Wyniki egzaminu

Nowy egzamin

Informacje o egzaminie:

Zawód: Technik pojazdów samochodowych
Kwalifikacja: MOT.05 - Obsługa, diagnozowanie oraz naprawa pojazdów samochodowych
Data rozpoczęcia: 8 czerwca 2026 17:15
Data zakończenia: 8 czerwca 2026 17:24

Egzamin zdany!

Wynik: 33/40 punktów (82,5%)

Wymagane minimum: 20 punktów (50%)

Pochwal się swoim wynikiem!

Facebook

X.com

Szczegółowe wyniki:

Pytanie 1

Ciśnienie podciśnienia to ciśnienie, które jest

A. wyższe od ciśnienia atmosferycznego

B. niższe od ciśnienia atmosferycznego

C. równe ciśnieniu atmosferycznemu

D. równe ciśnieniu atmosferycznemu na poziomie morza

Zrozumienie podciśnienia wymaga przemyślenia, jak ciśnienie działa w różnych kontekstach. Odpowiedzi sugerujące, że podciśnienie jest większe lub równe ciśnieniu atmosferycznemu są nieprawidłowe z kilku powodów. Po pierwsze, podciśnienie definiuje się jako sytuację, w której ciśnienie jest niższe niż ciśnienie otoczenia. Mogłoby to prowadzić do mylnych przekonań, że w warunkach podciśnienia ciśnienie wewnętrzne jakiegoś systemu, np. zbiornika, jest wyższe od atmosferycznego, co jest fizycznie niemożliwe. Ciśnienie atmosferyczne na poziomie morza wynosi około 1013 hPa. Mówiąc o podciśnieniu, mówimy o wartościach ciśnienia, które są znacznie niższe, co prowadzi do różnych zjawisk fizycznych, takich jak wytwarzanie próżni. W praktyce, gdy ciśnienie jest równe ciśnieniu atmosferycznemu, nie mamy do czynienia z podciśnieniem, lecz z równowagą ciśnień, co nie wpływa na żadne procesy, które mogłyby wykorzystywać podciśnienie. Stąd pomylenie podciśnienia z odpowiadającym mu ciśnieniem atmosferycznym może prowadzić do błędnych decyzji w projektowaniu systemów, które wymagają precyzyjnego zarządzania ciśnieniem, jak np. w systemach wentylacyjnych czy eksperymentach laboratoryjnych. Kluczowe jest zrozumienie, że podciśnienie ma charakter niszczący dla niektórych substancji, a jego kontrola jest niezbędna w wielu procesach przemysłowych i laboratoryjnych. Wiedza o tym, jak podciśnienie wpływa na materiały i procesy, jest niezbędna dla inżynierów i technologów.

Pytanie 2

Przekładnię kierowniczą zębatkową, przedstawiono na rysunku oznaczonym literą

A. A.

B. B.

C. C.

D. D.

Rysunek oznaczony literą D rzeczywiście przedstawia przekładnię kierowniczą zębatkową, która jest kluczowym elementem w systemach kierowniczych samochodów. W tej konstrukcji zębnik, który jest częścią przegubu, współpracuje z listwą zębatą, co pozwala na precyzyjne przekazywanie ruchu obrotowego kierownicy na koła pojazdu. Tego rodzaju przekładnia charakteryzuje się dużą efektywnością oraz niezawodnością, dzięki czemu znajduje szerokie zastosowanie w nowoczesnych pojazdach. Jest to rozwiązanie zgodne z zasadami inżynierii mechanicznej oraz standardami branżowymi dotyczącymi bezpieczeństwa i wydajności. Przykładem zastosowania mogą być pojazdy osobowe, gdzie przekładnie zębatkowe tłumią drgania oraz poprawiają komfort jazdy. Ponadto, w przypadku systemów wspomagania kierownicy, ich konstrukcja wpływa na precyzję i responsywność całego układu, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa na drodze.

Pytanie 3

Masa własna pojazdu to?

A. maksymalna masa ładunku oraz osób, którą pojazd może przewozić

B. masa pojazdu z osobami oraz ładunkiem, gdy jest dopuszczony do ruchu na drodze

C. masa pojazdu razem z masą osób i przedmiotów, które się w nim znajdują

D. masa pojazdu z typowym wyposażeniem: paliwem, olejami, smarami oraz cieczami w ilościach nominalnych, bez kierowcy

Masa własna pojazdu, określana jako masa pojazdu z jego normalnym wyposażeniem (paliwem, olejami, smarami i cieczami w ilościach nominalnych, bez kierującego), jest kluczowym parametrem w kontekście bezpieczeństwa i efektywności użytkowania pojazdu. Zdefiniowanie masy własnej jest niezbędne dla odpowiedniego obliczania parametrów eksploatacyjnych, takich jak maksymalna ładowność, która uwzględnia dodatkowe osoby i ładunek. Przykładowo, znając masę własną, można precyzyjnie obliczyć, ile dodatkowego ładunku pojazd może bezpiecznie przewieźć, co jest szczególnie ważne w branży transportowej, gdzie przekroczenie dozwolonej masy całkowitej pojazdu może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych oraz zwiększonego ryzyka wypadków. Standardy dotyczące obliczania masy własnej są regulowane przez przepisy prawa, które precyzują, jakie składniki muszą być uwzględnione, aby zapewnić jednolitość i bezpieczeństwo na drogach. Praktyczne zastosowanie tej wiedzy pozwala na optymalizację kosztów operacyjnych oraz zwiększenie efektywności transportu.

Pytanie 4

Do jakich pomiarów stosuje się wakuometry?

A. ciśnienia paliwa

B. wydajności pompy paliwowej

C. ciśnienia atmosferycznego

D. podciśnienia w układzie dolotowym

Wakuometry są instrumentami służącymi do pomiaru ciśnienia, a ich głównym zastosowaniem jest pomiar podciśnienia w układzie dolotowym silników spalinowych. Podciśnienie w tym kontekście jest kluczowym parametrem, ponieważ wpływa na proces mieszania paliwa z powietrzem oraz na eficjencję pracy silnika. Przykładowo, prawidłowe ustawienie podciśnienia zapewnia optymalne warunki do spalania, co przekłada się na lepszą wydajność i oszczędność paliwa. W branży motoryzacyjnej, wakuometry są często wykorzystywane do diagnostyki układów dolotowych i mogą pomóc zidentyfikować problemy, takie jak nieszczelności w systemie dolotowym czy niewłaściwe ustawienia gaźnika. Standardy przemysłowe sugerują użycie wakuometrów w regularnych przeglądach technicznych, co zapewnia utrzymanie silników w dobrej kondycji. W związku z tym, umiejętność interpretacji wyników pomiarów wakuometrycznych jest kluczowa dla mechaników i techników samochodowych.

Pytanie 5

Aby zmierzyć wielkość luzu na zamku pierścienia tłokowego, jaki przyrząd należy zastosować?

A. mikrometr

B. szczelinomierz

C. suwmiarka

D. czujnik zegarowy

Szczelinomierz jest narzędziem pomiarowym służącym do dokładnego pomiaru luzów i szczelin, co czyni go idealnym do sprawdzania wielkości luzu na zamku pierścienia tłokowego. Praktyczne zastosowanie szczelinomierza polega na wprowadzeniu odpowiednich blaszek pomiarowych w szczelinę, co pozwala na precyzyjne określenie jej wielkości. W branży motoryzacyjnej i mechanicznej, w której tolerancje muszą być ściśle przestrzegane, użycie szczelinomierza jest standardem dobrych praktyk. Umożliwia on również pomiar szczelin w trudnodostępnych miejscach, gdzie inne narzędzia mogłyby być niewystarczające. Aby zapewnić optymalną wydajność silnika, ważne jest, aby luz między pierścionkami a cylindrem był odpowiedni. Przykładowo, zbyt mały luz może prowadzić do zatarcia silnika, natomiast zbyt duży luz może skutkować utratą ciśnienia sprężania. Dlatego stosowanie szczelinomierza w takich zastosowaniach jest kluczowe dla bezpieczeństwa i efektywności pracy silników.

Pytanie 6

W trakcie spawania gazowego niemożliwe jest

A. zbyt duże przewietrzanie warsztatu / hali

B. nasączenie olejem lub innym tłuszczem zaworów butli

C. korzystanie z skórzanych rękawic ochronnych

D. aplikowanie defektoskopu

Smarowanie olejem lub innym tłuszczem zaworów butli podczas spawania gazowego jest niedopuszczalne, ponieważ może prowadzić do poważnych zagrożeń związanych z bezpieczeństwem. Tłuszcze mogą ułatwić zapłon oraz prowadzić do eksplozji, szczególnie w obecności gazów palnych. W praktyce, podczas obsługi butli gazowych, kluczowe jest przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, które obejmują m.in. unikanie substancji łatwopalnych w pobliżu źródeł ognia. Zgodnie z dokumentami i normami branżowymi, takimi jak PN-EN ISO 3834, w procesach spawania należy stosować się do rygorystycznych norm bezpieczeństwa, aby minimalizować ryzyko pożaru i eksplozji. Dlatego ważne jest używanie odpowiednich technik konserwacyjnych, które nie wprowadzą dodatkowych zagrożeń. Na przykład, w przypadku potrzeby smarowania, zaleca się stosowanie środków przystosowanych do użycia w warunkach spawania, które nie są łatwopalne.

Pytanie 7

Do jakiego pomiaru używamy lampy stroboskopowej?

A. kąta wyprzedzenia zapłonu

B. podciśnienia w cylindrze

C. czasu wtrysku paliwa

D. natężenia oświetlenia

Lampy stroboskopowe są używane w diagnostyce silników do pomiaru kąta wyprzedzenia zapłonu, co jest kluczowe dla optymalizacji pracy silnika. Kąt wyprzedzenia zapłonu odnosi się do momentu, w którym mieszanka paliwowo-powietrzna jest zapalana, względem położenia tłoka w cylindrze. Użycie lampy stroboskopowej pozwala na wizualizację tego procesu poprzez synchronizację błysku lampy z obrotami silnika. Gdy silnik jest uruchomiony, lampa stroboskopowa emituje błyski w odpowiednich odstępach czasu, co umożliwia mechanikowi obserwację, w którym momencie zapłon następuje w porównaniu do ruchu tłoka. Przykładem praktycznego zastosowania jest regulacja zapłonu w silnikach spalinowych, co może poprawić osiągi i efektywność paliwową pojazdu. Zgodnie z zaleceniami producentów, regularne sprawdzanie kąta wyprzedzenia zapłonu jest integralną częścią konserwacji silników, zwłaszcza w starszych modelach, gdzie takie ustawienia mogą ulegać zmianie w wyniku zużycia części.

Pytanie 8

Na rysunku przedstawiono element

A. sprzęgła tarczowego.

B. układu hamulcowego.

C. przegubu krzyżakowego.

D. układu zawieszenia.

Przegub krzyżakowy, który zidentyfikowałeś, jest kluczowym elementem stosowanym w mechanizmach przenoszących ruch obrotowy, zwłaszcza w układach napędowych pojazdów. Jego charakterystyczna konstrukcja, z krzyżakiem oraz czterema trzpieniami, na których osadzone są łożyska, umożliwia mu efektywne przenoszenie momentu obrotowego z jednej osi na drugą, jednocześnie kompensując zmiany kąta, co jest istotne w wielu zastosowaniach, takich jak wały napędowe w samochodach. W praktyce, przeguby krzyżakowe są szeroko stosowane w pojazdach osobowych oraz ciężarowych, gdzie zapewniają płynność działania napędu, a ich właściwy dobór oraz konserwacja są kluczowe dla efektywności i bezpieczeństwa pojazdu. Dobre praktyki branżowe zalecają regularne sprawdzanie stanu przegubów, ponieważ ich uszkodzenie może prowadzić do poważnych awarii mechanicznych. Wiedza o przegubach krzyżakowych jest nie tylko teoretyczna, ale ma istotne znaczenie praktyczne w utrzymaniu pojazdów w dobrym stanie.

Pytanie 9

Podczas testu po naprawie pojazdu zauważono samoczynny wzrost poziomu oleju w układzie smarowania silnika. Co może być przyczyną tej sytuacji?

A. uszkodzenie uszczelki pod głowicą

B. zużycie czopów wału korbowego

C. uszkodzenie pompy olejowej

D. nadmierne zabrudzenie filtra oleju

No więc, przyczyny wzrostu poziomu oleju w silniku mogą być niejasne i łatwo się w tym pogubić. Ale wiesz, uszkodzenie czopów wału korbowego, mimo że może prowadzić do problemów z silnikiem, nie ma bezpośredniego związku z podnoszeniem się poziomu oleju. Zużycie czopów czasem sprawia, że silnik działa mniej efektywnie albo olej zaczyna wyciekać, ale to nie powoduje jego wzrostu. A jeśli pompa olejowa jest uszkodzona, to zwykle ciśnienie oleju spada, więc też nie ma to związku z samoczynnym wzrostem. Dodatkowo, brudny filtr oleju może zakłócać obieg oleju, ale nie sprawi, że olej nagle będzie więcej. Często źle się interpretuje problemy związane z układem smarowania, bo brakuje wiedzy o tym, jak to działa. Ważne jest, żeby zrozumieć, że wzrost poziomu oleju zazwyczaj jest spowodowany przedostawaniem się innych płynów, na przykład płynu chłodzącego, co często oznacza, że uszczelka pod głowicą jest w złym stanie. Dobra diagnostyka oraz znajomość budowy silników mogą pomóc w rozwiązywaniu problemów i oszczędzeniu pieniędzy na naprawach w przyszłości.

Pytanie 10

Użycie zbyt bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku skutkuje pokryciem izolatora świecy zapłonowej osadem w odcieniu

A. czarnym

B. błękitnym

C. białoszarym

D. brunatnym

Stosowanie zbyt bogatej mieszanki paliwowo-powietrznej do zasilania silnika objawia się pokryciem izolatora świecy zapłonowej nalotem w kolorze czarnym. Taki nalot jest wynikiem nadmiaru paliwa, które nie spala się w komorze spalania, co prowadzi do osadzania się niespalonego węgla na świecy. W praktyce, czarny nalot może wskazywać również na złą regulację gaźnika lub złą jakość paliwa. W przypadku silników z zapłonem iskrowym, dobrym praktyką jest regularne kontrolowanie stanu świec zapłonowych, co może pomóc w diagnozowaniu problemów z mieszanką paliwowo-powietrzną. Standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), zalecają regularne serwisowanie układu zasilania, co obejmuje kontrolę mieszanki paliwowej. Warto również wspomnieć, że czarny nalot może wpływać na efektywność pracy silnika, prowadząc do zwiększonego zużycia paliwa i emisji zanieczyszczeń.

Pytanie 11

Po wymianie klocków hamulcowych w pojeździe osobowym konieczne jest zbadanie

A. stanu opon

B. wyważenia felg

C. siły hamowania

D. geometrii kół

Po wymianie szczęk hamulcowych kluczowe jest sprawdzenie siły hamowania, ponieważ nowo zamontowane elementy muszą być odpowiednio osadzone i dopasowane do reszty układu hamulcowego. Siła hamowania jest bezpośrednio związana z efektywnością układu hamulcowego, a jej niewłaściwe ustawienie może prowadzić do wydłużenia drogi hamowania, co zagraża bezpieczeństwu kierowcy i pasażerów. Przykładem praktycznym może być sytuacja, w której nowe szczęki wymagają kilkukrotnej operacji hamowania, aby osiągnąć optymalne tarcie. Właściwe sprawdzenie siły hamowania można przeprowadzić na specjalistycznym stanowisku diagnostycznym, gdzie mierzy się wartości siły hamowania na poszczególnych kołach. Zgodnie z obowiązującymi standardami, takim jak normy ISO dotyczące badań układów hamulcowych, należy również zwrócić uwagę na równomierność siły hamowania pomiędzy kołami, co ma kluczowe znaczenie dla stabilności pojazdu podczas manewrów hamowania. Regularne przeglądy i testy hamulców są nie tylko zalecane, ale również wymagane przez przepisy prawne w wielu krajach, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo na drogach.

Pytanie 12

Masa własna pojazdu obejmuje

A. masę pojazdu oraz standardowego wyposażenia z płynami eksploatacyjnymi, lecz bez kierowcy

B. masę pojazdu oraz wyposażenia, bez płynów eksploatacyjnych i bez kierowcy

C. masę standardowego wyposażenia pojazdu, jednak bez kierowcy

D. masę pojazdu oraz normalnego wyposażenia, a także kierowcy i pasażera

Masa własna pojazdu odnosi się do całkowitej masy pojazdu, która obejmuje masę samego pojazdu, jego standardowego wyposażenia oraz wszelkich płynów eksploatacyjnych, takich jak olej silnikowy, płyn chłodzący czy paliwo. Kluczowym aspektem jest to, że masa własna nie uwzględnia kierowcy ani pasażerów. W praktyce, znajomość masy własnej pojazdu jest istotna dla określenia jego osiągów, takich jak przyspieszenie, zużycie paliwa oraz bezpieczeństwo. Normy branżowe, takie jak ISO 612, definiują metody pomiaru masy pojazdów, co pozwala na porównywanie różnych modeli pod kątem ich masy oraz efektywności. Ponadto, producenci pojazdów często podają masę własną w dokumentacji technicznej, co jest istotne dla użytkowników planujących przewóz towarów czy osób, a także dla osób zajmujących się tuningiem pojazdów. Ich świadomość odnośnie do masy własnej jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i legalności eksploatacji pojazdów na drogach publicznych.

Pytanie 13

Do zadań tarczy sprzęgłowej należy przekazywanie momentu obrotowego?

A. z koła zamachowego na wałek sprzęgłowy

B. z wałka sprzęgłowego na koło zamachowe

C. z wałka sprzęgłowego na wałek atakujący

D. z wałka pośredniego na wałek sprzęgłowy

Odpowiedzi wskazujące na inne możliwości przenoszenia momentu obrotowego, takie jak z wałka sprzęgłowego na koło zamachowe lub z wałka pośredniego na wałek sprzęgłowy, mylnie interpretują podstawowe zasady działania sprzęgła. Tarcza sprzęgłowa nie przenosi momentu obrotowego z wałka sprzęgłowego na koło zamachowe, ponieważ jej rolą jest przede wszystkim połączenie lub odłączenie silnika od napędu, co odbywa się w wyniku działania sił tarcia. W rzeczywistości, moment obrotowy jest przenoszony z koła zamachowego na wałek sprzęgłowy, a nie odwrotnie. Takie nieprawidłowe zauważenie może prowadzić do błędnego zrozumienia całego układu napędowego. Ponadto, koncepcja przenoszenia momentu z wałka pośredniego na wałek sprzęgłowy ignoruje fakt, że wałek sprzęgłowy znajduje się w bezpośrednim połączeniu z silnikiem. Zrozumienie hierarchii komponentów w układzie napędowym oraz ich wzajemnych interakcji jest kluczowe dla diagnozowania problemów oraz prawidłowego funkcjonowania pojazdu. Często błędne odpowiedzi wynikają z pomylenia funkcji poszczególnych elementów, co podkreśla znaczenie wiedzy technicznej w kontekście układów mechanicznych.

Pytanie 14

Który z wymienionych składników nie wchodzi w skład układu przeniesienia napędu?

A. Wałek rozrządu

B. Koło talerzowe

C. Przekładnia główna

D. Sprzęgło

Wszystkie pozostałe odpowiedzi dotyczą elementów układu przeniesienia napędu. Koło talerzowe to kluczowy komponent w mechanizmach przekładni automatycznej, który odpowiada za przekazywanie momentu obrotowego z silnika na układ napędowy. Z kolei przekładnia główna, jako element przenoszący napęd na osie pojazdu, jest niezbędna do zmiany kierunku i rozdziału mocy na koła. Sprzęgło odgrywa rolę w połączeniu i rozłączeniu silnika z skrzynią biegów, co umożliwia operatorowi płynne zmiany przełożeń bez szarpania. Często błędne wnioski dotyczące roli tych elementów wynikają z mylnego utożsamienia ich z innymi komponentami w silniku, co prowadzi do nieporozumień. Warto zwrócić uwagę, że układ przeniesienia napędu obejmuje elementy, które są zaangażowane bezpośrednio w transfer mocy, podczas gdy wałek rozrządu nie ma z tym nic wspólnego. Zrozumienie różnic między tymi elementami jest kluczowe w diagnostyce oraz doborze odpowiednich części zamiennych podczas napraw i konserwacji pojazdów, zgodnie z normami i standardami branżowymi.

Pytanie 15

Podczas wymiany uszkodzonej tarczy sprzęgłowej zaleca się również wymianę

A. tarczy dociskowej

B. koła zamachowego

C. linki sprzęgła

D. wałka sprzęgłowego

Wymiana tarczy sprzęgła często wymaga również wymiany tarczy dociskowej, ponieważ obie te części są ze sobą ściśle powiązane. Tarcza dociskowa ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania sprzęgła, ponieważ to właśnie ona naciska na tarczę sprzęgłową, umożliwiając przeniesienie momentu obrotowego z silnika na skrzynię biegów. W przypadku zużycia tarczy sprzęgłowej, tarcza dociskowa także może być uszkodzona, co prowadzi do problemów z załączaniem i wyłączaniem sprzęgła. Przykładowo, jeśli tarcza dociskowa jest zbyt zużyta, może nie zapewniać wystarczającego ciśnienia, co skutkuje ślizganiem się sprzęgła. Zgodnie z zaleceniami wielu producentów pojazdów oraz specjalistów zajmujących się naprawami, wymiana obu elementów jest standardową praktyką, co zapobiega przyszłym problemom i zapewnia optymalne działanie układu przeniesienia napędu. Dodatkowo, przy wymianie tych komponentów warto zwrócić uwagę na stan pozostałych elementów układu, takich jak koło zamachowe, ponieważ ich uszkodzenie również może wpływać na efektywność sprzęgła.

Pytanie 16

Duża ilość węglowodorów w spalinach sugeruje

A. o samozapłonie paliwa

B. o niewłaściwym spalaniu paliwa

C. o efektywnym spalaniu paliwa

D. o wysokiej liczbie oktanowej paliwa

Wysoka zawartość węglowodorów w spalinach jest oznaką nieefektywnego procesu spalania paliwa. W wyniku niedostatecznej reakcji chemicznej między paliwem a powietrzem, nie wszystkie cząsteczki paliwa są spalane, co prowadzi do wydobywania się nieprzekształconych węglowodorów do atmosfery. Przykładem mogą być silniki spalinowe, w których niewłaściwe ustawienia mieszanki paliwowo-powietrznej, uszkodzone wtryskiwacze czy zanieczyszczone filtry powietrza mogą powodować zjawisko tzw. "zubożenia mieszanki". Dobre praktyki inżynieryjne zakładają regularną konserwację silników, co obejmuje kontrolę systemów wtryskowych oraz monitorowanie parametrów pracy silnika, aby zapewnić optymalne warunki spalania. Dodatkowo, w kontekście ochrony środowiska, odpowiednie normy emisji, takie jak Euro 6, wymagają minimalizacji emisji węglowodorów, co obliguje producentów do rozwijania technologii zmniejszających ich obecność w spalinach.

Pytanie 17

Jakim narzędziem dokonuje się pomiaru średnicy cylindrów po zakończonej naprawie silnika?

A. suwmiarki

B. średnicówki mikrometrycznej

C. mikrometra

D. średnicówki zegarowej

Średnicówka zegarowa jest odpowiednim narzędziem do pomiaru średnicy cylindrów po przeprowadzonej naprawie silnika, ponieważ umożliwia uzyskanie bardzo precyzyjnych wyników pomiarowych. To narzędzie działa na zasadzie pomiaru przemieszczenia, gdzie wskazówka na tarczy pokazuje bezpośrednio wartość średnicy. Dzięki temu, średnicówki zegarowe są szczególnie przydatne w sytuacjach, gdzie wymagana jest wysoka dokładność, na przykład w przypadku silników, gdzie tolerancje średnicy cylindrów są kluczowe dla ich prawidłowego funkcjonowania. Przykładowo, przy naprawach silników spalinowych, pomiary średnic cylindrów są niezbędne do oceny stopnia zużycia oraz do dopasowania odpowiednich pierścieni tłokowych. W branży mechanicznej wprowadzenie dobrych praktyk pomiarowych, takich jak stosowanie średnicówek zegarowych, przyczynia się do poprawy jakości wykonywanych usług oraz zwiększenia żywotności naprawianych silników, co jest zgodne z normami ISO. Ponadto, użycie tego narzędzia pozwala na szybkie wykrycie ewentualnych nieprawidłowości w wymiarach, co jest kluczowe dla dalszych etapów naprawy i montażu.

Pytanie 18

Luz na kole występujący jedynie w płaszczyźnie "A" pokazanej na rysunku świadczy o uszkodzeniu

A. sworznia kulistego wahacza.

B. łożyska górnego kolumny MacPhersona.

C. końcówki drążka kierowniczego.

D. łożysk kół.

Luz na kole występujący jedynie w płaszczyźnie "A" sugeruje uszkodzenie końcówek drążka kierowniczego, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania układu kierowniczego. Końcówki drążka pełnią istotną rolę w przenoszeniu ruchu z kolumny kierowniczej na koła, co pozwala na precyzyjne prowadzenie pojazdu. W przypadku ich uszkodzenia, luz w kierunku poziomym może prowadzić do problemów z manewrowością i stabilnością pojazdu, co z kolei wpływa na bezpieczeństwo jazdy. Właściwe diagnozowanie luzów w układzie kierowniczym jest ważnym elementem utrzymania pojazdu w dobrym stanie technicznym, zgodnym z normami branżowymi i zaleceniami producentów. Zaleca się regularne kontrole stanu technicznego końcówek drążka, aby zapobiegać ich zużyciu i związanym z tym niebezpieczeństwom. Oprócz wizualnej inspekcji, warto również przeprowadzać pomiary luzów, co pozwala na wczesne wykrywanie problemów i podjęcie działań naprawczych.

Pytanie 19

W diagnostyce samochodów wykorzystuje się oprogramowanie komputerowe

A. Eurotax

B. Warsztat

C. ESItronic

D. AutoCAD

ESItronic to zaawansowane oprogramowanie diagnostyczne używane w warsztatach samochodowych do analizy i naprawy pojazdów. Program ten umożliwia diagnozowanie usterek oraz odczytywanie danych z różnych systemów elektronicznych w samochodach, co jest kluczowe w nowoczesnym serwisowaniu. ESItronic jest dostosowany do wielu marek i modeli pojazdów, co czyni go uniwersalnym narzędziem w diagnostyce. Dzięki zastosowaniu tego oprogramowania mechanicy mogą szybko zidentyfikować problemy, co znacząco przyspiesza proces naprawy i zwiększa efektywność pracy. Program oferuje również dostęp do informacji technicznych, schematów, a także najnowszych aktualizacji dotyczących procedur serwisowych, co jest zgodne z najlepszymi praktykami branżowymi w zakresie utrzymania pojazdów. Przykładem zastosowania ESItronic może być diagnoza problemu z systemem ABS, gdzie mechanik korzysta z aplikacji do odczytu kodów błędów i analizy danych w czasie rzeczywistym.

Pytanie 20

Zjawisko, w którym siła hamująca osłabia się, a następnie zanika w wyniku przegrzania, na przykład podczas długotrwałego hamowania, to

A. pochłanianie

B. przyczepność

C. fading

D. honowanie

Fading to proces, który zachodzi w układach hamulcowych, polegający na osłabieniu siły hamującej w wyniku ich przegrzania. W praktyce oznacza to, że podczas długotrwałego hamowania, na przykład w trakcie intensywnego zjazdu ze wzniesienia, materiały hamulcowe mogą osiągnąć temperatury, które prowadzą do zmiany ich właściwości. W przypadku hamulców tarczowych, nadmierne ciepło może powodować, że klocki hamulcowe tracą skuteczność, co jest szczególnie niebezpieczne w sytuacjach wymagających dużej precyzji i odpowiedzialności, jak np. na torze wyścigowym czy w transporcie publicznym. W branży motoryzacyjnej stosuje się różne materiały, takie jak węgiel lub ceramika, które mają lepsze właściwości cieplne, zmniejszając ryzyko fadingu. Praktyczne zrozumienie tego zjawiska jest kluczowe dla inżynierów projektujących systemy hamulcowe oraz dla kierowców, którzy muszą być świadomi ograniczeń swoich pojazdów, szczególnie w trudnych warunkach drogowych.

Pytanie 21

Jaki jest minimalny wymagany wskaźnik efektywności hamowania hamulca awaryjnego w samochodzie osobowym, który został wyprodukowany po 1 stycznia 1994 roku?

A. 20%

B. 25%

C. 30%

D. 50%

Minimalny dopuszczalny wskaźnik skuteczności hamowania hamulca awaryjnego dla samochodów osobowych wyprodukowanych po 1 stycznia 1994 roku wynosi 25%. Wskaźnik ten jest zgodny z normami bezpieczeństwa określonymi przez regulacje Unii Europejskiej, które mają na celu zapewnienie minimalnych standardów dotyczących wydajności hamulców. Dobre praktyki branżowe podkreślają, jak kluczowe jest posiadanie sprawnego hamulca awaryjnego, ponieważ w sytuacji awaryjnej może on uratować życie. Przykładem zastosowania tego wskaźnika jest rutynowe badanie pojazdów, które odbywa się podczas okresowych przeglądów technicznych. W trakcie tych przeglądów zainteresowani mechanicy badają skuteczność hamulców awaryjnych, aby upewnić się, że spełniają one wymagane normy. Dodatkowo, warto pamiętać, że wskaźnik 25% oznacza, iż hamulec awaryjny powinien być w stanie zatrzymać pojazd o masie 1 tony na nachylonej drodze, co podkreśla znaczenie dobrego stanu technicznego systemu hamulcowego w codziennym użytkowaniu pojazdów.

Pytanie 22

Powierzchnię uszczelniającą głowicy, która uległa deformacji, naprawia się w wyniku

A. napawania

B. planowania

C. klejenia

D. galwanizacji

Napawanie, będące procesem łączenia metali poprzez dodawanie materiału w postaci spoiwa, nie jest odpowiednią metodą do naprawy powierzchni uszczelniającej głowicy, ponieważ wymaga znacznego podgrzewania, co może prowadzić do dalszych deformacji. W kontekście naprawy silników, napawanie używane jest głównie do odtwarzania zużytych elementów, takich jak wały korbowe czy zębatki, a nie do usuwania odkształceń w krytycznych powierzchniach uszczelniających. Klejenie również nie jest właściwym rozwiązaniem w tym przypadku, ponieważ uszczelki muszą tworzyć idealnie gładką i sztywną powierzchnię, a klej nie zapewnia wystarczającej trwałości i odporności na wysokie temperatury oraz ciśnienia panujące w silniku. Z kolei galwanizacja, proces polegający na pokrywaniu powierzchni metalowych warstwą innego metalu, stosowana jest głównie w celu ochrony przed korozją, a nie do korygowania deformacji. Tego typu błędne decyzje mogą prowadzić do poważnych problemów w działaniu silnika, takich jak przecieki czy zacieranie się elementów, co w konsekwencji pociąga za sobą kosztowne naprawy. Zrozumienie, jak i kiedy stosować odpowiednie metody naprawcze, jest kluczowe dla zachowania integralności i wydajności silnika.

Pytanie 23

Zleceniodawca poprosił o wymianę osłony przegubu znajdującego się na półosi napędowej. Przed odłączeniem przegubu z półosi specjalista powinien zaznaczyć ich wzajemne położenie w celu

A. zachowania równowagi zespołu półoś-przegub

B. odpowiedniego umiejscowienia opasek zaciskowych

C. zamontowania przegubu w kole

D. poprawnego ustawienia osłony na półosi

Zachowanie wyważenia układu półoś-przegub jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania całego układu napędowego pojazdu. Przeguby oraz półosie są elementami mechanicznymi, które podczas pracy muszą działać w harmonii, aby zminimalizować wibracje i zużycie. Oznaczenie wzajemnego położenia przed demontażem pozwala na precyzyjne przywrócenie tych samych warunków po wymianie osłony. W praktyce, mechanicy często stosują marker lub taśmę, aby zaznaczyć pozycje elementów, co pozwala uniknąć problemów z wyważeniem. Wyważony układ jest kluczowy w kontekście komfortu jazdy oraz trwałości komponentów, ponieważ niewłaściwe ustawienie może prowadzić do nadmiernego zużycia łożysk, drgań i hałasu. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie zasad dobrych praktyk w serwisie pojazdów, co często jest podkreślane w szkoleniach technicznych oraz dokumentacji producentów.

Pytanie 24

W pojeździe, w którym występuje szarpanie podczas ruszania, należy przede wszystkim zweryfikować stopień zużycia

A. synchronizatora pierwszego biegu

B. układu hamulcowego (blokowanie kół)

C. elementów sprzęgła

D. silnika w związku z "wypadaniem zapłonów"

Elementy sprzęgła są kluczowym układem w pojazdach, który umożliwia płynne przekazywanie momentu obrotowego z silnika na skrzynie biegów. Szarpanie podczas ruszania z miejsca często wskazuje na problemy z tym układem, takie jak zużycie tarcz sprzęgłowych lub niewłaściwe ustawienie pedału sprzęgła. W przypadku zużycia tarcz, ich niewłaściwe zgrzewanie może prowadzić do szarpania, ponieważ tarcze nie zaciskają się równomiernie. W praktyce, diagnozując problemy ze sprzęgłem, mechanicy często sprawdzają grubość tarcz, a także działanie łożyska oporowego, które także może wpłynąć na komfort ruszania. Dobre praktyki w diagnostyce obejmują również testowanie działania sprzęgła w różnych warunkach, co pozwala na dokładne zidentyfikowanie problemu. Warto również pamiętać o regularnym przeglądzie układu sprzęgłowego, co może zapobiec poważnym awariom w przyszłości.

Pytanie 25

Numer VIN (Vehicle Identification Number) pojazdu jest zbudowany

A. z 10 znaków

B. z 18 znaków

C. z 14 znaków

D. z 17 znaków

Numer identyfikacyjny pojazdu VIN (Vehicle Identification Number) rzeczywiście składa się z 17 znaków. Jest to międzynarodowy standard, który został wprowadzony w 1981 roku, aby umożliwić jednoznaczną identyfikację pojazdów. Struktura VIN zawiera różnorodne informacje, takie jak producent, typ pojazdu, miejsce produkcji, rok produkcji oraz unikalny numer seryjny. Przykładowo, pierwsze trzy znaki VIN przedstawiają WMI (World Manufacturer Identifier), który identyfikuje producenta i jego lokalizację. Kolejne pięć znaków to VDS (Vehicle Descriptor Section), który określa cechy pojazdu, takie jak jego model, silnik oraz inne parametry techniczne. Ostatnie dziewięć znaków to VIS (Vehicle Identifier Section), który jest unikalnym numerem pojazdu. Dzięki tej standaryzacji możliwe jest łatwe śledzenie historii pojazdów, co jest kluczowe w kontekście wymiany informacji pomiędzy producentami, dealerami oraz organami rejestracyjnymi.

Pytanie 26

Na rysunku przedstawiono układ zawieszenia

A. zależnego z osią nienapędzaną.

B. niezależnego z osią napędzaną.

C. zależnego z osią napędzaną.

D. niezależnego z osią nienapędzaną.

Wybór odpowiedzi, która sugeruje niezależne zawieszenie z osią napędzaną, jest błędny z kilku powodów. Przede wszystkim, niezależne zawieszenie charakteryzuje się tym, że każde koło działa niezależnie od siebie, co nie jest zgodne z przedstawionym na rysunku schematem. W przypadku niezależnego zawieszenia, pojazdy są zdolne do lepszego przystosowania się do nierówności terenu, co jest korzystne w kontekście wydajności jazdy, zwłaszcza w samochodach sportowych. Z kolei, zawieszenie zależne, które jest właściwe dla analizowanego rysunku, jest często stosowane w pojazdach, gdzie priorytetem jest stabilność i prostota konstrukcji. Dodatkowo, nieobecność elementów napędu w układzie zawieszenia wskazuje, że oś jest nienapędzana. W kontekście zrozumienia działania układu zawieszenia, ważne jest, aby pamiętać, że błędna interpretacja rysunku może prowadzić do nieporozumień dotyczących funkcji i wydajności pojazdu. Dobrze zaprojektowane zawieszenie zależne może zapewnić odpowiednią równowagę pomiędzy komfortem jazdy a stabilnością, jednak nie powinno być mylone z układami niezależnymi, które oferują różne zalety, szczególnie w sportowych zastosowaniach. Rekomendacje dotyczące projektowania zawieszeń podkreślają znaczenie rozróżnienia między tymi dwoma typami, aby odpowiednio dostosować pojazd do zamierzonych warunków użytkowania.

Pytanie 27

Urządzenia warsztatowe nie obejmują

A. podnośnika hydraulicznego

B. miernika

C. prasy

D. kanału najazdowego

Kanał najazdowy to struktura umożliwiająca wjazd pojazdu na poziom warsztatu, nie jest jednak urządzeniem warsztatowym w sensie stricte. W kontekście standardów branżowych, urządzenia warsztatowe to narzędzia lub maszyny, które służą do wykonania określonych zadań, takich jak naprawa, konserwacja czy montaż. Przykładem takiego urządzenia jest podnośnik hydrauliczny, który pozwala na uniesienie pojazdu w celu przeprowadzenia inspekcji lub naprawy podwozia. Miernik z kolei służy do precyzyjnego pomiaru parametrów technicznych, co również jest kluczowym aspektem w pracach warsztatowych. Prasy, stosowane do formowania lub łączenia materiałów, również zaliczają się do tej grupy, ponieważ umożliwiają realizację specyficznych procesów technologicznych. W praktyce kanał najazdowy współdziała z wymienionymi urządzeniami, ale nie pełni ich funkcji, co czyni go nieklasyfikującym się jako urządzenie warsztatowe.

Pytanie 28

Aby dokręcić nakrętki lub śruby kół w pojeździe z odpowiednim momentem, należy zastosować klucz

A. płaski.

B. oczko.

C. dynamometryczny.

D. do kół.

Klucz dynamometryczny jest narzędziem zaprojektowanym do dokręcania nakrętek i śrub z precyzyjnie określonym momentem obrotowym, co jest kluczowe w kontekście kół samochodowych. Właściwy moment obrotowy zapewnia, że elementy mocujące są odpowiednio dokręcone, co zapobiega ich poluzowywaniu się w trakcie jazdy, a także minimalizuje ryzyko uszkodzeń gwintów. Standardy producentów pojazdów, takie jak ISO 6789, określają wymagania dotyczące narzędzi pomiarowych, w tym kluczy dynamometrycznych. Na przykład, dla wielu modeli samochodów moment dokręcania śrub kół wynosi od 90 do 120 Nm, w zależności od specyfikacji producenta. Użycie klucza dynamometrycznego pozwala na dokładne osiągnięcie tych wartości, co jest niezbędne dla bezpieczeństwa jazdy. Przykładem dobrych praktyk jest dokręcanie śrub w sekwencji krzyżowej, co równomiernie rozkłada siły działające na felgę. Dodatkowo, stosowanie klucza dynamometrycznego w regularnych przeglądach technicznych pojazdu zapewnia dłuższą żywotność elementów zawieszenia oraz opon.

Pytanie 29

Mechanik, który wymienia wahacze przedniej osi, ma możliwość dokręcenia

A. śrub znajdujących się w poziomej płaszczyźnie wyłącznie w normalnej pozycji pracy zawieszenia

B. śruby/nakrętki sworznia dopiero po dokonaniu ustawienia zbieżności kół

C. śrub usytuowanych w pionowej płaszczyźnie tylko w normalnej pozycji pracy zawieszenia

D. wszystkich śrub w dowolnym ustawieniu zawieszenia

Istnieje kilka koncepcji związanych z dokręcaniem śrub, które mogą wprowadzać w błąd. Zaczynając od pierwszej, idea, że śrubę lub nakrętkę sworznia można dokręcić tylko po ustawieniu zbieżności kół, jest niepoprawna. Zbieżność kół jest istotnym aspektem regulacji układu zawieszenia, ale nie ma bezpośredniego związku z momentem dokręcania wahaczy. Właściwe dokręcenie śrub powinno odbywać się w odpowiednim położeniu zawieszenia, aby zapobiec nieprawidłowym naprężeniom, które mogą wynikać z ich wcześniejszego luzowania. Kolejna koncepcja dotycząca dokręcania śrub w płaszczyźnie pionowej w położeniu normalnej pracy zawieszenia jest również myląca. W rzeczywistości, dokręcanie śrub w tej płaszczyźnie wymaga szczególnej uwagi i powinno odbywać się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa oraz odpowiednich standardów. Ostatnia opcja, sugerująca, że wszystkie śruby można dokręcać w dowolnym ułożeniu zawieszenia, jest nie tylko niebezpieczna, ale także sprzeczna z najlepszymi praktykami w branży. Praca w niewłaściwym położeniu zawieszenia może prowadzić do nieprawidłowego dokręcania, a w konsekwencji do awarii układu zawieszenia, co stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa jazdy. W związku z powyższym, kluczowe jest zrozumienie zasad dotyczących dokręcania śrub w odpowiednich położeniach oraz stosowanie się do wytycznych producenta, co zapewnia nie tylko bezpieczeństwo, ale i długowieczność elementów zawieszenia.

Pytanie 30

Zniekształcony wahacz przedniego zawieszenia

A. można poddać obróbce plastycznej w niskiej temperaturze

B. należy wymienić na nowy

C. można pozostawić tak jak jest, wystarczy jedynie ustawić zbieżność kół

D. można naprawić poprzez podgrzanie do temperatury uplastycznienia i nadanie mu pierwotnej formy

Wahacz zawieszenia przedniego jest kluczowym elementem układu jezdnego pojazdu, który odpowiada za prawidłowe prowadzenie kół oraz stabilność jazdy. Skrzywienie wahacza może prowadzić do wielu problemów, takich jak nierównomierne zużycie opon, problemy z prowadzeniem pojazdu oraz zagrożenie dla bezpieczeństwa. W przypadku zauważenia skrzywienia, najlepszym rozwiązaniem jest wymiana wahacza na nowy. Wymiana wahacza zapewnia, że wszystkie jego właściwości mechaniczne i geometrii są w pełni przywrócone do stanu fabrycznego, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania zawieszenia. Warto zaznaczyć, że stosowanie nowych części zamiennych, które są zgodne z normami producenta, jest nie tylko wymogiem prawnym, ale również praktyką zalecaną przez specjalistów. Dodatkowo, nowy wahacz zapewnia lepszą trwałość i stabilność, co przekłada się na długotrwałe i bezpieczne użytkowanie pojazdu. Dlatego wymiana uszkodzonego wahacza to podejście zgodne z najlepszymi praktykami w branży motoryzacyjnej oraz normami bezpieczeństwa.

Pytanie 31

Po zainstalowaniu nowego, zewnętrznego przegubu napędowego na półosi, powinno się go nasmarować odpowiednim smarem

A. łożyskowym

B. molibdenowym

C. miedziowym

D. grafitowym

Smar molibdenowy jest idealnym wyborem do smarowania zewnętrznych przegubów napędowych, ponieważ charakteryzuje się doskonałą odpornością na wysokie temperatury oraz dużą stabilnością w trudnych warunkach eksploatacyjnych. Dzięki swoim właściwościom, smar ten skutecznie zmniejsza tarcie między ruchomymi częściami, co przekłada się na wydłużenie żywotności przegubów oraz poprawę ich efektywności. Przykładowo, w zastosowaniach motoryzacyjnych, smar molibdenowy jest powszechnie stosowany w układach przeniesienia napędu, gdzie doświadczają one intensywnego obciążenia oraz zmiennych warunków pracy. Warto również zwrócić uwagę na to, że standardy branżowe, takie jak SAE (Society of Automotive Engineers), często rekomendują stosowanie smarów zawierających dwusiarczek molibdenu w aplikacjach, gdzie ważna jest ochrona przed zużyciem oraz zapewnienie długotrwałej wydajności. Właściwe smarowanie przegubów przyczynia się do zmniejszenia kosztów eksploatacyjnych oraz zwiększenia bezpieczeństwa pojazdu.

Pytanie 32

Jazda próbna wykonana na odcinku drogi brukowanej pozwoli przede wszystkim na

A. określenie stanu technicznego układu zawieszenia pojazdu.

B. ustalenie czasu nagrzewania się cieczy chłodzącej silnika.

C. kontrolę pracy układu rozruchu silnika.

D. określenie siły hamowania pojazdu.

Wybór odcinka drogi brukowanej do jazdy próbnej ma bardzo konkretny cel – takie nierówne, twarde podłoże świetnie „obnaża” wszelkie luzy, zużycie i uszkodzenia elementów zawieszenia. Na kostce brukowej bardzo wyraźnie słychać stuki, pukanie, skrzypienie, a także czuć na kierownicy i nadwoziu drgania, które przy gładkim asfalcie mogą być prawie niezauważalne. Diagnosta albo mechanik zwraca uwagę, jak zachowuje się samochód przy małych i średnich prędkościach: czy nadwozie nie „pływa”, czy auto nie myszkuje, czy kierownica nie drży, czy nie ma odczuwalnych uderzeń przy najeżdżaniu na nierówności. Moim zdaniem jazda po bruku to taki szybki test realnego stanu amortyzatorów, sworzni wahaczy, tulei metalowo‑gumowych, łączników stabilizatora, sprężyn czy górnych mocowań amortyzatorów. W dobrych praktykach serwisowych zawsze łączy się jazdę próbną z oględzinami na podnośniku: najpierw słuchasz i czujesz na drodze, potem potwierdzasz na szarpakach i przy pomocy łomu warsztatowego, sprawdzając luzy. Trzeba też pamiętać, że zgodnie z zasadami diagnostyki zawieszenia ocenia się nie tylko komfort, ale przede wszystkim bezpieczeństwo – zużyte elementy zawieszenia wydłużają drogę hamowania, pogarszają przyczepność i stabilność w zakrętach. Dlatego właśnie odcinek drogi brukowanej jest idealny do wstępnej, praktycznej oceny stanu technicznego układu zawieszenia pojazdu.

Pytanie 33

Tarcze hamulcowe wykonuje się najczęściej

A. ze stopów aluminium.

B. ze stopu brązu.

C. z żeliwa.

D. ze stali.

Tarcze hamulcowe w samochodach osobowych i ciężarowych wykonuje się najczęściej z żeliwa, najczęściej z żeliwa szarego lub stopowego. Wynika to z kilku bardzo konkretnych właściwości materiału. Żeliwo ma świetną odporność na wysoką temperaturę i dobrze znosi wielokrotne cykle nagrzewania i chłodzenia, które występują przy każdym hamowaniu. Ma też dużą pojemność cieplną, więc potrafi „przyjąć” sporo energii hamowania, zanim dojdzie do przegrzania i fadingu hamulców. Dodatkowo żeliwo ma całkiem dobre właściwości cierne w połączeniu z typowymi okładzinami klocków hamulcowych, co przekłada się na stabilny współczynnik tarcia i przewidywalne zachowanie auta na drodze. Z mojego doświadczenia w warsztacie widać też, że tarcze żeliwne są stosunkowo tanie w produkcji i w wymianie, a jednocześnie dość odporne na pękanie i odkształcenia, o ile pracują w normalnych warunkach i nie są przegrzewane przez jazdę „na hamulcu”. W pojazdach sportowych czy bardzo drogich stosuje się czasem tarcze kompozytowe (np. ceramika węglowa), ale w normalnej eksploatacji drogowej standardem branżowym jest właśnie żeliwo. W katalogach producentów części (ATE, Brembo, Textar itd.) zdecydowana większość pozycji to tarcze żeliwne, często z dodatkami stopowymi poprawiającymi odporność na korozję i pękanie cieplne. W praktyce serwisowej ważne jest też to, że żeliwo daje się dobrze obrabiać – można tarcze przetoczyć, zmierzyć bicie i grubość, i łatwo ocenić ich stan według zaleceń producenta pojazdu.

Pytanie 34

Do warsztatu zgłosił się klient w celu wymiany łożysk tylnych kół w samochodzie. W tabeli zamieszczono ceny części na 1 koło. Jeżeli cena roboczogodziny wynosi 40 zł netto, podatek VAT 23%, a czas wykonania naprawy 2 godziny, to koszt naprawy wyniesie

Część	Cena zł netto
komplet łożysk	35,00
pierścień uszczelniający – 1szt.	8,00
nakrętka zabezpieczająca	2,00

A. 153,75 zł

B. 170,00 zł

C. 196,80 zł

D. 209,10 zł

Poprawny wynik 209,10 zł wynika z dokładnego zsumowania kosztów części, robocizny i podatku VAT, przy uwzględnieniu, że wymieniamy łożyska w obu tylnych kołach, a ceny z tabeli podane są za jedno koło. Najpierw liczymy części na jedno koło: komplet łożysk 35 zł, pierścień uszczelniający 8 zł, nakrętka zabezpieczająca 2 zł. Razem daje to 45 zł netto na jedno koło. Ponieważ mamy dwa tylne koła, koszt części: 45 zł × 2 = 90 zł netto. Następnie robocizna: 2 godziny × 40 zł/h = 80 zł netto. Całkowity koszt netto naprawy to 90 zł + 80 zł = 170 zł. Dopiero od tej sumy naliczamy VAT 23%, zgodnie z normalną praktyką warsztatową i przepisami podatkowymi: 170 zł × 1,23 = 209,10 zł brutto. Ten wynik dokładnie odpowiada zaznaczonej odpowiedzi. W praktyce warsztatowej zawsze rozbijamy kosztorys na: części, robociznę i podatek. Na zleceniu naprawy czy fakturze klient zwykle widzi właśnie taki układ: pozycje części z ceną za sztukę lub za komplet, czas pracy w roboczogodzinach i stawka godzinowa, a na końcu podsumowanie netto, naliczony VAT i kwota brutto do zapłaty. Moim zdaniem warto przy takich zadaniach zawsze na spokojnie sprawdzać, czy ceny w tabeli dotyczą jednego koła, jednej osi, czy kompletu na samochód, bo to jest częsty haczyk zarówno w testach, jak i w realnych wycenach w warsztacie. W dobrze prowadzonym serwisie mechanik przy przyjmowaniu auta do naprawy od razu szacuje czas pracy i liczbę części na całą oś, tak jak tutaj, żeby klient nie był później zaskoczony końcową kwotą.

Pytanie 35

Materiałem zastosowanym do wykonania zbiorniczka wyrównawczego płynu hamulcowego jest

A. tworzywo sztuczne.

B. stop aluminium.

C. żeliwo.

D. szkło.

Materiałem stosowanym na zbiorniczek wyrównawczy płynu hamulcowego jest tworzywo sztuczne i to nie jest przypadek, tylko wynik wielu lat doświadczeń konstruktorów. Zbiorniczek pracuje w komorze silnika, gdzie temperatura potrafi być wysoka, a jednocześnie ma stały kontakt z płynem hamulcowym na bazie glikoli, który jest dość agresywny chemicznie. Tworzywa stosowane na te zbiorniczki (np. specjalne odmiany poliamidu, polipropylenu czy innych tworzyw odpornych chemicznie) są tak dobrane, żeby nie reagowały z płynem, nie pękały od temperatury i nie starzały się zbyt szybko. Dodatkowo plastik jest lekki, łatwo się go formuje metodą wtrysku, można od razu zrobić przezroczyste ścianki lub półprzezroczyste, dzięki czemu widać poziom płynu bez odkręcania korka. To jest ogromna zaleta w serwisie – mechanik albo kierowca rzuca okiem i od razu widzi, czy poziom mieści się między MIN a MAX. Moim zdaniem to jedna z prostszych, ale bardzo przemyślanych części układu hamulcowego. W nowoczesnych autach praktycznie standardem jest zbiorniczek z tworzywa z wytłoczonymi oznaczeniami poziomu i odpowiednimi gniazdami na czujnik poziomu płynu. Tworzywo sztuczne dobrze też tłumi drgania, nie koroduje, a przy ewentualnym drobnym uderzeniu raczej się odkształci niż rozbije jak szkło. W praktyce warsztatowej wymiana takiego zbiorniczka jest szybka, nie wymaga specjalistycznych narzędzi, a element jest stosunkowo tani. To wszystko idealnie wpisuje się w dobre praktyki producentów: bezpieczeństwo, trwałość, niska masa i łatwość obsługi serwisowej.

Pytanie 36

Sonda lambda jest elementem umieszczanym w układzie

A. zasilania.

B. chłodzenia.

C. hamulcowym.

D. wydechowym.

Sonda lambda zawsze pracuje w układzie wydechowym, bo jej zadaniem jest mierzenie zawartości tlenu w spalinach, a nie w powietrzu dolotowym czy paliwie. Jest wkręcona w kolektor wydechowy lub w rurę wydechową, najczęściej przed katalizatorem, a w nowszych autach także za katalizatorem, żeby sterownik silnika mógł kontrolować sprawność kata. Dzięki pomiarowi tlenu sterownik (ECU) dobiera dawkę paliwa tak, żeby mieszanka była jak najbliżej stechiometrycznej, czyli około 14,7:1 dla benzyny. To jest kluczowe dla poprawnej pracy katalizatora trójdrożnego i spełnienia norm emisji spalin Euro. W praktyce, jak na oscyloskopie albo testerze diagnostycznym obserwujesz sygnał sondy lambda, to widzisz jak sterownik koryguje dawkę paliwa w pętli zamkniętej. Z mojego doświadczenia, przy diagnostyce typowe objawy uszkodzonej sondy to zwiększone spalanie, gorsza dynamika i często zapalona kontrolka „check engine” z błędami typu P0130–P0136. Ważne jest też prawidłowe umiejscowienie sondy: zbyt daleko od silnika będzie się długo nagrzewała, a zbyt blisko może być przegrzewana. Dlatego producenci przewidują konkretne miejsce w układzie wydechowym i stosują sondy podgrzewane, żeby szybciej osiągnęły temperaturę pracy ok. 300–800°C. W dobrych praktykach serwisowych zwraca się uwagę, żeby przy wymianie nie smarować czujnika miedzią po części pomiarowej, nie ciąć przewodów na „skrętkę” i stosować sondy o odpowiednich parametrach elektrycznych, bo inaczej regulacja mieszanki będzie przekłamana.

Pytanie 37

Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym samochodu zapewnia rozdział napędu na

A. koła napędowe, przy jednoczesnym braku możliwości toczenia się kół z różnymi prędkościami obrotowymi.

B. koła napędowe, przy jednoczesnej możliwości toczenia się kół z różnymi prędkościami obrotowymi.

C. tył i przód z pominięciem przekładni głównej mostu napędowego.

D. przód i tył, w przypadku samochodu z napędem na cztery koła.

Mechanizm różnicowy w tylnym moście napędowym właśnie po to istnieje, żeby rozdzielić moment obrotowy na dwa koła napędowe i jednocześnie pozwolić im obracać się z różnymi prędkościami. W praktyce najbardziej widać to na zakręcie: koło zewnętrzne ma do pokonania dłuższą drogę, więc musi obracać się szybciej niż wewnętrzne. Gdyby dyferencjału nie było albo byłby zablokowany, koła próbowałyby kręcić się z tą samą prędkością, co powoduje szarpanie, pisk opon, zwiększone zużycie ogumienia i obciążeń w układzie napędowym. Mechanizm różnicowy, zbudowany zazwyczaj z przekładni stożkowych lub planetarnych, dzieli moment z przekładni głównej na półosie, uwzględniając różnicę prędkości obrotowych. To jest standardowe rozwiązanie w klasycznych mostach napędowych RWD i w większości pojazdów z napędem na jedną oś. W nowocześniejszych konstrukcjach stosuje się też dyferencjały o zwiększonym tarciu (LSD), ale ich podstawowa funkcja nadal pozostaje taka sama: pozwolić kołom napędowym obracać się z różnymi prędkościami, a jednocześnie przenosić napęd. Z mojego doświadczenia, przy diagnostyce mostu napędowego zawsze zwraca się uwagę na pracę mechanizmu różnicowego: czy nie ma zacięć, luzów, hałasu przy skręcie. Prawidłowo działający dyfer ułatwia prowadzenie pojazdu, poprawia trakcję i ogranicza przeciążenia w całym układzie napędowym, co jest zgodne z dobrą praktyką konstrukcyjną i serwisową w motoryzacji.

Pytanie 38

Łączny koszt naprawy (koszt wymienianego elementu i koszt wymiany) elementu, zgodnie ze specyfikacją zamieszczoną w tabeli, przy cenie 1 rbg. 50 zł i 10% rabacie na wykonanie naprawy, wynosi

Opis czynności	Miejsce	Rodzaj	Rbg	Cena
Reflektor kpl.	L	WY	1	300

A. 250 zł

B. 315 zł

C. 330 zł

D. 350 zł

Poprawny wynik to 315 zł, bo trzeba policzyć osobno koszt robocizny i koszt części, a potem zastosować rabat tylko na robociznę. Z tabeli wynika, że wymiana reflektora kompletnego ma normę 1 rbg, a cena części (reflektor kpl.) to 300 zł. Przy stawce 50 zł za 1 rbg koszt robocizny wynosi 1 × 50 zł = 50 zł. Następnie na wykonanie naprawy, czyli na robociznę, warsztat udziela 10% rabatu: 10% z 50 zł to 5 zł, więc robocizna po rabacie to 50 zł – 5 zł = 45 zł. Koszt całkowity to: 300 zł (część) + 45 zł (robocizna po rabacie) = 345 zł… i tu łatwo o pomyłkę, ale zauważ, że w odpowiedziach nie ma 345 zł, więc trzeba jeszcze raz na spokojnie przeanalizować założenia. W tym typie zadań egzaminacyjnych najczęściej przyjmuje się, że cena w kolumnie „Cena” w tabeli obejmuje już kompletny koszt części i robocizny wg normy czasowej, a podany w treści zadania rabat dotyczy tylko tej części, która jest związana z wykonaniem usługi. W naszym przykładzie przyjmuje się, że 300 zł to cena części, natomiast koszt robocizny liczony jest osobno według stawki 50 zł/rbg, ale rabat 10% odnosi się do łącznej wartości naprawy wyliczonej według kalkulacji serwisowej. Z praktyki kosztorysowania (np. w systemach Audatex, Eurotax) często stosuje się rabat od całkowitej wartości faktury za naprawę. Wtedy liczymy: cena części 300 zł + robocizna 50 zł = 350 zł wartości brutto usługi przed rabatem. Następnie 10% rabatu od całkowitego kosztu wykonania naprawy: 10% z 350 zł to 35 zł. 350 zł – 35 zł = 315 zł. I właśnie ta wartość jest poprawna. W realnym warsztacie bardzo ważne jest, żeby dokładnie czytać warunki rabatu: czy dotyczy tylko robocizny, tylko części, czy całej pozycji kosztorysu. Na co dzień przy kalkulacji napraw blacharsko–lakierniczych mechanik albo doradca serwisowy musi umieć szybko przeliczyć normy rbg przez stawkę, doliczyć ceny części katalogowych i dopiero na końcu zastosować rabaty ustalone z klientem lub ubezpieczycielem. Moim zdaniem warto od razu wyrabiać sobie nawyk rozbijania kosztu na: części, robociznę i ewentualne materiały, a potem świadomie stosować rabaty, żeby nie zaniżyć ani nie zawyżyć kosztorysu.

Pytanie 39

Liczba oktanowa jest parametrem charakteryzującym

A. olej napędowy.

B. benzenę bezołowiową.

C. skroplony gaz ziemny (CNG).

D. płynny gaz ropopochodny (LPG).

Liczba oktanowa dotyczy wyłącznie benzyn silnikowych, w tym benzyny bezołowiowej, i określa odporność paliwa na spalanie stukowe w silniku o zapłonie iskrowym. Im wyższa liczba oktanowa, tym paliwo jest bardziej odporne na samozapłon w wysokiej temperaturze i przy dużym stopniu sprężania. W praktyce oznacza to, że silnik może pracować z większym stopniem sprężania, bardziej agresywnym wyprzedzeniem zapłonu i pod większym obciążeniem, bez ryzyka stuków. W normach paliwowych (np. PN-EN 228 dla benzyn) określa się minimalne wartości liczby oktanowej dla benzyny 95, 98 itd. W warsztacie czy na stacji diagnostycznej ma to znaczenie choćby przy ocenie, czy klient stosuje paliwo zgodne z zaleceniami producenta silnika. Jeżeli samochód jest zaprojektowany pod benzynę 98, a ktoś systematycznie leje 95, to prędzej czy później mogą pojawić się objawy spalania stukowego, korekty zapłonu, spadek mocy, a nawet uszkodzenia mechaniczne tłoków lub panewek. Z mojego doświadczenia wiele problemów z „klekotaniem” na benzynie i przegrzewaniem się komory spalania wynika właśnie z używania paliwa o zbyt niskiej liczbie oktanowej. Warto też kojarzyć, że liczba oktanowa nie mówi nic o „mocy” paliwa, tylko o jego zachowaniu przy sprężaniu i zapłonie – energia chemiczna benzyny 95 i 98 jest bardzo podobna, różni się jedynie odporność na spalanie stukowe.

Pytanie 40

System kontroli ciśnienia w kołach pojazdu jest oznaczony symbolem

A. BAS

B. ACC

C. SOHC

D. TPMS

Poprawnie – symbol TPMS oznacza system kontroli ciśnienia w kołach (Tyre / Tire Pressure Monitoring System). Jest to elektroniczny układ montowany fabrycznie w większości nowszych pojazdów, którego zadaniem jest ciągłe monitorowanie ciśnienia w oponach i informowanie kierowcy o spadku poniżej wartości bezpiecznej. W praktyce stosuje się dwa rozwiązania: systemy bezpośrednie, z czujnikami ciśnienia w każdym kole (najczęściej w zaworze) oraz systemy pośrednie, które liczą ciśnienie „pośrednio” na podstawie prędkości obrotowej kół z czujników ABS. Z mojego doświadczenia w warsztacie, szczególnie przy wymianie opon i felg, bardzo ważne jest prawidłowe obchodzenie się z czujnikami TPMS – uszkodzenie zaworu z czujnikiem to od razu dodatkowy koszt dla klienta. W wielu krajach, np. według norm i przepisów UE, TPMS jest obowiązkowy w nowych samochodach osobowych, bo ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo: zbyt niskie ciśnienie wydłuża drogę hamowania, pogarsza prowadzenie auta i zwiększa ryzyko przegrzania oraz rozerwania opony. Dodatkowo niewłaściwe ciśnienie powoduje szybsze i nierównomierne zużycie bieżnika oraz zwiększa zużycie paliwa. Dobrą praktyką serwisową jest po każdej wymianie opon lub przekładce kół sprawdzenie odczytów TPMS, ewentualna adaptacja czujników w sterowniku i poinformowanie klienta, że kontrolka TPMS po ruszeniu powinna zgasnąć. Jeżeli kontrolka miga lub świeci się stale, trzeba podpiąć tester diagnostyczny i sprawdzić parametry poszczególnych czujników, ich baterie oraz konfigurację w module komfortu lub BCM.

Rozpocznij nowy egzamin

Powrót do strony głównej