP

B. SMTP

C. FTP

D. NNTP

To, że wybrałeś FTP, to strzał w dziesiątkę! Ten protokół jest super przydatny do przesyłania plików między komputerami, zwłaszcza kiedy chcemy wrzucić naszą stronę na serwer. Działa tak, że logujesz się zdalnie na serwer, przeglądasz, co tam jest, i możesz łatwo przesyłać, pobierać albo nawet usuwać pliki. Jak twórcy stron chcą się podzielić swoimi plikami, jak HTML czy CSS, to sięgają po programy FTP, takie jak FileZilla. W momencie, kiedy połączysz się z serwerem, praca z plikami staje się naprawdę prosta. Warto pamiętać, że są też bezpieczniejsze wersje tego protokołu, czyli SFTP lub FTPS, które szyfrują dane, co jest ważne, bo zwiększa bezpieczeństwo przesyłanych plików.

Pytanie 10

Która funkcja edytora grafiki wektorowej spowoduje przekształcenie z przedstawionych po lewej stronie figur koła i prostokąta do figury półkola widocznej po prawej stronie?

A. Część wspólna.

B. Wykluczenie.

C. Podział.

D. Różnica.

W grafice wektorowej operacje na kształtach, takie jak Różnica, Podział, Wykluczenie czy Część wspólna, to tzw. operacje boole’owskie. One nie są losowe – każda z nich ma bardzo konkretne, matematyczne znaczenie. Typowy błąd polega na tym, że patrzymy tylko na „intuicyjną” nazwę funkcji, a nie na to, co faktycznie dzieje się z obszarami wypełnienia. Różnica (ang. Subtract / Difference) polega na tym, że jedna figura „wycina” fragment z drugiej. Gdyby w naszym przykładzie użyć różnicy, to z jednej figury zostałby usunięty fragment zajmowany przez drugą. W efekcie dostalibyśmy kształt przypominający np. prostokąt z zaokrąglonym wycięciem, a nie pełne półkole. To przydaje się np. do robienia otworów, ramek, ikon z „dziurą”, ale nie do budowy półkola. Podział (ang. Divide / Fragment) dzieli obszar wszędzie tam, gdzie kształty się przecinają, na kilka osobnych obiektów. Wizualnie może to chwilowo wyglądać podobnie, ale końcowy efekt to kilka fragmentów, które trzeba ręcznie usuwać lub scalać. W testowym zadaniu chodzi o jedną, gotową figurę półkola, bez dodatkowego sprzątania, więc to nie jest optymalna operacja. Wykluczenie (ang. Exclude / XOR) działa odwrotnie do części wspólnej – usuwa obszar nakładania się, a zostawia tylko to, co jest „na zewnątrz” przecięcia. Gdyby użyć wykluczenia na kole i prostokącie, środek, czyli miejsce ich wspólnego nakładania, zniknie, a zostaną dwa osobne dziwne kształty po bokach. To dobra funkcja do tworzenia bardziej dekoracyjnych, ażurowych form, ale kompletnie nie nadaje się do uzyskania klasycznego półkola. W tym zadaniu kluczowe jest zrozumienie, że półkole jest dokładnie tym obszarem, gdzie koło i prostokąt się pokrywają. Stąd jedynie „Część wspólna” daje czysty, poprawny efekt bez dodatkowej obróbki. Warto przy takich pytaniach wyobrażać sobie, które fragmenty zostaną, a które zostaną usunięte, zamiast sugerować się tylko nazwą funkcji w menu programu.

Pytanie 11

Zestawienie dwóch kolorów leżących naprzeciw siebie w kole barw to zestawienie:

A. monochromatyczne

B. trójkątne

C. sąsiadujące (analogiczne)

D. dopełniające

Pozostałe schematy opisują inne układy kolorów na kole barw. Zestawienie trójkątne (triada) to trzy barwy rozmieszczone równomiernie (co 120°), a nie dwie naprzeciw siebie. Kolory sąsiadujące (analogiczne) leżą blisko siebie na kole i dają spokojne, harmonijne zestawienia. Monochromatyczne to różne odcienie i nasycenia jednej barwy. Dwa kolory leżące naprzeciw siebie tworzą zestawienie dopełniające, dlatego ta odpowiedź jest poprawna.

Pytanie 12

W bazie danych MYSQL znajduje się tabela z programami komputerowymi, która ma pola: nazwa, producent, rokWydania. Jak należy sformułować kwerendę SELECT, aby uzyskać wszystkie nazwy producentów bez powtórzeń?

A. SELECT DISTINCT producent FROM programy;

B. SELECT UNIQUE producent FROM programy;

C. SELECT producent FROM programy WHERE UNIQUE;

D. SELECT producent FROM programy WHERE producent NOT DUPLICATE;

Odpowiedź 'SELECT DISTINCT producent FROM programy;' jest w porządku. To dlatego, że kluczowe słowo DISTINCT działa tak, że zwraca tylko unikalne wartości z kolumny 'producent' w tabeli 'programy'. Jak są duże zbiory danych, to użycie DISTINCT naprawdę się przydaje, bo pozwala pozbyć się duplikatów i to później ułatwia analizę danych. Na przykład, kiedy w tabeli jest mnóstwo rekordów dla tego samego producenta, to DISTINCT zwróci tylko jeden wpis dla każdego z nich. Wiesz, to taka dobra praktyka w SQL, bo im mniej danych musisz przetwarzać, tym lepsza wydajność. I, co ciekawe, użycie DISTINCT nie obniża wydajności zapytania tak bardzo, jak niektórzy mogą myśleć, szczególnie w dobrze zindeksowanych tabelach. Warto to mieć na uwadze.

Pytanie 13

W tabeli produkt znajdują się przedmioty wyprodukowane po roku 2000, z kolumnami nazwa i rok_produkcji. Klauzula SQL pokaże listę przedmiotów wyprodukowanych

SELECT * FROM `produkt` WHERE SUBSTR(rok_produkcji,3,2)=17;

A. przed rokiem 2017

B. w roku 2017

C. po roku 2017

D. w latach innych niż 2017

Wybór odpowiedzi "w roku 2017" jest prawidłowy, ponieważ zapytanie SQL stosuje funkcję SUBSTR do wydobycia części roku produkcji. Funkcja ta zaczyna od trzeciego znaku w łańcuchu reprezentującym rok produkcji i zwraca dwa znaki, co w przypadku roku 2017 daje nam '17'. W związku z tym zapytanie wyświetli jedynie te przedmioty, których rok produkcji kończy się na '17', co obejmuje rok 2017. Zastosowanie funkcji SUBSTR jest częstą praktyką w SQL, gdy chcemy analizować lub filtrować dane tekstowe według określonych wzorców. Na przykład, w przypadku bazy danych produktów, możemy wykorzystać tę metodę do kategoryzowania towarów według roczników lub do analizy sprzedaży w danym roku. Dobrą praktyką jest także zapewnienie, że dane w kolumnie rok_produkcji są przechowywane w jednolitym formacie, co ułatwia ich przetwarzanie i analizę.

Pytanie 14

Jakie narzędzie jest używane do organizowania oraz przedstawiania danych z wielu rekordów w celu ich wydruku lub dystrybucji?

A. formularz

B. raport

C. makropolecenie

D. kwerenda

Makropolecenie, formularz oraz kwerenda to narzędzia o różnych zastosowaniach, które często mylnie utożsamiane są z raportem. Makropolecenie to zestaw instrukcji, które automatyzują powtarzalne zadania w programach komputerowych, szczególnie w arkuszach kalkulacyjnych. Chociaż mogą one służyć do generowania raportów, same w sobie nie są narzędziem do grupowania informacji, lecz raczej do automatyzacji procesów. Formularz służy do zbierania danych od użytkowników, ale nie jest przeznaczony do ich analizy ani prezentacji w formie zrozumiałych zestawień. Kwerenda natomiast to zapytanie skierowane do bazy danych, które umożliwia wydobycie specyficznych informacji, ale ponownie, nie jest to narzędzie do ich prezentacji. Użytkownicy mogą mylić te narzędzia z raportem, co prowadzi do nieporozumień w zakresie ich funkcjonalności. Kluczowe jest zrozumienie, że raporty są podsumowaniem danych, które były wcześniej przetworzone, podczas gdy makropolecenia, formularze i kwerendy są narzędziami do działania na danych, ale nie do ich ostatecznego przedstawienia. Ważne jest, aby potrafić rozróżnić te pojęcia i stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem w praktyce biznesowej.

Pytanie 15

W języku SQL, jaki będzie efekt wykonania poniższego zapytania?

ALTER TABLE osoba DROP COLUMN grupa;

A. Usunięta zostanie kolumna grupa.

B. Zmieniona zostanie nazwa kolumny na grupa.

C. Dodana zostanie kolumna grupa.

D. Zmieniona zostanie nazwa tabeli na grupa.

Gratulacje, wybrałeś poprawną odpowiedź. W zaprezentowanym pytaniu skupiliśmy się na instrukcji 'ALTER TABLE' w języku SQL, a dokładniej na jej konkretnej odmianie, tj. 'DROP COLUMN'. Ta instrukcja służy do usunięcia kolumny z istniejącej tabeli. W tym konkretnym przypadku, użyto jej do usunięcia kolumny o nazwie 'grupa' z tabeli 'osoba'. Jest to przydatne narzędzie w przypadku, gdy chcemy usunąć dane z bazy bez usuwania całej tabeli. Pamiętaj jednak o skutkach utraty wszystkich danych z tej kolumny. Zawsze warto zrobić backup bazy danych przed taką operacją. Dobrą praktyką jest także sprawdzenie, jakie inne elementy bazy są zależne od usuwanej kolumny, aby uniknąć niespodziewanych problemów.

Pytanie 16

W bazie danych dotyczącej pojazdów pole kolor w tabeli samochody może mieć wartości jedynie z definicji lakier. Aby nawiązać relację między tabelami samochody a lakier, należy użyć kwerendy

A. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY barwa REFERENCES samochody.lakier;

B. ALTER TABLE lakier ADD FOREIGN KEY (barwa) REFERENCES samochody(kolor);

C. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY kolor REFERENCES lakier;

D. ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);

Odpowiedź "ALTER TABLE samochody ADD FOREIGN KEY (kolor) REFERENCES lakier(lakierId);" jest poprawna, ponieważ prawidłowo definiuje klucz obcy w tabeli samochody, wskazując, że kolumna kolor w tej tabeli odnosi się do kolumny lakierId w tabeli lakier. Umożliwia to zapewnienie integralności referencyjnej, co oznacza, że wartości koloru w tabeli samochody będą mogły przyjmować tylko te wartości, które istnieją w tabeli lakier. Jest to standardowa praktyka w projektowaniu baz danych, która pomaga zapobiegać błędom, takim jak wprowadzenie koloru, który nie jest dostępny w zbiorze dozwolonych opcji. W praktyce, podczas dodawania nowego wpisu do tabeli samochody, system bazy danych automatycznie sprawdzi, czy dany kolor istnieje w tabeli lakier. Takie podejście zapewnia większą spójność danych oraz ułatwia zarządzanie them, zwłaszcza w większych aplikacjach, gdzie liczba potencjalnych wartości kolorów może być znaczna. Stosowanie kluczy obcych jest zgodne z zasadami normalizacji baz danych, co przyczynia się do ich efektywności i skalowalności.

Pytanie 17

W języku JavaScript zamieszczony poniżej fragment funkcji ma na celu

wynik = 0;
 for (i = 0; i < tab.length; i++) {
 wynik += tab[i];
 }

A. policzenie sumy wszystkich elementów tablicy

B. wyświetlenie wszystkich elementów tablicy

C. dodanie stałej wartości do każdego elementu tablicy

D. wprowadzenie do każdego elementu tablicy bieżącej wartości zmiennej i

Rozważając różne odpowiedzi, można dostrzec pewne błędne założenia dotyczące funkcji pętli w analizowanym kodzie JavaScript. Pierwsza z opcji zakłada, że celem kodu jest wyświetlenie wszystkich elementów tablicy. W rzeczywistości jednak kod nie zawiera żadnych instrukcji, takich jak console.log(), które pozwoliłyby na wyświetlanie wartości elementów tablicy. To powszechny błąd polegający na myleniu iteracji pętli z operacjami wejścia/wyjścia. Kolejna możliwość sugeruje dodanie do każdego elementu tablicy stałej wartości. Aby osiągnąć taki efekt, kod musiałby bezpośrednio modyfikować wartości w tablicy, co wymagałoby przypisania nowych wartości do elementów tablicy. W przedstawionym kodzie nie ma jednak żadnej manipulacji wartościami tablicy, co wskazuje na niewłaściwe zrozumienie celu operacji wykonywanych na tablicach. Ostatnia możliwość zakłada, że każdemu elementowi tablicy przypisywana jest aktualna wartość zmiennej i. Taki efekt wymagałby przypisania wartości i do elementów tablicy, co nie ma miejsca w przedstawionym fragmencie kodu. Jest to często spotykany błąd polegający na myleniu indeksu pętli z operacjami przypisania. Każda z tych odpowiedzi opiera się na niepoprawnym zrozumieniu mechanizmów iteracji i operacji na tablicach w językach programowania takich jak JavaScript co może prowadzić do błędnych wniosków dotyczących działania kodu.

Pytanie 18

Które dane zostaną wybrane w wyniku działania kwerendy na przedstawionych rekordach?

SELECT id FROM samochody WHERE rocznik LIKE "2%4";

id	marka	model	rocznik
1	Fiat	Punto	2016
2	Fiat	Punto	2002
3	Fiat	Punto	2007
4	Opel	Corsa	2016
5	Opel	Astra	2003
6	Toyota	Corolla	2016
7	Toyota	Corolla	2014
8	Toyota	Yaris	2004

A. Wszystkie identyfikatory.

B. Identyfikatory równe 7 oraz 8.

C. Tylko identyfikator równy 8.

D. Brak danych.

Prawidłowa odpowiedź wskazuje, że w wyniku działania kwerendy zostaną wybrane rekordy z id równymi 7 oraz 8, ponieważ oba te roczniki zaczynają się cyfrą 2 i kończą na 4, co spełnia warunek LIKE '2%4'. W SQL operator LIKE umożliwia wyszukiwanie wzorców w danych tekstowych i jest bardzo użyteczny w sytuacjach, gdy nieznana jest pełna wartość, a tylko jej część. W praktycznych aplikacjach, takich jak systemy zarządzania bazami danych, często stosuje się ten operator do filtrowania wyników na podstawie niepełnych informacji. Na przykład, jeżeli chciałbyś zidentyfikować wszystkie pojazdy z określonym rocznikiem, użycie LIKE może szybko zawęzić wyniki. Używanie tego operatora w połączeniu z innymi funkcjami SQL, jak GROUP BY czy JOIN, pozwala na kompozycję bardziej złożonych zapytań, co jest standardem w analityce danych.

Pytanie 19

Do czego służy w PHP funkcja trim()?

A. do wyświetlania części wspólnej dwóch tekstów

B. do skracania tekstu o podaną liczbę znaków

C. do podawania długości tekstu

D. do usuwania białych (lub podanych) znaków z obu końców tekstu

Funkcja trim() usuwa białe znaki (spacje, tabulatory, znaki nowej linii) z OBU końców tekstu - a po podaniu drugiego argumentu także wskazane znaki. Dlatego trim() usuwa białe lub podane znaki z obu końców tekstu.

Pytanie 20

W języku JavaScript rezultat wykonania polecenia zmienna++; będzie identyczny jak polecenia

A. zmienna=zmienna+10;

B. zmienna===zmienna+1;

C. zmienna --;

D. zmienna+=1;

W języku JavaScript operator inkrementacji '++' zwiększa wartość zmiennej o 1. Zapis 'zmienna++' jest równoważny z 'zmienna += 1', ponieważ obydwa polecenia prowadzą do tej samej końcowej wartości zmiennej. Operator '+=' to skrót, który dodaje wartość po prawej stronie operatora do aktualnej wartości zmiennej. Warto nadmienić, że 'zmienna++' działa w trybie post-inkrementacji, co oznacza, że zwraca pierwotną wartość przed inkrementacją, podczas gdy '++zmienna' działa w trybie pre-inkrementacji, zwracając wartość po inkrementacji. Przykładowo, jeśli zmienna wynosi 5, to po zastosowaniu 'zmienna++' jej nowa wartość stanie się 6, a jej wartość zwracana to 5. Zastosowanie operatora '+=' jest zgodne z ECMAScript, standardem, na którym oparty jest JavaScript. Użycie tych operatorów jest powszechne w programowaniu, zwłaszcza w iteracjach i obliczeniach. Przykładając to do praktyki, w kodzie można zobaczyć takie zastosowanie: let x = 5; x++; console.log(x); // wypisze 6, a let y = 5; y += 1; console.log(y); // również wypisze 6.

Pytanie 21

Jak wygląda prawidłowy zapis samozamykającego się znacznika w zgodzie ze standardem języka XHTML, który odpowiada za łamanie linii?

A. <br> </br>

B. </br/>

C. <br />

D. </ br>

Zapis </ br> jest niepoprawny, ponieważ nie przestrzega zasad składni XHTML. W XHTML nie używa się ukośnika przed znacznikiem, co powoduje, że znaczniki takie jak <br> są interpretowane jako błędne. Właściwie zapisany znacznik łamania linii zawsze powinien kończyć się ukośnikiem, co oznacza zgodność z regułami języka. Z kolei <br> </br> jest redundantny, ponieważ <br> jest znacznikiem samozamykającym się, a jego zamknięcie dodatkowymi znacznikami nie ma sensu i wprowadza niepotrzebny szum w kodzie. Odpowiedź </br/> również jest błędna, ponieważ kończy się niepoprawnym zapisem, gdzie nie jest dopuszczalne użycie ukośnika przed zamknięciem znacznika, co jest sprzeczne z zasadami XHTML. Użytkownicy często mylą składnię HTML z XHTML, co prowadzi do kodu, który może wydawać się poprawny, ale nie spełnia stricte określonych zasad składniowych. Dlatego korzystanie z poprawnych znaczników jest kluczowe dla zapewnienia, że dokumenty HTML/XHTML będą działać w różnych przeglądarkach i platformach, co jest niezbędne dla ich prawidłowego wyświetlania oraz przetwarzania.

Pytanie 22

Aby umieścić kod JavaScript bezpośrednio w dokumencie HTML, należy użyć znacznika:

<script>

<js>

<code>

<style>

Kod JavaScript osadza się w dokumencie wewnątrz znacznika <script>. Wszystko między <script> a </script> przeglądarka traktuje jako kod do wykonania. Tym samym znacznikiem (z atrybutem src) dołącza się też skrypty zewnętrzne. Dlatego do umieszczenia JS w stronie służy <script>.

Pytanie 23

Z uwagi na zaprezentowany styl CSS, plik rysunek.gif jest używany jako tło strony:

body {
    background-image: url("rysunek.gif");
    background-repeat: repeat-y;
}

A. w poziomym kierunku

B. zarówno w pionowym, jak i poziomym kierunku z kadrowaniem

C. w pionowym kierunku

D. zarówno w pionowym, jak i poziomym kierunku ze skalowaniem

Styl CSS określa `background-repeat: repeat-y;`, co oznacza, że obraz tła będzie powtarzany w osi pionowej. Wartość `repeat-y` jest odpowiedzialna za powtarzanie obrazu tylko w pionie, podczas gdy `repeat-x` powtarza w poziomie. Jeśli chcemy, aby obraz powtarzał się w obu kierunkach, używamy `repeat`, co jest domyślną wartością właściwości `background-repeat`. W praktyce zastosowanie tego stylu jest przydatne, gdy chcemy utworzyć efekt pasków lub pionowych wzorów na stronie internetowej, które zmieniają się dynamicznie wraz z wysokością zawartości. Warto zwrócić uwagę, że poprawna implementacja powtarzania tła w pionie może być wykorzystana do oszczędnego zarządzania zasobami, zwłaszcza gdy obraz tła jest niewielki, co wpływa na szybkość ładowania strony. W kontekście standardów, takie podejście jest zgodne z zaleceniami W3C, które promują optymalizację zasobów i efektywne zarządzanie mediami na stronach www.

Pytanie 24

Aby wskazać błędy składniowe w kodzie HTML, należy zastosować:

A. interpreter

B. kompilator

C. debugger

D. walidator

Pozostałe odpowiedzi to narzędzia związane z językami programowania, a HTML do nich nie należy. Debugger pozwala zatrzymywać i śledzić wykonujący się program, sprawdzać wartości zmiennych - tymczasem HTML niczego nie wykonuje, więc nie ma tu czego debugować. Interpreter i kompilator to z kolei narzędzia, które tłumaczą lub uruchamiają kod programu: interpreter na bieżąco, kompilator zamieniając go wcześniej na inną postać. HTML jest jedynie opisem struktury strony, dlatego żadne z nich nie wskaże błędnie zapisanego znacznika. Do kontroli poprawności składni HTML służy walidator, który porównuje dokument ze standardem języka i raportuje znalezione usterki.

Pytanie 25

Tabela filmy zawiera klucz główny id oraz klucz obcy rezyserID, natomiast tabela rezyserzy ma klucz główny id. Obydwie tabele są połączone relacją jeden do wielu, gdzie strona rezyserzy odnosi się do strony filmy. Jak należy zapisać kwerendę SELECT, aby połączyć tabele filmy i rezyserzy?

A. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.filmyID ...

B. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id ...

C. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.filmyID ...

D. ... filmy JOIN rezyserzy ON filmy.id = rezyserzy.id ...

Odpowiedź, która wskazuje na połączenie tabeli filmy z tabelą rezyserzy za pomocą klauzuli JOIN, z warunkiem ON filmy.rezyserID = rezyserzy.id, jest prawidłowa, ponieważ bezpośrednio odzwierciedla relację pomiędzy tymi dwiema tabelami. Klucz obcy rezyserID w tabeli filmy wskazuje na klucz główny id w tabeli rezyserzy. W związku z tym, aby prawidłowo połączyć te tabele w kwerendzie SELECT, musimy użyć tego klucza obcego w warunku połączenia. Przykładowo, w realnych zastosowaniach chcesz uzyskać informacje o filmach oraz ich reżyserach; więc pisząc zapytanie, możesz z łatwością uzyskać dane, takie jak tytuł filmu i imię reżysera, co jest kluczowe w systemach zarządzania bazą danych. Dobre praktyki wskazują, że zawsze należy używać poprawnych kluczy do łączenia tabel, aby uzyskać wiarygodne i dokładne wyniki, co jest fundamentalne w projektowaniu baz danych i tworzeniu zapytań SQL.

Pytanie 26

W języku CSS zdefiniowano styl. Sformatowana tym stylem sekcja będzie zawierała obramowanie o szerokości:

div { border: solid 2px blue;
       margin: 20px;}

A. 20 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

B. 20 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

C. 2 px oraz marginesy wewnętrzne tego obramowania

D. 2 px oraz marginesy zewnętrzne tego obramowania

W definicji stylu CSS podano, że sekcja div będzie miała obramowanie o szerokości 2 pikseli oraz marginesy zewnętrzne o wartości 20 pikseli. Obramowanie jest definiowane przez właściwość 'border', gdzie 'solid' oznacza typ obramowania i '2px' to jego szerokość, a 'blue' to kolor. Marginesy zewnętrzne są definiowane za pomocą właściwości 'margin', która w tym przypadku ma wartość 20 pikseli. Jest to odległość między brzegiem obiektu a innymi elementami na stronie. Zrozumienie tych właściwości jest kluczowe w projektowaniu responsywnych i dobrze zorganizowanych układów stron internetowych. Stosując te właściwości, twórcy stron mogą łatwo kontrolować wygląd i odległości między elementami, co jest szczególnie ważne w kontekście użyteczności i estetyki witryny. Przykładowo, jeśli chciałbyś dodać więcej przestrzeni pomiędzy sekcjami, wystarczy zwiększyć wartość 'margin'. Warto również zaznaczyć, że te właściwości są zgodne z aktualnymi standardami CSS, co pozwala na ich wszechstronne wykorzystanie w praktyce.

Pytanie 27

Który paragraf w przedstawionym kodzie zostanie wyświetlony czcionką o kolorze niebieskim?

<!DOCTYPE html>
<html>
<head>
<style>
div~p { color: blue; }
</style>
</head>
<body>
  <div>
    <p>pierwszy paragraf</p>
      <div>
        <p>drugi paragraf</p>
        <p>trzeci paragraf</p>
      </div>
    <p>czwarty paragraf</p>
  </div>
</body>
</html>

A. Trzeci.

B. Czwarty.

C. Pierwszy.

D. Drugi.

Poprawnie wskazany został czwarty paragraf, bo dokładnie tak działa selektor CSS użyty w tym przykładzie. Zapis `div~p` to tzw. selektor rodzeństwa (general sibling selector). Oznacza on: „wybierz każdy element `<p>`, który jest młodszym rodzeństwem jakiegokolwiek elementu `<div>` i znajduje się z nim na tym samym poziomie drzewa DOM (ma tego samego rodzica)”. Kluczowe są tu dwie rzeczy: ten sam rodzic oraz to, że dany element musi występować w kodzie **po** elemencie `div`. W podanym fragmencie HTML wszystkie paragrafy znajdują się wewnątrz jednego głównego `<div>`. Jednak tylko „czwarty paragraf” jest rodzeństwem zewnętrznego `<div>` i jednocześnie pojawia się po nim jako element `<p>` na tym samym poziomie zagnieżdżenia. „Pierwszy”, „drugi” i „trzeci” paragraf są zagnieżdżone wewnątrz divów, więc nie są rodzeństwem dla tagu `div`, do którego odnosi się selektor. W praktyce selektor `A~B` często stosuje się np. do stylowania elementów formularza i opisów, które pojawiają się po jakimś polu, albo do tworzenia efektów typu: „wszystkie akapity po tym bloku mają inny kolor”. Warto też znać różnicę między `div p` (wszystkie potomne akapity w divie), `div>p` (tylko bezpośrednie dzieci) oraz `div+p` (tylko pierwszy akapit bezpośrednio po divie). To są podstawowe narzędzia przy precyzyjnym stylowaniu struktury HTML zgodnie z dobrymi praktykami CSS i zaleceniami specyfikacji W3C.

Pytanie 28

Co utworzyć dla pól często wyszukiwanych lub sortowanych, aby przyspieszyć operacje na bazie?

A. więzy integralności

B. klucz obcy

C. osobną tabelę na te pola

D. indeks

Dla pól często wyszukiwanych lub sortowanych tworzy się INDEKS - struktura, która przyspiesza odnajdywanie wierszy bez przeglądania całej tabeli. Dlatego dla takich pól tworzy się indeks.

Pytanie 29

Jakie znaczniki <header>, <article>, <section>, <footer> są typowe dla języka?

A. XHTML 1.1

B. HTML 4.01 Transitional

C. HTML5

D. HTML 4.01 Strict

Znaczniki <header>, <article>, <section> oraz <footer> są częścią standardu HTML5, który wprowadza nowe semantyczne elementy, mające na celu poprawę struktury dokumentów HTML. Element <header> używany jest do definiowania nagłówków sekcji lub całej strony, co ułatwia nawigację i zrozumienie układu treści. <article> natomiast służy do oznaczania samodzielnych jednostek treści, które mogą być niezależnie dystrybuowane lub zrozumiane. <section> dzieli dokument na tematyczne sekcje, a <footer> zazwyczaj zawiera informacje o autorze, prawach autorskich czy linki do powiązanych materiałów. Stosowanie tych elementów zgodnie z ich przeznaczeniem sprzyja lepszej dostępności oraz optymalizacji SEO, ponieważ wyszukiwarki mogą lepiej interpretować strukturę strony. Przykładem zastosowania może być blog, w którym każdy post jest oznaczony jako <article>, co pozwala systemom wyszukiwania na łatwiejsze indeksowanie poszczególnych wpisów. Warto pamiętać, że HTML5 wspiera także inne aspekty nowoczesnego web designu, takie jak media, formularze i API, co czyni go standardem przyszłości.

Pytanie 30

Efekt przedstawiony w filmie powinien być zdefiniowany w selektorze

A. td, th { background-color: Pink; }

B. tr:hover { background-color: Pink; }

C. tr:active { background-color: Pink; }

D. tr { background-color: Pink; }

Poprawny selektor to tr:hover { background-color: Pink; }, bo dokładnie opisuje sytuację pokazaną na filmie: efekt pojawia się dopiero po najechaniu kursorem na cały wiersz tabeli. Pseudo-klasa :hover w CSS służy właśnie do definiowania stylów w momencie, gdy użytkownik „najeżdża” myszką na dany element. Jeśli więc chcemy, żeby podświetlał się cały rząd tabeli, logiczne i zgodne z dobrymi praktykami jest przypięcie efektu do znacznika tr, a nie do pojedynczych komórek.

W praktyce taki zapis stosuje się bardzo często w interfejsach webowych: w panelach administracyjnych, listach zamówień, tabelach z uczniami, produktami, logami systemowymi itd. Dzięki temu użytkownik łatwiej śledzi, który wiersz właśnie ogląda. To niby detal, ale z punktu widzenia UX robi sporą różnicę. Z mojego doświadczenia to jeden z tych prostych trików CSS, które od razu poprawiają „odczuwalną” jakość strony.

Ważne jest też to, że :hover jest częścią standardu CSS (opisane m.in. w specyfikacji CSS Selectors Level 3/4) i działa w praktycznie wszystkich współczesnych przeglądarkach. Nie trzeba do tego żadnego JavaScriptu, żadnych skomplikowanych skryptów – czysty CSS. Dobrą praktyką jest również używanie bardziej stonowanych kolorów niż Pink w prawdziwych projektach, np. #f5f5f5 albo lekki odcień niebieskiego, tak żeby kontrast był czytelny i nie męczył wzroku. Warto też pamiętać, że podobny mechanizm możesz zastosować na innych elementach: np. a:hover dla linków, button:hover dla przycisków czy nawet div:hover dla całych kafelków w layoutach. Kluczowe jest to, żeby pseudo-klasa :hover była przypięta dokładnie do tego elementu, który ma reagować na interakcję użytkownika.

Pytanie 31

Aby w języku HTML uzyskać formatowanie paragrafu przedstawione w ramce, należy zastosować kod

A. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <em>istotny</em> dla autora</mark></p>

B. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>

C. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny dla autora</p>

D. <p>Tekst może być <mark>zaznaczony albo <i>istotny</i> dla autora</mark></p>

Poprawnie wybrałeś kod z poprawnie zagnieżdżonymi i domkniętymi znacznikami: <p>Tekst może być <mark>zaznaczony</mark> albo <em>istotny</em> dla autora</p>. To dokładnie odpowiada temu, co widać na podglądzie: zwykły akapit, w nim jedno słowo podświetlone na żółto oraz inne wyróżnione kursywą. Znacznik <p> tworzy paragraf – podstawowy blok tekstu w HTML. W środku używasz elementów liniowych (inline): <mark> do zaznaczenia fragmentu tekstu jak zakreślaczem oraz <em> do zaznaczenia treści istotnej znaczeniowo, co domyślnie jest renderowane jako kursywa. Według specyfikacji HTML5 <mark> służy do semantycznego wyróżnienia tekstu związanego z kontekstem, np. wynik wyszukiwania na stronie czy aktualnie ważna informacja. <em> natomiast podkreśla akcent logiczny w zdaniu, a nie tylko ozdobne pochylenie, co jest dobrą praktyką dostępnościową. Ważne jest też poprawne zagnieżdżanie: najpierw otwierasz <mark>, potem go zamykasz </mark>, dopiero później otwierasz <em> i zamykasz </em>. Żaden z tych znaczników nie nachodzi na siebie w sposób krzyżowy. Tego pilnują walidatory W3C i warto się do tego przyzwyczaić od początku. W codziennej pracy taki kod możesz wykorzystać np. w artykułach, dokumentacji technicznej, materiałach szkoleniowych, gdzie chcesz: zakreślić słowo kluczowe (<mark>) i jednocześnie podkreślić termin ważny dla autora lub kontekstu (<em>). Moim zdaniem lepiej stosować <em> zamiast <i>, bo <em> niesie znaczenie semantyczne i czytniki ekranu potrafią je zinterpretować, co poprawia dostępność strony.

Pytanie 32

Wskaż prawidłową definicję funkcji w języku JavaScript?

A. function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

B. new nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

C. nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

D. typ_funkcji nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}

Definicja funkcji w języku JavaScript przy użyciu słowa kluczowego 'function' jest standardowym sposobem deklaracji funkcji. Poprawny zapis 'function nazwa_funkcji(argumenty) {instrukcje;}' jasno wskazuje, że tworzona jest nowa funkcja, której nazwa oraz argumenty są zdefiniowane. Przykładowo, można stworzyć funkcję dodającą dwie liczby: 'function dodaj(a, b) { return a + b; }'. Funkcje w JavaScript mogą być wywoływane w dowolnym miejscu w kodzie, co czyni je niezwykle elastycznymi. Dodatkowo, dzięki temu, że JavaScript obsługuje funkcje jako obiekty pierwszej klasy, można je przekazywać jako argumenty do innych funkcji, przypisywać do zmiennych oraz zwracać z innych funkcji. Warto również zauważyć, że w kontekście dobrych praktyk, używanie funkcji z jasnymi nazwami i dobrze zdefiniowanymi argumentami zwiększa czytelność oraz utrzymanie kodu, co jest istotne w pracy zespołowej oraz przy rozwijaniu większych aplikacji.

Pytanie 33

Dostępna jest tabela ksiazki z kolumnami: tytul (typ tekstowy) oraz cena (typ liczbowy). W celu uzyskania z kwerendy SELECT jedynie tytułów, dla których cena jest mniejsza od 50 zł, należy użyć następującego zapisu:

A. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena<50;

B. SELECT ksiazki FROM tytul WHERE cena<'50 zł';

C. SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena>'50 zł';

D. SELECT * FROM ksiazki WHERE cena<50;

Wybrana odpowiedź jest poprawna, ponieważ zapytanie SQL "SELECT tytul FROM ksiazki WHERE cena<50;" prawidłowo zwraca tylko kolumnę z tytułami książek, gdzie cena jest mniejsza od 50 zł. W kontekście pracy z bazami danych, kluczowe jest umiejętne formułowanie zapytań, które ograniczają zwracane dane do tych istotnych dla użytkownika. Użycie operatora porównania '<' w klauzuli WHERE jest zgodne z typowymi praktykami w SQL, a przy tym umożliwia precyzyjne filtrowanie danych. Warto również zwrócić uwagę, że w SQL nie potrzebujemy podawać jednostki walutowej, dlatego zapis '50 zł' jest błędny. Właściwa analityka zapytań pozwala na efektywne pozyskiwanie informacji, co ma kluczowe znaczenie w aplikacjach bazodanowych. W praktyce, umiejętność selekcji danych za pomocą zapytań jest podstawą pracy analityka danych oraz programisty.

Pytanie 34

Czego użyć, aby zbadać ROZKŁAD ILOŚCIOWY kolorów (jasności) na zdjęciu?

A. desaturacji

B. rozmycia Gaussa

C. histogramu

D. balansu kolorów

Histogram to wykres pokazujący ROZKŁAD ILOŚCIOWY pikseli wg jasności (lub kanałów koloru) na zdjęciu - od cieni po światła. Pozwala ocenić ekspozycję i kontrast. Dlatego do badania rozkładu kolorów służy histogram.

Pytanie 35

Prezentowany fragment dokumentu HTML z użyciem JavaScript spowoduje, że po naciśnięciu przycisku

<img src="obraz1.png">
<img src="obraz2.png" id="id1">
<button onclick="document.getElementById('id1').style.display='none'">Przycisk</button>

A. obraz1.png zostanie wymieniony przez obraz2.png

B. obraz2.png zostanie zniknięty

C. obraz2.png zostanie wymieniony przez obraz1.png

D. obraz1.png zostanie zniknięty

Odpowiedź jest poprawna, ponieważ przycisk w kodzie JavaScript powoduje, że po jego kliknięciu element HTML o identyfikatorze 'id1', który jest obrazem 'obraz2.png', zostanie ukryty. Wartość 'style.display' zmienia się na 'none', co jest standardowym sposobem na ukrycie elementu w dokumentach HTML. W praktyce takie podejście jest szeroko stosowane w interaktywnych aplikacjach webowych, aby poprawić doświadczenia użytkowników, umożliwiając im dynamiczne ukrywanie lub wyświetlanie treści w odpowiedzi na ich działania. Ukrywanie elementów zamiast ich usuwania z DOM ma swoje zalety, ponieważ umożliwia ich późniejsze przywrócenie, co jest bardziej efektywne w kontekście wydajności. Dobrym przykładem może być rozwijane menu na stronie, gdzie po kliknięciu na dany element, jego zawartość jest ukrywana lub pokazywana bez potrzeby przeładowywania całej strony.

Pytanie 36

Zamieszczony kod w języku PHP

A. określa tablicę z sześcioma wartościami

B. definiuje tablicę z trzema wartościami

C. jest błędny, indeksami tablicy mogą być wyłącznie liczby całkowite

D. jest niepoprawny, nieznany operator =>

Kod przedstawiony w pytaniu to przykład definiowania tablicy asocjacyjnej w języku PHP. Tablica asocjacyjna to struktura danych, która pozwala na przechowywanie wartości związanych z kluczami, które nie muszą być liczbami. W tym przypadku kluczami są łańcuchy znaków: 'imie', 'nazwisko' oraz 'wiek'. Każdy klucz ma przypisaną wartość: 'Anna', 'Nowak' oraz 21. Zatem tablica ta rzeczywiście zawiera trzy pary klucz-wartość. Operator '=>' jest używany w PHP do przypisywania wartości kluczom w tablicach asocjacyjnych. Jest to poprawna składnia i bardzo popularny sposób reprezentowania danych, zwłaszcza w kontekście baz danych i przetwarzania formularzy, gdzie każda wartość ma swoje unikalne znaczenie i klucz. W praktyce tablice asocjacyjne są używane do przechowywania danych, które nie mają charakteru sekwencyjnego, ale są raczej zestawem właściwości lub atrybutów obiektu. Stosowanie tablic asocjacyjnych z odpowiednimi kluczami wspiera czytelność kodu i ułatwia jego zarządzanie zwłaszcza w większych projektach gdzie zrozumienie struktury danych odgrywa kluczową rolę.

Pytanie 37

W języku JavaScript trzeba sformułować warunek, który będzie spełniony, gdy zmienna a będzie dowolną liczbą naturalną dodatnią (więcej niż 0) lub gdy zmienna b będzie dowolną liczbą z przedziału domkniętego od 10 do 100. Wyrażenie logiczne w tym warunku powinno mieć postać

A. (a > 0) && ((b >= 10) || (b <= 100))

B. (a > 0) && ((b >= 10) && (b <= 100))

C. (a > 0) || ((b >= 10) || (b <= 100))

D. (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100))

Poprawna odpowiedź (a > 0) || ((b >= 10) && (b <= 100)) uwzględnia wymaganie, aby warunek był spełniony, gdy zmienna a jest liczbą naturalną dodatnią bądź zmienna b znajduje się w przedziale od 10 do 100, włącznie. W tym przypadku użycie operatora logicznego '||' (lub) jest kluczowe, ponieważ wystarczy, że jeden z warunków będzie prawdziwy, aby cały warunek był spełniony. Przykładem może być skrypt walidujący dane wejściowe użytkownika: jeśli zmienna a przechowuje wartość 5 (czyli liczbę naturalną dodatnią), to niezależnie od wartości zmiennej b, warunek będzie prawdziwy. Analogicznie, jeśli a wynosi 0, a b = 15, warunek również będzie spełniony, ponieważ b mieści się w wymaganym przedziale. Taka konstrukcja warunku jest zgodna z dobrą praktyką programistyczną, gdyż pozwala na jasne i zrozumiałe określenie, kiedy pewne zasady powinny być stosowane. Zastosowanie operatorów logicznych w taki sposób wspiera tworzenie czytelnych i elastycznych warunków, co jest istotne w kontekście utrzymania kodu i jego przyszłych modyfikacji.

Pytanie 38

Który z podanych jest plikiem konfiguracyjnym serwera Apache?

htaccess.cnf

configuration.php

.htaccess

.configuration

Pozostałe nazwy nie są plikami konfiguracyjnymi Apache. htaccess.cnf tylko przypomina .htaccess, ale takiego pliku Apache nie używa. .configuration to wymyślona nazwa bez związku z serwerem. configuration.php to zwykły skrypt PHP - mógłby przechowywać ustawienia jakiejś aplikacji, lecz nie konfiguruje samego serwera Apache. Realnym plikiem konfiguracyjnym Apache (na poziomie katalogu) jest .htaccess, dlatego to on jest poprawny.

Pytanie 39

Wskaż NIEPRAWIDŁOWY opis optymalizacji kodu wygenerowanego przez program

A. Jej celem jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi

B. Jej celem jest zwiększenie efektywności programu

C. Powinna prowadzić do zmiany kodu źródłowego w taki sposób, aby działał on szybciej

D. W celu przyspieszenia wykonania kodu przez procesor może być przeprowadzana na różnych etapach działania

Wszelkie odpowiedzi, które sugerują, że celem optymalizacji kodu wynikowego jest sprawdzenie zgodności z wymogami formalnymi, są błędne. Tego rodzaju podejście myślowe może prowadzić do poważnych nieporozumień w kontekście rozwoju oprogramowania. W rzeczywistości, optymalizacja kodu koncentruje się głównie na zwiększeniu wydajności, a nie na zgodności z formalnościami. Wiele osób myli te pojęcia, co może skutkować szkodliwym podejściem, w którym skupiają się na spełnieniu formalnych wymagań bez zrozumienia, że kluczowym celem jest poprawa funkcjonalności i szybkości działania programu. Co więcej, odpowiedzi sugerujące, że modyfikacje kodu źródłowego prowadzące do większej szybkości działania nie są istotne, są również mylne. W rzeczywistości, optymalizacja kodu często wymaga przekształceń na poziomie kodu źródłowego, aby zapewnić lepszą wydajność. Dobre praktyki programistyczne zalecają testowanie i profilowanie kodu, aby zidentyfikować obszary wymagające poprawy. Warto także pamiętać, że optymalizacja powinna być prowadzona na różnych etapach rozwoju aplikacji, aby dostosować kod do zmieniających się potrzeb użytkowników oraz wymagań technicznych. Ignorowanie tych aspektów może prowadzić do stagnacji w rozwoju oprogramowania i obniżenia jego jakości.

Pytanie 40

Który model barw stosuje się do wyświetlania kolorów na ekranie monitora?

A. RGB

B. CMY

C. HLS

D. CMYK

Do wyświetlania kolorów na ekranie stosuje się model RGB - obraz powstaje z mieszania trzech barw światła: czerwonej, zielonej i niebieskiej (model addytywny). Dlatego na monitorze używa się RGB.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej